Σήμερα: 09/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

penen-apergia.jpg

Παλεύουμε και διεκδικούμε λύσεις στα πραγματικά προβλήματα της εργατικής τάξης

σε σύγκρουση με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, το μεγάλο κεφάλαιο,

τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους.

 

«Κοινωνική Συμμαχία» αντεργατικό κατασκεύασμα για την ενσωμάτωση

και υποταγή των εργαζομένων στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας

και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Συνάδελφοι Ναυτεργάτες όλων των κλάδων,

Στις 30 Μάη 2018 ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και μια σειρά εργοδοτικές οργανώσεις με τις ευλογίες του ΣΕΒ και με στόχους και αιτήματα που δεν θίγουν στο ελάχιστο τις ασκούμενες αντιλαϊκές – αντεργατικές πολιτικές, το συνδικαλιστικό γραφειοκρατικό κατεστημένο στις κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας μας, κάνει ακόμη ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση συμπόρευσης με τις πολιτικές του ευρωενωσιακού μονόδρομου, για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της ισχυρής Ελλάδας, της ανασυγκρότησης της καπιταλιστικής οικονομίας για μια ανάπτυξη στα πρότυπα του εκμεταλλευτικού συστήματος για την εδραίωση και ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου.

Πρόκειται για ένα κοινωνικό – πολιτικό αντιδραστικό μέτωπο με αντίστοιχο προσανατολισμό και στόχευση που φέρνει στο προσκήνιο όχι τα προβλήματα και τα αιτήματα του εργατικού κινήματος αλλά αυτά του κεφαλαίου και στην πράξη αμφισβητεί και ακυρώνει τον ρόλο των συνδικάτων και της ανειρήνευτης ταξικής πάλης για τα συμφέροντα των εργαζομένων, πρόκειται για ένα άθλιο κατασκεύασμα με το οποίο επιχειρείται με όρους ταξικής συνεργασίας η κοινή συμπαράταξη των δυνάμεων της εργασίας με αυτές του κεφαλαίου.

Οι ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και μαζί δεκάδες ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα της χώρας που από κοινού έχουν πρωταγωνιστήσει όλη την προηγούμενη περίοδο στον παροπλισμό των εργαζομένων, στην καλλιέργεια κλίματος συμβιβασμού, ηττοπάθειας και απογοήτευσης και έχουν με την πολιτική τους οδηγήσει το συνδικαλιστικό κίνημα στην απαξίωση, επιχειρούν τώρα να παράγουν μαζί με επιχειρηματικές ομάδες και να καλλιεργήσουν ανοιχτά και ξεδιάντροπα ένα κοινό όραμα με το κεφάλαιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Ο απεργοσπαστικός ρόλος αυτών των δυνάμεων αποκαλύφθηκε πλήρως στην απεργία της 12 Γενάρη για το απεργοκτόνο άρθρο για τα πρωτοβάθμια σωματεία και την ψήφισή του από την Βουλή. Είναι αυτές οι δυνάμεις που συστηματικά υπονομεύουν κάθε απεργιακή και αγωνιστική κινητοποίηση, που έβαλαν συστηματικά πλάτη, ιδιαίτερα την τελευταία 8ετία, για να περάσει η μνημονιακή επίθεση των συστημικών κυβερνήσεων μαζί με την Ε.Ε και το Δ.Ν.Τ.

Είναι αυτές οι εξωνημένες ηγεσίες που κατέθεσαν το συμπέρασμα και το διατύπωσαν στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ ότι οι απεργίες δεν αποδίδουν, έχουν φάει τα ψωμιά τους και πάντως πρέπει να αναζητηθούν και να επιδιωχθούν άλλες προσφορότερες μορφές δράσης……

Οι προσφορότερες δράσεις είναι η συμμαχία με κοινωνικές δυνάμεις και στρώματα αφεντικών αλλά και αστέρες που έχουν δώσει δείγματα γραφής και έχουν διαπρέψει στην κατεύθυνση υπεράσπισης του ευρωμονόδρομου, της μνημονιακής επέλασης και της καταβαράθρωσης των λαϊκών και εργατικών δικαιωμάτων……

Στην ουσία το πλαίσιο των αιτημάτων της «Κοινωνικής Συμμαχίας» αποτελεί αναπαραγωγή των γνωστών θέσεων του ΣΕΒ που υιοθετούνται και προβάλλονται από οργανώσεις και ηγεσίες των μεσαίων στρωμάτων….

Γίνεται φανερό ότι οι δυνάμεις του κεφαλαίου σε ανοιχτή συμμαχία με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό διαμορφώνουν τους όρους, τις συνθήκες και ανοίγουν τον δρόμο να περάσει στην εργατική τάξη η πιο αντιδραστική θεωρία, αυτή της ταξικής συνεργασίας και συμπόρευσης πως δήθεν μπορούν να έχουν κοινές επιδιώξεις, στόχους και οράματα!!!

Πρόκειται για μια επικίνδυνη εξέλιξη στην οποία το ταξικό κίνημα πρέπει και οφείλει να καταγγείλει, να την αποκαλύψει στους εργαζόμενους, να χαλάσει τα σχέδια αυτής της αντιδραστικής κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας.

Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι οι δυνάμεις της ταξικής - αγωνιστικής αριστεράς στα συνδικάτα με την εμμονή τους στην κατεύθυνση του κατακερματισμού, της πολυδιάσπασης αλλά και της άρνησης να συγκροτήσουν ένα κοινό αγωνιστικό κέντρο και μέτωπο απέναντι στην «Κοινωνική Συμμαχία», δείχνουν για άλλη μια φορά την αδυναμία τους να ανταποκριθούν και να υπερασπίσουν αποτελεσματικά τα συμφέροντα της εργατικής τάξης.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες αυτό το αντιδραστικό μέτωπο να συνεχίσει να επεκτείνει την παρουσία του σε πανελλαδικό επίπεδο και να εδραιώσει τον ρόλο του, σηματοδοτεί σοβαρούς κινδύνους για όλο το μάχιμο αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Με βάση όλα τα παραπάνω δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι συνθήκες σε αυτή την φάση δεν επέτρεψαν ένα άλλο εναλλακτικό αγωνιστικό σχεδιασμό από το σύνολο των αγωνιστικών δυνάμεων που πορεύονται στον δρόμο της ταξικής πάλης, θεωρούμε αυτονόητη την συμμετοχή μας στην 24ωρη απεργία θέτοντας το δικό μας διεκδικητικό πλαίσιο στόχων και αιτημάτων το οποίο βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό της «Κοινωνικής Συμμαχίας».

Παλεύουμε:

  • - Για την υπογραφή ΣΣΕ που θα καλύπτουν τις απώλειες και τις ανάγκες των εργαζομένων.
  • - Κατάργηση των αντιασφαλιστικών και αντεργατικών νομοθετημάτων όλης της μνημονιακής περιόδου.
  • - Αντιμετώπιση της ανεργίας και ουσιαστική στήριξη και προστασία των ανέργων.
  • - Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και όλων των ευέλικτων μορφών εργασίας.
  • - Πλήρη και ουσιαστική προστασία της πρώτης κατοικίας, STOPστην φοροεπιδρομή των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων, στις κατασχέσεις των τραπεζικών λογαριασμών.
  • - Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και των χαρατσιών.
  • - Επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ.
  • - Ουσιαστική αύξηση των πόρων στην υγεία, παιδεία, πρόνοια και νέες προσλήψεις προσωπικού που θα καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες.
  • - Διαγραφή του χρέους.
  • - Νομοθετική ρύθμιση και κατοχύρωση όλων των Κυριακών του έτους ως αργίες.

 

Στον χώρο της Ναυτιλίας και της Ναυτεργασίας παλεύουμε και διεκδικούμε:

  • - Κατάργηση του αντιλαϊκού θεσμικού πλαισίου για την ποντοπόρο ναυτιλία (φοροασυλία εφοπλιστών – εγκριτικές πράξεις – μαύρη ανασφάλιστη εργασία).
  • - Κατάργηση του καμποτάζ, του νόμου 4150/2013 και των νομοθετικών ρυθμίσεων για το απεργοσπαστικό πλοίο και τις επιχειρησιακές συμβάσεις.
  • - Υπογραφή ΣΣΕ με ικανοποιητικές αυξήσεις στους μισθούς.
  • - Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και επαναφορά των συντάξεων στα προ μνημονίου επίπεδα.
  • - Επαναφορά της αυτοτέλειας του ΚΕΑΝ – των Ταμείων Πρόνοιας και του Οίκου Ναύτη. Διατήρηση της ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ και των άλλων ταμείων μας.
  • - Εκδημοκρατισμός του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος με βάση τον νόμο 1204/82, του επαγγέλματος και της ναυτικής νομοθεσίας.
  • - Αυστηρή εφαρμογή των ΣΣΕ και της κείμενης νομοθεσίας στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών.
  • - Απορρόφηση όλων των ανέργων και ριζική αναδιοργάνωση του ΓΕΝΕ, αλλαγή των προϋποθέσεων για την έννοια των ανέργων, τις προϋποθέσεις και το ύψος της επιδότησής τους.

 

Από τα παραπάνω αιτήματα καθίσταται σαφές ότι η ΠΕΝΕΝ διαχωρίζει πλήρως το διεκδικητικό της πλαίσιο από αυτό της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, με βάση το οποίο επιδιώκει την διαπραγμάτευση τόσο για τις ΣΣΕ όσο και για τα υπόλοιπα θεσμικά αιτήματα.

Καλούμε τον κλάδο μας και όλους τους Ναυτεργάτες να πάρουν μαζικά και αγωνιστικά μέρος στην απεργία να κάνουν δική τους υπόθεση τα αιτήματα και τους στόχους της ΠΕΝΕΝ και από κοινού να παλέψουμε και να αναπτύξουμε πολύμορφους αγώνες και απεργιακές κινητοποιήσεις για την ικανοποίησή τους.

Απεργία 30 Μάη 2018: ώρα έναρξης 00.01- ώρα λήξης 24.00

Πειραιάς 28/5/2018                              

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

shutterstock632097332.jpg

Τα υψηλότερα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας παρουσιάζει η Ελλάδα και οι άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης (Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Μάλτα) καθώς περίπου ένα στα πέντε παιδιά (ποσοστό 18% έως 21% ανάλογα με τη χώρα) είναι παχύσαρκο.

Αυτό προκύπτει από τα τελευταία στοιχεία για τα έτη 2015-2017 που παρουσίασε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Μελέτη της Παχυσαρκίας στη Βιέννη.

Τα χαμηλότερα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, από 5% έως 9% του συνόλου των παιδιών, υπάρχουν σε Γαλλία, Νορβηγία, Ιρλανδία, Λετονία και Δανία.

Ο δρα Ζοάο Μπρέντα, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Γραφείου του ΠΟΥ για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Μη Μεταδιδόμενων Ασθενειών, δήλωσε ότι «σε χώρες όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα, παρόλο που τα ποσοστά είναι υψηλά, έχει υπάρξει μια σημαντική μείωση, που οφείλεται στην πολύ σημαντική προσπάθεια, την οποία αυτές οι χώρες έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια για τον έλεγχο της παιδικής παχυσαρκίας. Είναι σημαντικό να αυξηθεί η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών από τα παιδιά και, αντίθετα, να μειωθεί η κατανάλωση γλυκών και αναψυκτικών με ζάχαρη».

Αυξημένος ο κίνδυνος για 12 καρκίνους

Στο ίδιο συνέδριο τονίσθηκε ότι υπέρβαροι και παχύσαρκοι κινδυνεύουν περισσότερο με τουλάχιστον 12 διαφορετικούς καρκίνους, πέντε περισσότερους από ό,τι πριν μια δεκαετία, σύμφωνα με μια νέα έκθεση του Παγκόσμιου Ταμείου Έρευνας για τον Καρκίνο (WCRF), που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Οι καρκίνοι αυτοί είναι του ήπατος, των ωοθηκών, του προστάτη (προχωρημένος), του στομάχου, του στόματος και του λαιμού, του εντέρου, του μαστού (μετά την εμμηνόπαυση), της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του οισοφάγου, του παγκρέατος και της μήτρας (ενδομητρίου).

Ο κίνδυνος καρκίνου αυξάνει με την τακτική κατανάλωση αναψυκτικών με ζάχαρη, επειδή αυτά αυξάνουν την παχυσαρκία. Η σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο τριών καρκίνων (εντέρου, μαστού και μήτρας), όπως και η υγιεινή διατροφή με λίγα κόκκινα και επεξεργασμένα κρέατα. Το αλκοόλ αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο έξι καρκίνων (στομάχου, παχέος εντέρου, ήπατος, στόματος-λαιμού, οισοφάγου και μαστού)

Η μελέτη τονίζει ότι η σωματική αδράνεια, σε συνδυασμό με το γρήγορο και επεξεργασμένο φαγητό, που ευνοούν την αύξηση του πάχους, οδηγούν σε δραματικές αυξήσεις στα ποσοστά των καρκίνων διεθνώς. Περίπου ένας στους έξι θανάτους παγκοσμίως οφείλεται σε καρκίνο.

Με πάνω από 3,7 εκατομμύρια νέα περιστατικά και 1,9 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει τη δεύτερη σημαντικότερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη. Παγκοσμίως ο καρκίνος σκοτώνει περίπου 8,2 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως (13% ου συνόλου). Η Ευρώπη έχει το ένα όγδοο του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά το ένα τέταρτο των περιστατικών καρκίνου (3,7 εκατ. νέοι ασθενείς κάθε χρόνο).

Υπέρβαροι έφηβοι, καρκίνος του εντέρου και καρδιακή ανεπάρκεια

Μια νέα έρευνα που παρουσιάσθηκε στο ίδιο συνέδριο, δείχνει ότι τα υπέρβαρα παιδιά που αυξάνουν πολύ το βάρος τους κατά την εφηβεία, κινδυνεύουν περισσότερο από καρκίνο του παχέος εντέρου, όταν μεγαλώσουν. Τα υπέρβαρα αγόρια στην παιδική ηλικία, που όμως δεν βάζουν παραπανίσια κιλά κατά την εφηβεία, δεν αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ως ενήλικες.

Οι Σουηδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζίμι Σέλιντ του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 38.000 αγόρια, που παρακολουθήθηκαν για 38 χρόνια. Όσα παιδιά στα οκτώ χρόνια τους ήσαν υπέρβαρα ή παχύσαρκα και στη συνέχεια, κατά την εφηβεία, πάχυναν και άλλο, είχαν κατά μέσο όρο 48% μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου μετά την ενηλικίωσή τους, σε σχέση με τους πιο αδύνατους συνομηλίκους τους.

Μια άλλη σουηδική μελέτη που ανακοινώθηκε στο ίδιο συνέδριο, δείχνει ότι τα υπέρβαρα αγόρια στην εφηβεία κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιακή ανεπάρκεια ως ενήλικες. Δεν υπάρχει κίνδυνος για τα υπέρβαρα που παιδιά που αδυνατίζουν ως έφηβοι.

Η μελέτη επίσης του Πανεπιστημίου του Γκέτενμποργκ, με επικεφαλής τη δρα Μαρία Μπίτζελ, έγινε στα ίδια 38.000 παιδιά. Διαπιστώθηκε ότι τα αγόρια με φυσιολογικό βάρος στην ηλικία των οκτώ ετών, που έγιναν υπέρβαρα στην εφηβεία, είχαν τριπλάσια πιθανότητα να διαγνωσθούν με καρδιακή ανεπάρκεια αργότερα στη ζωή τους. Ο κίνδυνος ήταν τόσο μεγαλύτερος, όσο περισσότερα κιλά είχε πάρει ο έφηβος.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

vatikiwtis-e1.jpg

Από Λεωνίδας Βατικιώτης
 

Στο απόσπασμα του ΔΝΤ ξανά η Αργεντινή

Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η δήλωση του νεοφιλελεύθερου δεξιού προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, έστω κι αν ξεχείλιζε σκοπιμοτήτων καθώς με αυτήν επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την έναρξη των συνομιλιών με τον μισητό διεθνή οργανισμό, το οποίο ειδικά στη χώρα που γέννησε το τάγκο και τον Τσε συναγωνίζεται σε δημοφιλία μόνο την …Αγγλία.

Είπε κατά λέξη: «Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων είχαμε ένα πολύ ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο, αλλά σήμερα αυτό αλλάζει. Οι παγκόσμιες συνθήκες γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκες λόγω πολλών παραγόντων: τα επιτόκια κι η τιμή του πετρελαίου αυξάνονται, τα νομίσματα των αναδυόμενων χωρών υποτιμούνται. Είναι μεταβλητές που δεν ελέγχουμε». Ισχύουν και με το παραπάνω οι αιτιάσεις του!!!

Αυτό όμως που επίσης ισχύει και δεν το ανέφερε ούτε υπαινικτικά είναι ότι ο ίδιος ο Μάκρι έστρωσε το δρόμο για τη ραγδαία υποτίμηση του εθνικού τους νομίσματος, του πέσο, κατά 20% από την αρχή της χρονιάς, την εκτόξευση των επιτοκίων στο 40%, την δραματική συρρίκνωση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της κεντρικής τράπεζας στην προσπάθειά της να κρατήσει ψηλά την ισοτιμία του πέσο και την άνοδο του πληθωρισμού στο 25%, ασχέτως αν τα Μέσα Ενημέρωσης της Δύσης που αποδεικνύονται λαλίστατα όταν ο πληθωρισμός καλπάζει στη Βενεζουέλα τηρούν σιγή ιχθύος! Η προσφυγή στο ΔΝΤ φέρει φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του νεοφιλελεύθερου προέδρου Μάκρι γιατί όχι μόνο έσπευσε να καταβάλλει στους κερδοσκόπους 9,3 δισ. που σοφά (ξέροντας τις αντοχές της οικονομίας) αρνιόταν η Κίρχνερ να πληρώσει μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015 που έχασε την εξουσία, αλλά επιπλέον κραδαίνοντας σαν τρόπαιο επιτυχίας την επιστροφή του στις αγορές, δανείστηκε μέσα σε μια διετία πάνω από 50 δισ. δολάρια. Το τυράκι το είδε, τη φάκα όχι… Η έκθεσή του έτσι έφτασε στο κόκκινο, κάτι που είχε αποφευχθεί επί Νέστορ και Κριστίνα Κίρχνερ, κι όταν η συγκυρία αντιστράφηκε βρέθηκε για μια ακόμη φορά το ΔΝΤ να περιμένει στη γωνία την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής.

Ενδιαφέρον ωστόσο είχε κι ό,τι συνέβη πριν ο Μάκρι χτυπήσει την πόρτα του διεθνούς οργανισμού που οδήγησε την Αργεντινή σε καταστροφή 17 χρόνια πριν. Το ΔΝΤ αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά πόσο τραγικά ανίκανο είναι να αξιολογήσει αντικειμενικά μια οικονομία, μόλις τον Δεκέμβριο του 2017 έγραφε σε επίσημη έκθεση του για την Αργεντινή (εδώ το πλήρες κείμενο) τα εξής: «οι μεταρρυθμίσεις έχουν τοποθετήσει την οικονομία σε έναν ισχυρότερο βηματισμό και διορθώθηκαν πολλές από τις επείγουσες μακροοικονομικές ανισορροπίες. Η Αργεντινή απολαμβάνει μια στέρεη ανάκαμψη… Ο πληθωρισμός συνεχίζει να πέφτει αν και σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το στόχο της κεντρικής τράπεζας». Όλα αυτά τα έγραφαν στις 29 Δεκεμβρίου 2017, λειτουργώντας προφανώς με πολιτικά κριτήρια: επειδή ήθελαν να επαινέσουν τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις του προέδρου Μάκρι που επανέφερε την Αργεντινή στο δρόμο της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας. Και μετά η οικονομία κατέρρευσε, και για δεύτερη φορά το «παιδί θαύμα» αποβλήθηκε δια παντός απ’ όλα τα σχολεία! Κι όσο για το ΔΝΤ στην περίπτωση της Αργεντινής κατάφερε να ξεπεράσει και τον χειρότερο εαυτό του σε επικινδυνότητα. Ενώ όπως στην Ελλάδα το 2016 έτσι και στην Αργεντινή μετά το 2001 παραδέχθηκε τα λάθη του για να δικαιολογήσει την καταστροφή που επέφερε, το 2017-2018 τα έκανε μούσκεμα πριν καν ξεκινήσει την «επιχείρηση διάσωσης». Μπορούμε να φανταστούμε τη συνέχεια…

Βραζιλία: Συνταγματικό πραξικόπημα, φυλακές και εκτελέσεις

Δεν είναι μόνο η Αργεντινή. Είναι και η Βραζιλία που έχει γίνει ξανά μια «κανονική» χώρα. Από το 2016 συγκεκριμένα όταν με ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα ανατράπηκε η πρόεδρος της χώρας, Ντίλμα Ρουσέφ, η Δεξιά πήρε ξανά την εξουσία, τερματίζοντας με τον τρόπο που ξέρει καλύτερα στη Λατινική Αμερική τις αλλεπάλληλες εκλογικές επιτυχίες του Κόμματος των Εργατών, που κέρδισε τις εκλογές πρώτη φορά το 2003. Κι αν η ανατροπή της Ντίλμα ήταν η πρώτη πράξη του δράματος, η φυλάκιση του Λούλα ήταν η δεύτερη και πιο προκλητική καθώς η κάθειρξη 12 ετών, με αφορμή μια αναπόδεικτη κατηγορία διαφθοράς, επιβλήθηκε γιατί η νίκη του ήταν παραπάνω από σίγουρη στις προσεχείς εκλογές. Μάρτυρας, όλες οι δημοσκοπήσεις που τον έφεραν να προηγείται με ποσοστά άνω του 30%, όταν ο επικεφαλής της Δεξιάς, Κάπταιν Τζερ Μπολσονέρο, το ανώτερο που κατάφερνε να συγκεντρώσει ήταν 16%.

Η πιο πρόσφατη και αιματηρή πράξη του δράματος της επανόδου της Δεξιάς στην πολιτική ηγεσία της οικονομικής υπερδύναμης της Λατινικής σημειώθηκε με την εν ψυχρώ δολοφονία πριν δύο σχεδόν μήνες της Μαριέλε Φράνκο. Η γεννημένη σε φαβέλα 38χρονη μαύρη δημοτική σύμβουλος της πόλης του Ρίο, που χαρακτηρίστηκε από την αμερικανική εφημερίδα Washington Post ως παγκόσμιο σύμβολο, εκτελέστηκε με 9 σφαίρες, εκ των οποίων οι 4 στο κεφάλι, εν είδει τιμωρίας για την μάχη που έδινε ενάντια στην καθημερινή καταστολή που υφίστανται οι φτωχότεροι των φτωχών στη Βραζιλία από τις συμμορίες των ενόπλων, με τις οποίες συνεργάζεται σταθερά η αστυνομία.

Η δολοφονία από τις παρακρατικές συμμορίες της Μαριέλε Φράνκο ήταν η κορυφή του παγόβουνου. Μόνο το 2017, με βάση ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας που απαίτησε την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, δολοφονήθηκαν 58 αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: από συνδικαλιστές μέχρι οργανωτές των κοινοτήτων στις φαβέλες. Έκκληση που έπεσε προφανώς στο κενό δεδομένης της ατιμωρησίας που απολαμβάνουν οι ένοπλες συμμορίες από πολύ ψηλά…

Πηγή: Νέα Σελίδα

greek-prime-minister-alexis-tsipras-says-the-troika-didnt-accept-his-proposals-1-696x522.jpg

Πλεονάσματα 3,5% ως το 2022, χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός αστερίσκος, δέσμευση για μεταρρυθμίσεις σε βάθος πολλών ετών και ρήτρα πρόωρης μείωσης του αφορολογήτου εάν το κρίνει σκόπιμο το ΔΝΤ, συμπεριλαμβάνει το κείμενο με το οποίο επισφραγίζεται σήμερα στο Eurogroup η τεχνική συμφωνία.

Ξεκινώντας από το τελευταίο, η ρήτρα για πρόωρη μείωση του αφορολογήτου διατηρείται αυτούσια στην Επικαιροποίηση του Μνημονίου, παρά το ότι το ΔΝΤ έχει συγκλίνει εντυπωσιακά με τις εκτιμήσεις της Αθήνας για το επίμαχο πλεόνασμα του 2019. Έτσι, αν και τον περασμένο Δεκέμβριο υπήρχε μια διαφορά σχεδόν 2 ποσοστιαίων μονάδων, πλέον αρμόδιες πηγές προσδιορίζουν αυτήν τη διαφορά σε 0,4- 0,5 μονάδες. Παρά ταύτα, το παράθυρο μείωσης του αφορολογήτου από το 2019 μένει ανοικτό, παρά το ότι η ελληνική πλευρά θεωρεί τελειωμένο το θέμα, καθώς το Ταμείο υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται απλώς για μέτρο δημοσιονομικού χαρακτήρα, αλλά για διαρθρωτική παρέμβαση στη φορολογία, φιλική στην ανάπτυξη, αφού διευρύνει τη φορολογική βάση. Είναι, πάντως, σαφές ότι αν το ΔΝΤ δεν συμμετάσχει ενεργά στο Πρόγραμμα, το σενάριο πρόωρης μείωσης του αφορολογήτου μένει οριστικά στο συρτάρι.

Το δεύτερο σημείο που προκαλεί ενδιαφέρον είναι η αναφορά στις μεταρρυθμίσεις, που πρέπει να εφαρμόσει εφεξής η Ελλάδα. «The success of recovery will require the sustained  implementation of agreed policies over many years – which necessitates the political commitment, but also the technical capacity of the Greek administration to deliver – and to this end the authorities have committed to make full use of the available technical support», αναφέρει ρητώς το κείμενο ήτοι ότι «η επιτυχία της ανάκαμψης θα απαιτήσει τη συνεχή εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών για πολλά χρόνια, κάτι που απαιτεί την πολιτική δέσμευση αλλά και την τεχνική δυνατότητα της ελληνικής Διοίκησης να ανταποκριθεί και γι’ αυτό οι Αρχές δεσμεύθηκαν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τη διαθέσιμη τεχνική βοήθεια», παραπέμποντας στις ειδικές Ομάδες Εργασίας των Θεσμών, που ήδη λειτουργούν και πρόκειται να διατηρηθούν τα επόμενα χρόνια.

Όσον αφορά στη δέσμευση για πλεονάσματα 3,5% ως το τέλος του 2022, αυτή έχει αναληφθεί από την ελληνική κυβέρνηση, χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη, με την πρόσθετη διαβεβαίωση ότι θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι. Οι ελπίδες της Αθήνας για δημοσιονομική χαλάρωση έχουν εναποτεθεί στην περιβόητη ατζέντα Μακρόν για την Ευρώπη, ωστόσο το γεγονός ότι μια από τις βασικές παραδοχές του ESM για το σχέδιο βιωσιμότητας του Χρέους είναι αυτά τα υψηλά πλεονάσματα, καθιστά μάλλον απίθανη την οποιαδήποτε συμφωνία για χαμηλότερα πλεονάσματα, αφού κάτι τέτοιο συνεπάγεται γενναιότερα μέτρα ελάφρυνσης.

Στο κείμενο των 40 σελίδων αποτυπώνονται όλα τα δύσκολα μέτρα:

  • περικοπές στις καταβαλλόμενες συντάξεις από την Πρωτοχρονιά του 2019,
  • η συρρίκνωση των νέων συντάξεων με βάση τα νέα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης,
  • η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η ευθυγράμμιση αντικειμενικών- εμπορικών αξιών και η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ,
  • η κατάργηση του χαμηλού ΦΠΑ στα τελευταία νησιά του Αιγαίου,
  • το σύστημα αυτοματοποιημένων ηλεκτρονικών κατασχέσεων για χρέη στην εφορία.

Επιπλέον, αποτυπώνονται και οι «ουρές» του Μνημονίου ήτοι προαπαιτούμενα που θα πρέπει να καλυφθούν μετά από τον Αύγουστο που εκπνέει το Πρόγραμμα.

Η ολοκλήρωση των αλλαγών (τοποθετήσεις Γ.Γ. και Διευθυντών) στο Δημόσιο, το ξεκαθάρισμα του τοπίου στο Ελληνικό, οι διευθετήσεις στα διόδια της Εγνατίας, η ολοκλήρωση των διαδικασιών για το ΔΕΣΦΑ, οι νέοι δασικοί χάρτες, το Κτηματολόγιο, είναι μόνο μερικές από τις εκκρεμότητες, που θα αποτυπωθούν σαφώς και με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στην Έκθεση Συμμόρφωσης (Compliance Report) που θα επισφραγίσει την ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου, αν όλα πάνε καλά.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Σελίδα 3406 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή