Όλοι στους δρόμους το Σάββατο 5 Οκτώβρη!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Ο υπουργός «Άμυνας» των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο θα είναι στην Αθήνα για να παρευρεθεί στην υπογραφή της νέας συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις, που συμφώνησε η κυβέρνηση της ΝΔ και η οποία προβλέπει επ’ αόριστο παραμονή τους και επέκτασή τους σε όλη την Ελλάδα: Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο Μαγνησίας προστίθενται άμεσα στην τεράστια βάση της Σούδας και έρχεται και συνέχεια. Επίσης, τη Δευτέρα 7 Οκτώβρη θα γίνει ο δεύτερος διάλογος για τη στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-ΗΠΑ, που εγκαινιάστηκε πέρυσι τον Δεκέμβριο στην Ουάσινγκτον από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Η ελληνική αστική τάξη και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών οικοδομούν την επικίνδυνη συμμαχία με τις ΗΠΑ και τον επιθετικό άξονα με Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, θέλοντας να αναβαθμίσουν τη θέση τους μέσω των ΑΟΖ και των εξορύξεων και σε συμμαχία με τις αρπακτικές πολυεθνικές της ενέργειας και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη και μπλοκ (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ).

Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη που για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα και όλους τους λαούς της περιοχής θα σημάνει απειλή πολέμου, υπερεκμετάλλευση, περιβαλλοντική καταστροφή και νέα κύματα προσφύγων. Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την εξυπηρέτηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, από τις εξορύξεις και τον άδικο κι επικίνδυνο ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας.

Το Σάββατο 5/10 σε διαδήλωση από τα Προπύλαια στις 12 μ.μ. καλούν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση και πολλές ακόμα οργανώσεις και μέτωπα της μαχόμενης Αριστεράς, καθώς και φορείς του μαζικού κινήματος.

Είναι απαραίτητη η μαζική συμμετοχή όλων όσοι θέλουν να παλέψουν ενάντια στον πόλεμο και την εξυπηρέτηση των πιο επικίνδυνων σχεδίων, όσων αγανακτούν και θέλουν να αντισταθούν στη ρατσιστική αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη (σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ, που τηρούσε απαρέγκλιτα και η προηγούμενη κυβέρνηση), που θέλει να υψώσει τα θανάσιμα τείχη της Ευρώπης-φρούριο και να γεμίσει «Μόριες» και στρατόπεδα συγκέντρωσης όλη την Ελλάδα, όσων απαιτούν να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου εδώ και τώρα και να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και κάθε ιμπεριαλιστικό μηχανισμό.

– Έξω οι βάσεις του θανάτου – όχι στη νέα συμφωνία για την μόνιμη παραμονή και την επέκτασή τους.

– Έξω από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τον ευρωστρατό.

– Καμιά στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ, τους φονιάδες των λαών. Κάτω ο επιθετικός άξονας Ελλάδας, Ισραήλ, Αιγύπτου, Κύπρου.

– Όχι στα τυχοδιωκτικά και φιλοπόλεμα σχέδια της ελληνικής ολιγαρχίας για τις ΑΟΖ και τις εξορύξεις – Οι λαοί να βάλουν τέλος στον άδικο και επικίνδυνο ανταγωνισμό Ελλάδας και Τουρκίας.

– Να ακυρωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα, λεφτά για τις λαϊκές ανάγκες όχι για μίζες και εξοπλισμούς.

– Ανατροπή της επικίνδυνης κυβερνητικής πολιτικής, με την οποία συναινούν όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις

Γραφείο Τύπου ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 3/10/2019

πηγη: pandiera.gr

Η δήλωση του Μητσοτάκη, εν μέσω απεργιακής μάχης στις 2/10 που έδωσαν οι εργαζόμενοι ενάντια στα αντιδραστικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνησή του, πέρα από την προβοκατόρικη πλευρά που αφορά να στρέψει μέρος της κοινωνίας ενάντια στους απεργούς που διεκδικούσαν την απόσυρση του αντισυνδικαλιστικού νόμου, αυτή γίνεται στo φόντο μιας νέας εργατικής επανεκκίνησης για την αντιμετώπιση της αντιλαϊκής επίθεσης που κλιμακώνεται με την νέα κυβέρνηση.

Μιας επίθεσης η οποία αποτελεί συνέχεια και κλιμάκωση όλων των προηγούμενων κυβερνητικών πολιτικών (ΣΥΡΙΖΑ) και η οποία στοχεύει να χτυπήσει τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα, τις ΣΣΕ, τα συνδικάτα, και το απεργιακό δικαίωμα, ενώ παράλληλα στρώνει το έδαφος και προσφέρει γη και ύδωρ στο εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο για μια ανάπτυξη η οποία είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους για να αυγατίσουν τα κέρδη και να εξασφαλίσουν ακόμη μεγαλύτερα προνόμια στην επιχειρηματική τους δράση.

Προφανέστατα στην ατζέντα κυβέρνησης - κεφαλαίου είναι και άλλα αντιλαϊκά μέτρα τα οποία θα βγουν στην επιφάνεια το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Η αναφορά του περί "λίγων που ταλαιπωρούν τους πολλούς" με τις απεργίες αποσκοπεί μεταξύ των άλλων να δημιουργήσει σύγχυση, αποπροσανατολισμό και κυρίως να στρέψει τα βέλη του όχι στο κατεστημένο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό που αναλώνεται σε άσφαιρα πυρά ή τουφεκιές στον αέρα και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί τον παραμικρό κίνδυνο για την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης αλλά αντίθετα εκφράζει ανησυχία και εκνευρισμό ακόμη και φόβο μπροστά στον κίνδυνο αυτή η εργατική αντίσταση να πάρει μαζικότερα και πιο αγωνιστικά χαρακτηριστικά και κυρίως μέσα από την κλιμάκωση των αγώνων σε αυτούς τεθεί ένας σχεδιασμός με οργάνωση, προσανατολισμό και κλιμάκωση στον οποίο ηγεμονικό ρόλο θα έχουν οι δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος που βρίσκονται σε σύγκρουση με την κυρίαρχη αστική πολιτική και τις αντιλήψεις περί ανάπτυξης, επενδύσεων, παραγωγικών μοντέλων τα οποία υπηρετούν στο ακέραιο την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, τον καπιταλιστικό και ευρωενωσιακό μονόδρομο και τις αντιλαϊκές πολιτικές που συνθλίβουν τα εργατικά δικαιώματα.

Για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος χρειάζεται οργάνωση, συντονισμός, κοινή δράση και σχέδιο εργατικής αντεπίθεσης που θα αποτελέσει το φόβητρο της κυβέρνησης και του αστικού συστήματος. Επιβάλλεται άμεσα να γίνουν ουσιαστικά βήματα στην κοινή δράση, στον κοινό σχεδιασμό όλων των αγωνιστικών και ταξικών δυνάμεων στα συνδικάτα και ευρύτερα στο μαζικό λαϊκό κίνημα.

Ο άλλος δρόμος αυτός της περιχαράκωσης, του κατακερματισμού, της διάσπασης, της ιδεολογικής καθαρότητας έχει δοκιμαστεί τα τελευταία χρόνια και τα αποτελέσματα είναι ορατά και δραματικά για την εργατική τάξη και τα δικαιώματά της....

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Η ανάγνωση και η ερμηνεία που επιχείρησαν δυνάμεις που ανήκουν στο μπλοκ του αγωνιστικού κινήματος της εργατικής τάξης για την προπαγανδιστικού χαρακτήρα επίθεση του Μητσοτάκη στο "συνδικαλιστικό κίνημα" με την αναφορά περί μειοψηφιών είναι ανεπαρκής έως και λαθεμένη.

Αυτό που ονομάζουμε συνδικαλιστικό κίνημα οι κυρίαρχες δυνάμεις του είναι αυτές του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και προφανώς με αυτές τις δυνάμεις ο Μητσοτάκης, το κεφάλαιο, τα όργανά τους όπως ο ΣΕΒ και άλλες κορυφαίες συλλογικές τους οργανώσεις και ευρύτερα το αστικό πολιτικό σύστημα τους θεωρούν πολύτιμους σύμμαχους αναντικατάστατους κοινωνικούς εταίρους, αξιόπιστους συνομιλητές τους και φυσικά ανεξάρτητους, αδέσμευτους και ακηδεμόνευτους....

Το πόσο αδέσμευτοι είναι στην πραγματικότητα αποδείχθηκε για άλλη μια φορά κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο όπου τα γραφεία της ΓΣΕΕ μετατράπηκαν σε προεκλογικά κέντρα του σημερινού κυβερνητικού κόμματος και από εκεί παρέλασαν όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Ν.Δ και όχι μόνο....

Εξάλλου δείγμα γραφής, πόσο το μπλοκ αυτό της ηγετικής ομάδας του συνδικαλιστικού κινήματος αποτελεί αναγνωρισμένο σύμμαχο της κυβέρνησης, αποτελεί το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης κάλεσε στο Πρωθυπουργικό γραφείο την διορισμένη Διοίκηση της ΓΣΕΕ σε κοινωνικό διάλογο και ο δοτός Πρόεδρος της ΓΣΕΕ ενθουσιασμένος δήλωσε "σήμερα αποκαθίσταται η κανονικότητα" και παράλληλα ρίχνοντας γέφυρες με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική προκλητικά δήλωσε ότι "την νέα κυβέρνηση θα την κρίνουμε από τις πράξεις της". Προφανώς ο ίδιος και οι ομοϊδεάτες του στην ΓΣΕΕ δεν πήραν το παραμικρό χαμπάρι για την σκληρή αντεργατική ατζέντα της κυβέρνησης....

Όλα δείχνουν ότι η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ)) στην συνάντησή τους με τον Μητσοτάκη συνομολόγησαν αυτοί να συμπράξουν και να στηρίξουν την αντεργατική κυβερνητική επίθεση και ταυτόχρονα η κυβέρνηση να τους παρέχει κάλυψη και αστυνομική προστασία και βοήθεια για την νομιμοποίηση των "μαϊμουδιών" που έχουν κάνει για να διαμορφώσουν ευνοϊκούς για αυτούς συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα.    

Στη λογική «σοκ και δέος» είναι οι προτάσεις που κατέθεσε το ΔΝΤ στα πλαίσια της αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας, καθώς συστήνει να συνεχιστούν οι περικοπές στις συντάξεις, να εφαρμοστεί κανονικά η μείωση του αφορολόγητου, να καταργηθεί και η παραμικρή προστασία της λαϊκής κατοικίας και να ενταφιαστούν τελείως οι συλλογικές συμβάσεις, προκειμένου να τονωθεί η καπιταλιστική ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

Στη δήλωση συμπερασμάτων για τις επαφές που είχε στην Αθήνα, το κλιμάκιο του Ταμείου αναγνωρίζει στην κυβέρνηση ότι «έκανε μια πολλά υποσχόμενη αρχή» ως προς την υλοποίηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, προσθέτοντας όμως πως «χρειάζεται άμεσα μεγαλύτερη προσπάθεια σε όλους τους τομείς πολιτικής, προκειμένου να καταστεί η Ελλάδα ανταγωνιστική εντός της νομισματικής ένωσης, να εξαλείψει το πλεονάζον χρέος και να πετύχει περισσότερη ανάπτυξη».

Παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους τα βασικά συμπεράσματα της αξιολόγησης, ο επικεφαλής του κλιμακίου του ΔΝΤ για την Ελλάδα Π. Ντόλμαν εκτίμησε ότι ο προϋπολογισμός του 2020 εμφανίζει «δημοσιονομικό κενό» και κάλεσε την κυβέρνηση να το καλύψει με μέτρα «φιλικά προς την ανάπτυξη». Το θέμα αυτό απασχόλησε και τις επαφές της κυβέρνησης με τα κλιμάκια των ευρωπαϊκών θεσμών, καθώς αναζητούνται τρόποι για να επιμεριστεί στο λαό η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων.

Άλλα 15 χρόνια...

Το Ταμείο σημειώνει στην δήλωση συμπερασμάτων ότι η ανάπτυξη θα κινηθεί κοντά στο 2% το 2019 και το 2020. Ωστόσο, με την πρόβλεψη για μακροχρόνια ανάπτυξη στο 0,9%, υποστηρίζει πως «θα χρειαστεί μιάμιση δεκαετία ακόμη μέχρι να φτάσει το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα στα προ κρίσης επίπεδα»!!!

Επίσης, καλεί την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους εταίρους «να συναινέσουν σε μια μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος κάτω από το 3,5% του ΑΕΠ, από το 2020, προκειμένου να απελευθερώσουν τη δυναμική της ανάπτυξης». Δηλαδή για να στηριχθεί ακόμη περισσότερο το κεφάλαιο. 

Στο «δια ταύτα», το ΔΝΤ προτείνει ένα νέο κύμα αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, επιβεβαιώνοντας ότι η ανάπτυξη τους προϋποθέτει αέναες θυσίες από το λαό. Συγκεκριμένα, αναφέρει:

«Η προστασία των στεγαστικών δανείων και τα έκτακτα καθεστώτα ρύθμισης για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές έχουν παρεμποδίσει την ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους, έχουν υπονομεύσει την νοοτροπία πληρωμών και θα πρέπει να εκλείψουν μόνιμα». Με αυτό τον τρόπο τάσσεται υπέρ της κατάργησης και της παραμικρής προστασίας στην λαϊκή κατοικία αλλά και των ρυθμίσεων για τα χρέη προς το Δημόσιο.

«Σχέδια για την μείωση των άμεσων φόρων και για την ενίσχυση της φορολογικής συνέπειας είναι ευπρόσδεκτα αλλά περισσότερα θα μπορούσαν να επιτευχθούν με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Η Ελλάδα παραμένει κοντά στον πυθμένα της ΕΕ αναφορικά με το ποσοστό των εργαζόμενων που πληρώνουν φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και έχει ένα από τα υψηλότερα κενά συμμόρφωσης αναφορικά με τον ΦΠΑ». Επί της ουσίας επαναφέρει την πρόταση για μείωση του αφορολόγητου και ζητάει να καταργηθούν οι όποιες μειώσεις είχαν γίνει στον ΦΠΑ.

«Σε σύγκριση με την υπόλοιπη ΕΕ, πολύ μεγάλο ποσοστό της δημόσιας δαπάνης κατευθύνεται σε συντάξεις και μισθολογικές δαπάνες του δημοσίου και πολύ μικρό ποσοστό σε άλλες κοινωνικές δαπάνες. (...) Για την απελευθέρωση δημοσιονομικού χώρου, οι συνταξιοδοτικές παροχές των τωρινών συνταξιούχων θα πρέπει να υπολογίζονται σύμφωνα με τον νέο τρόπο υπολογισμού (και η πρόσφατη αποκατάσταση των δώρων που χορηγούνταν πριν από την κρίση θα πρέπει να ανατραπεί)». Το Ταμείο αξιώνει να καταργηθούν και αυτά τα πενιχρά επιδόματα που βαφτίστηκαν «13η σύνταξη», προκειμένου να απελευθερωθούν πόροι για τη στήριξη των επενδύσεων και για πολιτικές διαχείρισης της ακραίας φτώχειας όπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

«Οι πρόσφατες προτάσεις της κυβέρνησης για την αγορά εργασίας είναι άξιες στήριξης, αν και χρειάζονται παραπάνω προσπάθειες για τη στήριξη της υψηλότερης απασχόλησης, της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας». Το Ταμείο επικροτεί τις αντεργατικές ρυθμίσεις που ενσωματώθηκαν στο «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο, προσθέτοντας πως «τα σχέδια αναφορικά με την εισαγωγή ενός μηχανισμού εξαίρεσης από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά θα έπρεπε να στοχεύουν στην πλήρη αποκατάσταση των μεταρρυθμίσεων-ορόσημο που εισήχθησαν κατά την περίοδο 2011 - 2013».

«Η νέα κυβέρνηση αξίζει αναγνώριση για την άρση εμποδίων στις ιδιωτικοποιήσεις και για την προώθηση της διευκόλυνσης των επιχειρήσεων και της ψηφιοποίησης, αλλά ένα σημαντικό κομμάτι της δομικής μεταρρύθμισης της ελληνικής οικονομίας βρίσκεται ακόμη μπροστά μας». Με αυτή την φρασεολογία, το ΔΝΤ δείχνει προς την κατεύθυνση της ακόμα μεγαλύτερης απελευθέρωσης των αγορών, σημειώνοντας πως «απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για την εκ των πραγμάτων απελευθέρωση των αγορών προϊόντων και των κλειστών επαγγελμάτων και για την ενίσχυση του ανταγωνισμού»

ΠΗΓΗ: 902.gr