ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Γελοία υποκρισία φτηνών τακτικιστών!

    Ο θεσμός του λεγόμενου «ανώνυμου μάρτυρα» εισάγεται στο δίκαιο της χώρας με τον νόμο 2928/2001 από την κυβέρνηση Σημίτη. Δεν πρόκειται παρά για τον περιώνυμο «τρομονόμο» που ψηφίζεται από το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, τη ΝΔ. Υπουργός Δημόσιας Τάξης, και τότε, ο κ.Χρυσοχοίδης.  

    Οι διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου, που αφορούν σε μέτρα «ειδικής προστασίας» για μάρτυρες στους οποίους παρέχεται δυνατότητα να καταθέτουν υπό καθεστώς μη αναγραφής των στοιχείων τους, υπό κάλυψη ηχητική, ηλεκτρονική κτλ επεκτείνονται και για τις υποθέσεις δωροληψίας δημοσίων λειτουργών από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το 2014 με τον νόμο 4254.

    Δηλαδή: Αυτό για το οποίο φωνάζουν σήμερα, όσον αφορά την υπόθεση Novartis, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, είναι ό,τι οι ίδιοι έχουν ψηφίσει – και διατηρούν – στην νομοθεσία της χώρας.

Ο,τι καταγγέλλουν είναι ό,τι και όσα οι ίδιοι έχουν ψηφίσει στο όνομα της «αντιτρομοκρατίας» και του «δημόσιου συμφέροντος». Αυτοί νομιμοποίησαν την «κουκούλα» σε μάρτυρες από τους οποίους σήμερα ωρύονται ότι «θα τους βγάλουν την κουκούλα».  

    Αν, λοιπόν, δεν τους αρέσει – πράγματι – ο νόμος που έφτιαξαν, κι αφού η τακτική τους δεν υπαγορεύεται από το αγοραίο κομματικό συμφέρον της στιγμής, αν οι σημερινές τους κραυγές δεν είναι φτηνός πολιτικαντισμός και τακτικισμός, τότε γιατί δεν αλλάζουν τον νόμο; Γιατί δεν τον καταργούν; Όταν πρόκειται για «σώβρακα και φανέλες» των ΠΑΕ μας έδειξαν ότι μπορούν να αλλάξουν την νομοθεσία – και μάλιστα με αναδρομική ισχύ – μέσα σε ένα βράδυ…

 ΣΥΡΙΖΑ: Της κωλοτούμπας το κάγκελο!

     Πάμε τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σήμερα να υπερασπιστεί με πάθος όσα οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν, αλλά τότε ο ίδιος (μάλιστα το 2001 με εξίσου απερίγραπτο πάθος) τα είχε καταδικάσει και καταγγείλει!

    Ας πάρουμε μια (ακόμα) γεύση τι εστί ΣΥΡΙΖΑ:

    Το 2001, ο ειδικός αγορητής του ΣΥΝ – και πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου – κ.Φώτης Κουβέλης έλεγε στη Βουλή για τους «ανώνυμους» μάρτυρες (Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση ΡΠΕ 5/6/2001), αιτιολογώντας όχι μόνο την καταψήφιση του ΣΥΝ

αλλά την ολοσχερή αποχώρησή του από τη Βουλή ώστε να μην νομιμοποιήσει τις διατάξεις του «τρομονόμου», τα εξής:

«Ανωνυμία μαρτύρων, κύριοι συνάδελφοι. Υπάρχει διάταξη στο νομοσχέδιο σύμφωνα με την οποία μπορεί ο μάρτυς να καταθέτει ανωνύμως, να καταθέτει με ηλεκτρονικό τρόπο, να μην είναι ορατός στην διαδικασία του ακροατηρίου. Και βεβαίως, να αποκαλύπτονται, είπε τελικά ο κύριος υπουργός, τα στοιχεία του, εφόσον ο διάδικος το ζητήσει. Τι γίνεται όμως, κύριοι συνάδελφοι, με τη μαρτυρική ανώνυμη κατάθεση στην προδικασία; Τι γίνεται, δηλαδή, με τις καταθέσεις των ανωνύμων μαρτύρων στο στάδιο της ανακρίσεως, όταν αυτές οι καταθέσεις είναι εκείνες που διαμορφώνουν το μέγεθος, αλλά και το βάθος της ποινικής δικογραφίας, με άλλα λόγια είναι αυτές που ανοίγουν το δρόμο για να καταστεί κάποιος ένοχος;

Θα μου πείτε, όταν έλθει ο μάρτυρας στο ακροατήριο, εκεί θα είναι δυνατή η αποκάλυψη του ονόματός του και των στοιχείων του. Λάθος. Δεν είναι απόλυτος ο συλλογισμός αυτός, γιατί είναι δυνατόν ο μάρτυρας να μην εμφανιστεί ποτέ στο ακροατήριο, είτε γιατί εξαφανίστηκε είτε γιατί τον εξαφάνισαν είτε γιατί έφυγε από τη ζωή είτε -θεωρητικά- επειδή κάποιοι επέλεξαν να φύγει από τη ζωή. Αυτές οι μαρτυρικές καταθέσεις θα υπάρχουν στον όγκο της ποινικής δικογραφίας και θα παρακολουθούν την ενοχή του όποιου κατηγορουμένου. 

Δεν έχει επομένως σημασία το γεγονός ότι παρέχεται η δυνατότητα αποκάλυψης των στοιχείων του μάρτυρα στη διαδικασία, αφού, όπως προείπα, είναι δυνατό να μην συντελεστεί το γεγονός αυτό, δηλαδή μάρτυρες που καταθέτουν ενοχοποιητικά για κάποιον πολίτη, να μην εμφανιστούν ποτέ στην κύρια διαδικασία του ακροατηρίου (…).

Μα, είναι δυνατόν να συζητάμε στο έτος 2001, όπου εγείρεται διαρκώς το αίτημα για μια δίκαιη δίκη, για προστασία των ατομικών ελευθεριών και των ατομικών δικαιωμάτων, για τέτοιες διατυπώσεις που αποτελούν εκδήλωση αυταρχισμού του δικαίου και οπισθοχώρηση πίσω και από πενήντα χρόνια, κύριε Υπουργέ, στα οποία αναφερθήκατε οριοθετώντας την αφετηρία των διατάξεων του Ποινικού μας Δικαίου; 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κριτική θα μπορούσε να είναι ατέλειωτη στο σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε σήμερα. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου έχοντας τη βεβαιότητα και την πολιτική εκτίμηση ότι δεν πρέπει να συμπράξει μετέχοντας έστω στη διαδικασία για τη θεσμοθέτηση αυτού του νόμου, θα αποχωρήσει από τις εργασίες της Βουλής. Και θα αποχωρήσει με απόλυτο σεβασμό στο κοινοβούλιο, αλλά με απόλυτο σεβασμό και στην άποψή του, ότι υπάρχουν στιγμές που τα ζητήματα γίνονται κορυφαία(…)».        https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/SYN060501.pdf

    Αυτά έλεγαν τότε. Αλλά αν το 2001 είναι… μακρινό, ας πάμε σε κάτι πιο κοντινό. Στο 2014. Τότε ο Τσίπρας παραχωρεί συνέντευξη στο περιοδικό unfollow. Του τίθεται το εξής ερώτημα: «Θα καταργήσετε την αντιτρομοκρατική νομοθεσία;». Απάντηση: 

«Είναι ένα ειδικό θέμα. Εμείς έχουμε μια διαφορετική άποψη και είμαστε κάθετα αντίθετοι στη θέσπιση αυτή της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας από μια σκοπιά υπεράσπισης των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι στις προθέσεις μας να επανεξετάσουμε μια σειρά από τέτοιου είδους θεσμικές παρεμβάσεις (…)».  

    Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο σημερινός σημαιοφόρος του θεσμού – όπως τον αποκαλεί – των ανώνυμων μαρτύρων. Συμπέρασμα: Αλλοι έχουν αρχές, κι άλλοι έχουν σαν αρχή την… κωλοτούμπα. 

Επί της ουσίας

    Επί της ουσίας: Πρέπει να υπάρχουν προστατευόμενοι μάρτυρες, ειδικά μάλιστα σε υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος; Προφανώς. Όμως, άλλο αυτό κι άλλο η ανωνυμία.

• Από πού προκύπτει ότι η προστασία ισοδυναμεί με την ανωνυμία;
• Που πάει η αρχή πως όποιος κατηγορεί αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης για την κατηγορία που απευθύνει;
• Που πάει η δυνατότητα και το δικαίωμα του κατηγορούμενου – του όποιου κατηγορούμενου – να αντιπαρατεθεί με τον κατήγορό του όταν αυτός κατηγορεί χωρίς φωνή, χωρίς πρόσωπο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς φυσική παρουσία;
• Που πάει η δικονομική εγγύηση της δημοσιότητας της δίκης;
• Πως προστατεύεται η κοινωνία από ένα καθεστώς όπου οι μηχανισμοί του θα επικαλούνται ή θα κατασκευάζουν μια ανώνυμη καταγγελία και έναν κρυφό μάρτυρα που θα λέει ό,τι θέλει και εσύ «τυλιγμένος σε μια κόλα χαρτί» θα πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας;

    Ναι, λοιπόν, στην προστασία μαρτύρων, αλλά όχι στην ανωνυμία.

    Πρώτον, γιατί ευάλωτος από όσους θέλουν να τον βλάψουν είναι όποιος την ταυτότητά του την ξέρουν λίγοι, και συνήθως οι «ενδιαφερόμενοι».

    Δεύτερο και κυριότερο γιατί εκείνος που έχει την ευθύνη και την υποχρέωση – την προσωποποιημένη μάλιστα ευθύνη και υποχρέωση –  της απόλυτης και διαρκούς προστασίας τέτοιων μαρτύρων είναι το κράτος, είναι οι αρμόδιες αρχές του και οι υπηρεσίες του.

    Αυτό, το κράτος, που ξέρει να φτιάχνει «τρομονόμους», όχι μόνο δεν πρέπει να αφεθεί να έχει στο νομικό του οπλοστάσιο ακόμα και «κουκουλοφόρους», όταν τους χρειάζεται, αλλά το αντίθετο: Πρέπει να υποχρεώνεται για την προστασία όσων ξεκουκουλώνουν βρωμιές. Πρέπει να ελέγχεται ανά πάσα στιγμή ώστε να μην διανοηθεί καν να επιτρέψει να πειραχτεί ούτε «τρίχα» τους. Πρέπει να βρίσκεται στο διαρκές στόχαστρο της κοινωνίας αυτό και οι ταγοί του – και μέσα από την μέγιστη δυνατή δημοσιοποίηση.

***

    ΥΓ: Οι άθλιοι του ΣΥΡΙΖΑ, που κυκλοφορούν σαν τρολ της τελευταίας υποστάθμης, έφτασαν να κατηγορούν το ΚΚΕ ότι τα κάνει «πλακάκια» με τον Μητσοτάκη στο θέμα των μαρτύρων – επειδή το ΚΚΕ παραμένει σταθερό σήμερα σε ό,τι έλεγε από το 2001 επί ψήφισης του «τρομονόμου». Αλήθεια, έχουν την ίδια άποψη και για τους συνηγόρους Πολιτικής Αγωγής στη Δίκη της Χρυσής Αυγής; Εκεί, θυμίζουμε, εμφανίστηκαν «προστατευόμενοι μάρτυρες» που κατέθεσαν εναντίον της Χρυσής Αυγής. Αλλά οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής, παρότι αυτές οι καταθέσεις θα ήταν υπέρ των πελατών τους και κατά των ναζιστών, αρνήθηκαν από θέση αρχής να πάρουν μέρος σε μια τέτοια διαδικασία με τους «προστατευόμενους ανώνυμους μάρτυρες» (σε αντίθεση με τους συνηγόρους των ναζιστών) για να μην νομιμοποιήσουν αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο. Αλήθεια, άθλια ΣΥΡΙΖοτρολ, οι συνήγοροι του Παύλου Φύσσα, οι συνήγοροι των ψαράδων, οι συνήγοροι του ΠΑΜΕ  και οι άνθρωποί τους με πρώτη τη Μάγδα Φύσσα, τα έχουν κάνει κι αυτοί «πλακάκια» με τον Μητσοτάκη και τον Γεωργιάδη;…

πηγη: imerodromos.gr

Σε αντίθεση με τις εθνικές κυβερνήσεις που εγκρίνουν τον προϋπολογισμό τους κάθε χρόνο, οι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κληθούν να συμφωνήσουν για τα οικονομικά της ΕΕ (2021-2027), σε ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που αναμένεται εκρηκτικό εξαιτίας των διαφορών που παρατηρούνται στους κόλπους των «27». Ο επόμενος προϋπολογισμός του μπλοκ θα είναι ο πρώτος μετά το Brexit και θα συζητηθεί την Πέμπτη (20/02) στις Βρυξέλλες.

Το αυστηρό χρονοδιάγραμμα, οι επείγουσες προτεραιότητες της ΕΕ και ο κίνδυνος που μπορεί να προκύψει από τις συνομιλίες μετά την έξοδο της Βρετανίας από την Ένωση, επηρεάζουν τις διαπραγματεύσεις και πιέζουν τους ηγέτες των «27» να καταλήξουν σε συμφωνία εντός των επόμενων ημερών διαφορετικά «η Ευρώπη κινδυνεύει να αντιμετωπίσει ένα "σενάριο φρίκης" του χρόνου τον Ιανουάριο» σημείωσε ανώτερος αξιωματούχος της ΕΕ.

Αλλά κανείς δεν γνωρίζει εάν αυτό θα καταστεί εφικτό.

Παρά τις όποιες δυσκολίες, ο προϋπολογισμός της επόμενης επταετίας, πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους καθώς (εάν δεν γίνει) τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να σταματήσουν να λαμβάνουν κεφάλαια.

Η πίεση αυξάνεται ολοένα και περισσότερο με δεδομένο πως τα κράτη μέλη έχουν ήδη καθυστερήσει, σε σύγκριση με την υλοποίηση του προηγούμενου προϋπολογισμού της επταετίας.

Οι συνομιλίες αναμένεται να αναδείξουν τη «γραμμή» που χαράσσουν οι πλούσιες χώρες που ναι μεν προτάσσουν την ανάγκη για αυξημένες αρμοδιότητες ωστόσο αρνούνται την αύξηση της χρηματοδότησης για την Ευρώπη του μέλλοντος. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το αίτημα αρκετών χωρών για αναπροσαρμογή των κονδυλίων για τη μετανάστευση, την ασφάλεια, την καινοτομία ή την κλιματική αλλαγή.

Μια γρήγορη και συναινετική συμφωνία για το δημοσιονομικό πλαίσιο (2021-27) φαίνεται ότι δεν είναι εφικτή, παρά την αυξανόμενη πίεση να «σφραγιστεί» γρήγορα η συμφωνία.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, αναμένεται να πρότεινε να εγγραφεί στον προϋπολογισμό το 1,074% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος της ΕΕ ή 1,087 τρισεκατομμύρια ευρώ. Η πρόταση της Επιτροπής ορίζει τον προϋπολογισμό σε 1,279 τρισεκατομμύρια ευρώ (1,114% του ΑΕΕ της ΕΕ των 27). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επιθυμούσε όχι λιγότερο από 1,3% ΑΕΕ.

Η διαφορά των 192 δισ. ευρώ δεν είναι τεράστια ωστόσο μια πιθανή διάθεση περισσότερων κονδυλίων για τα θέματα μετανάστευσης, ψηφιακής ή πράσινης οικονομίας σημαίνει λιγότερα χρήματα για τη γεωργία ή την περιφερειακή πολιτική γεγονός που αναμένται να προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις.

πηγη: efsyn.gr

Από το info-war.gr / Πηγή: Mary Fitzgerald & Claire Provost – The New York Review of Books / Μετάφραση - Επιμέλεια: Ανδρέας Κοσιάρης

Πριν πέντε χρόνια, ο Ματέο Σαλβίνι έβγαλε τα ρούχα του και πόζαρε ημίγυμνος για μια σειρά από «σέξι» φωτογραφίες που δημοπρατήθηκαν στο eBay. Τότε ήταν απλά ένας υψηλά ιστάμενος του αποσχιστικού Ιταλικού κόμματος Λέγκα του Βορρά. Η περίεργη φωτογράφισή του έλαβε χώρα στο πλαίσιο του συνεδρίου του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία. Μεταξύ των δικαιούχων την δημοπρασίας ήταν και κομμάτι ενός Ιταλικού δικτύου κατά των εκτρώσεων, που ισχυρίζεται ότι «εμπνέεται» από την «κληρονομιά του Χριστιανικού πολιτισμού» και πως είναι η απάντηση σε μια «συνωμοσία κατά της ζωής».

Σήμερα, το κόμμα του Σαλβίνι έχει μεταμορφωθεί σε ένα από τα πιο εξέχοντα εθνικιστικά κινήματα στην Ευρώπη. Ο ίδιος ο Σαλβίνι έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας και είναι ο πιο αναγνωρίσιμος πολιτικός της χώρας, παίρνοντας θάρρος από τα εντυπωσιακά αποτελέσματα στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, στις οποίες το κόμμα του κέρδισε το ένα τρίτο των Ιταλών ψηφοφόρων (περίπου πέντε φορές περισσότερο από το 6% που έλαβε το 2014).

Μαζί με τη Μαρίν Λε Πεν στη Γαλλία, την ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν, και άλλους, ο Σαλβίνι ηγείται μιας ανησυχητικής επανόδου της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Σε όλη την ήπειρο, το μήνυμα των ακροδεξιών λαϊκιστών είναι αυξανόμενα επιδέξιο, οι κομματικοί τους μηχανισμοί πειθαρχημένοι, και οι πολιτικές τους έχουν δημιουργηθεί με προσοχή για να απηχούν σε μια ευρεία γκάμα ψηφοφόρων.

Πίσω στο 2013, ένας σύμμαχος του τότε πρωθυπουργού της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον, φέρεται να είχε απορρίψει τους ακτιβιστές κατά της ΕΕ στο ίδιο του το κόμμα των Συντηρητικών ως «αλλήθωρους τρελούς». Τρία χρόνια αργότερα ήρθε ο πολιτικός σεισμός του δημοψηφίσματος για το Μπρέξιτ — στο οποίο το περιθώριο έγινε πλειοψηφία. Σήμερα, τα εθνικιστικά κινήματα της Ευρώπης έχουν υποστεί μια μεταμόρφωση αντίστοιχης ταχύτητας και μεγέθους. Στις τελευταίες Ευρωεκλογές έλαβαν αριθμό-ρεκόρ εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο.

«Είναι σημάδι μιας Ευρώπης που έχει αλλάξει», είχε δηλώσει ο Σαλβίνι σε συνέντευξη τύπου στο Μιλάνο, λίγο μετά το κλείσιμο των καλπών. Κρατώντας ψηλά ένα ροζάριο, φιλώντας έναν εσταυρωμένο και ευχαριστώντας την «Άμωμη Καρδιά της Μαρίας», ανακοίνωσε ότι ήρθε η ώρα να «σωθούν» οι «Ιουδαιο-Χριστιανικές ρίζες» της Ευρώπης. Στην Ουγγαρία, ο σύμμαχός του Όρμπαν χαιρέτησε «μια νέα εποχή στην Ευρωπαϊκή πολιτική».

Τα κινήματα αυτά δεν εμφανίστηκαν εν μία νυκτί, ούτε πρόκειται να εξαφανιστούν σύντομα. Από τα μέσα του 2016, μαζί με συναδέλφους στο openDemocracy, χαρτογραφούμε την ανάπτυξη των Ευρωπαϊκών εθνικιστικών κινημάτων, από την καμπάνια του Μπρέξιτ, στον αυξανόμενο στραγγαλισμό της εξουσίας στην Ουγγαρία από τον Όρμπαν, στα διασυνοριακά δίκτυα που προσπαθούν να μπλοκάρουν ή να πισωγυρίσουν τα δικαιώματα των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ. Η στρατηγική τους ξεκινά από την επιρροή σε εκλογές, δικαστήρια, εκπαίδευση και συστήματα υγείας, στους νομοθέτες και την κοινή γνώμη, και τελειώνει με την κατάληψη της εξουσίας.

Ξεκινήσαμε αυτήν την έρευνα όταν εντοπίσαμε ανωμαλίες στη χρηματοδότηση της καμπάνιας για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Από τότε, η εικόνα που ξεπρόβαλλε είναι αυτή μιας ισχυρής, καλά χρηματοδοτημένης παγκόσμιας συμμαχίας υπερ-συντηρητικών και ακροδεξιών πολιτικών παικτών, πολλοί από τους οποίους ενώνονται γύρω από μια οικονομικά ελευθεριακή αλλά κοινωνικά συντηρητική κοσμοθεωρία.

Αυτό το πολιτικό όραμα κάνει σαφές το ότι ζητά να απομακρύνει την εξουσία μακριά από τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα. Στοχεύει να προωθήσει τη «ζωή» των αγέννητων (ενώ αγνοεί τους κινδύνους των επισφαλών εκτρώσεων και κυοφορήσεων για τις ζωές των γυναικών)· την «οικογένεια», με την οποία εννοεί την επιστροφή στους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων, χωρίς χώρο για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, και την τοποθέτηση των γυναικών πίσω στα σπίτια τους, τα οποία βλέπει ως τη «φυσική» τους θέση· και την «ελευθερία» των αγορών και των θρησκευτικών ιδρυμάτων, ειδικά των Χριστιανικών, πάνω από κάθε άλλη διεκδίκηση δικαιωμάτων ή ελευθεριών.

Αυτή η τριάδα της «ζωής, οικογένειας και ελευθερίας» κατοχυρώθηκε στη Διακήρυξη του Μανχάταν, ένα μανιφέστο γραμμένο πριν μια δεκαετία από Αμερικανούς ακτιβιστές της θρησκευτικής δεξιάς. Οι υπογράφοντες, στους οποίους συγκαταλέγονται Ορθόδοξοι, Ευαγγελικοί και Καθολικοί ηγέτες, δεσμεύτηκαν να δράσουν όλοι μαζί και αποφάσισαν ότι «καμία δύναμη στη Γη, πολιτισμική ή πολιτική, δεν θα μας εκφοβίσει στη σιωπή ή τη συναίνεση».

Σήμερα, η συμμαχία αυτή έχει λάβει μια διατλαντική χροιά. Πολλοί από τους ακροδεξιούς ηγέτες της Ευρώπης μιλούν ανοιχτά για την υπεράσπιση της «Χριστιανικής Ευρώπης». Ο Όρμπαν προσέθεσε αυτό το μήνυμα στο μανιφέστο του κόμματός του στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, και ο Σαλβίνι επιτίθεται συχνά στην «ιδεολογία των φύλων». Το Vox, το πρώτο ακροδεξιό κόμμα που κέρδισε έδρες στο Ισπανικό κοινοβούλιο μετά τη δικτατορία του Φράνκο, έχει ορκιστεί να καταργήσει νόμους κατά της έμφυλης βίας. Το κόμμα Νόμου και Δικαιοσύνης της Πολωνίας πιέζει για την κατάργηση του δικαιώματος στην έκτρωση και την τοποθέτηση ορίων στην πρόσβαση των γυναικών σε αντισύλληψη.

Για όσους Ευρωπαίους θέλουν να βλέπουν την ήπειρό τους ως την πιο κοσμική και κοινωνικά φιλελεύθερη του πλανήτη, αυτές είναι ανησυχητικές εξελίξεις. Δεν αποτελεί έκπληξη, πιθανώς, ότι οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν τη δυνατότητα να παράξουν ακροδεξιά εθνικιστικά κινήματα, αλλά είναι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα αναπτύχθηκαν αυτά τα νέα κόμματα και το πώς τοποθετήθηκαν στην κυρίαρχη εκλογική τάση — και είναι εντυπωσιακό το πόσα από αυτά υιοθετούν απροκάλυπτα θρησκευτική και κοινωνικά συντηρητική ρητορική.

Κομμάτι της εξήγησης για αυτήν την άνοδο έγινε ξεκάθαρο για εμάς όταν αρχίσαμε να παρακολουθούμε τις διεθνείς ροές χρήματος που συνδέονται με πολλές από τις πιο ισχυρές Χριστιανικές οργανώσεις στην Αμερική. Αρκετοί από τους Αμερικανούς ακτιβιστές που υπέγραψαν τη Διακήρυξη του Μανχάταν έχουν από τότε κάνει πολυάριθμα ταξίδια στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, μαζί με μπόλικο ρευστό για να υποστηρίξει τις προσπάθειές τους.

Μια πρόσφατη έρευνα του openDemocracy βρήκε ότι η Χριστιανική δεξιά στην Αμερική έχει ξοδέψει τουλάχιστον 50 εκατομμύρια δολάρια «μαύρου χρήματος» για να χρηματοδοτήσει καμπάνιες στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία. (Με τα μέτρα της πολιτικής χρηματοδότησης στις ΗΠΑ, το ποσό μπορεί να φαίνεται μικρό, αλλά με τα στάνταρ της Ευρώπης είναι επιβλητικό. Για παράδειγμα, τα συνολικά έξοδα των Ευρωεκλογών του 2014 για όλα τα κόμματα της Ιρλανδίας ήταν μόλις 3 εκατ. δολάρια).

Τα νούμερα αυτά είναι επίσης μάλλον μονάχα η κορυφή του παγόβουνου: η ανάλυσή μας κοίταξε μονάχα δώδεκα οργανώσεις της αμερικανικής Χριστιανικής δεξιάς, και υπήρχαν πολλά εμπόδια που περιόρισαν τις πληροφορίες που μπορέσαμε να εξάγουμε. Ιδρύματα εγγεγραμμένα ως εκκλησίες, για παράδειγμα, δεν οφείλουν να δημοσιεύουν την υπεράκτια χρηματοδότησή τους. Ο πιο «χουβαρντάς» φαίνεται να ήταν η Ευαγγελική Ένωση του Μπίλι Γκράχαμ, που ξόδεψε πάνω από 20 εκατ. δολάρια από το 2008 έως το 2014, αλλά στοιχεία πέρα από αυτήν την περίοδο δεν είναι διαθέσιμα, οπότε το αληθινό ποσό θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερο.

Εξετάσαμε χιλιάδες φορολογικά έγγραφα της τελευταίας δεκαετίας από αυτές τις οργανώσεις, και δουλέψαμε με δημοσιογράφους από όλη την Ευρώπη για να ακολουθήσουμε τα χρήματα στους τοπικούς τους παραλήπτες. Μία από τις οργανώσεις που εξετάσαμε, για παράδειγμα, ήταν η Heartbeat International, που ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Βασισμένη στο Κολόμπους του Οχάιο, είναι γνωστή ως πρωτοπόρος στην αμφιλεγόμενη πρακτική των «κέντρων κρίσης εγκυμοσύνης», που αποθαρρύνουν τις γυναίκες από την πρόσβαση σε νόμιμες εκτρώσεις και αντισύλληψη. Η οργάνωση έχει σήμερα ένα δίκτυο «θυγατρικών κέντρων βοήθειας εγκυμοσύνης» σε όλο τον κόσμο και φαίνεται να έχει ξοδέψει περισσότερα λεφτά στην Ιταλία από ό,τι οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη.

Αναμενόμενα, βρήκαμε επίσης δεσμούς μεταξύ αυτών των οργανώσεων και σημαντικών στελεχών ή συμβούλων της παρούσας κυβέρνησης των ΗΠΑ. Καμία από τις οργανώσεις δεν κατονομάζει τους δωρητές της, και δεν υπάρχει κάποια νομική υποχρέωση να το κάνουν, αλλά τουλάχιστον δύο έχουν γνωστούς δεσμούς με διάσημους δισεκατομμυριούχους χρηματοδότες συντηρητικών σκοπών, μεταξύ των οποίων οι αδερφοί Κοχ και η οικογένεια της υπουργού Παιδείας του Τραμπ, Μπέτσι ΝτεΒος. Μία από τις θρησκευτικές οργανώσεις που εξετάσαμε, η οποία έριξε 12,4 εκατ. δολάρια στην Ευρώπη από το 2008 έως το 2017, κατονομάζει ως κύριο δικηγόρο της τον Τζέι Σέκουλοου, έναν από τους προσωπικούς δικηγόρους του προέδρου Τραμπ.

Μια άλλη από τις οργανώσεις που βρήκαμε να ξοδεύουν χρήματα στην Ευρώπη είναι το Ινστιτούτο Acton. Βασισμένο στο Γκραντ Ράπιντς του Μίσιγκαν, παντρεύει τον οικονομικό φιλελευθερισμό με μια συντηρητικκή Χριστιανική κοινωνική ατζέντα. Στις φορολογικές της δηλώσεις, φαίνεται ότι η οργάνωση έχει ξοδέψει τουλάχιστον 1,7 εκατ. δολάρια από το 2008 στην Ευρώπη, όπου διατηρεί γραφείο στη Ρώμη και έχει συνδεθεί με ισχυρούς επικριτές του Πάπα Φραγκίσκου, και έχει συνεργαστεί με ένα άλλο αμφιλεγόμενο θινκ τανκ, το Ινστιτούτο Dignitatis Humanae, του οποίου πάτρονας είναι ο πρώην στρατηγικός σύμβουλος του Τραμπ, Στιβ Μπάνον.

Το Dignitatis εμφανίστηκε πρόσφατα στη διεθνή ειδησεογραφία, λόγω των σχεδίων του Μπάνον να χρησιμοποιήσει ένα μοναστήρι του 13ου αιώνα λίγο έξω από τη Ρώμη για να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά από Σαλβίνι, Όρμπαν και Λε Πεν. «Ας έχουμε μια ακαδημία που συγκεντρώνει τα καλύτερα μυαλά και μπορεί να τα εκπαιδεύσει (…) αυτό που ονομάζουμε σύγχρονους μονομάχους», είπε ο Μπάνον σε συνέντευξη τον περασμένο Απρίλιο με τον Ρίτσαρντ Ένγκελ του NBC. Τα σχέδιά του αργότερα ακυρώθηκαν όταν το συμβόλαιο ενοικίασης του Ινστιτούτου για το μοναστήρι ακυρώθηκε από την Ιταλική κυβέρνηση, που παράθεσε μια σειρά από παραβιάσεις του συμβολαίου. Η ακύρωση ακολούθησε τις διαμαρτυρίες ντόπιων κατοίκων που αμφισβήτησαν τη νομιμότητα του συμβολαίου. Κάποια από τα έγγραφα που κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, δείχνουν πώς το Ινστιτούτο Dignitatis Humanae βασίστηκε στο Acton για να στηρίξει την αίτησή του, αναλύοντας κοινές δραστηριότητες των δύο οργανώσεων σε μια πενταετή περίοδο.

Ο ιδρυτής του Acton, Ρόμπερτ Σίρικο, είπε πως το γραφείο στη Ρώμη συμμετείχε σε αυτήν τη διαδικασία χωρίς τη γνώση του, και ότι αυτός έδωσε εντολή να αποστασιοποιηθεί από το Dignitatis και τον Μπάνον. Αλλά το επίμαχο ζήτημα της συμμετοχής του Μπάνον αποκρύπτει το πιο σημαντικό στοιχείο για τη δουλειά του Acton. Το θινκ τανκ έχει τη ρητή αποστολή να συνενώσει και να υποστηρίξει τις αξίες του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς και του κοινωνικού συντηρητισμού. Αντίθετα με τις ΗΠΑ, στην Ευρώπη αυτό το μείγμα αντικρουόμενων φονταμενταλισμών είναι ένα σχετικά καινούριο φαινόμενο, αλλά είναι μια συμμαχία που πετυχαίνει να ενώσει αρνητές της κλιματικής αλλαγής, ακτιβιστές κατά των εκτρώσεων και συμμετέχοντες σε εκστρατείες κατά των ΛΟΑΤΚΙ, σε επιθέσεις εναντίον του «προοδευτικού Πάπα», για παράδειγμα. Εξηγεί επίσης την άνοδο της ρητορικής κατά του κράτους πρόνοιας που ακούσαμε στο ετήσιο Παγκόσμιο Κονγκρέσο των Οικογενειών, ένα αυξανόμενης ισχύος, υπερ-συντηρητικό συνέδριο, που φέτος διεξήχθη στη Βερόνα, και όπου ένας ομιλητής ισχυρίστηκε πως «το μόνο κράτος πρόνοιας που έχει δουλέψει στην Ιταλία είναι η οικογένεια». Αυτός το είδος ρητορικής γίνεται δημοφιλές σε μέρη όπως η Ιταλία και η Ισπανία, όπου τα συστήματα πρόνοιας ήταν στο παρελθόν δημοφιλή και ισχυρά.

Η στήριξη της αμερικανικής θρησκευτικής δεξιάς σε εκστρατείες κατά της νόμιμης έκτρωσης, των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων, της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, και άλλων σκοπών στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική είναι καλά καταγεγραμμένη κατά τη διάρκεια των χρόνων. Διαβόητα παραδείγματα, όπως το νομοσχέδιο «σκοτώστε τους γκέι» στην Ουγκάντα και οι δρακόντειοι νόμοι κατά των εκτρώσεων στη Λατινική Αμερική έχουν αφήσει πίσω τους ένα μονοπάτι από βία, τραύματα και καταπίεση, και στις δύο ηπείρους. Αλλά η έκταση της ανάμειξης των Αμερικανών θρησκευτικών συντηρητικών στην Ευρώπη δεν έχει γίνει αντικείμενο έρευνας.

«Πήρε στην Χριστιανική δεξιά τριάντα χρόνια για να φτάσει εκεί που είναι τώρα, στον Λευκό Οίκο», είπε ο Νιλ Ντάτα, γραμματέας του βασισμένου στις Βρυξέλλες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλευτικού Φόρουμ για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη, σε αντίδραση στην έρευνά μας. «Γνωρίζαμε ότι μια παρόμοια προσπάθεια λάμβανε χώρα στην Ευρώπη, αλλά αυτό θα πρέπει να είναι ένα ξυπνητήρι — συμβαίνει πιο γρήγορα και σε μεγαλύτερη έκταση από ό,τι θα μπορούσαν να φανταστούν πολλοί ειδικοί».

*

Λίγο πριν τις τελευταίες Ευρωεκλογές, ο Ματέο Σαλβίνι ανέβηκε στη σκηνή στο Παγκόσμιο Κογκρέσο των Οικογενειών στη Βερόνα. Στην ομιλία του, κορόιδεψε τις φεμινίστριες λέγοντας ότι είναι «ενδιαφέρουσες ως αντικείμενο μελέτης για τους ανθρωπολόγους» και υποσχέθηκε να «πολεμήσει τη θεωρία των φύλων μέχρι αυτή να αλλάξει». Στο κοινό βρίσκονταν εξέχοντες Χριστιανοί συντηρητικοί και ακτιβιστές κατά των εκτρώσεων από τις ΗΠΑ, μέλη της Ρωσικής κυβέρνησης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και αντιπρόσωποι από πολλά Ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα.

Υπό θερμό χειροκρότημα, μια σειρά από Ιταλούς πολιτικούς συμμετείχαν διακηρύσσοντας τη στήριξή τους για την «φυσική οικογένεια», που ορίζεται αποκλειστικά ως ένα παντρεμένο ζευγάρι άντρα και γυναίκας, κατά προτίμηση με πολλά παιδιά. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Σαλβίνι, καταδίκασαν την «κρίση των άδειων παιδικών κρεβατιών» της Ευρώπης και περιέγραψαν τον πολιτισμικό τους πόλεμο κατά των δικαιωμάτων των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων ως μία οικονομική λύση στα μόνιμα προβλήματα της χώρας τους με την χαμηλή ανάπτυξη και την υψηλή ανεργία, ειδικά στους νέους.

