Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ελλάδα: Το πολύ 35% των εργαζομένων καλύπτεται από τις συλλογικές συμβάσεις
Λιγότεροι από το 35% των εργαζομένων στην Ελλάδα καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με στοιχεία και αυτής της εργοδοτικής Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.
Την επιτακτική ανάγκη για συζήτηση των κυβερνήσεων με τα συνδικάτα για να προχωρήσει η επαναφορά και η αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις επισημαίνει ακόμα και η συντηρητική Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) η οποία ξεκινάει σήμερα καμπάνια με τίτλο «Emergency Alert».
Η ΣΕΣ στέλνει για ακόμη μία φορά σήμα κινδύνου όσον αφορά τους εργαζόμενους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο για το θέμα των αμοιβών όσο και των συνθηκών εργασίας.
Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνει, η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στα κράτη στα οποία λιγότερο από το 35% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις (στην πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο), δεν ισχύει η επεκτασιμότητα, ενώ το μερίδιο των μισθών είναι κάτω από το 45,3% του ΑΕΠ.
Η τραγική αυτή εικόνα της θέσης των εργαζομένων της πατρίδας μας επιβεβαιώνει την «ζούγκλα» που κυριαρχεί στους εργασιακούς χώρους, πρώτα απ’ όλα στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στην ουσιαστική κατάρρευση του συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο, παρά την αντεργατική επίθεση, ελέγχεται από μνημονιακές εξωνημένες κυβερνητικές και εργοδοτικές ηγεσίες.
Η ανάγκη ανατροπής στο εργασιακό πεδίο είναι η άλλη όψη της δημοκρατικής πολιτικής ανατροπής που έχει ανάγκη η χώρα, ενώ και οι δύο μαζί καλού για μια μεγάλη επανάσταση στις συνειδήσεις κα τον πολιτισμό.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Το "φάντασμα" του Σόιμπλε πλανάται πάνω από το γερμανικό ΥΠΟΙΚ: Εποπτεία μέσω χρέους θέλει το Βερολίνο
Τη δημιουργία ενός μηχανισμού ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που θα ενεργοποιείται μόνον αν η Ελλάδα τηρεί τις δημοσιονομικές και άλλες δεσμεύσεις της, μετά το τέλος του προγράμματος, υποστηρίζει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με έγγραφα που αποκάλυψε χθες η εφημερίδα Handelsblatt.
Από τα έγγραφα, που συνέταξε το υπουργείο ενόψει του αυριανού Eurogroup στη Σόφια, όπου η Ελλάδα θα αποτελέσει βασικό θέμα συζήτησης, προκύπτει ότι το πνεύμα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παραμένει ζωντανό και υπό την ηγεσία του Σοσιαλδημοκράτη Όλοφ Σολτς. Ναι μεν ο κ. Σολτς, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι έτοιμος να προχωρήσει σε ελάφρυνση του χρέους, αλλά μόνον υπό προϋποθέσεις. «Η ασθενής ανάπτυξη δεν θα δίνει αυτόματα το δικαίωμα στην Ελλάδα να μειώσει τις πληρωμές για την εξυπηρέτηση του χρέους της», ξεκαθαρίζει το έγγραφο, αναφερόμενο στη λεγόμενη γαλλική πρόταση, που συνδέει την ελάφρυνση του χρέους με τον ρυθμό ανάπτυξης.
Η Γερμανία θέλει, προφανώς, να διασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να τηρεί τις μνημονιακές δεσμεύσεις της και να ασκεί συνετή δημοσιονομική πολιτική και μετά το μνημόνιο και βλέπει τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους σαν ένα μέσο άσκησης πίεσης για να πετύχει αυτόν τον στόχο. «Ο μηχανισμός», σημειώνει το έγγραφο, «μπορεί να ενεργοποιηθεί και να συνεχίσει να λειτουργεί εφόσον, κατά τις τακτικές αξιολογήσεις, η Ελλάδα τηρεί τις μεταπρογραμματικές δεσμεύσεις της, όπως αυτές που προκύπτουν από τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες».
Το έγγραφο κάνει αναφορά ακόμη και σε ένα «αυτόματο φρένο», δηλαδή στη διακοπή των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους «σε περίπτωση που η πολιτική του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα ξεφύγει από τον έλεγχο», όπως αναφέρει το δημοσίευμα.
Οι όροι αυτοί, ωστόσο, δεν βρίσκουν σύμφωνους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ούτε και το ΔΝΤ, που τάσσονται σε μεγάλο βαθμό υπέρ ενός αυτοματοποιημένου μηχανισμού.
Οπως αποκαλύπτει 18σέλιδο έγγραφο που επικαλείται η εφημερίδα, η Κομισιόν προτείνει να χορηγείται υπό όρους μόνο ένα μέρος της βοήθειας και συγκεκριμένα τα κέρδη από τα ομόλογα της ΕΚΤ και των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών (SMPs και ANFAs), ύψους 4,1 δισ. ευρώ.
Ειδικότερα, προτείνει να χορηγούνται κάθε χρόνο, από το 2019 ώς το 2022, από 950 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια μικρότερα ποσά. Πρόκειται προφανώς για τον «ημιαυτόματο» μηχανισμό, στον οποίο έκανε αναφορά προχθές σε συνέντευξή του ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί. Στο σχετικό έγγραφό της, η Κομισιόν υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε κίνητρο για την κυβέρνηση να συνεχίσει να εφαρμόζει συνετή δημοσιονομική πολιτική και να μην κάνει πίσω στις μεταρρυθμίσεις που έχει συμφωνήσει στο πλαίσιο του προγράμματός της με τον ESM. Προφανώς, όμως, για τη γερμανική κυβέρνηση κάτι τέτοιο δεν είναι αρκετό.
Από την άλλη μεριά, βεβαίως, όπως επιβεβαιώνει και το δημοσίευμα της εφημερίδας, η Γερμανία εξακολουθεί να θέλει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα.
Το ΔΝΤ δεν θέλει να εξαρτάται η ελάφρυνση του χρέους από προϋποθέσεις, γιατί έτσι δεν είναι σε θέση να συντάξει μια αξιόπιστη ανάλυση βιωσιμότητάς του. Αν τα μέτρα ελάφρυνσης δεν είναι δεδομένα, δεν μπορεί να τα εντάξει στο μοντέλο του. Με το ίδιο σκεπτικό αναμένεται να αντιδράσουν αρνητικά σε μια τέτοια ενδεχόμενη απόφαση και οι αγορές, οι οποίες ενδέχεται να αυξήσουν το κόστος δανεισμού της Ελλάδας σε απαγορευτικά ύψη.
Σενάριο παράτασης
Ετσι, η διαπραγματευτική μάχη προβλέπεται έντονη και το τέλος της αβέβαιο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πολλοί μιλούν πλέον για πιθανότητα παράτασης του προγράμματος. Παρότι δημοσίως διαψεύδεται κάθε τέτοια πρόταση, όπως αναφέρουν πηγές που είναι κοντά στις διαπραγματεύσεις, το ενδεχόμενο αυτό δεν έχει αποκλεισθεί. Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μείνει πίσω στην υλοποίηση των 88 προαπαιτούμενων της τελευταίας αξιολόγησης, αποτελεί μια ακόμη αφορμή για να συζητείται αυτό το ενδεχόμενο.
Πηγή Πληροφοριών: Καθημερινή
Πρόωρες εκλογές, απρόβλεπτες εξελίξεις στην Τουρκία
Μόνο αρνητικές εξελίξεις έχει να περιμένει η Αθήνα από την ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν για προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Τουρκία στις 24 Ιουνίου.
Σε αντιδιαστολή με αναγνώσεις των εξελίξεων που τις αποκωδικοποιούν ως το τέλος των κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας, η διενέργεια των εκλογών θα οπλίσει τον Ταγίπ Ερντογάν ενάμισι χρόνο νωρίτερα με όλες εκείνες τις υπερεξουσίες που ζήτησε και πήρε, βοηθούσης φυσικά και της εκτεταμένης νοθείας, με το δημοψήφισμα τον Απρίλιο του 2017. Αιτίες υπήρχαν πολλές για να μην περιμένει μέχρι το Νοέμβριο του 2019, οπότε ήταν προγραμματισμένη η προσφυγή στις κάλπες, ο Ερντογάν, μία ωστόσο είναι η σημαντικότερη κατά την άποψή μας: Η ενδυνάμωση του με όλες εκείνες τις αρμοδιότητες που θα του λύσουν τα χέρια ώστε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης να μην ανανεώνεται στο εξής κάθε τρεις και λίγο όπως συμβαίνει από τον Ιούλιο του 2016, αλλά να παγιωθεί αποκτώντας μόνιμο και οργανικό χαρακτήρα. Ζητούμενο φυσικά για τον Ερντογάν δεν είναι τίποτε άλλο, ειδικά μετά την απρόσμενη νίκη στο Αφρίν, από την εξόντωση των ορκισμένων εχθρών του, των Γκιουλενιστών. Σε αυτό το σκοπό, που έχει λάβει χαρακτήρα ζωής και θανάτου για τους τούρκους Ισλαμιστές, υποτάσσεται κάθε πολιτική του πρωτοβουλία, εντός κι εκτός συνόρων. Κατά συνέπεια, η καταστολή στο εσωτερικό της χώρας που μέχρι στιγμής έχει οδηγήσει σε 150.000 προσαγωγές και 78.000 συλλήψεις θα ενταθεί στο έπακρο, παρασέρνοντας Κούρδους, αριστερούς, φιλειρηνιστές κι όποιον διαφωνεί με την πολιτική του.
Η ανυπομονησία του τούρκου ηγέτη να ενεργοποιήσει τις νέες προεδρικές αρμοδιότητες (που για να είμαστε ειλικρινείς δε απέχουν σημαντικά από τις εξουσίες πολλών προέδρων άλλων δυτικοευρωπαϊκών δημοκρατιών) είναι τέτοια ώστε δεν μπορούσε να περιμένει καν την ημερομηνία της 26ης Αυγούστου την οποία πρότεινε ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων, που για την περίσταση μεταμορφώθηκε σε γκρίζο λαγό, ώστε οι εκλογές να συμπέσουν με τη μάχη του Ματζικέρ, όταν οι Σελτζούκοι συνέτριψαν το στρατό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το εξπρές του μεσονυκτίου δεν μπορεί να περιμένει…
Κι ούτε πιθανά να χρειαζόταν κι άλλες ενέσεις μεγαλοτουρκικού ιδεασμού το εκλογικό σώμα της γείτονος, που πρέπει να έχει πάρει τη μορφή συλλογικής ψύχωσης μετά τις εξελίξεις στο Αφρίν όταν η παράδοση της επαρχίας από τους Κούρδους στην Τουρκία, (μένοντας να αποδειχθεί κατά πόσο έγινε μετά από υπόδειξη των Αμερικάνων και στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με άγνωστα ανταλλάγματα) χάρισε στον Ερντογάν έναν ανέλπιστο θρίαμβο. Που πολύ σύντομα θα πυροδοτήσει νέα επιθετικότητα κατά των Κούρδων στην ανατολική Συρία, με ορατό πια κίνδυνο η Τουρκία να επιτύχει εντός του 2018 μια στρατηγική νίκη επί των Κούρδων σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Ο Ερτογάν επομένως θα «πουλήσει» και μάλιστα στους ψηφοφόρους του την τεράστιας συμβολικής σημασίας εκθεμελίωση του αγάλματος του κούρδου επαναστάτη σιδερά Κάουα από το κέντρο της Αφρίν ως κάτι που δεν πέτυχαν ούτε οι Κεμαλιστές την εποχή της παντοκρατορίας τους.
Σημαντικότατο ρόλο στην απόφαση του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές διαδραμάτισαν κι οι εξελίξεις στην τουρκική οικονομία, που όσο κι αν είναι ένας συγκερασμός δομικών εξελίξεων από τη μια και αυθαίρετων πολιτικών αποφάσεων που δοκιμάζουν τις αντοχές του συστήματος αμφισβητώντας τη μηχανική του από την άλλη, είναι σε ένα βαθμό υποκινούμενες κι από το εξωτερικό. Χαρακτηριστικό κι όχι μοναδικό περιστατικό είναι η υποβάθμιση της αξιολόγησης του δημοσίου χρέους στις 8 Μαρτίου από την Moody’s κατά μία μονάδα όταν αυτό παραμένει σε επίπεδα που θα ζήλευαν όλες οι ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, στο 53,3% του ΑΕΠ, έστω κι αν αυξήθηκε από το 2016 (όταν ήταν 47,4%) κατά 6 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες.
Σημάδια ανησυχίας ωστόσο στην Τουρκική οικονομία όχι μόνο υπάρχουν αλλά και πληθύνονται το τελευταίο διάστημα. Κορυφή του παγόβουνου είναι η πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας κατά 12% από την αρχή του έτους, η αύξηση του πληθωρισμού στο 11% και, το πιο ανησυχητικό, είναι ένα διαρκώς αυξανόμενο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που από 3,8% το 2016 έφθασε στο 5,6% του ΑΕΠ το 2017. Στη βάση αυτού του εκτροχιασμού βρίσκονται οι εντολές του Ερντογάν προς την κεντρική τράπεζα να διατηρεί τα επιτόκια χαμηλά, έτσι ώστε να βοηθούν στην επέκταση της οικονομίας, μέσω φθηνών δανειοδοτήσεων. Λίγο – πολύ ότι κάνουν σε ΗΠΑ κι Ευρώπη οι κεντρικές τους τράπεζες. Εκεί όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: η οικονομία βρίσκεται σε άλλη φάση του οικονομικού κύκλου. Ο Ερντογάν αν δε θέλει η τουρκική οικονομία σε λίγους μήνες να βρεθεί στον πολύ γνωστό της φαύλο κύκλο υπερπληθωρισμού – ραγδαίας υποτίμησης του εθνικού της νομίσματος, που οδηγεί στο εξ ίσου καλά γνώριμο της ΔΝΤ πρέπει άμεσα να επιβάλει περιοριστικά μέτρα στην οικονομία. Να μαζέψει δηλαδή τη φούσκα μιας εικονικής ανάπτυξης πριν αυτή σπάσει και τότε οδηγηθεί σε συμβιβασμούς και ταπεινωτικές υποχωρήσεις απέναντι στους Αμερικάνους για να αποφύγει την κατάρρευση και τη χρεοκοπία της οικονομίας του. Υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων προσφεύγει σε πρόωρες εκλογές ώστε την επομένη κιόλας να αναγγείλει μέτρα λιτότητας στο εσωτερικό, που γνωρίζει ότι θα σημάνουν το πρόωρο τέλος του ιδιότυπου ισλαμικού συμβολαίου όχι μόνο με μεσαία, αλλά και με λαϊκά στρώματα τα οποία ωφελήθηκαν από την ταχεία και απρόσκοπτη ανάπτυξη της οικονομίας την τελευταία δεκαετία, με μοναδική εξαίρεση το 2009 όταν συρρικνώθηκε κατά 4,7% για να ακολουθήσει μια άνοδο το 2010 κατά 8,5%. Τα παραμύθια όμως κάποτε τελειώνουν και καλύτερα είναι τότε να μην επίκεινται εκλογές…
Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα
Η καθημερινή συνήθεια που συνδέεται με κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου
Με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου στους άνδρες συνδέεται μια καθημερινή συνήθεια και συγκεκριμένα η παρακολούθηση τηλεόρασης για περισσότερες από 4 ώρες ανά ημέρα.
Για τους σκοπούς της μελέτης, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό British Journal of Cancer, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από περίπου 500.000 ενήλικες, τους οποίους παρακολούθησαν για 6 χρόνια.
Συνολικά, παρατηρήθηκε πως οι άνδρες που παρακολουθούσαν τηλεόραση για περισσότερες από 4 ώρες ανά ημέρα, είχαν 35% υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, συγκριτικά με εκείνους που δεν ξεπερνούσαν τη μία ώρα. Αντίθετα, δε βρέθηκε ανάλογη συσχέτιση στις γυναίκες. Από την άλλη, οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας βρέθηκαν να έχουν 23% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, οι παρατηρούμενες συσχετίσεις πιθανόν να εξηγούνται τόσο από τον παρατεταμένο καθιστικό χρόνο, που αποτελεί σημαντικό παράγοντα κίνδυνου για την εμφάνιση της νόσου, όσο και από το γεγονός ότι η αυξημένη τηλεθέαση μπορεί να οδηγεί και σε υψηλότερη κατανάλωση «ανθυγιεινών» τροφίμων που προβάλλονται σε αυτή.
Κλείνοντας, υπενθυμίζουν πως είναι ήδη γνωστό ότι η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους, ο περιορισμός του αλκοόλ, η άσκηση και η υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Πηγή: neadiatrofis.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή