Άγριο «τσεκούρι» σε μαγνητικές και αξονικές τομογραφίες προωθεί ο ΕΟΠΥΥ µε το επιχείρημα να περιοριστούν τα φαινόμενα των πλασματικών εξετάσεων και να ”κουρευτούν” οι δαπάνες, υιοθετώντας πλαφόν αυτήν τη φορά ανά μηχάνημα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ”ΕΘΝΟΣ”.

Όπως δημοσιεύει η εν λόγω εφημερίδα, μετά το πλαφόν που τέθηκε ανά ΑΜΚΑ ασθενούς αλλά και ανά γιατρό για την πραγματοποίηση διαγνωστικών εξετάσεων, τώρα η νέα… έμπνευση της διοίκησης του ΕΟΠΥΥ είναι να µπει «κόφτης» στα μηχανήματα που πραγματοποιούν μαγνητικές και αξονικές τομογραφίες.

Η πράξη αυτή όμως, ενδεχομένως να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία στους ασφαλισμένους του οργανισμού, οι οποίοι θα δυσκολεύονται να βρουν διαγνωστικό κέντρο ή εργαστήριο εάν έχει κλείσει το πλαφόν. Κάτι ανάλογο, δηλαδή, µε ό,τι συνέβαινε µε τους ιδιώτες γιατρούς του ΕΟΠΥΥ, που είχαν στη διάθεσή τους µόνο 200 δωρεάν επισκέψεις, οι οποίες τελείωναν μέσα στις πρώτες ημέρες του μήνα.

Ωστόσο, αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι µε την τελευταία υπουργική απόφαση τέθηκε περιοριστικό πλαφόν στις απεικονιστικές εξετάσεις ανά ασθενή, ενώ και ο ίδιος ο γιατρός δεν μπορεί να ξεπεράσει συγκεκριμένο αριθμό παραπεμπτικών.

«Η Αμερική δεν είχε μια πολιτική κυβέρνηση από το τέλος του 2^ου Παγκοσμίου Πολέμου». Αυτό μου είπε, ως δημοσιογράφου, ένας άνδρας που είχε υπηρετήσει στην μυστική υπηρεσία στρατού, μετά από χρόνια εντατικής εκμάθησης της ρωσικής γλώσσας στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών του Μοντερέυ, στην Καλιφόρνια.

Γι΄αυτούς που δεν είναι ενήμεροι, το Μοντερέυ ήταν το εκπαιδευτικό κέντρο διάπλασης των μελών του προσωπικού των μυστικών υπηρεσιών με μια παιδαγωγική μέθοδο που είχε αναπτύξει ο στρατός των ΗΠΑ. Είχε χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση μεταφραστών και διερμηνέων όχι μόνο του στρατού αλλά και της CIA.

Η CIA ήταν στην αρχή γνωστή υπό το όνομα Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS) και είχε συσταθεί ως όργανο των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων Ενόπλων Δυνάμεων. Αποστολή της ήταν να συλλέγει πληροφορίες και να παράγει προπαγάνδα. Από την αρχή της ύπαρξής της η CIA λειτουργεί με έναν μαύρο (μυστικό και ανεξέλεγκτο) προϋπολογισμό.

Ένα μικρό ποσοστό του επίσημου προϋπολογισμού δαπανών της πηγάζει από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά πρόκειται κατά βάσιν για έναν ανεξάρτητο οργανισμό που δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο των πραγματικών οικονομικών δοσοληψιών του. Είναι ερμητικά «απρόσιτος».

Δεν είναι τυχαίο ότι η CIA ιδρύθηκε περίπου ταυτόχρονα με το Πεντάγωνο, όπου σχεδιάζεται και παίζεται η στρατιωτική στρατηγική. Οι δύο οργανισμοί συνδέονται στενά. Αλλά προτού εξετάσουμε  πως λειτουργεί αυτός ο δεσμός, ας επανέλθουμε στην εισαγωγικά παρατιθέμενη δήλωση.

Σύμφωνα με την δήλωση της  πηγής της πληροφορίας μου, στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω, έναν κ. L.G. Leighton, οι ανωτέρων βαθμών Αμερικανοί στρατιωτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σχεδίαζαν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα για να ανατρέψουν τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο και να τον αντικαταστήσουν με μια μόνιμη κυβέρνηση, υπό στρατιωτικό έλεγχο. Ο λόγος που επικαλούντο ως κίνητρο του σχεδίου τους ήταν ότι η πολιτική κυβέρνηση αποτελούνταν από πρόσωπα που αγνοούσαν πως λειτουργεί ο πραγματικός κόσμος και ότι δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη παρά μόνο σε στρατιωτικούς,  που έχουν αποκτήσει στις μάχες τις γνώσεις και την πείρα για την καθοδήγηση και την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Στο τέλος της γραφής –έλεγαν μεταξύ τους- oι πολιτικοί έμεναν ήσυχοι στα σπίτια τους ενώ εμείς παίζαμε την ζωή μας και κερδίζαμε αυτόν τον πόλεμο». «Το αξίζουμε».

΄Ετσι στήθηκε μια συνωμοσία που επρόκειτο να αλλάξει οριστικά την πορεία της αμερικανικής ιστορίας. Ονομάστηκε «Η Συνωμοσία του Πάλμερ Χάουζ» επειδή το ομώνυμο ξενοδοχείο ήταν ο τόπος των μυστικών συσκέψεων, όπου οι αξιωματικοί  των πιο ανωτέρων βαθμών συνέρχονταν για να σχεδιάσουν και να οργανώσουν την ακριβή εκτέλεση του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

΄Εχοντας οσμιστεί αυτά τα παράτολμα και επικίνδυνα τεκταινόμενα, ο ένδοξης φήμης στρατηγός Ομάρ Μπράντλεϋ στάλθηκε από τους αρχηγούς των επιτελείων «για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση». ΄Εφτασε στο Σικάγο και  πήρε ένα ταξί για να πάει κατευθείαν στο ξενοδοχείο Πάλμερ Χάουζ –την ιστορική εστία της συνωμοσίας.

Όταν έφτασε στο ξενοδοχείο, πήγε κατευθείαν  εκεί όπου βρίσκονταν οι συνωμότες και εισόρμησε στο δωμάτιο κραυγάζοντας « τι διάβολο πάτε να κάνετε;» Οι αξιωματικοί του απάντησαν ευθέως: «Να πάρουμε τον έλεγχο της κυβέρνησης, Κύριε.» Στο οποίο, ο στρατηγός Μπράντλεϋ απάντησε: « Είσαστε ένα μάτσο f… ηλιθίων, την κυβέρνηση την ελέγχουμε ήδη!»

Εάν αυτή η ιστορία αληθεύει – και δεν αμφιβάλλω ότι η πηγή μου ήταν 100%  έντιμη- αληθινά εξηγεί πολλά πράγματα για την πολιτική και τους Προέδρους της Αμερικής κατά τα τελευταία 70 χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Πρόεδροι μπορούν να επηρεάσουν την εσωτερική πολιτική, αλλά δεν είναι υπεύθυνοι για τις εξωτερικές μας υποθέσεις. Αυτό ίσως εξηγεί γιατί δολοφονήθηκε ο Πρόεδρος Κένεντι, ένας  ηγέτης που ετοιμαζόταν να διαλύσει την CIA και να αποσύρει τον αμερικανικό στρατό από το Βιετνάμ.

Είναι ίσως επίσης ο λόγος για τον οποίο ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ εξεφώνησε αυτήν την ασυνήθιστη αποχαιρετιστήρια ομιλία του στο τέλος της προεδρικής του θητείας, προειδοποιώντας το έθνος για τους σοβαρούς κινδύνους που αντιπροσώπευε το συγκρότημα συμφερόντων Στρατού-Βιομηχανίας.

Εάν αυτά που μού είπε η πηγή μου ήταν η αλήθεια, αυτό επίσης σημαίνει ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν ελέγχει την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Και εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, οι δηλώσεις του για την αποδέσμευση από εξωτερικές στρατιωτικές υποχρεώσεις δεν σημαίνουν εντελώς τίποτα.

Αυτά σημαίνουν ότι έχουμε όλοι καταστεί όμηροι από μιαν ομάδα ανεξέλεγκτων στρατηγών του Πενταγώνου, οι οποίοι μυστικά σχεδιάζουν  τον προσεχή πόλεμο, περιφρονώντας τους θεσμούς και τις δημοκρατικές αξίες. Και είναι αυτοί πού ελέγχουν την CIA – μιαν άλλη ανέντιμη οργάνωση, που λειτουργεί έξω από κάθε κανόνα Δικαίου.

Πρόκειται για μια τρομακτική προοπτική.

Paul Kindlon, Réseau International, 24-10-2018

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Σημείωση: Ο μεταφραστής δεν συμμερίζεται την θέση ότι στρατιωτικοί (και όχι σκιώδεις υπέρτερες δυνάμεις)ελέγχουν  την εξωτερική πολιτική, αλλά το αφήγημα περιέχει ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία, άγνωστα εν πολλοίς.

ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

Τα μνημόνια τέλειωσαν η χώρα τυπικά δεν δεσμεύεται από κάποια δανειακή σύμβαση και υποτίθεται ότι η κυβέρνηση μπορεί να διαχειριστεί τις υποθέσεις της χώρας χωρίς δεσμεύσεις. Όμως, το μνημονιακό πλαίσιο, νόμοι, αποφάσεις και μέτρα που δημιουργήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις είναι παρόν και θέτει ασφυκτικά πλαίσια για πολλές δεκαετίες.

Η κυβέρνηση έχει δεχθεί σημαντικά πλήγματα στην επιρροή της, έχει σημαντική φθορά. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζεται σοβαρά και παρουσιάζει εμφανείς απώλειες ενώ οι ΑΝΕΛ ουσιαστικά δεν υφίστανται ως κομματικός σχηματισμός και το επόμενο διάστημα η κατεδάφιση τους θα ολοκληρωθεί. Στις δυσμενείς αυτές συνθήκες εκπονούνται τα σχέδια για την επιβίωση της κυβέρνησης όσο το δυνατόν περισσότερο και την διαμόρφωση των καλύτερων δυνατών προϋποθέσεων για να δώσει την εκλογική αναμέτρηση.

Αγωνιώδεις προσπάθειες καταβάλλονται για να συγκεντρωθούν οι 151 ψήφοι που απαιτούνται για την έγκριση από την Βουλή της συμφωνίας των Πρεσπών, αφού ο Π. Καμένος δεν θα την στηρίξει. Τελικά, φαίνεται ότι εξασφαλίστηκαν. Παράλληλα αναπτύσσεται η συζήτηση για την ανάγκη να αποκατασταθεί το «αριστερό» προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από μια κεντροαριστερή συμμαχία με το ΚΙΝΑΛ και άλλες δυνάμεις. Αυτή τη θέση εξέφρασε ο Ν. Κοτζιάς στον πρωθυπουργό, ο Ν. Φίλης και άλλοι. Το σκεπτικό είναι ότι την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ την επέβαλαν οι ειδικές συνθήκες που επέβαλαν τα μνημόνια και η «σωτηρία» της χώρας, ήταν περιορισμένου σκοπού και στις σημερινές συνθήκες που τα μνημόνια έληξαν, δεν υπάρχει λόγος συνέχισής της. Βέβαια, από το περιβάλλον του πρωθυπουργού διατυπώνεται η άποψη, ότι δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα, ότι η επιλογή της συγκυβέρνησης το 2015 ήταν η πραγματική αριστερή επιλογή και πρέπει να συνεχιστεί.

Οι διαφωνίες όμως εντός του ΣΥΡΙΖΑ περιορίζονται εκεί, στην εφαρμοζόμενη πολιτική δεν φαίνεται να υπάρχει καμία διαφωνία. Απόλυτη πειθαρχία στα πλαίσια που έθεσαν τα μνημόνια, εφαρμογή όλων των μέτρων και των αποφάσεων καθώς και των σχεδίων των αμερικανών και των ευρωπαίων στην ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.

Δίνουν και παίρνουν οι προσθαφαιρέσεις ψήφων βουλευτών που θα υπερψηφίσουν την κυβέρνηση σε μια τέτοια περίπτωση ώστε να προκύψει ο «μαγικός» αριθμός 151. Αρκετοί βουλευτές των ΑΝΕΛ και κάποιοι από το ΠΟΤΑΜΙ είναι ανοιχτά σε συζητήσεις με το ΣΥΡΙΖΑ. Το μάδημα των μικρότερων κομμάτων επιταχύνεται από όλες τις πλευρές.

Πώς θα επιτευχθεί αυτό:

Πρώτο: Από ό,τι μέχρι σήμερα έχει φανεί, η κυβέρνηση θα στηριχθεί σε ορισμένες παροχές και υποσχέσεις, που ήδη έχουν γίνει γνωστές. Στο πακέτο που εξάγγειλε στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός και ετοιμάζεται να το νομοθετήσει περιλαμβάνεται η μη περικοπή των συντάξεων για το 2019, μέτρο το οποίο είναι πολύ πιθανόν να αποδεχτούν οι δανειστές ενώ τα υπόλοιπα μέτρα που περιλαμβάνονται εκεί δεν φαίνεται ότι θα τα αποδεχτούν όλα. Γενικότερα επιδιώκει να εφαρμοστούν ορισμένες ελαφρύνσεις και υποσχέσεις που στις συνθήκες της πολύ μεγάλης οικονομικής στενότητας που μαστίζει μεγάλο τμήμα του λαού, σε κάποιο βαθμό θα επηρεάσουν. Τα μέτρα που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να νομοθετήσει άμεσα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση ούτε κατ’ ελάχιστον να ισοφαρίσουν τις τεράστιες απώλειες που θα συνεχιστούν τα επόμενα χρόνια. Οι περικοπές στην ΕΝΦΙΑ για κάποιους ιδιοκτήτες θα είναι της τάξης ορισμένων δεκάδων ευρώ. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για ελευθεροεπαγγελματίες, αγρότες και επιστήμονες θα είναι σημαντικά λιγότερες από την μείωση του αφορολόγητου. Η περικοπή δαπανών και επιδομάτων, όπως επίδομα θέρμανσης και ανεργίας, δεν ισοφαρίζεται από την επιδότηση ενοικίου.

Δεύτερο: Η διαλεύκανση των σκανδάλων και η ενδεχόμενη τιμωρία κάποιων ενόχων θα αξιοποιηθεί δεόντως. Για να είμαστε σαφείς σκάνδαλα υπάρχουν πολλά και μεγάλα με σοβαρές επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας και τον λαό. Βέβαια, ορισμένοι πάνε να χρεώσουν την κρίση και την χρεοκοπία της χώρας στα σκάνδαλα, επιδιώκοντας να αποκρύψουν τις πραγματικές αιτίες και κυρίως την ίδια την φιλομονοπωλιακή πολιτική που ακολουθείται και είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο και γενικότερα το κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Τα σκάνδαλα πρέπει να διερευνηθούν και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Όμως, μέχρι σήμερα αυτό δεν συνέβη ποτέ παρά μόνο στην περίπτωση Τσοχατζόπουλου, που έστειλαν ένα συνταξιούχο της πολιτικής φυλακή για κάποια χρόνια και προφύλαξαν όλους τους άλλους και μαζί τις γενεσιουργές αιτίες των σκανδάλων. Φοβούμαστε ότι και σήμερα θα συμβεί κάτι παρόμοιο και θα χρησιμοποιηθεί η όποια διερεύνηση γίνει για ψηφοθηρικούς σκοπούς. Και, με την ευκαιρία, υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από τη δίκη της Χρυσής Αυγής που τραβάει πέντε χρόνια, γιατί κάποιοι δεν θέλουν να τελειώσει για να εκμεταλλεύονται το γεγονός; Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν είχε πολλούς λόγους να την επισπεύσει. Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να βρεθεί μια αίθουσα και να ολοκληρωθεί η δίκη; Φαίνεται ότι η διαιώνιση της βολεύει πολλούς.

Τρίτο: Η αίσια ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών που η κυβέρνηση ευελπιστεί να της δώσει κάποια ώθηση, να την στηρίξουν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι και σημαντικό τμήμα του κεφαλαίου που θεωρεί ότι θα ανοίξουν οικονομικές μπίζνες. Παράλληλα, θεωρεί ότι θα τονωθεί το προφίλ των «αποτελεσματικών» σημερινών ηγετών και της αποτελεσματικής διακυβέρνησης τους, εκεί που για 27 χρόνια όλες οι κυβερνήσεις αποτύγχαναν.

Η επιχείρηση «αριστερό» λίφτινγκ που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να πολυπείθει. Αλήθεια, πόσο «αριστερός» μπορεί να είναι ο αποχωρισμός του ΣΥΡΙΖΑ από τον Πάνο Καμένο και η συμμαχία με το ΚΙΝΑΛ, το κόμμα που έφερε τα μνημόνια στην Ελλάδα και διαμόρφωσε αυτή την καταστροφική πολιτική; Πόσο μπορεί να πείσει η κυβέρνηση ότι πάει αριστερότερα όταν είναι ολοκληρωτικά υποτελής στους αμερικανούς και τα σχέδια τους και αυτό όχι λόγω Καμένου αλλά γιατί είναι επιλογή του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ;

Το επόμενο διάστημα και ως τις εκλογές θα δοθεί πραγματική μάχη μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για την πρωτιά και την πλειοψηφία στην Βουλή. Το βασικότερο όπλο και των δύο, ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι η δημιουργία του κατάλληλου κλίματος για να φθάσει η πόλωση σε πρωτοφανή ύψη, να ζήσουμε τις συνθήκες «του φωτός και του σκότους» του Μένιου Κουτσόγιωργα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να παρουσιάζεται ως ευαίσθητος και κοινωνικά υπέρ των αδυνάτων και να εμφανίζει τη ΝΔ ότι κυριαρχείται από τους ακροδεξιούς. Από την μία «η αριστερά που μας απάλλαξε από τα μνημόνια και ικανοποιεί σταδιακά και στο πλαίσιο του δυνατού τα αιτήματα των φτωχότερων» και από την άλλη «ο Μητσοτάκης που θα κάνει νέες απολύσεις, θα επιβάλλει νέα μέτρα και θα πάει την πολιτική ζωή σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση». Και αντίστοιχα, η ΝΔ που «θα φέρει την τάξη, την αποτροπή της ανομίας , τον σεβασμό στην δικαιοσύνη και τους θεσμούς και που είναι η μόνη ικανή να φέρει τις επενδύσεις και την ανάκαμψη».

Μόνο έτσι θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να ψαρέψει αποτελεσματικά αριστερές ψήφους και η ΝΔ να κινηθεί με επιτυχία στους νοικοκυραίους και γενικότερα στο δεξιό και κεντροδεξιό χώρο. Σ’ αυτήν την τακτική, η αριστερά και οι λαϊκές δυνάμεις πρέπει να βρουν αποτελεσματική απάντηση που θα οπλίζει με επιχειρήματα ευρύτερα τους εργαζόμενους και τον αριστερό κόσμο και θα τους βοηθά να προσανατολίζονται με βάση τα δικά τους συμφέροντα.

Κ . Ζ.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Σε κλίμα ενότητας, συσπείρωσης και αγωνιστικότητας πραγματοποιήθηκε η Β΄ ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΝΕΝ.

Η Συνέλευση έγινε στην αίθουσα συσκέψεων της ΠΝΟ στον Πειραιά.

Κεντρικό ζήτημα που απασχόλησε την ετήσια Συνέλευση ήταν οι ΣΣΕ τόσο αυτές που υπογράφτηκαν για το 2018 όσο και εκείνες που παραμένουν σε εκκρεμότητα και αφορούν τα πλοία της φορτηγού ναυτιλίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Μιλώντας εκ μέρους της Διοίκησης ο Πρόεδρος Αντώνης Νταλακογεώργος τόνισε την θετική και αγωνιστική συνεισφορά των Ναυτεργατών στην απεργία του περασμένου Σεπτέμβρη, παράλληλα άσκησε σφοδρή κριτική κυρίως στις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ (Γ.Γ και πλειοψηφία των Σωματείων) οι οποίοι έθεσαν τραγικά χαμηλά τον πήχη των διεκδικήσεων, δεν πίστεψαν ούτε μια στιγμή στην δυναμική και την αγωνιστική διάθεση των Ναυτεργατών και οδηγήθηκαν σε άτακτο και ανεπίτρεπτο συμβιβασμό υποκύπτοντας ουσιαστικά σε ένα ποσοστό αύξησης που όρισε η τότε ηγεσία του ΥΕΝ!!

Παράλληλα και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού παρά την αντίθετη ρητορική τους απέδειξαν από άλλη σκοπιά ότι δεν εμπιστεύονται τους Ναυτεργάτες, προσπαθούν ανεπιτυχώς να οικειοποιηθούν την αγωνιστική δυναμική τους για να την εγκλωβίσουν σε ένα πλαίσιο το οποίο θα δίνει την πρωτοβουλία των χειρισμών σε μια στενή μικρή ομάδα αυτών των σωματείων χωρίς την συμμετοχή και δραστήρια παρέμβαση των ίδιων των Ναυτεργατών. Καθόλου τυχαίο που αρνήθηκαν την πρόταση της ΠΕΝΕΝ για ανοιχτή συγκέντρωση, πορεία – διαδήλωση στα γραφεία του ΣΕΕΝ και του ΥΕΝ….

Η κατάσταση αυτή μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί με την συγκρότηση μιας αγωνιστικής Ναυτεργατικής πρωτοβουλίας μέσα και έξω από τα καράβια που θα θέτει τα δίκαια και ώριμα Ναυτεργατικά αιτήματα, θα έχει αποφασιστικό και καθοριστικό ρόλο στην διαπραγμάτευση και ακολούθως με εξασφαλισμένη την δική τους αναντικατάστατη συμμετοχή να καθοριστεί το εύρος, οι μορφές και η διάρκεια των κινητοποιήσεων και μόνο με την δική τους σύμφωνη γνώμη μέσα από δημοκρατικές – συλλογικές διαδικασίες βάσης να ληφθούν αποφάσεις για οποιαδήποτε συμφωνία ή σύγκρουση με το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι όσο επικρατεί το μοντέλο μια ομάδα συνδικαλιστών ερήμην των Ναυτεργατών και ενάντια στα συμφέροντά τους αποφασίζει για αυτούς χωρίς αυτούς, οι συμβιβασμοί, οι υποχωρήσεις δεν θα έχουν αρχή και τέλος και με τον τρόπο αυτό επιβραβεύονται οι επιλογές εκείνων που αποτελούν την εκάστοτε πλειοψηφία στην ΠΝΟ.

Σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα θα πρέπει να αναπτυχθούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες από πλευράς του Σωματείου μας. Να ενισχύσουμε, να ενθαρρύνουμε και να εμπεδώσουμε την ανάγκη της πιο πλατιάς συμμετοχικής δημοκρατικής διαδικασίας από την βάση και ο λόγος των ίδιων των Ναυτεργατών να είναι αυτός που θα καθορίζει τις εξελίξεις.

Σε αυτή την κατεύθυνση η ΠΕΝΕΝ θα διαμορφώσει τα νέα αιτήματα για τις ΣΣΕ, θα επιμείνει αποφασιστικά στην ανάγκη να οργανωθεί μια πολύπλευρη αγωνιστική δράση και αγώνας στις κατηγορίες των εφοπλιστικών οργανώσεων της ποντοπόρου και φορτηγού Ναυτιλίας την οποία εξακολουθούν να αρνούνται οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού.

Βασικά αιτήματα θα πρέπει να είναι:

• * Η κάλυψη των απωλειών που είχε το Ναυτεργατικό εισόδημα όλη την μνημονιακή περίοδο.
• * Η αντιμετώπιση της ανεργίας κα ιη απορρόφηση των ανέργων σε όλο το φάσμα της Ναυτιλίας. Για τον σκοπό αυτό πρέπει να διεκδικηθεί η κατάργηση των εγκριτικών πράξεων στην ποντοπόρο     Ναυτιλία, ο 4150/2013 καθώς και όλες οι ειδικές συνθέσεις που παράτυπα έχουν δοθεί σε πολλές εκατοντάδες ελληνικά πλοία.
• * Το κοινωνικοασφαλιστικό, ο νόμος Κατρούγκαλου, η επαναφορά της αυτοτέλειας των ΝΑΤ – ΚΕΑΝ –Ταμείων Πρόνοιας – Οίκου Ναύτη πρέπει να αποτελούν στόχους αιχμής και να συνδεθούν με τις ΣΣΕ.
• * Το ίδιο αφορά και το μεγάλο πρόβλημα της αντιλαϊκής φορομπηχτικής πολιτικής η οποία έχει συμβάλει τα μέγιστα στην καθήλωση και δραματική συρρίκνωση των αποδοχών τόσο των εν ενεργεία όσο και των συνταξιούχων Ναυτεργατών.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το οποίο θα χρειαστεί να εξειδικευτεί πιο αναλυτικά πρέπει να κινηθεί η προσπάθεια της ΠΕΝΕΝ για τις ΣΣΕ που παραμένουν χωρίς υπογραφή όσο και για εκείνες που έγκαιρα πρέπει να εγκαινιαστεί και να δρομολογηθεί η διαδικασία αποστολής εξωδίκων προς τις εφοπλιστικές οργανώσεις.

Στην συνέχεια ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ έθεσε τα ζητήματα που αφορούν την απεργία στις 14 Νοέμβρη 2018 και την ευθύνη της Ένωσής μας για την καλύτερη οργάνωση - προετοιμασία και επιτυχή διεξαγωγή της και επίσης την μεγάλη μάχη των εκλογών στο Σωματείο μας και την σημασία να υπάρχει πραγματικά μαζική συμμετοχή όλων των μελών μας σε αυτές.

Ακολούθησε διαλογική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, κατάθεση προτάσεων – παρατηρήσεων και υποδείξεων από πλευράς μελών μας που πήραν τον λόγο.

Η Συνέλευση ολοκληρώθηκε με την ψήφιση της Εισήγησης του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ ομόφωνα από τα μέλη που πήραν μέρος στην Β΄ Γενική Συνέλευση της ΠΕΝΕΝ.

Σημειώνουμε ότι Πρόεδρος της Β΄ Τακτικής Γενικής Συνέλευσης ήταν ο συνάδελφος Γαρόφαλλος Κατσώνης.