Σύμφωνα με έρευνα της Alco για τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ), που διεξήχθη το χρονικό διάστημα 24 -28 Σεπτεμβρίου 2018, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 ατόμων ηλικίας 25 ετών και άνω από όλη την Ελλάδα, καθώς και σε 400 γιατρούς, υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα επιδείνωσης της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας στη χώρα. Σύμφωνα με αυτήν, ο 1 στους 2 Έλληνες δεν μπορεί να καλύψει τις δαπάνες για την υγεία του. Η μεγάλη πλειοψηφία των ιατρών εκτιμά ότι οι συνθήκες εργασίας έχουν επιδεινωθεί, ενώ οι παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας στους πολίτες έχουν χειροτερέψει σημαντικά και απέχουν κατά πολύ από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Σύμφωνα με την έρευνα το 60% των γιατρών θεωρεί ότι ο τρόπος που λειτουργεί σήμερα το ΕΣΥ εγκυμονεί κινδύνους για τους ασθενείς.

ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η έρευνα διεξήχθη το χρονικό διάστημα 24 -28 Σεπτεμβρίου 2018, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 ατόμων ηλικίας 25 ετών και άνω από όλη την Ελλάδα ,καθώς και σε 400 γιατρούς, μέλη του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.

Οι απαντήσεις του κοινού

• 3 στους 4 Έλληνες κάνουν κάθε χρόνο χρήση των υπηρεσιών υγείας

• μόνο 1 στους 3 μπορεί να καλύψει τις δαπάνες για την υγεία του. Το 49% δυσκολεύεται να καλύψει οικονομικά τις δαπάνες που είναι απαραίτητες για την υγεία του

• το 41% θεωρεί ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας έχουν επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια, το 36% ότι είναι στάσιμες και το 14% εκτιμά ότι βελτιώθηκαν

• 1 στους 2 δυσκολεύεται να καλύψει τις δαπάνες υγείας (κυρίως άτομα άνω των 65 ετών) και 4 τους 10 τη δαπάνη για φάρμακα.

• το 50% δυσπιστεί σε σχέση με το Δημόσιο σύστημα υγείας εκτιμώντας ότι για να καλύψει τις ανάγκες θα πρέπει να πληρώσει(συμμετοχές, εξετάσεις κτλ.).

Σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας

• το 86% δεν έχει κάνει εγγραφή, στον οικογενειακό γιατρό που θα τον παρακολουθεί

• το 66% των πολιτών δεν έχει ενημερωθεί για το νέο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας

• μόνο το 16% έχει σκοπό να εγγραφεί στον οικογενειακό γιατρό. Το 47% θα παραμείνει στο γιατρό που τον παρακολουθεί ενώ το 37% δεν γνωρίζει για το νέο σύστημα

• Η εκτίμηση των περισσότερων (47% έναντι 17%) είναι ότι το υποχρεωτικό παραπεμπτικό από τον οικογενειακό ιατρό, δυσκολεύει την πρόσβαση σε ιατρούς ειδικότητας.

Οι απαντήσεις των ιατρών

Κύριο εύρημα της έρευνας, είναι η έντονη ανησυχία του ιατρικού κόσμου, τόσο για τη λειτουργία της Δημόσιας Υγείας, όσο και για τη δική του θέση, σε επίπεδο συνθηκών, αμοιβών και δυνατότητας να παρέχουν την ποιότητα υπηρεσιών που θα ήθελαν στους πολίτες.

Ειδικότερα:

• το 60% των γιατρών εκτιμά ως αρνητικά και πολύ αρνητικά την πολιτική στο χώρο της υγείας τα τελευταία χρόνια ενώ το 24% θετικά.

• το 46% εκτιμά ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας τα τελευταία δύο χρόνια έχουν επιδεινωθεί και το 13% θεωρεί ότι βελτιώθηκαν

• το 48% θεωρεί ότι ευθύνονται οι λανθασμένες πολιτικές για την επιδείνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας ενώ το 34% η οικονομική κρίση.

• το 63% των γιατρών εκτιμά ότι ο τρόπος που λειτουργεί σήμερα το ΕΣΥ μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους για τον ασθενή .Ενώ το 25% θεωρεί ότι δεν υφίσταται κίνδυνος για τους ασθενείς.

• το 64% των γιατρών του Δημόσιου τομέα θεωρεί ότι οι συνθήκες εργασίας, στα Δημόσια νοσοκομεία έχουν επιδεινωθεί , το 31% ότι είναι στάσιμες και το 4% ότι βελτιώθηκαν

• το 75% θεωρεί ότι οι αμοιβές των γιατρών στα Δημόσια νοσοκομεία επιδεινώθηκαν και το 23% ότι είναι στάσιμες

• το 39% δυσκολεύεται να συντηρήσει το ιατρείο του

• το 53% έχει σκεφθεί να φύγει στο εξωτερικό.

Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας

• το 64% των ιατρών του ιδιωτικού τομέα αξιολογεί αρνητικά το νέο Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας και το 18% θετικά

• το 57% θεωρεί ότι το νέο σύστημα, θα οδηγήσει σε επιδείνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών ενώ το 19% βελτίωση.

• το 80% θεωρεί ότι το νέο σύστημα ,δεν προσφέρει αξιοπρεπείς αμοιβές και σωστές επαγγελματικές συνθήκες, για τους γιατρούς ενώ το 8% θεωρεί ότι προσφέρει.

• το 72% των γιατρών του ιδιωτικού τομέα δεν θα συνεργαζόταν με το νέο σύστημα ενώ το 16% θα συνεργαζόταν.

ΕΔΩ για να διαβάσετε αναλυτικότερα την έρευνα.

ΠΗΓΗ:ergasianet.gr

Δημοσιοποιείται η δημόσια επιστολή – υπόμνημα όλων των παρισταμένων συνηγόρων πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής με την οποία ζητείται η επιτάχυνση της δίκης με την αποκλειστική της διεξαγωγή στο Εφετείο Αθηνών καθώς και η απαλλαγή των μελών της σύνθεσης του δικαστηρίου από άλλα καθήκοντα

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της Πολιτική Αγωγής του αντιφασιστικού κινήματος, Jailgoldendawn.gr, το υπόμνημα αυτό κατατέθηκε σήμερα 9/10/2018 στο Εφετείο Αθηνών, όπου και αντιπροσωπεία δικηγόρων της πολιτικής αγωγής συναντήθηκε με τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησής του Πρόεδρο Εφετών κ. Κωνσταντίνο Σταμαδιάνo και υποστήριξε και προφορικά το αίτημά της. Το υπόμνημα αυτό εστάλη και στον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, Μιχάλη Καλογήρου, στον οποίο έχει επίσης υποβληθεί αίτημα συνάντησης, το οποίο εκκρεμεί.

ΠΡΟΣ

ΤΟΥΣ κ.κ.
1) ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ,
2) ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΥΠΟΜΝΗΜΑ
ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Αξιότιμοι κύριοι,

Η αναθέρμανση του ενδιαφέροντος και της κοινής γνώμης για την εξέλιξη της δίκης με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πέντε χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα φέρνει όλους τους παράγοντες και κάθε άλλο αρμόδιο και υπεύθυνο για την διεξαγωγή της προ του ευλόγου ερωτήματος για ποιο λόγο διαρκεί τόσο πολύ η δίκη αυτή και πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί.

Ως συνήγοροι πολιτικής αγωγής συμμεριζόμαστε και υπηρετούμε την αγωνία των θυμάτων της Χρυσής Αυγής και των οικογενειών τους, καθώς και ολόκληρης της κοινωνίας για την γρηγορότερη δυνατή ολοκλήρωση της δίκης και την ουσιαστική απονομή δικαιοσύνης, και το έχουμε αποδείξει με σειρά πρωτοβουλιών μας μέσα και έξω από τη δίκη αφότου αυτή ξεκίνησε μέχρι σήμερα.

Η δίκη ξεκίνησε στις 20-4-2015 και έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα 250 συνεδριάσεις (επί προγραμματισμένων 277) οι οποίες κατανέμονται ανά έτος ως εξής (εντός παρενθέσεως οι δικάσιμοι που πραγματοποιήθηκαν στην Αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, η οποία μετά από πίεση μας χρησιμοποιείται από κοινού και εκ περιτροπής για τη διεξαγωγή της δίκης από τον Ιούλιο 2016, οι δε υπόλοιπες έχουν πραγματοποιηθεί στον Κορυδαλλό):

2015 : 39 δικάσιμοι

2016 : 50 δικάσιμοι (34 στο Εφετείο)

2017 : 95 δικάσιμοι (42 στο Εφετείο)

2018 : 66 δικάσιμοι μέχρι 30/9/2018 (23 στο Εφετείο).

