Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

ΑΝΑΦΟΡΑ

Προς τον κ. Υπουργό

Ναυτιλίας και Αιγαίου

Θέμα: «Ανακοίνωση ΠΣΥΥΕΝ, για την αναβολή των εκλογών για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων των υπαλλήλων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια».

Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Α’ Πειραιά και Νησιών Θοδωρής Δρίτσας, Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος, Δωδεκανήσου Δημήτρης Γάκης και Σάμου Αγνή Καλογερή, καταθέτουν ως ΑΝΑΦΟΡΑ την με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2014, ανακοίνωση του Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, με την οποία καταγγέλλεται ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, για την παράνομη αναβολή των προγραμματισμένων εκλογών, για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων των υπαλλήλων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια και ενώ η εκλογική διαδικασία είχε ήδη ξεκινήσει.

Αθήνα, 04Δεκεμβρίου 2014

Οι καταθέτοντες βουλευτές

                                                                                                        Θοδωρής Δρίτσας

Νίκος Συρμαλένιος

                                                                                                         Δημήτρης Γάκης

                                                                                                                                                                                                                                 Αγνή Καλογερή

Ανακοίνωση-Καταγγελία

(συνέχεια της από 28/11/2014 ανακοίνωσής μας)

Καταγγέλουμε την Ασέβεια, την Παρανομία και την «Τρομο»-κρατία στο Υπουργείο Ναυτιλίας

Ο Μ.Βαρβιτσιώτης διέκοψε τελικά τις εκλογές

Μετά το «έκτακτο ανακοινωθέν» της 27/11/2014 (ημέρα πανεργατικής απεργίας), που μας γνώριζε «αναβολή των εκλογών της 29/11/2014»

αναζητείται o Υπουργός,

ο οποίος βρίσκεται στην Αμερική και επιστρέφει την Πέμπτη 4/12/2014

(όπως μας ενημέρωσε το γραφείο του).

Την Παρασκευή 28/11/2014, κατά την επίδοση της ανακοίνωσής μας (επισυνάπτεται), ζητήθηκε ακρόαση από το γραφείο του Υπουργού, η οποία, για άλλη μια φορά, δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ «το γνωστό κλίμα που επικρατεί στο Υπουργείο» επέβαλλε στο διοικητικό σύστημα την πλήρη απραξίαεν αναμονή υπουργικών αποφάσεωνπου ποτέ δεν εκδόθηκαν, εντός των προβλεπομένων από νόμο προθεσμιών.

Το Σάββατο 29/11/2014, διαπιστώθηκε από τα παρευρισκόμενα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μας, των Εφορευτικών επιτροπών και του Εκπροσώπου του μοναδικού Συνδυασμού «Ενιαίο Ψηφοδέλτιο», ότι ήταν αδύνατον να διεξαχθούν οι εκλογές. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους συναδέλφους μας κινητοποιήθηκε το δίκτυο ενημέρωσης του συλλόγου μας, ενώ μέλη του ΔΣ παρέμειναν στο χώρο διεξαγωγής των εκλογών, μέχρι το προγραμματισμένο πέρας της ψηφοφορίας, ώστε να διασφαλισθεί η ομαλότητα.

Τελικά ο Μ. Βαρβιτσιώτης με ένα «έκτακτο ανακοινωθέν», αν και απουσιάζει στην Αμερική, κατάφερε να διακόψει την κορυφαία δημοκρατική-διοικητική διαδικασία ανάδειξης αιρετών εκπροσώπων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο και να βυθίσει το Υπουργείο στηναπόλυτη διοικητική σύγχυση και αταξία.

Σήμερα λοιπόν, Δευτέρα 01/12/2014,απαιτούμε να μάθουμεπου βρίσκονται τα ψηφοδέλτια των συναδέλφων μας από την επαρχία, που ήδη έχουν ψηφίσει και πότε θα ολοκληρωθούν οι νόμιμες εκλογές στο κεντρικό Υπουργείο!

Καταγγέλουμε

την Ασέβεια

απέναντι στις δημοκρατικές διαδικασίες και τους δημοκρατικούς θεσμούς

την Παρανομία

στην οποία βυθίζεται το Υπουργείο

την «Τρομο»-κρατία

που αιωρείται πάνω από το ΥΝΑ

Ο υπεύθυνος για αυτή την κατάσταση που προσβάλει τις αρχές και αξίες της δημοκρατίας και της νομιμότητας, αναμένεται να επιστρέψει και να αναλάβει τις ευθύνες του, όπως ο νόμος ορίζει.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Επισυνάπτεται:

Η από 28/11/2014 ανακοίνωσή μας:

Ανακοίνωση

Αύριο Ψηφίζουμε

Την ημέρα της πανελλήνιας πανεργατικής απεργίας (εχθές Πέμπτη 27-11-2014) ο Μ.Βαρβιτσιώτης, «μας γνώρισε», δηλαδή μας ενημέρωσε ή αλλιώς μας ανακοίνωσε ότι οι προγραμματισμένες εκλογές (αύριο Σάββατο 29-11-2014) για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων των μονίμων και ΙΔΑΧ υπαλλήλων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο αναβάλλονται.            

Θυμίζουμε στο Μ. Βαρβιτσιώτη ότι:

1) η εκλογική διαδικασία έχει ξεκινήσει από την προηγούμενη εβδομάδα και ότι οι συνάδελφοί μας στην επαρχία έχουν ήδη ψηφίσει. Οπότε θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι μάλλον δεν ήθελε να μας γνωρίσει-ενημερώσει-ανακοινώσει ότι οι εκλογές αναβάλλονται αλλά ότι «οι εκλογές διακόπτονται»!

2) οι Υπουργοί αποφασίζουν δεν ενημερώνουν. Συγκεκριμένα εκδίδουν αποφάσεις στα πλαίσια που ο νόμος ορίζει και δεν εκδίδουν έκτακτα ανακοινωθέντα κατά το δοκούν. Οπότε θα θέλαμε να «μας γνωρίσει» ποιος αποφάσισε αναβολή των εκλογών και βάσει ποιού νόμου! Γιατί ο ίδιος απλά μας το ανακοίνωσε.

3) σύμφωνα με το νόμο 4275/2014 και τη σχετική εγκύκλιο που ο ίδιος μας αναφέρει, μπορεί να εκδώσει «απόφαση σύστασης» και εν συνεχεία «απόφαση συγκρότησης» νέων υπηρεσιακών συμβουλίων, «εφόσον αυτό επιβάλλεται από ειδικότερους υπηρεσιακούς λόγους ή ειδικές υπηρεσιακές συνθήκες» , έως τέλος Νοεμβρίου, δηλαδή σήμερα! Και στη συνέχεια μπορεί να εκδώσει «απόφαση περί παράτασης των προθεσμιών των εκλογών», όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο. Μέχρι σήμερα ο Υπουργός δεν έχει εκδώσει καμία από τις τρεις ανωτέρω αποφάσεις, δηλαδή δεν έχει αποφασίσει τίποτα, βάσει του νόμου που επικαλείται, ενώ η προθεσμία έχει εκπνεύσει.

4) η μόνη απόφαση που έχει εκδώσει ο Υπουργός βάσει νόμου είναι αυτή που μνημονεύεται ως σχετική (η αριθμ.5111.11/23/2014/05-09-2014 ΥΝΑ/ΔΠΠ1ο), με την οποία όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών την 29η Νοεμβρίου 2014.

5) οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν το νόμο και τις νόμιμες αποφάσεις και όχι «έκτακτα ανακοινωθέντα» γεμάτα υποσχέσεις για μελλοντική λήψη αποφάσεων.

Δηλώνουμε

στα μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής, καθώς και στους συναδέλφους που στελεχώνουν τη Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης,που δυστυχώς καλούνται από τον ίδιο τον Υπουργό να παρανομήσουν, την αμέριστη συναδελφική συμπαράστασή και στήριξή μας για να μην υποκύψουν σε οποιαδήποτε μορφή βίας τους ασκηθεί και να εκτελέσουν ακώλυτα τα νόμιμα καθήκοντά τους για την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών και

Καλούμε

όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στις νόμιμες εκλογές της 29ης Νοεμβρίου 2014 για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, θυμίζοντάς τους ότι αν δεν ολοκληρωθεί η διαδικασία εκλογών αύριο, το νέο Υπηρεσιακό Συμβούλιο θα συνεδριάζει με ελλιπή σύνθεση απουσία των αιρετών έως τα τέλη Μαρτίου του 2015 τουλάχιστον.

«Γνωρίζουμε» στον Υπουργό ότι «Αύριο Ψηφίζουμε»

γιατί πολύ απλά

τους κανόνες του παιχνιδιού τους θέτουν οι νόμοι

και μάλιστα οι νόμοι που έχει ψηφίσει η σημερινή Βουλή.

Έκτακτα ανακοινωθέντα σε κράτος δικαίου δεν εφαρμόζονται

Δεν θα μας στερήσει κανένας το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.-

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Επισυνάπτονται:

1)Το «έκτακτο ανακοινωθέν» του Μ.Βαρβιτσιώτη

                 Σας γνωρίζουμε ότι οι προγραμματισμένες εκλογές για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων των μονίμων και ΙΔΑΧ υπαλλήλων, καθώς και του ανώτερου και κατώτερου προσωπικού Πλοηγικής Υπηρεσίας στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, οι οποίες είχαν προκηρυχθεί με την ανωτέρω σχετική, αναβάλλονται.                                                

                 Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύστασης – συγκρότησης του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Υπαλλήλων ΥΝΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4275/2014 (ΦΕΚ 149 Α΄), θα εκδοθεί νέα υπουργική απόφαση για παράταση των προθεσμιών ολοκλήρωσης της εκλογικής διαδικασίας, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στην αριθμ. ΔΙΔΑΔ/Φ.37.17/1111/οικ.23477/25-9-2014 εγκύκλιο ΥΔΙΜΗΔ.

                             OΥπουργός  

                                                                                                  Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

ΠΙΝΑΚΑΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ:

Ι. ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ:

1. Μέλη Εφορευτικής Επιτροπής Μονίμων Υπαλλήλων (δια της γραμματέως ΑΔΑΜ Αγγελικής Μ.Υ. της ΔΔΥ-α΄)
2. Μέλη Εφορευτικής Επιτροπής ΙΔΑΧ Υπαλλήλων (δια της γραμματέως ΚΑΤΣΙΠΗ ΄Αννας, ΙΔΑΧ υπαλλήλου του ΤΕΟΘ)
3. Mέλη Εφορευτικής Επιτροπής Ανώτερου Προσωπικού Π.Υ. (δια του γραμματέως ΠΑΟΥΡΗ Δημητρίου Πλοηγού του Πλοηγικού Σταθμού Πειραιά
4. Μέλη Εφορευτικής Επιτροπής Κατώτερου Προσωπικού Π.Υ. (δια του γραμματέως ΣΜΥΡΟΥ Νικολάου, Κυβερνήτη του Πλοηγικού Σταθμού Πειραιά

ΙΙ. ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

1. Γραφείο Νομικού Συμβούλου του Κράτους (για τους υπηρετούντες Μ.Υ.)
2. ΥΝΑ /ΕΥΣΕΔ(για την υπηρετούσα Μ.Υ/ΥΝΑ)
3. Μονάδα Εσωτερικού Ελέγχου (για τους υπηρετούντες Μ.Υ)
4. ΥΝΑ/ ΔΜΚΠ α΄- β΄- γ΄- δ΄, ΔΛΠ α΄- β΄-γ΄, ΔΛΚΥ α΄-β΄γ΄, Π.Υ., ΔΙ.ΠΡ.ΟΠ-δ΄, ΔΝΕΡ β΄- δ΄, ΔΕΚΝ α΄ - δ΄, ΔΝΕΘΤ α΄- β΄-γ΄-δ΄, ΤΕΟΘ.
5. Αποκεντρωμένη Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων (για τους υπηρετούντες Μ.Υ. και ΙΔΑΧ υπαλλήλους)
6. Υπηρεσία Μουσικής α΄-β΄
7. ΥΝΑ/ΑΛΣ-ΕΛ.ΑΚΤ/ΔΠ - δ΄ (για την υπηρετούσα IΔΑΧ υπάλληλο)
8. ΑΕΝ: ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΥ, ΚΡΗΤΗΣ, ΚΥΜΗΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΣΥΡΟΥ, ΥΔΡΑΣ.
9. ΚΕΣΕΝ/Π-Μ/ΡΗ-ΡΕ
10. ΔΣΕΝ/ΣΠΜ/ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
11. ΛΙΜΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:ΠΕΙΡΑΙΑ, ΒΟΛΟΥ, ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΧΑΛΚΙΔΑΣ, ΙΣΘΜΙΩΝ, ΚΑΒΑΛΑΣ, ΠΡΕΒΕΖΑΣ, ΠΥΛΟΥ
12. ΠΛΟΗΓΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ: ΠΕΙΡΑΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΠΑΤΡΑΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΡΟΔΟΥ, ΒΟΛΟΥ, ΚΑΒΑΛΑΣ, ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΛΑΥΡΙΟΥ, ΧΑΛΚΙΔΑΣ, ΣΥΡΟΥ, ΙΤΕΑΣ (για τους υπηρετούντες υπαλλήλους)
13. ΥΠ.ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ/ Δ/ΝΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Νίκης 5-7, Πλ. Συντάγματος,

     ΤΚ 18180 Αθήνα (για τον αποσπασμένο MΥ/ΥΝΑ ΜΠΕΞΗ Γεώργιο)

1. ΥΠ.ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ/ ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ «ΑΡΧΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ ΚΠΣ»,    

     Ναύαρχου Νικοδήμου 11 & Βουλής 1, 10558 ΑΘΗΝΑ (για την αποσπασμένη ΜΥ/ΥΝΑ

    ΠΡΟΒΑΤΑ Σταματία)

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ &ΔΙΚΤΥΩΝ/ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣHΣ «Ψηφιακή  

     Σύγκλιση» Λέκκα 23-25 Πλ. Συντάγματος (για τους αποσπασμένους   υπαλλήλους  ΥΝΑ

       ΚΑΤΣΑΦΟΥΡΟΥ Νεφέλη και ΧΡΙΣΤΟΦΗ Γεώργιο)

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ /ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, Κοραή 4 105 64 ΑΘΗΝΑ ( για τους  

   αποσπασμένους μόνιμους υπαλλήλους ΥΝΑ ΔΡΑΚΟ Θεόδωρο και ΚΥΡΙΑΚΗ Ιωάννη )

1. ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ, Τσακάλωφ 34 & Δημοκρίτου 10673

   ΑΘΗΝΑ (για τον αποσπασμένο μόνιμο υπάλληλο ΥΝΑ ΚΥΡΙΤΣΗ Γεώργιο)

1. ΥΠ. ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ/ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ/Ε.Υ.Σ.Ε.Δ/ΕΜΠΟΡΙΟΥ/ΜΟΝΑΔΑ Γ΄, ΠΛ. ΚΑΝΙΓΓΟΣ 10181 ΑΘΗΝΑ (για την αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΤΖΑΝΤΑ Δήμητρα)
2. ΥΔΙΜΗΔ/ΕΙΔ.ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ

       ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ 2007-2013 , ΜΑΙΝΕΧΜΟΥ & ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ 18 117 43 ΑΘΗΝΑ (για την

     αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Γεωργία)

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ / Ι΄ Δ.Ο.Υ. ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ, Εγνατίας 45, 54630 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (για την

     αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ Ευαγγελία)

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, Λυκούργου 17 ,10552 ΑΘΗΝΑ

   (για τις αποσπασμένες μόνιμες υπαλλήλους ΥΝΑ ΑΓΚΡΑ Κωνσταντινιά & ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ Ευφροσύνη)

1. Γραφείο Βουλευτή κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ Οδ. , Βουλής 4, 105 62 ΑΘΗΝΑ (για την

      αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ Ευθαλία)

1. Γρ. Βουλευτή κ. ΡΕΠΟΥΣΗ Μαρίας, Ηρώων Πολυτεχνείου και Δραγάτση 8,185 35 ΠΕΙΡΑΙΑΣ

       (για την αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ Μαρία)

1. Γρ. Βουλευτή κ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ Παναγιώτη, Κοινοβουλευτική Ομάδα ΣΥΡΙΖΑ, Κτίριο Βουλής (για την αποσπασμένη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ Ουρανία)
2. Γρ. Βουλευτή κ. ΔΡΙΤΣΑ Θ., Καραϊσκου 115 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, (για τον αποσπασμένο ΙΔΑΧ υπάλληλο ΥΝΑ, ΛΑΜΠΡΙΔΗ Χρήστο)
3. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, Πανεπιστημιούπολη Δουρούτης, 45332 ΙΩΑΝΝΙΝΑ (για τη μόνιμη υπάλληλο ΥΝΑ ΧΡΟΝΗ Μαρία)
4. Εκπρόσωπο του Συνδυασμού «ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ» Μ.Υ. ΓΚΕΡΛΕ Δημήτριο (δια της ΔΔΥ-β΄)
5. Μεμονωμένο υποψήφιο ΙΔΑΧ ΔΙΑΜΑΝΤΗ Μιχαήλ (δια της ΔΛΠ-γ΄)
6. Μεμονωμένη υποψήφια ΙΔΑΧ ΕΥΑΓΓΕΛΙΝΟΥ Αικατερίνη (δια της ΔΙΠΡΟΠ-δ΄)
7. Μεμονωμένο υποφήφιο ΙΔΑΧ ΠΛΑΤΙΑ Χαρ/μπο (δια της ΔΛΠ-α΄)
8. Εκπρόσωπο του Συνδυασμού «ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΟΗΓΟΙ» ΣΟΥΡΜΕΛΗ Αντώνιο (δια του Πλοηγικού Σταθμού Πειραιά)
9. Εκπρόσωπο του Συνδυασμού «ΠΛΗΡΩΜΑΤΑ Π.Υ.» ΓΡΥΠΑΙΟ Τρύφωνα (δια του Πλοηγικού Σταθμού Πειραιά)

ΙΙΙ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ:

1. Γραφ. κ. ΥΝΑ (για τους υπηρετούντες Μ.Υ. και ΙΔΑΧ)

2. Γραφ. κ. ΓΓ/ΥΝΑ

3. Γραφ. κ. ΓΓΛΛΠΝΕ

4. Γραφ. κ. ΓΔΛΛΠΝΕ (για τους υπηρετούντες Μ.Υ. )

5. ΥΝΑ/ΔΔΥ-α΄

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Γ.Σ.Ε.Ε   -   1/12/2014

Η Γ.Σ.Ε.Ε. χαιρετίζει την απόφαση του Αρείου Πάγου (αρ. 1252/2014),με την οποία αναγνωρίσθηκε ότι η μονομερής επιβολή συστήματος εκ περιτροπής εργασίας μιας ημέρας σε μεμονωμένο εργαζόμενο (και συγκεκριμένα εργαζόμενη με ευθύνη μονογονεϊκής οικογένειας) με αξιοποίηση των αντεργατικών μνημονιακών διατάξεων, καθιερώνει τεκμήριο υπέρ του εργαζομένου ώστε να θεωρηθεί η βλαπτική αυτή μεταβολή ως καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, για την οποία οφείλεται η προβλεπόμενη αποζημίωση με βάση την προϋπηρεσία του εργαζόμενου.

Σημαντική απόφαση τη στιγμή που πολλοί εργαζόμενοι κρατούνται όμηροι από τους εργοδότες οι οποίοι για να αποφύγουν την αποζημίωση λόγω απόλυσης, τους βάζουν να εργάζονται μόλις μία φορά την εβδομάδα ,εξωθώντας τους στην ουσία σε παραίτηση.

Μετά  το Πρωτοδικείο Θήβας και το Μονομελές Εφετείο Εύβοιας  τώρα και ο Άρειος Πάγος με αμετάκλητη απόφαση  βάζει φρένο   στην εργοδοτική αξιοποίηση των αντεργατικών διατάξεων μονομερούς επιβολής υπερ-ευέλικτων συστημάτων εργασίας.

 Ρητά δε αναγνωρίζεται ότι εφόσον οι εργαζόμενοι, κατά την μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας τους, επιφυλαχθούν για τα δικαιώματά τους, δεν είναι απαραίτητο να εγκαταλείψουν την εργασία τους και να αναλάβουν τους κινδύνους ενός δικαστικού αγώνα, αλλά μπορούν να συνεχίσουν να εργάζονται με τους νέους όρους και στη συνέχεια να διεξαγάγουν το δικαστικό αγώνα για τον παράνομο χαρακτήρα της μεταβολής και της διεκδίκησης των αξιώσεών τους.

Υπενθυμίζουμε και  την πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία κρίθηκε νόμιμη, τυπικά και ουσιαστικά, η απεργιακή κινητοποίηση που προκηρύχθηκε και πραγματοποιήθηκε από το σωματείο των εργαζομένων για τη συλλογική προστασία τους από καταχρηστική και άρα παράνομη μονομερή εργοδοτική απόφαση για επιβολή συστήματος εκ περιτροπής εργασίας.

Η Γ.Σ.Ε.Ε. ζητά την άμεση κατάργηση του ενορχηστρωμένου συμπλέγματος τροποποιήσεων της εργατικής νομοθεσίας που έχουν στραγγαλίσει κάθε ατομική και συλλογική προστασία των εργαζομένων.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Γράφει ο Στωικός

Σε λίγες ημέρες ξεκινά η συζήτηση στη Βουλή για την επικύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2015, αν και οι τελευταίες εξελίξεις που οδήγησαν στο «ναυάγιο του Παρισιού», φαίνεται ότι  επιταχύνουν τις πολιτικές εξελίξεις και μειώνουν το ειδικό βάρος ενός κατεξοχήν σοβαρού θέματος, όπως αυτό της κατάθεσης ενός προϋπολογισμού σε συνθήκες μνημονιακής εξάρτησης της χώρας.

Όσοι λίγο - πολύ παρακολουθούν τις οικονομικές εξελίξεις, θα έχουν ενημερωθεί για τις βασικές πλευρές του νέου προϋπολογισμού, ο οποίος κινείται σταθερά στη γραμμή της δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 5,6 δις. ευρώ που αντιστοιχεί στο 3% του ΑΕΠ της χώρας για το προσεχές έτος.

Από που θα βγει αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα; Από τις σάρκες και το αίμα του ελληνικού λαού, όπως σταθερά συμβαίνει τα πέντε (5) τελευταία χρόνια. Απλώς να υπενθυμίσουμε, ότι, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση - μαριονέτα, στα χέρια του δυτικού ιμπεριαλισμού, το 2016 και τα επόμενα χρόνια, τουλάχιστον ως το 2022, το αιμοσταγές πρωτογενές πλεόνασμα, θα πρέπει να διαμορφωθεί στο 4,5% του ΑΕΠ ( περί τα 9 δις. ευρώ), γεγονός που σημαίνει, ότι η ανηλεής λιτότητα, όχι μόνο δεν θα χαλαρώσει, αλλά αντίθετα, θα γίνει περισσότερο βίαιη και επιθετική.

Για να αποφύγουμε τις επαναλήψεις στο παρόν άρθρο για τον Κρατικό Προϋπολογισμό, επιλέξαμε, να παρουσιάσουμε το όλο θέμα από μία διαφορετική σκοπιά. Να συγκρίνουμε τα βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού, με αυτά του έτους 2009. Γιατί το 2009; Γιατί ήταν το τελευταίο έτος, πριν ξεκινήσει το δράμα του ελληνικού λαού, με την ανείπωτη σφαγή που ακολούθησε σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες και την άγρια και αχαλίνωτη φόρο - λεηλασία.

Έχουμε την εντύπωση, ότι με βάση τα στοιχεία που προκύπτουν από τη σύγκριση αυτή, ο αναγνώστης θα είναι σε θέση να διαπιστώσει το εν εξελίξει και διαρκές έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του λαού της χώρας τη συγκεκριμένη περίοδο.

Τι δείχνουν τα στοιχεία;

Με βάση τον πίνακα που παραθέτουμε προκύπτουν τα ακόλουθα:

Το ΑΕΠ της χώρας μεταξύ του 2009 και του 2015* εμφανίζεται να υποχωρεί σε ονομαστικούς όρους κατά 21,3% ( από 235 δις. σε 184,9 δις).

Τα έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού εμφανίζουν οριακή υποχώρηση 3,8% ( από 52,3 δις. σε 50,3 δις.) Πως έγινε αυτό τη στιγμή που καταβαραθρώθηκε το ΑΕΠ της χώρας; Η απάντηση προκύπτει από την παράθεση των ακόλουθων επιμέρους στοιχείων.

Οι Άμεσοι Φόροι εμφανίζουν αύξηση 2,3% (!!!), από 21,4 δις. σε 21,9 δις. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στη φόρο - λεηλασία που επιβλήθηκε στην Ακίνητη Περιουσία, η φορολογία της οποίας μεταξύ 2009 και 2015 αυξάνεται κατά 660,3%(!) από 523 εκατ. ευρώ σε 3,5 δις. ευρώ.

Αντίθετα, η φορολογία εισοδήματος εμφανίζει μείωση 20,5% (από 16,6 δις. σε 13,2 δις) με τη φορολογία Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων θα παρουσιάζει ποσοστιαία μείωση 19,4% ( από 10,8 δις. σε 8,7 δις.)  και τη φορολογία Εισοδήματος Νομικών Προσώπων ( επιχειρήσεις) να μειώνεται κατά 29% ( από 3,8 δις. σε 2,7 δις).

Σε ότι αφορά τους εργαζόμενους, η μείωση αυτή της φορολογικής επιβάρυνσης στο εισόδημα είναι απόλυτα φυσιολογική, αν λάβουμε υπόψη στην εκτίναξη της ανεργίας από 400.000 άτομα στα 1,3 εκατομμύρια και την καταβαράθρωση των μισθών και των συντάξεων.

Η εντυπωσιακή κατά 1/3 μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, οφείλεται τόσο στις επιπτώσεις της κρίσης, όσο και στην ακραία φιλομονοπωλιακή,  πολιτική των κυβερνήσεων οι οποίες έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα δρόμου, για το πια από αυτές θα μειώσει περισσότερο τη φορολογία εταιρικών κερδών.

Με βάση τη γενική εικόνα της πορείας των φορολογικών εσόδων, μπορεί κάποιος να καταλάβει τη δολιότητα των αχυρανθρώπων που βρίσκονται στη διακυβέρνηση της χώρας. Δεδομένης της καθοδικής πορείας του ΑΕΠ, η φορολογία έπρεπε να είχε μια ανάλογη πτωτική πορεία. Το σύνολο δηλαδή των φόρων θα έπρεπε να είχε υποχωρήσει περί το 20%. Όμως λόγω των διαστροφικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν,  τα έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού (κυρίως φορολογικά) υποχώρησαν μόλις κατά 3,8%, ενώ οι Αμεσοι Φόροι αυξήθηκαν κατά 2,3%. Αν σε αυτά προσθέσουμε και την επιθετική πολιτική τιμών που ακολούθησαν οι μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις την περίοδο της κρίσης σε βασικά καταναλωτικά εμπορεύματα, μπορεί κάποιος να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ληστείας, η οποία συντελέστηκε σε βάρος του λαού της χώρας.

Αλλά η εικόνα της καταστροφής παραμένει ανολοκλήρωτη, αν δεν παρακολουθήσουμε την πορεία κατεδάφισης των κοινωνικών δαπανών.

ΟΙ ΔΑΠΑΝΕΣ  

Ακόμα πιο τρομακτικά είναι τα στοιχεία για την καταβαράθρωση των κοινωνικών δαπανών.

Σύμφωνα με αυτά:

Οι δαπάνες για Αποδοχές και Συντάξεις υποχώρησαν κατά 18,8% ( από 22,3 δις. σε 18,1 δις).

Αλλά και το τρέχον επίπεδο δαπανών για μισθούς - συντάξεις, θεωρείται «υψηλό», ενώ παράγοντες της τρόικας έχουν ξεκαθαρίσει ότι στόχος είναι τα επόμενα χρόνια, το συγκεκριμένο κονδύλι να μειωθεί κάτω από τα 14 δις.

Οι Μεταβιβαστικές Πληρωμές (αφορούν επιχορηγήσεις σε Νοσοκομεία, Ασφαλιστικά Ταμεία, συγκοινωνιακούς φορείς κλπ), κυριολεκτικά βρέθηκαν σε ελεύθερη πτώση, καθώς υποχώρησαν κατά 28,4% (από 21,1 δις. σε 15.1 δις. ).

Έτσι μπορεί να καταλάβει κανείς, γιατί χάθηκε πρόσφατα ένας νέος άνθρωπος στη Σάμο επειδή καθυστέρησε το ΕΚΑΒ, αλλά και την εικόνα διάλυσης των νοσοκομείων, την γιγάντωση των προβλημάτων στην Παιδεία κλπ, κλπ.

Συνολικά οι Πρωτογενείς Δαπάνες οι οποίες στηρίζουν τις κοινωνικές υποδομές της χώρας και τη λειτουργία του ευρύτερου κράτους ( μισθοί, συντάξεις) υποχώρησαν τη συγκεκριμένη περίοδο κατά 32,8%(!), από 62,3 δις. σε 41,9 δις.

Στόχος των μνημονιακών κυβερνήσεων, είναι το κονδύλι αυτό τα επόμενα χρόνια, να μειωθεί κάτω από τα 40 δις. και να κυμανθεί περί τα 35 δις.

Πολιτικές εκτιμήσεις

Η, μέσω της αρθρογραφίας, καταγγελία της πολιτικής της μνημονιακής εξάρτησης, αποτελεί ένα από τα στοιχεία της συγκρότησης ενός λαϊκού κινήματος που θα οδηγήσει στην ανατροπή των υφιστάμενων πολιτικών και θα ανοίξει το δρόμο για προοδευτικές αλλαγές, με στόχο το σοσιαλισμό (λέμε εμείς από την σκοπιά μας).

Με δεδομένη την παραπληροφόρηση και τον ασφυκτικό έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης από το μεγάλο κεφάλαιο και τις αστικές κυβερνήσεις, ο ρόλος των επαναστατικών μέσων, ως φορέων αποκάλυψης και καταγγελίας της βαθιά ταξικής πολιτικής που ακολουθείται τα τελευταία πέντε (5) χρόνια, είναι αναντικατάστατος.

Αυτό όμως δεν αρκεί. Για να δικαιωθεί και να ολοκληρωθεί ο ρόλος του επαναστατικού Τύπου, χρειάζεται να υπάρχει και να δρα το λαϊκό κίνημα. Χωρίς την ύπαρξη κινήματος, ο ρόλος των αντιπολιτευόμενων μέσων, έχει χαρακτήρα εγκυκλοπαιδικό. Βοηθάει κάποιους ανήσυχους ανθρώπους να έχουν μια πληρέστερη εικόνα για το τι συμβαίνει.

Στόχος μας όμως δεν είναι αυτός. Στόχος μας ήταν και παραμένει να συνδέσουμε την επαναστατική ενημέρωση με το λαϊκό κίνημα, γιατί χωρίς το τελευταίο δεν έχουμε πολιτικό λόγο ύπαρξης.

Η αλήθεια είναι, ότι το λαϊκό - εργατικό κίνημα, τη διετία 2013 - 2014 βρέθηκε στο χειρότερο δυνατό σημείο που θα μπορούσε να βρεθεί, μετά την λαμπρή και ελπιδοφόρα ανοδική του πορεία το 2010 -2012.

Η άτακτη υποχώρηση που σημειώθηκε αμέσως μετά τις εκλογές του Ιούνη του 2012 ( είναι τυχαίο αυτό;), θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας και προβληματισμού. Ποιοι ήταν εκείνοι οι παράγοντες που οδήγησαν δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, που έδιναν δυναμικά το παρόν σε μεγάλες συγκεντρώσεις και μαχητικές πορείες, να κλειστούν στον εαυτό τους και να εγκαταλείψουν την μάχη του δρόμου;

Και εδώ χρειάζονται πολιτικές απαντήσεις, όσο και αν ορισμένοι προσπαθούν να ξεμπερδέψουν όπως όπως με την περίοδο 2010 - 2012, κρύβοντας τα σκουπίδια κάτω από το χαλί.

Αλλά μας αρέσει δεν μας αρέσει αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Με το παρόν τι κάνουμε;

Η υποχώρηση του κινήματος και η καχεξία που παρουσιάζει, οδήγησε και στην εγκατάλειψη στόχων, τους οποίους το λαϊκό κίνημα, πάλευε για πολλές δεκαετίες.

Είναι τυχαίο, ότι κανείς, ή σχεδόν κανείς, δεν βάζει σήμερα το αίτημα της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ, το οποίο στο παρελθόν ήταν ο κύριος φορέας που διεξήγαγε ιδεολογική - πολιτική πάλη κατά της αποδέσμευσης, έχει εγκαταλείψει το αίτημα αυτό μέσω της διολίσθησης. Πρώτα σοσιαλισμός και μετά αποδέσμευση.

Μα αν δεν μπει σήμερα στη προμετωπίδα των αιτημάτων το υπερώριμο και ρεαλιστικό αίτημα της αποδέσμευσης, μετά την ανείπωτη τραγωδία που έζησε ο λαός της χώρας τα τελευταία 5 χρόνια, ακριβώς, επειδή η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πότε θα μπει;

Και προτάσσουμε το αίτημα της αποδέσμευσης, επειδή εκτιμούμε, ότι συμπεριέχει όλα τα υπόλοιπα αιτήματα που ακούστηκαν τα τελευταία χρόνια στους δρόμους και τις διαδηλώσεις, όπως η διαγραφή του χρέους, η κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων κ.α

Η πάλη κατά της αποδέσμευσης από την ΕΕ, τον ένα από τους δύο πυλώνες της πολιτικοοικονομικοστρατιωτικής εξάρτησης, αποτελεί σαφή πυξίδα για τον ταξικό προσανατολισμό του λαϊκού κινήματος, κάτι που δεν γίνεται  με τόση σαφήνεια με τους υπόλοιπους στόχους.

Το αίτημα της αποδέσμευσης φέρνει στην επικαιρότητα, ζωντανεύει τις επιθυμίες του ελληνικού λαού, για ρήξη με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα εξάρτησης που ποδηγετούν τη ζωή του τόπου τους τελευταίους 2 αιώνες.

Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος, χωρίς την μαχητική προβολή του αιτήματος της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ιμπεριαλιστική ΕΕ, θα είναι μια πράξη αλυσιτελής.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Η τρόικα αναμένεται στην Αθήνα την Τετάρτη και μέχρι την Κυριακή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα τελειώσει η αξιολόγηση και το πακέτο μέτρων της επόμενης φάσης.

Με άτακτη υποχώρηση αντί "κόκκινων γραμμών" και σκληρά μέτρα αντί "εξόδου από το μνημόνιο", η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου επιχειρεί να πείσει την τρόικα να επιστρέψει για την 5η αξιολόγηση, ενώ τα περιθώρια για το κρίσιμο Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου είναι πλέον ασφυκτικά.

Εντός της ημέρας αναμένεται η απάντηση της τρόικας στο mail που απέστειλε το οικονομικό επιτελείο τα ξημερώματα της Κυριακής, για τη λήψη ακόμη μιας σειράς σκληρών μέτρων που θα δώσουν τη χαριστική βολή στη ρημαγμένη ελληνική κοινωνία.

Στο κυβερνητικό mail, προτείνονται:

• αύξηση του ΦΠΑ στον τουρισμό για τις διανυκτερεύσεις στα ξενοδοχεία από το 6,5% ακόμη και στο 13%,
• υποχώρηση στην αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα μετά την αντίδραση των δανειστών στο αρχικό της σχέδιο
• νέους εισαγωγικούς μισθούς στο Δημόσιο από 1/1/2015 με: κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από 1/7/2015 στο υπουργείο Οικονομικών και αντικατάσταση από μπόνους αποδοτικότητας, καθώς και νέα μείωση οδοιπορικών, εκτός έδρας και υπερωριών.
• εφαρμογή κι άλλων μέτρων από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, με άνοιγμα αγορών και επαγγελμάτων.
• αύξηση της φορολογίας στα τσιγάρα προκειμένου να καλυφθούν οι υπερβάσεις στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ.

Η τρόικα πάντως, επιμένει και σε νέες δραματικές περικοπές έως και 20% στις κύριες συντάξεις από τον Ιανουάριο του 2015, ενώ αγεφύρωτο παραμένει το χάσμα για το ύψος του δημοσιονομικού κενού.

Περιμένοντας την τρόικα

Η τρόικα αναμένεται στην Αθήνα την Τετάρτη και μέχρι την Κυριακή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα τελειώσει η αξιολόγηση και το πακέτο μέτρων της επόμενης φάσης.

Στη συνέχεια θα καθοριστεί η διαδικασία για τη νέα συμφωνία μεταξύ εταίρων και δανειστών με την ελληνική κυβέρνηση για το νέο μνημόνιο ή την ενισχυμένη πιστωτική γραμμή, όπως ονομάζεται τώρα. Αυτό θα γίνει την ερχόμενη Δευτέρα.

Λαμβάνοντας υπόψη τα στενά χρονικά περιθώρια για την επικύρωση της συμφωνίας από τα εθνικά κοινοβούλια 6 χωρών, τα οποία κλείνουν από τις 19 Δεκεμβρίου, λόγω εορτών, οι υπουργοί των 18 θα εξετάσουν το ενδεχόμενο παράτασης του σημερινού μνημονίου. Η κυβέρνηση επιθυμεί λίγες εβδομάδες αλλά το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του ζητούν λίγους μήνες.

Αισιόδοξος δηλώνει ο πρωθυπουργός

Αν και η επικείμενη συμφωνία με την τρόικα θα σημάνει αυστηρή επιτήρηση και νέα σκληρά μέτρα, η κυβέρνηση στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό του στο 16ο Επενδυτικό Φόρουμ της Capital Link στη Νέα Υόρκη διαβεβαίωνε ότι «η Ελλάδα έχει καταφέρει να εδραιώσει την οικονομία της με έναν άνευ προηγουμένου γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο».

Πληροφορίες: efsyn.gr - Αυγή

ΠΗΓΗ: left.gr

Η τρόικα αναμένεται στην Αθήνα την Τετάρτη και μέχρι την Κυριακή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα τελειώσει η αξιολόγηση και το πακέτο μέτρων της επόμενης φάσης.

samaras_-_benni.jpg

 

Με άτακτη υποχώρηση αντί "κόκκινων γραμμών" και σκληρά μέτρα αντί "εξόδου από το μνημόνιο", η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου επιχειρεί να πείσει την τρόικα να επιστρέψει για την 5η αξιολόγηση, ενώ τα περιθώρια για το κρίσιμο Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου είναι πλέον ασφυκτικά.

Εντός της ημέρας αναμένεται η απάντηση της τρόικας στο mail που απέστειλε το οικονομικό επιτελείο τα ξημερώματα της Κυριακής, για τη λήψη ακόμη μιας σειράς σκληρών μέτρων που θα δώσουν τη χαριστική βολή στη ρημαγμένη ελληνική κοινωνία.

Στο κυβερνητικό mail, προτείνονται:

• αύξηση του ΦΠΑ στον τουρισμό για τις διανυκτερεύσεις στα ξενοδοχεία από το 6,5% ακόμη και στο 13%,
• υποχώρηση στην αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα μετά την αντίδραση των δανειστών στο αρχικό της σχέδιο
• νέους εισαγωγικούς μισθούς στο Δημόσιο από 1/1/2015 με: κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από 1/7/2015 στο υπουργείο Οικονομικών και αντικατάσταση από μπόνους αποδοτικότητας, καθώς και νέα μείωση οδοιπορικών, εκτός έδρας και υπερωριών.
• εφαρμογή κι άλλων μέτρων από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, με άνοιγμα αγορών και επαγγελμάτων.
• αύξηση της φορολογίας στα τσιγάρα προκειμένου να καλυφθούν οι υπερβάσεις στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ.

Η τρόικα πάντως, επιμένει και σε νέες δραματικές περικοπές έως και 20% στις κύριες συντάξεις από τον Ιανουάριο του 2015, ενώ αγεφύρωτο παραμένει το χάσμα για το ύψος του δημοσιονομικού κενού.

Περιμένοντας την τρόικα

Η τρόικα αναμένεται στην Αθήνα την Τετάρτη και μέχρι την Κυριακή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα τελειώσει η αξιολόγηση και το πακέτο μέτρων της επόμενης φάσης.

Στη συνέχεια θα καθοριστεί η διαδικασία για τη νέα συμφωνία μεταξύ εταίρων και δανειστών με την ελληνική κυβέρνηση για το νέο μνημόνιο ή την ενισχυμένη πιστωτική γραμμή, όπως ονομάζεται τώρα. Αυτό θα γίνει την ερχόμενη Δευτέρα.

Λαμβάνοντας υπόψη τα στενά χρονικά περιθώρια για την επικύρωση της συμφωνίας από τα εθνικά κοινοβούλια 6 χωρών, τα οποία κλείνουν από τις 19 Δεκεμβρίου, λόγω εορτών, οι υπουργοί των 18 θα εξετάσουν το ενδεχόμενο παράτασης του σημερινού μνημονίου. Η κυβέρνηση επιθυμεί λίγες εβδομάδες αλλά το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του ζητούν λίγους μήνες.

Αισιόδοξος δηλώνει ο πρωθυπουργός

Αν και η επικείμενη συμφωνία με την τρόικα θα σημάνει αυστηρή επιτήρηση και νέα σκληρά μέτρα, η κυβέρνηση στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό του στο 16ο Επενδυτικό Φόρουμ της Capital Link στη Νέα Υόρκη διαβεβαίωνε ότι «η Ελλάδα έχει καταφέρει να εδραιώσει την οικονομία της με έναν άνευ προηγουμένου γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο».

Πληροφορίες: .efsyn.gr - Αυγή

- See more at: http://left.gr/news/ftero-ston-anemo-ton-daneiston-oi-kokkines-grammes-tis-sygkyvernisis#sthash.58IXrigV.dpuf

Νίκος Μπογιόπουλος:

Καθόλου τυχαία και καθόλου «απερίσκεπτη» δεν είναι η τακτική της κυβέρνησης στην υπόθεση του καταδικασμένου για ληστεία Ν.Ρωμανού. Όπως καθόλου τυχαία και καθόλου «απερίσκεπτη» δεν ήταν η κίνηση των κυβερνώντων πριν από 1,5 χρόνο να δώσουν στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες με εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης των συλληφθέντων στην Κοζάνη.

    Κάθε άλλο παρά της διέφυγε, τότε, το γεγονός ότι θα ερχόταν στο φως η αγριότητα των υπηρεσιών καταστολής και οι μέθοδοι λιντζαρίσματος που ακολουθούν. Αυτό ακριβώς ήθελε! Το ίδιο ακριβώς επιθυμεί και σήμερα: Θέλει να διατρανώσει, θέλει να διαλαλήσει προς πάσα κατεύθυνση ότι η «υπέρτατη αξία» του κώδικα βάσει του οποίου «πρέπει» να πορεύεται η κοινωνία δεν είναι άλλη από το «νόμος και τάξη». Και ακόμα παραπέρα: Η κοινωνία «πρέπει» να μάθει και «πρέπει» να αποδεχτεί - ή έστω να συμβιβαστεί και να ανεχτεί - ότι στο πλαίσιο της επιβολής «του νόμου και της τάξης» συμπεριλαμβάνονται όλα τα μέσα. Ακόμα και η μέθοδος της εξόντωσης…

    Tα μαγειρεία της διαμόρφωσης συνείδησης εκείνο στο οποίο στόχευαν εξ αρχής με την υπόθεση του Βελβεντού ήταν η «εξοικείωση» του κοινού με αυτές τις μεθόδους. Η «νομιμοποίησή τους». Ξεκίνησαν με την τακτική καλλιέργειας κλίματος «αποδοχής» του ξυλοδαρμού και του βασανισμού ως «δικαιολογημένου» ή και «αμυντικού» μέσου της εξουσίας, που ασκείται προς όφελος της κοινωνίας. Συνέχισαν με την συκοφαντία ότι οι συλληφθέντες ήταν «τρομοκράτες». Και τώρα προχωρούν στην επόμενη φάση που λέει πως αυτός ο περίφημος «μέσος άνθρωπος», θα πρέπει να συμβιώνει με την ύπαρξη «λευκών κελιών» και με την ιδέα ότι οι εκεί έγκλειστοι έχουν να διαλέξουν:  Η’ θα αποδεχτούν τα «λευκά κελιά» τους ή θα πεθάνουν… 

    Ανέκαθεν η τρομοκράτηση και ο εκφοβισμός του κόσμου για όσα θα μπορούσε να πάθει «αν δεν κάτσει ήσυχα» είναι η μια όψη του νομίσματος του κράτους – εισαγγελέα, του κράτους – χωροφύλακα, του κράτους – δεσμοφύλακα. Η άλλη όψη είναι εκείνη που φιλοτεχνούν τα ιδεολογικά και κατασταλτικά όργανα του κράτους: Να δημιουργήσουν ένα αίσθημα «συμφιλίωσης» με τη βαρβαρότητα, στην οποία ο λαός θα παραδοθεί «ανεπαισθήτως» μέσα από τη δύναμη της εικόνας μιας «ανυποχώρητης» και «άτεγκτης» εξουσίας.

    Ο λαός - σκέφτονται οι κυβερνώντες – θα λάβει καλύτερα το μήνυμα «κάτσε Βασίλη φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης» μέσα από τέτοιες εικόνες που θα τον να κάνουν να «συνηθίσει» τέτοιες συμπεριφορές. Και είναι ευκολότερο να τις «αποδεχτεί» και να τις «συνηθίσει» αν οι συμπεριφορές αυτές ακολουθηθούν - και διαφημιστεί ότι ακολουθούνται - απέναντι σε ληστές, απέναντι σε ενδεχόμενους τρομοκράτες, απέναντι σε «αποσυνάγωγους».

     Ο λόγος είναι απλός: Αν ο λαός «διδαχτεί» να βλέπει σαν «λογικό» το να πέφτει και «καμιά ψιλή» σε ακινητοποιημένους ληστές και σε έγκλειστους τρομοκράτες, αν «διδαχτεί» να βλέπει σαν «λογικό» μέσο «σωφρονισμού» την εξώθηση σε φυσική εξόντωση του «εγκληματία» ή του εγκληματία, τότε είναι πιο εύκολο, όντας «εξοικειωμένος» με αυτές τις συμπεριφορές, να μη διαθέτει πια αντιστάσεις όταν οι ίδιες συμπεριφορές επιδεικνύονται απέναντι σε «άλλα αντικοινωνικά» στοιχεία. Απέναντι σε κάθε λογής «παρανόμους»: Από μετανάστες μέχρι διαδηλωτές. Από «συντεχνίες» όπως, για παράδειγμα, οι «συντεχνίες των απεργών» μέχρι τις «συντεχνίες» των μαθητών που έφτασαν να παραπέμπονται με τον «αντιτρομοκρατικό» νόμο…

    Οι φωτογραφίες που μοιράστηκαν πέρσι με τα κακοποιημένα πρόσωπα των 4 του Βελβεντού, οι ιαχές που στήθηκαν στα ΜΜΕ περί «τρομοκρατών», η αντιμετώπιση της απεργίας πείνας του Ρωμανού με όρους τιμωρητικούς, δεν αποτελούν «λαθεμένες» κινήσεις. Είναι μέρος της επιχείρησης «να μάθουν» να συμβιώνουν οι πάντες με την καθημερινή καταστολή ή με την απειλή καταστολής εναντίον τους. Ένας τρόπος «να μάθουν» είναι και μέσω αυτής της δημόσιας, της διατυμπανισμένης αφαίρεσης δικαιωμάτων από τον ληστή, σήμερα, από τον οποιονδήποτε αύριο, που - σύμφωνα με τους ραβδούχους - «δεν θα κάθεται καλά».

    Μέσω της «εξοικείωσης» με την αγριότητα ή με την απειλή της αγριότητας να πλανάται στον ορίζοντα, είναι πιο εύκολο – σκέφτονται  οι κυβερνώντες - να κάνουν τον «λαουτζίκο» να φοβηθεί, να μπει στα καλούπια τους και να υποταχτεί σε εκείνο ακριβώς που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, το αποκάλεσε με το όνομά του: «Νόμιμη κρατική βία»...

    Στην πραγματικότητα, λοιπόν, αυτό που συμβαίνει δεν είναι η υπόθεση Ρωμανού να κριθεί με βάση τη συμφωνία ή την (κάθετη σε ό,τι μας αφορά)  διαφωνία στην τακτική της ατομικής ένοπλης δράσης των Καλάσνικοφ σαν μέσο «επαναστατικού μετασχηματισμού της κοινωνίας» (σσ: δράση η οποία αξιοποιείται από τους κρατικούς μηχανισμούς για να επιτευχθεί το ακριβώς αντίθετο από τις διακηρύξεις της – όπως δείχνει και η τρέχουσα υπόθεση - και που η στήλη επ’ αυτών έχει καταστήσει ξεκάθαρη τη θέση της σε σειρά άρθρων ώστε να μην κολλάει επάνω της καμία προβοκάτσια και καμία βλακεία).

    Αυτό που αναδεικνύεται έχει να κάνει με το εξής: Έχει ιστορικά αποδειχτεί ότι όλες σχεδόν οι απαλλοτριώσεις δικαιωμάτων ξεκινούν από απαγορεύσεις που επιβάλλονται εναντίον εκείνου που είναι ή φαντάζει σαν εξόφθαλμο. Και επιλέγεται να γίνει η αρχή από το εξόφθαλμο, επειδή η κοινή γνώμη είναι ευκολότερο να κάνει αποδεκτή την απαγόρευση που στρέφεται ενάντια στο εξόφθαλμο ή σε εκείνο που η εκάστοτε εξουσία θα επιλέξει να βαφτίσει σαν «εξόφθαλμα κακό».

    Αλλά: Αν στο όνομα της αντιμετώπισης του – πραγματικά ή κατασκευασμένα - «εξόφθαλμου» δεχτείς ως «νομιμότητα» την τακτική της εξόντωσης, τότε αρχίζεις ανεπαισθήτως να αποδέχεσαι το ξήλωμα της κάλτσας όλων των δικαιωμάτων, μη εξαιρουμένου του δικαιώματος της ανθρώπινης ζωής. Και τότε έχεις ανοίξει την κερκόπορτα για όλες τις υπόλοιπες εξοντώσεις που θα έρθουν.

    Τι είδους εξοντώσεις θα είναι αυτές και ποιους θα αφορούν; Θα το καθορίσει ο εκάστοτε ισχυρός. Ο οποίος μετά από πλύση εγκεφάλου και στο πλαίσιο ενός συσχετισμού πολιτικής δύναμης που τον ευνοεί, θα σε έχει προηγουμένως υποχρεώσει να αποδεχτείς σαν «εξόφθαλμα» βλαπτικό ετούτο ή το άλλο, που ο ίδιος θα το έχει δαιμονοποιήσει ανάλογα με τα δικά του συμφέροντα.

    Συνεπώς:Σε συνθήκες που η δημοκρατία των λίγων υποδύεται των φύλακα – άγγελο των πολλών (που τους ξεζουμίζουν οι λίγοι), σε συνθήκες που αυτή η δημοκρατία απογυμνώνεται πλήρως από την όποια βολταιρική καταγωγή της και αρχίζει σκόπιμα να «μπερδεύει» την τιμωρία με την εκδίκηση, είναι στοιχειώδης δημοκρατική άμυνα η εναντίωση στον δυνατό τη στιγμή που επιδιώκει να οικοδομήσει ένα καθεστώς όπου θα έχει εξουσία «ζωής ή θανάτου» απέναντι στον οποιονδήποτε – φυλακισμένο μάλιστα - αντίπαλό του.

    Αν του επιτραπεί αυτή η ευχέρεια τότε, στην ουσία, εκείνο που παρέχεται στον εκάστοτε (οικονομικά, πολιτικά, κατασταλτικά) ισχυρό μέσα στο σύστημα της εκμετάλλευσης, είναι να ορίζει όχι μόνο τι είναι «εγκεκριμένο» και τι όχι. Εκείνο που του παρέχεται είναι το «δικαίωμα» να αποφασίζει με όρους «ζωής ή θανάτου» απέναντι σε ό,τι δεν εγκρίνει.

    Αλλά από το σημείο αυτό και μετά είναι που ξεκινά ο φασισμός.

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Ο ΣΤΑΘΗΣ

Αυτό που κυρίως πλήττεται από την Τρόικα στη χώρα μας, και πλήττεται με όρους πολέμου, είναι η εργασία. Η εργασία καταστρέφεται σε όλες τις εκφάνσεις της ανηλεώς και μεθοδικώς. Από την εποχή Σημίτη με τις «ευέλικτες μορφές εργασίας», τους «απασχολήσιμους» και τους «σταζιέρ», φθάσαμε σήμερα στην εποχή... Ντίκενς, με τους εργαζόμενους να έχουν ξαναγίνει σκλάβοι.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα, στην εποχή της «ελεύθερης αγοράς», του «ανταγωνισμού» και της «δημιουργικής λογιστικής», δεν έχει προηγούμενο παρά μόνο σε βάρβαρες εποχές, σε συνθήκες πολέμου ή (της πιο στυγερής) αποικιοκρατίας, με στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και πολιτικοστρατιωτικής κατοχής.

Η εργασία βρίσκεται υπό καθεστώς «τρόμου και αθλιότητας». Χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με τις κατακτήσεις που αποτυπώνονταν στο εργατικό δίκαιο κατακρεουργημένες, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι, οι γεωργοί με μικρή ιδιοκτησία, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροεπιχειρηματίες υφίστανται την «οικονομία της φρίκης» με όλο και πιο βάναυσο τρόπο.

Υπάρχουν 1.500.000 άνεργοι. Πολλοί απ’ αυτούς δεν θα ξαναπιάσουν δουλειά ποτέ. Επίσης πολλοί απ’ αυτούς τους ανέργους, νεότεροι στην ηλικία, δεν μπορούν να «αρχίσουν τη ζωή τους», και πολλοί δεν θα την «αρχίσουν» ποτέ. Μακροχρόνιοι άνεργοι. Ηδη «εξόριστοι» από την ίδια τους τη ζωή εδώ και χρόνια. Εργαζόμενοι χωρίς συμβάσεις, αιχμάλωτοι της μαύρης εργασίας, εργαζόμενοι με σύμβαση μιας μέρας. Εργαζόμενοι των 300 ευρώ τον μήνα. Εργαζόμενοι απλήρωτοι επί μήνες. Περί τα 4.000.000 οι φτωχοί, χιλιάδες οι αυτόχειρες.

Μια ζούγκλα καθημερινού φασισμού που επιβλήθηκε και επιβάλλεται διά των όπλων (χρεών, δανείων, τόκων) και εξωραΐζεται από την πιο αδίστακτη προπαγάνδα όλων των εποχών. Οι νέοι ξενιτεύονται, ενώ για τις εργαζόμενες γυναίκες ούτε λόγος να γίνεται. Μαγαζιά που έκλεισαν, μαγαζιά που δεν θα ξανανοίξουν, μαγαζιά που θα κλείσουν. Μια κόλαση μέσα στην οποίαν καίγεται η εργασία και ο πολιτισμός της. Ομως η εργασία είναι η

ραχοκοκαλιά μιας χώρας. Οι συνθήκες, οι νόμοι και οι τρόποι με τους οποίους διεξάγεται η εργασία καθορίζουν την παραγωγή, την οικονομία, την πολιτική και τον πολιτισμό μιας χώρας. Με την εργασία τσαλακωμένη, την αξιοπρέπεια της εργασίας εκμηδενισμένη και τον πλούτο που παράγει η εργασία κλεμμένον, η παραγωγή υποβαθμίζεται, η οικονομία γίνεται ένας Μολώχ που τρώει ανθρώπους, η πολιτική αποξενώνεται απ’ τον λαό και ο πολιτισμός εκχυδαΐζεται. Κι όχι μόνον. Αλλά όλα αυτά τα φαινόμενα-συμπτώματα-συνέπειες βαίνουν διαρκώς επί τα χείρω. Κάθε μέρα εξαρθρώνεται και κάτι ακόμα, κάτι αποδομείται εξ όσων έχουν απομείνει. Η επιμονή της Τρόικας για τα εργασιακά (συνεπώς και για το Ασφαλιστικό) εντάσσεται στις κύριες παραμέτρους αυτού του ανηλεούς πολέμου.

Αν δούμε την ιστορία της κρίσης, θα διαπιστώσουμε ότι είναι μια ιστορία καταστροφής της εργασίας. Τα υπόλοιπα είναι παράπλευρες απώλειες. Το φορολογικό σύστημα, οι δημόσιες δαπάνες, το τραπεζικό σύστημα, η διοίκηση συντίθενται από μεταβλητές που σήμερα μπορεί να ’ναι έτσι κι αύριο αλλοιώς - με τη σταθερά όμως της συστηματικής καταστροφής της εργασίας, αυτές οι μεταβλητές μόνον σε αρνητική κατεύθυνση μπορούν να κινούνται.

Η καταστροφή των εργασιακών σχέσεων οδηγεί τους ανοχύρωτους πλέον εργαζόμενους στον φόβο. Φοβισμένοι εργαζόμενοι σημαίνουν περιδεή κοινωνία. Ετοιμη να αποδεχθεί ρατσιστικά ιδεολογήματα περί τους εργαζόμενους, για «τεμπέληδες» και «διεφθαρμένους». Ανεπαισθήτως στην αρχή και ξετσίπωτα στη συνέχεια, μεγάλο μέρος της κοινωνίας αποδέχεται ότι «ορισμένους» (όλο και πιο πολλούς) δεν τους «αντέχει η οικονομία». Ετσι «νομιμοποιείται» ο αποδεκατισμός, η έκπτωση των πολιτών, όσων τους βρίσκει το βόλι, σε καθεστώς παρία, απόκληρου, λεπρού.

Τα κανόνια της προπαγάνδας από τα χρόνια της ψεύδους ευμάρειας ως τα χρόνια της ξεδιάντροπης σκλαβιάς βαράνε συστηματικώς την προσωπικότητα και τον ψυχισμό του εργαζόμενου. Τον γεμίζουν κόμπλεξ. «Μαζί τα φάγαμε». «Λαϊκιστή». «Εσύ φταις για τη χρεωκοπία της μεταπολίτευσης». Πρόκειται για μπαράζ άνευ προηγουμένου. Μόνον που αυτό το μπαράζ σπάει τη ραχοκοκαλιά της χώρας, οδηγεί στην κατάρρευση της κοινωνίας, ακόμα και στον διαμελισμό της πατρίδας. Αυτοί που έχουν σκλαβώσει τον λαό, τον έχουν ταυτοχρόνως αφοπλίσει. Γκαουλάιτερς της δεκάρας και

Κουίσλινγκς, αμολάνε δεκάρικους υπέρ του έθνους, λένε ότι διαπραγματεύονται, ενώ δέχονται μόνον διαταγές, λένε ότι το Μνημόνιο μας ήρθε εξ ουρανού για τις αμαρτίες μας, ενώ οι ίδιοι υπήγαγαν την Ελλάδα σε καθεστώς οικονομικής και πολιτικής κατοχής.

Η βαρειά άμυνα της χώρας και το μέλλον της είναι οι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι, όταν νοιώθουν την πατρίδα σαν το σπίτι τους κι όχι σαν έναν μοχθηρό μηχανισμό που τους λεηλατεί και σκορπίζει τον τρόμο, την απογοήτευση και την απελπισία. Οι εργαζόμενοι, η ανασυγκρότηση των συνδικάτων τους σε ταξική βάση, η «επιστροφή» τους στην πολιτική με υψηλές απαιτήσεις (κυρίως εις ό,τι αφορά τα προγράμματα των κομμάτων της Αριστεράς), είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αντισταθεί, να ανατάξει και να αντιστρέψει τα πράγματα.

Ο πόλεμος εναντίον της Ελλάδας (και όλων των χωρών της Ενωσης) είναι πόλεμος ταξικός. Τα εθνικά του χαρακτηριστικά ποικίλλουν αναλόγως του τρόπου που οι λαοί της κάθε χώρας οδηγούνται στο σφαγείο. Στην Ευρώπη οικοδομείται μια οικονομική δικτατορία που οδηγεί τις δημοκρατίες σε εκφασισμό. Αν οι εργάτες και οι εργαζόμενοι (ήδη σε ιστορική υποχώρηση ύστερα απ’ την πτώση της ΕΣΣΔ) δεν αντισταθούν (μάλιστα στην Ελλάδα έστω την τελευταία στιγμή, διότι έχουμε φθάσει στα έσχατα), δεν βλέπω ποιος άλλος θα μπορούσε να το κάνει.

Προς τούτο, η αρραγής ενότητα των εργαζομένων είναι προϋπόθεση. Οσοι διασπούν τους εργαζόμενους διά του διαίρει και βασίλευε [γνωστού και ως κοινωνικού αυτοματισμού (!)] τη δουλειά τους κάνουν. Επιδιώκουν τη διαρκή εξομοίωση όλων προς τα κάτω. Εκείνοι, όμως, που ως προϋπόθεση της ενότητας των εργαζομένων βάζουν την ταύτιση των στρατηγικών στόχων της κάθε πολιτικής δύναμης που τους εκφράζει, συντελούν στην καθήλωση όλων μας.

Η κυβέρνηση αυτή αντιμετωπίζει (δηλαδή εμείς υφιστάμεθα) καθημερινώς τις προγραμματισμένες καταστροφές - ήτοι αυτές που έχει συμφωνήσει να μας επισυμβούν διά των μνημονίων. Αντιμετωπίζει όμως, επίσης καθημερινώς, και απρογραμμάτιστες καταστροφές, «παράπλευρες» και «ασύμμετρες». Απότοκες βεβαίως των προγραμματισμένων καταστροφών οι απρογραμμάτιστες, δεν σημαίνει ότι δεν αποσταθεροποιούν ακόμα περισσότερο ένα ήδη χαοτικό σκηνικό. Υπ’ αυτήν την έννοια ο χρόνος λειτουργεί υπέρ τους - και για αυτό τον αγοράζουν με ψέματα για success story, έξοδο απ’ το μνημόνιο και τα συναφή.

Μια στοιχειώδης ενότητα της Αριστεράς, χωρίς κανένα απ’ τα κόμματα που την εκφράζουν να απαρνηθεί την ταυτότητα και τους στόχους του, θα είχε δώσει τέλος σ’ αυτήν τη φάρσα που προκάλεσε και διαχειρίζεται την τραγωδία μας...

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ**

Στο αριστερό κίνημα έχουν γίνει πολλές συζητήσεις διαχρονικά για το περιεχόμενο του «εναλλακτικού προγράμματος» της Αριστεράς ενώ υπάρχουν ποικίλες ιστορικές εμπειρίες στην προσπάθεια υλοποίησης του. Κατά κανόνα, είτε λόγω αντικειμενικών αιτίων (βαθμός ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων), είτε λόγω υποκειμενικών δυσκολιών (επίπεδο ανάπτυξης του αριστερού κινήματος), γινόταν διάκριση μεταξύ «άμεσων» και «μακροπρόθεσμων» στόχων, «μίνιμουμ» και «μάξιμουμ» αιτημάτων, «εκλογικών προγραμμάτων» και «προγραμμάτων στρατηγικής» κοκ.

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ  

Στη φιλολογία των αριστερών «προγραμμάτων» εκτός τις πιο πάνω προσεγγίσεις, υπάρχει επίσης και η έννοια του «μεταβατικού προγράμματος», την οποίαν πρώτος επεξεργάστηκε ο Λένιν τις παραμονές της Οκτωβριανής Επανάστασης. Στην μπροσούρα «Η καταστροφή που μας απειλεί και πώς να την αντιμετωπίσουμε» ο Λένιν λαμβάνοντας υπ’ όψη τις συνθήκες βαθιάς κρίσης και εξαθλίωσης του λαού εξ’ αιτίας του πολέμου, τόνιζε την ανάγκη εφαρμογής από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση δέσμης ριζοσπαστικών μέτρων που παρ’ ότι δεν είχαν καθαρά σοσιαλιστικό χαρακτήρα, άνοιγαν δρόμο στη σοσιαλιστική προοπτική. Αργότερα η έννοια του μεταβατικού προγράμματος εμπλουτίστηκε από τον Τρότσκι (1938) και άλλους μαρξιστές.

Στην ουσία το «μεταβατικό πρόγραμμα» συνίσταται από στόχους και μέτρα, σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, που συνδέουν άμεσους με απώτερους στρατηγικούς στόχους. Ειδικότερα στις συνθήκες της σημερινής Ελλάδας, το «μεταβατικό πρόγραμμα» θα πρέπει να κατανοηθεί ως «όχημα» προοδευτικής εξόδου από την κρίση με προώθηση ριζοσπαστικών αλλαγών και στόχο την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και την ανάκαμψη της οικονομίας. Ταυτόχρονα το μεταβατικό πρόγραμμα είναι για την Αριστερά πολιτική «ταξικών συμμαχιών» για αλλαγή των κοινωνικών-πολιτικών συσχετισμών υπέρ της σοσιαλιστικής προοπτικής. Επίσης είναι ριζοσπαστικές «ποσοτικές αλλαγές» που στην κίνηση και ανάπτυξη τους οδηγούν σε νέα «ποιότητα» κοινωνικών σχέσεων. Τέλος σηματοδοτεί ριζοσπαστικές αλλαγές στις λειτουργίες και χαρακτήρα του κράτους, με την εξασφάλιση ουσιαστικής συμμετοχής των εργαζόμενων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και την εφαρμογή κοινωνικού έλεγχου στη διαδικασία επιλογής και υλοποίησης των στόχων του προγράμματος.

ΤΟ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ειδικότερα στο πεδίο της οικονομίας το μεταβατικό πρόγραμμα μιας αριστερής κυβέρνησης στη χώρα μας με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τα άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, συνδέεται με την προώθηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, την αύξηση του εθνικού εισοδήματος (παραγωγή νέας αξίας) και δραστική μείωση της ανεργίας. Ένα τέτοιο πρόγραμμα προϋποθέτει την ακύρωση Μνημονίων και εφαρμοστικών νόμων που έχουν επιβάλλει κατά παράβαση του Συντάγματος κυβέρνηση και τρόϊκα, διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους, δημόσια ιδιοκτησία τραπεζών, πάταξη φοροδιαφυγής-φοροκλοπής-φοροαποφυγής και της τεράστιας «διαφθοράς» και «διαπλοκής» μεταξύ οικονομικής και πολιτικής ελίτ και «βαρόνων» των media.

Συνεπάγεται επίσης επαναφορά των βιώσιμων ΔΕΚΟ στο δημόσιο και επέκταση τους σε στρατηγικούς τομείς, κατάργηση προνομίων της ολιγαρχίας και ολιγοπωλιακών-μονοπωλιακών δομών, έλεγχο ασυδοσίας των πολυεθνικών και περιορισμό της δράσης τους, στήριξη ΜΜ-Επιχειρήσεων και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αποκατάσταση και διεύρυνση εργασιακών δικαιωμάτων, στήριξη της αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, δωρεάν παροχή σύγχρονων υπηρεσιών υγείας, παιδείας, πρόνοιας, σταδιακή κοινωνικοποίηση βασικών μέσων παραγωγής και συμμετοχή των άμεσων παραγωγών στη διεύθυνση τους, κά.

Ωστόσο η Ελλάδα από πλευράς διεθνούς περιβάλλοντος, δεν βρίσκεται σε «κενό βαρύτητας» αλλά της έχουν επιβάλει το «στενό κορσέ» της ευρωζώνης.! Το μεταβατικό πρόγραμμα από τη φύση του είναι σε σύγκρουση με τη «νεοφιλελεύθερη ψυχή» της ΟΝΕ, ιδιαίτερα τους νέους «πυλώνες» (EFSF/EMS, Δημοσιονομικό Σύμφωνο, Τραπεζική Ένωση, 6μηνα συντονισμού, κά). Το αποτέλεσμα είναι η επιβολή πλέγματος ελέγχων και εμποδίων και ένα καθολικότερο σύστημα δεσμεύσεων που αμφισβητεί σε «πλάτος» και «βάθος» την εθνική και την λαϊκή κυριαρχία. Κατά συνέπεια η πίεση διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους με διακοπή πληρωμής τοκοχρεολυσίων, εμπεριέχει πιθανή διακοπή παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ. Η παραβίαση επίσης του «δημοσιονομικού συμφώνου» (ύψος ελλείμματος, κά), σημαίνει επιβολή προστίμων και πιθανή παρακράτηση κοινοτικών κονδυλίων. Από την άλλη η δημόσια ιδιοκτησία τραπεζών και η χρηματοδότηση της οικονομίας με αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια, είναι πιθανό να οδηγήσει σε άρνηση παροχής ρευστότητας από ΕΚΤ και αμφισβήτηση όρων χορήγησης δανείων. Επίσης η παροχή κονδυλίων του ΕΣΠΑ για στήριξη σχεδίων «παραγωγικής ανασυγκρότησης» γίνεται μόνο κατόπιν έγκρισης τωνοργάνων της ΕΕ, ενώ επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων για αντιμετώπιση ενός εκβιαστικού bank run, βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση με πλαίσιο ΟΝΕ. Τέλος στην ανάπτυξη οικονομικής συνεργασίας με άλλες χώρες (πχ. ενεργειακό), υπάρχει έμμεσο πλέγμα εμποδίων και περιορισμών από πολιτικές ΕΕ, κά.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Με βάση τα παραπάνω μια Αριστερή Κυβέρνηση έχει σχηματικά τρεις επιλογές:α) Εγκατάλειψη ριζοσπαστικών αιχμών και οι όποιες αλλαγές να κινηθούν εντός «ορίων ανοχής» της ευρωζώνης, με τελικό αποτέλεσμα … «αριστερή παρένθεση». β) Προσωρινή αναστολή ριζοσπαστικών μέτρων μέχρι αλλαγής συσχετισμών και ανάδειξη αριστερών κυβερνήσεων σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης. Ωστόσο η συγκεκριμένη επιλογή παραγνωρίζει την «ασύμμετρη» ανάπτυξη του αριστερού κινήματος και καταλήγει στην «επ’ αόριστο» παραμονή «εντός των τειχών» της ευρωζώνης μέχρι την αλλαγή των γενικότερων πολιτικών συσχετισμών που μοιραία οδηγεί σε εγκατάλειψη των ριζοσπαστικών μέτρων. γ) Προώθηση του μεταβατικού προγράμματος, με ανάκτηση των βασικών μοχλών οικονομικής πολιτικής (δημοσιονομικής, συναλλαγματικής, πιστωτικής, κλπ) και την ενεργητική στήριξη του ελληνικού λαού και την αλληλεγγύη των λαών, ίσως και χωρών της ΕΕ. Η εμφάνιση βραχυπρόθεσμων δυσκολιών, το βάθος και η ένταση τους, θα εξαρτηθεί από τη συμφωνημένη ή μη, αποδέσμευση της χώρας από ευρωζώνη.

Ωστόσο δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η βιωσιμότητα της ευρωζώνης και ευρώ είναι «από χέρι» προβληματική, ανεξάρτητα από το ελληνικό πρόβλημα. Έχει πλέον αποδειχτεί ότι η ΟΝΕ αποτελεί σαθρό και αντιδραστικό οικοδόμημα, ιδιαίτερα με τους νέους πυλώνες που δημιούργησε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουν ως προωθητική δύναμη, τις ευρωπαϊκές πολυεθνικές και «εν γένει» τις χρηματιστικές ελίτ των ισχυρών χωρών, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις των οργάνων της να λαμβάνονται στη βάση της ισχύος και του ανταγωνισμού με ιδεολογική σημαία το νεοφιλελευθερισμό. Στην ουσία η ΟΝΕ έχει θέσει «εκτός νόμου» όχι μόνο το Μαρξ …αλλά και τον Κέυνς.! Το έλλειμμα βιωσιμότητας δεν αφορά μόνο την περιφέρεια αλλά και χώρες του κέντρου (Γαλλία, Ιταλία), γεννώντας έντονες συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις. Δεν είναι τυχαία η φράση του πρωθυπουργού της Αγγλίας Cameron, στη σύνοδο του Ιουνίου ‘14 ο οποίος δήλωσε ότι, η ΕΕ είναι «too big, too bossy, too bureaucratic, too interfering (πολύ μεγάλη, πολύ δεσποτική, πολύ γραφειοκρατική και πολύ παρεμβατική).

Η ΟΝΕ δεν δίνει βιώσιμες απαντήσεις στην τάση διεθνοποίησης των οικονομιών ούτε με όρους κεφαλαίου, εν αντιθέσει με τις χαλαρές μορφές ολοκλήρωσης τύπου ΕΟΚ ή «ζώνες ελευθέρων ανταλλαγών» που έχουν αρκετούς «βαθμούς ελευθερίας» για άσκηση κυριαρχίας από τα εθνικά κράτη. Κατά συνέπεια η επιβίωση της ευρωζώνης είναι προβληματική. Τα πιθανά «σενάρια» για το μέλλον της είναι: Α) Συντεταγμένη επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (ΕΝΣ). Β) Ομοσπονδιακή συγκρότηση τύπου ΗΠΑ και Γ) Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες της Ευρώπης. Η κάθε μία εκδοχή έχει ιδιαίτερες δυσκολίες και δυνατότητες και δεν είναι η στιγμή για αναλυτική εξέταση τους. Ωστόσο το κρίσιμο ερώτημα προβάλλει είναι: Τι κάνει μια Αριστερή Κυβέρνηση (στην Ελλάδα ή άλλη χώρα της ευρωζώνης), όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση; Προχωρά στο πρόγραμμα της ή αναμένει λύσεις απ’ έξω; Ασφαλώς και πρέπει να προχωρήσει ασκώντας το αναφαίρετο δικαίωμα της εθνικής κυριαρχίας με στήριξη του λαού, υπολογίζοντας τις προφανείς δυσκολίες στην προώθηση του προγράμματος έχοντας «αρχή» και «τέλος» τα συμφέροντα του λαού.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΙΣΟΤΙΜΩΝ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΕΠΩΦΕΛΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Η απάντηση της Αριστεράς στις τάσεις διεθνοποίησης της οικονομικής ζωής, δεν είναι ασφαλώς η «εθνική περιχαράκωση» τύπου Mari Le Pen, ούτε ο νεοφιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός του χρηματιστικού κεφαλαίου. Παραμένει πάντα επίκαιρη η μεθοδολογική παρατήρηση του Λένιν, ότι στη θεώρηση των διεθνών σχέσεων μεταξύ καπιταλιστικών χωρών, δρουν αντίρροπες τάσεις. Οι «κεντρομόλες» και οι «κεντρόφυγες», η τάση για «συνεργασία» και η τάση για «αντιπαράθεση». Το πλαίσιο προσέγγισης των διεθνών σχέσεων από μια αριστερή κυβέρνηση ιδιαίτερα των οικονομικών, είναι πολυδιάστατη, ανεξάρτητη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, ισότιμης οικονομικής συνεργασίας και αμοιβαίου οφέλους με όλες τις χώρες.

Κατά συνέπεια η ανάκτηση βασικών μοχλών άσκησης της οικονομικής πολιτικής, δεν συνεπάγεται διακοπή των σχέσεων με τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά επαναθεμελίωση τους σε ισότιμη βάση. Ειδικότερα συνεπάγεται διατήρηση και διεύρυνση της συνεργασίας με τις χώρες-μέλη της ΕΕ και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς τις χώρες της ευρύτερης περιοχής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Ανάπτυξη επίσης των σχέσεων συνεργασίας με τις αναδυόμενες οικονομίες, ιδιαίτερα των χωρών BRICS (Βραζιλίας-Ρωσίας-ινδίας-Κίνας-Ν.Αφρικής), καθώς και των χωρών που συμμετέχουν σε προοδευτικές περιφερειακές ολοκληρώσεις τύπου ALBA Λατινικής Αμερικής.

Παράλληλα ενίσχυση της κοινής δράσης των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στην ΕΕ, ιδιαίτερα με χώρες του ευρωπαϊκού νότου, για δημιουργία προϋποθέσεων επαναθεμελίωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος με όρους λαών και εργαζόμενων. Ανάπτυξη επίσης της αλληλεγγύης των λαών και προοδευτικών κινημάτων στις άλλες χώρες της Ευρώπης και όλου του κόσμου, στη βάση της ειρηνικής συμβίωσης, ισότιμης συνεργασίας, αποκλεισμό ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Το έδαφος υπέρβασης των εθνικών κρατών και η δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινότητας λαών και εθνών, δεν θα γίνει στη βάση της καταπίεσης και εκμετάλλευσης των εξαρτημένων και αδύναμων χωρών από τις ισχυρές, αλλά στη βάση της ισότιμης συνεργασίας και της άνθισης τους.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Η πιο πάνω θεώρηση έχει ως βάση αφετηριακές ιδέες των ιδρυτών της θεωρίας του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, Μαρξ-Ένγκελς. Οι ιστορικές ωστόσο απόπειρες υπέρβασης του καπιταλισμού άφησαν πίσω τους «ανοικτούς λογαριασμούς» με την Ιστορία, γεγονός που επιβάλλει αναστοχασμούς στη βάση της «διαλεκτικής άρνησης». Το σύνθημα «σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία» σηματοδοτεί κάτι αλλά δεν είναι ανεπαρκές για προσδιορισμό του «ιστορικά αναγκαίου».!

Η κρίση και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η συγκέντρωση εισοδήματος και πλούτου σε λιγότερα χέρια, η αμφισβήτηση θεμελιωδών πολιτικών, κοινωνικών δικαιωμάτων, κά, επαναφέρουν στο προσκήνιο το παλιό δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Παρ’ ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για εκτεταμένες αναλύσεις και προβληματισμούς, κρίνουμε αναγκαίο να φέρουμε στο προσκήνιο θεμελιακές ιδέες που αποτελούν προϋπόθεση κίνησης της κοινωνίας προς το μέλλον. Συγκεκριμένα:

-Κοινωνική ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής, προγραμματισμένη ανάπτυξη και ελεγχόμενη χρήση μηχανισμού αγοράς για αποτελεσματική διεύθυνση και ανάπτυξη της οικονομίας.

-Ελευθερία έκφρασης και προωθημένες μορφές άμεσης και αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με ουσιαστική συμμετοχή των εργαζόμενων στη διεύθυνση των οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων.

-Κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, καθώς και κάθε διάκρισης φυλής, φύλου, εθνότητας, θρησκεύματος, χρώματος, κά.

-Εξασφάλιση πλήρους δημιουργικής απασχόλησης και δωρεάν κάλυψης θεμελιωδών κοινωνικών αναγκών για όλους του πολίτες.

-Κατανομή εισοδήματος με βάση την προφορά του καθενός στην παραγωγή των υλικών και πνευματικών αγαθών.

-Πολιτιστική ανάπτυξη, ελεύθερη πνευματική δημιουργία, αύξηση ελεύθερου χρόνου και ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας καθενός.

-Πολιτική ισότιμης συνεργασίας χωρών και λαών, αλληλεγγύη και ειρηνική επίλυση διαφορών, εκδημοκρατισμός διεθνών οργανισμών, προώθηση της ιδέας μιας παγκόσμιας κοινότητας λαών και εθνών.

-Προστασία της φύσης και της βιοποικιλότητας, ειρηνική αξιοποίηση επιτευγμάτων επιστήμης και τεχνολογίας, με σεβασμό στον άνθρωπο και στο περιβάλλον.

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών επιστημών, συντονιστής ΜΑΧΩΜΕ

*Βασικά σημεία της εισήγησης στο επιστημονικό συνέδριο του ΜΑΧΩΜΕ με θέμα: «Ταξική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας, ταξική συνείδηση και πολιτική διαπάλη», στις 23.11.14, Ξενοδοχείο «Novus», Αθήνα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Iskra: ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΥΜΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

H Iskra προς σφαιρικότερη ενημέρωση των αναγνωστών της παραθέτει, χωρίς σχόλια, αυτούσιο κείμενο – ρεπορτάζ του Αγγ. Κωβαίου από το «Βήμα της Κυριακής» (30/11), το οποίο αναφέρεται στις περίφημες συναντήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στο City του Λονδίνου καθώς και σε φερόμενες εκτιμήσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ γι΄αυτές τις συναντήσεις, για τις οποίες άλλα στελέχη του Κόμματος μας έλεγαν πως ουδέποτε αποφασίστηκαν από συλλογικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν ξέρουμε αν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τρίβει τα χέρια του και για οτιδήποτε, όπως γράφει παρακάτω το κείμενο του Αγγ. Κωβαίου. Ξέρουμε, όμως, ότι οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαίωσαν όσο ποτέ την ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει σε ένα δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης της πολιτικής, της κινηματικής του παρουσίας, του προγράμματος και οπωσδήποτε της εναλλακτικής του πρότασης και προοπτικής.

Οι αναγνώστες της Iskra ασφαλώς θα βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα από το κείμενο στο Βήμα της Κυριακής.

ΝΙΚΟΣ ΚΡΙΕΖΗΣ

«ΔΕΝ ΠΗΓΑΜΕ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ»

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΒΑΙΟΥ*

Ο Π. Λαφαζάνης μπορεί να τρίβει τα χέρια του με ικανοποίηση. Πρώτον, επειδή οι συναντήσεις των Γ. Σταθάκη και Ι. Μηλιού με τους εκπροσώπους των αγορών στο Λονδίνο την προηγούμενη εβδομάδα, αν μη τι άλλο, δεν επιβεβαίωσαν την εντύπωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παρακάμψει τις διεθνείς επιφυλάξεις. Δεύτερον, επειδή οι επενδυτικοί κύκλοι του Σίτι γνωρίζουν πολύ καλά την ύπαρξη και τη δράση της «αριστερής αντιπολίτευσης» στον Αλ. Τσίπρα…

Η αντίληψη πάντως που διαμορφώθηκε μετά τις συναντήσεις αυτές, έστω και με εν πολλοίς αθέμιτα μέσα (όπως η διαρροή ενός email με προσωπικές εντυπώσεις), συνδυάστηκε με το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – τρόικας στο Παρίσι και συνέθεσε μέσα σε λίγες μόλις ώρες μια εικόνα «εθνικού ναυαγίου».

Παρά τις αντιδράσεις, ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας έχει ήδη αξιολογήσει τα αποτελέσματα των επαφών του Λονδίνου. Και όπως μεταδίδουν συνομιλητές του, εκτιμά ότι οι συναντήσεις ήταν χρήσιμες. «Δεν θεωρώ ότι είχαμε κάποια αποτυχία στο Λονδίνο. Δεν πήγαμε για να δώσουμε εξετάσεις» φέρεται να δηλώνει και να σημειώνει: «Αυτές οι επαφές εντάσσονται σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης που έχει ξεκινήσει και βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι η διαπραγμάτευση της επόμενης κυβέρνησης, που έχει ήδη ξεκινήσει».

Την ίδια στιγμή οι συνομιλητές του εμφανίζονται ψύχραιμοι παρά την αναστάτωση που προκλήθηκε. «Σίγουρα δεν μας αφορά το γεγονός ότι το Μαξίμου προσπαθεί να παρουσιάσει τις συναντήσεις του Λονδίνου ως αποτυχημένες» λένε και συμπληρώνουν: «Αυτά είναι παιχνίδια και στρατηγικές τρομοκράτησης. Κάποιοι έχουν διαστρεβλώσει την ατμόσφαιρα που επικρατούσε για να αναπαράγουν την αβεβαιότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ».

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ

Στον απόηχο της αναταραχής που δημιουργήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, ο κ. Τσίπρας, έχοντας ήδη επικοινωνήσει και με τους απεσταλμένους του στο Λονδίνο, εμφανίζεται καθησυχαστικός. Σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις δηλώνει πως «θέλουμε να καταστήσουμε σαφές στους συνομιλητές μας στις ξένες αγορές – και γι’ αυτό κάνουμε αυτέ τις επαφές- ότι δεν θα υποβάλουμε σε κούρεμα το 17% του χρέους που ανήκει στον ιδιωτικό τομέα» και διευκρινίζει – για πρώτη φορά με τέτοια σαφήνεια: «Θα ζητηθεί διαγραφή μόνο στο χρέος που ανήκει στον επίσημο τομέα, μόνο στο θεσμικό χρέος».

Στο ίδιο πνεύμα εμφανίζεται πρόθυμος να διαλύσει «κάποιες υπερβολικές φήμες που κυκλοφορούν κάποιοι εκ του πονηρού», όπως χαρακτηριστικά λέει, «ότι δήθεν θα κάνουμε μονομερείς ενέργειες ή ότι είμαστε αποφασισμένοι να ιδρύσουμε τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία». Σε αυτό το πλαίσιο οι συνομιλητές του μεταφέρουν τη διάθεσή του να εξηγήσει: «Θέλουμε να συνομιλούμε με τις αγορές και πιστεύουμε ότι οι σοβαροί εκπρόσωποί τους θα εκτιμήσουν τις θέσεις μας».

Παρά ταύτα από το στενό περιβάλλον του διαμηνύεται: «Έχουμε επίγνωση πως οι αγορές θα παραμείνουν αυστηρές απέναντι στην Ελλάδα. Και θα παραμείνουν αυστηρές για όσο καιρό δεν θα υπάρχει κούρεμα του χρέους που ανήκει στον επίσημο τομέα. Και θα είναι εχθρικές όχι μόνο απέναντι στην Ελλάδα αλλά και απέναντι σε όλη την Ευρώπη. Ήδη οι αγορές αυτή τη στιγμή που μιλάμε δοκιμάζουν την Ελλάδα, όχι απλά τον Σαμαρά, που μάλλον τον έχουν ξεγράψει, αλλά κυρίως εμάς, που μας θεωρούν επερχόμενους».

ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

Με το βλέμμα στραμμένο στις διαφαινόμενες εξελίξεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, ο κ. Τσίπρας επιμένει σε ένα σημείο: «Μην υπερτιμάτε τις δυνατότητες του Βερολίνου να κάνει ό,τι θέλει» λέει και επισημαίνει: «Το ερώτημα είναι απλό: Τι θα κάνει η Γερμανία αν μέσα στο 2015 εκλεγούν μια κυβέρνηση στην Ελλάδα και μια κυβέρνηση στην Ισπανία που θα αποφασίσουν ότι θα θέσουν τέρμα στη λιτότητα; Αν σπάσουν τον δικομματισμό στην Ισπανία οι Podemos και οι Σοσιαλιστές στηρίξουν, όπως έχουν πει, μια κυβέρνησή τους, η Μέρκελ τι θα πει;».

Ως προς το μεγάλο και διαρκές ερώτημα «τι θα πουν οι αγορές;», η εκτίμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι αυτό «θα εξαρτηθεί από τη διαπραγμάτευση μεταξύ κυβερνήσεων στο νέο ευρωπαϊκό σκηνικό που θα έχει δημιουργηθεί». Παράλληλα όμως διευκρινίζεται με ιδιαίτερη σαφήνεια και το εξής: «Είναι σίγουρο ότι εμείς σχεδιάζουμε το πρώτο διάστημα να κινηθούμε χωρίς δανεισμό από τις αγορές. Αυτό είναι το σχέδιό μας».

Το μεγάλο ερώτημα το οποίο τέθηκε πιεστικά προς τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ στις επαφές του Σίτι είναι τι θα γίνει με τις τράπεζες. «Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έξι χρόνια τώρα “πληρώνει” τις τράπεζες» αναφέρει ο κ. Τσίπρας και σημειώνει: «Όλα γίνονται για να εξασφαλιστούν η ρευστότητα και η ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος. Άρα το τι θα γίνει με τις τράπεζες είναι το βασικό σκέλος της συνολικής διαπραγμάτευσης».

ΔΙΛΗΜΜΑ

ΟΛΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 180

Ως προς τις επικείμενες εξελίξεις, ο στενός κύκλος συνεργατών του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει ότι θα επιτευχθεί τελικά συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα. «Δεν ξέρω πότε, αλλά ο Σαμαράς θα συμφωνήσει» φέρεται να δηλώνει στους συνεργάτες του ο Αλ. Τσίπρας.

Εκτιμά ότι το προσεχές διάστημα «θα καλλιεργηθεί κλίμα φόβου και σασπένς, κινδύνου και επέιγοντος» και ότι «εκεί θα επέλθει μια συμφωνία, που βέβαια θα είναι σκληρή, αλλά θα παρουσιαστεί ως σωσίβιο λίγο πριν το ναυάγιο και θα τεθεί το δίλημμα “ή παίρνεις το σωσίβιο ή πας στον πάτο”».

Υπό αυτό το πρίσμα βλέπει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και την επόμενη φάση των πολιτικών εξελίξεων. «Αυτή τη συμφωνία ο Σαμαράς θα την εντάξει στον σχεδιασμό για τους 180», εκτιμά και όπως μεταδίδεται από τον στενό του κύκλο η επόμενη κίνηση της κυβέρνησης θα είναι η εξής: «Θα πει: “Ορίστε, πετύχαμε και πάλι τη διάσωση, ψηφίστε Πρόεδρο της Δημοκρατίας”». Με βάση αυτά, η κυρίαρχη εκτίμηση στο στενό περιβάλλον του Αλ. Τσίπρα είναι πως «λογικά θα υπάρξει κάποια συμφωνία πριν από την ψηφοφορία για τον Πρόεδρο».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως, έπειτα από τις εξελίξεις της προηγούμενης εβδομάδας, παρουσιάζει το γεγονός ότι για πρώτη φορά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφανίζεται βέβαιος για την αδυναμία της σημερινής Βουλής να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετριάζοντας κατά πολύ τους υπαινιγμούς του για την έκβαση της διαδικασίας. «Δεν ξέρω να θα συγκεντρώσει ή δεν θα συγκεντρώσει 180 η συγκυβέρνηση. Το σίγουρο είναι ότι γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να τους συγκεντρώσει…» φέρεται να δηλώνει.

*Πηγή: Βήμα της Κυριακής, 30/11/14

ΠΗΓΗ: iskra.gr