Άρθρο- Παρέμβαση

Δραματικά είναι τα στοιχεία που αφορούν μέλη πληρωμάτων που έχουν εγκαταλειφθεί από αναξιόπιστους και τυχοδιώκτες εφοπλιστές.

Η κατάσταση είναι τόσο ανησυχητική που απασχόλησε και τους Διεθνείς Οργανισμούς ILO και IMO.

Αποδεικνύεται ότι ακόμη και η Διεθνής Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας (MLC 2006) του ILO δεν είναι ικανή να προστατεύσει και τα πιο στοιχειώδη Ναυτεργατικά δικαιώματα που είναι θεσπισμένα σε αυτήν!

Ως γνωστόν η Σύμβαση αυτή διασφαλίζει τα ελάχιστα δικαιώματα των Ναυτεργατών μεταξύ των οποίων είναι και ο επαναπατρισμός τους  σε όλες τις περιπτώσεις χωρίς εξαίρεση.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύονται ότι δεν έχουν καμία αξία για μερίδα εφοπλιστών αλλά και για τις αντίστοιχες κρατικές αρχές και χώρες που κατά περίπτωση προέρχονται τα πληρώματα!

Οι δυο ανωτέρω οργανώσεις κάνουν λόγο για δραματική έξαρση του προβλήματος και επισημαίνουν ότι όλα τα συστήματα που διασφαλίζουν τα δικαιώματα των Ναυτεργατών έχουν αποτύχει!

Όπως αναφέρει η έρευνα των οργανισμών αυτών οι αναφορές εγκατάλειψης έχουν ξεπεράσει τις 114 περιπτώσεις στα μέσα Δεκέμβρη για το τρέχον έτος.

Τα νούμερα αυτά είναι εντυπωσιακά ψηλότερα από το ιστορικό μέσο όρο που μεταξύ 2011- 2016 τα κρούσματα ήταν κατά 20 λιγότερα!

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας (2020-2021) τα κρούσματα είχαν διπλασιαστεί.

Οι δυο οργανώσεις δεν έδωσαν επίσημα στοιχεία, όμως η ΜΚΟ RightShip ανακοίνωσε ενδεικτικά τα  παρακάτω:

Την τελευταία 20ετία ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων Ναυτεργατών ανέρχεται σε 8.820 και ο αριθμός των πλοίων που εγκαταλείφτηκαν από τους εφοπλιστές είναι 628 πλοία!

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ακόμη και η υποτιθέμενη Διεθνής Συνδικαλιστική Οργάνωση των Ναυτεργατών (ITF- ΔΟΜ) έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια δηλώνοντας ότι μόνο σε ελάχιστες και μεμονωμένες περιπτώσεις έχει παρέμβει!

ILO και IMO στην έκθεση τους και στις νέες κατευθυντήριες γραμμές αναμασούν μια από τα ίδια και πετούν το μπαλάκι κυρίως στα κράτη όπου προέρχονται οι εγκαταλελειμμένοι Ναυτεργάτες να αναλαμβάνουν αυτά τους μισθούς και την δαπάνη παλιννόστησης τους!

Ακόμη και στις Αρχές των λιμανιών αποδίδουν ευθύνες και χρεώνουν αρμοδιότητες ενώ στους εφοπλιστές περιορίζονται σε ευχές και παραινέσεις!!

Οι διεθνείς οργανισμοί ILO - IMO και από κοντά η χρεοκοπημένη και συμβιβασμένη ηγεσία της ΔΟΜ (ITF) δεν τολμούν να ψελλίσουν το αυτονόητο, αυτό που χρόνια διατυπώνει και διατυμπανίζει η ΠΕΝΕΝ ότι δηλαδή στα πλαίσια των παραπάνω οργανισμών πρέπει να δημιουργηθεί ένα ταμείο από εισφορές των εφοπλιστών για να καλύπτει πλήρως τα κατοχυρωμένα Ναυτεργατικά δικαιώματα που ποδοπατούνται ασύστολα από εκατοντάδες εφοπλιστές στον κόσμο και βέβαια μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και Έλληνες εφοπλιστές!

Η διεθνής ένωση των εφοπλιστών (μαζί και οι ICS- ECSA) πετούν και αυτές τις ευθύνες  στους διεθνείς οργανισμούς και στα κράτη προέλευσης των εγκαταλελειμμένων Ναυτεργατών και αρνούνται να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη για αυτό το αντεργατικό έγκλημα σε βάρος των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων!

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