Η δίκη ξεκίνησε διεξαγόμενη κατά αποκλειστικότητα στην ειδική – πολύ μικρής χωρητικότητας κοινού – δικαστική αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, η οποία αποφασίστηκε αυθαίρετα και χωρίς καμμία διαβούλευση από την τότε διοίκηση του Εφετείου, παρά τις αντιδράσεις των συνηγόρων πολιτικής αγωγής, εκατοντάδων κοινωνικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας για το λόγο ότι πέρα από όλες τις βάσιμες ενστάσεις που μπορεί να έχει κανείς για την διεξαγωγή της δίκης μέσα σε χώρο φυλακών, η επιλογή του Κορυδαλλού ως τόπου διεξαγωγής της σημαίνει περιθωριοποίηση και υποβάθμιση δεδομένου ότι δυσχεραίνει αφάνταστα την πρόσβαση του κοινού για την παρακολούθηση, την προσέλευση των δημοσιογράφων, αλλά και την ανεμπόδιστη άσκηση των λοιπών καθηκόντων των συνηγόρων.

Επίσης τα μέλη της σύνθεσης του δικαστηρίου -πλην της Προέδρου- δεν είχαν απαλλαγεί από τις υπόλοιπες δικαστικές τους υπηρεσίες, πράγμα το οποίο συνέτεινε περαιτέρω στην αδυναμία συχνής διεξαγωγής της δίκης.

Έτσι και όπως προκύπτει από τα παραπάνω στοιχεία οι δικάσιμοι κατά τα δύο πρώτα έτη ήταν πολύ λίγες, καθώς μεσολάβησαν και άλλοι εξωτερικοί παράγοντες όπως διακοπή για τις εκλογές για το δημοψήφισμα και τις εκλογές Σεπτεμβρίου 2015, αποχή δικηγόρων για το ασφαλιστικό – μετέπειτα Ν. 4387/2016, το πρώτο εξάμηνο του 2016 και μετά.

Επίσης στη διάρκεια της δίκης αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους όσοι απέμεναν προσωρινά κρατούμενοι μετά την έναρξή της, έτσι ώστε η διεξαγωγή της δίκης στον Κορυδαλλό δεν υπηρετεί την οποιαδήποτε ανάγκη αποφυγής μετακινήσεων κρατουμένων.

Από τον Σεπτέμβριο 2016 η δίκη διεξάγεται με ρυθμούς δέκα συνεδριάσεων κατά μέσο όρο μηνιαίως, όμως και αυτές κατανέμονται όλο και περισσότερο στην εκ περιτροπής χρήση της αίθουσας του Κορυδαλλού, η δε αναλογία του τόπου διεξαγωγής της δίκης μεταξύ Κορυδαλλού και Εφετείου ανά μήνα έχει διαμορφωθεί σε 7-3.

Είναι αναμφισβήτητο ότι η μεγάλη διάρκεια της δίκης μέχρι τώρα οφείλεται και στον μεγάλο όγκο της δικογραφίας που προκύπτει από τη συνεκδίκαση και συνεξέταση πολλών αποδιδομένων εγκληματικών δραστηριοτήτων, πράγμα το οποίο όμως έχει αποδειχτεί ορθό όσο και αν συντείνει στην επιμήκυνση του χρόνου, δεδομένου ότι είναι αναγκαίο για την απόδειξη των στοιχείων της κατηγορίας της ένταξης και διεύθυνσης σε εγκληματική οργάνωση.

Στη δίκη μετέχουν 69 κατηγορούμενοι οι οποίοι κατά καθημερινό σχεδόν κανόνα εκπροσωπούνται από συνηγόρους και έχουν εξεταστεί 147 μάρτυρες κατηγορίας, ενώ αυτή την περίοδο βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο ανάγνωσης των εγγράφων.

Υπάρχουν όμως oι βασικοί παράγοντες που έχουν συντελέσει στην καθυστέρηση της δίκης και θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, όπως η καθυστέρηση έναρξής της, η εμμονή της Διοίκησης του Εφετείου σε συνδυασμό με την ατολμία του Υπουργείου Δικαιοσύνης να λάβει αντίθετη νομοθετική ή διοικητική πρωτοβουλία, για την διεξαγωγή της δίκης στην αίθουσα του Κορυδαλλού και η μη απαλλαγή των δικαστών από έτερα δικαστικά καθήκοντα προκειμένου απερίσπαστοι να αφοσιωθούν στην ταχύτερη διεξαγωγή της δίκης.

Μετά τη φάση της ολοκλήρωσης των εγγράφων που καταθέτουν οι συνήγοροι υπεράσπισης, ακολουθεί η εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης (έχουν δηλωθεί 230) και στη συνέχεια η κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία, η εισαγγελική πρόταση και οι αγορεύσεις των συνηγόρων πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης που θα προηγηθούν της απόφασης του Δικαστηρίου. Συνεπώς, η δίκη βρίσκεται σε τέτοιο σημείο, που απέχει από την ολοκλήρωσή της.

Απέναντι στην αρνητική αυτή προοπτική, έχοντας επίγνωση της ιστορικής και κοινωνικής βαρύτητας της δίκης και ενεργώντας με προσήλωση στην ευθύνη που αναλάβαμε απέναντι στα θύματα της Χρυσής Αυγής, τις οικογένειές τους και την κοινωνία, θέτουμε κάθε αρμόδιο φορέα προ των ευθυνών του και επισημαίνουμε ότι το μόνο μέτρο που είναι δυνατό να συμβάλλει ουσιαστικά στην ταχύτερη εφεξής διεξαγωγή της δίκης μέχρι την ολοκλήρωσή της θα ήταν :

Η επιτάχυνση στη διεξαγωγή – ακόμα και σε καθημερινή βάση – της δίκης με την αποκλειστική διάθεση της αίθουσας εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών μέχρι τη λήξη της, η κατάργηση των συνεδριάσεων στον Κορυδαλλό και η εγκατάλειψη κάθε σκέψης για άλλον χώρο και με την απαλλαγή όλων των μελών της σύνθεσης του Δικαστηρίου από άλλα δικαστικά καθήκοντα.

Αθήνα, 9-10-2018

Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής.
Κατ’ αλφαβητική σειρά:

Αντανασιώτης Αντώνης (ΠΑ.ΜΕ.)

Βρεττός Αγγελος (ΠΑ.ΜΕ.)

Θεοδωρόπουλος Θεόδωρος ΠΑ.ΜΕ.)

Καμπαγιάννης Θανάσης (Αιγύπτιοι αλιεργάτες)

Μαλαγάρης Μάνος (ΠΑ.ΜΕ.)

Παπαδάκης Κώστας (Αιγύπτιοι αλιεργάτες)

Παπαδοπούλου Χρύσα (οικογένεια Φύσσα)

Σαπουντζάκης Παναγιώτης (ΠΑ.ΜΕ.)

Στρατής Χάρης (ΠΑ.ΜΕ.)

Σκαρμέας Κώστας (Αιγύπτιοι αλιεργάτες)

Τζέλλης Ανδρέας (οικογένεια Φύσσα)

Τομπατζόγλου Ελευθερία (οικογένεια Φύσσα).

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Άλκης Αντωνιάδης

Το φάντασμα της Ακροδεξιάς πλανάται πάνω απ την Ευρώπη . Ο Σαλβίνι και η Λεπέν ανακοίνωσαν σήμερα  στη Ρώμη τη συμπόρευση τους ενόψει των Ευρωεκλογών του Μαΐου. Το σενάριο της νίκης ακροδεξιών–ξενοφοβικών κομμάτων σε μεγάλες χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία είναι πιο ορατό από ποτέ. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι Ευρωεκλογές αυτές θα είναι οι πιο κρίσιμες από το 1979 και θα αποτυπώσουν τη συνεχιζόμενη πολιτική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πώς όμως μπορεί να ανακοπεί η νέα «πορεία προς τη Ρώμη» (τις Βρυξέλλες αυτη τη φορά) των σύγχρονων μελανοχιτώνων;

Σίγουρα όχι από την ευρωπαϊκή δεξιά και τη νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία που αποτελούν τη βασική αιτία του προβλήματος. Σίγουρα όχι από μεταλλαγμένες πολιτικές τύπου ΣΥΡΙΖΑ που καλεί τους ευρωπαίους να επιστρέψουν στις ιδρυτικές άξιες της καπιταλιστικής Ε.Ε και ενθαρρύνει έτσι ακόμη περισσότερο την Ακροδεξιά.

Μπορεί όμως η ριζοσπαστική–αντικαπιταλιστική αριστερά να αποτελέσει το αντίβαρο; Κατά τη γνώμη μου ΝΑΙ αρκεί να λάβει υπόψη της δύο σημαντικές παραμέτρους : Ότι η ώρα της ριζοσπαστικοποίησης των αιτημάτων της για την ανατροπή αυτής της Ε.Ε-έκτρωμα έχει φτάσει κόβοντας το οξυγόνο της ριζοσπαστικότητας στην άκρα δεξιά και ότι ο συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να υπερβεί τις μέχρι τώρα σχεδόν εθιμοτυπικές διαδικασίες. Η ανατροπή της νεοφιλελέυθερης Ε.Ε δεν είναι και δεν μπορεί να είναι πραγματικό αίτημα της άκρας δεξιάς παρά τις λαθροχειρίες που επιχειρούν. Ο φασισμός είναι το μακρύ χέρι του καπιταλισμού και όχι ο αντίπαλός του. Η ανατροπή της εκμετάλλευσης είναι δομικό στοιχείο της Αριστεράς και ως τέτοιο χρειάζεται να επανέλθει στο λόγο της. Όχι με όραμα μια Ευρώπη των εθνικισμών και των εθνικών ανταγωνισμών αλλά για μία Ευρώπη των από τα κάτω, της αλληλεγγύης, της ειρήνης και του Σοσιαλισμού του 21ου αιώνα. Le moment est arrivé που λένε και οι Γάλλοι..

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Γιάννης Ελαφρός

«Πεδίο βολής φτηνό»

Στα μέσα Σεπτεμβρίου η Wall Street Journal έγραφε πως θα υπάρχει ποιοτική και αριθμητική αναβάθμιση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, αναφερόμενη και στην επίσκεψη του αρχηγού των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων Τζόζεφ Ντάνφορντ στην Ελλάδα. Οι Έλληνες είναι ανοιχτοί στη διεύρυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, είπε o Ντάνφορντ στα αμερικανικά ΜΜΕ, ξεχωρίζοντας τη «νευραλγικής σημασίας» βάση της Σούδας, καθώς και την Λάρισα. «Δεν ψάχνουμε για μεγάλες βάσεις», αλλά για εξυπηρετήσεις με «ελαφρύ αποτύπωμα».

Η κυβέρνηση Τραμπ προωθεί τη «στρατηγική συμμαχία» με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να καλύψει την αστάθεια που προκαλείται στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ από τον αμφίσημο ρόλο της Τουρκίας. Έχει γραφτεί πως τα 2/3 της μεγάλης αμερικανικής βάσης στο Ιντσιρλίκ έχουν μεταφερθεί ήδη στην Ελλάδα. Ας σημειωθεί πως εκεί βρίσκονται και 50 βόμβες υδρογόνου Β-61, τρομακτικής ισχύος, ενώ όπως έχει καταγγελθεί υπάρχει προετοιμασία στη βάση του Άραξου για υποδοχή πυρηνικών όπλων! Οι ΗΠΑ υπόσχονται επενδύσεις, προχωρούν σε εξαγορές (και) με γεωπολιτική οπτική (βλέπε ναυπηγεία Σύρου, αλλά και πρόταση για Σκαραμαγκά, Ελευσίνα).

Το ελληνικό κεφάλαιο στηρίζει την πολιτική αυτή, φιλοδοξώντας να πάρει κομμάτι από την λεία και να προωθήσει τα δικά του επιθετικά του σχέδια (κυρίως μέσω των ΑΟΖ). Στον λαό πουλάνε για μια ακόμα φορά το παραμύθι της ασφάλειας λόγω της συμμαχίας με τις ΗΠΑ (όπως στην Κύπρο;)

Αποκαλυπτικά για τους κινδύνους είναι όσα είπε ο κ. Ντάνφορντ στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Αποστολάκη: «Αν δει κανείς τη γεωγραφία και τις εν εξελίξει στρατιωτικές επιχειρήσεις μας στη Λιβύη και τη Συρία και αναλογιστεί πιθανές άλλες στην ανατολική Μεσόγειο, τότε η θέση της Ελλάδας και οι δυνατότητες που προσφέρονται εδώ είναι πολύ σημαντικές». Οι ΗΠΑ μιλούν καθαρά για πολεμική εμπλοκή.

Νέες βάσεις σε Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Στεφανοβίκειο και Τυμπάκι

«Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουν ανταποκριθεί πλήρως στα προαπαιτούμενα για τη Συμμαχία και μάλιστα με τις νέες δυνατότητες που δίνονται σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας, με ανάπτυξη συμμαχικών δυνάμεων, όπως στο Βόλο, τη Λάρισα, την Αλεξανδρούπολη και πολύ σύντομα στην Καλαμάτα με το κέντρο εκπαίδευσης αεροσκαφών». Τάδε έφη ο υπουργός Εθνικής Άμυνας την Πέμπτη στη διήμερη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν κρύβει ντροπαλά τις βάσεις και τις στρατιωτικές διευκολύνσεις που παραχωρεί στους μακελάρηδες των λαών ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, αλλά τις διαφημίζει κιόλας και εκτός και εντός συνόρων.

Πραγματικά αυτό που γίνεται την τελευταία περίοδο στην Ελλάδα έχει δεκαετίες να γίνει, καθώς οι Αμερικάνοι χαρτογραφούν συστηματικά τη χώρα αναζητώντας τα κατάλληλα σημεία για την ανάπτυξη νέων βάσεων και για την αξιοποίηση υποδομών. Από το «κάθε πόλη και στάδιο», έχουμε πάει στο κάθε αεροδρόμιο και βάση, κάθε λιμάνι και αμερικάνικος στόλος…

Η Αλεξανδρούπολη αποτελεί το νέο αμερικανικό ειδύλλιο, που εκφράστηκε με επίσκεψη του ιδιαίτερα δραστήριου αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ την Τετάρτη, μαζί με τον πρόξενο στη Θεσσαλονίκη Γκρέγκορι Φλέγκερ (ο οποίος έχει επίσης υπηρετήσει στην Ουκρανία και είναι εξειδικευμένος στις σχέσεις με την Ρωσία) και άλλους αμερικανούς διπλωμάτες. Η Αλεξανδρούπολη, σύμφωνα με τον Τζ. Πάιατ, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των ΗΠΑ γιατί έχει θέση στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου (άρα και για την κίνηση του ρωσικού στόλου προς και από την Μεσόγειο), την υποστήριξη επιχειρήσεων στην Μαύρη Θάλασσα, καθώς και για τους ενεργειακούς δρόμους στα Βαλκάνια. Οι ΗΠΑ επιθυμούν να πάρει αμερικανική εταιρεία το μεγάλο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, που βγαίνει στο σφυρί τον επόμενο μήνα. Ο Πάιατ μάλιστα είπε «αναμένουμε με ανυπομονησία την οριστικοποίηση από το ΤΑΙΠΕΔ των όρων αναφοράς γι’ αυτό το σχέδιο» και θέλοντας να «καπαρώσει» το λιμάνι εξέφρασε την ελπίδα πως θα καθοριστούν τέτοιοι «όροι ώστε αμερικανικές εταιρείες, αμερικανικό κεφάλαιο να επιλέξουν να είναι μέρος αυτής της ευκαιρίας»! Χωρίς να αφήσει πολλά περιθώρια για παρερμηνείες, ο πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Χρ. Δούκας διαβεβαίωσε πως «θα έχουμε συνεχή επικοινωνία με την πρεσβεία και τους συνεργάτες του κ. Πάιατ»!

Ο Τζ. Πάιατ μίλησε για «δέσμευση των ΗΠΑ για σθεναρή εμπλοκή στην περιοχή», για τη «στρατηγική σημασία του Έβρου» (και ως κόμβος ενεργειακών δικτύων) και εξέφρασε «ευγνωμοσύνη» για τη χρήση του λιμανιού «για να διευκολύνουμε τις μετακινήσεις κάποιων τμημάτων των ενόπλων δυνάμεών μας». Συγκεκριμένα οι ΗΠΑ θέλουν στην Αλεξανδρούπολη να δημιουργηθεί βάση ελικοπτέρων, όπου θα σταθμεύουν ή θα αποσυναρμολογούνται για να μεταφερθούν με πλοία. Ήδη έχει πραγματοποιηθεί μια φορά αυτή η διαδικασία. Επίσης, οι ΗΠΑ θέλουν να δημιουργήσουν σταθμό επανεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου, το οποίο θα έρχεται από την Αμερική!

Η Λάρισα, με τις ισχυρές στρατιωτικές υποδομές στην 110 Πτέρυγα Μάχης, αποτελεί επίσης προτεραιότητα για τις ΗΠΑ. Ήδη έχουν εγκατασταθεί εκεί τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9 Reaper (Θεριστής), τα οποία μπορούν να επιχειρούν κάνοντας συλλογή πληροφοριών από τη Βόρεια Αφρική και το Σουέζ μέχρι τη Λευκορωσία και τη Μαύρη Θάλασσα. Μάλιστα, παρότι γίνεται λόγος για μη οπλισμένα αεροσκάφη, σύμφωνα με αποκάλυψη της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης τα MQ-9 μπορούν να μεταφέρουν πυραύλους αέρος – εδάφους Hellfire και κατευθυνόμενες βόμβες ακριβείας GBU-12, GBU-38 και GBU-49. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη πάρει έγκριση για παραμονή των Θεριστών για ένα χρόνο, ενώ υπάρχει σκέψη για άφιξη ισχυρότερων αεροσκαφών, με μεγαλύτερες δυνατότητες μεταφοράς εξοπλισμού. Οι Αμερικανοί έχουν ακόμα μεγαλύτερες φιλοδοξίες για την Λάρισα. Έχουν βολιδοσκοπήσει την ελληνική κυβέρνηση για την πιθανότητα μεταφοράς εκεί τεσσάρων ή οκτώ ιπτάμενων τάνκερ, τα οποία χρησιμοποιούν τη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία. Τα τάνκερ αυτά προφανώς χρησιμοποιούνται σε επιθετικές πολεμικές ενέργειες των ΗΠΑ.

Το Στεφανοβίκειο στη Μαγνησία υποδέχεται 40 αμερικανικά πολεμικά ελικόπτερα για την άσκηση «Combat Aviation Brigade», που θα διεξαχθεί Οκτώβριο και Νοέμβριο. Τα ελικόπτερα με τα πληρώματα και τους τεχνικούς εδάφους αναμένεται να μείνουν έως τα τέλη Φεβρουαρίου, ίσως και περισσότερο.

Μια νέα βάση αναζητούν οι ΗΠΑ στην Κρήτη, καθώς η εμβληματική και τόσο χρήσιμη Σούδα «βρίσκεται πια στα όριά της». Το βαθύτατο και τεράστιο λιμάνι της Σούδας, που με το κρηπίδωμα Κ-14 μπορεί να εξυπηρετεί και αεροπλανοφόρα, έχει ήδη διευρυνθεί προκειμένου να μπορεί να δεχθεί για επισκευή ακόμη και αντιτορπιλικά τύπου Arleigh Burke (μήκους 160 μ. πλάτους 20-22 μ. από τα μεγαλύτερα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ). Επίσης, όλη η περιοχή μέχρι την αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι περιφράχθηκε, ώστε τα φορτία που φθάνουν από αέρος να μεταφέρονται με ασφάλεια στα πολεμικά πλοία. Αναζητούνται όμως και άλλοι χώροι για στάθμευση ειδικών δυνάμεων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Για το σκοπό αυτό προωθείται η δημιουργία μιας ακόμα βάσης στο Τυμπάκι του νομού Ηρακλείου, στις νότιες ακτές της Κρήτης, όπου υπάρχει ήδη μεγάλο αεροδρόμιο. Η τοποθεσία βολεύει τους Αμερικανούς γιατί ελέγχει το Λιβυκό πέλαγος και μια ευρεία περιοχή στη βόρεια Αφρική, ενώ είναι κοντά και στη Μέση Ανατολή. Ήδη στο Τυμπάκι εμφανίστηκε ισραηλινό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, το οποίο δηλώθηκε πως συνεργάζεται με την… FRONTEX και θεωρείται ευρέως πως λειτουργεί ως προπομπός της επικείμενης βάσης.

Από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τον Π. Καμμένο είχε προσφερθεί στην Ουάσινγκτον για τη δημιουργία αεροπορικής βάσης το νησί της Καρπάθου, που ελέγχει την «πύλη» του Αιγαίου προς τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Το αμερικανικό Πεντάγωνο μπήκε φυσικά στη συζήτηση και ενδιαφέρεται για βάση προσγείωσης αεροσκαφών F-35 και F-22 RAPTOR, ό,τι πιο προηγμένο και φονικό έχει να επιδείξει η αμερικανική πολεμική βιομηχανία. Στην Κάρπαθο πάντως αυτή την περίοδο υπάρχει επιτάχυνση υλοποίησης έργων υποδομής, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και από στρατιωτική βάση.

Ταυτόχρονα, όλες οι «παραδοσιακές» υποδομές που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, όπως τα αεροδρόμια στη Δυτική Ελλάδα (Άκτιο, Άραξος, Ανδραβίδα), βρίσκονται στη διάθεση των ΗΠΑ, όπως έγινε με την άσκηση Ηνίοχος 2018 στην Ανδραβίδα. Επιπλέον στην Καλαμάτα δημιουργείται εκπαιδευτικό κέντρο για την αεροπορία.

65 χρόνια ελευθέρας για τις βάσεις του θανάτου

«Εις εκπλήρωσιν των εκ του άρθρου 3 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού απορρεουσών υποχρεώσεών των, η κυβέρνησις του Βασιλείου της Ελλάδος με την έγκρισιν της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως και η κυβέρνησις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής υπέγραψαν σήμερον μίαν Διμερήν Συμφωνίαν, παρέχουσα εις τας Ηνωμένας Πολιτείας το δικαίωμα όπως βελτιώσωσιν και χρησιμοποιήσωσιν από κοινού μετά της ελληνικής κυβερνήσεως ορισμένα αεροδρόμια και ναυτικάς εγκαταστάσεις εν Ελλάδι». Ήταν 12 Οκτωβρίου 1953, όταν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι σε Ουάσινγκτον και Αθήνα ανακοίνωναν ταυτόχρονα τη συμφωνία για τη δημιουργία αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.

Είχε προηγηθεί η ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, στις 18 Φεβρουαρίου 1952 επί «κεντρώας» κυβέρνησης Πλαστήρα, η οποία ξεκίνησε και τις συζητήσεις για τη συμφωνία για τις βάσεις, για να τις ολοκληρώσει η επόμενη κυβέρνηση Παπάγου (του δεξιού «Ελληνικού Συναγερμού»). Η ελληνική κυβέρνηση «εξουσιοδοτεί την κυβέρνησιν των ΗΠΑ να χρησιμοποιή οδούς, σιδηροδρομικάς γραμμάς και χώρους και να κατασκευάζη, αναπτύσση, χρησιμοποιή και θέτη εν λειτουργία στρατιωτικά και βοηθητικά έργα εν Ελλάδι […] Αι ένοπλαι δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και το υπό τον έλεγχόν των υλικόν δύνανται να εισέρχωνται, εξέρχωνται, κυκλοφορούν, υπερίπτανται ελευθέρως εν Ελλάδι και εις τα χωρικά της ύδατα. Αι ενέργειαι αύται απαλλάσσονται οιωνδήποτε τελών, δικαιωμάτων και φόρων». Οι Αμερικανοί δηλαδή είχαν και …duty free. Οι βάσεις βέβαια έκρυβαν πολλούς κινδύνους. Ένας απ’ αυτούς ήταν η μεταφορά πυρηνικών βομβών την περίοδο 1960-62, μεταξύ άλλων και στην αεροπορική βάση του Άραξου.

Τον Οκτώβρη του 1981 το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές με διακηρυγμένο στόχο την απομάκρυνση των βάσεων. Ένα χρόνο μετά ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις, οι οποίες κατέληξαν σε συμφωνία στις 15 Ιούλη 1983. Ο Α. Παπανδρέου, ο άρχοντας των παραμυθιών, μιλούσε για συμφωνία απομάκρυνσης των βάσεων. Αλλά το άρθρο 12 έλεγε: «Η συμφωνία αυτή μπορεί να τερματιστεί μετά πέντε χρόνια με έγγραφη ειδοποίηση οποιουδήποτε των μερών». «Μπορεί να τερματιστεί» και όχι «τερματίζεται». Νέες διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν το 1987 δεν ολοκληρώθηκαν. Ο Χάρρυ Κλυνν είχε προλάβει να τραγουδήσει «φεύγουν οι βάσεις που μένουν»…

Την εκκρεμότητα ήρθε να κλείσει (ποιος άλλος;) ο Κ. Μητσοτάκης, που πήρε την κυβέρνηση το 1990 (μετά το «ξέπλυμα» από τις κυβερνήσεις Τζανεττάκη-Ζολώτα). Τη νέα συμφωνία υπέγραψαν στις 8 Ιούλη 1990 ο Αντώνης Σαμαράς (νάτος κι αυτός) ως υπουργός Εξωτερικών και ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ως υπουργός Άμυνας. Νέο στοιχείο ήταν η ετήσια ανανέωση, που πραγματοποιείται τυπικά μέχρι και σήμερα.

Στις 13 Ιούνη 2001 ο τότε ΥΠΕΞ Γιώργος Παπανδρέου (κι αυτός!) υπέγραψε με τον ομόλογό του Κόλιν Πάουελ τη «Συνολική Τεχνική Συμφωνία», με την οποία γενικεύθηκε το καθεστώς ετεροδικίας για όλους τους Αμερικανούς, ακόμα και για όσους περνούν με αποστολές. Μπάστε σκύλοι αλέστε…

ΠΗΓΗ: prin.gr