Εφημερίδες, κανάλια, πρακτορείο διανομής, αμέτρητα σάιτ. Και τώρα η Forthnet. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης συνεχίζει ακάθεκτος το πρωτοφανές στην Ευρώπη παιχνίδι υπερσυγκεντρωτισμού. Με την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα…

Ο όρος «Μπερλουσκονισμός» χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει περιπτώσεις «Μιντιαρχών» που κάποια στιγμή απέκτησαν πολιτικές φιλοδοξίες και ενεργό πολιτικό ρόλο στην χώρα τους. Χρησιμοποιείται με αρνητικά χροιά, αφού ως έννοια εμπεριέχει και πολιτικά / οικονομικά σκάνδαλα και δικαστικές περιπέτειες.

Στην χώρα μας ταυτίστηκε με την βίαιη είσοδο του Βαγγέλη Μαρινάκη στην μιντιακή ζωή του τόπου, μόνο που η σύγκριση είναι εντελώς ανεπιτυχής. Διότι το επίπεδο συγκεντρωτισμού που έχει επιτύχει μέσα σε ελάχιστα χρόνια ο Έλληνας εφοπλιστής δεν μπορεί να συγκριθεί με ότι πέτυχε μέσα σε ολόκληρες δεκαετίες ο «καβαλιέρε».

Το επίπεδο συγκεντρωτισμού, το ποσοστό ελέγχου (με πολυεπίπεδους τρόπους) του Βαγγέλη Μαρινάκη στην μιντιακή ζωή της χώρας -υπό την ύποπτη και ένοχη κυβερνητική σιωπή- τον καθιστά αυτή τη στιγμή έναν εν δυνάμει Βαρώνο της πληροφορίας στην χώρα. Κι όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό.

Σε μία περίοδο που παραδοσιακοί μιντιακοί Κολοσσοί όπως ο Δ.Ο.Λ. και ο Πήγασος κατέρρευσαν με κρότο και έριξαν ένα μεγαλοπρεπέστατο κανόνι ως θύματα της οικονομικής κρίσης (στην οποία είχαν κι αυτοί μερίδιο ευθύνης) ο Βαγγέλης Μαρινάκης αποφασίζει να κάνει ένα δυναμικό μπάσιμο στα media, έναν τομέα με ελάχιστα περιθώρια κερδοφορίας με τις παρούσες συνθήκες στην χώρα. Ο λόγος προφανής. Μία επικοινωνιακή ομπρέλα/ασπίδα, με τεράστια χρησιμότητα σε έναν επιχειρηματία με αρκετές ανοιχτές δικαστικές υποθέσεις.

Ξεκινώντας από τον έλεγχο των των Παραπολιτικών και τον ομώνυμο ραδιοφωνικό σταθμό μέσω του προσωπικού του φίλου, Γιάννη Κουρτάκη) και την (αείμνηστη πια) Ελευθερία του Τύπου. Στη συνέχεια, ο Δ.Ο.Λ. γίνεται το πρώτο μεγάλο απόκτημα, με ιστορικούς τίτλους όπως το Βήμα και τα Νέα (και τα ομώνυμα portal τους), τον Βήμα FM 99,5 (που έκλεισε), αλλά και ιστοσελίδες όπως το ιn.gr. Μαζί και το 70% στο μοναδικό πρακτορείο διανομής τύπου (Άργος).

Σειρά πήρε το Mega Channel και το One Tv και πλέον απέχουμε ελάχιστα από το τυπικό για την συμφωνία για την είσοδο του και στην συνδρομητική τηλεόραση με την εξαγορά της Forthnet και του μπουκέτου καναλιών που αναμεταδίδει.

Αυτό που προκαλεί τεράστια απορία είναι ο ρόλος της κυβέρνησης, αλλά και των τραπεζών σε αυτό το θέμα. Μολονότι από τις 31 Ιανουαρίου είχε λήξει η ρήτρα για δεσμευτικές συζητήσεις ανάμεσα στην εταιρία Alter Ego και την Forthnet και παρότι δύο ακόμα προτάσεις κατατέθηκαν για την εξαγορά της Forthnet (η μία μάλιστα σύμφωνα με συντάκτες του οικονομικού ρεπορτάζ, με πολύ καλύτερους όρους από αυτούς του Βαγγέλη Μαρινάκη), οι τράπεζες τις απέρριψαν ασυζητητί, με το πρόσχημα ότι «οι συζητήσεις θα χρειαστούν χρόνο, μέχρι να προκύψει οριστική συμφωνία»! Κάτι τουλάχιστον αντιδεοντολογικό που ρίχνει ακόμα περισσότερες σκιές.

Σε όλα αυτά προσθέστε την άτυπη χρηματοδότηση και σχέση εξάρτησης δεκάδων Μέσων (εφημερίδες, ιστοσελίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί) με διαφημίσεις και πληρωμένες καταχωρήσεις (τρανό πρόσφατο παράδειγμα η διαφήμιση του Mega σε “ουδέτερα” ή και αντίπαλα με τον Ολυμπιακό, ΜΜΕ) σε μία περίοδο διαφημιστικής ύφεσης, κάτι που διευρύνει την εμβέλεια των Μέσων που βρίσκονται στην σφαίρα επιρροής (κι όχι απαραίτητα ιδιοκτησίας) του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Σε μία καπιταλιστική κοινωνία / εποχή, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι μεμπτό, ούτε καν παράνομο. Ωστόσο, εδώ μιλάμε για μία λαίλαπα. Ένα τρομερό φαινόμενο, που όμοιο του δεν μπορεί να βρει κανείς στην Ευρώπη. Τόσο σε ρυθμούς (σοκαριστικής) εξάπλωσης, όσο και σε βαθμό συγκεντρωτισμού.

Διότι εδώ δεν μιλάμε για έναν απλό πανίσχυρο εφοπλιστή, αλλά για κάποιον με θεσμικό πολιτειακό αξίωμα στον Δήμο Πειραιά, κάποιον με ισχυρές κυβερνητικές προσβάσεις, απόρροια της χρηματοδότησης της προεκλογικής της εκστρατείας, τον ιδιοκτήτη μιας ομάδας με μεγάλο λαϊκό έρεισμα, αλλά κυρίως: έναν Μιντιάρχη που μέσα σε τρία χρόνια έχει στην κατοχή του: δύο κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, ένα ψηφιακό μπουκέτο που έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα μετάδοσης των αγώνων 8 ομάδων Super League, (τουλάχιστον) δύο ιστορικούς τίτλους εφημερίδων, αμέτρητες ιστοσελίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς, ελέγχει την διανομή εφημερίδων μέσω του μοναδικού πρακτορείου διανομής, ελέγχει την διαφημιστική πίτα με γαλαντόμες καταχωρήσεις μόνο σε φίλια Μέσα και συν τοις άλλοις ελέγχει την χρηματοδότηση των μισών (και πλέον) ομάδων της Super League, μέσω της Nova, ένα έσοδο που στις περισσότερες περιπτώσεις φτάνει στο 70% του ετήσιου τζίρου τους!

Εν ολίγοις; Ελέγχει τα πάντα!

Ένας πρωτοφανής συγκεντρωτισμός στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ο οποίος μάλιστα δημιουργήθηκε σε χρόνο ρεκόρ, με την απόλυτη ανοχή της κυβέρνησης που παρατηρεί σιωπηλά και αμήχανα (σε βαθμό συνέργειας) την πολυεπίπεδη γιγάντωση ενός επιχειρηματία, ο οποίος προσπαθεί να ελέγξει με κάθε τρόπο τους κανόνες του παιχνιδιού στο οποίο και ο ίδιος συμμετέχει.

Όχι μόνο μέσω της χειραγώγησης των Μέσων, που προβάλλουν πια μόνο θέματα της δικής του αρεσκείας, αποσιωπώντας όσα δεν βολεύουν / συμφέρουν, αλλά κυρίως με τον απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας. Πως επιτυγχάνεται αυτή; Με μερικές διαφημίσεις ή με την απειλή για κλείσιμο της κάνουλας, σε όσους βρίσκονται απέναντι.

Κάποιοι μπορούν να υποστηρίζουν ότι στο κέντρο όλων αυτών βρίσκεται ο Ολυμπιακός. Το πρωτάθλημα. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε. Εδώ μιλάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο, για κάτι που αυτοί που πανηγυρίζουν σε κάθε νέα αγορά του «προέδρου», αδυνατούν να δουν τι κρύβεται από πίσω, και το οποίο επηρεάζει με πολύ πιο άμεσο τρόπο τις ζωές τους, από ένα… πρωτάθλημα.

Το αλαλάζων πλήθος πανηγυρίζει όταν ακούει ότι ο Μαρινάκης παίρνει το Mega, όταν το κόμμα που στηρίζει ο πρόεδρος έρχεται στην εξουσία, όταν ένας δικαστής σε πολύκροτη υπόθεση παραιτείται, όταν οι ελάχιστες εφημερίδες που αντιστέκονται ουρλιάζουν ότι το έντυπο τους δεν διανέμεται επί ίσοις όροις ή αποκλείεται από τις διαφημιστικές καταχωρήσεις.

Η ιστορία έχει δείξει ότι ο συγκεντρωτισμός και κάθε είδους μονοπωλιακή κατάσταση οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς. Δημιουργεί «εν δυνάμει Θεούς», υπεράνω όλων: των θεσμών, των νόμων, του κράτους. Αυτό το τελευταίο ας το κρατήσουν καλά στο μυαλό τους, αυτοί που του έδωσαν το ελεύθερο να αλωνίζει στην χώρα και να γεμίζει το portfolio του με ό,τι πετράδια του έχουν γυαλίσει σε τιμή κόστους.

Αυτοί θα είναι οι πρώτοι -ως οι πιο αναλώσιμοι- που θα πληρώσουν στο τέλος την νύφη…

Πηγή: sdna.gr -  vathikokkino.gr

Γράφει ο Νίκος Παπακωνσταντίνου.

Αναρωτιέστε, ορισμένοι φίλοι αναγνώστες, πώς το εκπαιδευτικό “μας” σύστημα «τιμά» τον απαράμιλλο αντιφασιστικό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΠΟΝ; (Φιλολογικό, κατά την τεχνική των άστοχων ερωτημάτων του δημοτικού τραγουδιού, ή απλώς ρητορικό το ερώτημα για τους φίλους αυτής της ιστοσελίδας. Ας του δώσουμε όμως μιαν απάντηση, για λόγους γενικότερου ενδιαφέροντος).

Δείτε λοιπόν το πώς, με αφορμή τη σημερινή επέτειο ίδρυσης της πιο μαζικής αγωνιστικής οργάνωσης της νεολαίας μας στον 20ο αιώνα.

Τα μόνα λογοτεχνικά κείμενα σε σχολικά βιβλία «Κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας» Μέσης Εκπαίδευσης, εμπνευσμένα από το μεγαλειώδη αγώνα και τις υπέρτατες θυσίες της ΕΠΟΝ, με σημείο αναφοράς τα παλλαϊκά συλλαλητήρια του 1943, είναι όλα κι όλα δύο: α) Το διήγημα «Μια ιστορία της Αντίστασης» της Τατιάνας – Γκρίτση Μιλλιέξ στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου και β) Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη «Εικοστός αιώνας», με τον τίτλο «Από δόξα και θάνατο» στο βιβλίο της Β΄ Γυμνασίου.

Αν τώρα σκεφτεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Γ΄ Λυκείου, σαν ένας απλός προθάλαμος των Πανελλαδικών Εξετάσεων, και με δεδομένο ότι τα «Κείμενα Λογοτεχνίας» είναι «μάθημα κορμού (γενικής παιδείας)» μη εξεταζόμενο στις Πανελλαδικές, και ότι η διδασκαλία του κειμένου της Γκρίτση- Μιλλιέξ δεν είναι υποχρεωτική, αλλά επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του διδάσκοντος, τότε καταλαβαίνει πως είναι αναπόφευκτη συνέπεια πως πάρα πολλοί μαθητές που τελειώνουν το Λύκειο, πιθανώς δε και η μεγαλύτερη πλειοψηφία τους, ποτέ δεν έχουν διαβάσει καν, πόσω μάλλον διδαχθεί συστηματικά το μόνο κείμενο για την ΕΠΟΝ των σχολικών βιβλίων του Λυκείου! Για τους περισσότερους άλλωστε από τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, τα μαθήματα «κορμού» που δεν περιλαμβάνονται στις Πανελλαδικές εξετάσεις, ως απλά συμπληρώματα του προγράμματος, πηγαίνουν εκ προοιμίου στα αζήτητα.

Ταυτόχρονα πρέπει να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι πολλοί συντηρητικοί ή αντιδραστικοί ιδεολογικώς εκπαιδευτικοί είναι σίγουρο ότι ουδέποτε στην «καριέρα» τους διάλεξαν να διδάξουν στην τάξη τους είτε το κείμενο της Γκρίτση – Μιλλιέξ είτε το αντίστοιχο της Αξιώτη (στο Γυμνάσιο), αφού είναι σίγουρο ότι αυτοί οι κύριοι και κυρίες δεν έχουν καμιά σχέση με την ΕΠΟΝ και τα μηνύματα του αντιφασιστικού Αγώνα. Πώς να διδάξουν και μάλιστα σωστά και αναλυτικά κάτι το οποίο έμαθαν να μην το πιστεύουν; Και δυστυχώς στα σημερινά σχολεία υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί τέτοιοι εκπαιδευτικοί… Αγνοούν επιδεικτικά, λοιπόν, τα κείμενα της Αξιώτη και της Γκρίτση-Μιλλιέξ ακόμα κι αν σ’ αυτά δεν αναφέρεται το όνομα της οργάνωσης της ΕΠΟΝ! Βλέπετε, τα κείμενα λογοτεχνών της Αντίστασης, όπως η Μέλπω Αξιώτη και η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ, γραμμένα στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, μπορεί να μην έβρισκαν θέση σε …σχολικά βιβλία του μετεμφυλιακού μοναρχοφασιστικού καθεστώτος, τα ιστορικά γεγονότα όμως στα οποία αναφέρονταν οι υποθέσεις τους τότε ακόμη ήταν πρόσφατα. Οι εξωσχολικοί προοδευτικοί τους αναγνώστες καταλάβαιναν πολύ καλά σε ποια Αντίσταση και σε ποια θρυλική αντιστασιακή οργάνωση αναφέρονταν τα κείμενα.

Σκεφτείτε, αντίθετα, τι συμβαίνει σήμερα που η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας μας έχει πλήρη άγνοια για τα γεγονότα της εποχής 1940-1949 στην Ελλάδα και διεθνώς. Και συνδυάστε το με το γεγονός ότι ελάχιστα πράγματα διδάσκονται στη σχολική Ιστορία της «γενικής Παιδείας» (Γυμνασίου-Λυκείου) για την εποχή αυτή, και μάλιστα ελλιπέστατα ή διαστρεβλωμένα!

Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω παράδειγμα, πραγματικό γεγονός και όχι ανέκδοτο, ακόμα κι αν ακούγεται σαν ανέκδοτο: Πριν περίπου 15 χρόνια, με το τότε βιβλίο «Ιστορίας κορμού» της Γ΄ Λυκείου πολύ καλύτερο σε ποιότητα από το σημερινό αντίστοιχο – το μαύρο κι άραχλο κατασκεύασμα του «Ιδρύματος Καραμανλή» (που το φόρτωσε στη Γ΄ Λυκείου η κυβέρνηση του ανιψιού του, και που το ανέδειξαν οι …κυβερνήσεις του Γιωργακικού -Διαμαντοπουλικού ΠΑΣΟΚ και των μνημονίων μέχρι σήμερα!), τότε λοιπόν, με πολύ καλύτερο βιβλίο Ιστορίας, αλλά με ισχύον το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα, όπου παν μη πανελλαδικώς εξεταζόμενον πάει εκ προοιμίου στα …αζήτητα, ένας μαθητής της Γ΄ Λυκείου σε ενδοσχολική εξέταση Ιστορίας, λίγο πριν τις Πανελλαδικές έγραψε το παρακάτω «μαργαριτάρι». Τους δόθηκε μια ερώτηση για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, όπου έπρεπε να πάρουν αφορμή και να μιλήσουν για το γεγονός, μέσα από μια «ιστορική πηγή» της εποχής, μια ανακοίνωση των Ιταλών καταχτητών, που αποκαλούσε «ληστές» τους Έλληνες αντάρτες. Ο μαθητής, λοιπόν, χωρίς να έχει ιδέα για το ιστορικό γεγονός και χωρίς να προσέξει ποιος γράφει την ανακοίνωση-πηγή απάντησε ότι το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφέρεται η πηγή είναι μια …ληστεία τρένου που συνέβη στις 25 του Νοέμβρη 1942! Οι «ληστές» ανατίναξαν το γιοφύρι, μπούκαραν στο τρένο, άρπαξαν τα δολλάρια (και μάλλον σαν άλλοι Ντάλτον θα τράβηξαν για το Ουέστ, ενώ ο Λούκι Λουκ έβγαλε ανακοίνωση επικήρυξης των «ληστών» και ακόμα θα σελώνει τη Ντόλυ για να τους κυνηγήσει). Να τραβάει κανείς τα μαλλιά του. Όταν ο διδάσκων ρώτησε ιδιαιτέρως το μαθητή (και χωρίς καν να αναφέρει το λάθος του μέσα στην τάξη για να μην τον στενοχωρήσει λίγο πριν τις Πανελλαδικές) ποια ήταν η αιτία του «μαργαριταριού», εκείνος είπε όλη τη μαύρη αλήθεια. Ποτέ του δεν είχε ακούσει για το Γοργοπόταμο, ούτε για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ή την ΕΠΟΝ. Στο σπίτι του ποτέ δεν γινόταν λόγος για τέτοια ζητήματα Ιστορία «κορμού» ποτέ του δεν διάβαζε, γιατί δεν εξεταζόταν στις Πανελλαδικές, ενώ όταν η ενότητα για την Εθνική Αντίσταση διδάχτηκε στο σχολείο, αυτός απλώς απουσίαζε από τα μαθήματα γιατί έκανε χρήση των παραδοσιακών απουσιών, που κάνουν όλοι οι μαθητές αυτής της τάξης, εδώ και πολλά χρόνια, για να πάνε στο φροντιστήριο ή να διαβάσουν για τις Πανελλαδικές!

Ειλικρινά, δεν περιμένουμε τίποτα άλλο από το εκπαιδευτικό σχολείο του σημερινού αστικού καθεστώτος. «Κατά το μάστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του», δηλαδή οι υπουργοί της Παιδείας, οι σύμβουλοι περί προγραμμάτων και διδακτέας ύλης, οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων, οι ανθολόγοι λογοτεχνικών κειμένων για Γυμνάσιο- Λύκειο και μαζί τους μια κρίσιμη μάζα εκπαιδευτικών λειτουργών που απλώς διεκπεραιώνουν τις άνωθεν εντολές. Αν μάλιστα επαληθευθεί η φήμη ότι η νεοφιλελεύθερη-νεοσυντηρητική κυβέρνηση της τωρινής Δεξιάς ετοιμάζει μια νέα αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων, στα μέτρα της ευρωλαγνείας, της αμερικανολαγνείας, της αποθέωσης της “αγοράς”, του ιστορικού «αναθεωρητισμού» και του χυδαίου αντικομμουνισμού της (γριάς-μπαμπόγριας!) «Ηνωμένης Ευρώπης», τότε μην έχετε καμιά απολύτως αμφιβολία ότι θα εξαλειφθούν από τα σχολικά «Κείμενα Λογοτεχνίας» και από την «Ιστορία» ακόμα κι αυτές οι ελλιπέστατες και παραμορφωτικά διδασκόμενες λογοτεχνικές αναφορές στην Εθνική Αντίσταση, στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ και στην ΕΠΟΝ, που μπήκαν στα σχολικά βιβλία μετά το 1982.

Έτσι έχουν τα πράγματα στο σημερινό σχολείο και γίνεται ολοφάνερο ότι οι προοδευτικοί και επαναστάτες εκπαιδευτικοί και όλοι οι πραγματικοί δημοκράτες και πατριώτες αυτού του τόπου πρέπει να βρουν άλλες διόδους, πολύ πέρα και πολύ μακριά από την κατεστημένη σχολική εκπαίδευση, τα προγράμματα και τα βιβλία της, ώστε να φέρουν σε επαφή τη νέα γενιά του σήμερα με την πραγματική Ιστορία και τα αθάνατα φλογερά μηνύματα της ΕΠΟΝ και της ΕΑΜικής Εθνικής μας Αντίστασης συνολικά. Κι ακόμα καλύτερα: να παλέψουν αποφασιστικά για μια Νέα Κοινωνία, όπου η ουσιαστική γνώση της ιστορίας θα είναι η προϋπόθεση και το θεμέλιο για το χτίσιμο της Νέας Λεύτερης Ζωής.

Μόνον τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας Νέας Ελλάδας θα τιμήσει επιτέλους, όπως ακριβώς αξίζει και την επέτειο της ΕΠΟΝ.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Με την ομιλία του έδωσε «πάτημα» στις εργοδοτικές οργανώσεις που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ένα ύπουλο χτύπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για τις οποίες οι εργοδότες έχουν προσφύγει στον Άρειο Πάγο, έδωσε από το βήμα της Βουλής, σήμερα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Φαίνεται, μάλιστα, ότι έγινε σε συνεννόηση με τον υπουργό Εργασίας,  Γιάννη Βρούτση.

Συγκεκριμένα, κατά την διάρκεια της δευτερολογίας του, στη συζήτηση της ειδικής ημερήσιας διάταξης για τα εργασιακά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αξιοποίησε το κοινοβουλευτικό βήμα προκειμένου, με έμμεσο τρόπο, να στηρίξει τον ισχυρισμό εργοδοτικών οργανώσεων που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον συλλογικών συμβάσεων. Τα δύο βασικά επιχειρήματα αυτών των οργανώσεων είναι πως οι συμβάσεις πλήττουν την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και, επίσης, ότι δεν καλύπτεται το 50 + 1% των επιχειρήσεων του κλάδου (σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις αυτό διεκδικείται πλαγίως με το σκεπτικό ότι οι επιχειρήσεις δεν είναι ίδιου χαρακτήρα).

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο πρωθυπουργός σχετικά με την διαδικασία πιστοποίησης της εγκυρότητας μιας υπογεγραμμένης σύμβασης «υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη διαδικασία, όχι εξαιρετικά περίπλοκη. Πρέπει να τεθούν υπόψη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, οι επιπτώσεις από την αύξηση, από την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, έτσι ώστε το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας να γνωμοδοτήσει και στη συνέχεια να αποφασίσει ο Υπουργός». Αιτιολόγησε, μάλιστα, αυτή την πρακτική λέγοντας πως συμβαίνει για «να μην έχουμε το προηγούμενο κλαδικές συμβάσεις οι οποίες επεκτάθηκαν με υπουργικές αποφάσεις, χωρίς καμία αξιολόγηση στοιχείων, βρίσκονται σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κινδυνεύουν να κριθούν άκυρες επειδή ακριβώς δεν τηρήθηκε αυτή η διαδικασία». Ουσιαστικά δηλαδή στήριξε ένα πάγιο αίτημα των εργοδοτικών οργανώσεων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε νωρίτερα κάνει ειδική αναφορά στο νόμο λέγοντας πως «υπάρχει μία διαδικασία η οποία έχει καθοριστεί με νόμο. Είναι μία νομοθεσία η οποία πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω και ορίζει ότι για να επεκταθεί μία κλαδική σύμβαση και να καταλαμβάνει όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου πρέπει καταρχάς να πιστοποιηθεί με κάποιον τρόπο ότι οι επιχειρήσεις που την έχουν υπογράψει αντιπροσωπεύουν το 50,1% των εργαζομένων». Πρόσθεσε πως «μία κλαδική σύμβαση για να μπορεί να επεκταθεί θα πρέπει να απηχεί τις απόψεις της πλειοψηφίας των επιχειρήσεων».

Η πρακτική που ακολούθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προφανώς είναι συμβατή και με τις απόψεις που εξέφρασε στην πρωτολογία του. Εκεί, που, μεταξύ άλλων, θέλησε να παρουσιάσει ως …φιλική προς την εργασία την στήριξη των εργοδοτών. Όπως είπε «εμείς μειώνουμε τους φόρους, απλοποιούμε το αδειοδοτικό περιβάλλον, διευκολύνουμε τις επιχειρήσεις στο μέτωπο της ρευστότητας και οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους έχουν υποχρέωση να επενδύουν στην Πατρίδα μας, αλλά πρωτίστως να φροντίζουν τους εργαζόμενούς τους».

Στήριξε τις εξαιρέσεις από τις συλλογικές συμβάσεις λέγοντας ότι «καλώς προβλέπεται αυτή η εξαίρεση σε περιπτώσεις που με τη σύμφωνη γνώμη εργαζομένων και εργοδοσίας μία επιχείρηση, για να αποφύγει το φάσμα της χρεοκοπίας, που θα οδηγήσει νομοτελειακά στην απόλυση όλων των εργαζομένων, μπορεί να ζητήσει και να συμφωνηθεί μία εξαίρεση από τις συλλογικές συμβάσεις». Μάλιστα, εμμέσως τάχθηκε και υπέρ της μεγαλύτερης απελευθέρωσης του καθεστώτος απολύσεων σημειώνοντας πως «οι επιχειρήσεις πρέπει να διευκολύνονται στο να προσλαμβάνουν ευκολότερα.  Όπως ευκολότερα πρέπει να ελέγχονται και οι λόγοι για τους οποίους λύνεται μια εργασιακή σχέση».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Πραγματοποιήθηκε στις 25/2/2020 η προκλητική φιέστα Cosco - Κυβέρνησης - Περιφέρειας - Δήμου Πειραιά η οποία αποσκοπούσε να παρουσιάσουν από κοινού την έναρξη των έργων για την επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή!

Είναι τέτοιο το κατάντημα της κυβέρνησης και των Πατούλη - Μώραλη οι οποίοι προκειμένου να συστοιχηθούν με τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς της Cosco δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα αφού τυπικά εκκρεμεί ακόμη η σχετική μελέτη - πόρισμα σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες από την εκτέλεση του έργου...

Να σημειωθεί επίσης ότι το ίδιο θέμα είναι σε εκκρεμότητα για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Αττικής. Αυτό δείχνει ότι οι τοπικές αρχές έχουν ξεδιάντροπα μετατραπεί σε κλακαδόρους της Cosco και της κυβέρνησης περιφρονώντας και κουρελιάζοντας το εθνικό - θεσμικό πλαίσιο αλλά και τις δίκαιες αντιδράσεις των κατοίκων στην περιοχή και τα αντίστοιχα όργανα που ηγούνται Πατούλης - Μώραλης.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ με διαδοχικές παρεμβάσεις Δρίτσα, Σαντορινιού, Ν.Ε Πειραιά, Τμήμα Ναυτιλίας - Μπελαβίλας χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και προβάλουν με περίσσιο φαρισαϊσμό την άρνησή τους να προσέλθουν στην φιέστα κυβέρνησης - Cosco διότι ακόμη δεν έχουν γνωστοποιηθεί οι περιβαλλοντικές συνέπειες....

Από την άλλη κάνουν γαργάρα το ξεπούλημα του λιμανιού, το τερατώδες MasterPlanτης Cosco και βέβαια αποσιωπούν ότι η σύμβαση παραχώρησης, που έφεραν οι ίδιοι και ψήφισαν από κοινού στην Βουλή ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ - ΚΙΝΑΛ, περιλαμβάνει την επέκταση της προβλήτας για νέα κρουαζιερόπλοια με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ - Περιφερειακό πρόγραμμα Αττικής!!!!

Στα πλαίσια αυτά χωρίς ίχνος ντροπής επιχείρησαν την κάθοδό τους έξω από την Cosco για να καλύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για τις επαίσχυντες πολιτικές τους πράξεις, οι οποίοι ξεπούλησαν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και αυτό της Θεσσαλονίκης και τώρα δηλώνουν τον πόνο τους για τα 10 περιφερειακά λιμάνια....

Δυστυχώς σε αυτή την δημόσια - κακόγουστη φαρσοκωμωδία στηρίχθηκαν από διάφορες κινήσεις και δυνάμεις με τους οποίους ήταν σε κοινή "συγκέντρωση - διαμαρτυρία", γεγονός που αποδεικνύει τον ακραίο οπορτουνισμό στην προσπάθεια νομιμοποίησης και αναβάθμισης των Συριζαίων στους δρόμους.

Ανάμεσα στις δυνάμεις που συμπορεύτηκαν οι Συριζαίοι ήταν το δημοτικό σχήμα "ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Λιμάνι" καθώς και το κοινοτικό σχήμα "Ενεργοί Πολίτες Α΄ Κοινότητα - Όχι Λιμάνι στην Πειραϊκή"......

Τέλος εντύπωση προκαλεί η στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που για πολλοστή φορά σιωπούν - αδρανούν για τα αντιδραστικά σχέδια Cosco - κυβέρνησης.

Παρακάτω δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου της

"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 25/2/2020

Με τον αγώνα μας να ματαιώσουμε

το τερατώδες περιβαλλοντικό έγκλημα Cosco -  κυβέρνησης

Μεγάλη ανταπόκριση στους πολίτες του Πειραιά είχε το κάλεσμα της "Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς" να διαδηλώσουν ενάντια στην προκλητική και πραξικοπηματική πρωτοβουλία της Cosco, να προχωρήσει στο μπάζωμα της Πειραϊκής για την υλοποίηση του φαραωνικού της έργου για την επέκταση και την δημιουργία νέου προβλήτα στην Πειραϊκή ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ Η ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΕΓΚΡΙΣΗ-ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, της Περιφέρειας και της ΕΕ, στις 25/2/2020 στον ΟΛΠ όπου σε πανηγυρική φιέστα εγκαινιάστηκε η έναρξη του έργου-τερατουργήματος με συμμετοχή μάλιστα των Υπουργών Ναυτιλίας, Τουρισμού, του περιφερειάρχη Αττικής και του Δήμαρχου Πειραια!

Η απόφαση αυτή κουρελιάζει την ελληνική νομοθεσία, είναι βαθύτατα αντιδραστική και πραξικοπηματική, συνιστά ένα σκάνδαλο μεγατόνων και αποκαλύπτει για μια ακομη φορά την νεοαποικιακή νοοτροπία της Cosco.

" Μητσοτάκη- Τσίπρα ακούστε το καλά, το master plan της Cosco θα μείνει στα χαρτιά", "Λιμάνι στα χέρια των εργατών, όχι της COSCO και των εφοπλιστών", "Πάνω από τα κέρδη τους είναι η ζωή, όχι λιμάνι στην Πειραϊκή", ήταν μερικά από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στην διαδήλωση μας.

Συνεχίζουμε την μάχη κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ,  ενάντια σε ΕΕ, Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμους που υποστηρίζουν το MasterPlan της Cosco, βάζουμε μπροστά τα προβλήματα και τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων του Πειραιά και θα συνεχίσουμε τον αγώνα να μην υλοποιηθούν οι καταστροφικοί σχεδιασμοί κυβέρνησης - Cosco και των άλλων επιχειρηματικών ομίλων.      

Το Συντονιστικό της

"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"