«Συνεχίζοντας την καλά δοκιμασμένη από τις «εθελούσιες απολύσεις» τακτική η εργοδοσία της «Wind» σε άψογο συγχρονισμό με αυτή της «Vodafone», η οποία κάνει ακριβώς τα ίδια, προσπαθεί να μεταφέρει εργαζόμενους από τμήματα του δικτύου και του NMC στην «Victus»», τονίζει το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων «WIND», καθώς όπως αναφέρει, «λειτουργώντας όπως πάντα υπογείως και πίσω από την πλάτη του σωματείου στριμώχνουν τους συναδέλφους σε ένα δωμάτιο με το director και τον manager τους όπου ανακοινώνουν πως κομμάτι του έργου της εταιρείας μεταφέρεται στην «Victus» και μαζί και ο αντίστοιχος συνάδελφος. Δεν δίνουν καν το χρόνο και το περιθώριο στον εκάστοτε συνάδελφο να το σκεφτεί αφού ούτε επιλογή αν θέλει να πάει του δίνουν ούτε καν τη δυνατότητα να συμβουλευτεί ή να συζητήσει με κάποιον. Αφού υπογράφουν παραίτηση στη συνέχεια παραδίδονται στο HR της «Victus» για να υπογράψουν σύμβαση».

«Είναι ξεκάθαρο τι προσπαθούν να κάνουν. Θέλουν να ξεχάσουμε πως και στην «Wind» και στην «Vodafone» υπήρχαν συλλογικές συμβάσεις τις οποίες δεν θέλουν με κανένα τρόπο να ανανεώσουν οι διοικήσεις. Γι’ αυτό πιάνουν έναν-έναν τον κάθε συνάδελφο, γι’ αυτό ουσιαστικά αποκρύβουν στην κουβέντα πως στην «Victus» υπάρχει συλλογική σύμβαση. Φοβούνται γιατί ξέρουν πως συλλογικά μαζί με τα σωματεία του οι εργαζόμενοι μπορούν παλέψουν ώστε να διασφαλίσουν πραγματικά τα δικαιώματά τους ανεξάρτητα με το αν θα υπογράψουν, με τη θέλησή τους και όχι εκβιαστικά σε ένα τέταρτο, τη μετακίνησή τους. Κανείς δεν μας χάρισε τίποτα. Οι μισθοί που έχουμε, οι όροι εργασίας και αμοιβής, τα επιδόματα και οι ώρες δουλειάς είναι κερδισμένα με σκληρούς αγώνες όχι μόνο στη «Wind», τη «Vodafone» και τη «Victus» αλλά σε όλο τον κλάδο και πανελλαδικά. Ό,τι μας «παραχωρούν» οι εργοδότες είναι εξαιτίας των σωματείων, των αγώνων, των νικών που είχαμε. Αυτό θέλουν να αποκρύψουν και μας καλούν έναν-έναν», συνεχίζει και συμπληρώνει:

«Καλούμε τους συναδέλφους που δεν έχουν υπογράψει να μη βάλουν την υπογραφή τους σε καμία παραίτηση και καμία σύμβαση και τους συναδέλφους που υπέγραψαν να έρθουν σε επαφή με το σωματείο. Μαζί θα συζητήσουμε τα πρακτικά και νομικά θέματα, θα αποφασίσουμε συλλογικά τι πρέπει να διεκδικήσουμε, μαζί θα βάλουμε τέλος στην πρακτική του ξεμοναχιάσματος και της τρομοκρατίας. Εμείς έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να την επιβάλουμε όταν είμαστε οργανωμένοι, συσπειρωμένοι και αποφασισμένοι στα σωματεία μας. Οργανωμένοι παλεύουμε για επιχειρησιακή και κλαδική σύμβαση. Απαιτούμε διασφάλιση των θέσεων και των όρων εργασίας όλων. Καμία βλαπτική μεταβολή – καμιά απόλυση!»

πηγη: ergasianet.gr

Πολλαπλάσιος είναι ο αριθμός των ανδρών που αυτοκτόνησαν στην Ελλάδα το έτη 2008-2016, από αυτόν των γυναικών , σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αποτυπώνουν τον αριθμό των αυτοκτονιών τα συγκεκριμένα έτη.

Πηγή: ΑΜΠΕ - enikos.gr

«Κελάηδησε» λίγες μέρες πριν τις εκλογές ο Ελ. Συναδινός, ευρωβουλευτής των ναζί της Χρυσής Αυγής που αποχώρησε από την οργάνωση τον Απρίλιο του 2018.

Από το jailgoldendawn.com

Ένα δίκτυο μαύρης και παράνομης χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής από τα κονδύλια της Ε.Ε. είχαν στήσει ο Νίκος Μιχαλολιάκος και η ηγετική ομάδα της οργάνωσης, όπως αποκαλύπτει ο στρατηγός Ελευθέριος Συναδινός. Σε δηλώσεις του στη Realnews (Κείμενο: Αλέξανδρος Κόντης, Real News, 12/5/2019) ο ευρωβουλευτής, που αποχώρησε από την οργάνωση τον Απρίλιο του 2018, αναφέρει ότι τα τρία εκλεγμένα μέλη της Ευρωβουλής και οι υπάλληλοί τους μετέφεραν στα ταμεία της οργάνωσης πάνω από το ήμισυ των αποδοχών τους. Τονίζει, μάλιστα, ότι το «κοινωνικό έργο», για το οποίο δήθεν προορίζονταν τα χρήματα,
δεν έγινε ποτέ.

«Αφ’ ης στιγμής εξελέγην ευρωβουλευτής, ομού με τους έτερους συναδέλφους μου, τον στρατηγό Γεώργιο Επιτήδειο και τον Λάμπρο Φουντούλη, συμφωνήσαμε να εμβάζουμε μηνιαίως στα ταμεία της Χρυσής Αυγής το 50% της μηνιαίας αποζημίωσής μας – να σημειωθεί ότι η αρχική συμφωνία ήταν για 40%. Πλέον αυτού και χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε αρχική δέσμευση, επιβλήθηκε από την κεντρική διοίκηση οι διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί βοηθοί μας να τη χρηματοδοτούν έκαστος με 1.000 ευρώ μηνιαίως. Η συμφωνία ήταν ότι τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιούνταν για δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα, διανομή τροφίμων σε απόρους, χρηματικά βοηθήματα σε ανέργους κ.λπ. Ειρήσθω εν παρόδω, η Χρυσή Αυγή σταμάτησε κάθε είδους κοινωνική δράση από το 2014, οπότε εύλογα δημιουργείται η απορία πού διοχετεύθηκαν», δηλώνει ο Ελ. Συναδινός, ο οποίος είναι εκ νέου υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην εκλογική συνεργασία του ΠΑΤΡΙΕ, του πολιτικού φορέα που έχει ιδρύσει ο ίδιος με τον ΛΑΟΣ.

Eίναι πολλά τα λεφτά

Ερωτώμενος για το ύψος του ποσού που έχει διοχετευτεί στη Χρυσή Αυγή με αυτόν τον τρόπο, ο Ελ. Συναδινός επισημαίνει ότι ανέρχεται στο 1 εκατ. ευρώ. «Αναφερόμαστε σε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό της τάξης του 1.000.000 ευρώ, περίπου. Παρά τις κατ’ επανάληψιν οχλήσεις από μέρους και των τριών ευρωβουλευτών προς τη Χρυσή Αυγή και τον οικονομικό διευθυντή αυτής να μας δοθεί ο οικονομικός απολογισμός των χρημάτων, κατά τη νόμιμη και ηθική απαίτηση “όλα στο φως”, με πλήρη διαφάνεια, αυτό δεν κατέστη πραγματικότητα».

«Δεν με ενδιαφέρει»

Σύμφωνα με τον στρατηγό, ο ίδιος ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Ν. Μιχαλολιάκος, είχε εκφράσει την αδιαφορία του γι’ αυτόν τον παράνομο τρόπο χρηματοδότησης της οργάνωσης. «Πριν από περίπου δύο χρόνια, αναθεωρήθηκε ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου απαγορεύθηκε ρητά η χρηματοδότηση εθνικών κομμάτων από χρήματα που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση, πλην αυτών της αποζημίωσης των ευρωβουλευτών. Οταν ενημερώσαμε τον κ. Μιχαλολιάκο ότι η χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής από πλευράς των βοηθών είναι πλέον παράνομη, η απάντησή του ήταν επί λέξει “δεν με ενδιαφέρει, εγώ θέλω να έρθουν τα χρήματα, έστω και μαύρα”. Φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, αυτό δεν έγινε αποδεκτό από μέρους μου», λέει ο Ελ. Συναδινός, εξηγώντας τον βασικό λόγο αποχώρησής του από τη Χρυσή Αυγή.

«Ομως, εδώ αξίζει να σημειωθεί το εξής: Τη στιγμή που αναφέραμε ότι πλέον ήταν παράνομη η όποια χρηματοδότηση από τους βοηθούς, η κεντρική διοίκηση έστειλε ένα e-mail στους βοηθούς και τους απαγόρευε με οποιονδήποτε τρόπο να καταβάλλουν τα αντίστοιχα ποσά στη Χρυσή Αυγή, προσπαθώντας έτσι να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη στην περίπτωση που υποκύπταμε και της παρείχαμε αυτού του είδους τη χρηματοδότηση», προσθέτει.

«Το πού κατέληξαν τα χρήματα αυτά δεν γνωρίζω, αυτό που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι ότι ούτε κοινωνικό έργο πραγματοποιήθηκε με αυτά, ούτε βοηθήθηκαν τοπικές οργανώσεις – για όσες και για όσο λειτουργούσαν, αυτό γινόταν από το υστέρημα κάποιων μελών της Χρυσής Αυγής. Τα συμπεράσματα τα αφήνω στους αναγνώστες σας», δηλώνει με νόημα.

«Νεοναζί, όχι πατριώτες»

Επιζητώντας μια δεύτερη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Ελ. Συναδινός χαρακτηρίζει τη Χρυσή Αυγή όχι πατριωτικό ή εθνικιστικό κόμμα, αλλά νεοναζιστικό. «Από τη δική μου πλευρά, προσπάθησα να αναδείξω θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και την οικειοποίηση του όρου “Μακεδονία”, την τουρκική παρέμβαση στη Θράκη και την ανεδαφική αμφισβήτηση των ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου, την παράνομη μετανάστευση και την ανάγκη για μια Ευρώπη με ισχυρά και ασφαλή σύνορα. Υπήρξαν αρκετές επιτυχίες, όπως στο θέμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, οι οποίες έχουν παγώσει. Μπορεί ο Σουλτς να με απέβαλε παράτυπα από την Ολομέλεια επειδή είπα την αλήθεια για την Τουρκία, αλλά με αυτόν τον τρόπο συνέβαλα στην τελική απόφαση που έλαβε η Ενωση έναντι της Τουρκίας», δηλώνει για την προηγούμενη θητεία του.

«Οι στόχοι παραμένουν οι ίδιοι, με μόνη διαφορά πως μετά τις εκλογές οι συσχετισμοί και τα δεδομένα εντός Ελλάδος αλλά και στο εξωτερικό θα είναι διαφορετικά και τα μέσα που θα έχω στη διάθεσή μου διευρυμένα. Στην προηγούμενη θητεία μου, συνεργαζόμενος με τη Χρυσή Αυγή, κάθε προσπάθεια για συνεργασία με τις πολιτικές ομάδες του ENF της Μαρίν Λεπέν και του EFDD του Φάρατζ ήταν ανεπιτυχής, καθόσον η Χρυσή Αυγή αποτελούσε και αποτελεί κόκκινο πανί για όλους, ως ένα νεοναζιστικό και όχι πατριωτικό ή εθνικιστικό κόμμα», καταλήγει ο Ελ. Συναδινός.

πηγη: imerodromos.gr

Ανάλυση: Γιώργος Παυλόπουλος

Κλασική συνταγή προεκλογικών παροχών

Από τα 31 και πλέον δισ. του σωρευμένου υπερπλεονάσματος που προέκυψε από τη ληστεία του λαού, τα 16 είναι το «μαξιλάρι» ασφαλείας του ESM,

τα 3,6 θα δοθούν για την αποπληρωμή του ΔΝΤ και μόνο ένα μικρό μέρος και με το σταγονόμετρο θα δοθεί σε παροχές

-δηλαδή απλά με διαφορετική μορφή από το γνωστό «κοινωνικό μέρισμα».

Κέρδη για λίγους, φτώχεια για πολλούς

«Ήρθε η ώρα όσοι έβαλαν πλάτη στα δύσκολα, οι πολλοί δηλαδή, να γευτούν τους καρπούς των θυσιών τους», δήλωσε στο Ζάππειο ο Τσίπρας, πλαισιωμένος από τους υπουργούς του Τσακαλώτο, Δραγασάκη και Αχτσιόγλου. Προτού, ωστόσο, διερευνήσουμε τι ακριβώς θα γευτούν αυτοί στους οποίους αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός, οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι στο εξής: Ως σήμερα, με τις θυσίες τους έχουν ποτίσει καλά το δέντρο του κεφαλαίου, βοηθώντας το να μείνει όχι απλώς ζωντανό αλλά και εύρωστο στα δύσκολα για τους ίδιους χρόνια.

Τα επίσημα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: Το 2018 ήταν για τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις η καλύτερη χρονιά από την έναρξη της κρίσης – ενώ οι 30 από τις 179 έχουν καταγράψει την υψηλότερη κερδοφορία στην ιστορία τους. Συνολικά, εάν εξαιρεθούν οι λεγόμενες «έκτακτες διακυμάνσεις», ο τζίρος αυξήθηκε κατά 10% και τα καθαρά κέρδη κατά 14%. Μάλιστα, για το 2019 και τα επόμενα έτη, η εικόνα αναμένεται ακόμη καλύτερη, λόγω της σταδιακής μείωσης του συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων από το 29% στο 25% και της γενναίας επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών.

Την ίδια στιγμή, για τους πολλούς τα πράγματα κάθε άλλο παρά βελτιώνονται. Όπως φαίνεται στους πίνακες του ΕΦΚΑ, οι τρεις στους δέκα στις λεγόμενες «κοινές επιχειρήσεις» εργάζονταν πέρυσι με καθεστώς μερικής απασχόλησης και αμοιβή που έφτανε το… ιλιγγιώδες ποσό των 384,22 ευρώ μεικτών ανά μήνα. Κι όχι μόνο αυτό: Τον Νοέμβριο του 2018, τέσσερις μήνες μετά την «έξοδο από τα μνημόνια», η μέση αμοιβή για τα 2,2 εκατομμύρια περίπου των μισθωτών ήταν μειωμένη κατά 4% σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του 2016 – ενώ για εκείνους με πλήρη απασχόληση, η μείωση ήταν της τάξης του 4,9%. Τόσο απλά.

Το κεφάλαιο είναι για μια ακόμη φορά ο μεγάλος ωφελημένος από τις κυβερνητικές παροχές, που δήθεν αφορούν τους πολλούς και αδικημένους

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των περιπλανώμενων συνεργατών του ευελπιστεί πως με τα μέτρα τα οποία εξήγγειλε ο πρωθυπουργός την περασμένη Τρίτη, καθώς και με αυτά που θα ακολουθήσουν μέχρι τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου (πλην μεγάλου απροόπτου…), στα οποία φαίνεται ότι θα περιλαμβάνεται η μη μείωση του αφορολόγητου, θα καταφέρει να σώσει την πολιτική παρτίδα. Παρά το ότι η νίκη στις εκλογές μοιάζει για την ώρα άπιαστο όνειρο, είναι σαφές ότι επιδιώκουν να χάσουν με τη μικρότερη δυνατή διαφορά έτσι ώστε, σε συνδυασμό με την πιθανή μη αυτοδυναμία της ΝΔ και τις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις, να καταστήσουν τον Μητσοτάκη… δεξιά παρένθεση.

Η συνταγή είναι κλασική (αν και αποδεδειγμένα αποτυχημένη) και δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα: Προεκλογικές παροχές που δίνουν στον «λαουτζίκο» ένα, δύο ή τρία (αναλόγως την περίοδο) από τα δέκα που έχει χάσει τα προηγούμενα χρόνια ή από όσα του υποσχέθηκαν και ποτέ δεν έγιναν, με σκοπό την υφαρπαγή της ψήφου του. Κάποιοι, μάλιστα, δεν διστάζουν να παραπέμψουν στο προ 30ετίας «Τσοβόλα δώστα όλα», το σύνθημα που έριξε ο Α. Παπανδρέου απευθυνόμενος στον τότε υπουργό Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ λίγο πριν τις εκλογές του 1989 – του «βρόμικου 1989», όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, μιας και οι παροχές της τελευταίας στιγμής δεν έπιασαν ούτε τότε τόπο.

Μήπως, όμως, οι σημερινές εξαγγελίες αποδειχθούν πιο πειστικές και αποτελεσματικές;

Πίσω από τις φανφαρώδεις δηλώσεις και τις κάλπικες αντιπαραθέσεις, τα πράγματα έχουν ως εξής: Από τα 31 και πλέον δισ. του σωρευμένου υπερπλεονάσματος που προέκυψε από την ληστεία του λαού, τα 16 είναι το «μαξιλάρι» ασφαλείας του ESM, τα 3,6 θα δοθούν για την αποπληρωμή του ΔΝΤ και μόνο ένα μικρό μέρος και με το σταγονόμετρο θα δοθεί σε παροχές – δηλαδή, με διαφορετική μορφή από το γνωστό «κοινωνικό μέρισμα».

Σαν να μην έφτανε αυτό. στην ομιλία του στο Ζάππειο, ο Τσίπρας ανακοίνωσε την παροχή μιας επιπλέον εγγύησης προς τους δανειστές: Το άμεσο άνοιγμα ενός ειδικού λογαριασμού με «προίκα» 5,55 δισ. ευρώ, τα οποία αντιστοιχούν στο 3% του ΑΕΠ και θα λειτουργήσουν ως αποθεματικό για την περίπτωση που στην επόμενη τριετία δεν πιαστούν οι στόχοι δημοσιονομικής υπεραπόδοσης. Έτσι, πρακτικά, όχι μόνο ακυρώθηκε προτού καν εξαγγελθεί η μείωση του ετήσιου στόχου για τα πλεονάσματα από το 3,5% στο 2,5% μέχρι το 2022, αλλά η κυβέρνηση αποφάσισε ουσιαστικά να προκαταβάλει τη διαφορά αυτή, δεσμεύοντάς την σε ένα κλειστό λογαριασμό.

Πρέπει να σημειώσουμε δε ότι το παραπάνω ποσό είναι ίσο με τις προβλέψεις για την υπεραπόδοση της τρέχουσας τετραετίας – δηλαδή την υπερεκμετάλλευση του λαού και του ιδρώτα του – που έκανε η ίδια η κυβέρνηση στις αρχές Μαΐου. Όταν, δηλαδή, στο πλαίσιο του Προγράμματος Σταθερότητας που κατέθεσε στην Κομισιόν ως οργανικό στοιχείο του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων, έκανε λόγο για υπερπλεόνασμα της τάξης των 1,14 δισ. ευρώ το τρέχον έτος, 800 εκατ. το 2020, 1,22 δισ. το 2021 και 2,33 δισ. το 2022. Με άλλα λόγια, έσπευσε να εκχωρήσει προκαταβολικά στους τοκογλύφους δανειστές, κυβερνήσεις και τράπεζες, τις επιπλέον θυσίες του λαού!

Όσο για τα «φιλολαϊκά μέτρα», αυτά με τα οποία αξίζει και οφείλουμε να ασχοληθούμε είναι εκείνα που θα εφαρμοστούν από τώρα – δηλαδή, η «13η σύνταξη» και η μείωση του ΦΠΑ – μιας και τα υπόλοιπα δεν αποτελούν παρά προεκλογικές εξαγγελίες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έτσι, όσον αφορά στο ποσό που θα πάρουν οι δικαιούχοι και φτάνει το πολύ στο 500άρικο για τον καθένα (αυτό προκύπτει από τις κλίμακες, με βάση το ύψος της σύνταξης), η στόχευση είναι ξεκάθαρη και κυνική: Έναντι 800 εκατ. ευρώ – τόσο είναι το συνολικό κόστος, σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο – επιχειρείται να εξαγοραστεί η ψήφος ανθρώπων οι οποίοι έχουν χάσει τη δεκαετία της κρίσης πάνω από το ένα τέταρτο της σύνταξής τους και τα δώρα, εξαιτίας των αλλεπάλληλων περικοπών από τις διαδοχικές κυβερνήσεις, της νυν συμπεριλαμβανομένης.

Εξάλλου, το πόσο ενδιαφέρεται επί της ουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ για τους συνταξιούχους αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι η σχετική κρατική δαπάνη προβλέπεται να μειωθεί από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016 στο 14,1% το 2020. Αλλά και από τις 200.000 και πλέον αιτήσεις για βασικές και επικουρικές που περιμένουν στη σειρά, χωρίς να έχουν εκκαθαριστεί…

Από την άλλη, η μείωση του ΦΠΑ είναι κάτι που παίρνει πολλούς «αστερίσκους». Για παράδειγμα, το κατά πόσο θα αποτυπωθεί άμεσα στις τιμές των ειδών διατροφής (όχι των ποτών και καφέδων, που εξαιρούνται) και την εστίαση η υπαγωγή τους στον συντελεστή 13% από 24% που βρίσκεται σήμερα, είναι κάτι που πρακτικά επαφίεται στην… καλή θέληση των επιχειρηματιών και κυρίως των ιδιοκτητών των μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ. Αυτών, με άλλα λόγια, που στις προηγούμενες αυξήσεις ισχυρίζονταν ότι δεν τις έχουν περάσει στους καταναλωτές και τις αφαιρούσαν από το ποσοστό κέρδους – άρα, με αυτό το σκεπτικό, τώρα έχουν δικαίωμα να πάρουν πίσω αυτά που έχουν «χάσει».

Ειδικά δε στον ΦΠΑ της ενέργειας – ηλεκτρικού και φυσικού αερίου – η μείωση από το 13% στο 6% αποτελεί μια μεγάλη απάτη, μιας και είναι οφθαλμοφανές ότι είναι σχεδιασμένη ώστε να ευνοεί πρωτίστως τους πολύ μεγάλους καταναλωτές, δηλαδή το κεφάλαιο. Κι αυτό διότι – καθώς το μέτρο δεν καλύπτει τις πάσης φύσης εισφορές στους λογαριασμούς (ΕΡΤ, δημοτικά τέλη κ.λπ), αλλά μόνο το κόστος του ηλεκτρικού – για ένα μέσο νοικοκυριό το μηνιαίο όφελος υπολογίζεται περίπου στα 2,5-3 ευρώ (που θα ισοφαριστεί από τις αυξήσεις που «ψήνονται» στις βασικές χρεώσεις), ενώ για τις επιχειρήσεις το ποσό που θα τους μείνει στην τσέπη ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες.

Τέλος, είναι αναγκαίο να υπογραμμιστεί ότι το σύνολο των μέτρων που εξαγγέλθηκαν αφορά κυρίως την κατανάλωση και όχι τις υποδομές, οι οποίες έχουν τσακιστεί στα χρόνια των μνημονίων. Η διαπίστωση αυτή είναι αποκαλυπτική της γενικότερης αντίληψης και στόχευσης του κυβερνώντος κόμματος, που διέπονται από διαρκώς περισσότερα νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά. Άλλωστε, όπως προβλέπει το προαναφερθέν Πρόγραμμα Σταθερότητας, οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία προβλέπεται να μειωθούν από το 5,2% του ΑΕΠ το 2017 στο 4,7% το 2022, ενώ για την παιδεία από το 3,9% στο 3,5%, που είναι ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά σε όλη την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ.

Αν αυτά είναι τα φιλολαϊκά μέτρα, φανταστείτε τι εννοούν λέγοντας αντιλαϊκά

Όταν ΝΔ και ΚΙΝΑΛ παθαίνουν βέρτιγκο…

Συμφωνούν στην πολιτική, «σέρνονται» πίσω από την κυβέρνηση

Μας αντιγράφουν, γιατί είναι πανικόβλητοι από τις δημοσκοπήσεις και τα σκάνδαλα! – κραυγάζουν Μητσοτάκης και άλλα στελέχη της ΝΔ ακούγοντας τα μέτρα που ανακοινώνει ή προτίθεται να ανακοινώσει ο Τσίπρας. Σπεύδουν δε να καταθέσουν στη βουλή πρόταση για μη μείωση του αφορολόγητου, για να προλάβουν να εμφανιστούν και αυτοί κάπως φιλολαϊκοί. Οι πολίτες δεν τρώνε κουτόχορτο – αναφέρει η ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ-πρώην ΠΑΣΟΚ, που μοιάζει όμως να πιστεύει ότι έχουν καταπιεί το χάπι της συλλογικής αμνησίας και έχουν ξεχάσει τα δικά τους κατορθώματα.

Το βασικό πρόβλημα που έχουν τα δύο βασικά κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανές: Έχοντας εφαρμόσει όλα τα προηγούμενα χρόνια την ίδια ακριβώς πολιτική όντας στην κυβέρνηση και συμφωνώντας επί της ουσίας στα όσα πρέπει να γίνουν από εδώ και στο εξής, με βάση τις απαιτήσεις και τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις προδιαγραφές της ΕΕ, διαπιστώνουν ότι το κόμμα που είναι σήμερα στην εξουσία έχει σαφές πλεονέκτημα και πρωτοβουλία κινήσεων. Και ότι τους αναγκάζει κυριολεκτικά να «σέρνονται» πίσω του και να αναζητούν απεγνωσμένα διέξοδο στα σκάνδαλα και την προσπάθεια κατεδάφισης του αποκαλούμενου «ηθικού πλεονεκτήματος» της πρώτη φορά Αριστερά κυβέρνησης.

Διότι πράγματι, ο λαός δεν τρώει κουτόχορτο. Όσο δεν τσιμπάει στα ψίχουλα του ΣΥΡΙΖΑ, έτσι θυμάται ότι και οι Σαμαρο-Βενιζέλοι και ο Μητσοτάκης ως υπουργός και ο Γιωργάκης του ΠΑΣΟΚ με συνοδοιπόρο τη Φώφη είχαν δεσμευτεί για αντίστοιχα αιματηρά πλεονάσματα, ενώ όταν είδαν τον κορσέ να χαλαρώνει κάπως είχε εξαγγείλει μέτρα πανομοιότυπα με τα σημερινά του Τσίπρα – ο οποίος τότε τα κατάγγελνε ως μέγιστη προσπάθεια εξαπάτησης της κοινωνίας. Όλα τριγύρω αλλάξανε κι όλα τα ίδια μείναν.

Αυταπάτες τέλος – ή εμείς ή αυτοί!

Μετά από τόση και τόσο προκλητική εξαπάτηση, τέτοια πολιτική αγυρτεία, διαρκή και συστηματική εκμετάλλευση και κλοπή, έχει καταστεί πολύ πιο καθαρό και σε πολύ περισσότερους, ότι ο λαός δεν μπορεί να εναποθέτει τις ελπίδες του στα πάσης φύσης «προγράμματα Θεσσαλονίκης» και «πακέτα Ζαππείου». Ότι δεν μπορεί να εναποθέτει τις προσδοκίες του στην καλή θέληση των κυβερνώντων για να του επιστρέψουν κάτι τις παραπάνω από τον πλούτο και το χαμόγελο που του έχουν κλέψει. Ότι τα κόμματα της αστικής εξουσίας, τα βασικά και τα παραπληρωματικά, μπορεί να έχουν βγει από διαφορετικές μήτρες αλλά υπηρετούν τα ίδια αφεντικά, είτε ως γνήσια παιδιά τους είτε, ακόμη χειρότερα, ως σύγχρονοι πολιτικοί γενίτσαροι του κεφαλαίου.

Η ελπίδα και ο δρόμος για την – εργασιακή και κοινωνική – απελευθέρωση βρίσκεται στον αποφασιστικό αγώνα διαρκείας, μακριά από τις κυβερνητικές αυταπάτες και τη μοιρολατρία του μικρότερου κακού, με στόχο τη ρήξη και την ανατροπή με το σύστημα και τις πολιτικές του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους. Με τη στρατηγική στο τιμόνι και τον κομμουνισμό της εποχής μας στην πυξίδα και τις σημαίες. Για να σταματήσουν εκεί που μας χρωστάνε να μας παίρνουν και το βόδι, δίνοντάς μας δυο δράμια κρέας ίσα για να μην πεθάνουμε της πείνας. Για να μείνει στον λαό όχι μόνο ο πλούτος που παράγει και σήμερα μετατρέπεται σε ματωμένα υπερπλεονάσματα, δόσεις προς τους τοκογλύφους και κέρδη για τους καπιταλιστές, αλλά και όλη η δημόσια περιουσία και τα μέσα παραγωγής.

Γιατί το δίλημμα – και των εκλογών – είναι ή εμείς ή αυτοί!

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr

Της Αναστασίας Παπαϊωάννου

 ΠΗΓΗ: enikos.gr

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, κατηγόρησε χθες τον πρώην διευθυντή των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας Sebin, τον Μανουέλ Ρικάρντο Κρίστοφερ Φιγκέρα, ότι συνεργαζόταν με την αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών CIA.

Ο Μαδούρο κατονόμασε επίσης τον Φιγκέρα ως έναν από τους διοργανωτές της απόπειρας πραξικοπήματος από την αντιπολίτευση την 30ή Απριλίου.

“Καταφέραμε να αποδείξουμε ότι ο Κρίστοφερ Φιγκέρα στρατολογήθηκε από τη CIA πριν από έναν και πλέον χρόνο και ότι εργαζόταν ως προδότης, ως χαφιές, ως μυστικός πράκτορας από την κορυφή της Sebin”, δήλωσε ο Μαδούρο σε τηλεοπτικό του διάγγελμα.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο Φιγκέρα «συντόνισε το πραξικόπημα» που απέτυχε. Κατά την αποτυχημένη αυτή εξέγερση φέρεται επίσης να βοήθησε ηγετικό στέλεχος της αντιπολίτευσης, τον Λεοπόλντο Λόπες, να δραπετεύσει, ενώ βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Ο στρατηγός Φιγκέρα έχει έκτοτε αποσκιρτήσει, όπως ανακοίνωσε την Τρίτη ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Μάικ Πενς. Ωστόσο, «σύντομα η δικαιοσύνη θα τον πιάσει και θα πληρώσει το τίμημα της προδοσίας του» διαβεβαίωσε επίσης ο Μαδούρο.

Οι κατηγορίες αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της επιχείρησης που εξαπέλυσαν οι Αρχές της Βενεζουέλας κατά των πραξικοπηματιών που ευθύνονται για το αποτυχημένο κίνημα της 30ής Απριλίου.

Η αποτυχημένη αυτή εξέγερση από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό, ο οποίος είναι ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της χώρας, οδήγησε διάφορους βουλευτές της αντιπολίτευσης να καταφύγουν σε ξένες πρεσβείες στην πρωτεύουσα Καράκας ή να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Σε δικαστικό επίπεδο, οι Αρχές έχουν απαγγείλει κατηγορίες για «εσχάτη προδοσία» και «συνωμοσία» σε δέκα βουλευτές που κατηγορούνται ότι συμμετείχαν στο αποτυχημένο κίνημα της 30ής Απριλίου εναντίον του Μαδούρο.

Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου Έντγκαρ Σαμπράνο, ο οποίος συνελήφθη και προφυλακίστηκε στο Καράκας, ενώ άλλοι τρεις βουλευτές έχουν καταφύγει σε διπλωματικές αντιπροσωπείες άλλων χωρών και ένας τέταρτος, ο Λουίς Φλορίδο, ανακοίνωσε σε βίντεο ότι εγκατέλειψε τη Βενεζουέλα και κατέφυγε στην Κολομβία.

Το κίνημα της 30ής Απριλίου απέτυχε, καθώς δεν υποστηρίχτηκε από τους στρατιώτες και τους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Η σχέση μητέρας και παιδιού είναι μία ακατάλυτη σχέση αγάπης. Η μητέρα του ναυτικού ζει τις δικές της στιγμές χαράς και προσμονής αλλά και αγωνίας και μοναξιάς. Προσεύχεται για το παιδί της, καμαρώνει για την πρόοδο και την ανέλιξή του και αναμένει καρτερικά την αντάμωση.

Αλλά και για τον ναυτικό, η έλλειψη της μητέρας δε χωρά σε κείμενα και λέξεις, αν και κάποιες φορές μία «κατάθεση ψυχής» αρκεί για να περιγράψει μερικά μόνο από τα συναισθήματα του…

Σε σένα, που στήριξες την απόφασή μου.

Σε σένα, που δεν το ήθελες, αλλά αναγνώρισες την ανάγκη μου να κυνηγήσω το όνειρό μου.

Σε σένα, που με θαυμάζεις και με καμαρώνεις.

Σε σένα, που περιφανεύεσαι για την εξέλιξή μου.

Σε σένα, που κοιτάς τον χάρτη και με βρίσκεις σε μια μικρή μπλε κουκίδα στη μέση του Ειρηνικού.

Σε σένα, που κρατάς μια θέση αδειανή για μένα στο γιορτινό τραπέζι.

Σε σένα, που φροντίζεις τον πατέρα και τα αδέρφια μου.

Σε σένα, που κλαις κρυφά πάνω απ’ τη φωτογραφία μου με τη στολή.

Σε σένα, που μετράς τις ώρες και τα λεπτά μέχρι να με ξαναδείς μέσα από μια οθόνη.

Σε σένα, που κοιτάς το πρόσωπό μου για να δεις αν είμαι καλά, αλλά η εικόνα είναι θολή.

Σε σένα, που ζωγραφίζεις με το μυαλό σου εικόνες λιμανιών, ξημερώματα και σούρουπα με φόντο γαλάζιο.

Σε σένα, που έμαθες να περιμένεις.

Σε σένα, που μου λείπεις όσο σου λείπω κι εγώ…

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Ο μέσος άνδρας απευθύνεται στον γιατρό μόλις ξεκινήσουν τα συμπτώματα και ο καρκίνος έχει μεταβεί σε προχωρημένο στάδιο.

Η ασθένεια απασχολεί σήμερα έναν μεγάλο αριθμό ανδρών που κυμαίνονται ηλικιακά στα 50-60 χρόνια. Τα ποσοστά των ανδρών που νοσούν αυξάνονται όσο η ηλικία μεγαλώνει. Στο 10% παρουσιάζεται στα 55-65 και στο 35-40% γύρω στα 70 χρόνια.

Δείτε στην γκάλερι που ακολουθεί τις συνήθειες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη:

https://www.onmed.gr/ygeia/story/368080/karkinos-prostati-oi-7-synitheies-poy-ayxanoyn-ton-kindyno-eikones

ΠΗΓΗ: Reader's digest - onmed.gr

του Χάρη Σ. Πουλάκη* / Από τους 2,2 εκατομμύρια εργαζομένους σε επιχειρήσεις και οικοδομικά έργα, περίπου 1 στους 3 και ειδικότερα 650.000 απασχολούνται με «ευέλικτες θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης» με μέσο μισθό μόλις 384,22 ευρώ/μήνα μεικτά.

Τα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα ο «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» για τον Νοέμβριο του 2018 [1] καταδεικνύουν την ζοφερή κατάσταση για τους εργαζόμενους που επικρατεί στην «απορρυθμισμένη» και «ευέλικτη» αγορά εργασίας στην Ελλάδα. Μια κατάσταση κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες για ανάκαμψη και ενίσχυση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων, μια κατάσταση που διαμορφώνεται από τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. αλλά και του ΔΝΤ και που υλοποιείται σταθερά τα τελευταία χρόνια από τις αστικές κυβερνήσεις. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο ΕΦΚΑ και που στηρίζεται στις ίδιες τις «Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις» των επιχειρηματικών ομίλων οι περιβόητες «νέες θέσεις απασχόλησης» που δημιουργούνται είτε «πλήρους» είτε «μερικής» απασχόλησης, είναι θέσεις εργασίας με χαμηλότερους μισθούς για τους εργαζόμενους.

Ειδικότερα στην χώρα μας από τους 2,2 εκατομμύρια εργαζομένους σε επιχειρήσεις και οικοδομικά έργα, περίπου 1 στους 3 και ειδικότερα 650.000 απασχολούνται με «ευέλικτες θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης» με μέσο μισθό μόλις 384,22 ευρώ/μήνα μεικτά. Ο «μέσος μισθός» των εργαζομένων «πλήρους απασχόλησης» ανήλθε στα  1.137,24 ευρώ/μηνά μεικτά. Έτσι οι «μέσες αποδοχές» όλων των μισθωτών μερικής ή πλήρους απασχόλησης υπολογίζονται μόλις στα 916 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι μέσες αποδοχές όλων των εργαζομένων έχουν μειωθεί 1% σε σχέση με τον Νοέμβρη του 2017. Ειδικότερα ο μέσος μισθός από 926,14 ευρώ το 2017, έπεσε στα 916,03 ευρώ το 2018. Παράλληλα όμως σύμφωνα με την Eurostat το 2018 η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 0,2% [2] ! Αυτό θα πει δίκαιη ,υπέρ των καπιταλιστών βεβαίως, βεβαίως, αύξηση του ποσοστού εκμετάλλευσης της εργασίας !

Καθοριστικό  ρόλο στην μείωση του «μέσου μισθού» διαδραμάτισαν συνεπώς οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης.  Παράλληλα παρατηρείται και χάσμα μεταξύ των απολαβών των δύο φύλων. Ειδικότερα το ημερομίσθιο από τακτικές αποδοχές των γυναικών για την «απασχόληση πλήρους ωραρίου» αντιστοιχεί στο 87,27% του ημερομισθίου των ανδρών. Για την «απασχόληση μειωμένου ωραρίου» το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 95,48%.

Αναμφίβολα αυτή η κατάσταση που οι περισσότεροι από εμάς βιώνουμε καθημερινά δεν είναι συγκυριακή [3]. Για παράδειγμα σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΙΝΕ της ΓΣΣΕ για την εξέλιξη των πραγματικών μισθών και το 2017 αυξήθηκε θεαματικά στον ιδιωτικό τομέα το ποσοστό των χαμηλόμισθων εργαζόμενων, που έχουν καθαρές μηνιαίες αποδοχές κάτω των 700 ευρώ. Ειδικότερα κατά το 2017 ανέρχονταν σε 37,4% έναντι 13,1% το 2009. Παράλληλα το ποσοστό των μισθωτών που είχαν αποδοχές μεταξύ 700-899 ευρώ μειώθηκε κατά 3,8 ποσοστιαίες μονάδες από 23,5% το 2017 στο 27,3% το 2009. Το ποσοστό των εργαζομένων με καθαρές μηνιαίες αποδοχές 900-1.300 ευρώ υποχώρησε περίπου κατά το ήμισυ σε 16,8% το 2017 από 35,7% το 2009. Για τον ίδιο χρόνο στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αυξήθηκε σημαντικά το ποσοστό των εργαζομένων με καθαρές μηνιαίες αποδοχές κάτω των 1000 ευρώ. Από 18,9% το 2009 σε 29,8% το 2017.

Επομένως και η έκθεση του ΕΦΚΑ για τον Νοέμβρη του 2018 καταδεικνύει ότι η μείωση της ανεργίας επιτυγχάνεται μέσω ιδιαίτερα χαμηλόμισθων θέσεων εργασίας. Δημιουργούνται θέσεις εργασίας με μικρό μισθολογικό και μη μισθολογικό κόστος, με μη βιώσιμα για τους εργαζόμενους ωράρια, που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου. Παράλληλα η πλειοψηφία των νέων συμβάσεων εργασίας συνάπτονται με ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Ο τεράστιος εφεδρικός στρατός εργασίας λοιπόν που δημιούργησαν τα μνημόνια πέτυχε τους στόχους του. Το γεγονός ότι οι θέσεις εργασίας που δημιουργούνται είναι θέσεις εργασίας χαμηλόμισθες κλπ αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο γεγονός ότι μετά το 2009 ο δείκτης για το εργατικό κόστος στην χώρα μας –  παρά τις διακυμάνσεις- ακολουθεί πτωτική τάση. Το εργατικό κόστος είναι με απλά λόγια «οι δαπάνες των εργοδοτών για το προσωπικό που απασχολούν».

Ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε λοιπόν ότι μείωσε την ανεργία.

• Καταρχάς ο τρόπος μέτρησης της ανεργίας από την ΕΛΣΤΑΤ ή την Eurostat είναι τρομερά προβληματικός και αποκρύπτει τα πραγματικά ποσοστά της.
• Δεύτερον η μείωση της ελληνικής ανεργίας ακολούθησε την αντίστοιχη τάση που παρατηρήθηκε και στην Ε.Ε. και Ε/Ζ μετά την αναιμική ανάκαμψη τους.
• Τρίτον η Ελλάδα είναι η χώρα με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας ,18,5% Ιανουάριος 2019 , στην Ε.Ε. με την Ισπανία να ακολουθεί με ποσοστό 14,0% ενώ η μείωση της ανεργίας στην Ελλάδα σε σχέση με την αντίστοιχη μείωση στην υπόλοιπη Ε.Ε. κάθε άλλο παρά εντυπωσιακή είναι. Μάλιστα η Ελλάδα κατέχει την πρωτιά και στην ανεργία των νέων με 39,7% για τον Ιανουάριο του 2019.
• Τέταρτον ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2011 ήταν 11,12 εκατομμύρια. Σήμερα είναι 10,77. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για να καταλάβει ποιοι έφυγαν από την χώρα και τι επιπτώσεις έχει αυτό και στο ποσοστό ανεργίας….  

Την ίδια στιγμή το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ – λες και δεν ψήφησε Τρίτο Μνημόνιο, λες και δεν διατήρησε όλο το προηγούμενο αντεργατικό αντιλαϊκό-πλαίσιο κλπ- προσπαθεί να κάνει τους εργαζόμενους να αισθάνονται ότι του έχουν και υποχρέωση για την διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στα 546 ευρώ καθαρά από τα 492. Πώς όμως το έκανε αυτό; Μα με τον Νόμο Βρούτση όπου η Κυβέρνηση καθορίζει με νόμο των κατώτατο μισθό. Δηλαδή οι συλλογικές συμβάσεις-διαπραγματεύσεις μπαίνουν στο γύψο. Στο μέλλον ανάλογα με τις ανάγκες των μεγαλοεπιχειρηματιών ο μισθός μπορεί πάλι να πέσει με νέο νόμο. Και να δούμε και τι θα γίνει και με το αφορολόγητο. Και στο ζήτημα λοιπόν του κατώτατου μισθού ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και όλες οι αστικές Κυβερνήσεις  εφήρμοσε την τακτική «σου παίρνω 10 σου δίνω 1». Και το ένα αυτό όμως καλώς θα κάνουμε να το πάρουμε, γιατί εμείς το παράγουμε γιατί το εργατικό και λαϊκό κίνημα με την πάλη του απέσπασε.

Αυτή είναι λοιπόν η δίκαιη ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ και η βιώσιμη ανάπτυξη της ΝΔ ; Αυτή τέλος πάντων είναι η ανάπτυξη που μας υπόσχονται τα κόμματα που εξυμνούν την Ε.Ε., το ΝΑΤΟ και τα μονοπώλια; Ή καλύτερα που τους υπηρετούν ; Για να απαντήσουμε το ερώτημα θα πρέπει να δούμε την έκθεση της ICAP «Εξέλιξη οικονομικών μεγεθών 10.696 ελληνικών επιχειρήσεων με δημοσιευμένους ισολογισμούς χρήσης 2016-2015»[4]. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την έκθεση στο σύνολο του 50% των καπιταλιστικών επιχειρηματικών ομίλων της χώρας καταγράφεται στους ισολογισμούς του 2016 σε σχέση με την προηγούμενη οικονομική χρήση του 2015, μια αύξηση της κερδοφορίας του κατά 73% ! Ειδικότερα σημειώθηκε αύξηση από τα 2,193 δις ευρώ στα 3,784 δις ευρώ. Τα μικτά τους κέρδη αυξήθηκαν κατά 6% περνώντας από τα 24,013 δις ευρώ στα 25,486 δις ευρώ. Βασικός παράγοντας που οδήγησε στην εκτίναξη της κερδοφορίας αυτών των ομίλων ήταν το τσάκισμα των μισθών κάθε είδους εργασιακού δικαιώματος και των πολλαπλών ωφελειών από το Μνημονιακό Πλαίσιο . Αυτό αντανακλάται και στο γεγονός ότι οι επενδύσεις τους έμειναν στάσιμες και ο κύκλος εργασιών αυτών των 10.696 αυξήθηκε μόλις κατά 3%. Μάλιστα να σημειώσουμε ότι το 2016 το Ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 0,2%.

Το 2018 η ελληνική καπιταλιστική οικονομία σημείωσε μεγέθυνση της τάξης του  1,9% για το 2018  η οποία ήταν κατώτερη της πρόβλεψης για 2,2% που είχε θέση η Κυβέρνηση στον προϋπολογισμό του 2019. Αυτή η αναιμική ανάκαμψη, μαζί με τους εσωτερικούς παράγοντες για τους οποίους εκδηλώνεται, ακολουθεί ανισόμετρα την «πορεία» της οικονομικής δυναμικής στην Ε.Ε. αλλά και παγκόσμια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ούτε ότι ο εν Ελλάδι καπιταλισμός επέστρεψε στα προ κρίσης επίπεδα κερδοφορίας του,  ούτε ότι ξεπέρασε οριστικά και αμετάκλητα την κρίση υπερσυσώρευσης του κλπ. Αυτό επίσης δεν συνεπάγεται ότι η ελληνική κεφαλαιοκρατία ξεπερνά προβλήματα όπως η έλλειψη ανταγωνιστικότητας απέναντι σε ανώτερα τεχνολογικά και πιο παραγωγικά κεφάλαια ή ότι δεν υπάρχει σημαντικό ποσοστό ζημιογόνων μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων εν Ελλάδι κλπ. Παρά τα όσα υποστηρίζονται δεν έχει επέλθει «υγεία» στο ελληνικό ισοζύγιο πληρωμών, στην βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους που αγγίζει το 178,6% του ΑΕΠ, στην ευστάθεια του Τραπεζικού Συστήματος κλπ.

Ταυτόχρονα όλο και περισσότερο σύννεφα εμφανίζονται στον ουρανό της παγκόσμιας οικονομίας όπου δεν έχει αναρρώσει πλήρως από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομική κρίσης του 2008, όπου οι ενδοιμπεριαλιστικές συγκρούσεις οξύνονται  πχ εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ και Κίνας, διαμάχες για τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων ενέργειας, όπου το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα των ΗΠΑ εμφανίζει ενδογενή προβλήματα, όπου η παγκόσμια οικονομική μεγέθυνση επιβραδύνεται κλπ. Και αυτά που αναφέραμε είναι μόνο ένα μέρος των προβλημάτων.

Η ανάπτυξη λοιπόν που τα αστικά κόμματα ευαγγελίζονται αφορά κατά βάση το μεγάλο κεφάλαιο. Για να αναφέρουμε ένα απλό παράδειγμα μπορεί το ΑΕΠ να αυξήθηκε αλλά αυτό δεν συνέβη για τον μέσο μισθό. Απεναντίας. Μάλιστα εφόσον Ε.Ε .-ΔΝΤ- Αστικά Κόμματα πιπιλάνε την καραμέλα της «εξωστρεφούς ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας» αυτό σημαίνει ότι δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα η εγχώρια αγοραστική δύναμη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων κάτι το οποίο αντανακλάται και στην ιδιαίτερα συμπιεσμένη εγχώρια ιδιωτική κατανάλωση. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που ευαγγελίζονται είναι τόσο δίκαια όσο το ότι το 0,2% των «μεγαλομπαταχτσήδων» να χρωστά το 80% των 104 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμων χρεών του δημοσίου [5] και για αυτούς να ψηφίζονται ουσιαστικά οι ρυθμίσεις. Είναι τόσο δίκαια όσο το γεγονός ότι τα κρατικά έσοδα βασίζονται στην αφαίμαξη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, ότι περικόπτονται δημόσιες δαπάνες για υγεία, παιδεία και κοινωνική ασφάλιση, ότι ενισχύονται ποικιλότροπα οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές κλπ εις βάρος των υπολοίπων, ότι συνεχίζεται η αφαίμαξη του λαού μας για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους στην Ε.Ε., το ΔΝΤ.

Παράλληλα κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη δημιουργεί τις αντιφάσεις εκείνες που θα επιφέρουν την κρίση και η κρίση αντίστοιχα έναν νέο κύκλο συσσώρευσης. Έτσι πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Φιλολαϊκή ανάπτυξη με τα ιμπεριαλιστικά δεσμά της Ε.Ε. των  «Μνημονίων Διαρκείας», του ΝΑΤΟ και υπό την εξουσία των Μονοπωλίων δεν μπορεί να υπάρξει.

Ο Χάρης Σ. Πουλάκης είναι ιστορικός, τελειόφοιτος μεταπτυχιακός φοιτητής στο αντικείμενο της «Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας»

[1] Μηνιαία Στοιχεία Απασχόλησης ΕΦΚΑ Νοέμβριος 2018 (https://www.efka.gov.gr/sites/default/files/2019-04/apasxolisi_11_2018.pdf)

[2] https://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en&pcode=tipsna70&plugin=1

[3] Ιδιαίτερα για την περίπτωση της Ελλάδας, αλλά όχι μόνο, αξίζει να διαβαστεί το βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου : Είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε. Στο βιβλίο με επιστημονικό αλλά και εύληπτο για κάθε αναγνώστη τρόπο παρουσιάζονται μέσω της μαρξιστικής οικονομικής και πολιτικής θεωρίας και ανάλυσης , πληθώρας στατιστικών στοιχείων κλπ οι αιτίες και τα αποτελέσματα της μένουσας κρίσης. Αναλύεται επιπλέον ο ρόλος του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, της Ε.Ε., του ΔΝΤ, του δημόσιου χρέους των Μνημονίων, του αστικού πολιτικού συστήματος κλπ. Έτσι αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο οι επιπτώσεις της κρίσης, των Μνημονίων κλπ στην ελληνικό κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό. Κυκλοφορεί νέα εμπλουτισμένη έκδοση : https://www.imerodromos.gr/einai-o-kapitalismos-ilithie-se-nea-ekdosi-apo-ton-imerodromo/

[4] https://www.icap.gr/Default.aspx?id=10598&nt=146&lang=1

[5] Ημεροδρόμος «Το 0,2% μεγαλομπαταχτσήδων χρωστά το 80% των 104 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμων χρεών του Δημοσίου» (https://www.imerodromos.gr/to-0-2-megalompatachtsidon-chrosta-to-80-ton-104-dis-eyro-lixiprothesmon-chreon-toy-dimosioy/)

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr