Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο

 «Αν ο Μιχαλολιάκος νομίζει ότι θα επιστρέψει τις συμμορίες του στο δρόμο κατά το μοντέλο του 2012-2013 για να κάνουν “απλές ανθρωποκτονίες”, όπως είπε ο αμετανόητος μαχαιροβγάλτης Ρουπακιάς, και οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα καθίσουν άπραγοι, γελιέται. Ας κοπιάσουν», τονίζει στο Πριν ο δικηγόρος πολιτικής αγωγής των Αιγύπτιων αλιεργατών στη δίκη της Χρυσής Αυγής Θανάσης Καμπαγιάννης.

Η αντιφασιστική πάλη ήταν καταλυτική. Τώρα που η Χρυσή Αυγή καταρρέει, το αστικό πολιτικό σύστημα διεκδικεί δάφνες που δεν του ανήκουν

Μετά από τέσσερα χρόνια, έχουμε μπει στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της δίκης της ΧΑ, με τις απολογίες των κατηγορουμένων. Γιατί υπήρξε αυτή η καθυστέρηση και πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί;

Η δίκη της Χρυσής Αυγής, που ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015, βαίνει πλέον προς την ολοκλήρωσή της. Σ’ αυτή τη φάση απολογούνται οι κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ακολουθούν οι δολοφονικές επιθέσεις στους Αιγύπτιους αλιεργάτες και τους κομμουνιστές συνδικαλιστές και, τέλος, οι κατηγορούμενοι αποκλειστικά για την εγκληματική οργάνωση, ανάμεσά τους και οι πρώην βουλευτές. Εξαρχής, η διαδικασία προβλεπόταν μεγάλη. Από νωρίς, η υπεράσπιση της ναζιστικής οργάνωσης ξεδίπλωσε μια στρατηγική κωλυσιεργίας της διαδικασίας. Περαιτέρω, η Χρυσή Αυγή απολάμβανε πολύχρονη ασυλία, η οποία μόνο με τη συνεκδίκαση μεγάλων, εμβληματικών κακουργημάτων θα μπορούσε να σπάσει. Αν τα αιτήματα της πολιτικής αγωγής και του αντιφασιστικού κινήματος (χώρος, αποκλειστική απασχόληση δικαστών, εντατικοποίηση δικασίμων) είχαν εισακουστεί νωρίτερα από τη διοίκηση του Εφετείου και την κυβέρνηση, ο χρόνος αυτός θα ήταν συντομότερος. Πάντως, στα τέλη του 2019-αρχές 2020, θα έχουμε πλέον το τέλος της διαδικασίας και την έκδοση της απόφασης.

Τα «ποντίκια» εγκαταλείπουν το ναζιστικό σκάφος που βυθίζεται. Τι ρόλο έχει παίξει η δίκη; Αποκαλύφθηκε ο εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής;

Η δίκη έχει παίξει κομβικό ρόλο στην απονομιμοποίηση της ναζιστικής οργάνωσης, την απόδειξη του εγκληματικού της χαρακτήρα και τη διάσπασή της. Από τη στιγμή που τελέστηκαν εγκληματικές πράξεις, το δικαστήριο ήταν ούτως ή άλλως απαραίτητο. Αυτό που έπαιξε ρόλο ήταν η αξιοποίηση της δίκης από το αντιφασιστικό κίνημα ως πολιτικού εργαλείου για την ανάδειξη της εγκληματικής δράσης των νεοναζί σε πλατιά ακροατήρια. Δικαιώθηκε έτσι η επιλογή να δώσουμε τη μάχη και στη δικαστική αίθουσα, απέναντι σε απόψεις αναχωρητισμού και τεχνητής αντιπαράθεσης του κινήματος στη μάχη και μέσα στους θεσμούς. Οι αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις γειτονιές, οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων, οι απεργίες των εργαζόμενων της ΕΡΤ, κάθε αντιφασιστική δράση δυνάμωνε μέσα από το συντριπτικό υλικό που προέκυπτε από την ακροαματική διαδικασία. Αυτής της συνδυαστικής δράσης γέννημα είναι η εκλογική ήττα της οργάνωσης και οι μαζικές αποχωρήσεις που τη συγκλονίζουν.

Πού αποσκοπεί και τι εκφράζει κατά τη γνώμη σου η κίνηση Λαγού;

Ο Λαγός βρέθηκε σε θέση ισχύος απέναντι στον Μιχαλολιάκο, μετά την εκλογή του ως ευρωβουλευτή και την αποτυχία της Χρυσής Αυγής να ξαναμπεί στη βουλή. Είναι όμως και το ηγετικό στέλεχος, το πιο ποινικά εκτεθειμένο στην υπό εξέλιξη δίκη. Η διάσπαση της οργάνωσης εκφράζει το αδιέξοδο του ηγετικού πυρήνα που έκανε απεγνωσμένα ζιγκ-ζαγκ για να σπάσει την απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει: ανοίγματα στους ακροδεξιούς στρατηγούς, κλείσιμο στις ευρωεκλογές με αποκλειστικά χρυσαυγίτικο ψηφοδέλτιο, αναγνώριση της ήττας και νέο αποτυχημένο άνοιγμα των ψηφοδελτίων στις εθνικές, κοκ. Ο Λαγός ήταν ο εκφραστής μιας καθαρής «χρυσαυγίτικης» γραμμής, με έμφαση στην ανάγκη «να μη χαθεί ο δρόμος». Μην φανταστεί όμως κανείς κάποια πολιτική αρχών: η διανομή των συρρικνούμενων οικονομικών πόρων της οργάνωσης παίζει κομβικό ρόλο στα αλληλοκαρφώματα. Ως γνωστόν, οι συμμορίες -και οι ναζιστικές- τα χαλάνε πάντοτε στη μοιρασιά.

Σε λίγες μέρες είναι προγραμματισμένη και η απολογία του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης,  Νίκου Μιχαλολιάκου. Θεωρείς ότι τελικά θα προσέλθει στο δικαστήριο και πόσο σημαντική είναι για την εξέλιξη της δίκης η απολογία του;

Εκτιμώ ότι ο Μιχαλολιάκος δεν μπορεί πλέον να μην προσέλθει στο δικαστήριο. Δεν έχει πια καν την βουλευτική ιδιότητα που θα του επέτρεπε να «απαξιώσει» να εμφανιστεί, υποδυόμενος τον διωκόμενο πολιτικό ηγέτη. Είναι επικεφαλής μιας ναζιστικής συμμορίας μαχαιροβγαλτών με σκισμένο πλέον τον πολιτικό/κοινοβουλευτικό της μανδύα. Η πρόθεσή του είναι δεδομένη: όπως και στο παρελθόν, θα πουλήσει τα αναλώσιμα μέλη που διέπραξαν τα εγκλήματα με τα μαχαίρια και τα ρόπαλα. Όμως αυτή τη φορά είναι αντιμέτωπος με μια δίκη που διερευνά τις ποινικές ευθύνες της ηγεσίας και όχι κάποιας ατομικής περίπτωσης, όπως ήταν για παράδειγμα η δίκη του Περίανδρου για την απόπειρα δολοφονίας του Δημήτρη Κουσουρή.

Γιατί καταγγέλλετε, ως πολιτική αγωγή, ότι κάποιες συγκεκριμένες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, τις οποίες πέρασε πρόσφατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν «δώρο» προς τα ηγετικά μέλη της ΧΑ, ενόψει των δικαστικών αποφάσεων;

Η πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για εξίσωση της ποινικής ευθύνης διευθυντή και μέλους της εγκληματικής οργάνωσης του άρθρου 187 ήταν φωτογραφική διάταξη υπέρ της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Από 10-20 χρόνια κάθειρξη, η επαπειλούμενη ποινή θα προσγειωνόταν στα 5-10 έτη, κάτι που θα ίσχυε και για την παρούσα δίκη. Τελικά, κάτω από το βάρος των αντιδράσεων, η επιβαρυντική περίσταση της διεύθυνσης επανήλθε με επαπειλούμενη ποινή κάθειρξης 5-15 έτη. Η απόπειρα να πέσουν οι χρυσαυγίτες στα μαλακά «από τα αποδυτήρια» απέτυχε. Η μάχη να λογοδοτήσουν είναι ακόμα μπροστά μας, γι’ αυτό αξιώνουμε την παραδειγματική τους καταδίκη, με τις μεγαλύτερες δυνατές ποινές και χωρίς ελαφρυντικά.

Πόσο επηρέασε η αντιφασιστική πάλη στην κατάρρευση της εκλογικής επιρροής της Χρυσής Αυγής;

Η αντιφασιστική πάλη ήταν καταλυτική. Τώρα που η Χρυσή Αυγή καταρρέει, το αστικό πολιτικό σύστημα διεκδικεί δάφνες που δεν του ανήκουν: η ΝΔ αποδίδει την πτώση στην «αμφίπλευρη διεύρυνση» της δεξιάς και την εθνικιστική στάση της στο Μακεδονικό. Ο Δραγασάκης αποδίδει την πτώση στην «κοινωνική πολιτική» του ΣΥΡΙΖΑ και τη «μείωση της φτώχειας». Οι ίδιοι που άνοιξαν τις πόρτες του Προεδρικού Μεγάρου τον Μάιο του 2012 για τον Μιχαλολιάκο και τον υποδέχθηκαν ως πολιτειακό παράγοντα, μιλώντας για μια «σοβαρή» ή «εκδημοκρατισμένη» Χρυσή Αυγή, θέλουν τώρα να μας πείσουν ότι έπαιξαν ρόλο στην ήττα της. Τη Χρυσή Αυγή τη σταμάτησε ο αγώνας των από κάτω, όσων ενεργητικά στάθηκαν απέναντι στο πολιτικό σχέδιο τρόμου που αυτή ενορχήστρωσε. Πάνω απ’ όλα, τη σταμάτησε το αίμα του Παύλου Φύσσα, που χύθηκε άδικα αλλά όχι μάταια.

Στο μήνυμα του, το βράδυ της 7ης Ιουλίου, ο «φύρερ» Μιχαλολιάκος απείλησε ευθέως ότι η ναζιστική συμμορία θα επιστρέψει εκεί που έγινε δυνατή, «στους δρόμους και τις πλατείες». Ποια πρέπει να είναι απάντηση του αντιφασιστικού κινήματος;

Αν ο Μιχαλολιάκος νομίζει ότι θα επιστρέψει τις συμμορίες του στο δρόμο κατά το μοντέλο του 2012-2013 για να κάνουν «απλές ανθρωποκτονίες», όπως είπε ο αμετανόητος μαχαιροβγάλτης Ρουπακιάς, και οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα καθίσουν άπραγοι, γελιέται. Το αντιφασιστικό κίνημα, εμπειρότερο από ποτέ, θα τσακίσει κάθε τέτοια απόπειρα. Όχι πλέον «εκτός έδρας», στις δικαστικές αίθουσες, αλλά στην έδρα μας, στους δρόμους και τις πλατείες. Ας κοπιάσουν.

πηγη:  prin.gr

Τα σχέδια που καταρτίστηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη μετατροπή του στρατιωτικού αεροδρομίου της 110 Πτέρυγας Μάχης στη Λάρισα σε βάση «εξυπηρέτησης» αμερικανικών και ΝΑΤΟικών αεροπορικών δυνάμεων έρχονται στην επιφάνεια με την «ανεπίσημη» επίσκεψη του ανώτατου διοικητή Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (SACEUR), Τοντ Γουόλτερς.

Ο Αμερικανός πτέραρχος, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να επισκεφθεί την 110 Πτέρυγα Μάχης, όπου εδρεύουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη «MQ-9 Reaper» των ΗΠΑ τα οποία -μετά την ανανέωση παραμονής τους στη Λάρισα- για ένα έτος ακόμη θα συνεχίσουν να επιχειρούν σε χώρες της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, αλλά και στη Μαύρη Θάλασσα.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση της ΝΔ σκοπεύει να αναβαθμίσει τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας με τις ΗΠΑ, δίνει ιδιαίτερο «βάρος» στην επίσκεψη του ανώτατου αξιωματικού στη Λάρισα. Να σημειωθεί επίσης ότι η επίσκεψη έρχεται λίγες μόλις ημέρες μετά την επιθεώρηση κλιμακίων τεχνικών του στρατού των ΗΠΑ σε αεροδρόμια της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, εξετάζοντας έτσι την κατάσταση των υποδομών, με απώτερο σκοπό την αξιοποίησή τους για τη μελλοντική φιλοξενία αεροσκαφών των ΗΠΑ.

Παράλληλα, είναι ήδη δεδομένη η πρόθεση του αμερικανικού Πενταγώνου να χρησιμοποιήσει την 110 ΠΜ για τη μεταστάθμευση και των νέων μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου «Global Hawk», από την Ιταλία, καθώς η βάση στην οποία σταθμεύουν θα κλείσει για «τεχνική αναβάθμιση».

Πηγή: 902.gr - imerodromos.gr

Στο 181,9% του ΑΕΠ ή 337,4 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το πρώτο τρίμηνο του 2019, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Το προηγούμενο τρίμηνο ήταν στο 181,1% ή 334,5 δισ. και ένα χρόνο πριν 177,9% ή 322,5 δισ.

Την ίδια περίοδο (α' τρίμηνο 2019) το χρέος στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε, κατά μέσο όρο στο 85,9% του ΑΕΠ, έναντι 85,1% το τέταρτο τρίμηνο του 2018.

Στην ΕΕ το χρέος διαμορφώθηκε στο 80,7% του ΑΕΠ, από 80%, αντίστοιχα.

Το υψηλότερο χρέος στην Ε.Ε, το πρώτο τρίμηνο του 2019, κατέγραψαν η Ελλάδα (181,9%), η Ιταλία (134%), η Πορτογαλία (123%), το Βέλγιο (105,1%) και η Κύπρος (105%).

Το χαμηλότερο επίπεδο χρέους κατέγραψαν η Εσθονία (8,1%), η Βουλγαρία (21,2%) και το Λουξεμβούργο (21,3%).

Σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2018 αύξηση του χρέους καταγράφηκε σε 12 χώρες, με τη μεγαλύτερη αύξηση να σημειώνεται στο Βέλγιο (+3,1%), την Κύπρο (+2,5%), την Ιρλανδία (+2%) και την Ιταλία (+1,9%). Η μεγαλύτερη μείωση καταγράφηκε στη Σουηδία (-2,5%), στη Σλοβενία (-2,3%), την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (-1,5% και στις δύο).

Σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2018, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε πέντε κράτη-μέλη και συγκεκριμένα στην Κύπρο (+12,2%), στην Ελλάδα (+4,1%), στη Λετονία (+1,7%), στην Ιταλία (+1%) και στη Γαλλία (+0,3%) ενώ η μεγαλύτερη μείωση καταγράφηκε στη Σλοβενία (-7,6%), την Αυστρία (-4,4%) και την Ολλανδία (-4,2%).

πηγη: enikonomia.gr

Δεκαεπτά υπόπτους για κατασκοπεία που δρούσαν για λογαριασμό της αμερικανικής CIA συνέλαβαν οι ιρανικές αρχές. Ορισμένοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Η κρατική τηλεόραση, επικαλούμενη το υπουργείο αρμόδιο για τις Υπηρεσίες Πληροφοριών, ανέφερε πως εξαρθρώθηκε ένα κύκλωμα κατασκόπων και συνελήφθησαν 17 ύποπτοι. Στέλεχος του υπουργείου δήλωσε ότι ορισμένοι από τους υπόπτους καταδικάστηκαν σε θάνατο, σύμφωνα με το ημιεπίσημο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων FARS.

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι συλλήψεις συνδέονται με την υπόθεση δικτύου κατασκοπείας στον κυβερνοχώρο, το οποίο το Ιράν ανακοίνωσε τον Ιούνιο ότι ανακάλυψε, με αποτέλεσμα τη σύλληψη αρκετών κατασκόπων σε διάφορες χώρες.

Οι συλλήψεις έρχονται έπειτα από τρεις μήνες κλιμακωτής αντιπαράθεσης με τη Δύση, η οποία άρχισε όταν τέθηκαν σε ισχύ νέες αυστηρότερες κυρώσεις από τις ΗΠΑ, στις αρχές Μαΐου. Την περασμένη εβδομάδα το Ιράν κατέλαβε ένα βρετανικό δεξαμενόπλοιο στο Στενό του Ορμούζ, αφότου το βρετανικό βασιλικό πολεμικό ναυτικό κατέλαβε ιρανικό δεξαμενόπλοιο, στα ανοικτά των ακτών του Γιβραλτάρ, στις 4 Ιουλίου.

Το Λονδίνο κατήγγειλε χθες στα Ηνωμένα Έθνη την κατάληψη του βρετανικού δεξαμενόπλοιου «Stena Impero» από το Ιράν, «κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου» και διέψευσε την εκδοχή των γεγονότων που παρουσιάζει η Τεχεράνη.

«Δεν επιδιώκουμε την αντιπαράθεση με το Ιράν», γράφει ο αναπληρωτής πρεσβευτής της Βρετανίας στον ΟΗΕ, Τζόναθαν Άλεν, απευθυνόμενος στον πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας και τον γενικό γραμματέα. «Όμως είναι απαράδεκτο να απειλείται ένα πλοίο που κάνει νόμιμα τη δουλειά του στους διεθνώς αναγνωρισμένους διαδρόμους» ναυσιπλοΐας, πρόσθεσε, ζητώντας από την Τεχεράνη να αφήσει ελεύθερο το πλοίο.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, που κατέσχεσαν το δεξαμενόπλοιο την Παρασκευή, υποστηρίζουν ότι «δεν τηρούσε τον διεθνή ναυτικό κώδικα».

Στις αρχές Μαΐου, το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί εν μέρει από τις δεσμεύσεις του βάσει της συμφωνίας του 2015 για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Έκτοτε μία σειρά από γεγονότα – επίθεση σε τάνκερ της Σαουδικής Αραβίας στο Στενό του Ορμούζ, για την οποία οι ΗΠΑ κατηγόρησαν το Ιράν, αλλά και η κατάρριψη ενός αμερικανικού drone – έχουν κλιμακώσει την ένταση στο στρατηγικής σημασίας στενό του Κόλπου, απ’ όπου περνάει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου.

Μετά την κατάληψη του βρετανικού τάνκερ, η Βρετανία ακολουθεί τον δρόμο της Ουάσιγκτον ανακοινώνοντας ότι θα προχωρήσει και αυτή σε επιβολή κυρώσεων στο Ιράν.

Η Τεχεράνη, όπως διεμήνυσε ο Ιρανός Εξωτερικών Μοχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ, εκτιμά ότι κύριος υπεύθυνος της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί είναι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον, ο οποίος βάζει παρασκηνιακές «φιτιλιές» προσπαθώντας να σύρει τη Βρετανία σε μία ενδεχόμενη εμπλοκή με το Ιράν.

πηγη: iskra.gr

Η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Λιβύης, National Oil Corporation (NOC), ανακοίνωσε την παύση των εξαγωγών αργού από το λιμάνι Zawiya λόγω της αναστολής της παραγωγής πετρελαίου από το πετρελαϊκό κοίτασμα Sharara.

Το Sharara, το οποίο βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Λιβύης, αποτελεί το μεγαλύτερο πετρελαϊκό κοίτασμα της χώρας. Από το συγκεκριμένο κοίτασμα εκτιμάται ότι παράγονται τουλάχιστον 290.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.

Σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, παρατηρήθηκε βλάβη σε βαλβίδα ενός εκ των κύριων αγωγών δια μέσου των οποίων γίνεται η μεταφορά πετρελαίου από το κοίτασμα Sharara, η οποία φαίνεται ότι προήλθε από μέλη εγκληματικής ομάδας, τα στοιχεία της οποίας, ωστόσο, δεν έχουν προς το παρόν γνωστοποιηθεί.

Όπως επεσήμανε ο πρόεδρος της NOC, οι επανειλημμένες απόπειρες για σαμποτάρισμα της παραγωγής αργού στην Λιβύη πλήττει σημαντικά τα έσοδα της χώρας, ενώ συγχρόνως διαταράσσονται και οι ενεργειακές ανάγκες των κατοίκων της.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη; naftikachronika.gr

Η πιο έγκαιρη έναρξη της αντιμετώπισης του εγκεφαλικού επεισοδίου έστω και κατά ένα τέταρτο μπορεί να παίξει κομβικό ρόλο στη μείωση των θανάτων ή της πρόκλησης αναπηριών σύμφωνα με νέα έρευνα

H αντιμετώπιση του εγκεφαλικού επεισοδίου μπορεί να σώσει ζωές και να αποτρέψει αναπηρίες, αρκεί να γίνει έως και 15 λεπτά νωρίτερα. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (UCLA) που δημοσιεύθηκε στο JAMA. Η έρευνα έδειξε επίσης πως τα νοσοκομεία με τους περισσότερους ασθενείς, όσα δέχονται περισσότερα από 450 περιστατικά εγκεφαλικών επεισοδίων ετησίως, έχουν καλύτερα αποτελέσματα συγκριτικά με εκείνα που δέχονται λιγότερα από 400 περιστατικά εγκεφαλικών επεισοδίων ετησίως.

Οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα από 6.756 ανθρώπους με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 71 έτη και το 51,2% εξ αυτών ήταν γυναίκες.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα αποτελέσματα των θεραπειών στις οποίες υποβλήθηκαν οι ασθενείς υπό το πρίσμα του χρόνου άφιξης του ασθενούς στο νοσοκομείο μέχρι την ώρα που ξεκίνησε η θεραπεία.

Σύμφωνα με τα δεδομένα, για κάθε 1.000 ανθρώπους που η θεραπεία τους ξεκίνησε 15′ νωρίτερα, 15 λιγότεροι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή υπέστησαν ανεπανόρθωτη βλάβη. Επίσης 17 περισσότεροι μπορούσαν να βγουν από το νοσοκομείο χωρίς βοήθεια και 22 περισσότεροι θα μπορούσαν να φροντίσουν τους εαυτούς τους μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Οι ερευνητές βρήκαν ότι ο μέσος χρόνος από την άφιξη στο νοσοκομείο μέχρι την έναρξη της θεραπείας ήταν μία ώρα και 27 λεπτά ενώ ο μέσος χρόνος από την εκδήλωση των συμπτωμάτων έως τη θεραπεία ήταν τρεις ώρες και 50 λεπτά.

Όλοι οι ασθενείς είχαν αντιμετωπιστεί με ενδαγγειακή επέμβαση επαναιμάτωσης, η οποία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση εγκεφαλικών επεισοδίων που προκαλούνται από απόφραξη σε μία από τις κυριότερες αρτηρίες του εγκεφάλου.

Σύμφωνα με τη μελέτη ακόμα και 15 λεπτά ταχύτερης έναρξης της θεραπείας θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα αποτελέσματα για χιλιάδες ανθρώπους ετησίως. Η μελέτη βρήκε ότι τα νοσοκομεία τα οποία πραγματοποιούν ενδοαγγειακή επέμβαση σε περισσότερους από 50 ασθενείς ετησίως γενικά ξεκινούν τη θεραπεία ταχύτερα από τα νοσοκομεία που πραγματοποιούν λιγότερες από 30.

Οι καθυστερήσεις στην έναρξη της θεραπείας είναι επίσης πολύ πιθανό να οφείλονται γιατί πολλοί άνθρωποι είτε ζουν μόνοι τους είτε δεν αναγνωρίζονται έγκαιρα τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου.

πηγη: ygeiamou.gr

Θα «τηρηθούν τα συμφωνηθέντα» και «θα προχωρήσουμε παρακάτω», είπε, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, επαναλαμβάνοντας τις σχετικές δεσμεύσεις από βήματος Βουλής, του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μάλιστα, μίλησε για υγιή δημόσια οικονομικά, για σταθερές τράπεζες, για κάλυψη του επενδυτικού χάσματος, για εξωστρεφή προσανατολισμό και για «ανάπτυξη» με υψηλότερους ρυθμούς, παράγοντες που -κατά τον υπουργό- θα φέρουν «συνεχώς αυξανόμενες θέσεις πλήρους απασχόλησης, με ευημερία, για όλες και όλους».

Με λίγα λόγια, προσπάθησε να πει, κάτι άλλωστε που πρεσβεύει και η «Κοινωνική Συμμαχία» της πλειοψηφίας της ΓΣΣΕ με τους εργοδότες, πως τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της Εργατικής Τάξης μπορούν να ταυτιστούν και να υπάρξει «εργασιακή ειρήνη», πράγμα βεβαίως που διαχρονικά από τους αγώνες και το αίμα των εργαζομένων έχει αποδειχθεί ακριβώς το αντίθετο.

Ο υπουργός μίλησε για επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, για τις νέες φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις που θα υπάρχουν στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, για απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας για τους «επενδυτές», για διεύρυνση της φορολογικής βάσης (με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τα «συνήθη υποζύγια» και το αφορολόγητο), ενώ επανέλαβε τη δέσμευσή του προς τις τράπεζες για ρύθμιση των κόκκινων δανείων, που σημαίνει «τσουνάμι» πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας το επόμενο διάστημα.

Προαναγγέλλοντας ουσιαστικά μείωση των κρατικών δαπανών, σε τομείς που αφορούν την ευρύτερη μάζα της κοινωνίας και τα ασθενέστερα λαϊκά στρώματα, έκανε λόγο για αξιολόγηση των δημοσίων δαπανών, των επενδύσεων, των έργων και των πολιτικών, διενέργεια επισκοπήσεων δαπανών, σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, καθορισμό και υλοποίηση ρεαλιστικών οροφών δαπανών, σε όλα τα υπουργεία.

πηγη:  ergasianet.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Μια από τις τελευταίες πράξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα. Στο εν λόγω νομοσχέδιο, που υποστηρίχτηκε εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το εναπομείναν Ποτάμι, ασκήθηκε κριτική και εξαπολύθηκαν πυρά εναντίον του για την ευμενή μεταχείριση που επιφυλάσσει σε «κλέφτες, ληστές και τρομοκράτες». Από την άλλη πλευρά υπήρξαν και θετικά σχόλια για τις αυστηρές ποινές που ο νέος Κώδικας επιβάλλει στους «ατίθασους» οδηγούς. Αυτό που σε γενικές γραμμές απουσίασε από τη δημόσια κριτική – πλην ελάχιστων εξαιρέσεων – είναι μια πτυχή του νέου Ποινικού Κώδικα, η οποία ενδεχομένως εξηγεί και τη σπουδή με την οποία η απελθούσα κυβέρνηση φρόντισε να τελειώσει τη δουλειά λίγες μέρες πριν να ολοκληρώσει τη θητεία της.

Αυτή η κρυφή πτυχή άρχισε να φωτίζεται αυτήν την εβδομάδα από την απόφαση του δικαστηρίου που υποχρεώθηκε τελικά, με βάση τις διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα, να αθωώσει ή να επιβάλει ποινές – χάδια στους κατηγορούμενους για το σκάνδαλο της Siemens.

Σύμφωνα λοιπόν με τον νέο Ποινικό Κώδικα, το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας από κακούργημα μετατρέπεται σε πλημμέλημα. Και για να το πούμε απλούστερα, αν κάποιος αποδειχτεί ότι, για παράδειγμα, μετέφερε μια βαλίτσα λεφτά τα οποία παραδέχτηκε ότι τα είχε πάρει από μια πολυεθνική εταιρεία ως «δώρο» για το κόμμα του ή για τον εαυτό του, είτε θα αθωωθεί είτε θα του επιβληθεί ποινή (για το πλημμέλημα) χάδι!

Το βάρος για τον απαραίτητο… εκσυγχρονισμό του Ποινικού Κώδικα δικαίως ανέλαβε μια «αριστερή» κυβέρνηση, από τη μια για να του προσδώσει προοδευτική ετικέτα και άλλοθι και από την άλλη για να αποδείξει ότι και η «Αριστερά» κατανοεί πώς τακτοποιούνται τέτοιου είδους δουλειές. Τέτοιου είδους διαπιστευτήρια στους ισχυρούς (του χρήματος) είναι άλλωστε απαραίτητα, καθώς αυτοί θα πρέπει να είναι ήσυχοι όταν κάποια στιγμή θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, και για την κυβέρνηση της «Δεξιάς» ότι έχουν τους «αριστερούς» σταυροφόρους στο τσεπάκι τους…

Πηγή: topontiki.gr - imerodromos.gr

Με κινητοποίηση την Τρίτη 23/7 στις 6 μ.μ. στα Προπύλαια και πορεία προς τη βουλή απαντούν το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα, η ανυπότακτη νεολαία και το λαϊκό κίνημα στο πρώτο νομοσχέδιο της κυβέρνησης  Μητσοτάκη, το οποίο –όπως έχει εξαγγείλει– θα περιλαμβάνει την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου

Ανάλυση:

Χρίστος Κρανάκης

Σπύρος Χαϊκάλης

Σχεδόν δύο αιώνες κρατάει η δημόσια συζήτηση και σύγκρουση γύρω από το θέμα του ασύλου. Είναι πάρα πολλά τα χρόνια για να τα διαγράψουμε εν μια νυκτί, όπως προσπαθεί το αστικό στρατόπεδο. Και είναι πολύ σημαντικό το θέμα για τη νεολαία και τον λαό για να αφήσουμε την πρωτοβουλία της «ενημέρωσης» σε αυτούς που ετοιμάζονται να το καταργήσουν.

Από τα «Σκιαδικά» ως τον νόμο Διαμαντοπούλου

Στόχος πρώτος: Να καθαρίσει το ναρκοπέδιο

Επιθετικά (και) στο χώρο της παιδείας μπήκε η νεοσύστατη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ορμώμενη από τη κοινωνική δυναμική του 40 % του εκλογικού σώματος που στήριξε το προεκλογικό πρόγραμμά της, επιχειρεί την  επανακατοχύρωση  του νεοφιλελευθερισμού σε απόλυτο δόγμα κάθε πτυχής της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής στη χώρα. Μία από τις πρώτες μάχες που επιλέγει να δώσει για να φτάσει στον παραπάνω σκοπό, είναι αυτή της συνέχισης των αναδιαρθρώσεων σε ένα χώρο που αποτέλεσε διαχρονικά κόκκινο πανί για τις πιο δεξιές εκφράσεις του πολιτικού συστήματος – την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Σαν «όχημα» για την επίτευξη των αντιδραστικών οικονομικών και διοικητικών αλλαγών στα πανεπιστήμια που ετοιμάζει, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ντυμένη με τον επικοινωνιακό μανδύα της «πάταξης της εγκληματικότητας στο πανεπιστημιακό άβατο». Εκατοντάδες άρθρα γράφτηκαν από αστικά μέσα για το πόσο επικίνδυνο για την ασφάλεια των φοιτητών και τα τουριστικά συμφέροντα των γύρω από πανεπιστήμια περιοχών είναι το άσυλο και η αδυναμία της αστυνομίας να επέμβει εντός του. Καλλιεργήθηκε, έτσι, ένα αυτόματο ένστικτο οργής για την «ανιστόρητη και παγκοσμίως πρωτότυπη Ελληνική νομοθεσία που εγκλωβισμένη σε ιδεοληψίες συνεχίζει να κρατά τα πανεπιστήμια έρμαια της ανομίας».

Απέναντι σε αυτά, δεν πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η κυβερνητική προσπάθεια θα αποτύχει και θα συντριβεί. Οφείλουμε, να φωτίσουμε κάθε πλευρά της ιστορικής αυτής διαμάχης, που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Να συνδέσουμε όσα συμβαίνουν σήμερα με την ιστορική διαδρομή του πανεπιστημιακού ασύλου, να αντικρούσουμε με τα βασικά επιχειρήματα της αστικής πλευράς που εμμονικά επιδιώκει την κατάργησή του και να αναδείξουμε το ποιους και πώς θα ευνοήσει αυτή.

Σε άρθρο του Τάσου Κωστόπουλου (ΕφΣυν 15/07/2019), πληροφορούμαστε ότι πρώτη φορά το ζήτημα του ασύλου αναδείχθηκε πριν από 180 χρόνια, κατά τη δράση του νεολαιίστικου κινήματος στα γεγονότα που έμεινα γνωστά ως «Σκιαδικά». Τότε, περίπου 100 μαθητές κλείστηκαν – μετά από κυνηγητό της αστυνομίας – στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Η «εξωπανεπιστημιακή»  κατάληψη, όμως, εκκενώθηκε και για τις επόμενες μέρες στήθηκε στρατιωτικό φρούριο στα πέριξ του πανεπιστημίου, γεγονός που διέκοψε για μερικές μέρες ακόμα και τη διεξαγωγή μαθημάτων.

Το συμβάν αυτό έφερε στην επιφάνεια (κυρίαρχα με αστικούς όρους) την ανάγκη προστασίας των ιερών χώρων της παιδείας και της επιστήμης από εισβολές αστυνομικών ή στρατιωτικών δυνάμεων. Για τα επόμενα χρόνια και μέχρι τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όπως διαβάζουμε στο ίδιο άρθρο, παρ’ ότι ποτέ δεν νομοθετήθηκε η ύπαρξη πανεπιστημιακού ασύλου, ουδέποτε αμφισβητήθηκε δημόσια. Ακόμα και τη μαύρη επέτειο της εισβολής των τανκς στη κατάληψη του Πολυτεχνείου, η χούντα αναγκάστηκε να έρθει αντιμέτωπη με την παραίτηση της συγκλήτου και να δικαιολογήσει την επέμβαση με τα κάτωθεν: «Η μεγάλη πλειονότης των συγκεντρωθέντων εντός του Ιδρύματος αποτελείτο από πρόσωπα διαφόρων κατηγοριών ξένων προς το Πολυτεχνείον», στα οποία αποδόθηκε «η κατίσχυσις των πολιτικών συνθημάτων έναντι των σπουδαστικών».

Από τα παραπάνω φαίνεται πως η ύπαρξη του ασύλου δεν υπήρξε αναγκαία συνθήκη μόνο για το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, αλλά εξέφρασε τη βούληση κάθε δημοκρατικού ανθρώπου και του προοδευτικού τμήματος της επιστημονικής – εκπαιδευτικής κοινότητας. Παρά δε τις επιμέρους αντιδράσεις ακραία συντηρητικών στοιχείων στη περίοδο της μεταπολίτευσης, το φοιτητικό κίνημα και το δημοκρατικό αίσθημα πέτυχε την θεσμική κατοχύρωση του ασύλου το 1982 (επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ). Ο νόμος 1268 του 1982 αφορά την ακαδημαϊκή ελευθερία, την διδασκαλία, την έρευνα και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Τονίζει κατηγορηματικά ( παράγραφος 2) πως το πανεπιστημιακό άσυλο «καλύπτει όλους τους χώρους των ΑΕΙ και συνίσταται στην απαγόρευση επέμβασης από δημόσια δύναμη στους χώρους αυτούς χωρίς την την πρόσκληση ή άδεια του αρμόδιου οργάνου του ΑΕΙ». Η μόνη αξιόλογη χρήση της δυνατότητας αστυνομικής επέμβασης σε χώρο ασύλου λαμβάνει χώρα τα ξημερώματα της 19ης Νοεμβρίου με την εκκένωση του Πολυτεχνείου στη Πατησίων, μετά από κατάληψη 700 ατόμων, κυρίως αναρχικών.

Το άσυλο επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση όταν το καλοκαίρι του 2011. Η τότε υπουργός Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, Άννα Διαμαντοπούλου, εισηγείται ένα νόμο πλαίσιο για τη παιδεία χωρίς να κάνει αναφοορά στην ύπαρξη ακαδημαϊκού ασύλου, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά μετά το 1982. Ο νόμος – πλαίσιο  συνάντησε σθεναρές αντιστάσεις από φοιτητές και εργαζόμενους, ενώ σημαντικό είναι ότι βασικός του στόχος δεν ήταν η κατάργηση του ασύλου, αλλά η προώθηση μιας σειράς αντιεργατικών και αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων, όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα.

X.K

Η υποκρισία των αστικών κομμάτων

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις διαφορές τους, έχουν υπηρετήσει τον στόχο της κατάργησης του ασύλου

Ο λόγος που η κυβέρνηση βιάζεται είναι για να χτυπήσει έγκαιρα την πραγματική αντιπολίτευση που θα βρει απέναντί της

Ο ΣΥΡΙΖΑ νομίζει ότι, όντας αξιωματική αντιπολίτευση, μπορεί να αναδειχθεί σε εγγυητής του πανεπιστημιακού ασύλου. Η αλήθεια είναι όμως πως εγγύηση για την πραγματική διάσταση του ασύλου δεν αποτελεί η επαναφορά μιας τυπικής νομοθετικής ρύθμισης, στην οποία όντως προχώρησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το φοιτητικό κίνημα δεν ξεχνάει πως η κυβέρνησή του προχώρησε σθεναρά στην σύνδεση πανεπιστημίων με το τοπικό κεφάλαιο, στην εναρμόνιση των προγραμμάτων σπουδών με τις επιταγές των επιχειρήσεων, σε συγχωνεύσεις σχολών για να καλύψει τις ανάγκες της εργοδοσίας σε φτηνό εργατικό δυναμικό και μάλιστα την ίδια ώρα είχε κλειστά τα αυτιά της στις αντιδράσεις του κινήματος. Η παραπάνω στάση ήταν και αυτή που έδωσε την αναγκαία ώθηση στη Νέα Δημοκρατία να προχωράει κατακαλόκαιρο στην περαιτέρω συνέχιση της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Στη προσπάθεια της αυτή, η κυβέρνηση της ΝΔ επιστρατεύει μια σειρά επιχειρημάτων που δεν είναι μόνο επικίνδυνα για την συντηρητική τους φύση, αλλά συνιστούν πρόκληση για την κοινή λογική. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Επιχείρημα πρώτο: «Τα πανεπιστημιακά Ιδρύματα έχουν μετατραπεί σε άσυλο ναρκεμπόρων».

Το αβάσιμο του συγκεκριμένου επιχειρήματος αποδεικνύεται εύκολα. Αν κάποιος κάνει μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας θα δει πως γεμάτο ναρκεμπόρους είναι εκείνο το κομμάτι του που δεν πλαισιώνεται από πανεπιστημιακά ιδρύματα (π.χ Ομόνοια). Αλλά επειδή όντως αναγνωρίζουμε πως ορισμένες πιάτσες ναρκωτικών έχουν «σπρωχτεί» (και με ιστορική ευθύνη της αστυνομίας) γύρω από πανεπιστημιακούς χώρους, οφείλουμε να θέσουμε το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση δεν στοχεύει στην ρίζα του προβλήματος, που όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι οι χρήστες, αλλά οι μεγαλέμποροι; Μήπως έχει να κάνει με το γεγονός πως επιφανείς επιχειρηματίες που έχουν κατηγορηθεί για διακίνηση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών φιγουράρουν ανάμεσα στα ονόματα που έκαναν δωρεές υπέρ του κυβερνώντος κόμματος; Αν λοιπόν κόπτεται τόσο πολύ η ΝΔ για την πάταξη του ναρκεμπορίου, ας το πατάξει από τη μήτρα του. Ας προστατεύσει τα χιλιάδες νέων παιδιών που ως επί το πλείστον προέρχονται από λαϊκές γειτονιές, και δεν συχνάζουν μόνο στη Σόλωνος ή την Πατησίων, και αντιμετωπίζουν τον δηλητηριώδη εθισμό στα ναρκωτικά.

Επιχείρημα δεύτερο: «Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι άσυλο ιδεών και όχι άσυλο για παράνομες δραστηριότητες».

Αλήθεια, η βουλευτική ασυλία και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών τι ακριβώς είναι; Πόσα είναι τα σκάνδαλα στα οποία οι ύποπτοι δεν κάθισαν πότε στο σκαμνί κρυμμένοι πίσω από τις ευεργετικές γι’ αυτούς διατάξεις περί ευθύνης υπουργών, τα οποία παρέγραψαν αδικήματα μιζών και ανταλλαγής μαύρου χρήματος μεταξύ υπουργών, βουλευτών και μεγάλων καπιταλιστικών κολοσσών; Λίστα Λαγκάρντ, Νοβάρτις, Siemens και η λίστα δεν έχει τέλος. Ας ασχοληθεί η ΝΔ (και τα άλλα αστικά κόμματα) με τα στελέχη της, που πλούτισαν παράνομα και με την ανομία την οποία προστατεύουν η βουλευτική ασυλία και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και μετά ας έρθει να κουνήσει το δάκτυλο στους ακαδημαϊκούς, δασκάλους και φοιτητές. Διότι δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν μπορεί να υπάρχουν.

Επιχείρημα τρίτο: Οι γνωστοί – άγνωστοι πρέπει να παταχθούν, επειδή αξιοποιούν το πανεπιστημιακό άσυλο ως εφαλτήριο.

Εδώ, πριν φτάσουμε στην υποκρισία του κυβερνώντος κόμματος, απαιτείται μια ξεκάθαρη διαπίστωση και εκτίμηση. Το «παιχνίδι» που παίζεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στη Πατησίων δεν έχει καμία σχέση με τις μορφές πάλης του κινήματος και καμία υπηρεσία δεν προσφέρει στην υπεράσπιση των αναγκών του λαού και της νεολαίας. Πριν λοιπόν βιαστεί η ΝΔ να μιλήσει για γνωστούς – αγνώστους, μήπως να μας μιλήσει για τους γνωστούς – γνωστούς της, που έβγαιναν φορώντας κουκούλα μέσα από τις κλούβες των ΜΑΤ; Γι’ αυτούς που έπαιρναν οδηγίες από κάποιο βαθμοφόρο αστυνομικό και έπειτα παρεισφρέανε  μέσα στο πλήθος μιας πορείας και υποδύονταν τους «μπαχαλάκηδες» για να προκαλέσουν την καταστολή της. Αυτοί οι γνωστοί – άγνωστοι, που τους «συνέλαβε» μέχρι και ο τηλεοπτικός φακός τόσο το 2008 όσο και το 2011, θα μας γνωστοποιήσει η πολιτική τους ηγεσία ποιοι ήταν και τι ρόλο είχαν; Και ακόμη, για τους έτερους παρίγνωστους διμοιρίτες που στη Χαριλάου Τρικούπη ξυλοκόπησαν βάναυσα άστεγο και ποτέ δεν μάθαμε ποιοι ήταν, η κυβέρνηση έχει να δώσει κάποια εξήγηση;

Το κυβερνόν κόμμα, λοιπόν, φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη νομιμότητα, μόνο όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι κάποιος που έχει οικονομικές ή πολιτικές διασυνδέσεις μαζί του. Η πραγματική αιτία που θέλει να καταργήσει το άσυλο και με διαδικασίες τόσο fast – track μέσα στο καλοκαίρι είναι ώστε από πιο ευνοϊκή θέση να χτυπήσει την πραγματική αντιπολίτευση. Ξέρει πως ο μόνος που μπορεί να βρεθεί απέναντί της και να την αντιπολιτευτεί είναι οι λαϊκοί αγώνες. Αυτό που θέλει η κυβέρνηση της ΝΔ είναι να προλάβει τις κοινωνικές αντιστάσεις με το να νομιμοποιήσει στη κοινή γνώμη εικόνες Σορβόννης στα ελληνικά πανεπιστήμια. Με ΜΑΤ να εισβάλουν εντός των αμφιθεάτρων και να διαλύουν γενικές συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων, για να προλάβει με το μαστίγιο –  ή ορθότερα με το γκλομπ και το δακρυγόνο – να καταστείλει όποια κυοφορούμενη μαχητική αναζήτηση βρίσκεται στους κόλπους του νεολαιίστικου και φοιτητικού κινήματος.

Σ.Χ

Σύγκρουση με φόντο την αντιδραστική ανασυγκρότηση

Πέρα από την ιστορική βαρύτητα του ζητήματος, πέρα από τα σαθρά επικοινωνιακά ζητήματα της Νέας Δημοκρατίας και την προσπάθεια παραπλάνησης αππό τον ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από την ιδεολογική εμμονή του συστήματος να πάρει ιστορική ρεβανς από το φοιτητικό κίνημα, η ουσία για ακόμα μία φορά βρίσκεται στις κρυμμένες λέξεις. Η Νίκη Κεραμέως, η νέα υπουργός Παιδείας , αποκαλύφθηκε σε συνέντευξή της. Αφού απάντησε μία ερώτηση για το άσυλο, στη συνέχεια παρουσίασε το πραγματικό στόχο των κυβερνητικών πολιτικών στη τριτοβάθμια παιδεία. «Μικρά ευέλικτα πανεπιστήμια – χρηματοδοτούμενα από πάσης φύσεως επιχειρηματικές δραστηριότητες, συμβούλια ιδρύματος (με εκπροσώπους επιχειρήσεων να καταλαμβάνουν τις 5 από τις 11 έδρες), θερινά / χειμερινά σχολεία για παραγωγή εξειδικευμένων εργαζομένων μιας χρήσης, εξωτερική αξιολόγηση».

Η κατάργηση του ασύλου δεν αποτελεί παρά μέσο για τη δημιουργία του νέου πανεπιστημίου. Αυτού που θα είναι παραδομένο από την αρχή ως το τέλος του στα ιδιωτικοοικονομικά συμφέροντα και τις επιταγές της αγοράς. Το κράτος – στις διαφορετικού είδους συνέχειες του – δεν είναι απλά και μόνο εκδικητικό με το φοιτητικό κίνημα. Ούτε σκοπεύει αποκλειστικά στην πάταξη της αναζωπύρωσης λαϊκών αντιστάσεων. Αντίθετα έχει ως οδηγό του πρώτα την οικονομία και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και δευτερευόντως το ιδεολογικό συναίσθημα.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένας πολιτικός λόγος που θα επικεντρώσει μονομερώς σε μια ιστορική και ιδεολογική αντιπαράθεση για το άσυλο είναι προσαρμοσμένος σε παλιότερες εποχές. Δεν θα χαρίσει κάτι παραπάνω από μια στιγμιαία καμπή. Την ίδια ώρα, μάλιστα, που κυβέρνηση και πρυτάνεις έχουν αποφασίσει την εμπέδωση τεκτονικών αλλαγών στη παιδεία στα πρότυπα που (σε μεγαλύτερο βαθμό) έχουν εμπεδωθεί με τα μνημόνια στην εργασία.

πηγη:  prin.gr

Ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων – μείωση έως και 50% των φόρων προς το κεφάλαιο – διατήρηση υπερπλεονάσματατων - ενίσχυση αυταρχισμού περιλαμβάνουν οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης

Ένα ευρύτατο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Μείωση έως και 50% των φόρων προς το μεγάλο κεφάλαιο.  Διατήρηση των «ματωμένων» υπερπλεονάσματατων και της δημοσιονομικής εξόντωσης του ελληνικού λαού. Ενίσχυση του αυταρχισμού και της καταστολής.

Αυτές είναι ο κεντρικός πυρήνας των θέσεων της ΝΔ, όπως κατατέθηκαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκης στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

Οι πολίτες ψήφισαν …κάτα του ψεύδους της αντιμνημονιακής προσδοκίας, οπότε τώρα μπορούν να εφαρμοστουν σκληρά μνημονιακού τύπου μέτρα!

Αυτή την ερμηνεία των εκλογών της 7ης Ιουλίου έκανε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, παραθέτοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Έτσι ανήγγειλε ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, μέτρα ενίσχυσης του κρατικού αυταρχισμού, κάθε διευκόλυνση στο κεφάλαιο, την διατήρηση των υπερπλεονασμάτων και τη προσπάθεια κατάργησης της απλής αναλογικής.

Λάτσης, ιδιωτικοποιήσεις, φοροαπαλλαγές

Πλέον σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη σύμβολο της Ελλάδας θα ειναι οι ιδιωτικές επενδυσεις αφού χαρακτηριστικά τόνισε πως «το Ελληνικό (που παραδίδεται στην LAMDA Development), θα γίνει το σύμβολο της νέας Ελλάδας». Αυτό θα ισχύσει και για τις επιχειρήσεις που έχουν απομείνει στο δημόσιο αφού ανακοίνωσε ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων σε ΔΕΗ-ΕΛΠΕ – Αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος καθώς και επιτάχυνση της πώλησης στοιχείων της δημόσιας περιουσίας. Συγκεκριμένα είπε πως «θα κάνουμε ότι χρειάζεται για να σώσουμε την ΔΕΗ από την καστροφή». Έτσι «όπου χρειαστεί θα ιδιωτικοποιήσουμε δίκτυα» και «αφού εξυγιάνουμε την επιχείρηση θα αναζητήσουμε στρατηγικό επενδυτή». Μίλησε επίσης για την «πώληση του 30% του Ε.Βενιζέλος» ενώ θα ξεκινήσει «νέα προσπάθεια ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ». Επίσης ανακοίνωσε σειρά πάρκων που θα γίνουν στην Αττική προφανώς με την «συμμετοχή» της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Στα φορολογικα ζητήματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέστησε σαφές πώς εννοεί τις μειώσεις φόρων που υποσχέθηκε προεκλογικά: Κατά 50% μειώνεται η άμεση φορολογία του κεφαλαίου ενώ ελάχιστες θα είναι οι μειώσεις για τα λαϊκά στρώμματα.

Τόνισε πως σε νομοσχέδιο που θα έρθει την ερχόμενη εβδομάδα μειώνεται η φορολογία των μερισμάτων από το 10% στο 5%..  Στο ίδιο νομοσχέδιο ο συντελεστής του 28% για τα κέρδη των εταιριών μειώνεται στο 24%, ενώ μεσοσταθμικά η καταβολή του ΕΝΦΙΑ για φέτος θα ειναι μικρότερη κατά 22% μοιρασμένη όμως τόσο στις μικρές ιδιοκτησίες όσο και στους έχοντες μεγάλη ακίνητη περιουσία, όπου ο ΕΝΦΙΑ θα μειωθεί κατά 10%.

«Ιερό βιβλίο» τα υπερπλεονάσματα…

Όσον αφορά τα υπερπλεονάσματα ο Κ.Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι θα διατηρηθούν για τα επόμενα δύο χρόνια τουλάχιστον αφού τον Σεπτέμβριο «στο προσχέδιο προυπολογισμου δεν διαταρράσετται η δεδομένη δημοσιονομική ισορροπία, ούτε και αμφισβητούνται οι στόχοι των δημοσιονομικών πλεονασμάτων που έχουν συμφωνηθεί απο τη προηγούμενη κυβέρνηση».

Υποστήριξε παράλληλα ότι θα υπάρξουν «τολμηρές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας» και «θα κάνουμε την Ελλάδα την ευχάριστη έκπληξη της ευρωζώνης» έτσι ώστε «μέσα στο 2020 θα έχουμε την δυνατότητα να διεκδικήσουμε την μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων».

Κλείνοντας την επιχειρηματικότητα σε όλες τις πτώσεις και αναζητώντας νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο παντού, είπε ότι «σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα θα καλύπτονται όλες οι ανάγκες των πρωτοβάθμιων μονάδων Υγείας». Οτι «η Παιδεία συνδέεται με την οικονομία», ότι τα πανεπιστήμια θα ιδρύουν νέα ξενόγλωσσα τμήματα προς προσέλκυση φοιτητών – πελατών.  Προσλαμβάνονται άμεσα 1.500 αστυνομικοί». 

Καταστολή, καταστολή, καταστολή…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε εκτενώς και σε σειρά μέτρων ενίσχυσης του κρατικού αυταρχισμού: Την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου λέγοντας πως «τα πανεπιστήμια αδειάζουν από μολότωφ, από μπαχαλάκηδες, από εμπόρους ναρκωτικών». Ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών αλλά και την δημιουργία φυλακών τύπου. Την πρόσληψη άμεσα 1.500 αστυνομικών. Ο πρωθυπουργός εξάλλου έκανε σαφές ότι έρχεται ακόμα πιο σκληρό ανθρωποκυνηγητό στα σύνορα, λέγοντας ότι «η ανεξέλεγκτη μετανάστευση παραμένει ασύμμετρη απειλή».

Τέλος ζήτησε να βρεθούν οι 200 βουλευτές που απαιτούνται για να ψηφιστεί και να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές νόμος ενισχυσμένης αναλογικής ώστε να μήν «αφήσουμε την χώρα έρμαια στην απλή αναλογική».

Θυμίζουμε ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία ολοκληρώνεται την Δευτέρα το βράδυ με την ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.

πηγη: imerodromos.gr