Σήμερα: 25/07/2026

g_ele_a01-4-thumb-large-696x437.jpg

Τη λεκτική και σωματική επίθεση κατά της προέδρου του Δέσποινας Τοσονίδου, από τον διοικητή του νοσοκομείου Θ. Ρούπα και τον νεοδημοκράτη συνδικαλιστή Γ. Γεωργιάδη, την Τετάρτη 26 Ιουνίου, καταγγέλλει το Σωματείο Εργαζομένων του Ασκληπιείου Βούλας.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση:

Ο εκπρόσωπος της ΔΗΚΝΙ εγκλώβισε τη συνάδελφο στο γραφείο του Διοικητή, μη επιτρέποντας την έξοδό της, χρησιμοποιώντας τη σωματική του διάπλαση. Ο διορισμένος από τον Κο Πολάκη Θ. Ρούπας ωρυόταν επί αρκετή ώρα για τους «άχρηστους συνδικαλιστές που μόνο προβλήματα δημιουργούν», για το ότι « κάνει ό,τι μπορεί για να εκλεγεί στο ΔΣ του νοσοκομείου ο Γ. Γεωργιάδης», για τις «παρανομίες που κάνει ο ίδιος, κάτω από την πίεση ομάδας γιατρών που θέλουν να διώξουν από το Ασκληπιείο τον πρόεδρο του επιστημονικού συμβουλίου».

Συνεπικουρούμενος από τις φωνασκίες του κου Γεωργιάδη, κατέληξε να συστήσει στην Πρόεδρο να «μην είναι τόσο ευαίσθητη γιατί μπορεί να αρρωστήσει και να πεθάνει, κ είναι κρίμα γιατί έχει οικογένεια και παιδιά».

Όλη αυτή η ασχήμια ξεκίνησε από την κίνηση της Προέδρου να παρακινήσει συναδέλφους σε παράσταση στο γραφείο του Διοικητή για την έλλειψη κλιματισμού στα ΤΕΙ και στα ΤΕΠ!

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κος Ρούπας επιτίθεται με προσβλητικό τρόπο σε συναδέλφους. Η συμπεριφορά του αλλά και τρόπος που επιλέγει να διοικεί (μόλις πριν λίγες ημέρες παραδέχθηκε στην Πρόεδρο ότι εμπόδισε τη μετακίνηση συναδέλφου, για σοβαρούς λόγους υγείας, σε ελαφρύτερο τμήμα κατ’ εντολή των «συνδικαλιστριών» του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή η αιτούμενη στηρίζει την ΕΑΚ), διακρίνεται για τον αμοραλισμό και τη θρασυδειλία του, στα βήματα του πολιτικού του προϊσταμένου.

Είναι ακριβώς αυτή η άσκηση διοίκησης που έστρωσε τον δρόμο στον εκπρόσωπο της ΔΗΚΝΙ και σε άλλα μέλη της ΔΑΚΕ Ασκληπιείου, ώστε να θεωρούν ότι μπορούν να τραμπουκίζουν. Από τις απειλές «θα σας λιώσουμε», «Τοσονίδου, θα σε τελειώσουμε» στην πρόσφατη εκλογοαπολογιστικη γενική συνέλευση πέρασαν στην ανοιχτή απειλή σωματικής βίας.

Δε σκοπεύουμε να ασχοληθούμε με τα μυθεύματα τύπου Μυγχάουζεν που παράγει με χαρακτηριστική ευκολία ο κος Γεωργιάδης και η παράταξη του. Μόνο θυμηδία προκαλούν. Απορούμε, βέβαια: το ότι όσοι συνάδελφοι ήταν παρόντες στο περιστατικό γνωρίζουν ότι ψεύδονται δεν τους απασχολεί;

Οι αγωνιζόμενοι γιατροί και υγειονομικοί του Ασκληπιείου θα σταθούμε, μην έχετε καμία αμφιβολία, ανάχωμα σε οποιαδήποτε προσπάθεια να σκύψουμε τα κεφάλια μας στη…. νέα κατάσταση. Συνεχίζουμε να παλεύουμε για Ασκληπιείο ανοιχτό, δημόσιο, δημοκρατικό, επαρκώς στελεχωμένο με ΜΟΝΙΜΟ προσωπικό.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να μη ανέχονται παρόμοιες θρασύδειλες συμπεριφορές, αλλά να τις καταγγέλλουν στο Σωματείο.

  • Καλούμε τα Σωματεία στο χώρο της υγείας, την ΕΙΝΑΠ, τις Ομοσπονδίες ΠΟΕΔΗΝ και ΟΕΝΓΕ, την ΑΔΕΔΥ να πάρουν άμεσα θέση.

  • Σας καλούμε όλους στην παράσταση διαμαρτυρίας στη συνεδρίαση του ΔΣ του Ασκληπιείου, όταν αυτή γίνει.

Τον προπηλακισμό και τη σωματική βία που δέχθηκε η πρόεδρος του Σωματείου ΓΝ «Ασκληπιείου», Δέσποινα Τοσονίδου, από τον Θόδωρο Ρούπα, διοικητή του νοσοκομείου και εκλεκτό του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, κι από τον Γ. Γεωργιάδη, της ΔΑΚΕ Ασκληπιείου και εκλεκτό της ΝΔ, καταδικάζει και το ΜΕΤΑ και ζητεί: να διερευνηθεί πειθαρχικά και να αποδοθούν οι ανάλογες πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες στον διοικητή του νοσοκομείου, κι από τους εργαζομένους να καταδικάσουν συμπεριφορές, όπως του Γ. Γεωργιάδη, που όχι μόνο δεν υπερασπίσθηκε τα αιτήματα των εργαζομένων ως όφειλε αλλά ταυτίσθηκε με τον διοικητή εναντίον των συναδέλφων του.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

720_217584_cfaa7e1634-a49861c4301371be.jpg

Ελεύθερη διέλευση σε σταθμούς διοδίων, έκπτωση στις τιμές των εισιτηρίων των τρένων και των ΚΤΕΛ θα έχουν πολίτες αλλά και δικαστικοί αντιπρόσωποι ενόψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου.

Αναλυτικά, σύμφωνα με την ενημέρωση του υπουργείου Εσωτερικών:

- Διόδια:

Προβλέπεται δωρεάν διέλευση για τους πολίτες από το Σάββατο στις 12.00 έως και τη Δευτέρα το πρωί στις 8.00 για όλους τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και τη γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου. Για τους δικαστικούς αντιπροσώπους δωρεάν διέλευση προβλέπεται από την Πέμπτη στις 10.00 έως και τη Δευτέρα.

 

-Τρένα:

Έκπτωση 30% στις τιμές των κανονικών εισιτηρίων θα παρέχει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ για πολίτες, δικαστικούς αντιπροσώπους, εφόρους και γραμματείς.

-ΚΤΕΛ

Έκπτωση 25% στα κανονικά εισιτήρια (μετ’ επιστροφής ) μπορούν να αξιοποιήσουν έφοροι και δικαστικοί αντιπρόσωποι.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

9869119d53a0e4ddb8dbcb0b1e6fe059_S.jpg

 Ντέιβιντ Χάρβεϋ

Σε συνέντευξή του στο The Wire, ο γνωστός μαρξιστής ακαδημαϊκός μιλάει για την απότομη αύξηση των λαϊκίστικων και δεξιών πολιτικών και για το μέλλον του νεοφιλελευθερισμού, του καπιταλισμού και της τεχνολογίας.

Συνέντευξη στους Τζον Τζίπσον και Π.Μ. Τζίτις, μετάφραση: Α.Β.

Ο Βρετανός ακαδημαϊκός Ντέιβιντ Χάρβεϋ είναι ένας από τους πιο αναγνωρισμένους μαρξιστές ακαδημαϊκούς στον κόσμο σήμερα. Η σειρά διαλέξεών του στο Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ είναι διάσημη και έχει γίνει ακόμα και σειρά στο YouTube. Ο Χάρβεϋ είναι γνωστός για τη στήριξη του στο φοιτητικό ακτιβισμό, στα κοινωνικά και εργατικά κινήματα.

Σε μια συνέντευξη στο The Wire, μιλάει για τα προβλήματα που ανακύπτουν από το νεοφιλελεύθερο σχέδιο, την επακόλουθη εκτίναξη των λαϊκίστικων πολιτικών και των κινημάτων της δεξιάς πτέρυγας. Μιλάει επίσης για τη σύνδεση της κριτικής του Μαρξ στον καπιταλισμό με τις παρούσες συνθήκες και για την απειλή στην εργασία που φέρει ο αυτοματισμός.

Θα μπορούσατε να εντοπίσετε τις ρίζες του νεοφιλελευθερισμού; Ποια ήταν τα δομικά αίτια της ανάδυσής του;

Η ιδεαλιστική ερμηνεία του φιλελευθερισμού έγκειται σε ένα ουτοπικό όραμα ενός κόσμου ατομικών ελευθεριών για όλους τις οποίες εγγυάται μια οικονομία βασισμένη σε δικαιώματα ατομικής ιδιοκτησίας, αυτορυθμιζόμενες ελεύθερες αγορές και ελεύθερο εμπόριο, σχεδιασμένα ώστε να ενθαρρύνουν την τεχνολογική εξέλιξη και την αυξανόμενη παραγωγικότητα εργασίας για την ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών όλων.

Στη φιλελεύθερη θεωρία, ο ρόλος του κράτους είναι ελάχιστος (ένα κράτος «νυχτοφύλακας», με πολιτικές laissez faire). Στο νεοφιλελευθερισμό, είναι αποδεκτό το κράτος να παίζει ενεργό ρόλο στην προώθηση των τεχνολογικών αλλαγών και της ατέρμονης συσσώρευσης κεφαλαίου μέσω της προώθησης της εμπορευματοποίησης και νομισματοποίηση των πάντων ταυτόχρονα με τη δημιουργία ισχυρών ιδρυμάτων (όπως Κεντρικές Τράπεζες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και την ανοικοδόμηση διανοητικών συλλήψεων του κόσμου για χάρη των νεοφιλελεύθερων ελευθεριών.

Αυτά τα φιλελεύθερα και νεοφιλελεύθερα ουτοπικά οράματα έχουν επί μακρόν επικριθεί ως ακατάλληλα, καθώς όπως ο Μαρξ δείχνει ξεκάθαρα στην πράξη, αμφότερα υποστηρίζουν έναν κόσμο στον οποίο οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι εις βάρος της ευημερίας και της εκμετάλλευσης της εργασίας της πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Οι κεϋνσιανές πολιτικές και το αναδιανεμητικό κράτος μετά το 1945 πρότεινε ένα εναλλακτικό ουτοπικό όραμα που έγκειτο στην αυξανόμενη ενδυνάμωση της εργατικής τάξης χωρίς να αμφισβητείται η εξουσία της ατομικής ιδιοκτησίας. Τη δεκαετία του ’70, ένα αντεπαναστατικό κίνημα αναδύθηκε στην Ευρώπη και την Αμερική που οργανώθηκε από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις τάξεις των καπιταλιστών με σκοπό την ανατροπή του κεϋνσιανού συστήματος και την αντικατάστασή του με ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο (μαζί με όλο του το ιδεολογικό φορτίο) ως ένα μέσο για την καπιταλιστική τάξη να ανακτήσει τη φθίνουσα οικονομική της δύναμη και την εξασθενημένη πολιτική της εξουσία.

Αυτό έκαναν οι Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ο Αγκούστο Πινοτσέτ, οι Αργεντινοί στρατηγοί κ.λ.π. τη δεκαετία του ’80. Συνεχίζεται σήμερα. Το αποτέλεσμα είναι αυξανόμενη οικονομική και πολιτική ανισότητα και όλο και μεγαλύτερη οικολογική υποβάθμιση σε όλο τον πλανήτη.

Περιγράφετε τη συσσώρευση μέσω απαλλοτρίωσης ως ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του νεοφιλελευθερισμού. Πώς λειτουργεί αυτό και ποιες είναι οι δομικές του συνέπειες;

Το κεφάλαιο μπορεί να συσσωρεύει με δύο τρόπους. Η εκμετάλλευση της εργασίας κατά την παραγωγική διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει την υπεραξία που αποτελεί τη βάση του κέρδους που ιδιοποιείται το κεφάλαιο. Το κεφάλαιο μπορεί ακόμα να συσσωρευτεί μέσω κλοπής, ληστείας, τοκογλυφίας, εμπορικής και κάθε λογής απάτη.

Στη θεωρία της πρωταρχικής συσσώρευσης, ο Μαρξ καταδεικνύει πώς τόσο μεγάλο μέρος της αρχικής συσσώρευσης κεφαλαίου βασίστηκε σε τέτοιες πρακτικές. Αυτές οι πρακτικές συνεχίζουν αλλά έχουν πλέον ενισχυθεί από ένα σωρό νέων στρατηγικών.

Στην κρίση χρεοκοπιών στις ΗΠΑ του 2007-8 περίπου 6-7 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν την περιουσιακή αξία των σπιτιών τους, ενώ τα μπόνους στην Wall Street εκτοξεύθηκαν. Η κερδοσκοπία στις περιουσιακές αξίες (γη και ιδιοκτησία για παράδειγμα) παρέχει μια μη-παραγωγική μέθοδο συσσώρευσης.

Οι κινήσεις χρεοκοπίας μεγάλων εταιριών (π.χ. αεροπορικών) στερεί από τους εργαζομένους τα δικαιώματα συνταξιοδότησης και υγειονομικής κάλυψης. Η μονοπωλιακή τιμολόγηση στα φαρμακευτικά προϊόντα, τις τηλεπικοινωνίες, στην ασφάλεια υγείας στις ΗΠΑ παρέχουν προσοδοφόρες οδούς για αισχροκέρδεια. Η αυξανόμενη απόσπαση πλούτου μέσω της υπερχρέωσης είναι προφανής. Η απόσπαση εισοδήματος βάση συσσώρευσης μέσω απαλλοτρίωσης (π.χ. απόκτηση γης ή πηγών ορυκτών πόρων παράνομα ή σε μειωμένες τιμές) έχει γίνει πιο διαδεδομένη καθώς ο αυξανόμενος όγκος του παγκόσμιου κεφαλαίου συναντά όλο και μεγαλύτερη δυσκολία να βρίσκει παραγωγικές χρήσεις για το πλεόνασμα κεφαλαίου.

Ακόμα και κατά την περίοδο του Μαρξ, υπήρχαν αρκετές κριτικές κατά του καπιταλισμού. Πώς διαφοροποιείτε την κριτική του Μαρξ από αυτές τις πτυχές;

Πολλές από τις κριτικές κατά του καπιταλισμού έχουν στηριχθεί σε ηθικές κατηγορίες (κακοί και άπληστοι καπιταλιστές εναντίον εξαθλιωμένων και κακομεταχειρισμένων εργατών και πιο πρόσφατα, περιβαλλοντικά ανάλγητοι καπιταλιστές εναντίον των οικολόγων).  Η κριτική του Μαρξ είναι συστημική. Οι ηθικές και δεοντολογικές ενστάσεις παραμένουν, αλλά ο Μαρξ τις μεταχειρίζεται ως δευτερεύουσες στο συστημικό πρόβλημα του γιατί και πώς να αντικατασταθεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και οι καταστροφικοί νόμοι κίνησής του από έναν άλλο τρόπο κάλυψης των ανθρωπίνων αναγκών και επιθυμιών.

Πιστεύετε ότι ο καπιταλισμός έχει φτάσει σε αδιέξοδο, ειδικά στο πλαίσιο της κρίσης του 2008; Μπορεί το κεφάλαιο να ανακάμψει;

Το κεφάλαιο δε βρίσκεται σε αδιέξοδο. Το νεοφιλελεύθερο πρότζεκτ είναι σώο και αβλαβές. Ο Ζαΐρ Μπολσονάρου, πρόσφατα εκλεγείς στη Βραζιλία, προτείνει να επαναλάβει ό,τι έκανε ο Πινοτσέτ στη Χιλή μετά το 1973.

Το πρόβλημα είναι πως ο νεοφιλελευθερισμός δεν απαιτεί πλέον τη συναίνεση της πλειονότητας του πληθυσμού. Έχει χάσει τη νομιμοποίηση του. Έχω ήδη καταδείξει στο βιβλίο «Σύντομη ιστορία του νεοφιλελευθερισμού»(2005) πως ο νεοφιλελευθερισμός δε θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη συμμαχία του με τον κρατικό αυταρχισμό. Πλέον κινείται προς μια συμμαχία με το νεοφασισμό, καθώς όπως βλέπουμε από όλα τα κινήματα διαμαρτυριών παγκοσμίως, όλοι πλέον βλέπουν πως ο νεοφιλελευθερισμός γεμίζει τις τσέπες των πλουσίων εις βάρος του λαού (κάτι που δεν ήταν τόσο προφανές το ‘80 και στις αρχές του ’90).

Ο Μαρξ πίστευε πως ο καπιταλισμός θα πεθάνει εξαιτίας των εσωτερικών του αντιφάσεων. Δε συμφωνείτε με αυτό. Γιατί;

Ο Μαρξ κάποιες φορές το παρουσιάζει σαν να πρόκειται ο καπιταλισμός να αυτοκαταστραφεί. Αλλά τις περισσότερες φορές, αντιμετωπίζει τις κρίσεις σαν στιγμές ανασυγκρότησης του κεφαλαίου αντί για κατάρρευσής του. «Οι κρίσεις δεν είναι ποτέ παρά νομισματικές, βίαιες λύσεις για τις υπάρχουσες αντιφάσεις, βίαια ξεσπάσματα που επανεγκαθιδρύουν την ισορροπία που είχε διαταραχθεί», όπως λέει στον Τρίτο Τόμο του Κεφαλαίου.

Εκεί όπου βλέπει το τέλος του κεφαλαίου, είναι λόγω κινητοποίησης των τάξεων. Πιστεύω πως η θέση μου βρίσκεται σε συμφωνία με το Μαρξ. Ο καπιταλισμός δε θα τελειώσει με τη δική του συναίνεση. Θα πρέπει να πιεστεί, να ανατραπεί, να καταλυθεί. Διαφωνώ με αυτούς που νομίζουν πως το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε την αυτοκαταστροφή του. Αυτό δεν είναι η θέση του Μαρξ, κατά τη γνώμη μου.

Διαρκώς υποστηρίζετε πως ο Μαρξ δε μιλούσε μόνο για αξία στο επίπεδο της παραγωγής αλλά και στο πεδίο της πραγμοποίησης. Μπορείτε να το αναλύσετε αυτό στο παρόν πλαίσιο;

Στο πρώτο κεφάλαιο του Κεφαλαίου, ο Μαρξ αναγνωρίζει πως η αξία δημιουργείται στην παραγωγή και πραγμοποιείται στην αγορά. Αν δεν υπάρχει αγορά, τότε δεν υπάρχει αξία. Επομένως, η αξία εξαρτάται από την αντιφατική ενότητα μεταξύ παραγωγής και πραγμοποίησης. Η πραγμοποίηση εξαρτάται από τις ανάγκες και τις επιθυμίες ενός πληθυσμού που έχει τη δυνατότητα να πληρώσει.

Όλη η ιστορία του καπιταλισμού σχετίζεται με την παραγωγή νέων αναγκών και επιθυμιών (π.χ. καταναλωτισμός διαφόρων μορφών και κατασκευή προτύπων καθημερινής ζωής στα οποία πρέπει να συμμορφωνόμαστε ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς, όπως αυτοκίνητα και λοιπά πρότυπα αστικής ζωής). Τώρα διδάσκω σε ένα κοινό όπου όλοι έχουν ένα κινητό τηλέφωνο (που δεν υφίστατο πριν από είκοσι χρόνια). Για να ζήσεις στις περισσότερες πόλεις των ΗΠΑ, χρειάζεσαι ένα αυτοκίνητο, το οποίο ρυπαίνει.

Οι μαρξιστές έχουν αφιερώσει πολλή προσοχή στην παραγωγή, αλλά έχουν παραμελήσει θέματα της πραγμοποίησης. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για την αντιφατική ενότητα των δύο αυτών (την οποία ο Μαρξ αναφέρει ως κρίσιμη αλλά δεν αναλύει περαιτέρω) που θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο της προσοχής μας. Η απόσπαση και ιδιοποίηση της αξίας (συχνά μέσω απαλλοτρίωσης) στο σημείο της πραγμοποίησης είναι εξίσου ένα πολιτικό επίκεντρο αγώνα όπως είναι η ποιότητα της καθημερινής ζωής.

Ο Γερμανός κοινωνιολόγος-οικονομολόγος Βόλφγκανγκ Στρέεκ έχει αναγνωρίσει πέντε προβλήματα του καπιταλισμού στο βιβλίο του How will Capitalism End (Πώς θα τελειώσει ο καπιταλισμός). Αντ’ αυτού, εσείς αναγνωρίζετε 17 αντιφάσεις, όχι προβλήματα, του σύγχρονου καπιταλισμού. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ προβλημάτων και αντιφάσεων σχετικά με την κρίση του καπιταλισμού;

Τα προβλήματα έχουν λύσεις. Οι αντιφάσεις όχι: πάντα υποβόσκουν. Μπορούν μόνο να διαχειριστούν και όπως καταδεικνύει ο Μαρξ, οι κρίσεις προκύπτουν όταν οι ανταγωνισμοί οξύνονται και καταλήγουν σε απόλυτες αντιφάσεις. Η αντίφαση μεταξύ παραγωγικών δυνάμεων και κοινωνικών σχέσεων δεν μπορεί να λυθεί. Θα είναι πάντα μαζί μας. Η αντίφαση μεταξύ παραγωγή και πραγμοποίησης θα είναι πάντα μαζί μας, κ.λπ.

Απαρίθμησα δεκαεπτά αντιφάσεις ώστε να τονίσω ότι οι κρίσεις μπορούν να προκύψουν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και πως πρέπει να αναπτύξουμε μια θεωρία κρίσεων η οποία να κατανοεί τις πολλαπλές τους πηγές, οπότε να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από τη θεωρία του «τελειωτικού χτυπήματος» που συχνά στοιχειώνει τη μαρξιστική σκέψη.

Στο πλαίσιο του καπιταλισμού, ο αυτοματισμός συνεπάγεται σημαντική ανεργία σε όλο τον κόσμο. Ακόμη και η Παγκόσμια Τράπεζα έχει επιστήσει την προσοχή σχετικά με την αυτοματοποίηση. Ποια είναι η πρόκληση της αυτοματοποίησης στον καπιταλισμό; Ποιος θα είναι ο αντίκτυπός της στην πολιτική της εργατικής τάξης;

Ο παραλληλισμός της αυτοματοποίησης στη βιομηχανία και της τεχνητής νοημοσύνης στις υπηρεσίες είναι χρήσιμος. Στη βιομηχανία, η εργασία έχει αποδυναμωθεί από την τεχνολογική αλλαγή. Επιπλέον, οι εξωχώριες δραστηριότητες (offshoring) με την τεχνολογική αλλαγή είναι πολύ πιο σημαντικά. Αλλά η βιομηχανική παραγωγή δεν εξαφανίστηκε. Συνέχισε να επεκτείνεται με διαφορετικούς τρόπος (π.χ. τα ταχυφαγεία που παράγουν χάμπουργκερ αντί για εργοστάσια που παράγουν αυτοκίνητα).

Θα δούμε το ίδιο και στις υπηρεσίες (όπως κάνουμε ηλεκτρονικό check in ή out στις αεροπορικές εταιρίες και τα σούπερ μάρκετ πλέον). Η αριστερά έχασε τη μάχη εναντίον της αυτοματοποίησης στη βιομηχανία και κινδυνεύει να επαναλάβει το απογοητευτικό της ιστορικό και στις υπηρεσίες. Θα πρέπει να καλωσορίσουμε την τεχνητή νοημοσύνη στις υπηρεσίες και να την προωθήσουμε, αλλά ταυτόχρονα να προσπαθήσουμε να βρούμε ένα δρόμο προς μια σοσιαλιστική εναλλακτική. Η τεχνητή νοημοσύνη  θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας όπως και θα αντικαταστήσει κάποιες. Πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτό.

Τι εννοείτε με τον όρο «νέο ιμπεριαλισμό»; Ποια είναι τα βασικά του χαρακτηριστικά; Πώς διαφέρει ποιοτικά από τον κλασσικό ιμπεριαλισμό;

Το αποκάλεσα «ο νέος ιμπεριαλισμός» καθώς ήταν μια αποκλειστική θεωρία που αναπτύχθηκε από τους νεο-συντηρητικούς στις ΗΠΑ κατά την προετοιμασία του πολέμου στο Ιράκ. Ήθελα να το επικρίνω, όχι γυρνώντας πίσω στη λενινιστική θεωρία, αλλά αναδεικνύοντας πως η νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων απομυζούσε αξία με κάθε δυνατό τρόπο, από κάθε δυνατό σημείο (π.χ. μέσω εμπορευματικών αλυσίδων). Αυτό ήταν, ασφαλώς, το θέμα του βιβλίου Brief History of Neoliberalism (Σύντομη Ιστορία του Νεοφιλελευθερισμού),που ακολούθησε το The New Imperialism (Ο Νέος Ιμπεριαλισμός). Τα δύο βιβλία πρέπει να διαβαστούν μαζί.

Υπάρχει ένα επιχείρημα και μια πεποίθηση, ακόμα και μεταξύ των διανοητών της Αριστεράς στη Δύση, πως η αποσύνδεση του παγκόσμιου Νότου από την παγκοσμιοποίηση θα οδηγήσει σε επιστροφή στον προ-μοντερνισμό. Ποια η θέση σας σε αυτό; Από τι θα έπρεπε να αποτελείται η αναπτυξιακή ατζέντα του παγκόσμιου Νότου;  

Πιστεύω πως η ιδέα της πλήρους αποσύνδεσης θα ήταν καταστροφική. Ωστόσο, η επιλεκτική αποσύνδεση και η αναζήτηση αυτόνομων περιφερειακοτήτων (regionalities) μέσω βιοπεριφερειακοτήτων (bioregionalism) είναι μια καλή ιδέα. Η ουσιαστική ιδέα είναι να χτιστούν εναλλακτικές γεωγραφίες διασυνδέσεων, αλλά η παγκόσμια οπτική (π.χ. στο φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη) είναι κρίσιμη.

Η μελέτη των πόλεων είναι ένα από τα πεδία ενδιαφέροντός σας. Αναλύετε τις πόλεις ως χώρους ιδιοποίησης της υπεραξίας. Πώς λειτουργεί αυτό, ειδικά στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων πόλεων; Ποια η σημασία του «δικαιώματος στην πόλη»;

Η αστικοποίηση και η συσσώρευση κεφαλαίου πηγαίνουν χέρι χέρι και αυτό είναι μια πτυχή της μαρξιστικής σκέψης που, ιστορικά, έχει ελλιπώς αναπτυχθεί. Τώρα, ο μισός πληθυσμός παγκοσμίως ζει σε πόλεις. Επομένως, ζητήματα καθημερινής ζωής σε περιβάλλοντα κατασκευασμένα για σκοπούς κεφαλαιακής συσσώρευσης είναι ένα μεγάλο θέμα και μια πηγή αντιφάσεων και αντιπαραθέσεων. Αυτό τονίζεται πολιτικά μέσω της επιδίωξης του «δικαιώματος στην πόλη»: π.χ. ταξικοί αγώνες για την ποιότητα της αστικής ζωής. Πολλά από τα μαζικά κοινωνικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών προέκυψαν από τέτοια ζητήματα (π.χ. το Πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη).

Η θέση σας για το μεταμοντερνισμό διερευνά την υλική του βάση. Σε φιλοσοφικό επίπεδο, ποια είναι η μεγαλύτερη επιρροή του μεταμοντερνισμού στην κοινωνική ζωή; Τι πιστεύετε για την ιδέα της μετα-αλήθειας;

Όπως πολλά άλλα πολιτιστικά κινήματα, ευρείας βάσης, και σε κάποιο βαθμό ασυναφή, το μεταμοντέρνο με τη σειρά του δημιούργησε θετικά ανοίγματα μαζί με παραλογισμούς και οπισθοδρομικές συνέπειες. Μου άρεσε το γεγονός ότι άνοιξε δρόμο στον προοπτικισμό και έδωσε έμφαση στο χώρο, αλλά δε βρίσκω λόγο αυτό να τίθεται ανταγωνιστικά στο μαρξισμό, από τη στιγμή που στο δικό μου έργο, δίνω έμφαση στο πώς να ενσωματώσουμε το χώρο, τις γεωγραφίες και τον προοπτικισμό(*) στο μαρξισμό.

Στην τελική, όπως έχει κάποτε τονίσει και ο Ίγκλετον, το κίνημα πήγε πολύ μακριά όταν έφτασε να μη βλέπει «καμία διαφορά μεταξύ αλήθειας, εξουσίας και ρητορικής αποπλάνησης» ώστε «εκείνος που έχει την πιο γλυκιά γλώσσα και την πιο πονηρή ιστορία έχει την εξουσία». «Αχρήστεψε την ιστορία, αρνήθηκε την τεκμηρίωση, αισθητικοποίησαν(**) την πολιτική και τα απέδωσε όλα στο χάρισμα αυτών που έλεγαν τις ιστορίες». Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι προϊόν αυτής της μεταμοντέρνας υπερβολής.

Την πρώτη περίοδο, πιστεύαμε πως το διαδίκτυο είναι η μεγάλη απελευθερωτική δύναμη. Όμως με την πάροδο του χρόνου, αναδύθηκαν τα μεγάλα μονοπώλια, αποκομίζοντας κέρδος από τον ψηφιακό χώρο. Περιπτώσεις όπως η Cambridge Analytica αποκαλύπτουν πώς χειραγωγούνται τα προσωπικά δεδομένα από αυτά τα μονοπώλια. Τι κινδύνους θέτει; Πώς θα απελευθερωθεί το διαδίκτυο ως δημόσιο αγαθό;

Δεν υπάρχει καλή και χειραφετητική τεχνολογία που δεν μπορεί να  ιδιοποιηθεί από το κεφαλαίο και να μετατραπεί σε δική του δύναμη. Αυτό ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση.

Πώς τοποθετείτε την ανάδυση του Ντόναλντ Τραμπ; Πώς μπορεί η άνοδος του λαϊκισμού σε διαφορετικά μέρη του κόσμου να αντιμετωπιστεί;

Είναι ένας μεταμοντέρνος πρόεδρος, παγκόσμιας αποξένωσης.

Σας φαίνεται ελπιδοφόρα η αύξηση της δημοτικότητας των Μπέρνι Σάντερς και Τζέρμι Κόρμπυν στις εκλογές των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, αντίστοιχα; Ήταν μια κινητοποίηση μόνο ενόψει εκλογών; Ποια θα πρέπει να είναι η μορφή και το περιεχόμενο της σύγχρονης σοσιαλιστικής πολιτικής;

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ κινητοποίησης και οργάνωσης. Μόνο τώρα, ξεκινάμε να βλέπουμε στοιχεία στην Αριστερά που συνειδητοποιεί πως το να σχηματίσει μια οργάνωση είναι κρίσιμο στο να κερδίσει και να κρατήσει την εξουσία.

Στην περίπτωση της Βρετανίας, η άνοδος της δυναμικής μαζί με την αναζωπύρωση της δημιουργίας κομμάτων δίνουν ελπιδοφόρα σημάδια, όπως και το μανιφέστο επαναφοράς σημαντικών στοιχείων της οικονομίας στο δημόσιο τομέα (που διαφέρει από την εθνικοποίηση) ως πολιτική στρατηγική. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι πολλοί στο κοινοβουλευτικό Εργατικό Κόμμα ακόμα δεν το υποστηρίζουν. Μέχρι στιγμής, δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο να συμβαίνει σε ικανοποιητικό βαθμό στις ΗΠΑ.

Υπάρχει άνοδος της δεξιάς πολιτικής σε όλο τον κόσμο. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η εκλογή του Ζαΐρ Μπολσονάρου στη Βραζιλία. Ο κόσμος κινείται προς το φασισμό ομοίως με τις δεκαετίες ’30-’40; Ποια είναι η πολιτική οικονομία που κρύβεται πίσω από την ξαφνική άνοδο των ακροδεξιών πολιτικών όπως ο Μπολσονάρου σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής που φημιζόταν για την αριστερή πολιτική της παράδοση;

Η αλλοτρίωση που παρήγαγε ο νεοφιλελευθερισμός και διαχειρίστηκε το Εργατικό κόμμα, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη διαφθορά, παράγει μια μαζική λαϊκή βάση, επιρρεπή στην εκμετάλλευσή της από νεοφασιστικές αυταπάτες. Η Αριστερά απέτυχε να οργανωθεί και τώρα καλείται να το κάνει αντιμέτωποι με την καταπίεση.

Οι διαλέξεις σας στο Μαρξ και το μαρξισμό είναι παγκοσμίου φήμης. Πόσο επίκαιρος είναι ο Μαρξ σήμερα; Ποια πιστεύετε είναι η συμβολή του Μαρξ;

Ο Μαρξ έγραψε τις αρχές μιας εντυπωσιακά οξυδερκούς ανάλυσης του τρόπου λειτουργίας του κεφαλαίου ως τρόπου παραγωγής. Το κεφάλαιο, την εποχή του Μαρξ ήταν αναπτυγμένο μόνο σε μια περιοχή του πλανήτη. Όμως τώρα είναι παντού, άρα η ανάλυση του Μαρξ είναι μακράν πιο σχετική στο σήμερα απ’ ό,τι τότε. Οποιοσδήποτε μελετήσει προσεκτικά το Μαρξ το αναγνωρίζει αυτό, που κατά κάποιο τρόπο, εξηγεί γιατί η πολιτική εξουσία θέλει απεγνωσμένα να καταστείλει αυτό τον τρόπο σκέψης.

Υπάρχει αρκετή απελπισία και απογοήτευση μεταξύ των μαζών υπό το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Πού έγκειται η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο; Τι συντηρεί τη δική σας ελπίδα;

Παρ’ όλες τις προσπάθειες καταστολής, ο κόσμος ολοένα και περισσότερο βλέπει πως υπάρχει κάτι λάθος όχι μόνο με το νεοφιλελευθερισμό αλλά και με τον καπιταλισμό. Πολύ απλά δεν καταφέρνει και δεν μπορεί να προσφέρει ό,τι υπόσχεται και η ανάγκη για μια άλλη μορφή κοινωνικο-οικονομικής οργάνωσης γίνεται όλο και πιο προφανής.


(*) σ.τ.μ. ο όρος “perspectivism” αποδίδεται στα ελληνικά ως «προοπτικισμός», ακολουθώντας τη μετάφραση της Ελένης Αστερίου στο έργο του Χάρβεϋ «Η κατάσταση της μετανεωτερικότητας», εκδόσεις Μεταίχμιο.

(**) O όρος “αισθητικοποίηση της πολιτικής” εισήχθη από τον Walter Benjamin και περιγράφει μία κατάσταση κατά την οποία η έμφαση του κοινού, της μάζας, τοποθετείται στην πολιτική ”μορφή” (ύφος, πρόσωπα, εικόνα) και όχι στο πολιτικό περιεχόμενο.

Πηγή: The Wire - kommon.gr

Τετάρτη, 03 Ιουλίου 2019 09:34

Μια στρατηγός και μία τραπεζίτης στο τιμόνι της ΕΕ

Γράφτηκε από τον

_στρατηγός_και_μία_τραπεζίτης_στο_τιμόνι_της_ΕΕ.jpg

του Γιώργου Παυλόπουλου

Μπορεί να είναι γυναίκες, αλλά είναι πιο γεράκια από τα «γεράκια». Πρόκειται για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και την Κριστίν Λαγκάρντ, που αποφασίστηκε να προταθούν από τους επικεφαλής κυβερνήσεων και κρατών των «28» για να αναλάβουν την προεδρία της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αντιστοίχως.

Η μία είναι υπουργός Άμυνας της Γερμανίας και φανατική υπέρμαχος ενός ισχυρού ευρωστρατού, της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών, της στενότερης συνεργασίας με το ΝΑΤΟ αλλά και της δυνατότητας αυτόνομης επέμβασης της ΕΕ στα διάφορα μέτωπα, σε όλο τον κόσμο, για να υπερασπίζεται τα γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντά της. Η άλλη, η πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, είναι από το 2011 γενική διευθύντρια του ΔΝΤ – δηλαδή βρέθηκε σε αυτό το καίριο πόστο σε όλη τη διάρκεια της θύελλας που έπληξε την Ευρώπη και τον πλανήτη εξαιτίας της κρίσης, υποστηρίζοντας, προωθώντας και εφαρμόζοντας τις γνωστές απάνθρωπες πολιτικές.

Φον ντερ Λάιεν και Λαγκάρντ δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα ενός ιστορικού συμβιβασμού, όπως θα προσπαθήσουν να μας πουν πολλοί. Συμβολίζουν το πιο αποκρουστικό πρόσωπο της ΕΕ και προαναγγέλλουν την επιτάχυνση και εμβάθυνση της αντιλαϊκής και αντιδραστικής στροφής που έχει ξεκινήσει και θα συνεχιστεί την επόμενη πενταετία.

Σε αυτή την επιλογή συμφώνησαν και ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης και η Φώφη, αποδεικνύοντας ότι είναι πλευρές του ίδιου νομίσματος και εξυπηρετούν την ίδια πολιτική και τα ίδια συμφέροντα. Κανέναν από αυτούς, ούτε φυσικά την ΕΕ τους, δεν μπορεί να στηρίζει η πλειοψηφία του λαού, οι νέοι και εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι.

Μπορούμε και πρέπει να τους ανατρέψουμε, πριν μας εγκλωβίσουν και μας πνίξουν!

ΠΗΓΗ:  prin.gr

atlkn000.jpg

Αύξηση κατά 345 εκατ. ευρώ εμφάνισαν οι καταθέσεις των επιχειρήσεων και ιδιωτών τον Μάιο. Ανήλθαν στα 111,5 δισ. ευρώ. Στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αύξηση κατά 562 εκατ. ευρώ παρουσίασαν οι καταθέσεις τον ίδιο μήνα, έναντι αύξησης κατά 1.542 εκατ. ευρώ τον Μάιο του 2018 ενώ ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής διαμορφώθηκε σε 5,7% από 6,0% τον προηγούμενο μήνα, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Παράλληλα, αύξηση κατά 217 εκατ. ευρώ παρουσίασαν τον Μάιο του 2019, και οι καταθέσεις των επιχειρήσεων, έναντι αύξησης κατά 709 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα, ενώ ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής διαμορφώθηκε σε 3,6% από 5,3% τον προηγούμενο μήνα. Ειδικότερα, οι καταθέσεις των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά 150 εκατ. ευρώ, έναντι αύξησης κατά 535 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα, ενώ οι καταθέσεις των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και των λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αυξήθηκαν κατά 67 εκατ. ευρώ, έναντι αύξησης κατά 174 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα.

Ανοδικά κινήθηκαν και οι καταθέσεις των νοικοκυριών και των ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων σημειώνοντας αύξηση κατά 345 εκατ. ευρώ το Μάιο του 2019, έναντι αύξησης κατά 833 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα και ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής διαμορφώθηκε στο 6,2%, αμετάβλητος σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Όσον αφορά στο σκέλος των δανείων, η συνολική χρηματοδότηση αυξήθηκε οριακά κατά 0,1% ενώ η μηνιαία καθαρή ροή ήταν αρνητική κατά 529 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 98 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα.

Το Μάιο του 2019, o ετήσιος ρυθμός μεταβολής της συνολικής χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα διαμορφώθηκε στο -0,1%, αμετάβλητος σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Η μηνιαία καθαρή ροή της συνολικής χρηματοδότησης προς τον ιδιωτικό τομέα ήταν αρνητική κατά 256 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 319 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα.

Πιο αναλυτικά η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις, το Μάιο του 2019, ήταν αρνητική κατά 49 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 82 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα, ενώ ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής διαμορφώθηκε σε 2,3% από 2,1% τον προηγούμενο μήνα. Ειδικότερα, ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησης των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων διαμορφώθηκε σε 2,7% από 2,6% τον προηγούμενο μήνα και η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησής τους ήταν αρνητική κατά 98 εκατ. ευρώ, έναντι θετικής καθαρής ροής 61 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και των λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων διαμορφώθηκε σε -2,6% από -3,9% τον προηγούμενο μήνα, ενώ η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησής τους ήταν θετική κατά 49 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 143 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα.

Τον ίδιο μήνα του 2019, η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τους ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες και ατομικές επιχειρήσεις ήταν θετική κατά 1 εκατ. ευρώ, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 30 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησής τους διαμορφώθηκε στο -1,7%, αμετάβλητος σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Αρνητική κατά 208 εκατ. ευρώ ήταν η μηνιαία καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τους ιδιώτες και τα ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά ιδρύματα το Μάιο του 2019, έναντι αρνητικής καθαρής ροής 207 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησής τους διαμορφώθηκε στο -2,5% από -2,3% τον προηγούμενο μήνα.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Τρίτη, 02 Ιουλίου 2019 07:22

Γιατί δε μιλάμε για τον Μπέρνι;

Γράφτηκε από τον

_δε_μιλάμε_για_τον_Μπέρνι.jpg

Μετά και τις πρόσφατες εκλογές, το κυρίαρχο αίσθημα που προσλαμβάνει κανείς απο τον κόσμο της Αριστεράς είναι στην καλύτερη περίπτωση η ενδοσκόπηση, που αναγνωρίζει την ανάγκη ανασύνταξης του αριστερού χώρου, στη χειρότερη η ηττοπάθεια και η παραίτηση μπροστά στην επέλαση του ακροδεξιού συντηρητισμού. Στις αναλύσεις για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς, θεωρώ οτι θα είναι χρήσιμο να προστεθεί η οπτική γωνία της Αμερικής και των προοδευτικών δυνάμεων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού που υψώνουν την φωνή τους στην καρδιά του παρακμάζοντος καπιταλισμού.

της Ακτίνας Σταθάκη

H Αμερική, που υπό τον Τραμπ βιώνει ήδη τις συνέπειες ενός ακραίου συντηρητισμού, με στοιχεία νεοφασιστικής παράνοιας, έχει να προβάλει μία έντονη κινηματική δράση “από τα κάτω”, με συχνές επιτυχίες όπως η νίκη των κατοίκων του Κουήνς στην Νέα Υόρκη επι της Αμαζον, το τεράστιο νικηφόρο κίνημα της απεργίας των καθηγητών δημόσιας εκπαίδευσης, το περιβαλλοντικό κίνημα το οποίο σθεναρά αντιστέκεται στις εξορύξεις και απαλλοτριώσεις δημόσιας γης παρά τον αμείλικτο πόλεμο που δέχεται.

Τα κινήματα αυτά έχουν αφενός τη στήριξη λίγων αλλά πολύ δυναμικών ανεξάρτητων, συνήθως αυτοχρηματοδοτούμενων, ΜΜΕ που κάνουν έρευνα, ασκούν έλεγχο και παράγουν ανάλυση υψηλού επιπέδου, και αφετέρου, έχουν βρει πολιτική έκφραση στο πρόσωπο μίας μερίδας προοδευτικών, κεντροαριστερών πολιτικών που επιχειρούν να αλλάξουν το νεοφιλελεύθερο τοπίο υπέρ των κατώτερων τάξεων όπως η Alexandria Ocasio Cortez που πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της Αμαζον, η Ilhan Omar και ο Ro Khanna που ασκούν έντονη κριτική στους μηχανισμούς της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η υποψήφια για το χρίσμα των Δημοκρατικών Elizabeth Warren και άλλοι (δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι από αυτούς όπως η Cortez και η Omar είναι νέοι πολιτικοί που προέρχονται απευθείας από μειονότητες ή/και από τα κατώτερα εργατικά στρώματα).

Η δυναμική και η αυτοπεποίθηση των κινημάτων αυτών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ηγετική μορφή του Μπέρνι Σάντερς, του ανεξάρτητου γερουσιαστή που το 2016 διεκδίκησε για πρώτη φορά το χρίσμα για την προεδρία της Αμερικής (έχασε απο την Χ. Κλίντον) εμπνέοντας ένα πρωτοφανές, για τα Αμερικανικά δεδομένα, μαζικό κίνημα γύρω από τις προοδευτικές του θέσεις.

Τόσο στην προηγούμενη εκστρατεία του το 2016 και πολύ περισσότερο σήμερα, η καμπάνια του Σάντερς έχει επιδείξει τρία βασικά χαρακτηριστικά: αφενός έναν τολμηρό, ενωτικό λόγο με συνέπεια και σταθερότητα απόψεων. Αφετέρου διάθεση ανοιχτής σύγκρουσης με τα ολιγαρχικά συμφέροντα που δεν επιδέχεται συμβιβασμούς στις θεμελιώδεις πολιτικές του θέσεις (#NoMiddleGround είναι το μότο που κυκλοφορεί ευρέως στα σοσιαλ μίντια τον τελευταίο καιρό). Και τρίτον, μία πολύ δυναμική “απο τα κάτω” οργάνωση τροφοδοτούμενη απο την διάχυση των οργανωτικών δομών σε ολόκληρη τη χώρα, (ομάδες εθελοντών, εκδηλώσεις σε κάθε γειτονιά ακόμα και σε σπίτια για την κινητοποίηση του κόσμου, χρηματοδότηση της καμπάνιας από μικροποσά που προσφέρουν οι πολίτες αλλά και χρήση της τεχνολογίας με άμεση και σχεδόν καθημερινή ηλεκτρονική επικοινωνία με τους υποστηρικτές του, κ.α.).

Ο Σάντερς αυτή τη στιγμή είναι ο μόνος αριστερός διεκδικητής της εξουσίας στις ΗΠΑ που θέτει τους ιδεολογικούς όρους αμφισβήτησης του Αμερικανικού καπιταλιστικού συστήματος, μιλάει ξεκάθαρα με όρους ταξικούς και συντάσσεται έμπρακτα με την Αμερικανική εργατική τάξη (από την οποία και προέρχεται) και τις διεκδικήσεις της.

Στην πρόσφατη ομιλία του στο Georgetown University, ο Σάντερς εξέθεσε τις απόψεις του για τον “δημοκρατικό σοσιαλισμό” ως το ιδεολογικό υπόβαθρο του προγράμματός του: αφού επεσήμανε τους κινδύνους που ενέχει ο έλεγχος της πολιτικής απο τους ολιγάρχες για τη δημοκρατία (“3 οικογένειες κατέχουν περισσότερο πλούτο απο όσο το ήμισυ των χαμηλων στρωμάτων του πληθυσμού, ήτοι 160 εκατομμύρια Αμερικανοί…. 49% του πλούτου που παράγεται καταλήγει στα χέρια του 1%”), ο Σάντερς επέμεινε στη θέση του οτι μόνο μια δίκαιη ανακατανομή του πλούτου μπορεί να εγγυηθεί την δημοκρατία και επαναδιατύπωσε τις προτεραιότητές του: αύξηση του κατώτατου μισθού, το δικαίωμα των εργαζομένων στο συνδικαλίζεσθαι, καθολική πρόσβαση στην υγεία και δωρεάν παιδεία και προστασία του περιβάλλοντος. Τόνισε οτι η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προϋποθέτει τη διασφάλιση οικονομικών δικαιωμάτων – αναφέροντας ως χαρακτηριστική ένδειξη της υποβάθμισης της ανθρώπινης ζωής στον καπιταλισμό τη διαφορά στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Αμερική που κυμαίνεται ανάμεσα στα 12 με 15 χρόνια. Κατέληξε λέγοντας ότι η εξασφάλιση των οικονομικών δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες πρέπει να εξασφαλιστεί συνταγματικά: “Γι’αυτό προτείνω τη συνταγματική νομοθέτηση οικονομικών δικαιωμάτων για τον 21ο αιώνα, που οριστικά και αμετάκλητα, για κάθε πολίτη ανεξαρτήτως εισοδήματος, θα εγγυάται το δικαίωμα σε αξιοπρεπή εργασία που πληρώνει αξιοπρεπή μισθό, το δικαίωμα στην υγεία, το δικαίωμα σε πλήρη εκπαίδευση, το δικαίωμα σε προσιτή κατοικία, το δικαίωμα σε καθαρό περιβάλλον, το δικαίωμα σε ασφαλή σύνταξη”.

Ανεξαρτήτως του αν θεωρεί κανείς τον Σάντερς αρκετά ρηξικέλευθο (ειδικά για τα Αμερικανικά δεδομένα, όπου και μόνο η λέξη σοσιαλισμός προκαλεί τρόμο στο σύστημα) ή ήπιο σοσιαλδημοκράτη ( έχει δεχτεί κριτική ως ρεφορμιστής απο τα σοσιαλιστικά κόμματα της Αμερικής καθώς και από αριστερούς αναλυτές για τον λιγότερο τολμηρό λόγο του σε θέματα εξωτερικής πολιτικής — βλ. εδώ και πιο πρόσφατα εδώ) το γεγονός είναι οτι έχει επιτύχει αυτό στο οποίο όλοι οι αριστεροί ηγέτες στην Ευρώπη απέτυχαν: να συμπαρασύρει και να εμπνέυσει ένα μεγάλο πλήθος προοδευτικών πολιτών, ιδιαίτερα στις νεαρές ηλικίες, που αναζητούν μια νέα, αριστερή διέξοδο στο πολιτικό σκηνικό. Στη ζοφερή, φασίζουσα Αμερική, ο Σάντερς αρθρώνει έναν αριστερό πολιτικό λόγο ελπίδας, αισιοδοξίας και συλλογικής δράσης και τα κοινωνικά κινήματα στέλνουν μηνύματα αγώνων και κατακτήσεων τα οποία μπορούν να μας προσφέρουν εργαλεία δράσης, να τροφοδοτήσουν τον εγχώριο πολιτικό διάλογο και να εμπνεύσουν και τα δικά μας κινήματα.

Με το φασισμό και τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό προ των πυλών, η μελαγχολία και η απογοήτευση είναι πολυτέλειες τις οποίες δεν μπορούμε να έχουμε. Στη διαδικασία ανασύνταξης της Αριστεράς είναι επιτακτική η ανάγκη για όραμα, συνέργειες και διεθνείς κοινούς αγώνες. Οπως είπε κι ο ίδιος ο Σάντερς στο Georgetown

“Αν υπάρχει μια στιγμή που η απελπισία δεν είναι επιλογή, η στιγμή αυτή είναι τώρα. Αν υπάρχει κάποια στιγμή που πρέπει αποτελεσματικά να αναλύσουμε τις ανταγωνιστικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που ορίζουν αυτή την ιστορική περίοδο, αυτή η στιγμή είναι τώρα.[…] Κι αν υπάρχει μια στιγμή που χρειαζόμαστε ένα καινούριο όραμα για να φέρουμε όλους τους ανθρώπους μαζί στον αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, αυτή η στιγμή είναι τώρα”.

ΠΗΓΗ: thepressproject.gr

Τρίτη, 02 Ιουλίου 2019 07:20

Αναβολή της απόφασης για την πλοίαρχο του Sea-Watch

Γράφτηκε από τον

rakete2.jpg

Σε κατ’οίκον περιορισμό παραμένει η πλοιάρχος του γερμανικού σκάφους διάσωσης Sea-Watch, Κάρολα Ράκετε, τουλάχιστον μέχρι την Τρίτη για οπότε το δικαστήριο της πόλης Αγκριτζέντο ανέβαλε την έκδοση της απόφασής του, εν μέσω έντασης μεταξύ Ρώμης και Βερολίνου για την τύχη της και μετά το κύμα αντιδράσεων με αίτημα την απελευθέρωσή της.

Τα ξημερώματα του Σαββάτου, έπειτα από πάνω από δύο εβδομάδες παραμονής του γερμανικού σκάφους διάσωσης Sea-Watch 3 μεσοπέλαγα, 31χρονη αψήφησε την απαγόρευση των ιταλικών αρχών, προσέγγιζε και έδεσε στο λιμάνι της Λαμπεντούζα μεταφέροντας 40 μετανάστες που είχε διασώσει στη Μεσόγειο.

Η ίδια εμφανίστηκε το απόγευμα στο δικαστήριο Αγκριτζέντο και σύμφωνα έναν από τους δικηγόρους της σκόπευε να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις των δικαστών. Η σημερινή ακροαματική διαδικασία στο Αγκριτζέντο αποσκοπούσε να αποφασίσει το δικαστήριο για το αν θα συνέχιζε την επιβολή του κατ’οίκον περιορισμό της καθώς η έρευνα για την υπόθεση συνεχίζεται.

Η Ράκετε κινδυνεύει με ποινή κάθειρξης έως 10 ετών για το αδίκημα της αντίστασης κατά της αρχής και σύμφωνα με δικηγόρο της αντιμετωπίζει επίσης κατηγορίες για ενθάρρυνση της παράνομης μετανάστευσης.

Γερμανικές αντιδράσεις

Ο πατέρας της πλοιάρχου, ο Έκεχαρτ Ράκετε, κάλεσε την γερμανική κυβέρνηση να δράσει, λέγοντας στο dpa ότι συνομίλησε με την κόρη του χθες και ότι αντιμετωπίζει ήρεμα την κατάσταση. Γερμανοί πολιτικοί, αξιωματούχοι, οργανισμοί και μέσα ενημέρωσης απευθύνουν έκκληση για την απελευθέρωσή της.

Στο διπλωματικό πεδίο, ο Ιταλός πρωθυπουργός της Ιταλίας δήλωσε ότι η Γερμανίδα καγκελάριος τον ρώτησε για την υπόθεση και ο ίδιος είπε πως δεν διαθέτει εξουσία για την τύχη της πλοιάρχου αφού η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια της δικαιοσύνης. Επίσης, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε πως πρέπει να απελευθερωθεί η πλοίαρχος.

Παράλληλα, πάνω από 735.000 ευρώ συγκεντρώθηκαν έπειτα από πρωτοβουλία του των Γερμανών σταρ της γερμανικής τηλεόρασης Γιαν Μπέμερμαν και ο Κλαας Χόφερ Ούμλαουτ και ακόμη 410.000 ευρώ από μια ιταλική σελίδα στο facebook.

Η γερμανική ένωση πλοιάρχων (VDKS) με ανακοίνωσή της υπερασπίστηκε την Ράκετε, τονίζοντας ότι εκείνη αποφάσισε υπέρ μιας ηθικής ενέργειας όταν αψήφησε την απαγόρευση των ιταλικών αρχών και ελλιμένισε το πλοίο στο λιμάνι. «Η άγνοια και η ανικανότητα που επιδεικνύει η ΕΕ μπροστά στα πιο επείγοντα από όλα επειγόντων από όλα τα πολιτικά προβλήματα είναι αφόρητη», ανέφερε η ένωση.

«Εγκληματίας» για τον Σαλβίνι

Ο ακροδεξιός υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας, Ματέο Σαλβίνι, κάνει λόγο για την «γερμανίδα εγκληματία», ζητώντας να επιβληθούν σκληρές ποινές εις βάρος της Ράκετε και να απελαθεί στην Γερμανία αν ο δικαστής αποφασίσει την απελευθέρωσή της.

Όμως, ο εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες Στεφάν Ντουρατζίτς, έκανε λόγο για μια «ανθρωπιστική επιτακτική ανάγκη», τονίζοντας ότι «κανένα σκάφος ή πλοίο δεν πρέπει να βρίσκεται υπό κίνδυνο ή να του επιβάλλεται πρόστιμο που προστρέχει για βοήθεια σκαφών που κινδυνεύουν, όπου η απώλεια ζωής είναι άμεση».

Σημειώνεται πως το σκάφος της ΜΚΟ κατασχέθηκε και η γερμανική οργάνωση μπορεί να τιμωρηθεί με πρόστιμο έως και 50.000 ευρώ.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

f55baff4f5f9466f4f5a63a4ad78ad5d-666x399.jpg

Η αληθής πολυκυτταραιμία είναι μία σπάνια αιματολογική κακοήθεια που σχετίζεται με την υπερπαραγωγή κυττάρων αίματος στον μυελό των οστών και προσβάλλει περίπου έναν έως τρεις ανθρώπους ανά 100.000 πληθυσμού παγκοσμίως.
 

“Χτυπάει” κατά κανόνα τα άτομα της μέσης και τρίτης ηλικίας, τα οποία έχουν ήδη μια διαταραχή στο DNA τους, η οποία όμως δεν είναι κληρονομούμενη.

Σύμφωνα με τους αιματολόγους, η αληθής πολυκαιταραιμίαμέσα στα πρώτα 10 χρόνια από την εκδήλωσή της, έχει 40% πιθανότητα να εξελιχθεί σε οξεία θρόμβωση και 5,5% πιθανότητα να εξελιχθεί σε οξεία λευχαιμία!

Είναι μια πολύ επικίνδυνη ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιαγγειακές επιπλοκές, όπως θρομβώσεις, εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Περίπου το 25% των πασχόντων παρουσιάζει μη ελεγχόμενη νόσο, έχοντας αναπτύξει αντοχή (ανεπαρκή ανταπόκριση) ή δυσανεξία στις υπάρχουσες θεραπείες, όπως η υδροξυουρία. Η μη ελεγχόμενη νόσος ορίζεται τυπικά ως επίπεδα αιματοκρίτη πάνω από 45%, και σε αρκετές περιπτώσεις αυξημένες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων και/ή αιμοπεταλίων, και μπορεί να συνοδεύεται από επιβαρυντικά συμπτώματα και/ή διογκωμένο σπλήνα.

Σύμφωνα με τον Δρ. Δημ. Καρακάση, Αιματολόγο, Διευθυντή, Αιματολογική-Λεμφωμάτων Κλινικής, Υπεύθυνο Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών, Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» και Πρόεδρο της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, “η αληθής πολυκυτταραιμία είναι μία σοβαρή αιματολογική κακοήθεια που σχετίζεται με υψηλή νοσηρότητα, καθώς σχετίζεται με σημαντικές καρδιαγγειακές επιπλοκές, οι οποίες ευθύνονται για περίπου το 40% των θανάτων των ασθενών αυτών (...) Παράλληλα, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος εκτροπής της νόσου σε αιματολογικές κακοήθειες με χειρότερη πρόγνωση, όπως η μυελοΐνωση και η οξεία μυελογενής λευχαιμία”.

Ποια είναι τα συμπτώματα της αληθούς πολυκαιταραιμίας

Τυπικά χαρακτηρίζεται από αυξημένο αιματοκρίτη (την εκατοστιαία αναλογία του όγκου των ερυθροκυττάρων στον ολικό όγκο του αίματος) που μπορεί να οδηγήσει σε πύκνωση του αίματος και αυξημένο κίνδυνο θρομβώσεων, καθώς και σε αυξημένα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιαγγειακές επιπλοκές, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο και το έμφραγμα του μυοκαρδίου, οδηγώντας σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Επιπλέον, οι πάσχοντες από αληθή πολυκυτταραιμία μπορεί να έχουν διογκωμένο σπλήνα και συμπτώματα που είναι συχνά και επιβαρυντικά, με συνολική επίπτωση στην ποιότητα της ζωής παρόμοια με αυτή που παρατηρείται στην μυελοΐνωση.

Πώς αντιμετωπίζεται η αληθής πολυκαιταραιμία

Συχνή θεραπεία για την αληθή πολυκυτταραιμία είναι η αφαίμαξη, μία διαδικασία αφαίρεσης αίματος από το σώμα για να μειωθεί η συγκέντρωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ερυθροκυττάρων), η οποία χρησιμοποιείται για να διατηρηθούν τα επίπεδα του αιματοκρίτη κάτω από 45%. Ωστόσο, η αφαίμαξη συνήθως είναι ακατάλληλη ως μόνιμη θεραπευτική επιλογή, καθώς δεν προσφέρει έλεγχο των συμπτωμάτων και δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την υπερπαραγωγή των ερυθροκυττάρων. Συνεπώς, οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν και αγωγή με κυτταρομειωτικούς παράγοντες, όπως η υδροξυουρία. Στους ασθενείς που χρειάζονται αφαίμαξη σε συνδυασμό με υδροξυουρία, ο αιματοκρίτης μπορεί να παρουσιάζει διακυμάνσεις και να παραμένει σε μη ασφαλή επίπεδα για σημαντικά χρονικά διαστήματα. Δυστυχώς, περίπου το 25% των ασθενών αναπτύσσει αντοχή ή δυσανεξία στην αγωγή με υδροξυουρία, σύμφωνα με τα κριτήρια του European LeukemiaNet, με συνέπεια ανεπαρκή έλεγχο της νόσου και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης.

Η δραστική ουσία που μπορεί να σώσει ζωές

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα από την ανάλυση 18 μηνών της μελέτης Φάσης ΙΙΙ RESPONSE που παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο 20ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αιματολογικής Εταιρείας (EHA) στη Βιέννη, το 80% των ασθενών με μη ελεγχόμενη αληθή πολυκυτταραιμία, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με ruxolitinib, επέδειξε συνεχή ανταπόκριση στους 18 μήνες, διατηρώντας επί τουλάχιστον ένα χρόνο επίπεδα αιματοκρίτη σε φυσιολογικές τιμές κάτω από 45% δίχως τη χρήση αφαίμαξης και παρουσιάζοντας μείωση στο μέγεθος του σπληνός (σπληνομεγαλίας) - δύο βασικές ενδείξεις ελέγχου της νόσου. Το ruxolitinib αποτελεί τη μοναδική στοχευμένη θεραπεία που είναι εγκεκριμένη στην ΕΕ για την αληθή πολυκυτταραιμία.

Η συγκεκριμένη δραστική ουσία εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Μάρτιο 2015 για την θεραπεία ενήλικων ασθενών με αληθή πολυκυτταραιμία, οι οποίοι παρουσιάζουν αντοχή ή δυσανεξία στην υδροξυουρία.

Επιπλέον έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Αύγουστο του 2012 για τη θεραπεία της σχετικής με τη νόσο σπληνομεγαλίας ή συμπτωμάτων, σε ενήλικες ασθενείς με πρωτοπαθή μυελοΐνωση (επίσης γνωστή ως χρόνια ιδιοπαθής μυελοΐνωση), μυελοΐνωση μετά από αληθή πολυκυτταραιμία ή μυελοΐνωση μετά από ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση.

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr

frigoglass-pano-kinitopoiisi.jpg

«Άμεση διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητας του εργοστασίου της Κάτω Αχαΐας στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών αναδιάρθρωσης του παραγωγικού της ιστού, που αποσκοπεί στη βελτίωση της κοστολογικής της δομής και στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης ανταγωνιστικότητάς της».

Με αυτή τη λιτή και …καπιταλιστικά κυνική ανακοίνωση, στις 7 Ιουνίου 2019, η πολυεθνική Frigoglass πέταξε στο δρόμο 91 εργαζόμενους! Ο όμιλος έβαλε λουκέτο στο μοναδικό εργοστάσιο που διατηρούσε στην Ελλάδα. Στο όνομα της «αναδιάρθρωσης», της «βελτίωσης της κοστολογικής δομής» της «ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας».

Λίγες μέρες αργότερα στις 13 Ιουνίου 2019, η ίδια εταιρεία ανακοίνωσε ενίσχυση των πωλήσεών της και κέρδη για το πρώτο τρίμηνο του 2019. Η Frigoglass, που αποφάσισε να στερήσει το μεροκάματο σε 91 εργάτες με διαφορά λίγων ημερών ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 2 εκατομμύρια ευρώ για το πρώτο τρίμηνο του χρόνου!!!

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η εταιρεία οι πωλήσεις σε ενοποιημένο επίπεδο διαμορφώθηκαν σε 125,6 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 18,8% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2018. Ο όμιλος σημείωσε το πρώτο τρίμηνο του 2019 καθαρά κέρδη 2 εκατ. ευρώ έναντι ζημιών 3,7 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2018. Συγκεκριμένα, τα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων ανήλθαν σε 18,88 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 43,9% σε σύγκριση με πέρυσι, ενώ το περιθώριο κέρδους ενισχύθηκε σημαντικά στο 15% από 12,6%!!!

Αναδιάρθρωση, ανταγωνιστικότητα, μείωση κόστους. Οι συγκεκριμένες «μαγικές συνταγές» για τους καπιταλιστές στο όνομα της διασφάλισης των κερδών τους είχαν άμεσα αποτελέσματα για τη Frigoglass. Επανήλθε σε κερδοφορία αλλά φυσικά αυτό σε τίποτα δεν την εμπόδισε να κλείσει το εργοστάσιο και να πετάξει στο δρόμο τους εργάτες.

Οι εργάτες έβαλαν …«πλάτη» αλλά βρέθηκαν στο δρόμο

Ο όμιλος λοιπόν πέρασε και πάλι σε κερδοφορία. Όχι τυχαία φυσικά. Η εταιρεία που δημιουργήθηκε το 1979 και ελέγχεται από τις επιχειρηματικές οικογένειες Δαυίδ και Λεβέντη, διατηρεί στενούς επιχειρηματικούς δεσμούς με την Coca-Cola HBC που επίσης είναι ιδιοκτησία των συγκεκριμένων οικογενειών, φρόντισε να «λεηλατήσει» εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα.

Οι ιδιοκτήτες και μέτοχοι του ομίλου που σήμερα στέλνουν στην ανεργία τους εργαζόμενους ήταν οι ίδιοι που εδώ και μια δεκαετία, περικόπτουν μισθούς, απολύουν, κουρεύουν δάνεια με την συνδρομή και την ανοχή των κυβερνήσεων …πάντα φυσικά στο όνομα της «εξυγίανσης» και «αναδιάρθρωσης».

Συγκεκριμένα η Frigoglass στη μονάδα της Κάτω Αχαΐας εφάρμοσε:

Το 2009 πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, το οποίο οδήγησε σε μείωση του προσωπικού του εργοστασίου κατά περίπου 50%.

Από τον Απρίλιο έως τον Νοέμβριο του 2012 και από τον Μάρτιο έως τον Νοέμβριο του 2013 την αντεργατική πρακτική της εκ περιτροπής εργασίας, με μείωση αποδοχών .

Το 2014 προχώρησε σε μείωση των μισθών κατά 24%!

Το 2017 από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο εφαρμόστηκε και πάλι η εκ περιτροπής εργασία.

Ο όμιλος …ορθοπόδησε. Καταγράφει πλέον κέρδη. Αλλά το «λουκέτο» ανακοινώθηκε. Όση «πλάτη» λοιπόν και αν έβαλαν οι εργαζόμενοι. Όσες υποχωρήσεις και αν έκαναν απέναντι στις αντεργατικές πρακτικές της εταιρείας το …«μοιραίο» ήρθε. Τα αφεντικά της εταιρείας αφού πρώτα τους «ξεζούμισαν» στη συνέχεια τους ενέταξαν στις …«στρατιές» των ανέργων.

«Κούρεψε» τα δάνεια, αλλά «ψαλιδίζει» τις αποζημιώσεις απόλυσης

Αυτό που σήμερα για τον όμιλο ονομάζεται «αναδιάρθρωση», για τους ίδιους τους εργαζόμενους μεταφράζεται σε εξόντωση. Εργάτες που δουλεύουν πάνω από τρεις δεκαετίες στο ίδιο εργοστάσιο θα απολυθούν με την εταιρεία μάλιστα να είναι έτοιμη να αξιοποιήσει τον μνημονιακό νόμο του 2012 που προβλέπει: «Κουρεμένες» αποζημιώσεις αφού δεν αναγνωρίζει προϋπηρεσία πέραν των 17 ετών… Και άνεργοι και με «ψαλιδισμένη» αποζημίωση.

Ταυτόχρονα το προηγούμενο διάστημα με την στήριξη των κυβερνήσεων αλλά και των ελληνικών συστημικών τραπεζών οι ιδιοκτήτες της εταιρείας είχαν φροντίσει να «ξεφορτωθούν» και πλήθος άλλων βαρών, χρεών και δανείων.

Το 2017 σε συμφωνία με τους πιστωτές, οι μέτοχοι της Frigoglass πέτυχαν αναδιάρθρωση του δανεισμού της εταιρείας.

Η αναδιάρθρωση είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του δανεισμού της εταιρείας κατά 138 εκατ. ευρώ. Πώς επιτεύχθηκε αυτό; Με «κούρεμα» των δανείων. «Κούρεμα» που αποδέχτηκαν οι τραπεζίτες – γιατί αυτά τα κόκκινα δάνεια δεν είναι σαν εκείνα του φτωχού εργάτη που του βγάζουν το σπίτι στο πλειστηριασμό – και το «deal» έκλεισε.

Μάλιστα στα αφεντικά της εταιρείας εγκρίθηκαν και νέα δάνεια περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ από τις τράπεζες με εγγύηση το εργοστάσιο στην Κάτω Αχαϊα. Η εταιρεία, όμως δεν επένδυσε τα χρήματα στο εργοστάσιο της Ελλάδας. Αντίθετα τα έριξε σε νέες μονάδες στο εξωτερικό, εκσυγχρονίζοντας το εργοστάσιο στη Νιγηρία με 30 εκατομμύρια Ευρώ!!!

Στη Νιγηρία του μισθού των 39 ευρώ!

Τα κεφαλαία δηλαδή που πήρε από τις ελληνικές συστημικές τράπεζες – που έχουν ανακεφαλοποιηθεί με τα «αίμα» του ελληνικού λαού – τα έριξε στη μακρινή Νιγηρία στοχεύοντας όπως εξάλλου κυνικά δήλωσε «στη βελτίωση της κοστολογικής της δομής».

Στη Νιγηρία λοιπόν η νέα επένδυση όπου ο κατώτατος μηνιαίος μισθός είναι 39 ευρώ!!! Και εκεί μέχρι να ξεζουμίσει τους εργάτες για μερικές δεκαετίες, ώσπου να τους ανακοινώσει ότι θα κλείσει τη μονάδα παραγωγής. Εξάλλου η Frigoglass πριν την μονάδα της Κάτω Αχαΐας είχε κλείσει τα εργοστάσια που διατηρούσε σε Βόρεια Αμερική και Τουρκία το 2014, καθώς και στην Κίνα το 2016.

Μετά το κλείσιμο και του εργοστασίου της Κάτω Αχαΐας ο όμιλος Frigoglass διαθέτει πλέον εργοστάσια ψύξης και υαλουργίας σε έξι χώρες (Ινδία, Ινδονησία, Νιγηρία, Νότια Αφρική, Ρουμανία και Ρωσία). Σε χώρες δηλαδή που οι μισθοί και τα μεροκάματα βρίσκονται στα τάρταρα.

Φυσικά η Frigoglass παρά τις ζημιές που παρουσίασε τα προηγούμενα χρόνια (μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνει και τα χρήματα που έδωσε για αποζημιώσεις στους εργαζομένους) συνεχίζει την παραγωγή της στα υπόλοιπα εργοστάσια που διαθέτει και όπως αποδεικνύουν τα δικά της επίσημα στοιχεία πέρασε σε καθεστώς κερδοφορίας! Εξάλλου στους πελάτες του ομίλου συγκαταλέγονται κάποιοι από τους σημαντικότερους εμφιαλωτές παγκοσμίως όπως οι: Coca – Cola Company, η Coca – Cola HBC, Pepsi, Heineken, Diageo, Carlsberg, AB InBev, Nestlé, Danone κ.α.

Η περίπτωση της Frigoglass αποτελεί ένα απτό δείγμα του των κανόνων της εφαρμογή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Αυτοί είναι οι νόμοι και οι κανόνες της “ανάπτυξης” που ευαγγελίζονται οι ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και όλοι οι πολιτικοί εκπρόσωποι που ασπάζονται τις δομές του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Η «ανάπτυξη» για τα αφεντικά της Frigoglass για κάθε επιχειρηματικό και μονοπωλιακό όμιλο συνδέεται με την αύξηση του ποσοστού κέρδους που αποτελεί το κίνητρο της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής. Αυτός ο στόχος περνά μέσα από την εξεύρεση φτηνής εργατικής δύναμης, την εξασφάλιση φοροαπαλλαγών, δανείων, χρηματοδοτήσεων που με τη σειρά τους φορτώνονται στις πλάτες των λαών.

Από την άλλη πλευρά για τους εργάτες η καπιταλιστική ανάπτυξη συνδέεται με την εκμετάλλευση για να αυγατίζουν τα κέρδη των, τη φτώχεια, την ανεργία και τελικά την εξαθλίωση. Και θα συνδέεται μέχρι την ανατροπή του

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

4512492.jpg

Γιάννης Φιλιππάκος Γιάννης Φιλιππάκος

Καιρός σήμερα - Ειδήσεις: Σε κλοιό καύσωνα εισέρχεται η χώρα - Οι θερμές αέριες μάζες, οι οποίες απασχόλησαν τη Δυτική Ευρώπη μετακινούνται ανατολικά και θα επηρεάσουν βαθμιαία την Ανατολική Ευρώπη και τη χώρα μας, με πολύ υψηλές θερμοκρασίες από την Τετάρτη (3/7) έως την Παρασκευή (5/7) - Δείτε την πρόγνωση του καιρού μέχρι την Πέμπτη, καθώς και τους προγνωστικούς χάρτες της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ)

Σήμερα, Τρίτη 2 Ιουλίου 2019, περιμένουμε ηλιοφάνεια, μελτέμι στο Αιγαίο και άνοδο της θερμοκρασίας κυρίως στα δυτικά, κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά.

Μέχρι 37 βαθμούς η θερμοκρασία

Σύμφωνα με το meteo.gr, η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 19 έως 36 βαθμούς στη Βόρεια Ελλάδα.
20 έως 34 βαθμούς στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα (στη Θεσσαλία έως τους 36 βαθμούς Κελσίου).
19 έως 37 βαθμούς στη Δυτική Ελλάδα.
23 έως 30 βαθμούς στις Κυκλάδες και την Κρήτη.
22 έως 33 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

6 μποφόρ στο Αιγαίο

Οι άνεμοι θα πνέουν στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο από βόρειες διευθύνσεις μέτριοι 5 μποφόρ και πρόσκαιρα τις πρωινές ώρες ισχυροί 6 μποφόρ, στο Νότιο Αιγαίο από δυτικές διευθύνσεις μέτριοι 4-5 μποφόρ.
Στο Ιόνιο από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς και πρόσκαιρα τις απογευματινές ώρες μέτριοι 4-5 μποφόρ.

H τελευταία δορυφορική εικόνα της Ελλάδας, από τη NASA

 

Ο χάρτης των θερμοκρασιών από την ΕΜΥ

Αναλυτικά η πρόγνωση του καιρού από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία για την Τρίτη 2 Ιουλίου

ΑΤΤΙΚΗ

Καιρός: Αίθριος.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 4 με 5 και στα ανατολικά και βόρεια τοπικά 6 μποφόρ, που από το μεσημέρι βαθμιαία θα εξασθενήσουν.

Θερμοκρασία: Από 22 έως 35 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια και ανατολικά η μέγιστη 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Καιρός: Αίθριος.

Άνεμοι: Μεταβλητοί 3 με 4 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 22 έως 35 βαθμούς Κελσίου.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ

Καιρός: Γενικά αίθριος.

Άνεμοι: Μεταβλητοί 3 με 4 και στα ανατολικά βορειοανατολικοί 4 και στο Θρακικό μέχρι 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 21 έως 37 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία η ελάχιστη 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Καιρός: Γενικά αίθριος.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 3 με 4 και από το απόγευμα στο Ιόνιο τοπιικά έως 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 22 έως 37 βαθμούς Κελσίου. Στην Ήπειρο η ελάχιστη κατά τόπους 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΥΒΟΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Καιρός: Γενικά αίθριος.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 4 με 5 και στα ανατολικά πρόσκαιρα έως 6, που βαθμιαία από το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς 3 με 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 21 έως 36 βαθμούς Κελσίου.

ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗ

Καιρός: Αίθριος.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 4 με 5 και πρόσκαιρα τοπικά 6, που από το απόγευμα βαθμιαία θα στραφούν σε δυτικούς βορειοδυτικούς 3 με 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 23 έως 30 και στη νότια Κρήτη έως 34 βαθμούς Κελσίου.

ΝΗΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ

Καιρός: Αίθριος.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και στα βόρεια τοπικά 6 μποφόρ, με βαθμιαία εξασθένηση από το βράδυ.

Θερμοκρασία: Από 23 έως 33 βαθμούς Κελσίου.

Θερμή εισβολή από Τετάρτη

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα προγνωστικά στοιχεία οι θερμότερες ημέρες θα είναι η Τετάρτη (3/7) και η Πέμπτη (4/7), όπου οι μέγιστες θερμοκρασίες τοπικά θα φτάνουν τους 40 – 41 βαθμούς Κελσίου.

Σταδιακή υποχώρηση των υψηλών θερμοκρασιών προβλέπεται από την Παρασκευή (5/7), ενώ την Πέμπτη (4/7) στα βόρεια ηπειρωτικά και την Παρασκευή (5/7) και στα κεντρικά, θα εκδηλωθούν βροχές και τοπικές καταιγίδες τις θερμές ώρες της ημέρας.

Η κίνηση των θερμών αέριων μαζών διακρίνεται στο παρακάτω βίντεο.

Δείτε ΕΔΩ όλα τα νέα του καιρού

Ο καιρός την Τετάρτη, 3 Ιουλίου

Γενικά αίθριος καιρός. Λίγες νεφώσεις τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες στα βόρεια. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 μποφόρ και βαθμιαία τοπικά στο ανατολικό Αιγαίο 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία σε μικρή άνοδο, θα φτάσει σε υψηλότερα από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα.

Ο καιρός την Πέμπτη, 4 Ιουλίου

Στα βόρεια ηπειρωτικά λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και τις μεσημβρινές απογευματινές ώρες θα εκδηλωθούν μεμονωμένες καταιγίδες. Στα υπόλοιπα γενικά αίθριος με λίγες νεφώσεις τις μεσημβρινές απογευματινές ώρες στα κεντρικά ηπειρωτικά. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις στα δυτικά και τη Μακεδονία 3 με 5 μποφόρ στα υπόλοιπα 6 με 7 μποφόρ. Η θερμοκρασία σε μικρή πτώση κυρίως στα ανατολικά.

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

Σελίδα 949 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή