Σήμερα: 14/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

726b22d9c17e9bdaa99a3b78d525321c_S.jpg

του Σταύρου Κωστόπουλου

Ορισμένα δεδομένα που δύσκολα θα αμφισβητηθούν

 Το δημόσιο και αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας ήταν μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της εργατικής τάξης τον περασμένο αιώνα.

Είναι προφανές ότι αυτό έγινε δυνατό λόγο κυρίως της εξάπλωσης της σοσιαλιστικής ιδεολογίας, καθώς η παγκόσμια εργατική τάξη αποκτούσε εμπιστοσύνη στον εαυτό της και στις ικανότητες να κάνει πράξη τα μαρξιστικά προστάγματα. Αυτό μαζί με τους αγώνες των εργαζομένων, την μεγάλη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, και την ανάγκη χτισίματος κοινωνικών συμμαχιών εκ μέρους της αστικής τάξης, οδήγησε σε σοβαρές κατακτήσεις από τη πλευρά της εργασίας.

Ας θυμηθούμε ότι για πρώτη φορά το 1991 για τους δημοσίους υπάλληλους θεσπίστηκε κράτηση για την κύρια σύνταξή τους, ενώ μέχρι τότε η σύνταξη ήταν «τιμητική» για όλους και δεν απαιτούσε καθόλου εισφορές!

Από την άλλη μεριά, ποτέ δεν υλοποιήθηκε η τριμερής χρηματοδότηση (ασφαλισμένοι, εργοδότες, κράτος) που επιβάλλεται από τη Διεθνή Σύμβαση Εργασίας 102 που το ελληνικό κράτος έχει επικυρώσει και εισαγάγει στην εσωτερική εργατική νομοθεσία με τον Ν. 3251/1955 (και συνεπώς, δεν επιτρέπεται η ανατροπή της με άλλο νόμο –βλ. άρθρο 28 παρ. 2 του Συντάγματος), που για τους δημοσίους υπαλλήλους απαιτούσε από την κυβέρνηση να καταθέτει όχι μόνο την κρατική εισφορά, αλλά και την εργοδοτική, αφού είναι συγχρόνως και εργοδότης.

Στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα ήταν πολύ πιο ξεκάθαρα. Οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών (όσοι από αυτούς πλήρωναν!) δίνονταν ως φρέσκο και σχεδόν άτοκο χρήμα σε βιομήχανους, εφοπλιστές μεγαλοεργοδότες «επενδυτές» κ.λπ.!

Μετά το κλέψιμο των εισφορών, ερχόταν το κράτος κάθε χρονιά και «επιχορηγούσε» την καταβολή των συντάξεων καθορίζοντας το θεσμικό πλαίσιο καθώς και το ύψος τους. Αυτό προπαγανδιστικά παρουσιαζόταν ως έλλειμμα που κάθε φορά καλυπτόταν από το «φιλεύσπλαχνο» κράτος!

Με τις κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές και καταρρεύσεις, στις αρχές της 10ετίας του ‘90 και την υποχώρηση του παγκόσμιου αλλά και εσωτερικού εργατικού κινήματος ξεκίνησε η κατεδάφιση όλων των λαϊκών κατακτήσεων ασφαλώς και της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.

Έκτοτε δε σταμάτησαν ούτε στιγμή οι επιθέσεις ενάντια στην κοινωνική ασφάλιση, ανεξάρτητα από την απόχρωση των εκάστοτε κυβερνήσεων, που η έντασή τους καθοριζόταν και από το μέγεθος των αντιστάσεων και λαϊκών κινητοποιήσεων που συναντούσε η πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης, π.χ. νόμοι Γιαννίτση, Ρέππα, Πετραλιά, Λοβέρδου, κ.λπ.

Δραματική ήταν η απαξίωση και κατάρρευση του συστήματος την τελευταία μνημονιακή 10ετία. Στο διάστημα αυτό αφαιρέθηκαν πάνω από 65 δισεκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των συνταξιούχων και πήγαν (πέταξαν!) για την αποπληρωμή των δανείων και του χρέους.

Η ταφόπλακα εκτιμώ ότι προτιμούσαν οι «θεσμοί» να μπει από το χέρι κυβέρνησης της «Αριστεράς» πράγμα που δυστυχώς επιτεύχθηκε και έτσι ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ο νόμος Κατρούγκαλου!

Οι ανατροπές που επιβλήθηκαν από το νόμο Κατρούγκαλου παραμένουν σε ισχύ, εφαρμόζονται και διευρύνονται από την κυβέρνηση της ΝΔ, επιβεβαιώνοντας ότι ο νόμος αυτός ήταν και ο καλύτερος «χορηγός» της ολοκληρωτικής και τελειωτικής απαξίωσης κάθε τι δημόσιου και αναδιανεμητικού στοιχείου του ασφαλιστικού συστήματος.

Μερικές διαπιστώσεις – εκτιμήσεις:

Η παραχώρηση αποθεματικών των ταμείων σε ιδιώτες αλλά και στις κρατικές τράπεζες για τη διαχείριση και το τζογάρισμά τους …είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι αποβαίνει προς όφελος αυτού που του δανείζεις τα λεφτά σου και εσύ στην καλύτερη περίπτωση θα πάρεις ψίχουλα και στη χειρότερη θα τα χάσεις όλα!

Στη χώρα μας, όμως, συνέβη και το πιο σπάνιο γεγονός, όπως μας παραμύθιασαν! Να «πτωχεύσει» το κράτος! Άρα ούτε αυτό μπορεί να σου διασφαλίσει τα χρήματα που του δίνεις να τα διαχειριστεί! (Βλέπε μικροομολογιούχοι, αποθεματικά ταμείων, PSI κ.λπ.) Ένα γεγονός που προπαγανδιστικά χρησιμοποιείται για να ταυτίσει την πτώχευση της κάθε Tomas Cook με τη πιθανότητα πτώχευσης ενός κράτους!

Δυστυχώς, η πραγματικότητα μας ξεπερνά και επιβεβαιώνει ότι έχουν πλέον ξεπεραστεί σταθερές του ίδιου του συστήματος, όπως η προστασία των καταθέσεων στις τράπεζες, η διασφάλιση των κρατικών ομολόγων, η εγγύηση των συντάξεων, η προστασία της κατοικίας κ.λπ. γιατί στις σημερινές συνθήκες όχι μόνο δεν τις έχει ανάγκη αλλά του είναι και εμπόδια στη λειτουργία του.

Δεν έγινε αντιληπτό ότι το σύστημα έκανε ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός, χωρίς να υπολογίσει ούτε τις εσωτερικές του αντιδράσεις. Δηλαδή στην ουσία μετέτρεψε την υποτιθέμενη ανταποδοτικότητα των εισφορών για συντάξεις σε δημοσιονομική δαπάνη! Και έτσι στην ουσία ταύτισε τις εισφορές με τους φόρους. Είναι δε γνωστό ότι στους φόρους ισχύει η μη ανταποδοτικότητα. Παίρνω όσα θέλω από όποιους θέλω και τα δίνω όπου θέλω.

Προσοχή! Ούτε εμείς όμως θα πρέπει να υποστηρίζουμε γενικά και αόριστα την ανταποδοτικότητα, γιατί έτσι στην ουσία προπαγανδίζουμε την εξατομίκευση. Αντίθετα, εκτιμάμε ότι δεν είναι οι ατομικές εισφορές που καθορίζουν τη συνταξιοδοτική δυνατότητα μιας χώρας, αλλά οι πολιτικές προτεραιότητες στην αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου.

Και για να μην έχουμε καμιά παρεξήγηση: Το πόσος πλούτος παράγεται σε μια χώρα δεν μπορεί να είναι για μας το μόνο κριτήριο, αν δεν εξετάζεται ποιος τον παράγει, πως παράγεται και ποιος τον εκμεταλλεύεται ή τον καρπώνεται.

Μπορεί για τους νεοφιλελευθέρους οι συνταξιοδοτικές δαπάνες να είναι καταναλωτικές, άρα πρέπει να τις περικόψουμε και να δώσουμε το πλεόνασμα που θα εξοικονομηθεί, για να γίνουν επενδύσεις. Μπορεί για τους σοσιαλδημοκράτες οι συνταξιοδοτικές δαπάνες να μην είναι ούτε καταναλωτικές, ούτε επενδυτικές, αλλά, όπως τις ονομάζουν, αναπαραγωγικές. Όμως, μια είναι η αλήθεια: Η συνταξιοδοτική υποχρέωση του κράτους δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επιστροφή ενός μέρους της υπεραξίας που καρπώθηκε όλα αυτά τα χρόνια από την εργασία, γιατί ο μισθός που έπαιρνε σαν εργαζόμενος αποτελούσε κομμάτι του μισθού που έπρεπε να παίρνει και για το χρόνο που είναι άνεργος, εκπαιδευόμενος, άρρωστος ή συνταξιούχος!

Εκτιμώ λοιπόν ότι δεν πρέπει να μπαίνουμε στην παραπλανητική διαμάχη αν μια κυβέρνηση τις συνταξιοδοτικές δαπάνες τις θεωρεί δημοσιονομικό ή εργατικό κόστος. Ούτε θα μπορέσουμε να βρούμε άκρη με το αν η νοητή κεφαλαιοποίηση, ή η κεφαλαιοποιημένη, ή η ανταποδοτική, ή η αναδιανεμητική με ρήτρα μηδενικού ελλείμματος είναι η καλύτερη λύση.

Με αφορμή το αντικειμενικό γεγονός ότι τα ταμεία συνεχώς χάνουν έσοδα παίζεται το παιχνίδι της κότας με το αυγό. Με 500.000 νέους στο εξωτερικό, με 1.300.000 ανέργους, με μισθούς πείνας, με μερική και ελαστική απασχόληση, με κατάργηση των κοινωνικών πόρων σε αυτά, με αποχώρηση του κράτους από την υποχρέωση να συμμετέχει, με την περικοπή των εισφορών των εργοδοτών, με τις αρπαχτές, δεν περίμενε κανείς βέβαια να έχουν. Κάνουν σαν τον πατροκτόνο που ζητάει από το δικαστή να τον λυπηθεί, γιατί έμεινε …ορφανός!

Μας κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα αυτοί που ενώ διαμαρτύρονται από τη μια ότι είναι άδικο να υπάρχουν δυο ειδών συνταξιούχοι από την άλλη είναι οι ίδιοι που δημιουργούν δυο κατηγορίες συνταξιούχων στα επικουρικά!

Η βάση της κατακτημένης με αγώνες αναδιανεμητικής αρχής περιλάμβανε ότι το κράτος ήταν υποχρεωμένο να εγγυηθεί και να καταβάλει στους συνταξιούχους σύνταξη με βάση την ισότητα εισοδήματος εργαζομένων – συνταξιούχων! Επομένως είτε είχαν πόρους τα ταμεία ή είχαν καταληστευτεί, η σύνταξη έπρεπε να καταβληθεί και μάλιστα στο ανάλογο ύψος με τον τελευταίο μισθό του εργαζομένου που περνούσε σε συνταξιοδοτικό καθεστώς.

Θα επαναλάβουμε ότι οι μνημονικές κυβερνήσεις επέβαλαν από το 2010 μέχρι σήμερα είκοσι επτά διαδοχικές μειώσεις (45%) των συντάξεων, προκειμένου όπως λένε, ο δείκτης «συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ» να διαμορφωθεί στο ανώτερο όριο 16% του ΑΕΠ μέχρι το 2060.

Σήμερα ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός και οι εκπρόσωποί του είτε στην ΕΕ, είτε στο ΔΝΤ, είτε στην ελληνική κυβέρνηση, ως άμεσο και πρώτο στόχο έχουν να τελειώσουν με τις υποχρεώσεις κράτους και εργοδοτών προς τους ασφαλισμένους. Να φορτώσουν στο μέγιστο δυνατό, αν όχι όλη, την ευθύνη και το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης (παιδεία, υγεία, ασφάλιση) στην ίδια τη σύγχρονη εργατική τάξη.

Άρα κουβέντες και διαμάχες για το αν το ΑΕΠ μέχρι το 2036 θα μεταβάλλεται κατά τόσο, ή ότι η ανάπτυξη ετησίως θα είναι τόσο, ή ότι η ανεργία θα μειωθεί κατά τόσο, ή ότι ο πληθωρισμός θα είναι τόσο και το προσδόκιμο ζωής θα είναι τόσο, είναι κουβέντες μεταξύ των επιτελείων των αστικών κομμάτων, του αστικοποιημένου συνδικαλισμού και των ερευνητικών κέντρων του που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ και τα αντίστοιχα παράκεντρα.

Αυτοί που δεν μπορούν να σχεδιάσουν ούτε σε βάθος 2ετίας, αυτοί που προσκυνάνε και εφαρμόζουν ασυζητητί τις προτάσεις των δανειστών, μας παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της μελέτης τους για το τι θα γίνει το 2060 και μάλιστα επικαλούνται την επιστημοσύνη κάποιων αριστερών πανεπιστημιακών που παρασιτούν στα μελετητικά κέντρα και Πολύκεντρα ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ!

Αν κάποιοι όμως νομίζουν ότι είναι απλό και εύκολο να καταλάβουν οι εργαζόμενοι το τι τους περιμένει, κάνουν μεγάλο λάθος.

Όταν φτάνει το ΕΦΑΠΑΞ να είναι απλώς ανταποδοτικό, δηλαδή ότι σου έχουν κρατήσει αυτό και μόνο να πάρεις πίσω και μάλιστα σε μια εποχή αρνητικών επιτοκίων τι περιμένετε να απαντήσουν οι εργαζόμενοι στο ερώτημα: Θέλετε να σας κρατάμε κάθε μήνα για το εφάπαξ που θα πάρετε πίσω, όταν βγείτε στη σύνταξη ή να σταματήσουμε την κράτηση με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο μισθός σας από σήμερα;

Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με την επικουρική σύνταξη. Η πρόταση της σημερινής κυβέρνησης είναι να παραμείνει αυτή υποχρεωτική και στο κράτος, όμως το κράτος θα δημιουργήσει ένα κρατικό επενδυτικό φορέα που θα δανείζει (επενδύει) τα λεφτά σε ιδιωτικά funds. Eσυ θα έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε χαμηλού, μεσαίου ή υψηλού ρίσκου επενδυτικά κεφάλαια. Βέβαια ανάλογες θα είναι και οι κρατήσεις σου. Θα σου τάζουν έτσι τις ανάλογες αποδόσεις, με τις υψηλότερες προφανώς στα μεγάλου ρίσκου, αλλά και με τον κίνδυνο να τα χάσεις όλα!

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι νέοι εργαζόμενοι θα επιλέξουν μαζικά την ιδιωτική ασφάλιση, αφού η έννοια της σύνταξης και της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης είναι εδώ και καιρό «κακοποιημένη».

Για τους σημερινούς εν ενεργεία ασφαλισμένους και συνταξιούχους, οι συντάξεις τους θα εξαρτώνται και θα διαμορφώνονται με βάση τις συνεχώς φθίνουσες ασφαλιστικές εισφορές των «παλαιών» και την ελεημοσύνη της εκάστοτε κυβέρνησης μέσω του κρατικού προϋπολογισμού

Τα 6 δισ. των αποθεματικών του ΕΤΕΑΕΠ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ) που υπάρχουν σήμερα - και είναι αποθεματικά από τα ΕΦΑΠΑΞ - θα πάνε σαν ορεκτικό στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που θα αναλάβουν να τα διαχειριστούν. Μη μας κάνει καμιά έκπληξη αν μαζί με αυτά δοθούν και τα 8,8 δισ. του «μεγάλου» ΑΚΑΓΕ! (Ειδικός λογαριασμός δημιουργίας αποθεματικών για τις κύριες συντάξεις. Εκεί πηγαίνει η εισφορά αλληλεγγύης που μα κρατούν).

 

Όσο για τις κύριες συντάξεις: Η κρατική επιχορήγηση 5,5% του ΑΕΠ (9,1 δισ. ευρώ) του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, που το 2015 ήταν 10% του ΑΕΠ (18 δισ. ευρώ), δε θα υφίστανται από 1/1/2026, δεδομένου ότι η κρατική χρηματοδότηση μετά το 2025 θα περιορίζεται στη χρηματοδότηση της εθνικής σύνταξης (384 ευρώ με ασφάλιση 20 ετών και 346 ευρώ με ασφάλιση 15 ετών), η οποία θα ανέρχεται σε 7% του ΑΕΠ (13 δισ. ευρώ περίπου).

Αλλά μη νομίζετε ότι δεν παύουν να παρουσιάζουν και πιο προχωρημένες λύσεις και προτάσεις!

Στη Γαλλία π.χ. υπάρχει στο τραπέζι με τα συνδικάτα, η πρόταση του Μακρόν που καταργεί το αναδιανεμητικό σύστημα, καταργεί το κεφαλαιοποιητικό ακόμα και το ultra κεφαλαιοποιητικό και προτείνει ένα point–system. Με τις εισφορές θα αγοράζεις βαθμούς και, όποτε θέλεις, ρωτάς σε πόση σύνταξη αυτά αντιστοιχούν. Αν δεν σου αρκούν συνεχίζεις να δουλεύεις! Υπάρχουν βέβαια πάντα και οι συμβουλές, να φροντίσουμε να αγοράσουμε ένα ακίνητο, ώστε να το νοικιάζουμε συμπληρώνοντας έτσι την προνοιακή εθνική σύνταξη!

Είναι λογικό αυτά σε εμάς να ακούγονται λίγο ακραία. Αντίθετα, θέατρο παίζουν οι θεωρητικοί του συστήματος που προσπαθούν τάχα να ερμηνεύσουν πως γίνεται να αυξάνει η παραγωγικότητα, να αυξάνει η καινοτομία και συγχρόνως να μειώνονται εισοδήματα και συντάξεις και να αυξάνει και η ανεργία;

Αν και δεν είναι σκοπός του άρθρου να περιγράψει το τι και πως πρέπει να κάνουμε το ερώτημα είναι ένα και μοναδικό.

Θα τους το επιτρέψουμε;

Αυτοί ξεκίνησαν την προετοιμασία σταδιακά. Επέλεξαν να διαβρώσουν το μυαλό μας με το φόβο, την ανασφάλεια και την αγωνία. Απευθύνθηκαν σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα και χρησιμοποιώντας ωραίες έννοιες όπως ελευθερία, ατομικότητα, πλουραλισμός, ατομική δημιουργία, προσωπική ευθύνη, δικαιωματισμός κ.λ.π. προετοίμασαν το μοντέλο ζωής που θα ταίριαζε στις δικές τους ανάγκες για περισσότερο κέρδος και αφαίμαξη υπεραξίας στη σφαίρα της παραγωγής και διανομής της οικονομίας της αγοράς.

Έτσι ακόμα και την τεράστια αύξηση της παραγωγικότητας, που επιφέρουν οι νέες τεχνολογίες, προσπαθούν να την αξιοποιήσουν και να την παρουσιάσουν ως την υπεύθυνη για τη σημερινή δεινή οικονομική θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων.

Χρησιμοποιούν ένα πραγματικό γεγονός αδιαφορώντας όμως ποιος και με ποιο τρόπο καρπώνεται τα οφέλη από την αύξηση της παραγωγικότητας. Αντίθετα, χρεώνουν την ανάγκη για τη διατήρηση του ποσοστού κέρδους από την αναγκαστική αλλαγή της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου που δαπανούν για τους εργαζόμενους!

Μπορεί να μην είμαστε στην εποχή των Λουδιτών εργατών (στην Αγγλία, αρχές του 19ου αι.) που έσπαγαν τις μηχανές κατά τη βιομηχανική επανάσταση, γιατί τις θεωρούσαν υπεύθυνες για την ανεργία τους, ούτε θα επιτεθούμε σήμερα στα ρομπότ των παραγωγικών μονάδων. Όμως, έχουμε αφήσει πολύ θολό τοπίο, όταν δεν αποκαλύπτουμε τους πραγματικά υπεύθυνους για την ανεργία, τη μερική και ελαστική απασχόληση, τους μισθούς πείνας, τις συντάξεις-φιλοδωρήματα κ.λ.π. και στεκόμαστε μόνο διαχειριστικά σε επιμέρους διεκδικήσεις.

Εκτός, βέβαια, από όλους αυτούς που μας προτείνουν την επιστροφή και αποδοχή ενός σύγχρονου μεσαίωνα για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων (βλέπε και τα πάμπολλα έργα επιστημονικής φαντασίας με τις περιφραγμένες εκτάσεις γύρω από πόλεις ή ολόκληρες χώρες), εμφανίζονται πάντα και οι γνωστοί πονηρούληδες: Οι «τζαμπατζήδες» των 3ων και 4ων δρόμων σε κάθε πρόβλημα. Καλλιεργούν ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες για την κοινωνική συμμαχία και διαδίδουν ότι κεφάλαιο και εργασία μπορούν να ειρηνεύσουν, γιατί έχουν, κοινά συμφέροντα, ώστε να οδηγηθούμε στo γνωστό Win–win.

Έτσι ή αλλιώς η ιστορία επιβεβαιώνεται: Αν δεν ερμηνεύσουμε με νέους όρους την πραγματικότητα και δεν οργανώσουμε την αντίσταση και την ανατροπή αυτών των πολιτικών, τότε ο 21ος αιώνας θα είναι ένας αιώνας χωρίς  κανένα κοινωνικό δικαίωμα, όχι γιατί θα μας έχουν κατακλύσει τα ρομπότ, αλλά γιατί θα έχουμε μετατραπεί εμείς οι ίδιοι αλλά και τα παιδιά μας σε άψυχα απρόσωπα όντα!

Ο Σταύρος Κωστόπουλος είναι Πρόεδρος Ε.Ε. της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών

ΠΗΓΗ: kommon.gr

meleti-epikouriki2.jpg

«Από το 2021 οι εισφορές των νέων ασφαλισμένων παραδίδονται σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και ΑΕΔΕΚ για «επένδυση». Οι επικουρικές συντάξεις των σημερινών ασφαλισμένων και νυν ή μελλοντικών συνταξιούχων εγκαταλείπονται στην τύχη τους, σε ένα ΕΤΕΑΕΠ που σταδιακά θα «βουλιάζει» χωρίς νέους πόρους ● Οι «σοφοί» της επιτροπής αναγνωρίζουν ότι, σε περίπτωση οικονομικής κρίσης, στο νέο αμιγώς κεφαλαιοποιητικό σύστημα κινδυνεύουν τα αποθεματικά, ενώ απαιτείται μακρύ χρονικό διάστημα για τον σχηματισμό ενός αξιόλογου κεφαλαίου».
 
Τα παραπάνω αποκαλύπτει σήμερα σε ρεπορτάζ της Χριστίνα Κοψίνη, η Εφημερίδα των Συντακτών,το οποίο και αναδημοσιεύουμε: 
 
Με κέλυφος το μεγάλο δημόσιο Επικουρικό Ταμείο, το ΕΤΕΑΕΠ, στο οποίο θα δημιουργηθεί ένας αυτοτελής, λειτουργικά, λογιστικά και περιουσιακά, κλάδος, θα προχωρήσει η μετατροπή της επικουρικής σύνταξης από δημόσια σε ιδιωτική.

Σύμφωνα με το πόρισμα της επιτροπής που συστάθηκε από τις αρχές Σεπτεμβρίου στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και το οποίο αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», ο κεντρικός διαχειριστής των ασφαλιστικών (εργοδοτικών και εργατικών) εισφορών για την επικουρική ασφάλιση θα είναι ο -εντός του ΕΤΕΑΕΠ- αυτοτελής κλάδος, ο οποίος θα δημιουργηθεί για να εισπράττει τις εισφορές και στη συνέχεια να τις ανακατευθύνει σε παρόχους της ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς που θα επιλέγει ο ασφαλισμένος.

Με αυτόν τον τρόπο υποτίθεται ότι θα υπερκεραστούν οι φόβοι περί αντισυνταγματικότητας, που ξύπνησε το Συμβούλιο της Επικρατείας με τις πρόσφατες αποφάσεις του. Σύμφωνα με το πόρισμα, το ίδιο το ΕΤΕΑΕΠ θα συνάπτει συμβάσεις με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες μέσω ΑΕΔΑΚ ή άλλες εταιρείες διαχείρισης επενδύσεων και ο ασφαλισμένος θα εντάσσεται σε αυτές τις συμβάσεις με δική του δήλωση.

Η τήρηση της καρτέλας του ατομικού λογαριασμού του ασφαλισμένου θα είναι αρμοδιότητα και έργο του ΕΤΕΑΕΠ. Στην πραγματικότητα η επικουρική σύνταξη μετατρέπεται σε παροχή από προϊόν και ο ασφαλισμένος σε αποταμιευτή.

Αυτό, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα οικοδομηθεί το αρχιτεκτόνημα της νέας επικουρικής ασφάλισης «με κεφαλοποιητικό χαρακτήρα και διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου απ’ ό,τι έχει η κύρια (ασφάλιση)», όπως την προσδιόρισε ο, αρμόδιος για τη μετάβαση, υφυπουργός Νότης Μηταράκης κατά την τοποθέτηση του στην 6η ετήσια οικονομική διάσκεψη της Ελληνικής Ενωσης Επιχειρηματιών.

Ο υφυπουργός ξέρει πολύ καλά τι λέει, όταν μιλά για «διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου». Το θέμα είναι εάν αυτούς τους κινδύνους, που δεν είναι άλλοι από τους κινδύνους που επιφυλάσσουν οι αγορές για τα χρηματοοικονομικά προϊόντα τους, μπορεί να προβλέψει και ο κάθε νέος ασφαλισμένος που από την 1.1.2021 θα αναγκαστεί να μπει σε ένα σύστημα ατομικών λογαριασμών, με την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να χτίσει επενδυτικά τη δική του σύνταξη.

Πάντως τα μέλη της επιτροπής που επέλεξε ο υφυπουργός Εργασίας Νότης Μηταράκης, ακόμα κι εκείνα που τάσσονται αναφανδόν υπέρ του ανοίγματος στην ιδιωτική ασφαλιστική αγορά, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι κίνδυνοι που θα επωμιστούν οι νέοι ασφαλισμένοι.

Από τα πρακτικά των συνεδριάσεων της επιτροπής, που διαθέτει η «Εφ.Συν.», ακόμα και η βασική εισηγήτρια της εκχώρησης σε ιδιωτικούς παρόχους των εισφορών περιγράφοντας τα μειονεκτήματα του κεφαλαιοποιητικού συστήματος αναφέρει:

«Σε περίπτωση οικονομικής κρίσης κινδυνεύουν τα αποθεματικά, στο μέτρο που δεν έχει ακολουθηθεί η αρχή της συνετής διαχείρισης των αποθεματικών και ειδικότερα η αρχή της διασποράς του επενδυτικού κινδύνου. Επίσης το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τον σχηματισμό ενός αξιόλογου κεφαλαίου είναι μακρύ και δεν είναι δυνατή η άμεση κάλυψη νέων κινδύνων».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην επιτροπή του υπουργείου Εργασίας, εκτός από τους εκπροσώπους του υπουργείου και της Εθνικής Αναλογιστική Αρχής, συμμετέχουν επίσης η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η Τράπεζα της Ελλάδος, εκπρόσωποι των επαγγελματικών ταμείων, θεσμικοί επενδυτές, η Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας, η ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Ταμείων και πανεπιστημιακοί.

Τρία επίπεδα «επενδυτικού ρίσκου»

Τα όρια ηλικίας για τη θεμελίωση του δικαιώματος στη νέα ιδιωτική επικουρική σύνταξη προτείνεται από την Επιτροπή να είναι κοντά στο όριο συνταξιοδότησης για την κύρια σύνταξη, καθώς και η νέα επικουρική σύνταξη συνδέεται με τον «κίνδυνο γήρατος», και σε καμία περίπτωση νωρίτερα του 62ου έτους ηλικίας του ασφαλισμένου, αλλά χωρίς ελάχιστο όριο ετών προϋπηρεσίας.

Στο τελικό κείμενο, που θα πάρει τη μορφή σχεδίου νόμου, δεν αποκλείεται να γίνει δεκτή και η προαιρετική υπαγωγή όλων όσοι δεν είχαν ποτέ επικουρική ασφάλιση. Σε ό,τι αφορά το ύψος των εισφορών, τα μέλη της Επιτροπής συμφώνησαν ότι πρέπει να διατηρηθεί το ισχύον 6,5%, τόσο για τους μισθωτούς όσο και για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων, η Ενωση Θεσμικών Επενδυτών πρότεινε να θεσπιστούν εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες στη βάση εισοδήματος και όχι επί του κατώτατου μισθού.

Αναφορικά με τη δυνατότητα προκαταβολής της επικουρικής σύνταξης προτάθηκε ένα 25% να μπορεί να εισπράττεται «μετά τη θεμελίωση του δικαιώματος, ως εφάπαξ παροχή».

Επίσης, ο ασφαλισμένος θα μπορεί να κάνει επιλογή από τρία πακέτα προϊόντων:

1. Χαμηλού επενδυτικού κινδύνου (default scenario).
2. Μεσαίου επενδυτικού κινδύνου.
3. Υψηλού επενδυτικού κινδύνου.

Αν ο ασφαλισμένος δεν επιλέξει κάποιο από τα τρία πακέτα, τότε εντάσσεται αυτόματα στο πακέτο χαμηλού επενδυτικού κινδύνου, το οποίο λειτουργεί ως προεπιλογή. Πώς, όμως, θα γνωρίζει ο ασφαλισμένος ποιο πακέτο να επιλέξει;

«Το δικαίωμα επιλογής των ασφαλισμένων προϋποθέτει ενημέρωση για κάθε εταιρεία και κάθε προσφερόμενο επενδυτικό πρόγραμμα και συμπλήρωση των προβλεπόμενων από τη νομοθεσία εντύπων», προτείνει μέλος της Επιτροπής. Προσθέτει δε ότι αυτή η υποχρέωση θα μπορούσε να αναληφθεί έναντι του ΕΤΕΑΕΠ από τους διαχειριστές επενδύσεων και τα σχετικά έντυπα να συμπληρώνονται από τους ασφαλισμένους μέσω της πλατφόρμας του ΕΤΕΑΕΠ.

Ταυτοχρόνως, προτείνονται περιορισμοί ως προς το δικαίωμα επιλογής πακέτου υψηλού επενδυτικού κινδύνου προς το τέλος του ασφαλιστικού βίου των ασφαλισμένων.

Η δημιουργία ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος επικούρησης με κέλυφος το ΕΤΕΑΕΠ οδηγεί και σε οργανωτικές αλλαγές στο εσωτερικό του, μεταβολές στον καταστατικό του νόμο και στη σύνθεση του διοικητικού του συμβουλίου, όπου τώρα θα πρέπει να εκπροσωπηθούν και οι ΑΕΔΑΚ ή άλλοι φορείς και διαχειριστές που θα επιλεγούν.

Κρίσιμες αβεβαιότητες για εισφορές και παροχές

Οι κίνδυνοι του προτεινόμενου νέου συστήματος δεν προέρχονται μόνο από τις διακυμάνσεις της αγοράς. Η ομάδα εργασίας για την «επεξεργασία προτάσεων σχετικά με την αναδιοργάνωση της επικουρικής ασφάλισης» κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεών της κατέγραψε τις εξής κρίσιμες αβεβαιότητες:

Δεν υπάρχει εγγύηση ούτε για το ύψος της παροχής, ούτε για το σωρευμένο κεφάλαιο εισφορών, ούτε για τις αποδόσεις. «Σε ένα πλήρες κεφαλαιοποιητικό σύστημα», ανέφερε ο εκπρόσωπος της ΕΔΕΚΤ (σ.σ. Εταιρεία Διαχείρισης Επενδυτικών Κεφαλαίων Ταμείων) στη συνεδρίαση της 18ης Σεπτεμβρίου, «η ανάληψη του ρίσκου γίνεται εξ ολοκλήρου από τον ασφαλισμένο». Ομως έτσι ή αλλιώς, όπως σημειώνει έγκριτος νομικός, «το κράτος δεν εγγυάται ποτέ το σύνολο του ποσού της σύνταξης αλλά μέχρι ένα ποσό, που, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία και το ευρωπαϊκό δίκαιο, η εγγύηση στο εν γένει δικαίωμα σύνταξης, κύριας και επικουρικής, ανέρχεται προσεγγιστικά περί τα 450 ευρώ αθροιστικά». Στο υφιστάμενο σύστημα το ποσό αυτό καλύπτεται σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν από την κύρια σύνταξη. Η κάλυψη του κεφαλαίου σε περίπτωση χρεοκοπίας του παρόχου ή κρίσης δεν μπορεί να ξεπερνά το όριο των 30.000 ευρώ, που καλύπτουν τα ομαδικά ασφαλιστικά προγράμματα.

Στο νέο σύστημα δεν θα υπάρχει εφάπαξ παροχή. Το περισσότερο που μπορεί να προβλεφθεί είναι μια προκαταβολή επί της τελικής επικουρικής σύνταξης.

Το κόστος μετάβασης προοπτικά θα αναγκαστούν να το επωμιστούν και οι νέοι ασφαλισμένοι. Σύμφωνα με την Εθνική Αναλογιστική Αρχή, τα ελλείμματα φαίνεται πως θα αρχίσουν να εμφανίζονται από το 2030 και μέχρι το 2070, οπότε και θα υπάρχει ανάγκη χρηματοδότησης του συστήματος, χωρίς να αποκλείεται οι νέοι ασφαλισμένοι να υποστούν μείωση των συντάξεών τους. «Οι νέοι ασφαλισμένοι θα πρέπει ενδεχομένως κάποια στιγμή να εκφράσουν, με κάποιο τρόπο, μια μορφή στήριξης στους παλαιούς ασφαλισμένους κι αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να διατυπωθεί τοιουτοτρόπως στο νέο πλαίσιο ως μελλοντικό ενδεχόμενο» ανέφερε ένα από τα κορυφαία μέλη της επιτροπής.

Δεν αναγνωρίζεται περιουσιακό δικαίωμα του ασφαλισμένου.

Υπάρχει μεγάλη ασάφεια στα φορολογικά κίνητρα που θα διέπουν το νέο σύστημα.

Υπάρχουν κίνδυνοι εκροής ασφαλιστικών κεφαλαίων στο εξωτερικό με τη δυνατότητα επενδύσεων και σε ξένες ασφαλιστικές.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

 

iliopoulos-zisimopoulos.jpg

Ολοκληρώθηκαν στη δίκη της Χρυσής Αυγής και οι απολογίες των Πολύβιου Ζησιμόπουλου, απόστρατου αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής της από το 2011, πρώην βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, και Παναγιώτη Ηλιόπουλου, πρώην στελέχους και εκλεγμένου βουλευτή στο Βόλο και νυν «αποχωρήσαντος» που «δεν τον εκφράζει πια η Χρυσή Αυγή» και προσπαθεί με άλλους να φτιάξουν «ένα χώρο για τη θρησκεία, την οικογένεια» κ.τ.λ., όπως είπε χαρακτηριστικά στο δικαστήριο. Πάντως, και αυτοί δήλωσαν δήθεν ανίδεοι για τις εγκληματικές πράξεις της οργάνωσης. Οσο για τα περί ναζισμού, εθνικοσοσιαλισμού, Χίτλερ «όλα είναι ένα ψέμα», «δεν υπήρχαν αυτά»…

«Δεν υπήρχαν» οι φωτογραφίες, που έχουν επιδειχθεί στη διαδικασία των αναγνωστέων εγγράφων, των ταγμάτων εφόδου με στελέχη της Χρυσής Αυγής και με τον Ηλιόπουλο, σε παράταξη, με κράνη, με ασπίδες, με τις ομοιόμορφες στολές να εκπαιδεύονται, εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες με Κασιδιάρη, Ματθαιόπουλο, Μπαντέμη. Φωτογραφίες με Ρουπακιά, σύμβολα με ελληνικές σημαίες, αετό και σβάστικα, φωτογραφίες του Ηλιόπουλου με το τατουάζ «Sieg Heil» στο χέρι και με τον ναζιστικό χαιρετισμό, παρουσία των ναζιστών και του Ηλιόπουλου στην κηδεία του στυγνού δολοφόνου της απριλιανής δικτατορίας πραξικοπηματία ταγματάρχη Ντερτιλή… «Ανύπαρκτα» είναι επίσης και τα μηνύματα που ανταλλάσσει ο Ηλιόπουλος και αναφέρεται στη σχέση Μπαλτάκου – Χρυσής Αυγής: «Με ξαναφώναξε ο Μπαλτάκος (σ.σ. πρώην στέλεχος της ΝΔ και σύμβουλος του Σαμαρά), είναι Χρυσή Αυγή βαμμένος». Οπως και από άλλο σχετικό μήνυμα από το Skype του επιβεβαιώνεται η απαράβατη αρχή του αρχηγού καθώς ακόμα και ο Λαγός χρειάζεται να πάρει άδεια πριν κάνει οτιδήποτε: «Ο Λαγός θα του ζητήσει άδεια να έρθει να τον τσακίσει»…

Ειδικότερα, οι Ζησιμόπουλος – Ηλιόπουλος «δεν είδαν, δεν άκουσαν», για τάγματα εφόδου, στρατιωτικές εκπαιδεύσεις, ορκωμοσίες μελών, ρατσιστικές ναζιστικές ομιλίες, πυρήνες, μέλη, ιεραρχία, στρατιωτική δομή. «Κάτι μπαρμπάδες από τον Αλμυρό», όσον αφορά τη διαδικασία «των πυρήνων υποδοχής των μελών» (η διαδικασία αναφερόταν στο καταστατικό της Χρυσής Αυγής που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» στις 2/7/1998, αλλά δεν υπάρχει στο καταστατικό που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή στον Αρειο Πάγο μετά τις εκλογές του 2012), δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ηλιόπουλος σε σχετική ερώτηση του δικαστηρίου. Οσο για το «εσείς είστε τα τάγματα εφόδου» του αρχηγού Μιχαλολιάκου, σε μια προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας, δήλωσαν λίγο ως πολύ… θύματα των ταγμάτων εφόδου. Οσον αφορά το καταστατικό της οργάνωσης, οι Ηλιόπουλος – Ζησιμόπουλος ήξεραν και αυτοί μόνο αυτό που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή στον Αρειο Πάγο.

Είναι χαρακτηριστική η ομοφωνία πρώην και νυν χρυσαυγίτη για το πογκρόμ κατά μεταναστών που οργάνωσε η ναζιστική εγκληματική οργάνωση στο κέντρο της Αθήνας το Μάη του 2011, μετά τη δολοφονία του Μαν. Καντάρη. «Συμφωνώ με όσα είπε ο Ζησιμόπουλος ότι συμμετείχαν οργανωμένες ομάδες οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων. Εγώ είχα βρεθεί στη μέση σαν σάντουιτς, προσπάθησα να αποτρέψω τα επεισόδια, είμαι από τους ανθρώπους που αν μπορώ να σώσω κόσμο δεν θα περιμένω να τον σώσει κάποιος άλλος», είπε χαρακτηριστικά ο Ηλιόπουλος! Σημειωτέον, άλλα δείχνουν τα φωτογραφικά ντοκουμέντα για το τάγμα εφόδου με επικεφαλής τον Κασιδιάρη και με ακροβολισμένα στελέχη όπως Παναγιώταρο, Μπούκουρα κ.ά.

Οι Ζησιμόπουλος – Ηλιόπουλος τίποτα δεν θυμούνταν για σχετικά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά της Χρυσής Αυγής περί ναζισμού. Υπενθυμίζεται ότι στη διαδικασία των εγγράφων έχουν αναγνωστεί δημοσιεύματα που από το σχετικό περιεχόμενο φαίνονται ξεκάθαρα ο θαυμασμός στον Χίτλερ, στη ναζιστική Γερμανία, η πίστη στη ναζιστική ιδεολογία, η λατρεία στο Γ’ Ράιχ, στα SS, η πίστη στο Εθνος – Φυλή, στον λευκό άνθρωπο, ο εγκωμιασμός των ναζί ως «ηρώων» της ανθρωπότητας κ.λπ. Αλλά οι νυν και πρώην δεν ήξεραν τίποτα, δεν θυμόταν ο Ηλιόπουλος π.χ. για άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής τον Απρίλη του 2011, όπου ο Κασιδιάρης χαρακτηρίζει τον Χίτλερ «μέγα κοινωνικό αναμορφωτή» και τα όσα αναρωτιέται για το «ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού». Μάλιστα, εμφάνισαν τον ναζιστή Κασιδιάρη ως αθώα περιστερά… Ο Ζησιμόπουλος ανέφερε ότι έγινε «μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ύστερα από πρόταση του Κασιδιάρη που τον γνώρισα στον στρατό, όταν ήμουν λοχαγός και εκείνος στρατιώτης». Ενώ ο Ηλιόπουλος είπε ότι «ο Ηλίας είναι κολλητός μου, εκείνος πρότεινε να είμαι υποψήφιος βουλευτής, έχω κάνει άπειρες συζητήσεις μαζί του και δεν μου έχει αναφέρει ποτέ τη λέξη “Χίτλερ”»!

Οσο για τους ναζιστικούς χαιρετισμούς και του Ηλιόπουλου και το τατουάζ με το χιτλερικό σύνθημα «Sieg Heil» («Ζήτω η Νίκη») που αναφέρεται παραπάνω, απαντώντας σχετικά ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι «μου άρεσε η γραμματοσειρά, αν το βλέπατε δεν θα καταλαβαίνατε τι λέει»…

Από την τηλεόραση άκουσαν για τις δολοφονικές επιθέσεις στους κομμουνιστές και στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, ενώ έκαναν λόγο για «κυνήγι μαγισσών» αναφερόμενοι στη δολοφονία Φύσσα. «Είχαμε 15% και ανοδική τάση. Δεν μπορούσε να δώσει κανείς εντολή για τίποτα», ισχυρίστηκαν, «ξεχνώντας» ότι ο αρχηγός τους δεν διστάζει να προτρέψει ουσιαστικά τους οπαδούς της οργάνωσης να βιαιοπραγούν αφού οι δημοσκοπήσεις είχαν δείξει, κατά τα λεγόμενα του, την άνοδο της ΧΑ μετά την επίθεση που είχε εξαπολύσει ο Ηλ. Κασιδιάρης εναντίον της βουλευτή του ΚΚΕ Λ. Κανέλλη…

ΠΗΓΗ: atexnos.gr

bosun-port-worker.jpg

Οι ναυτιλιακές εταιρείες της επιβατηγού ναυτιλίας (εσωτερικού και εξωτερικού) οι οποίες ανήκουν στο ΣΕΕΝ προφανώς σε μια άθλια συμπαιγνία με την ηγεσία του ΥΕΝ, τις κατά τόπους λιμενικές αρχές και τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΕΝ (ΔΝΕΡ κ.λπ) ενώ έχουμε εισέλθει στον τρίτο μήνα από την δημοσίευση στην εφημερίδα της κυβέρνησης της σχετικής ΣΣΕ (12/8/2019 - αριθμός φύλλου 3170) δεν έχουν καταβάλει ακόμη τις αυξήσεις και δεν έχουν δώσει τα αναδρομικά των Ναυτεργατών.

Από τον έλεγχο που έχει διενεργήσει η ΠΕΝΕΝ προκύπτει ότι μόνο τρεις εταιρίες έχουν δώσει τις αυξήσεις και μια ναυτιλιακή εταιρεία έχει συμμορφωθεί με τις συμβατικές υποχρεώσεις αναφορικά με την εφαρμογή της ΣΣΕ (αυξήσεις και αναδρομικά).

Στα Πορθμεία εσωτερικού (η σύμβαση των οποίων και αυτή έχει δημοσιευτεί στο ΦΕΚ αριθμός 3637) δεν έχουν δοθεί ούτε οι αυξήσεις ούτε και τα αναδρομικά.

Το ίδιο ακριβώς σενάριο εξελίχθηκε και με την περσινή ΣΣΕ (επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) όπου με παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ οι αρμόδιες υπηρεσίες και οι εμπλεκόμενοι Λιμενικές αρχές "ευαισθητοποιήθηκαν" μετά την σχετική καταγγελία της ΠΕΝΕΝ.

Για πολλοστή φορά εφοπλιστές, ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του αποδείχνουν πόση αξία και σημασία δίνουν στα ναυτεργατικά δικαιώματα που κορυφαίο είναι η πιστή εφαρμογή των ΣΣΕ.

Θεωρούμε ότι υπάρχει σκόπιμη κωλυσιεργία των ναυτιλιακών εταιριών στην μη καταβολή των προβλεπόμενων αυξήσεων και αναδρομικών.

Όπως επίσης προκύπτει από την επιβατική κίνηση αλλά και τα στοιχεία κερδοφορίας των εταιριών, αυτά κάθε χρόνο αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται και την ίδια στιγμή τα εργασιακά ναυτεργατικά δικαιώματα καταπατούνται ασύστολα.

Πλάτες σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση υπονόμευσης των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων βάζει και η γνωστή πλειοψηφία των δυνάμεων του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΠΝΟ η οποία κωφεύει, αδρανεί και σιωπά και με τον τρόπο αυτό συνδράμει στην εφοπλιστική αυθαιρεσία.....

Απαιτούμε από τις Ναυτιλιακές εταιρίες, το ΥΕΝ και τις αρμόδιες υπηρεσίες του να παρέμβουν άμεσα και να καταβληθούν χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση οι αυξήσεις και τα αναδρομικά των Ναυτεργατών.

Δηλώνουμε ότι εάν τις αμέσως επόμενες μέρες δεν διαπιστώσουμε απτή συμμόρφωση των εταιριών, η ΠΕΝΕΝ θα πάρει πρωτοβουλία στα πλαίσια του κλάδου και με αγωνιστική κινητοποίηση και δράση θα επιβάλει την εφαρμογή της ΣΣΕ και των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Το παρόν Δελτίο Τύπου εστάλη προς όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, αρχές, εταιρίες και φορείς.

Σελίδα 2717 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή