Τον περασμένο Σεπτέμβριο, με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από την κατάρρευση της αμερικανικής τράπεζας Lehman Brothers και την έναρξη της μεγάλης διεθνούς κρίσης, ο Ζαν- Κλοντ Τρισέ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), σε συνέντευξη του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, απαντώντας στην ερώτηση «Πως είναι η κατάσταση της οικονομίας σήμερα;», απάντησε: «Τόσο επικίνδυνη, όσο και τη στιγμή της κατάρρευσης της Lehman Brothers τον Σεπτέμβριο 2008».

Μπορεί η Κριστίν Λαγκάρντ, γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και ο Μάριο Ντράγκι, πρόεδρος της ΕΚΤ, να κρύβουν την πραγματικότητα πίσω από περίπλοκες εκφράσεις λόγω της θέσης τους, όμως ο Τρισέ μπορεί να λέει τα πράγματα με το όνομα τους, απελευθερωμένος από τις ευθύνες του κεντρικού τραπεζίτη.

Στην ίδια συνέντευξη, ο Γάλλος τραπεζίτης επισημαίνει ότι αν η διόγκωση του χρέους ήταν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες της κρίσης του 2008, σήμερα (το 2018) η κατάσταση «μυρίζει μπαρούτι» αφού το χρέος όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά, αντιθέτως μεγαλώνει εντυπωσιακά.

Σύμφωνα με το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (Instute of International Finance), μέσα στο γ΄ τρίμηνο του 2018, το χρέος του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα έφθασε το 318% του ΑΕΠ, φλερτάροντας με το ιστορικό υψηλό του 320% που είχε καταγραφεί στα μέσα του 2016. Η συνολική αξία όλων των δανείων στην παγκόσμια οικονομία διαμορφώθηκε στα 244 τρισ. δολάρια, δηλαδή απέχει μία ανάσα από το ρεκόρ των 247,7 τρισ. δολαρίων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που αφορούν στην εξέλιξη του χρέους ανά τομέα στο διάστημα Δεκέμβριος 2017- Δεκέμβριος 2018. Σύμφωνα, λοιπόν, με το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (ΙΙF):

Το δημόσιο χρέος (δηλαδή το χρέος των κυβερνήσεων) αυξήθηκε από 63,5 σε 65,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Το χρέος των νοικοκυριών αυξήθηκε από 44,2 σε 46,1 τρις δολ.

Το χρέος των επιχειρήσεων (εκτός του χρηματοπιστωτικού τομέα) αυξήθηκε από 68,6 σε 72,9 τρις δολ.

Το χρέος του χρηματοπιστωτικού κλάδου αυξήθηκε από 58,8 σε 60 τρις δολ.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος σημειώνουμε ότι μόνον το χρέος των επιχειρήσεων (εκτός του χρηματοπιστωτικού τομέα) αντιστοιχεί στο 92% του παγκόσμιου ΑΕΠ!

 Τη σημασία της εξέλιξης του δημόσιου χρέους στην ανάλυση της καπιταλιστικής οικονομίας επισήμανε ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο»: «Το δημόσιο χρέος, δηλ. το ξεπούλημα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγματικό ή δημοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το μοναδικό κομμάτι του λεγόμενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού, είναι το δημόσιο χρέος τους».

Η αύξηση  του χρέους (δημόσιου και ιδιωτικού) δεν είναι ο μόνος πρόδρομος της κρίσης και της επαπειλούμενης ύφεσης στη διεθνή οικονομία. Είναι όμως ένα ασφαλές κριτήριο για να δούμε προς τα που πάνε τα πράγματα.

Πολύ περισσότερο,  αυτό ισχύει αν συνυπολογιστούν οι εκτιμήσεις για τη σημερινή κατάσταση υπό το φως των εξελίξεων (οικονομικών και γεωπολιτικών).

Τόσο η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των μεγάλων οικονομιών, που παίρνουν τη μορφή των εμπορικών πολέμων, κυρίως μεταξύ ΗΠΑ- Κίνας, όσο και η  ανησυχητική επιβράδυνση (όπως επισημαίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) δείχνουν ότι μια νέα ύφεση δεν είναι απλώς ένα ενδεχόμενο, αλλά μια άμεση υπαρκτή απειλή.

Η εκρηκτική άνοδος του χρέους είναι μια όψη της  συνολικής κρίσης υπερσυσσώρευσης, η οποία, όπως δείχνουν τα στοιχεία, όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε, τα προηγούμενα χρόνια, αλλά φαίνεται να οξύνεται.

Και επειδή  το μόνο αντίδοτο στην κρίση υπερσυσσώρευσης είναι η καταστροφή του πλεονάζοντος κεφαλαίου, οι καπιταλιστές ετοιμάζονται για ένα «νέο γύρο», πριν καν κλείσει ο προηγούμενος.

Αυτή η καταστροφή περιλαμβάνει το κλείσιμο των λιγότερο παραγωγικών επιχειρήσεων και έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις και οι ευκαιρίες για αυτούς που μπορούν να αντέξουν να συνεχίσουν με μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους και μικρότερη παραγωγή.

Όμως, αν αυτό το ξεκαθάρισμα φαίνεται να αφορά έναν αριθμό κεφαλαιοκρατών που θα χάσουν κάποια από τα προνόμια τους, στην πραγματικότητα τη νύφη θα την πληρώσουν η εργατική τάξη στο σύνολο της και τα λαϊκά στρώματα σε όλο τον κόσμο.

Ένας νέος γύρος απολύσεων, μειώσεων μισθών, κατάργησης κοινωνικών δικαιωμάτων, εντατικοποίησης της εργασίας σε συνδυασμό με την ενίσχυση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και άλλα μέτρα εν ονόματι της ανάγκης να αντιμετωπιστεί η κρίση….

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Η πετρελαϊκή παραγωγή των χωρών μελών του OPEC εκτιμάται ότι άγγιξε τον περασμένο Ιανουάριο τα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας τετραετίας και συγκεκριμένα από τον Μάρτιο του 2015, φτάνοντας τα 30,86 βαρέλια/ημέρα, μειωμένα κατά 970.000 βαρέλια/ημέρα συγκριτικά με τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους.

Η σημαντική μείωση στην πετρελαϊκή παραγωγή του OPEC οφείλεται στην συμφωνία των μελών του για περικοπές στην παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου η οποία τέθηκε σε ισχύ με την έναρξη του 2019.

Σύμφωνα με την S& P Platts, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φαίνεται ότι ήταν οι χώρες εκείνες οι οποίες κατέγραψαν την μεγαλύτερη μείωση στην πετρελαϊκή τους παραγωγή συγκριτικά με τα υπόλοιπα μέλη του Οργανισμού.

Συγκεκριμένα η Σαουδική Αραβία παρήγαγε τον περασμένο Ιανουάριο περίπου 10,21 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, αντιπροσωπεύοντας τα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων οκτώ μηνών.

Η ημερήσια παραγωγή πετρελαίου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων άγγιξε τα 3,07 εκατ. βαρέλια κατά μέσο όρο τον περασμένο Ιανουάριο, μείωση κατά 180.000 βαρέλια/ημέρα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2018.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι επιστήμονες, σημειώνοντας ότι είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί κλιματικό χάος στον πλανήτη τις επόμενες δεκαετίες. Ειδικότερα, αναφέρουν ότι το λιώσιμο των καλυμμάτων πάγου της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής εκτός του ότι θα αυξήσει το επίπεδο των ωκεανών ενδέχεται επίσης να προκαλέσει περισσότερα ακραία φαινόμενα και να αποσταθεροποιήσει το κλίμα σε κάποιες περιοχές.

Τα αποτελέσματα της έκθεσης έδειξαν ότι οι δισεκατομμύρια τόνοι νερού που θα προκύψουν από το λιώσιμο των κρηπίδων πάγου, κυρίως στη Γροιλανδία, κινδυνεύουν να αποδυναμώσουν τα ρεύματα των ωκεανών τα οποία τώρα μεταφέρουν το κρύο νερό προς τα νότια βυθίζοντάς τα στον Ατλαντικό, ενώ παράλληλα σπρώχνουν τα τροπικά νερά προς τα βόρεια πιο κοντά στην επιφάνεια.

Αυτό το φαινόμενο, το οποίο είναι γνωστό ως Μεσημβρινή Ανατροπή Κυκλοφορίας του Ατλαντικού (AMOC), παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο κλιματικό σύστημα και βοηθά στη διατήρηση κάποιας ζέστης στο βόρειο ημισφαίριο.

«Σύμφωνα με τα μοντέλα μας το λιώσιμο των καλυμμάτων πάγου θα προκαλέσει σημαντικές διαταραχές στα ρεύματα των ωκεανών και θα αλλάξει τα επίπεδα ζέστης σε όλο τον πλανήτη», εξηγεί ο βασικός συντάκτης της έρευνας, ο Νίκολας Γκόουλετζ, του Κέντρου Έρευνας Ανταρκτικής του Πανεπιστημίου Βικτόρια στο Ουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας.

Παρόλο που υπάρχουν ήδη αρκετές έρευνες σχετικά με την ταχύτητα που λιώνουν οι κρηπίδες πάγου εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, δεν υπάρχουν τόσες για τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα νερά ενδέχεται να επηρεάσουν το ίδιο το κλίμα.

«Οι αλλαγές που παρατηρούμε σε μεγάλη κλίματα στις προσομοιώσεις μας δείχνουν ένα κλίμα πιο χαοτικό, με πιο πολλά ακραία καιρικά φαινόμενα, πιο συχνούς και έντονους καύσωνες», επεσήμανε η Νατάλια Γκόμεζ, του πανεπιστημίου ΜακΓκίλ του Καναδά.

«Το νερό που θα προκύψει από το λιώσιμο των καλυμμάτων πάγου της Γροιλανδίας θα επηρεάσει αισθητά το AMOC, το οποίο ήδη παρουσιάζει σημάδια επιβράδυνσης», πρόσθεσαν οι ερευνητές.

Για την ερευνά οι επιστήμονες έκαναν προσομοιώσεις και παρατηρούσαν από το 2010 μέσω δορυφόρων τις αλλαγές στα καλύμματα πάγου.

Οι επιπτώσεις θα είναι αισθητές σε πολλά μέρη του κόσμου, ενώ αναμένεται να αυξηθεί η θερμοκρασία του αέρα στην Αρκτική, τον ανατολικό Καναδά και την Κεντρική Αμερική. Αντίθετα προβλέπεται μείωση της θερμοκρασίας στη δυτική Ευρώπη.

Σημειώνεται, ότι οι κρηπίδες πάγου της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας, που μπορεί να φτάνουν σε πάχος έως και 3 χιλιόμετρα, περιέχουν περισσότερα από τα δύο τρίτα του γλυκού νερού του πλανήτη, ποσότητα αρκετή για να προκαλέσει την άνοδο της επιφάνειας των ωκεανών κατά 58 και 7 μέτρα αντίστοιχα, αν λιώσουν εντελώς.

Η έκθεση δημοσιεύθηκε χθες Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου στο επιστημονικό περιοδικό Nature.  

Το τέταρτο θερμότερο έτος στην ιστορία το 2018

Υπενθυμίζεται, ότι το 2018 υπήρξε το τέταρτο θερμότερο έτος στη μετεωρολογική ιστορία, καθώς υπήρξε κάπως πιο κρύο από ό,τι τα προηγούμενα έτη 2017, 2016 και 2015, σύμφωνα με εκτιμήσεις Αμερικανών επιστημόνων.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία πέρυσι ήταν 14,96 βαθμοί Κελσίου, 0,77 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου αναφοράς 1951-1980 και 1,16 βαθμοί πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, εκτιμούν οι ερευνητές του οργανισμού Berkeley Earth της Καλιφόρνια, σύμφωνα με την «Ουάσιγκτον Ποστ» και το Associated Press.

Και η Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία έχει εκτιμήσει ότι το 2018 υπήρξε το τέταρτο θερμότερο έτος από το 1850. Οι επίσημες ανακοινώσεις των αμερικανικών υπηρεσιών θα καθυστερήσουν λόγω της αναστολής λειτουργίας τους (shutdown).

Η μικρή μείωση της θερμοκρασίας πέρυσι αποδίδεται κυρίως στις διακυμάνσεις που προκαλούν τα φαινόμενα Ελ Νίνιο και Ελ Νίνια. Ο κλιματολόγος του Μπέρκλεϊ Ζέκε Χαουζφάδερ ξεκαθάρισε ότι η μικρή «βουτιά» του θερμομέτρου το 2018 δεν αντανακλά κάποια ευρύτερη τάση μείωσης της παγκόσμιας θερμοκρασίας. «Η μακροπρόθεσμα τάση είναι εντυπωσιακά ξεκάθαρη», τόνισε.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr