Γιάννης Ελαφρός

Η κυβέρνηση διαμορφώνει ένα τρομοκρατικό συνεχές για να κτυπήσει τους αγώνες

Παράσταση δικομματικής αντιπαράθεσης έστησαν οι δύο πλευρές του αστικού πολιτικού διπόλου, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, στο πεδίο της καταστολής και της αντίστασης, όπως αναδείχθηκε από την καταλυτική ενέργεια φοιτητών/τριών στην ΑΣΟΕΕ. Το πρώτο που θα μπορούσε να πει κανείς είναι πως «δύο γάιδαροι μαλώνουν σε ξένο αχυρώνα», καθώς το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα βρίσκεται απέναντι και στην κυβέρνηση της ΝΔ και στην πρώην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το άκουσε καλά και ο Ν. Φίλης όταν πήγε να κάνει δηλώσεις μπροστά στην ΑΣΟΕΕ, βάζοντας ως «φόντο» τους αγωνιζόμενους φοιτητές. Κανείς δεν μπορεί να κάνει φωτογραφικό κάδρο τη μαχόμενη νεολαία, πολύ περισσότερο όσοι εφάρμοσαν για 4,5 χρόνια αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική.

Παρόλα αυτά η θεαματική αντιπαράθεση για το δημοκρατικό αξιοποιείται, προς το παρόν τουλάχιστον, και από τη ΝΔ και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Καταρχήν, είναι ένα από τα λίγα θέματα που μπορούν να εμφανίσουν διαφορετική πολιτική λογική, καθώς στα καθοριστικά οικονομικά ζητήματα και στην τήρηση της δημοσιονομικής μνημονιακής πειθαρχίας συναινούν. Μητσοτάκης και Τσίπρας ακολουθούν πιστά τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η στάση απέναντι στο «νόμο και την τάξη» από την μια ή στις «ελευθερίες» από την άλλη αποτελούν σημαίες ταυτότητας για τα δύο κόμματα του αστικού διπόλου, που για να παίξουν αποτελεσματικά το ρόλο τους πρέπει να ακροβολίζονται.
Η κυβέρνηση της ΝΔ αφενός επιχειρεί να περιορίσει την πρόσβαση του ΣΥΡΙΖΑ στον «μεσαίο» μεταξύ τους χώρο. Κυρίως όμως προσπαθεί να στριμώξει και να πειθαρχήσει το κίνημα επιβάλλοντας ένα τρομοκρατικό συνεχές, όπως πήγε να εκφραστεί και με την επιχείρηση Σαββάτου-Κυριακής-Δευτέρας, άλλο που έκλεισε με φιάσκο.

Σύμφωνα με την λογική της υπάρχει ένα συνεχές «ανομίας», που ξεκινά από κατηγορούμενους για τρομοκρατία, καλάσνικοφ και ληστείες (Σάββατο), περνά από στέκια αναρχικών ομάδων με κράνη και άδεια μπουκάλια… βότκας (Κυριακή) και καταλήγει στους αγωνιζόμενους των φοιτητικών συλλόγων, που «παραβίασαν την απόφαση της Συγκλήτου» (Δευτέρα). Γίνονται όλα μια σούπα, που θέλει να επιβάλλει μια υποσυνείδητη εξίσωση, όλα είναι «ανομία» και γιατί όχι «τρομοκρατία». Κι αυτό, παρότι είναι φανερή η ποιοτική και απόλυτη διαφορά του μαζικού πολιτικού αγώνα που δίνει το φοιτητικό κίνημα και η αντικαπιταλιστική Αριστερά με λογικές ατομικής βίας. Στόχος είναι η άσκηση πολιτικής πίεσης στο κίνημα, ενώ δεν περνά απαρατήρητη η στοχοποίηση της επαναστατικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, όπως φαίνεται και από τις δύο συλλήψεις μελών της νΚΑ, της ΕΑΑΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και ειδικά με την προκλητική αστυνομική πρακτική στη δεύτερη σύλληψη), που έρχεται να προστεθεί σε πλήθος άλλων περιπτώσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να καπελώσει το κίνημα, όταν επί 4,5 χρόνια ασκούσε αντιλαϊκή πολιτική και σαν αντιπολίτευση κινείται εντός αστικού πλαισίου

Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως μπορεί με μερικές δημοκρατικές κορώνες να καπελώσει τα αγωνιζόμενα τμήματα λαού και νεολαίας. Του είναι πανεύκολο να διαφοροποιηθεί από την μπρουτάλ ακροδεξιά λογική της ΝΔ, χωρίς να πει και τίποτα ριζοσπαστικό. Το πραγματικό του πρόβλημα όμως είναι πως η «αξιωματική αντιπολίτευση» του 31% δεν έχει κάνει τίποτα (λόγω της πολιτικής του) για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα νεολαίας και λαού κι έρχεται η μαχόμενη πρωτοπορία του φ.κ. και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς για να τσαλακώσουν για πρώτη φορά την αυτοπεποίθηση των βοναπαρτίσκων της ΝΔ. Όπως δεν έκανε και τίποτα όταν ήταν κυβέρνηση: ούτε τα ΜΑΤ διέλυσε (όπως υποσχόταν), ούτε τον αντιτρομοκρατικό κατήργησε, αντίθετα τον αναβάθμισε μέσω Ποινικού Κώδικα.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς οι εργαζόμενοι πληρώνουν για τη στήριξη του κεφαλαίου και σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης και σε κρίση αποτελεί η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ένα σημαντικό μέρος των συνταξιούχων δεν μπορούν να εξασφαλίζουν ούτε τα βασικά αγαθά και καταφεύγουν στα συσσίτια των κοινωνικών δομών, καθώς οι συντάξεις τους είναι πολύ χαμηλές. Και αυτό μόνο περίεργο δεν είναι αφού η επίθεση στα δικαιώματα ασφαλισμένων και συνταξιούχων, που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και δεκαετίες, είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και των κομμάτων του και αφορά όλες τις χώρες της ΕΕ. Δηλαδή, δεν αποτελεί «ελληνικό φαινόμενο» εξαιτίας της κρίσης, όπως ήθελαν να μας πείσουν οι κυβερνήσεις και τα αστικά επιτελεία στη χώρα μας, για να δικαιολογήσουν τις αλλεπάλληλες αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Κι αν τα θύματα αυτής της επίθεσης είναι γνωστά, το ίδιο ισχύει και για τους ωφελημένους, που είναι βέβαια το κεφάλαιο, καθώς απαλλάσσεται από τις ευθύνες του στην Κοινωνική Ασφάλιση, το κράτος, που εξοικονομεί πόρους για τη στήριξη της κερδοφορίας του και, ιδιαίτερα, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ή θα δραστηριοποιηθούν στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης. Είναι και αυτό ένα συμπέρασμα χρήσιμο στον αγώνα που δίνουν αυτό το διάστημα συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων για σύγχρονα ασφαλιστικά δικαιώματα και συντάξεις, ενάντια στο νέο γύρο της επίθεσης στο Ασφαλιστικό.
Θεσπίζεται η «βασική σύνταξη» φτώχειας

Στη θέσπιση της λεγόμενης «βασικής σύνταξης» (Grundrente) για τους πολύ φτωχούς συνταξιούχους που έχουν εργαστεί τουλάχιστον 35 χρόνια κατέληξε τη Δευτέρα η γερμανική κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών / Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) και Σοσιαλδημοκρατών (SPD), μπροστά στις ανησυχητικές διαστάσεις που παίρνει η «φτώχεια στα γηρατειά» στην ισχυρή καπιταλιστική χώρα.

Ωστόσο ο γραφειοκρατικός λαβύρινθος, οι αυστηρές προϋποθέσεις, οι πολλές «κατηγορίες» και «υποκατηγορίες» των δικαιούχων, αλλά και τα πενιχρά ποσά που προβλέπονται ως συμπλήρωμα στην κανονική σύνταξη, οδηγούν την πλειοψηφία των αναλυτών στη βεβαιότητα ότι η «βασική σύνταξη» δεν επαρκεί για την αποτελεσματική καταπολέμηση της φτώχειας των ηλικιωμένων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις 1,2 – 1,5 εκατ. ηλικιωμένοι με πολύ χαμηλές συντάξεις θα επωφεληθούν από αυτό το μέτρο, όπως εκτιμούν η CDU/CSU και το SPD, το κόστος αναμένεται να αγγίξει τα 1,5 δισ. ευρώ και θα καταβληθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από τις εισφορές. Το μέτρο θα αρχίσει να εφαρμόζεται από το 2021.

Σήμερα σχεδόν το 17% των συνταξιούχων στη Γερμανία είναι βυθισμένοι στη φτώχεια ή απειλούνται από αυτήν, και υπολογίζεται πως μέχρι το 2039 το ποσοστό αυτό θα ανέλθει σε 21,6% (πάνω από 1 στους 4). Χωρίς να υπολογίζονται οι χαμηλοσυνταξιούχοι που ζουν λίγο πάνω από το όριο της φτώχειας. Σύμφωνα με υπολογισμούς κοινωνικών επιστημόνων, με το μέτρο της «βασικής σύνταξης» οι φτωχοί συνταξιούχοι μέχρι το 2039 θα ανέρχονται στο 18,4% των συνταξιούχων.

Συμπληρωματική «βασική σύνταξη» θα δικαιούται – σε γενικές γραμμές – όποιος μετά από τουλάχιστον 35 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας έχει μηνιαίο εισόδημα μικρότερο από 1.250 ευρώ το μήνα (μεικτά) και 1.950 ευρώ για ένα ζευγάρι συνταξιούχων. Το μέγιστο ποσό θα είναι γύρω στα 404 ευρώ το μήνα στα δυτικά κρατίδια και στα 390 ευρώ στα ανατολικά. Το όριο της φτώχειας στη Γερμανία είναι περίπου 950 ευρώ σύμφωνα με το κόστος ζωής στη χώρα.

Πηγή: Ριζοσπάστης - atexnos.gr

Σημαντικά αρχαιολογικά τεκμήρια περιλαμβάνονται στα ευρήματα της πρώτης υποβρύχιας ερευνητικής αποστολής στον θαλάσσιο χώρο της νήσου Κάσου. Συνολικά εντοπίστηκαν πέντε ναυάγια, καθώς και μία πιθανή αρχαία λιμενική εγκατάσταση. Ιδιαίτερα αξιόλογο εύρημα αποτελεί ένα ναυάγιο της ύστερης κλασικής περιόδου, το οποίο έφερε πέντε λίθινες πυραμιδοειδείς άγκυρες. Το φορτίο του πλοίου περιλαμβάνει, εκτός από αμφορείς τεσσάρων τουλάχιστον διαφορετικών τύπων, λεπτή κεραμική καθώς και τμήματα αποθηκευτικών πίθων. Με βάση την κεραμική που περισυλλέχθηκε και ανελκύστηκε, το ναυάγιο μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη του 4ου ή τις αρχές του 3ου αιώνα πΧ. Το είδος του φορτίου και οι λίθινες άγκυρες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ομοιότητες με το ναυάγιο της Αντιδραγονέρας Κυθήρων που χρονολογείται στον ύστερο 4ο αιώνα π.Χ.

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα τέσσερα ναυάγια, πρόκειται για ένα ναυάγιο με φορτίο Ροδιακών αμφορέων του 1ου αιώνα π.Χ., ένα ναυάγιο με αμφορείς και επιτραπέζια κεραμική της βυζαντινής περιόδου, χρονολογούμενο μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα μ.Χ., ένα ξύλινο σκαρί πλοίου χρονολογούμενο στην μετεπαναστατική περίοδο και ένα ναυάγιο νεότερων χρόνων που​ μετέφερε οικοδομικό υλικό. Εκτός των προαναφερθέντων ναυαγίων, εντοπίστηκε επίσης μεγάλος αριθμός μεμονωμένων ευρημάτων, μεταξύ των οποίων σιδερένια κανόνια, βυζαντινές και νεότερες άγκυρες, καθώς και απορρίψεις κεραμικής, που μαρτυρούν τη συνεχή και αδιάλειπτη χρήση του θαλασσίου χώρου από την αρχαιότητα ως και τους νεότερους χρόνους.

Η απομακρυσμένη, ακριτική Κάσος, αποτέλεσε για πρώτη φορά πεδίο συστηματικής ενάλιας αρχαιολογικής έρευνας στο πλαίσιο ενός τριετούς ερευνητικού προγράμματος (2019 – 2021), το οποίο έχει ως βασικό στόχο τον εντοπισμό, την τεκμηρίωση και τη μελέτη των ενάλιων αρχαιοτήτων μίας περιοχής που αποτέλεσε σταυροδρόμι πολιτισμών, αλλά και σημαντικό κέντρο ναυσιπλοΐας. Κατά την ερευνητική περίοδο του 2019, πραγματοποιήθηκαν συνολικά εξήντα επτά (67) ομαδικές καταδύσεις, με περισσότερες από εκατό (100) ώρες ατομικού χρόνου βυθού, ενώ καλύφθηκε το 1/3 περίπου της συνολικής έκτασης της προγραμματισμένης για έρευνα περιοχής.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 10 Οκτωβρίου 2019, υπό τη διεύθυνση των αρχαιολόγων Δρ Γεωργίου Κουτσουφλάκη και Ξανθής Αργύρη.

Η ερευνητική αποστολή υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση από την Κασιακή Αδελφότητα Νέας Υόρκης, τον κ. Carlton Hoye και υποστηρίχθηκε υλικοτεχνικά από τον Δήμο Κάσου, τις επιχειρήσεις Apnea, Aquatec, Asso.subsea, BlueStarFerries, Eurobrokers και Map4u.

Φωτό:  Frode Kvalo/ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr