Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Δηλαδή αυτή η Νέα Φιλαδέλφεια είναι στην επικράτεια κάποιου capo, ή στην επικράτεια της Ελληνικής Δημοκρατίας; Υπάρχουν εκεί νόμοι κι αστυνόμοι, ή κάποιο μεγάλο αφεντικό κάποιας φαμίλιας, με τα δικά του σώματα τραμπούκων και τα δικά του τάγματα βασιβουζούκων, επιβάλλει το δικό του νόμο της ζούγκλας; Ή αλλιώς, λύνει και δέρνει; Λύνει τα σκυλιά ενός τεχνητού διχασμού, και δέρνει δημοτικούς συμβούλους, δημοσιογράφους και πολίτες που δεν συμφωνούν με τα σχέδιά του για την πόλη;

Παράγινε αυτό το αίσχος, δεν νομίζετε; Και στο επίκεντρό του πια δεν είναι κανένα γήπεδο. Είναι το δημοκρατικό δικαίωμα των ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν σ' αυτό το δήμο να έχουν άποψη για το αύριο των ίδιων και των παιδιών τους. Να θέλουν, ή να μη θέλουν να θυσιάσουν δέντρα και οξυγόνο για να κάνει το δικό του ο Αφέντης. Και πολύ περισσότερο να μπορούν να μιλούν ελεύθερα, να δρουν ελεύθερα, να προσφεύγουν στο συμβούλιο της επικρατείας ελεύθερα, χωρίς το φόβο των αντιποίνων από την τοπική μαφία.

Πολλά έχουν δει τα μάτια μας ως τώρα. Και ξύλο έχει φάει κόσμος, και κλίμα διχασμού καλλιεργείται, και η συκοφαντία πάει σύννεφο, και οι πολίτες που τόλμησαν να προσφύγουν στο ΣτΕ σχεδόν επικηρύχτηκαν, με αποτέλεσμα να απειλείται σήμερα η ίδια η ζωή τους. Για να φτάσουμε τελικώς στο αίσχος του αίσχους, να μπουκάρουν τα καλόπαιδα μέσα στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, να δέρνουν δημοτικούς συμβούλους και να απειλούν το δήμαρχο της πόλης. Λες και είμαστε στο Σικάγο του μεσοπολέμου, ή στο Βερολίνο του Χίτλερ.

Εντάξει, και λεφτά έχουν ορισμένοι, και φιλίες με τον πρωθυπουργό, και διασυνδέσεις με το όλο σύστημα της ευγενούς επιχειρηματικής και πολιτικής άμιλλας. Και δικαιολογημένα ο αριστερός δήμαρχος τους κάθεται στο στομάχι, μιας και λέει όχι σε συμφέροντα που δεν έχουν μάθε να ακούνε, παρά μόνο ναι. Αλλά ως εδώ: Επειδή η Ελλάδα δεν είναι αμπελοχώραφό τους, θα είναι υπεύθυνοι αν γίνει κανένα μεγάλο κακό. Γιατί το ιδιότυπο παρακράτος που έστησαν εκεί, δεν είναι και δύσκολο να φτάσει από τους τραμπουκισμούς στα χειρότερα.

Ας τους μαζέψουν λοιπόν οι φίλοι τους του Μαξίμου. Γιατί αν, ο μη γένοιτο, το πράγμα ξεφύγει, κανένα στοίχημα δεν θα τους σώσει...

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Υπερψηφίστηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η τροπολογία σκάνδαλο με την οποία επικυρώνεται το ιδιωτικό συμφωνητικό ανάμεσα στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς και την ΣΕΠ Α.Ε., (την ελληνική θυγατρική της κινεζικής εταιρείας Cosco), για τον δεύτερο και τρίτο προβλήτα του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά.

Η τροπολογία υπερψηφίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, καθώς και από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ενώ καταψηφίστηκε από τη Δημοκρατική Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν αποχωρήσει, μαζί με το ΚΚΕ, από τη συνεδρίαση, είχε αντιταχθεί στην τροπολογία, τόσο επί της διαδικασίας (καθώς παρακάμφθηκε η συζήτησή της στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής), όσο και επί της ουσίας - ενώ με τα ίδια επιχειρήματα και η ΔΗΜΑΡ εκτίμησε πως ο διακανονισμός συνιστά «απίστευτα θετική διάκριση υπέρ της εταιρείας».

Ο ΣΥΡΙΖΑ (Ν.Συρμαλένιος, Θ.Δρίτσας) επεσήμανε πως η επέκταση της Cosco στο δεύτερο και τρίτο προβλήτα, συνιστά «απευθείας ανάθεση» αντί να επιλεγεί η διαδικασία του διεθνούς διαγωνισμού. Όπως τόνισαν μάλιστα, οι αγορητές της αντιπολίτευσης, το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε καταλήξει στην ίδια εκτίμηση, αλλά αγνοήθηκε.

Δεύτερο επιχείρημα κατά της σύμβασης, υπήρξε η πρόβλεψη, πως η καταβολή του ελάχιστου εγγυημένου ανταλλάγματος που οφείλει να καταβάλει η κινεζική πλευρά, προβλέπεται από τη συμφωνία να καταβληθεί, όταν το ΑΕΠ της Ελλάδας θα φτάσει τα επίπεδα του 2008 συν 2% - κάτι που συνιστά «αναβολή επ' αόριστον» κατά τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Συρμαλένιο.

«Παραδίδετε μια τεράστιας παραγωγικής ισχύος δραστηριότητα του ελληνικού Δημοσίου» κατηγόρησε τον υπουργό, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Δρίτσας. «Το λιμάνι του Πειραιά ήταν πάντα κερδοφόρο και φιλέτο - πύλη της ανατολής στην Ευρώπη. Και τώρα, το τεράστιο άλμα της δυναμικότητας του λιμανιού, οφείλεται και πάλι σε δημόσια επένδυση της σιδηροδρομικής γραμμής Ικονίου-Θριασίου Πεδίου, που φέρνει όφελος 8 ημερών έναντι της δια θαλάσσης μεταφοράς και μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια ευρώ. Γι' αυτό έρχονται οι μεγάλες εταιρείες ως πελάτης της Cosco - και εσείς διαπραγματεύεστε ακόμα και την κατάργηση του ελάχιστου εγγυημένου τιμήματος. Δεν διαπραγματεύεστε καθόλου την εγγύηση των δικαιωμάτων των εργατών, που δουλεύουν σε συνθήκες Νταχάου...»

Εξάλλου, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτήρισε με δηλώσεις του μέγα σκάνδαλο την τροπολογία, χαριστικό τον λεγόμενο φιλικό διακανονισμό του ΟΛΠ με την Cosco και εθνικό έγκλημα τη φωτογραφική παράδοση του ΟΛΠ σε κινεζικά συμφέροντα, ενώ τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει ως τετελεσμένα τις παράνομες , αντισυνταγματικές και σκανδαλώδεις κυβερνητικές ρυθμίσεις και συμφωνίες.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Σαμαράς, στην προσπάθεια να συγκρατήσει τους 160 ψήφους που πήρε στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας για ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ), έθεσε τρία σημεία, υιοθετώντας πρόταση ανεξάρτητων βουλευτών και ταυτόχρονα «κλείνοντας το μάτι» για διεύρυνση των θέσεων στο υπουργικό Συμβούλιο.

Τα τρία σημεία αφορούν, την ανάδειξη ΠτΔ από την παρούσα Βουλή, εκλογές ως το τέλος του 2015 και έναρξη διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος.!

Αναρωτιέται κανείς αν πιστεύει ότι με τέτοια «κολπάκια» είναι δυνατόν να ξεγελαστούν σοβαροί βουλευτές ή πρόκειται για πρόσχημα-φερετζέ να αποσπάσει (με το ….αζημίωτο) στήριξη στην πολιτική εξουθένωσης του ελληνικού λαού, επ’ ωφελεία των διαπλεκόμενων ολιγαρχικών συμφερόντων, σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Ωστόσο αυτά τα «κολπάκια» δεν πείθουν πλέον ούτε κυβερνητικούς βουλευτές μετά τη δημόσια διαφοροποίηση του κ. Γιακουμάτου, που ζητάει άμεσα εκλογές.

Από την άλλη τα γνωστά κέντρα παραπληροφόρησης και οι βαρόνοι των media, προσπαθούν με απίθανα τρυκ να δικαιολογήσουν την παραμονή της συγκυβέρνησης στην εξουσία, επικαλούμενοι δημοσκοπήσεις ότι τάχα ο ελληνικός λαός δεν θέλει εκλογές.!! Το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ποσοστά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στο εκλογικό σώμα λιγότερα από 30% δεν το βλέπουν; Ρώτησαν τον ελληνικό λαό αν θέλει νέο Μνημόνιο και είπε ναι; Ρώτησαν αν θέλει περικοπές συντάξεων και είπε ναι; Μπορεί μια κυβέρνηση μιας οικτρής μειοψηφίας να συνεχίζει να κυβερνά και μιλάει εξ’ ονόματος του ελληνικού λαού;  

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ = ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Ωστόσο το πιο σημαντικό είναι ότι η πρόταση του κ. Σαμαρά επιχειρεί να προσπεράσει το ουσιαστικό ζήτημα που συνδέεται με την εκλογή ή μη ΠτΔ. Η ενδεχόμενη εκλογή συνεπάγεται νέο Μνημόνιο, πιο οδυνηρό από τα προηγούμενα. Τα μέτρα είναι γνωστά και βρίσκονται «προ των πυλών» μετά από συμφωνία με την τρόικα. Σε περίπτωση ανάδειξης ΠτΔ και παράτασης του βίου της σημερινής κυβέρνησης θα τεθούν σε εφαρμογή από τις αρχές 2015. Είναι σε 17 άξονες και μεταξύ άλλων προβλέπουν μεγάλες περικοπές στις συντάξεις (άνω του 20%), μειώσεις μισθών στο δημόσιο (από 7-12%), αύξηση ΦΠΑ σε φάρμακα, τρόφιμα, βιβλία κά, αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης (ποτά-τσιγάρα), απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση φοροαπαλλαγών, συρρίκνωση ΕΚΑΣ, διατήρηση εισφοράς αλληλεγγύης, απαγόρευση ουσιαστικά δικαιώματος απεργίας, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, κά.

Παράλληλα από τις αρχές του χρόνου μπαίνει σε κίνηση ο μηχανισμός πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για «κόκκινα» χρέη στις τράπεζες, ενώ ο ΕΝΦΙΑ θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο της «εξαέρωσης» μικρομεσαίας ιδιοκτησίας και συνέχισης των λουκέτων σε ΜΜ-επιχειρήσεις.  

Η ΜΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠτΔ = ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ

Αντίθετα η μη ανάδειξη ΠτΔ από την παρούσα Βουλή, ανοίγει δρόμο προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία για την ανάδειξη αριστερής κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα αυτοδύναμης. Μιας λαϊκής κυβέρνησης που θα βάλει τέλος στη λιτότητα, θα απαιτήσει τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης. Θα βάλει υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο της τράπεζες και θα προχωρήσει σε παραγωγική ανασυγκρότηση, με πρωταρχικό στόχο τη δραστική μείωση της ανεργίας, αύξηση εισοδήματος και αναγέννηση της χώρας. Μιας κυβέρνησης που το πρώτο της βήμα θα είναι η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η επαναφορά θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, η στήριξη του λαϊκού εισοδήματος και η θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους. Τα πρώτα βήματα θα ενισχύσουν τους δεσμούς με τον κόσμο της εργασίας και του μόχθου και θα διευκολύνουν τη συσπείρωση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, για τα παραπέρα βήματα προόδου που χρειάζονται ο λαός και η χώρα με ορίζοντα μια ανώτερη κοινωνία.  

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Π.ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗΝ "ΑΥΓΗ" (21/12) ΚΑΙ ΣΤΟ Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

*Δύο 24ωρα πριν τη δεύτερη ψηφοφορία για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκτιμάτε ότι η συγκυβέρνηση, μα κυρίως οι σύμμαχοι της από το εξωτερικό, έχουν εξαντλήσει τις εφεδρείες τους, έχουν αποδεχθεί την προοπτική προσφυγής στις κάλπες, και άρα πιθανής νίκης της ριζοσπαστικής Αριστεράς;

Δεν μπορώ να ξέρω πως σκέφτονται, τι εκτιμούν και τι σχεδιάζουν οι ιθύνοντες της συγκυβέρνησης και οι ευρωενωσιακοί και υπερατλαντικοί «πάτρονες» και «κηδεμόνες» τους. Αυτό που θεωρώ βέβαιον είναι ότι αυτή η Βουλή, όποιες μεθοδεύσεις και μαγειρεία και αν γίνουν, είναι απίθανο να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η χώρα οδεύει ολοταχώς σε εκλογές.

*Από τη στάση παραγόντων της Ε.Ε. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ τι εισπράττετε; Υπάρχει για την επόμενη κυβέρνηση περιθώριο συμβιβασμού με τους κυρίαρχους κύκλους των Βρυξελλών;

Δυστυχώς, οι κυρίαρχοι κύκλοι και η κατεστημένη γραφειοκρατία της ευρωζώνης και της ΕΕ ακολουθούν έναν ακραίο νεοφιλελεύθερο, αντεργατικό και αντικοινωνικό οδοστρωτήρα, τον οποίον θέλουν να επιβάλλουν ως επιλογή σε όλους τους λαούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η μνημονιακή τερατογένεση στην Ελλάδα φέρνει τη σφραγίδα της ΕΕ και προωθείται στο όνομα της παραμονής της χώρας μας στο ευρώ. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να είναι έτοιμη να αμφισβητήσει επί της ουσίας και σε βάθος το νεοφιλελεύθερο – μνημονιακό δρόμο που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι της ΕΕ και να είναι αποφασισμένη, κόντρα σε πιέσεις και εκβιασμούς, να εφαρμόσει πλήρως και μέχρι τέλους το ανορθωτικό προοδευτικό πρόγραμμά της. Και αυτή η νικηφόρα πορεία μπορεί να γίνει πράξη από μια κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο που η ευρωζώνη και η ΕΕ διαπερνώνται σήμερα από ανερχόμενα λαϊκά και εργατικά κινήματα και ανερχόμενες πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν νέους ριζοσπαστικούς προσανατολισμούς.

*Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογική μάχη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει εδώ και αρκετό διάστημα εκλογές και είναι έτοιμος να δώσει με επιτυχία τον εκλογικό αγώνα για μια μεγάλη νίκη. Φυσικά, αυτό δεν το λέω για να υπάρξει επανάπαυση και εφησυχασμός. Η ετοιμότητά μας χρειάζεταινα συνδυαστεί με πολύ τρέξιμο, καλό σχεδιασμό και φυσικά εγρήγορση για να αντιμετωπίσουμε τον λυσσώδη πόλεμο, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, που θα υποστούμε. Μόνο περίπατος δεν θα είναι οι εκλογές που έρχονται.

*Σε κάποιες δημοσκοπήσεις εμφανίζεται μείωση της ψαλίδας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Πώς πρέπει να κινηθεί το κόμμα σας, τι πρέπει να αποφύγει για να μη ρισκάρει την πρωτιά;

Η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές δεν τίθεται υπό ερώτημα. Η πρωτιά αυτή είναι δεδομένη και δεν αμφισβητείται από κανένα. Χωρίς, όμως, καμία αλαζονική διάθεση πρέπει να πούμε ευθέως ότι μια απλή πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκεί στις παρούσες συνθήκες. Πρέπει να συνοδευθεί και με την κατάκτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, πράγμα που απαιτεί από μας να κρατήσουμε μέχρι τέλους μια όλο και πιο αταλάντευτη και ριζοσπαστική γραμμή. Επιδιώκουμε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία όχι για λόγους κομματικής αυτοϊκανοποίησης αλλά για να έχουμε την ευχέρεια να εφαρμόσουμε χωρίς εμπόδια, πλήρως και με τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα το πρόγραμμά μας. Είναι νομίζω προφανές ότι μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται στη Βουλή σε ψήφους του ΠΑΣΟΚ ή του Ποταμιού είναι αδύνατο να εφαρμόσει ένα αντιμνημονιακό προοδευτικό πρόγραμμα. Γι’ αυτό, άλλωστε, δεν πρόκειται να συνεργαστούμε ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με το Ποτάμι. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που τονίζουμε ότι καθίσταται απόλυτη ανάγκη ο λαός να δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΦΕΡΑΝ, ΨΗΦΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ – ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

*Η ΔΗΜΑΡ  χωράει σε μια μεγάλη συμμαχία, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ;

Η ΔΗΜΑΡ στήριξε την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και συμμετείχε για αρκετό χρονικό διάστημα σε αυτήν την κυβέρνηση, που εφάρμοζε σκληρές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές. Και σήμερα, επίσης, η ΔΗΜΑΡ, αν δεν κάνω λάθος, ισχυρίζεται ότι τα μνημόνια δεν καταργούνται από τη μια μέρα στην άλλη, παρ’ ότι ψηφίστηκαν σε μια νύκτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κάνει μόνο τέτοιες συμμαχίες που θα εγγυώνται ότι θα εφαρμοστεί με συνέπεια και σταθερότητα ένας αντιμνημονιακός προοδευτικός προσανατολισμός, τον οποίον τόσο ανάγκη έχει η χώρα.

*Βουλευτές που κάποτε ανήκαν σε μνημονιακά κόμματα, μπορούν να έχουν θέση στον ΣΥΡΙΖΑ;

Η θέση μου είναι σαφής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να συνεργασθεί με πρόσωπα, δυνάμεις και συσπειρώσεις που έχουν ευθύνες στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σημαία ευκαιρίας και δεν θα γίνει ποτέ κόμμα διανομής λαφύρων και προνομίων. Οι συμμετοχές στον ΣΥΡΙΖΑ και οι συνεργασίες με τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βασίζονται σε αρχές, να διαθέτουν αξιοπιστία και να εκφράζουν γνήσιες και έμπρακτες ριζοσπαστικές μετατοπίσεις.

*Προοιωνίζεται και τη φορά αυτή, όπως και το 2012, μια μάχη ανάμεσα στο φόβο και την ελπίδα. Γιατί τη φορά αυτή, το αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό;

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η τρομοκρατία και η κινδυνολογία της αντίδρασης όχι μόνο θα οργιάσουν για άλλη μια φορά αλλά και θα γνωρίσουν μια νέα πρωτοφανή έκταση στις επερχόμενες εκλογές. Ο λαός, όμως, έχει κουραστεί από το εμπόριο του φόβου και έχει αηδιάσει. Γι’ αυτό και η εκστρατεία τύπου «σοκ και δέος» από τις δυνάμεις της εγχώριας και ευρωπαϊκής αντίδρασης θα έχει, πια, μικρή απήχηση. Πολύ περισσότερο που ο κόσμος της δουλειάς και οι πολίτες σε αυτή τη χώρα έχουν αντιληφθεί ότι ο πραγματικός κίνδυνος και η πραγματική, χωρίς τέλος, καταστροφή εκπορεύονται από τα κυβερνητικά και ευρωπαϊκά κατεστημένα.

*Σε πρόσφατη συνέντευξή σας δεν αποκλείετε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να στηριχτεί στην ψήφο ανοχής του ΚΚΕ. Πόσο μακρόβια μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια σχέση;

Δεν απέκλεισα πράγματι και δεν αποκλείω και τώρα, παρά τις έντονα αρνητικές τοποθετήσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ, να δώσει το τελευταίο, υπό συγκεκριμένους όρους, ψήφο ανοχής σε μια μετεκλογική κυβέρνηση της Αριστεράς. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, αν η κυβέρνηση της Αριστεράς στείλει από την πρώτη στιγμή σαφές μήνυμα ότι θα προχωρήσει άμεσα στη συνεπή εφαρμογή του ριζοσπαστικού προγράμματος της και σε συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης των εργαζομένων και του λαού. Επιστρέψτε μου να πω ότι μια τέτοια αρχική στήριξη ενδεχομένως μπορεί όχι μόνο να προσλάβει διάρκεια αλλά και να βαθύνει σε σχέση συνεργασίας, εφόσον η κυβέρνηση της Αριστεράς δίνει απτόητη, όπως και θα το κάνει, επιτυχείς μάχες απέναντι στις δυνάμεις της ολιγαρχίας και στα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα για την προοδευτική και δημοκρατική ανόρθωση της χώρας.

Δημοσιεύθηκε στην «Αυγή» της Κυριακής 21 Δεκεμβρίου 2014

Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη στο Rproject:

''ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕΣ''

-Η κυβέρνηση Σαμαρά μοιάζει να καταρρέει. Ποιος κατά τη γνώμη σου ήταν ο παράγοντας που επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις;

-Η κυβέρνηση Σαμαρά πράγματι καταρρέει μέσα στο λαό, όπου γνωρίζει μεγάλη αποδοκιμασία και έναν συνεχή καταποντισμό. Ο κυριότερος παράγοντας αυτής της κυβερνητικής κατάρρευσης αφορά την καταστροφική και αδιέξοδη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική λιτότητας, λεηλασίας και απορρυθμίσεων που ακολουθεί χωρίς δισταγμό και έλεος αυτή η κυβέρνηση και η οποία συναντά μεγάλες λαϊκές αντιστάσεις, αν και όχι στο επίπεδο και τη μαζικότητα που απαιτούν οι περιστάσεις. Οι τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις για την επίσπευση των διαδικασιών εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ελήφθησαν κάτω από το βάρος αυτών των αδιέξοδων κυβερνητικών πολιτικών, της λαϊκής αντίδρασης και της πίεσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα δείχνουν ότι η χώρα βαδίζει ταχέως σε εκλογές. Οφείλουμε να πούμε, όμως, ότι η κυβερνητική κατάρρευση, παρά τη λαϊκή αποδοκιμασία, δεν θα είναι αυτόματη. Η κυβέρνηση μαζί με τα εγχώρια και ξένα κέντρα του χρηματιστικού κεφαλαίου και της αντίδρασης έχουν επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση κινδυνολογίας, φόβου και τρομοκρατίας. Η Αριστερά σε αυτήν την επιχείρηση πρέπει να απαντήσει με μια μεγάλη κινηματική και ριζοσπαστική πολιτική και προγραμματική αντεπίθεση, τη μόνη που μπορεί να της κατοχυρώσει μια μεγάλη εκλογική νίκη.

-Ποιες είναι οι πολιτικές και προγραμματικές αιχμές που πρέπει να προβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αντιμετωπίσει αυτήν τη συγκυρία;

-Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ανασυνταχθεί πολιτικά και προγραμματικά ενόψει των προκλήσεων της τελικής ευθείας. Το πρώτο που έχουμε ανάγκη είναι μια στροφή στις πληττόμενες κοινωνικές δυνάμεις και η πολύμορφη κινητοποίησή της. Το δεύτερο που χρειαζόμαστε είναι ένας ξεκάθαρος και ριζοσπαστικός πολιτικός και προγραμματικός λόγος. Το κυριότερο πάνω στο οποίο πρέπει να δεσμευόμαστε, και δεσμευόμαστε, είναι η άμεση απαλλαγή της χώρας από την τρόικα και η άμεση ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων. Κι αυτό παράλληλα με τη μέχρι τέλους διεκδίκηση της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Ταυτόχρονα, θεμελιώδης είναι η απαίτηση για άμεσο πέρασμα των τραπεζών σε δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο, προκειμένου να ασκηθεί μια νέα χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται να σταματήσουν άμεσα οι ιδιωτικοποιήσεις και να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία και εργατικό κοινωνικό έλεγχο όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας, προκειμένου η χώρα να κατευθυνθεί σε ένα διαφορετικό, προοδευτικό οικονομικό πρότυπο. Προτεραιότητα, επίσης, θα πρέπει να είναι, μαζί με την ακύρωση της λιτότητας, η πλήρης επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, εργατικών και συνδικαλιστικών κατακτήσεων και φυσικά η 13η σύνταξη και ο κατώτατος μισθός των 750 ευρώ στο πλαίσιο της σταδιακής αποκατάστασης μισθών και συντάξεων. Τέλος, αιχμές μας θα πρέπει να είναι η στήριξη και η ενίσχυση και διασφάλιση της δημόσιας παιδείας και υγείας, μαζί με τη γενναία αύξηση και αναδιάρθρωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

-Και στο ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών;

-Οι συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχουν στο επίκεντρο τις δυνάμεις της Αριστεράς. Αποτελεί ιστορικό λάθος ότι σε αυτήν τη μοναδικά κρίσιμη συγκυρία που διανύουμε οι δυνάμεις της Αριστεράς παρουσιάζονται διασπασμένες και έντονα αντιπαρατιθέμενες. Αυτήν την ώρα, ένα πλατύ αριστερό μέτωπο θα μπορούσε να συγκροτηθεί στη βάση ενός προγράμματος παρεμφερούς με όσα παραπάνω ανέφερα ως προγραμματικές αιχμές και με εκφρασμένη τη βούληση όλων των αριστερών δυνάμεων να εφαρμόσουν μέχρι τέλους και ανεξαρτήτως εκβιασμών αλλά και προεκτάσεων αυτό το πρόγραμμα. Σε κάθε περίπτωση, μια αξιόπιστη πρωτοβουλία συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων πρέπει να προωθηθεί αμέσως μετά τις εκλογές στις νέες μετεκλογικές συνθήκες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτη πολιτική δύναμη, ανεξάρτητα αν θα διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πράγμα που επιδιώκουμε. Από κει και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι ανοικτός σε συνεργασίες με πρόσωπα και συσπειρώσεις που προέρχονται από άλλους, πέραν της Αριστεράς πολιτικούς χώρους, αρκεί να μην έχουν ευθύνες στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών, να διαθέτουν εντιμότητα, αξιοπιστία, και να ακολουθούν μια πορεία αριστερής μετατόπισης, ριζοσπαστικοποίησης και αγωνιστικής παρουσίας.

-Οι αντίπαλοί μας φαίνεται να υπολογίζουν και στο σενάριο της διαβόητης «αριστερής παρένθεσης». Πώς αντιμετωπίζεται αυτό; Τι ρόλο έχει ο λαϊκός κινηματικός παράγοντας;

-Πράγματι, τα σενάρια περί «αριστερής παρένθεσης» είναι αρκετά διαδεδομένα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, μπορεί και έχει όλες τις δυνατότητες να αχρηστεύσει αυτήν την ηττοπαθή σεναριολογία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται ποτέ να γίνει «παρένθεση», αν ο ίδιος είναι αποφασισμένος να προωθήσει, στηριγμένος πάντα στη βούληση και στους αγώνες του ελληνικού λαού, αποφασιστικά και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, το πρόγραμμά του. «Παρένθεση», αντίθετα, μπορούν να γίνουν οι επεμβάσεις και τα σχέδια σε βάρος των προοδευτικών εξελίξεων που απεργάζονται οι δυνάμεις της εγχώριας και ξένης αντίδρασης. Αυτά τα σχέδια μπορεί να τα συντρίψουν η λαϊκή θέληση, οι εργατικοί λαϊκοί αγώνες και μια συμπαραταγμένη Αριστερά που θα είναι αποφασισμένη και ικανή να διευθύνει ηγεμονικά και αποτελεσματικά μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας, με σοσιαλιστικό ορίζοντα.

-Οι «αγορές» μέχρι σήμερα μοιάζουν ανίκητες διεθνώς. Τι μήνυμα στέλνουν στην Ευρώπη οι ελληνικές πολιτικές εξελίξεις; Πώς αυτό μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικό;

-Οι «αγορές», δηλαδή το χρηματιστικό κεφάλαιο, διά των εγχώριων υπαλλήλων του και του ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού, επιχειρούν να επιβάλουν ανοικτή τρομοκρατική δικτατορία στην Ελλάδα. Στόχος τους είναι να ακυρώσουν την πορεία προς τις εκλογές, επιβάλλοντας μια γραμμή «εθνικής συνεννόησης» για την αντιμετώπιση των «έκτακτων καταστάσεων» που οι ίδιες οι αγορές θα προκαλέσουν. Στη χειρότερη γι’ αυτές περίπτωση θέλουν να «πιέσουν» και να «προσαρμόσουν» στα φρικτά διλήμματά τους τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι «αγορές», όμως, δεν είναι παντοδύναμες. Μπορούμε να τις κάνουμε να αποτύχουν. Και μπορούμε να το καταφέρουμε επιδεικνύοντας την πιο ισχυρή και αδάμαστη θέληση να αντιταχθούμε στα σχέδιά τους και να ορθώσουμε εδώ και τώρα απέναντί τους ένα μεγάλο, ενωτικό εργατικό και λαϊκό αγωνιστικό μέτωπο αντίστασης και πρότασης για μια νέα προοδευτική πορεία και ένα αυθεντικά εναλλακτικό ριζοσπαστικό πρόγραμμα. Αυτό είναι το μέγα καθήκον μας αυτήν την ώρα και πάνω σε αυτό θα δοκιμασθούν όλες οι αριστερές δυνάμεις.

ΠΗΓΗ:iskra.gr

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΡΗΤΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΣΟΚΟΜΜΑ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Με καθυστέρηση επτά μηνών δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών το μεταφρασμένο κείμενο του επικαιροποιημένου Μνημονίου του Μαΐου 2014, το οποίο περιλαμβάνει όλα τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα μέτρα που ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ ζητούν από την Ελλάδα να εφαρμόσει στην τρέχουσα τελευταία αξιολόγηση του προγράμματος.

Τα τελεσίγραφα που θέτει το επικαιροποιημένο Μνημονίο έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας και εμφανίζονται ως «αγκάθια» της τρέχουσας αξιολόγησης. Άλλωστε ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης μιλώντας τη Δευτέρα  (22/12) στην Βουλή για τη δίμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος, ανέφερε πως είναι σε «καλό δρόμο και πως έχουμε καταφέρει να έρθουμε σε προσέγγιση με την τρόικα στα περισσότερα από αυτά.

Ενδεικτικά το Μνημόνιο του Μάιου αναφέρει για το θέμα του ασφαλιστικού, του ΦΠΑ και των φόρων υπέρ τρίτων τα εξής:

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

«Αν και η μεταρρύθμιση του 2010 ήταν ένα σημαντικό βήμα μπροστά, η συνταξιοδοτική δαπάνη η οποία βρίσκεται στο 17% του ΑΕΠ παραμένει μία από τις υψηλότερες στην ΕΕ. Για την αντιμετώπιση των παραμενουσών βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβληματισμών, δεσμευόμαστε να:

(i) ενοποιήσουμε την διοίκηση του συνταξιοδοτικού ταμείου και να ενισχύσουμε την αποτελεσματικότητα

(ii) διασφαλίσουμε ότι το ενοποιημένο σύστημα (εξαιρώντας τις μεταβιβάσεις από τον προϋπολογισμό που σχετίζονται με λειτουργίες κοινωνικής υποβοήθησης) είναι αναλογιστικά εξισορροπημένο για τις επόμενες δεκαετίες

(iii) περιορίσουμε την συνταξιοδοτική δαπάνη ώστε να διασφαλίσουμε τη συμβατότητα με τους βραχυπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος οι οποίοι θεμελιώνουν την συμφωνηθείσα ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους, με το να επαναρρυθμίσουμε τις παραμέτρους του συνταξιοδοτικού συστήματος και να περιορίσουμε την κρατική επιχορήγηση προς το συνταξιοδοτικό σύστημα

(iv) να θεσπίσουμε στενούς δεσμούς μεταξύ των εισφορών και των παροχών σε όλα τα συνταξιοδοτικά ταμεία ώστε να διασφαλίσουμε την αναλογιστική δικαιοσύνη.

• Για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους και σε διαβούλευση με τους EE/EKT/ΔΝΤ, θα (i) ετοιμάσουμε ένα αναλυτικό προσχέδιο πρότασης για τα βασικά συστατικά της ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων και θα εναρμονίσουμε τις διαδικασίες πληρωμών των εισφορών και των παροχών μέχρι τον Ιούνιο του 2014, (ii) ολοκληρώσουμε μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2014 μια αναλογιστική μελέτη για το σύνολο του συνταξιοδοτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων και των επικουρικών ταμείων και των ταμείων παροχής εφάπαξ, συμπεριλαμβανομένων προσομοιώσεων αναλογιστικών διαθεσίμων και υπολογισμών εσωτερικού επιτοκίου απόδοσης ανά ταμείο και ανά εισοδηματική ομάδα, (iii) επί τη βάσει αυτή, συμφωνήσουμε πάνω στον συγκεκριμένο σχεδιασμό και τις παραμετρικές βελτιώσεις με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 και (iv) νομοθετήσουμε τις αλλαγές μέχρι τον Νοέμβριο ώστε να τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 (διαρθρωτικό ορόσημο).

• Σχετικά με τις επικουρικές συντάξεις, θα ενοποιήσουμε στο ΕΤΕΑ μέχρι τον Ιούνιο 2014 όλα τα ταμεία που εντάσσονται στον κατά ESA95 ορισμό της Γενικής Κυβέρνησης και θα προσαρμόσουμε τις παροχές στις εισφορές κατά τρόπο δημοσιονομικά ουδέτερο με αναλογικούς (pro-rata) υπολογισμούς, αρχίζοντας από την 1η Ιανουαρίου 2014. Το κριτήριο δημοσιονομικής βιωσιμότητας θα εφαρμοστεί σε όλα τα επικουρικά ταμεία που θα ενσωματωθούν στο ΕΤΕΑ από την 1η Ιουλίου 2014 ώστε να εξαλειφθούν τυχών ελλείμματα. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις δικές τους εισφορές. Για ένα πολύ μικρό αριθμό ταμείων που στη φάση αυτή τεχνικά δεν μπορούν να συγχωνευτούν στο ΕΤΕΑ, οι ίδιοι κανόνες που περιγράφονται στην παράγραφο αυτή θα νομοθετηθούν μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 και θα εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2015.

• Σε σχέση με τις εφάπαξ συντάξεις, η υλοποίηση της μεταρρύθμισης έχει ήδη αρχίσει (σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2014), εξαλείφοντας τα ελλείμματα στα ταμεία αυτά. Όλα τα εναπομείναντα ταμεία τα οποία εντάσσονται στον κατά ESA95 ορισμό της Γενικής Κυβέρνησης θα ενσωματωθούν μέχρι τον Ιούνιο 2014 σύμφωνα με τον νόμο 4052/2012, με εφαρμογή από την 1 η Ιανουαρίου 2015. Από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλα τα συνταξιοδοτικά ταμεία που παρέχουν εφάπαξ θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις δικές τους εισφορές.

ΦΟΡΟΙ ΥΠΕΡ ΤΡΙΤΩΝ

Σαν προαπαιτούμενη δράση, έχουμε: (i) καταργήσει 40 χρεώσεις με ετήσιο κόστος 245 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων : 9 καταργούνται με εφαρμογή από την 1η Ιουλίου το αργότερο, 27 που χρηματοδοτούν ταμεία κοινωνικής ασφάλισης καταργούνται με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 και καταργούνται αμέσως 4 χρεώσεις που ανέρχονται σε περίπου 60 εκατ. ευρώ και κατευθύνονται σε φορείς εκτός της γενικής κυβέρνησης χωρίς επίπτωση στον προϋπολογισμό, (ii) καταργήσει τον ειδικό προορισμό 12 φόρων που ανέρχονται στα 1,4 δισ. ευρώ με εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2015.

• Καθώς υπάρχουν και άλλες χρεώσεις υπέρ τρίτων που πρέπει να αξιολογηθούν, θα πρέπει μέχρι το τέλος Μαΐου 2014 να επικαιροποιήσουμε τη λίστα με τις χρεώσεις υπέρ τρίτων που κατευθύνονται στη γενική κυβέρνηση και στους φορείς εκτός γενικής κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένων, π.χ., δημοσίων ανακοινώσεων και της πρόσκλησης για ανώνυμη αναφορά αυτών των χρεώσεων). Θα καταργήσουμε όσες περισσότερες είναι δυνατόν, σε διαβούλευση με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015. Επίσης μέχρι το τέλος Ιουνίου 2014 θα καταργήσουμε όλες τις χρεώσεις οι οποίες χρηματοδοτούν τα επικουρικά ταμεία (που βρίσκονται υπό την εποπτεία του Υπ. Εργασίας), με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015, με χρηματοδότηση που θα προέλθει από την προσαρμογή της συνταξιοδοτικής δαπάνης σε αυτά τα ταμεία ή των εισφορών, σε αρμονία με την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 2012.

• Θα αξιολογήσουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 και νομοθετήσουμε μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 την κατάργηση των εισφορών υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν τις κύριες συντάξεις, σύμφωνα με το συνταξιοδοτικό χρονοδιάγραμμα παραπάνω και τους τρόπους χρηματοδότησης (είτε με αύξηση των ΕΚΑ ή τη μείωσης της δαπάνης). Αυτό θα περιλαμβάνει την διευθέτηση των εισφορών υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν συντάξεις, όπως αυτές προσδιορίστηκαν από την αξιολόγηση ανταγωνιστικότητας του ΟΟΣΑ. Θα περιλαμβάνει επίσης την κατάργηση όλων των χρεώσεων οι οποίες χρηματοδοτούν τα επικουρικά ταμεία (που εμπίπτουν στον κατά ESA95 ορισμό της γενικής κυβέρνησης αλλά είναι εκτός του Υπ. Εργασίας), με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 και θα προσαρμόσουμε την δαπάνη ή τις εισφορές σύμφωνα με την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 2012. Επίσης θα αξιολογήσουμε αναλυτικά όλες τις αμοιβαίες χρεώσεις μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 και θα νομοθετήσουμε την κατάργησή τους μέχρι τον Νοέμβριο του 2014.

• Τέλος, θα αξιολογήσουμε, σαν μέρος της μελέτης για τα ρυθμιζόμενα επαγγέλματα, μέχρι το τέλος Αυγούστου 2014 χρεώσεις που σχετίζονται με συναλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των χαρτόσημων, με σκοπό την αντικατάσταση των πιο στρεβλωτικών από αυτές με πιο αποτελεσματικούς φόρους. Θα αποφασίσουμε, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2014, σε διαβούλευση με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ, ποιες από αυτές τις χρεώσεις θα πρέπει να μειωθούν, καταργηθούν, να καταργηθεί ο εισοδηματικός προορισμός τους ή αντικατασταθεί. Θα προβούμε στις αντίστοιχες νομοθετικές ενέργειες μέχρι τον Νοέμβριο του 2014.

ΦΠΑ

Επιπρόσθετα, δεσμευόμαστε για μια περιεκτική μεταρρύθμιση του ΦΠΑ και σε συνεργασία με τους ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ θα: αξιολογήσουμε την πολιτική του ΦΠΑ και την διοίκησή του μέχρι τον Ιούνιο 2014, μειώσουμε τα διοικητικά βάρη και θα εξορθολογήσουμε το σύστημα επιστροφής ΦΠΑ μέχρι τον Ιούλιο 2014, συμπεριλαμβανομένου και του να επιτρέψουμε σε εταιρίες με ιστορικού πλήρους συμμόρφωσης ως προς τις δηλώσεις και τις πληρωμές και χωρίς ιστορικό φοροδιαφυγής για τα προηγούμενα δύο χρόνια, να λαμβάνουν τις επιστροφές χωρίς έλεγχο και θα νομοθετήσουμε την περιεκτική μεταρρύθμιση της πολιτικής και διοίκησης του ΦΠΑ μέσω πρωτεύουσας νομοθεσίας και άλλων εργαλείων μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2015 (διαρθρωτικό ορόσημο)».

Δείτε τα μεταφρασμένα κείμενα εδώ

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Νίκος Μπογιόπουλος:

Ο Φιντέλ Κάστρο στις 8 Γενάρη 1959 φτάνει στην Αβάνα. Ήδη η Επανάσταση έχει επικρατήσει από την 1 Γενάρη με την θριαμβευτική είσοδο του Τσε Γκεβάρα στην πρωτεύουσα. Ο Κάστρο δηλώνει: «Ζούμε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας μας. Η τυραννία έπεσε. Απέραντη είναι η λαϊκή χαρά. Έχουμε όμως ακόμα πολλά να κάνουμε. Δεν έχουμε την αυταπάτη να πιστεύουμε ότι από δω και μπρος όλα θα είναι εύκολα. Ισως στο μέλλον όλα θα 'ναι ακόμα πιο δύσκολα»...

Ο Κόλπος των Χοίρων

Τα λόγια του Κάστρο αποδεικνύονται προφητικά. Στις 13 Απρίλη 1961 εκδηλώνεται η ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας. Ανάμεσα στους νεκρούς από την έκρηξη που θα καταστρέψει το εμπορικό πολυκατάστημα «Ελ Ενκάντο» είναι και ο Φε ντε Βάγιε, μία από τις ηγετικές μορφές της επανάστασης. Δύο μέρες αργότερα, στις 15 Απρίλη, βομβαρδιστικά Β-26 ξεκινούν από την αμερικανική βάση στη Νικαράγουα τις αεροπορικές τους επιδρομές ενάντια στην Κούβα.

Στις 16 του Απρίλη μετά την ομαδική δημόσια κηδεία των θυμάτων των βομβαρδισμών, ο Φιντέλ Κάστρο πάνω σε μια πρόχειρη εξέδρα που έχει στηθεί στην Αβάνα και υπό τις επευφημίες μιας τεράστιας διαδήλωσης εθνικοποιεί όλες τις Αμερικάνικες εταιρείες και ανακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης: «Πόσο βοήθησαν αυτά τα γεγονότα το λαό μας να διδαχθεί! Αυτά τα μαθήματα είναι πολύτιμα, είναι οδυνηρά, είναι αιματηρά, αλλά πόσα ο λαός δεν απεκόμισε ως γνώση. Οι ιμπεριαλιστές – ήταν τα λόγια του Κάστρο - δεν μπορούν να μας συγχωρέσουν που είμαστε εδώ κάτω από τη μύτη τους ή να βλέπουν να οικοδομούμε την επανάστασή μας, μία σοσιαλιστική επανάσταση, ακριβώς στο υπογάστριο των Ηνωμένων Πολιτειών»...

Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπο των Χοίρων. Ηταν η πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αμερικάνικη ήπειρο.

 Την επόμενη μέρα, στις 17 Απριλίου 1961, οι κουβανέζικοι ραδιοσταθμοί μεταδίδουν μήνυμα του Φιντέλ Κάστρο με το οποίο ο λαός της Κούβας πληροφορούνταν ότι τα χαράματα της ίδιας ημέρας πλοία και αεροπλάνα των ΗΠΑ, σε συνεργασία με εγχώριους συνεργάτες τους, πατήσανε πόδι σε διάφορα σημεία του νησιού. Ο πιο συγκροτημένος πυρήνας τους είχε αποβιβαστεί στον Κόλπο των Χοίρων. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπου των Χοίρων. Η πρώτη ανοιχτή απόπειρα ανατροπής της επανάστασης στην Κούβα καταλήγει σε θριαμβευτική για τον κουβανέζικο λαό ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Το εμπάργκο

Λίγους μήνες μετά το φιάσκο των ΗΠΑ στον Κόλπο των Χοίρων, ο εμπνευστής της εισβολής Αμερικανός Πρόεδρος Κένεντι θέτει σε πλήρη εφαρμογή (Φεβρουάριος 1962) το εγκληματικό οικονομικό, εμπορικού και χρηματοπιστωτικό εμπάργκο των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας. Το εμπάργκο που μέχρι πέρσι υπολογιζόταν ότι οι ζημιές που έχει προκαλέσει στην κουβανέζικη οικονομία ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο 66 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το εμπάργκο διαρκεί πάνω από 50 χρόνια με ένα και μόνο στόχο: Την καταστροφή του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού συστήματος που έχει επιλέξει ο κουβανικός λαός ασκώντας το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση και κυριαρχία. Ο χαρακτήρας του εμπάργκο είναι δολοφονικός. Φτάνει μέχρι την απαγόρευση εισαγωγής στην Κούβα ιατρικών αναλώσιμων και υλικών, φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καρδιολογικές παθήσεις, σε ειδική διατροφή με θρεπτικές ουσίες για τα πρόωρα νεογέννητα βρέφη, σε σκευάσματα για τη θεραπεία παιδιών που έχουν υποστεί σοβαρά εγκαύματα, σε φάρμακα για το Αλτσχάιμερ, σε τρόφιμα, σε υλικοτεχική υποδομή για την Παιδεία και φυσικά εξαπλώνεται σε όλους τομείς της οικονομίας, από την κατασκευαστική βιομηχανία και το εμπόριο μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές της Κούβας.

Ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του εμπάργκο είναι πρόδηλος. Οι ΗΠΑ – και επί προεδρίας Ομπάμα – συνέχιζαν να εφαρμόζουν τους «νόμοι Τοριτσέλι και Χελμς Μπάρτον» μέσω των οποίων η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αναλάβει παράνομα το δικαίωμα να νομοθετεί εξ ονόματος άλλων χωρών σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους με την Κούβα! Στο πλαίσιο αυτών των νόμων οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο από οποιαδήποτε χώρα αράξει σε κουβανικό λιμάνι, οποιαδήποτε εταιρεία ή τράπεζα άλλης χώρας έρθει σε συναλλαγή με την Κούβα, υφίσταται τον αποκλεισμό ή την επιβολή προστίμων από τις ΗΠΑ! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ (12 Ιούνη του 2012) για την επιβολή προστίμου 619 εκατομμυρίων δολαρίων στην ολλανδική τράπεζα «ING» με την κατηγορία ότι  πραγματοποιούσε συναλλαγές από το 1990 έως το 2007 από επιχειρήσεις χωρών που συνεργάζονταν με την Κούβα...

Κάστρο: Θα πεθάνω και δεν θα το πιστεύουν!

Φυσικά η διαρκής επίθεση κατά της Κούβας δεν είναι μόνο οικονομική. Τα σαμποτάζ, οι προβοκάτσιες και οι «κρυφές» επεμβάσεις εναντίον της Κούβας όλα αυτά τα χρόνια έχουν επιφέρει το θάνατο σε πάνω από 3.000 Κουβανούς.   

Το χρήμα για αντικουβανική προπαγάνδα ρέει άφθονο: Μόνο τη δεκαετία 1997 – 2007 οι ΗΠΑ διέθεσαν στον ραδιοτηλεοπτικό τους πόλεμο ενάντια στην Κούβα πάνω από 257 εκατομμύρια δολάρια.

Όσο για τις προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια εξόντωσης του Φιντέλ Κάστρο (υπολογίζονται σε πάνω από 600 οι απόπειρες δολοφονίας του!) κατάντησαν ανέκδοτο, σε σημείο που ο ίδιος ο Φιντέλ πριν μερικά χρόνια δήλωσε: Οι Αμερικάνοι με έχουν «σκοτώσει» τόσες φορές που όταν κάποια στιγμή πεθάνω δεν θα το πιστεύουν ούτε οι ίδιοι!

Αμερικάνικος λαός: Όχι στο εμπάργκο!

Πώς λειτούργησε αυτή η πολιτική στη συνείδηση του ίδιου του Αμερικάνικου λαού; Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη το Φλεβάρη του 2012 από την «Angus Reid Public Opinion»το 62% των Αμερικανών τάσσονται υπέρ της ανασύστασης διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα, το 57% τάσσεται υπέρ της άρσης των ταξιδιωτικών περιορισμών και το 51% αντιτίθεται στον αποκλεισμό.

Πώς λειτούργησε αυτό το εμπάργκο στη συνείδηση όλων των λαών του κόσμου; Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, για 20 και πλέον φορές έχει υπερψηφιστεί το σχέδιο ψηφίσματος της Κούβας για την άρση αποκλεισμού που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στο νησί. Συνολικά 187 χώρες ψηφίζουν συνεχώς υπέρ της πρότασης της Κούβας, και δυο – τρεις εναντίον: Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Νησιά Μάρσαλ…

Τα αίτια της… έχθρας

Ποια τα αίτια της έχθρας των Αμερικανών ενάντια στην Κούβα; Τα περιγράφει ο Κάστρο στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας:

• «Ένα από τα πρώτα μέτρα της Επανάστασης υπήρξε η παραδειγματική τιμωρία των βασικών ενόχων για τα εγκλήματα που έγιναν από τη δικτατορία του Μπατίστα».
• «Δημεύτηκαν χωρίς καθυστέρηση όλα τα παράνομα αποκτημένα υλικά αγαθά που βρίσκονταν στα χέρια των αξιωματούχων του αιματοβαμμένου καθεστώτος».
• «Ο παλιός στρατός που είχε καταπιέσει σκληρά το λαό, διαλύθηκε και οι αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ένοπλες δυνάμεις, μεταβιβάστηκαν στον ένδοξο Επαναστατικό Στρατό, που, όπως έλεγε ο Καμίλιο Σιενφουέγκος: "Ηταν ο λαός, ντυμένος τ' αμπέχονο"».
• «Η δημόσια διοίκηση ξεκαθαρίστηκε από τα στοιχεία που είχαν συνεργαστεί με την τυραννία».
• «Η διεφθαρμένη και πουλημένη ηγεσία των συνδικάτων απομακρύνθηκε και τα δικαιώματα των εργαζομένων αποκαταστάθηκαν».
• «Οι εργάτες που είχαν απολυθεί από τις επιχειρήσεις στην περίοδο της δικτατορίας γύρισαν στις εργασίες τους. Σταμάτησε αμέσως το διώξιμο αγροτών από τη γη».
• «Στις 3 Μάρτη 1959 η Κουβανική Εταιρεία Τηλεφώνων – αμερικάνικο μονοπώλιο - που είχε αναμειχθεί στις βρώμικες υποθέσεις της τυραννίας σε βάρος των συμφερόντων του λαού, μπήκε κάτω από κρατικό έλεγχο».
• «Στις 6 Μάρτη ψηφίστηκε νόμος που μείωσε κατά 50% τα υψηλά ενοίκια που πλήρωνε ο λαός, μέτρο που ξεσήκωσε μεγάλο ενθουσιασμό στον πληθυσμό των πόλεων και δημιούργησε πραγματική αναταραχή στους αστικούς κύκλους».
• «Στις 21 Απρίλη όλες οι πλαζ της χώρας κηρύχτηκαν ελεύθερες για τη χρήση του λαού και καταργήθηκαν έτσι τα προνόμια και οι μισητές διακρίσεις που είχε επιβάλει η αστική τάξη σε πολλούς από αυτούς τους τόπους αναψυχής».
• «Στις 17 Μάη ψηφίστηκε η πρώτη Αγροτική Μεταρρύθμιση. Αυτό το αποφασιστικό, αναγκαίο και δίκαιο μέτρο, μας έβαλε άμεσα αντιμέτωπους όχι μόνο με την ντόπια ολιγαρχία, αλλά και με τον ιμπεριαλισμό, γιατί πολλές αμερικάνικες επιχειρήσεις είχαν στην ιδιοκτησία τους πελώριες εκτάσεις με τα πιο γόνιμα εδάφη της χώρας, κυρίως φυτεμένες με ζαχαροκάλαμο».
• «Στις 20 Αυγούστου 1959 μειώθηκε η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και μπήκε έτσι τέρμα στην ασυδοσία ενός αλλού τεράστιου αμερικανικού μονοπωλίου».
• «… η επανάσταση από τις πρώτες κιόλας μέρες καταπιάστηκε με τη φοβερή μάστιγα της ανεργίας κι έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον αγώνα για βελτίωση των αθλίων συνθηκών που επικρατούσαν, στην Παιδεία και στη λαϊκή Υγεία. Χιλιάδες δάσκαλοι στάλθηκαν στην ύπαιθρο, ενώ στις πιο απόμακρες γωνιές της χώρας μας άρχισαν να χτίζονται πολυάριθμα νοσοκομεία».
• «Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε με επιτυχία το έργο της εξάλειψης των τενεκεδοσυνοικιών που τόσο πλατιά διάδοση έχουν στις μεγάλες πόλεις της Λατινικής Αμερικής».
• «…οι ΗΠΑ σταμάτησαν τις εμπορικές τους πιστώσεις. Αυτό είχε σημαντική αρνητική επίδραση στις απαραίτητες για τη χώρα εισαγωγές. Έτσι, η Επανάσταση αναγκάστηκε να πάρει αυστηρά μέτρα οικονομίας. Αυτό όμως δεν το έκανε σε βάρος των φτωχών στρωμάτων του πληθυσμού, όπως γίνεται στον καπιταλιστικό κόσμο. Σταμάτησαν οι εισαγωγές των περιττών ειδών και καθιερώθηκε ισότιμη κατανομή των βασικών προϊόντων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο δίκαια, ριζικά και αναγκαία μέτρα που πήρε η Επανάσταση, η οποία είχε μπροστά της έναν απελπισμένο αγώνα επιβίωσης». (Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 1976).

Η Κούβα τα κατάφερε! 

Οι ΗΠΑ, επομένως είχαν κάθε λόγω να εξαπολύσουν αυτόν τον - με όλα τα μέσα - υπερπεντηκονταετή τους πόλεμο εναντίον της Κούβας. Αλλά η Κούβα τα κατάφερε. Και στάθηκε στα πόδια παρά την τεράστια δοκιμασία που υπέστη μετά τις εξελίξεις του 1990 με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.       

Σήμερα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Κούβα έχει «ένα από τα πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, όπως αυτά της Φινλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Σαγκάης, της Δημοκρατίας της Κορέας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και του Καναδά».

    Η Κούβα διαθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συστήματα Παιδείας, Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Η Παγκόσμια Τράπεζα, αναφέρει: «Η Κούβα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη για τα επιτεύγματά της στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας (...) Από την Κουβανική Επανάσταση το 1959 και μέχρι σήμερα, η χώρα έχει δημιουργήσει ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που εγγυάται την δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της στην εκπαίδευση και στην υγειονομική περίθαλψη (...). Άλλο επίτευγμα του νησιού είναι η εξάλειψη ορισμένων ασθενειών, η προσφορά ασφαλούς νερού και διάφορα άλλα βασικά για τη δημόσια υγεία. Η Κούβα έχει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες σε ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας στην περιοχή και έναν από τους μεγαλύτερους σε προσδόκιμο ζωής» («Καθημερινή», 16/11/2014).

Πριν την Επανάσταση

Πριν την Επανάσταση στην Κούβα, στο καπιταλιστικό φασιστικό κράτος υπό την δεσποτεία του δικτάτορα Μπατίστα, η εικόνα ήταν η εξής:         

• Πληθυσμός:  6,5 εκατομμύρια. Προσδόκιμο ζωής 54 χρόνια. Παιδική θνησιμότητα στο 66  τοις χιλίοις, δηλαδή 66 παιδιά στα χίλια μέχρι δώδεκα ετών.
• Οικονομία: Το 100/% της γης ανήκε σε φεουδάρχες. Το 90/% της παραγωγής ζαχαροκάλαμου στην εταιρεία «Μπακάρντι». Το 90% της παραγωγής,φρούτων και λαχανικών στην «Γιουνάιτεντ Φρούιτ Κόμπανι».
• Το πετρέλαιο, η ενέργεια, το ηλεκτρικό και το χρωμονικέλιο στις «ΕΣΣΟ», «ΙΤΤ», «ΕΛΚΕΥ» και Αμερικάνικες εταιρείες.
• Τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τα μέσα μεταφοράς και οι τράπεζες επίσης ανήκαν σε αμερικάνικες εταιρείες.
• Οι άστεγοι ή οι στεγασμένοι σε απάνθρωπες συνθήκες χωρίς νερό, ρεύμα και αποχέτευση ήταν το 70% του πληθυσμού,τόσο στις πόλεις ,όσο  και στην ύπαιθρο. Η χώρα ήταν μια τεράστια τενεκεδούπολη.
• Οι ασθένειες ,όπως φυματίωση, δάγγειος πυρετός, μηνιγγίτιδα, πολιομυελίτιδα, θέριζαν κυρίως τις μικρές ηλικίες. Πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν υπήρχε παρά μόνο σε αυτούς  που μπορούσαν να πληρώσουν.

Μετά την Επανάσταση

Μετά την Επανάσταση η φεουδαρχική ιδιοκτησία οργανώθηκε σε συνεταιρισμούς σοσιαλιστικής βάσης. Οργανώθηκε ένας τεράστιος έρανος σε όλη τη χώρα όπου συνεισέφεραν όσοι είχαν, για την εξαφάνιση των παραγκουπόλεων και το κτίσιμο νέων σύγχρονων για την εποχή πολυκατοικιών για να μην μείνει κανείς άστεγος. Έτσι εξάλειψαν μια για πάντα τις παράγκες από την  χώρα.

    Το ίδιο διάστημα επιτεύχθηκε ο στόχος για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες οι νέοι σπουδαστές, φοιτητές και δάσκαλοι δίδαξαν γραφή και ανάγνωση σε πάνω από 2.000.000 αναλφάβητους.

    Παρότι οι εξελίξεις του ’90 επέφεραν μια δεκαετία μεγάλων θυσιών  για τον λαό της, σήμερα η Κούβα, σε σύγκριση με την προ Επανάστασης περίοδο έχει καταφέρει:

• Να διπλασιάσει τον πληθυσμό της. Το προσδόκιμο ζωής έχει ανέλθει στα 78 χρόνια. Η παιδική θνησιμότητα έχε κατρακυλήσει στο 4,3 τοις χιλίοις, κάτω ακόμη και από τα όρια της ΕΕ.
• Το 90% των αναγκών τους σε φάρμακα και εμβόλια οι Κουβανοί τα παράγουν οι ίδιοι. Παιδικές ασθένειες και ασθένειες που στοιχειώνουν ακόμη τον Τρίτο Κόσμο, έχουν εξαφανιστεί. Το αγαθό της υγείας με υπερσύγχρονες υποδομές και  διαγνωστικά μηχανήματα προσφέρεται εντελώς δωρεάν στους Κουβανούς πολίτες. Η Κούβα είναι στις πρώτες θέσεις στον κόσμο στην αντιμετώπιση του καρκίνου, της καρδιολογίας, των μεταμοσχεύσεων οργάνων και της νεφρολογίας.
• Η Παιδεία είναι  έτσι οργανωμένη σε όλες τις βαθμίδες όπου ο γονιός δεν σπαταλάει ούτε ένα σεντς για την μόρφωση των παιδιών του. Η κατώτερη και η μέση βαθμίδα είναι ολοήμερη στην Κούβα, στο σχολείο τα παιδιά θα πάρουν το πρωί το γάλα που πρέπει, το δεκατιανό τους και το μεσημεριανό τους. Στο ολοήμερο σχολείο θα ασχοληθούν με τον αθλητισμό, την μουσική τον χορό, τις ξένες γλώσσες. Η μεταφορά τους γίνεται δωρεάν με τα σχολικά λεωφορεία. Η Κούβα είναι η χώρα της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής με τον υψηλότερο δείκτη στην Ανάπτυξη της Εκπαίδευσης (IDE), σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση της UNESCO «Εκπαίδευση για όλους». Ο δείκτης της Κούβας ήταν 0,983, ανώτερος ακόμα και από τον αντίστοιχο των ΗΠΑ. Η έκθεση της Unesco αναγνώρισε το 2011 ότι η Κούβα κατέχει το πιο υψηλό μορφωτικό επίπεδο της Καραϊβικής και την κατατάσσει 14η στον κόσμο.

«Patriaomuerte»!

Το Κουβανικό σοσιαλιστικό κράτος στα 55 χρόνια της ύπαρξης του, χωρίς ποτέ να κάνει έκπτωση στο διεθνιστικό του χρέος, πορεύτηκε και κέρδισε τη ζωή κάτω από το σύνθημα «Πατρίδα ή θάνατος» («Patria o muerte»). Έδωσε κάτω από ανείπωτες συνθήκες τη μάχη για το συνολικό όφελος και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής σε όλους τους τομείς και για κάθε Κουβανό πολίτη. Και την κέρδισε!

    Στα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν ξέρουν γράμματα, στα εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν εκπαίδευση ή υφίστανται την παιδική εργασιακή εκμετάλλευση, στα εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, στα εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό και υποδομές υγιεινής, στα εκατοντάδες εκατομμύρια άνεργων και ανασφάλιστων στο κόσμο, κανείς δεν ζει στην Κούβα. Τα θύματα φυλετικού, θρησκευτικού ή κάθε άλλου είδους ρατσισμού στην Κούβα είναι μηδέν.

Το τι θα ακολουθήσει μετά την προχτεσινή ιστορικής σημασίας ανακοίνωση για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των ΗΠΑ με την Κούβα είναι κάτι που θα το δούμε. Ένα είναι σίγουρο. Κι αυτό είναι το μήνυμα του κουβανικού λαού προς όλο τον κόσμο:

Η Κούβα έφτασε ως εδώ όρθια! Στάθηκε στα πόδια της χωρίς να προσκυνήσει! Χωρίς να γονατίσει! Χωρίς να υποταχθεί! Χωρίς να ταπεινωθεί! Με το λαό της (τον εξοπλισμένο λαό της) να μην εγκαταλείπει ούτε μια στιγμή, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμά του να αποφασίζει αυτός για τη ζωή του και για τη χώρα του!

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Ψυχρολουσία αποτέλεσε σίγουρα για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου το αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας στη Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του ο πρωθυπουργός δεν θα φανταζόταν ότι μόνο 5 από τους 24 ανεξάρτητους θα τάσσονταν στην πρώτη ψηφοφορία υπέρ του Σταύρου Δήμα. Μόνο οι πιο «κραγμένοι» ως φιλοκυβερνητικοί από τους ανεξάρτητους βουλευτές τάχθηκαν υπέρ του κυβερνητικού υποψηφίου. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η έκβαση της προχθεσινής ψηφοφορίας υπήρξε δυσάρεστο σοκ για τον κυβερνητικό συνασπισμό ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Η υποψηφιότητα Δήμα πέρασε «κάτω από τον πήχη» που είχε θέσει η κυβέρνηση για την πρώτη ψηφοφορία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε βουλευτής της ΝΔ μετά την ψηφοφορία αυτή. Η συγκέντρωση μόνο 160 ψήφων υπέρ της κυβέρνησης από τη μία και η συσπείρωση 135 δημόσιων «όχι» από την άλλη συν τους 5 απόντες, σίγουρα δεν προοιωνίζονται τα καλύτερα για την εκλογή του κυβερνητικού υποψηφίου.

Δημιουργούν καιροσκοπικές αναστολές για τους ταλαντευόμενους βουλευτές και σίγουρα δυσχεραίνουν τις προσπάθειες των ηγεσιών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να προσελκύσουν, να δελεάσουν ή να πιέσουν βουλευτές εκτός των κομμάτων τους προκειμένου να εξασφαλίσουν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος την προσωπική πολιτική τους επιβίωση. Μετά το αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας για την κυβέρνηση, σαφώς συρρικνώνεται ο αριθμός αυτών που σκέπτονταν να συμπαραταχθούν με το κυβερνητικό μπλοκ προκειμένου να παραμείνουν για ακόμη ενάμιση χρόνο στη Βουλή οι ίδιοι, εισπράττοντας την παχυλή βουλευτική αποζημίωση και απολαμβάνοντας τα σχετικά οικονομικά προνόμια των «πατέρων του έθνους».

Θεωρητικά μιλώντας, μειώνεται και η προθυμία εκείνων που θα επεδίωκαν να εξαγοραστούν, να δελεαστούν ή να εκβιαστούν, αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τέτοιοι βουλευτές, αφού μετά από ένα δεκαήμερο μπορεί να έχουμε υποχρεωτική προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Αυτό φυσικά και το γνώριζαν οι βουλευτές, αλλά στα μάτια της κοινής γνώμης η υπόθεση αυτή επεκτάθηκε στα όρια της βεβαιότητας μετά το προχθεσινό αποτέλεσμα των 160 «ναι» και των 135 «όχι», πράγμα όμως που κι αυτό με τη σειρά του ασκεί τεράστια πίεση στους «πρόθυμους» να συμπλεύσουν με την κυβέρνηση βουλευτές. Αυτή η βεβαιότητα όμως του κόσμου ότι οι 160 ψήφοι αποδεικνύουν ότι πάμε για εκλογές είναι αβάσιμη. Αλλο η εκτίμηση ότι πάμε προς εκλογές, την οποία συμμεριζόμαστε απολύτως και εμείς. Η βεβαιότητα περί αυτού θα υπάρξει μόνο όταν ολοκληρωθεί η τρίτη ψηφοφορία τη Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου.

Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη μέχρι να τελειώσει και η τρίτη ψηφοφορία. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μάζες και κοινωνικά ρεύματα, των οποίων η κίνηση προδιαγράφει το εκλογικό αποτέλεσμα, αν εκτιμηθεί σωστά. Εδώ έχουμε να κάνουμε με 30-40 βουλευτές όλους κι όλους που θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Η ματαιοδοξία τους, ο καιροσκοπισμός τους, η φιλαργυρία τους, οι σκοτεινές πτυχές του προσωπικού τους παρελθόντος ενδέχεται να καθορίσουν τη στάση τους, οπότε απολύτως καμία βεβαιότητα δεν μπορεί αντικειμενικά να υπάρξει για τη στάση του ενός ή του άλλου από αυτούς. Γι' αυτό και κανένας -κυριολεκτικά κανένας, ίσως ούτε καν οι... ίδιοι οι περί ων ο λόγος βουλευτές!- δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά για τη στάση που θα τηρήσει ο καθένας από τους «υπόπτους προθυμίας» κοινοβουλευτικούς!

Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη, επαναλαμβάνουμε. Υπάρχουν βουλευτές οι οποίοι κατά την προσωπική μας πολιτική εκτίμηση θα ψηφίσουν «ναι» στον όποιο κυβερνητικό υποψήφιο υπάρξει στην τρίτη ψηφοφορία και οι οποίοι ψήφισαν «όχι» προχτές! Κοινοβουλευτικές πηγές του κυβερνητικού στρατοπέδου με ιδιαίτερες γνώσεις για το ποιόν του κάθε βουλευτή -και των 300!- ισχυρίζονται ότι είναι εφικτή η συγκέντρωση 170-172 βουλευτών γύρω από οποιονδήποτε προτείνει η κυβέρνηση για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και ότι ακριβώς στα νούμερα αυτά βρίσκεται και η απόλυτη οροφή της με όλα τα μέσα (κυριολεκτικά!) συσπείρωσης βουλευτών που μπορεί να πετύχει η κυβέρνηση. Σε ένα δεκαήμερο θα διαπιστώσουμε αν η εκτίμησή τους είναι ορθή. Το πολιτικό κλίμα όμως που επικρατεί καθόλου δεν βοηθάει την κυβέρνηση.

Το χειρότερο ίσως γι' αυτήν είναι αυτή η εξαπλούμενη πεποίθηση ήττας της, η οποία δεν της επιτρέπει να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό επιλέγοντας για Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσωπικότητα της αντιμνημονιακής Αριστεράς - αν και κανένας σοβαρός αριστερός δεν θα επιθυμούσε να λειτουργήσει σαν σωσίβιο μιας μνημονιακής κυβέρνησης και να εξευτελιστεί! Επί της ουσίας πάντως, απαιτείται υπομονή έντεκα ημερών προκειμένου να μάθουμε οριστικά αν η Ελλάδα βαδίζει ή όχι σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦ. ''ΑΠΟΨΗ'' & ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΣΑΓΚΑΤΑΚΗ

Δεδομένου ότι στις 17 Δεκεμβρίου ξεκινούν οι διαδικασίες για την προεδρική εκλογή, εκτιμάτε ότι το 2015 θα μας βρει ή όχι με νέο Πρόεδρο Δημοκρατίας;

«Θεωρώ ότι δεν υπάρχουν πρακτικά πιθανότητες εκλογής Προέδρου από την παρούσα Βουλή. Οι πιθανότητες είναι μόνο… θεωρητικές. Από την άλλη, η εκλογή Προέδρου συνεπάγεται νέο Μνημόνιο και νέα σκληρά μέτρα τα οποία έχει δεχτεί η κυβέρνηση με e-mail στην τρόικα. Πρόκειται για παραπέρα “τσεκούρεμα” συντάξεων (τουλάχιστον 20%), νέες μειώσεις μισθών στο Δημόσιο, αύξηση έμμεσων φόρων (ΦΠΑ, κ.ά.), περικοπές κοινωνικών δαπανών, κατάργηση δικαιώματος απεργίας, κ.λπ.). Όσοι βουλευτές ψηφίσουν για εκλογή προέδρου, παίρνουν τεράστια ευθύνη στον ελληνικό λαό.

Οι εκβιασμοί και οι υπόγειες ενέργειες για την απόσπαση ψήφων πρέπει να καταγγελθούν. Πάνω απ’ όλα πρέπει να αποδοκιμαστεί η “κινδυνολογία” της κυβέρνησης και του ίδιου του κ. Σαμαρά, που βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ ως νέο… “σατανά”, καλώντας μάλιστα σε βοήθεια Μέρκελ, Σόιμπλε, Γιούνγκερ κ.ά. Αυτή η αθλιότητα δεν πρέπει να συνεχιστεί. Χρειάζεται άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, ανάδειξη αριστερής κυβέρνησης και εφαρμογή πολιτικής προοδευτικής εξόδου από την κρίση».

Τις προηγούμενες ημέρες το Χρηματιστήριο κατρακυλούσε. Συμφωνείτε με τη διατύπωση του Δ. Στρατούλη ότι η πτώση ήταν μία «τρομοκρατικού τύπου παρέμβαση» των αγορών και μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ;

«Η πτώση στο Χρηματιστήριο είναι σε μεγάλο βαθμό “στημένη” και εκφράζει γνωστές πρακτικές χειραγώγησης που έχουν πολιτικούς αλλά και κερδοσκοπικούς στόχους. Ωστόσο, δεν πρέπει να την υπερβάλουμε, διότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών και το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής ζωής (μικρομεσαίες επιχειρήσεις) κινούνται εκτός γεγονότων Χρηματιστηρίου. Παρ’ όλα αυτά, δημιουργούνται εντυπώσεις και τροφοδοτούν την “κινδυνολογία” ότι με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έχουμε γενικώς “αναστάτωση”, “αβεβαιότητα”  κ.ά. Στην πραγματικότητα, θα γίνει το αντίθετο. Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα τεθούν σε εφαρμογή άμεσα  μέτρα: πρώτον, αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, δεύτερον, επανεκκίνησης της οικονομίας, τρίτον, ανάκτησης εργασιακών δικαιωμάτων και, τέταρτον, θεσμικής ανασυγκρότησης του κράτους. Έτσι, ο λαός θα ανακουφιστεί άμεσα, ιδιαίτερα οι μισθωτοί, συνταξιούχου, επαγγελματίες, νεολαία, κ.ά. Το άγχος για το “χειρότερο αύριο” θα φύγει, θα σταματήσει η βύθιση στη φτωχοποίηση, θα ανοίξουν οι δουλειές, θα μειωθεί η ανεργία, κ.ά. Αυτά αποτελούν στοιχεία σταθερότητας και θεμελιώνουν μια αισιόδοξη και ελπιδοφόρα προοπτική για την ελληνική κοινωνία».

Μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να επαναδιαπραγματευτεί συμφωνίες που έχει κάνει η Ελλάδα με τους εταίρους της, χωρίς να διακυβευτεί ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός και η αναγκαία χρηματοδότηση της χώρας;

«Οι δεσμεύσεις των ελληνικών κυβερνήσεων στην τρόικα είναι άκυρες, διότι έγιναν κατά παράβαση του Συντάγματος (κανένα Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση δεν πέρασε στη Βουλή με 2/3). Κι αυτό το γνώριζε η τρόικα. Αυτά δεν είναι απλές “παραλείψεις”, αλλά κεφαλαιώδη θέματα εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εξ αρχής δηλώσει ότι αν γίνει κυβέρνηση θα ακυρώσει τα Μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Επίσης, ενώ παραμένει σταθερός στην ιδέα της “Ευρώπης των λαών και εργαζόμενων”, θεωρεί ως προτεραιότητα τη σωτηρία του ελληνικού λαού και όχι τη σωτηρία της Eυρωζώνης θυσιάζοντας τον ελληνικό λαό.! Ωστόσο, οι κυρίαρχες ελίτ Βρυξελών και Βερολίνου με το Μνημόνιο είχαν στόχο τη σωτηρία του ευρώ, μετατρέποντας τον ελληνικό λαό σε πειραματόζωο. Τότε, τι νόημα έχει η κοινή “ευρωπαϊκή πορεία”, όταν η Ε.Ε. μετατρέπεται σε γερμανικό “στρατόπεδο συγκέντρωσης” των λαών; Δυστυχώς, σε αυτό συναίνεσαν και οι μνημονιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Αν δεν είναι ραγιαδισμός και ξενοδουλεία, τότε τι είναι; Τέτοια γεγονότα δεν μπορούν να περάσουν έτσι. Θα ζητηθούν ευθύνες».

Τι περιλαμβάνει το εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ;

«Το μεγάλο θέμα που έχουμε μπροστά μας είναι το θέμα του τεράστιου δημόσιου χρέους. Παρά τις τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, εξαιτίας των πολιτικών Μνημονίου, είχαμε αύξηση αντί μείωση (από 125% του ΑΕΠ το 2009, έφθασε σήμερα 175%). Μεγάλες ευθύνες σε αυτό έχουν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., καθώς και η τρόικα (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ). Η ανάγκη διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και η εξόφληση του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης είναι η μόνη ρεαλιστική και βιώσιμη λύση. Επίσης, χρειάζεται δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών. Δεν μπορεί να ματώνει ο ελληνικός λαός με δάνεια για εξυγίανσή τους, και οι τράπεζες να μένουν στους ιδιώτες. Επί πλέον, για στήριξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης χρειάζεται παροχή ρευστότητας, και αυτό μπορεί να διασφαλιστεί με τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας, στα πλαίσια εξειδίκευσης του ρόλου κάθε δημόσιας τράπεζας. Επίσης, βασικό ρόλο θα έχει ο ευρύτερος δημόσιος τομέας (ΔΕΚΟ, ΠΔΕ, Αυτοδιοίκηση κ.ά.). Να σημειώσω ότι το μεταβατικό οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ξεκινάει από τα άμεσα μέτρα που ανακοίνωσε στη Θεσσαλονίκη και κλιμακώνονται με τη στήριξη πάντα του ελληνικού λαού, έχοντας ορίζοντα τη σοσιαλιστική προοπτική».

Τελικά, η πολυφωνία του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικός πλούτος, ή μήπως εξελίσσεται σε πρόβλημα ιδεολογικής ταυτότητας που μπερδεύει τους ψηφοφόρους, ενόψει και των συνεργασιών που θα απαιτηθούν μετεκλογικά;

«Θεωρώ ότι ο θόρυβος που ξεσηκώνεται από τα “διαπλεκόμενα” media της συγκυβέρνησης γύρω από την πολυφωνία του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπερβολικός και “εν πολλοίς” υποκριτικός. Θα ’λεγα τη λαϊκή φράση “η καμήλα δεν κοιτάζει την καμπούρα της”. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει από τη φύση του πολυσυλλεκτική δομή και εσωτερική πολυφωνία, την οποία θεωρώ δείγμα “πολιτικής υγείας”, αντί “σιγή νεκροταφείου” ή “ό,τι πει ο αρχηγός”. Αυτό που έχει σημασία, και δικαίως ο ελληνικό λαός το απαιτεί, είναι να εκφωνείται δημόσια από τα στελέχη του η κοινή θέση τού όλου ΣΥΡΙΖΑ. Εφ’ όσον εκφωνείται η κοινή θέση, ακόμα και αν συμπληρωματικά εκφράζεται προσωπικός προβληματισμός, θεωρώ ότι δεν δημιουργείται πρόβλημα. Ένα αριστερό κόμμα πρέπει να έχει συλλογικότητα, δημοκρατική λειτουργία και αποτελεσματική δράση, που μαζί με τα αξιακά φορτία της Αριστεράς και τις θεμελιωμένες προτάσεις αποτελούν πόλο συσπείρωσης ευρύτερων δυνάμεων και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, για προοδευτική διέξοδο από την κρίση και ένα ελπιδοφόρο φωτεινό μέλλον για τη νέα γενιά».

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η συνέντευξη δημοδιεύτηκε στην εφημερίδα ''Η ΑΠΟΨΗ'' (12/12/14)

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!   

Του ΚΩΣΤΑ ΖΕΥΓΟΥ   

Οι πρόσφατες κυβερνητικές αποφάσεις για την επίσπευση των διαδικασιών εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας έχουν βάλει τη χώρα σε κρίσιμη πολιτική τροχιά με ευρωπαϊκές, αν όχι και πλανητικές προεκτάσεις.

Ο Δεκέμβρης είναι μήνας σημαδιακός για τη χώρα.

Σε ένα άλλο Δεκέμβρη, πριν 70 χρόνια, με την ωμή Αγγλική ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση, κρίθηκε όχι μόνο η πορεία της χώρας μας αλλά σε σημαντικό βαθμό και η πορεία της μεταπολεμικής Ευρώπης και του κόσμου.

Τώρα, το Δεκέμβρη του 2014, το κρινόμενο πολιτικό διακύβευμα έχει μια πολύ διαφορετική αλλά εξίσου ιστορική σημασία.

Οι εξελίξεις στην Ελλάδα μπορεί να βάλουν σε δοκιμασία τη σημερινή άδικη τάξη πραγμάτων στην ΕΕ, αν όχι και να αναδείξουν ένα προοδευτικό πείραμα ανατροπής στην Ευρώπη με πλανητική σημασία.

Γι΄αυτό η Ελλάδα και το φρόνημα του ελληνικού λαού έχουν ξαναγίνει σε τούτη τη φάση ο μεγάλος στόχος της εγχώριας, της ευρωπαϊκής και διεθνούς αντίδρασης.

Η ανοικτή επέμβαση και η σχεδιασμένη πολιτική επίθεση εσωτερικού και ευρωατλαντικού κατεστημένου, σε ενός άλλου είδους «Δεκεμβριανά», έχει ήδη ξεκινήσει.

Θεμελιώδης επιδίωξη των κυρίαρχων κύκλων είναι να συνεχιστεί «πάση θυσία» η αστική μνημονιακή διαχείριση της χώρας και η δορυφορική της παράδοση στη Γερμανική ευρωζώνη, στον ευρωατλαντισμό και στις αμερικανο-ισραηλινές πολιτικοστρατιωτικές και ενεργειακές στρατηγικές στην περιοχή μας.

ΕΝΤΥΠΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝΤΑ

Οι τίτλοι των κυρίαρχων εντύπων του κατεστημένου το Σαββατοκύριακο ήταν στην ουσία πολεμικά ανακοινωθέντα φόβου και τρομοκράτησης των πολιτών, ενόψει της «πυρηνικής απειλής» που υποτίθεται αντιπροσωπεύει η Αριστερά.

«Εφιαλτικά σενάρια» ήταν ο κεντρικός τρομολαγνικός τίτλος της «Ημερησίας» του Σαββατοκύριακου (13-14/12). Ακολουθούσαν ως βροχή οι εκφοβιστικοί παραληρηματικοί υπότιτλοι: «Το πολιτικό σκηνικό εκτροχιάζει την οικονομία», «Καταρρέουν έσοδα, ΧΑ. Εκτινάσσονται τα spreads.», «Σε κρίσιμη καμπή η χώρα. Το θολό πολιτικό τοπίο προκαλεί αναταράξεις σε μετοχές και ομόλογα», «Αγωνία στον επιχειρηματικό κόσμο για τις επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία», «Συναγερμός στους κλάδους του τουρισμού και του εμπορίου», «Παγώνουν επενδυτικά σχέδια, αποκρατικοποιήσεις και μεταρρυθμίσεις», «Οι αγορές προειδοποιούν», «Σήμα κινδύνου από Μoody's - "Μοντέλο Κύπρου" βλέπει η Goldman».

Ακολουθούσε το «Βήμα της Κυριακής» (14/12) με πυχαίο τίτλο: «Ο φόβος φέρνει ανατροπές για Πρόεδρο και κάλπες» και υπότιτλους: «Η βίαιη αντίδραση των αγορών πιέζει κόμματα, βουλευτές και πολίτες». «Κλείνει η ψαλίδα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ»! «Έξι στους δέκα ανησυχούν για το Ευρώ και θέλουν Πρόεδρο». Στην πρώτη σελίδα, επίσης, το Βήμα της Κυριακής καλούσε με κύριο άρθρο του σε «συνεννόηση» και «προσυμφωνία» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Τη σκυτάλη έπαιρνε η «Καθημερινή» της Κυριακής (14/12) με πελώριο πρωτοσέλιδο, πάνω – πάνω, κύριο ανυπόγραφο άρθρο, πράγμα εντελώς ασύνηθες, με τίτλο μομφή προς τον ΣΥΡΙΖΑ: «Όλα για την εξουσία;».

Η κυριακάτικη «RealNews» επέλεξε να «τρομοκρατήσει» με τον Σαμαρά αυτοπροσώπως, του οποίου, πάλι ασυνήθιστα, φιλοξένησε, ως πρώτο θέμα της (!), μεγάλο άρθρο του με υστερικές κραυγές κατά του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Η νέα συστημική πολεμική διάταξη του κυρίαρχου τύπου δεν συνοδεύεται μόνο από τηλεοπτικά δελτία στα μεγάλα μέσα, τα οποία έχουν «ξεσαλώσει» σε κινδυνολογία αλλά κυρίως με τις ωμές επεμβάσεις σύσσωμου, σχεδόν, του ευρωενωσιακού κατεστημένου και των μεγάλων ξένων συστημικών εντύπων και στις δύο πλευρές του ατλαντικού.

Οι εμετικές αποικιοκρατικές δηλώσεις Σόιμπλε, Γιούνκερ, Μοσκοβισί, Κάρλο Πάντοαν, Γκάμπριελ, Σταϊνμάγιερ, είναι μόνο ένα δείγμα της απροκάλυπτης επέμβασης του νέου ευρωενωσιακού ολοκληρωτισμού, που έχει ακυρώσει τη δημοκρατία.

Την ίδια ώρα οργιάζει ο ευρωπαϊκός και διεθνής κατεστημένος τύπος, ο οποίος εμφανίζει, περίπου, σαν «βρυκόλακα» τον ΣΥΡΙΖΑ και πρόξενο «λιμών και καταποντισμών» για την ΕΕ, ενώ Σαββατιάτικο άρθρο των «FinancialTimes» φτάνει στο σημείο να θεωρεί ότι ενδεχόμενο “Grexit”, με τα «δεινά» που θα επιφέρει, θα καταστήσει τάχα την Ελλάδα «Ιφιγένεια» και θα βοηθήσει τη Γερμανία και τις Βρυξέλλες να ξεκαθαρίσουν το τοπίο με τις ανησυχητικές γι’ αυτούς εξελίξεις σε Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία.

ΤΟ ΒΑΡΥ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ ΤΩΝ «ΑΓΟΡΩΝ»

Το βαρύ πυροβολικό, όμως, για την αντίδραση κατά της ελληνικής Αριστεράς θεωρείται το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, δηλ. οι περίφημες αγορές, οι οποίες απειλούν να οδηγήσουν, με το ναυάγιο της Προεδρικής Εκλογής, σε κυριολεκτική απαξίωση και εξαφάνιση το Χρηματιστήριο, να ανεβάσουν στο «θεό» τα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και να κόψουν πλήρως, τις ήδη κομμένες ξένες επενδύσεις στη χώρα.

Στο πλαίσιο αυτού του παροξυσμού δεν λείπουν και εκείνοι οι κύκλοι που σχεδιάζουν να εξωθήσουν στα απώτατα ακραία όρια τους τις επιλογές οικονομικής αποσταθεροποίησης, με στόχο να προκαλέσουν χάος και πανικό στη χώρα.

ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ Ή ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Δεν ξέρω κατά πόσο όλες οι αριστερές προοδευτικές δυνάμεις έχουν πλήρη επίγνωση και συνειδητοποιούν σε βάθος το μέγεθος των προκλήσεων της συγκυρίας και τις ιστορικές ευθύνες τους, ώστε η ιστορία να μην επαναληφθεί σαν φάρσα με πολύ τραγικότερες, ίσως, συνέπειες.

Δεν ξέρω αν κάποιοι αριστεροί κύκλοι έχουν ήδη προαποφασίσει, περίπου, την αναδίπλωση μπροστά στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει από την αντίδραση και βρίσκεται ακόμα στην αρχή. Δεν ξέρω ακόμα αν κάποιοι άλλοι κύκλοι της λεγόμενης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, στο όνομα της «καθαρότητας», της «επανάστασης» και της «κομμουνιστικής προοπτικής» ή και με άλλοθι τον «συμβιβασμένο» ΣΥΡΙΖΑ, έχουν πιάσει «τα απόσκια» και περιμένουν ένα ανύπαρκτο άλλο «γύρο» που θα ακολουθήσει την "συντριβή" ή "ενσωμάτωση" του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε κάθε περίπτωση, τέτοιου είδους στάσεις και επιλογές είναι απόλυτη ανάγκη να εγκαταλειφθούν μπροστά στο μέγεθος του πολέμου που έχουν εξαπολύσει και θα κλιμακώσουν οι αντίπαλοι, προκειμένου να ματαιώσουν την έλευση μιας κυβέρνησης της Αριστεράς και στην περίπτωση που συμβεί το «ατύχημα», να καταστήσουν, εφ' όσον το μπορέσουν, αυτήν την κυβέρνηση παρένθεση ή γρήγορα να την προσαρμόσουν, αυτοδύναμη είτε με συνεργασίες "ομηρίας", στην υγιή νεοφιλελεύθερη μνημονιακή τροχιά και στην «κανονικότητα».

ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ

Η ταχύτητα των εξελίξεων είναι ιλιγγιώδης. Η ριζοσπαστική Αριστερά έχει ελάχιστο, σχεδόν αμελητέο, χρόνο από τη μια για να καλύψει όσο το δυνατόν μεγάλα κενά και καθυστερήσεις χρόνων και από την άλλη να συλλάβει γρήγορα και με τη μέγιστη δυνατή ενάργεια τις νέες καταστάσεις, τις νέες προκλήσεις και τα νέα καθήκοντα. Θεμελιώδεις προτεραιότητες αυτής της πιεστικής ποιοτικής προσπάθειας είναι το κίνημα και το πολιτικό και προγραμματικό σχέδιο της νέας ριζοσπαστικής προοδευτικής πορείας και φυσικά, το ζήτημα της κοινής δράσης και συμπαράταξης των Αριστερών δυνάμεων.

Σήμερα, μπροστά στις κάλπες, η όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένη προετοιμασία για την επόμενη μέρα, χωρίς αυταπάτες και χωρίς ψευδαισθήσεις για τα προβλήματα, γίνεται ακόμα πιο επείγουσα, ειδικά για τις πρώτες βδομάδες της διακυβέρνησης, ενώ η κάλυψη του κενού ανάμεσα στους μεγάλους ανατρεπτικούς στόχους του εγχειρήματος και σε μια κοινωνία που απλώς θα παρακολουθεί παθητικά την προσπάθεια γίνεται όρος ανάληψης και επιβίωσης του προοδευτικού εγχειρήματος. Ανατρεπτικοί στόχοι χωρίς μεγάλο αντίστοιχα κίνημα, δεν μπορούν να υπάρξουν, όπως δεν μπορεί να υπάρξει ανατροπή χωρίς σύγκρουση με σκληρές κατεστημένες δομές και μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα.

ΚΩΣΤΑΣ ΖΕΥΓΟΣ

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Επιστολή απάντηση του Γ. Αλεβιζόπουλου, εργάτη της Ν/Ζ Περάματος, για τα ψέματα του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ:

Με αφορμή την χρησιμοποίηση του τίτλου του σωματείου σε άρθρο της εφημερίδας «Ριζοσπάστης», προκύπτει το ερώτημα; Όλα όσα ανυπόστατα αναφέρονται, ήταν απόφαση συνεδρίασης της Διοίκησης του σωματείου, ή άποψη μιας παράταξης, που με λαθροχειρία χρησιμοποιεί τον τίτλο του σωματείου;

Όπως φαίνεται, σήμανε συναγερμός στο «σινικό τοίχος» του ΠΑΜΕ, μετά την αναγγελία και άλλου συνδυασμού στις εκλογές του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδος, στο οποίο κινούνται και συμπεριφέρονται σαν να είναι «τσιφλίκι» τους και δεν τολμά άλλος να εισχωρήσει.

Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πολύ καλά, ότι για να περάσεις τη πόρτα σωματείου που έχει τον «έλεγχο» το ΠΑΜΕ, χρειάζεσαι πιστοποιητικό κομματικών φρονημάτων και κάθε βήμα που επιχειρείται, αντιμετωπίζεται με τόνους λάσπης και ψευτιάς.

Μπροστά στην αγωνία τους να παραμείνει το σωματείο τσιφλίκι τους, άβατο για το σύνολο των εργαζομένων και «κομματικό μαγαζί» τους, δεν τους σταματά τίποτα, φτάνοντας στο σημείο να πουλάνε «νταϊλίκια» και νέου τύπου τρομοκρατία.

Εκείνο που τους ανησυχεί και τους τρομάζει, είναι η πιθανότητα να σπάσει το άβατο του κομματικού κλειστού κλάμπ, που λειτουργεί με όρους κομματικής πελατείας.

Αλλά όλη η λάσπη και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, μήπως έχει ως στόχο, να κρυφτούν τα «ερωτηματικά» που εκφωνούνται από τους εργαζόμενους; Όπως:

Σύμφωνα με καταγγελίες συναδέλφων, τα μεγάλα ψηφοδέλτια που καμαρώνουν ότι συγκροτούν, τα συμπληρώνουν με τη συνδρομή και των εργοδοτών, που τους προμηθεύουν «πρόθυμους» εργαζόμενους, με αντάλλαγμα μερικά μεροκάματα, εκμεταλλεύοντας οι «αθεόφοβοι» το δράμα της ανεργίας;

Σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν, είναι στελέχη τους εκτεθειμένα για χρηματισμό και αναγκάστηκαν να τα ανακυκλώσουν;

Σημερινό τους στέλεχος, ήταν διορισμένο από πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ στα Ναυπηγεία Ελευσίνας;

Μετακινήθηκε αργότερα με εντολή Ταβουλάρη – και άνωθεν συνεννόηση- στη Ζώνη, σε ειδική αποστολή;

Συνεχίζεται και σήμερα η μισθοδοσία του από τον Ταβουλάρη;

Τέλος για όσα ανήκουστα γράφονται για τη Χρυσή Αυγή, μήπως πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής και γνωστός «κεφαλοκυνηγός» στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, ήταν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΜΕ;

Συνάδελφοι Μεταλλεργάτες,

Είναι στο δικό μας χέρι να βάλουμε τέλος στον άρρωστο κομματισμό, που λειτουργεί με πελατειακές λογικές, περιχαρακώνει, διχάζει και κατακερματίζει τη δύναμη των εργαζομένων.

Εμείς που κάναμε – όπως αποδεικνύεται – τολμηρό βήμα, να πάμε κόντρα στον καιρό και στις εντολές του ΠΑΜΕ, που δεν ζητήσαμε πιστοποιητικό κομματικών φρονημάτων, που δεν ψάξαμε στο πολιτικό φακέλωμα των εργαζομένων, δεν χάνουμε τη πίστη και το στόχο μας, να πρωτοστατήσουμε για συνδικάτο όλων των εργαζομένων.

Υπηρετούμε το ταξικό καθήκον, που είναι η ενότητα των εργαζομένων απέναντι στον ταξικό εχθρό και δεν θα παρασυρθούμε στο διχασμό του ΠΑΜΕ.

Οι μάσκες έπεσαν πραγματικά και αποκαλύπτουν ποιοί είναι αυτοί που προσφέρουν υπηρεσίες στην εργοδοσία, εξασφαλίζοντας τον διχασμό και τη διάσπαση των δυνάμεων των εργαζομένων, την ώρα και τη στιγμή που ύψιστο ταξικό καθήκον είναι η ενότητα και η οργάνωση της εργατικής τάξης.

Θα παλέψουμε για συνδικάτο όλων των εργαζομένων και όχι «των εκλεχτών», θα υπερασπιστούμε τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων, θα αγωνιστούμε ενάντια στις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές που ρημάζουν τη χώρα και τους εργαζόμενους σε αυτή τη ζωή και όχι στη δευτέρα παρουσία, που οδηγεί στην παραίτηση.

Αυτή τη προσπάθεια χαρακτηρίζουν αλισβερίσι και μαγειρέματα, γιατί δεν τους ενδιαφέρουν τα προβλήματα των εργαζομένων, αλλά η κομματική σοδειά και τα κλειδιά του κομματικού κλαμπ που έχουν μετατρέψει το συνδικάτο.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr