Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ Αντώνη Νταλακογεώργου

Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε από την ελληνική Βουλή ότι συγκροτήθηκε η ομάδα από 46 βουλευτές που θα μετέχουν στην ειδική Επιτροπή για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ως γνωστό η κυβέρνηση είχε συστήσει για τον σκοπό αυτό την «Επιτροπή διαλόγου για την συνταγματική αναθεώρηση».

Η ΠΕΝΕΝ ήταν το μοναδικό Ναυτεργατικό Σωματείο που απέστειλε στην Επιτροπή αυτή την πρότασή της. Στο έγγραφο της ΠΕΝΕΝ σύμφωνα με το εισαγωγικό της σημείωμα τόνιζε: «Το σύνταγμα του 1952 για πρώτη φορά περιέλαβε την διάταξη του άρθρου 112 που όριζε ότι Νόμος εφάπαξ εκδιδόμενος θέλει ρυθμίσει την προστασία των εκ της αλλοδαπής εισαγομένων προς τοποθέτηση στη χώρα κεφαλαίων».

Σε εκτέλεση της συνταγματικής αυτής επιταγής εκδόθηκε το με σαφώς υποτελή προς τους ξένους επενδυτές χαρακτήρα Ν.Δ 2685/53 «περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού», οι ρυθμίσεις του οποίου περί εξασφάλισης των ξένων κεφαλαίων, μέσω σειράς προκλητικών προνομίων στο ξένο κεφάλαιο που επενδύει στην Ελλάδα, σημειωτέον ότι σε κανένα άλλο σύνταγμα του κόσμου δεν συναντάται.

Το Ν.Δ 2687/53 «περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού καθώς και ο νεότερος ν. 27/75 «περί φορολογίας πλοίων επιβολής εισφοράς προς ανάπτυξη της Εμπορικής Ναυτιλίας εγκαταστάσεως αλλοδαπών Ναυτιλιακών επιχειρήσεων και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων (κεφάλαιο Α έως και Δ του τμήματος Α΄ του νόμου) με τον οποίο καθορίζεται η φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου, είναι νόμος αυξημένης τυπικής ισχύος (υπερισχύουν κάθε νόμου και/ή υπουργικής απόφασης έχουν την ίδια ισχύ με το σύνταγμα και συνεπώς δεν μπορούν να καταργηθούν από κανέναν άλλο νόμο παρά μόνο από συντακτική Βουλή που θα τροποποιεί το σύνταγμα), σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 107 του συντάγματος.

Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι στις προγραμματικές διακηρύξεις του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται η θέση για κατάργηση της συνταγματικής κατοχύρωσης της φοροασυλίας των εφοπλιστών (57 φοροαπαλλαγές).

Θεωρούμε αδιανόητο η συγκροτημένη πολιτεία και η ελληνική Βουλή να αφήσει άθικτη και αλώβητη την εφοπλιστική ασυδοσία εν όψει της νέας συνταγματικής μεταρρύθμισης..

Η επιχειρηματική και φορολογική ασυδοσία των εφοπλιστών

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, η προβλεπόμενη και μοναδική φορολογία των εφοπλιστών η οποία υπολογίζεται και καταβάλλεται επί της χωρητικότητας των πλοίων (κόροι ολικής χωρητικότητας) για το έτος 2016 το ύψος της ήταν 27 εκατομμύρια ευρώ, αντίστοιχα τον ίδιο χρόνο η συνεισφορά των Ναυτεργατών ανήλθε στο ποσόν των 56 εκατομμυρίων ευρώ….

Θεωρούμε τεράστιο κοινωνικό – οικονομικό και πολιτικό σκάνδαλο το γεγονός ότι μεσούσης της οικονομικής κρίσης και υποτίθεται εν μέσω προσπαθειών της κυβέρνησης να ενισχύσει τα φορολογικά έσοδα του κράτους, την στιγμή κατά την οποία οι έλληνες εργαζόμενοι αλλά και τα μικρομεσαία κοινωνικά – λαϊκά στρώματα δεινοπαθούν από την σκληρή και ανάλγητη κυβερνητική πολιτική της λιτότητας και της φοροεπιδρομής και καθημερινά γίνονται θύματα αρπαγής των καταθέσεων και της ακίνητης περιουσίας ακόμη και της πρώτης κατοικίας καταβάλλοντας φόρο ακόμη και για τον «εισπνεόμενο αέρα», να διατηρείται η πρωτοφανής φορολογική ασυδοσία των εφοπλιστών που με έναν αποικιοκρατικό νόμο, εδώ και δεκαετίες αποτελεί το «ιερό ευαγγέλιο» όλων των κυβερνήσεων, διασφαλίζεται η φοροασυλία των ελλήνων εφοπλιστών.

Πρόκειται για τον νόμο 27/75 «περί φορολογίας πλοίων κ.λπ» που στα 30 άρθρα περιλαμβάνει περισσότερες από 57 σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές, μεταξύ των οποίων οι κυριότερες είναι οι παρακάτω:

• Απαλλάσσονται από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση των πλοίων.
• Απαλλάσσεται από κάθε φορολογία η υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση κάποιου πλοίου είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία.
• Απαλλάσσεται από φόρο εισοδήματος το ποσό των καθαρών κερδών ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας και μεταξύ των άλλων στα ακαθάριστα έσοδα του πλοίου και των συνολικών ακαθάριστων εσόδων της εταιρείας.
• Απαλλάσσονται από την φορολογία πλοία Α΄ κατηγορίας ναυπηγημένα στην Ελλάδα.
• Απαλλάσσονται από τον φόρο πλοία Α΄ κατηγορίας που υφίστανται επισκευές και οι δαπάνες για αυτές καλύπτονται με εισαγωγή συναλλάγματος. Η απαλλαγή δεν μπορεί να υπερβεί το 50% της δαπάνης.
• Μείωση του φόρου κατά 50% σε πλοία Β΄ κατηγορίας.
• Μείωση του φόρου κατά 60% σε Ε/Γ πλοία ανεξαρτήτως ηλικίας αυτών.
• Απαλλάσσονται από τον φόρο πλοία Β΄ κατηγορίας καθώς και φορτηγά ηλικίας μικρότερης των 10 ετών.
• Απαλλάσσονται από τον φόρο φορτηγά πλοία της παραπάνω κατηγορίας εφόσον έχουν ηλικία μικρότερη των 30 ετών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά ή κρατήσεις υπέρ του Δημοσίου ή κάποιου τρίτου το εισόδημα που αποκτάται από γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα. Επίσης απαλλάσσεται από το φόρο κύκλου εργασιών και τελών χαρτοσήμου και κάθε κράτησης ή τέλους υπέρ τρίτου, πλην των ανταποδοτικών, των συμβάσεων, των εισπράξεων και πληρωμών και γενικά οποιωνδήποτε πράξεων που διενεργούνται από τα γραφεία ή υποκαταστήματα ή για λογαριασμό των αντιπροσωπευόμενων επιχειρήσεων κατά την άσκηση των εργασιών ή την παροχή υπηρεσιών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά ή κράτηση το εισόδημα που δημιουργείται από την εκμετάλλευση πλοίου στο εξωτερικό. Την απαλλαγή αυτή απολαμβάνουν οι μέτοχοι ή οι εταίροι των εταιρειών.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος, τα έγγραφα που συντάσσονται για την εφαρμογή του Ν. 27/1975.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά το εισόδημα που αποκτάται από εταιρείες χαρτοφυλακίου που κατέχουν αποκλειστικά μετοχές εταιρειών πλοιοκτητριών που βρίσκονται υπό ελληνική σημαία.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων η διανομή κερδών και το καθαρό προϊόν της εκκαθαρίσεως αυτής, η ανάληψη κεφαλαίου και οι σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις, οι εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας και τα δικαιολογητικά καθώς και άλλα έγγραφα που αφορούν πράξεις που ενεργεί η εταιρεία στο εξωτερικό και έρχονται στην Ελλάδα, οι καταθέσεις και τα δάνεια των μετόχων, η κεφαλαιοποίηση των κερδών και η μη ανάληψη των κερδών από τους μετόχους.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κληρονομιάς πλοία χωρητικότητας άνω των 1.500 κόρων, μερίδια πλοίων, μετοχές ημεδαπών ή αλλοδαπών εταιρειών που είναι πλοιοκτήτριες τέτοιων πλοίων.
• Απαλλάσσεται από το φόρο μεταβίβασης η εκποίηση: α) των επιβατηγών πλοίων, β) των πλοίων που είναι άνω των 500 και μέχρι 3.000 κόρων και τα οποία προχωρούν σε εκποίηση ολόκληρου του πλοίου ή μεριδίων του.
• Απαλλάσσονται από το φόρο μεταβίβασης τα πάσης φύσεως τέλη, πλην τελών χαρτοσήμου ή δικαιώματα υπέρ τρίτων, η εκποίηση ολόκληρου του πλοίου ή μεριδίων του.
• Απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης τα ενεργειακά προϊόντα τα οποία παραλαμβάνονται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τη ναυσιπλοΐα στα ύδατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμπεριλαμβανομένης και της επαγγελματικής αλιείας.
• Απαλλάσσονται από φόρο, τέλη χαρτοσήμου και από κάθε άλλη επιβάρυνση οι τόκοι, οι προμήθειες και οι εργασίες σε συνάλλαγμα ναυτιλιακών τραπεζών. Επίσης, από τους παραπάνω φόρους απαλλάσσονται τα ναυτιλιακά ομολογιακά δάνεια.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κληρονομιάς τα πλοία χωρητικότητας άνω των 1.500 κόρων, μερίδια πλοίων, μετοχές ημεδαπών ή αλλοδαπών εταιρειών που είναι πλοιοκτήτριες τέτοιων πλοίων.
• Απαλλάσσονται από τα τέλη χαρτοσήμου και από κάθε τέλος, κράτηση και εισφορά, δικαίωμα ή παράβολο ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτου όλες οι δικαιοπραξίες και διενεργούμενες πράξεις, που αφορούν τη χρηματοδότηση ναυτιλιακών και ναυπηγικών επιχειρήσεων. Την παραπάνω απαλλαγή έχουν και η εγγραφή, η εξάλειψη υποθήκης πλοίων ή ακινήτων κ.λπ. των παραπάνω επιχειρήσεων.
• Απαλλάσσονται από το ΦΠΑ οι παραδόσεις και εισαγωγές πλοίων ή άλλων πλωτών μέσων για εμπορική ή άλλη εκμετάλλευση με εξαίρεση τα σκάφη ιδιωτικής χρήσης που προορίζονται για αναψυχή ή αθλητισμό, καθώς και οι παραδόσεις και εισαγωγές υλικών και εφοδίων καθώς και των σχετικών υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των ανωτέρω πλοίων. Kαι επιπλέον οι εφοπλιστές απαλλάσσονται του ΦΠΑ των αγορών στην Ελλάδα, προϊόντων που προορίζονται για τις τροφοδοσίες των πλοίων τους. Είναι γνωστό στην Ακτή Μιαούλη ότι ακόμη και τα πάγια έξοδα για γραφικά, χαρτικά φορτώνονται στα έξοδα των πλοίων. Απαλλάσσονται ακόμη και από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα ποτά και τα καπνικά είδη.

Τέλος οι εφοπλιστές απολαμβάνουν ένα ακόμα σκανδαλώδες προνόμιο. Το αφορόλογητο ναυτιλιακό πετρέλαιο, το οποίο σε μεγάλο βαθμό καταλήγει στο λαθρεμπόριο καυσίμων που λυμαίνονται διάφορα παράνομα κυκλώματα, με αποτέλεσμα το ελληνικό δημόσιο να έχει κάθε χρόνο απώλεια εσόδων γύρω στο 1 δις ευρώ.

Στην πράξη οι εφοπλιστές έχουν πλήρη φορολογική ασυλία, με εξαίρεση ένα συμβολικό παράβολο, ύψους 1 δολάριο τον κόρο (ο λεγόμενος tonnage tax), ανεξάρτητα από τα κέρδη εκμετάλλευσης του πλοίου. Η εθελοντική αποδοχή πληρωμής, ενός πρόσθετου φόρου που θεσπίστηκε το 2014, έχει προσωρινό χαρακτήρα. Παρ’ ότι ξεκίνησε ως υποχρεωτικός (Ν.4223/13), η κυβέρνηση Σαμαρά τον μετέτρεψε σε οικειοθελή εισφορά των εφοπλιστών.

Στον κάλαθο τω αχρήστων η εφοπλιστική εθελοντική εισφορά

Όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία, η πολυδιαφημισμένη εθελοντική φορολογική εισφορά κινείται σε θολά και βρώμικα νερά…..

Όπως εξηγούμε πιο πάνω οι Ναυτιλιακές εταιρίες ελληνικές ή ξένες με ελληνική ή ξένη σημαία με βάση τις διατάξεις του νόμου 27/75 δεν πληρώνουν τα όσα διαδοχικά συμφωνήθηκαν τόσο με την συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ όσο και με την σημερινή ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Αυτό αφορά την μεγάλη πλειοψηφία των Ναυτιλιακών εταιριών.

Σύμφωνα με εξακριβωμένα στοιχεία των ελληνικών φορολογικών αρχών και του αρμόδιου Υπουργείου Οικονομικών για την περίοδο 2014-2017 το ελληνικό δημόσιο έχει εισπράξει μόνο το 1/5 της εθελοντικής εισφοράς που συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι εφοπλιστές, δηλαδή 85 εκατομμύρια ευρώ ενώ η συμφωνία αφορούσε το ποσό των 420 εκατομμυρίων ευρώ την τετραετία 2014-2017.

Σημειώνουμε ότι η έκτακτη εισφορά των εφοπλιστών αρχικά επιβλήθηκε ως υποχρεωτική επί κυβέρνησης Σαμαρά (άρθρο 14 του νόμου 4223/2013) ενώ στην συνέχεια η πίεση και ο εκβιασμός που άσκησαν οι εφοπλιστές (ΕΕΕ) αποτυπώθηκε ως συμφωνία εθελοντικής εισφοράς μεταξύ Σαμαρά και ΕΕΕ (Άρθρο 42, νόμος 4301/2014) προκειμένου να μην αμφισβητηθεί το σκανδαλώδες προνομιακό φορολογικό καθεστώς των εφοπλιστών.

Ταυτόχρονα σε επίπεδο κουαρτέτου των δανειστών το παράνομο φορολογικό καθεστώς των εφοπλιστών στην χώρα μας παραμένει ανοιχτό, στην τελευταία έκθεση συμμόρφωσης Ιούλης 2018 αναφέρεται ότι έχει συμφωνηθεί η χρονική επέκταση της εθελοντικής εισφοράς και το 2018 και ότι στην συνέχεια θα καθιερωθεί ως φόρος για τον επαναπατρισμό κερδών από την Ναυτιλία. Ταυτόχρονα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταγωνισμού δεν έχει κλείσει τυπικά την υπόθεση σχετικά με την άνιση φορολογική μεταχείριση των ελλήνων εφοπλιστών εντός της ΕΕ.

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου διαδραμάτισε ένα άθλιο ρόλο μέσα σε πλαίσια συναλλαγής και διαπλοκής με το ελληνικό εφοπλιστικό κατεστημένο και στην ουσία προώθησε απόλυτα τις θέσεις των εφοπλιστών οι οποίοι ζητούσαν μετ’ επιτάσεως να μην γίνει η παραμικρή αλλαγή στο θεσμοθετημένο καθεστώς της φοροασυλίας. Έτσι αποφασίστηκε να μην θιγεί τίποτα από την δομή της εφοπλιστικής φορολόγησης επικαλούμενοι την συνταγματική παράδοση που αυτά τα προνόμια είναι κατοχυρωμένα για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Μάλιστα Υπουργός της συγκυβέρνησης Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ δήλωνε ότι «αν καταφέρουμε να παρουσιάσουμε ότι εισπράττουμε 500 εκατομμύρια ευρώ σε μια τριετία από τους εφοπλιστές , ίσως αυτό κατεύναζε την κομισιόν».

Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και η τότε κυβέρνηση από κοινού ήθελαν να αποκρούσουν την απόπειρα των Βρυξελλών «για φορολόγηση μερισμάτων από τις ναυτιλιακές εταιρίες».

Την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου την συνεχίζει στην ίδια ρότα η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου και οι Υπουργοί Δρίτσας, Κουρουμπλής, Κουβέλης συνεχίζουν να δίνουν μάχη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταγωνισμού να μην «πειραχθεί» το απεχθές και βαθύτατα αντικοινωνικό καθεστώς της φοροασυλίας των εφοπλιστών το οποίο παραμένει ανέπαφο από το 1953 και μάλιστα σε αυτή την διαδρομή ενισχύθηκε για να αυγατίσει και μεγεθύνει την εφοπλιστική ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία.

Έχει επίσης ενδιαφέρον να υπογραμμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στις προγραμματικές του διακηρύξεις διατυπώνει την θέση ότι θα επανεξέταζε «από μηδενική βάση την σχέση ανάμεσα στο ελληνικό κράτος, την Ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο με στόχο την δημιουργία ενός δίκαιου φορολογικού καθεστώτος που θα ανταποκρίνεται στην συνταγματική επιταγή για την συμβολή όλων ανάλογα με την φοροδοτική ικανότητα στα δημόσια βάρη.

Ενδιαφέρον επίσης έχει ότι την εθελοντική εισφορά στην Βουλή δεν την ψήφισε ο τότε ΣΥΡΙΖΑ….  

Ακολούθως ο Τσίπρας ως κυβέρνηση, με διαδοχικές δηλώσεις του στα Ποσειδώνια, στο Ίδρυμα Νιάρχος, στην επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση της ΕΕΕ, και άλλοι πρωτοκλασάτοι Υπουργοί του έκαναν εντυπωσιακή στροφή και με δηλώσεις τους έπλεξαν το εγκώμιο της εφοπλιστικής επιχειρηματικότητας και ταυτόχρονα με την πολιτική τους επισφράγισαν την αδιατάρακτη συμμαχία και σύμπλευση με το εφοπλιστικό κατεστημένο το οποίο με κάθε ευκαιρία εξυμνούν και αγιοποιούν σε όλους τους τόνους ανακαλύπτοντας «ότι είναι στην πρωτοπορία της επιχειρηματικής δράσης», διαπίστωσαν «το επιχειρηματικό τους δαιμόνιο», την οξυδέρκεια, την εξωστρέφειά τους και την πρότυπη επιχειρηματικότητά τους και ταυτόχρονα ανακάλυψαν τον «μεγάλο πατριωτικό τους ρόλο»!!!    

Το ελληνικό εφοπλιστικό κατεστημένο στην διάρκεια των χρόνων 2013-2018σε αγαστή συνεργασία με όλες τις κυβερνήσεις συνέχισε τις προσπάθειές του να ξεγλιστρήσει από την πίεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταγωνισμού, ταυτόχρονα στο ΣτΕ οι εφοπλιστές έχασαν μια μάχη όταν Ναυτιλιακή εταιρεία με σημαία Λιβερίας ελληνικής πλοιοκτησίας έπειτα από απόφαση του ΣτΕ σε παρεμφερή φορολογική υπόθεση (έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης του νόμου 3845/2010) αποφάσισε ότι η Λιβεριανή εταιρεία όφειλε να πληρώσει τον έκτακτο φόρο…..

Σχετικά με την έκτακτη οικονομική εισφορά το κατάντημα πολλών εφοπλιστών είναι τέτοιο που ζητούν προκειμένου να την καταβάλουν να πληρώσουν με 6 ή 12 δόσεις!!!

Απ’ όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι η εθελοντική εισφορά την οποία όλες οι κυβερνήσεις 2012-2018 διαφήμισαν και επικοινωνιακά αξιοποίησαν στο έπακρο οι εφοπλιστές απέτυχε και κατέρρευσε με πάταγο αποδεικνύοντας ότι το μεγάλο κεφάλαιο και κυρίως οι εφοπλιστές ήταν και παραμένουν κράτος εν κράτει!!

Ελάχιστα όμως φαίνεται απασχολεί το αστικό πολιτικό σύστημα και την «πρώτη φορά αριστερά» το γεγονός ότι δεν έχουν καταβληθεί εισφορές που αγγίζουν τα 335 εκατομμύρια ευρώ από τους μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές οι οποίοι την ίδια περίοδο συνέχισαν την ανοδική τους πορεία όσο αφορά την αύξηση στον αριθμό των πλοίων, την κερδοφορία τους και συνεχίζουν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διεθνή Ναυτιλία!!!

Την ίδια στιγμή που το εφοπλιστικό κεφάλαιο απολαμβάνει μια ιδιότυπη φορολογική ασυλία και μια ασύδοτη επιχειρηματική δραστηριότητα που χαρακτηρίζεται από πλήθος προνομίων και στα ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία κυριαρχεί το μοντέλο της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, την στιγμή που το ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό εξοβελίζεται με βίαιο τρόπο, την στιγμή που ο ελληνικός εφοπλισμός έχει συγκριτικά με οποιονδήποτε άλλο κλάδο τις χαμηλότερες δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση των Ναυτεργατών και οι εκάστοτε κυβερνήσεις στηρίζουν τα συμφέροντά τους στα διεθνή φόρα (όπως γίνεται αυτή την περίοδο όπου στον IMO οι έλληνες εφοπλιστές είναι θλιβεροί πρωταγωνιστές για την διατήρηση των «βρώμικων καυσίμων» και στην αποτροπή ή παράταση του χρόνου για την έναρξη χρήσης στα πλοία των νέων καυσίμων, δίνουν μάχη με σύμμαχο την κυβέρνηση να μην περάσει η σχετική ρύθμιση η οποία συμβάλει στην παραπέρα προστασία του περιβάλλοντος).

Τα έργα και οι μέρες της συμμαχίας κυβέρνησης – εφοπλιστών αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει ότι η «αριστερά» του Τσίπρα είναι αλυσοδεμένη με τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τις επιδιώξεις του εφοπλιστικού κατεστημένου.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ

Ο επόμενος επίκαιρος σταθμός αυτής της σχέσης είναι η συνταγματική μεταρρύθμιση για την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ πριν την άνοδό του στην κυβέρνηση είχε επανειλημμένα καταγγείλει μετά βδελυγμίας σημειώνοντας την ανάγκη ότι η συνταγματική κατοχύρωση των εφοπλιστικών προνομίων πρέπει να καταργηθεί….

Όμως όπως προκύπτει από το έγγραφο της ΠΕΝΕΝ προς την Επιτροπή συνταγματικής αναθεώρησης αλλά και από τις προτάσεις ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρα που δόθηκαν στην δημοσιότητα με αφορμή την συγκρότηση της κοινοβουλευτικής επιτροπής των κομμάτων για τον σκοπό αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ «εξαφάνισε» την θέση του για κατάργηση της θεσμοθετημένης και συνταγματικά κατοχυρωμένης εφοπλιστικής ασυδοσίας.

Αυτό με την σειρά του επιβεβαιώνει πλήρως τις θέσεις – εκτιμήσεις και αξιολογήσεις της ΠΕΝΕΝ σχετικά με το άθλιο αλισβερίσι του εφοπλιστικού κατεστημένου με τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έχει γίνει άξιος διάδοχος των αστικών πολιτικών και με όρους διαπλοκής στηρίζει το καθεστώς των προνομίων τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θεωρεί μέγιστο κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό σκάνδαλο το καθεστώς των εφοπλιστικών προνομίων και έχει δώσει αγωνιστικές μάχες όλα τα τελευταία χρόνια αυτό να καταργηθεί.

Αυτή την συνεπή παρέμβαση θα την συνεχίσουμε και θα την εντείνουμε ακόμη πιο πολύ, θα αποκαλύψουμε τα φτιασιδώματα που επιχειρεί η κυβέρνηση για την ενίσχυση και αναπαλαίωση του αστικού συτήματος μέσα από τις συνταγματικές αλλαγές και θα βρεθούμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Στο πλαίσιο αυτό θα επαναφέρουμε την πρόταση στα πολιτικά κόμματα και στους Βουλευτές που συμμετέχουν στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την συνταγματική αναθεώρηση, πλην της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Σε απάντηση μελών μας σχετικά με την ΣΣΕ στα Ακτοπλοϊκά πλοία σημειώνουμε ότι αυτή έχει κυρωθεί από τον Υπουργό Ε.Ν και ήδη έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα της κυβέρνησης από τις 14/11/2018.

Παρακάτω δημοσιεύουμε τους διαμορφωμένους μισθούς για τον κλάδο μας.

Αναφορικά με τις λοιπές αποδοχές (επιδόματα, έξτρα εργασίες, άδειες κ.λπ) τα μέλη μας μπορούν να διαβάσουν το πλήρες κείμενο της νέας ΣΣΕ το οποίο έχει αναρτηθεί στο siteτης ΠΕΝΕΝ στην στήλη Συλλογικές Συμβάσεις.

Είναι σαφές ότι όλες οι εταιρείες οφείλουν μετά την δημοσίευση του ΦΕΚ να αναπροσαρμόσουν τους μισθούς στα πλαίσια της νέας ΣΣΕ και να καταβάλουν άμεσα τα αναδρομικά από 1/1/2018 έως και σήμερα.

Σχετικά με την θέση της ΠΕΝΕΝ για την ΣΣΕ Ε/Γ Ακτοπλοϊκών πλοίων, παρακάτω αναδημοσιεύουμε την σχετική Ανακοίνωση – Δελτίο Τύπου της ΠΕΝΕΝ από 4/9/2018 περί της υπογραφής της.

Ανακοίνωση - Δελτίο Τύπου ΠΕΝΕΝ 4/9/2018

 Αναστολή της απεργίας χωρίς την λύση των Ναυτεργατικών προβλημάτων

Βαρύτατες οι ευθύνες κυβέρνησης, εφοπλιστών, πλειοψηφίας της ΠΝΟ

Στην σημερινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ τέθηκε υπόψη των μελών της η πρόταση του ΣΕΕΝ για αύξηση των μισθών για το έτος 2018 κατά 2% για τα Ακτοπλοϊκά και τα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία διεθνών γραμμών.

Ο Γ.Γ της ΠΝΟ πρότεινε μετά από αυτή την εξέλιξη την άμεση αναστολή της απεργίας, η οποία έγινε κατά πλειοψηφία αποδεκτή με 10 ψήφους υπέρ. Η πρόταση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ για κλιμάκωση με νέα 24ωρη απεργία πήρε 4 ψήφους

Στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε μεταξύ των άλλων, ότι το σκηνικό που στήθηκε όλες τις τελευταίες μέρες μεταξύ των ΣΕΕΝ – ΥΕΝ και πλειοψηφίας της ΠΝΟ από την μια κατέβασε τραγικά τον πήχη των διεκδικήσεων, οι δυνάμεις αυτές από κοινού πέταξαν στον κάλαθο των σκουπιδιών τα κρισιμότατα προβλήματα που συνδέονται με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική (κοινωνικοασφαλιστικό – εργασιακά) και περιόρισαν την διαπραγμάτευση μέσα από ένα όργιο παρασκηνίου μόνο στο ποσοστό αύξησης των μισθών.

Η εκκίνηση είχε γίνει από το ίδιο το εξώδικο της ΠΝΟ που έθετε ως στόχο το μεγαλεπήβολο 5% το οποίο και αυτό ήταν διαπραγματεύσιμο….

Στην κατεύθυνση αυτή δόθηκε λευκή εντολή στην κυβέρνηση και κυρίως στο ΥΕΝ να παρουσιαστεί ως δήθεν υπερασπιστής της ΣΣΕ των Ναυτεργατών.

Στην πραγματικότητα η συναλλαγή που έγινε ήταν να εγκαταλειφτούν όλα τα θεσμικά αιτήματα που αφορούν την κυβέρνηση και ταυτόχρονα αυτή να αναλάβει τον ρόλο του μεσάζοντα για ένα ταπεινωτικό –εξευτελιστικό ποσοστό της τάξης του 2% όταν οι απώλειες του Ναυτεργατικού εισοδήματος έχουν ξεπεράσει το 30% στην 8ετία της μνημονιακής επέλασης και καταστροφής. Με τους ρυθμούς του 2% θα πρέπει οι Ναυτεργάτες να περιμένουν 15 χρόνια για να ολοκληρωθεί η αναπλήρωση…..

Η ΠΕΝΕΝ είχε έγκαιρα καταγγείλει όλα τα παραπάνω με διαδοχικές ανακοινώσεις της. Παράλληλα ήταν το μοναδικό Σωματείο που έδωσε καθημερινή μάχη μέσα στα καράβια να μην περάσει ο άθλιος αυτός σχεδιασμός του κοινού μετώπου ΣΕΕΝ – ΥΕΝ – πλειοψηφίας της ΠΝΟ. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποίησε δεκάδες συσκέψεις στα πλοία, υπερασπίστηκε δημόσια το δικό της διεκδικητικό πλαίσιο και έδωσε τον δικό της τόνο στα ΜΜΕ πριν και κατά την διάρκεια της απεργίας, είχε καθοριστική συμβολή στην επιτυχή διεξαγωγή της απεργιακής μάχης.

Δυστυχώς σε αυτή την κρίσιμη αναμέτρηση το μπλοκ των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ) αντικειμενικά έπαιξε το παιχνίδι των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, αποσιώπησαν και συγκάλυψαν προκλητικά όλο το βρώμικο παρασκήνιο που αναπτύχθηκε αυτές τις μέρες, έδωσαν συγχωροχάρτι στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, νομιμοποίησαν πλήρως τον Υπουργό Ε.Ν στο ελεεινό αλισβερίσι να υπογράφει μια ΣΣΕ η οποία σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτει τις ανάγκες του Ναυτεργατικού κόσμου της χώρας μας. Παράλληλα αναμασούσαν «περί αυξήσεων» γενικά και αόριστα διευκολύνοντας τα μέγιστα την πλειοψηφία της ΠΝΟ να παζαρεύει αυξήσεις κοροϊδίας. Κι όχι μόνο αυτό, για να καλύψουν την ηττοπαθή και συμβιβαστική τους στάση επιδίωξαν να στοχοποιήσουν και να συκοφαντήσουν την συνεπή, αγωνιστική και ταξική στάση της ΠΕΝΕΝ, επιχείρηση που απέτυχε παταγωδώς και οι Ναυτεργάτες απέδειξαν ποικιλοτρόπως και σε αυτή την μάχη στο πλευρό ποιών στέκονται, ποιους εμπιστεύονται και ποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θεωρεί ότι αυτή η απεργιακή μάχη συνέβαλε να ανέβει το αγωνιστικό φρόνημα των Ναυτεργατών, αποτέλεσε μια μαζική αγωνιστική διαμαρτυρία – καταδίκη ενάντια στους εφοπλιστές, την κυβέρνηση και την πολιτική τους.

Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τους μελλοντικούς αγώνες των Ναυτεργατών

Η απεργία αυτή επίσης απέδειξε ότι οι Ναυτεργάτες θα παραμείνουν στις επάλξεις του αγώνα, θα συνεχίσουν την πάλη τους για τα δικαιώματά τους και παρά τον δυσμενέστατο συσχετισμό δυνάμεων στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα θα βρουν τρόπους, μορφές και διεξόδους αυτή η πάλη να γίνει με καλύτερους όρους και θετικά αποτελέσματα.

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει την αγωνιστική της δράση με την ίδια συνέπεια για τα συμφέροντα των Ναυτεργατών, για τον συντονισμό όλων των αγωνιστικών δυνάμεων για την επαναφορά των κατακτήσεων των εργαζομένων

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου (πλοία 100 ΚΟΧ και άνω) αυξήθηκε κατά 0,2% τον περασμένο Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ σημείωσε μεταβολή +1% κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2017 προς το 2016, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).

Όπως αναπαρίσταται από τον Πίνακα 1, η ολική χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, τον περασμένο Σεπτέμβριο σημείωσε μείωση της τάξεως του 3,7%, συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο του 2017. Αύξηση κατά 0,5% σημειώθηκε επίσης κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2017 προς το 2016.

Το Γράφημα 1 που παρατίθεται παρακάτω δείχνει την πορεία της Δύναμης και της Ολικής Χωρητικότητας των ελληνικών εμπορικών πλοίων (100 ΚΟΧ και άνω), σε μηνιαία βάση από τον Ιανουάριο του 2016 έως και τον Σεπτέμβριο του 2018.

Ο αριθμός των φορτηγών πλοίων καταγράφει μείωση καθώς τον Σεπτέμβριο του 2016 ο ελληνικός εμπορικός στόλος απαριθμούσε 460 πλοία, τον Σεπτέμβριο του 2017 ο αριθμός αυτός μειώθηκε κατά 5,7% στα 434, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2018 ο αριθμός των φορτηγών πλοίων άγγιξε τα 415.

Τα δεξαμενόπλοια υπό ελληνική σημαία ήταν 509 τον Σεπτέμβριο του 2018, μειωμένα κατά 2,9% συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους.

Σε αντίθεση τα επιβατηγά πλοία σημειώνουν άνοδο καθώς τον Σεπτέμβριο του 2016 ο αριθμός τους ανήλθε στα 620, τον Σεπτέμβριο του 2017 ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 3,9% στα 644, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο άγγιξε τα 674.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Βρετανία

Γιώργος Παυλόπουλος

Η κυβέρνηση Μέι αλλοίωσε την εντολή του δημοψηφίσματος και οι «ευρωπαϊστές» επινόησαν σχέδιο για την ακύρωσή του

Σε μηδενική σχεδόν βάση έχει επιστρέψει η υπόθεση της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ. Το σενάριο να ακυρωθεί στην πράξη το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 23^ηςΙουνίου 2016 – το οποίο είχε συγκλονίσει την Ευρώπη –είναι πλέον πιο ορατό παρά ποτέ. Εφόσον δε αυτό συμβεί, είτε με ένα δεύτερο δημοψήφισμα είτε με διαφορετικό τρόπο, θα πάρει σάρκα και οστά το σχέδιο που είχαν επινοήσει εξαρχής οι αντίπαλοι του Brexit, όταν συνήλθαν από το σοκ που τους προκάλεσε η ετυμηγορία του 52% των Βρετανών. Ένα σχέδιο που προϋπέθετε η βουλή να αποκτήσει τον τελευταίο λόγο για κάτι το οποίο είχε προηγούμενως αποφασίσει καθαρά ο λαός που εκλέγει τη βουλή!Όπερ και εγένετο, ανοίγοντας τον δρομο προς μία ακόμη κατάφωρη παραβίαση της δημοκρατικά εκφρασμένης άποψης μιας κοινωνίας της Ευρώπης. Όπως, άλλωστε, έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν με την Ιρλανδία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Καταλονία και άλλες χώρες ή περιφέρειες.

Όλα δείχνουν, σε κάθε περίπτωση, ότι η «τεχνική συμφωνία» στην οποία κατέληξε η Μέι με τις Βρυξέλλες δεν γίνεται αποδεκτή από την πλειοψηφία των βουλευτών της χώρας της – συμπεριλαμβανομένων και δεκάδων από το κόμμα της. Η εμμονή της να τη θέσει σε ψηφοφορία, με το επιχείρημα ότι είναι η καλύτερη δυνατή και τιμά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, παρά τα συντριπτικά αριθμητικά δεδομένα, παρά τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις υπουργών και συνεργατών της, παρά την απειλή υποβολής πρότασης μομφής και ανατροπής της, ισοδυναμεί ουσιαστικά με πολιτική αυτοκτονία, η οποία θα πυροδοτήσει σοβαρές εξελίξεις.

Βεβαίως, σε μια τέτοια περίπτωση, υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο ενός «άτακτου Brexit», δηλαδή μιας αποχώρησης η οποία δεν θα διέπεται από συγκεκριμένο πλαίσιο. Ωστόσο, οι κίνδυνοι που συνεπάγεται κάτι τέτοιο είναι τόσο μεγάλοι ώστε και οι δύο πλευρές θα κάνουν ό,τι μπορούν για να το αποφύγουν. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι οι «φιλο-Ευρωπαίοι» θα βρουν την ευκαιρία να αποδείξουν ότι η αποχώρηση από την ΕΕ είναι ένα πολύ δύσκολο έως ανέφικτο εγχείρημα, με τεράστιο κόστος για όσους το επιχειρήσουν. Στέλνοντας, έτσι, το σχετικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και προς εκείνους που βάζουν ζήτημα αποδέσμευσης ή ακόμη και ειδικής προνομιακής σχέσης μαζί της. Είτε πρόκειται για τις – κυρίαρχες σήμερα – ακροδεξιές εθνικιστικές τάσεις τύπου Σαλβίνι και Λεπέν, στις οποίες συγκαταλέγονται και οι βασικοί πολιτικοί εκπρόσωποι του «σκληρού» Brexit. Είτε για ρεύματα με αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό που μελλοντικά ίσως διεκδικήσουν την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία.

Δίπλα σε όλα αυτά δεν πρέπει να υποτιμώνται και οι μεγάλες και έντονες αντιθέσεις στους κόλπους της βρετανικής αστικής τάξης αναφορικά με το Brexit. Το πιο κοσμοπολίτικο, τραπεζικό και χρηματιστηριακό τμήμα της αντιτάχθηκε εξαρχής στο διαζύγιο με την ΕΕ, φοβούμενο ότι θα απωλέσει την πρόσβαση σε μια μεγάλη και πλούσια αγορά και θα χάσει έδαφος έναντι των ανταγωνιστών του (Γάλλων, Γερμανών κ.λπ), χωρίς να μπορεί να καλύψει το κόστος με ανοίγματα σε νέες αγορές. Αυτό ακριβώς το τμήμα επέβαλε στην Μέι να προσπαθήσει να… τετραγωνίσει τον κύκλο, ικανοποιώντας τόσο τους οπαδούς του Brexitόσο και εκείνους που ήθελαν παραμονή στην ΕΕ.

Ακόμη πιο κραυγαλέο είναι το παράδειγμα των Εργατικών του Κόρμπιν οι οποίοι, έχοντας πρακτικά υιοθετήσει (έστω και ασαφώς) στο προηγούμενο συνέδριό τους τη θέση για δεύτερο δημοψήφισμα, επιδιώκουν να πάρουν την κυβέρνηση και τα ηνία στην προσπάθεια αλλαγής πορείας και ακύρωσης του Brexit. Εξαρχής, άλλωστε, είχαν ταχθεί εναντίον του, ενώ σήμερα θέτουν ως όρο για να στηρίξουν την όποια συμφωνία να διασφαλίζει ότι οι βρετανικές επιχειρήσεις θα εξακολουθήσουν να έχουν εκτός ΕΕ τα ίδια ουσιαστικά δικαιώματα που απολάμβαναν και εντός. Με άλλα λόγια, και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο!

Η ουσία είναι ότι την ώρα που η καπιταλιστική Βρετανία, από τους πιο παραδοσιακούς και πιο ισχυρούς πόλους του συστήματος διεθνώς, κλονίζεται συθέμελα και το πολιτικό σύστημα διχάζεται με κριτήριο την πιο αποτελεσματική εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, η απουσία της αριστερής πρότασης και ενός πειστικού μοντέλου για το Lexit κυριολεκτικά βγάζει μάτια.

Η φρίκη της φτώχειας  στη Βρετανία του πλούτου

Πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες και αντιθέσεις και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου αναφορικά με το Brexit, υπάρχει και η κοινωνική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που για το Ηνωμενο Βασίλειο της χαμηλής ανεργίας, του πλούτου και του χρηματιστηριακού Σίτι, που είναι η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, είναι φρικτή: 14 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ενώ το 1,5 εκατομμύριο από αυτούς βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση, μην μπορώντας να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα όσον αφορά την παιδική φτώχεια, η οποία αναμένεται το 2022 ότι θα φτάσει στο 40%.

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε ο ειδικός εντεταλμένος του ΟΗΕ για τη φτώχεια, ο οποίος διαπίστωσε ότι η Βρετανία παραβιάζει τέσσερις αρχές της χάρτας του διεθνούς οργανισμού που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν σχέση με τις γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και την οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με την έκθεση, η οποία θα παρουσιαστεί επισήμως το 2019, η πολιτική που οδηγεί σε αυτά τα αποτελέσματα εφαρμόζεται σκοπίμως από τις κυβερνήσεις και δεν οφείλεται σε έλλειψη πόρων ή πλούτου.

Όπως τονίζεται, αυτό που συμβαίνει είναι αποτέλεσμα της επιδίωξης να υπάρξει αναμόρφωση του «κοινωνικού αυτοματισμού», δηλαδή της συμπεριφοράς και των αναγκών μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, που εξαναγκάζονται να τα φέρνουν βόλτα με πολύ λιγότερα, ενώ την ίδια στιγμή ολοένα μεγαλύτερο μέρος του πλούτου πηγαίνει στους λίγους. Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι ανάλογα είναι τα ευρήματα και για τις ΗΠΑ, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια συνολική τάση στον αγγλοσαξονικό κόσμο, που παραδοσιακά ήταν η μήτρα του πιο άγριου καπιταλισμού και των ποιο αντιδραστικών του μεταλλάξεων.

ΠΗΓΗ: prin.gr