Αυτή ήταν η τρίτη φορά που το openDemocracy έστειλε δημοσιογράφους στο Παγκόσμιο Κογκρέσο των Οικογενειών, μετά τη Μολδαβία πέρσι και τη Βουδαπέστη το 2017, όπου μίλησε επίσης ο Όρμπαν. Αλλά αυτή τη φορά ήταν διαφορετικό. Αυτό που ανακαλύψαμε εκεί ήταν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του πώς οι Αμερικανοί υπερ-συντηρητικοί και οι φίλοι τους της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς συνεργάζονται. Βρήκαμε νέα στοιχεία αυτού που μια ομάδα ευρωβουλευτών έχει περιγράψει ως «βαθιά ανησυχητικό» συντονισμό μεταξύ κάποιων από αυτά τα κινήματα. Πιο εμφανής ήταν η έντονη εστίασή τους στην απόκτηση πολιτικής δύναμης.

Ένας από τους πιο ικανούς ομιλητές ήταν ο Ιγκνάσιο Αρσουάγκα, ηγέτης της βασισμένης στη Μαδρίτη οργάνωσης CitizenGo. Η CitizenGo ιδρύθηκε το 2013 έπειτα από ένα Παγκόσμιο Κογκρέσο των Οικογενειών που διεξήχθη στην Ισπανία, και επρόκειτο να λειτουργήσει ως η συντηρητική απάντηση στη γιγαντιαίες προοδευτικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες όπως το Avaaz και το Change.org. Η οργάνωση του Αρσουάγκα είναι περισσότερο γνωστή για τις διαδικτυακές λίστες υπογραφών κατά του γάμου ομοφύλων, της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και της έκτρωσης — και για τη ναύλωση λεωφορείων σε πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο με διαφημιστικά μηνύματα κατά των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων και των «φεμιναζί». Από σκηνής, ο Αρσουάγκα διαμαρτυρήθηκε ενάντια «στους κληρονόμους του [Ιταλού κομμουνιστή ηγέτη Αντόνιο] Γκράμσι, του πολιτισμικούς Μαρξιστές (…) τις ριζοσπαστικές φεμινίστριες (…) τους ΛΟΑΤΚΙ απολυταρχικούς». Δήλωσε πως «αυτός ο πολιτισμικός πόλεμος είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος» και είπε στους συγκεντρωμένους συμμετέχοντες να αναζητήσουν απευθείας οδούς προς την εξουσία, μέσω «κομμάτων και εκλεγμένων αξιωματούχων», αλλά και έμμεσες οδούς — «Ελέγχοντας το περιβάλλον τους (…) ελέγχετε επίσης αυτούς».

Στη Βερόνα, μάθαμε πως το CitizenGo, που έχει τη στήριξη Αμερικανών και Ρώσων υπερ-συντηρητικών οι οποίοι έχουν θέσεις στο ΔΣ του, στόχευε να παίξει έναν πολύ πιο φιλόδοξο και σημαίνοντα ρόλο στις Ευρωεκλογές από ό,τι σε προηγούμενες εκστρατείες. Επιχειρούσε τώρα να λειτουργήσει, με τα λόγια ενός εξέχοντος στελέχους του Vox, ως ένας υπερ-χρηματοδότης που θα οδηγούσε τους ψηφοφόρους προς την άκρα δεξιά. Ο Αρσουάγκα είπε σε έναν μυστικό δημοσιογράφο που προσποιήθηκε τον πιθανό χρηματοδότη για τα σχέδια της οργάνωσης να δημοσιοποιήσει επιθετικές διαφημίσεις κατά των αντιπάλων του Vox στις τελευταίες εβδομάδες πριν τις Ισπανικές εθνικές εκλογές τον περασμένο Απρίλιο.

Συνέχισε περιγράφοντας το πώς η οργάνωσή του συντονίζεται με ακροδεξιά κινήματα σε όλη την Ευρώπη, και είπε στον δημοσιογράφο το πώς μπορούσε να παρακάμψει τους νόμους περί χρηματοδότησης προεκλογικών εκστρατειών στη χώρα του. Σε μια σειρά από χώρες στην Ευρώπη, η νομοθεσία θέτει ανώτατο όριο στα χρήματα που μπορούν να ξοδέψουν οι πολιτικοί κατά τη διάρκεια προεκλογικών περιόδων, θέτει όρια στη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών πολιτικών οργανώσεων, και συνήθως απαιτεί χρηματοδοτική διαφάνεια. Η νέα τακτική που περιέγραψε ο Αρσουάγκα, είναι η άντληση χρημάτων, πιθανώς χωρίς όριο, μέσω οργανώσεων-βιτρίνες στην ντόπια πολιτική σκηνή, εξέλιξη εξαιρετικά ανησυχητική.

Η σύνθεση του ΔΣ της CitizenGo αποτυπώνει τη διεθνή σύνθεση της στήριξης που μπορεί να περιμένει η οργάνωση. Συμπεριλαμβάνει έναν στενό επιχειρηματικό συνεργάτη του Κονσταντίν Μαλοφέεβ, που αποκαλείται «ο Ορθόδοξος Ολιγάρχης», και που έχει γίνει στόχος Αμερικανικών και Ευρωπαϊκών κυρώσεων για τον ρόλο του στην κρίση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Περιλαμβάνει επίσης έναν Ιταλό πολιτικό, τον Λούκα Βολόντε, που δικάζεται στο Μιλάνο για κατηγορίες διαφθοράς. Υπάρχει και μία εμφανής αμερικανική σύνδεση: στο ΔΣ της CitizenGo βρίσκεται ο Μπράιαν Μπράουν, επικεφαλής της Εθνικής Οργάνωσης για τον Γάμο και εξέχων αντι-ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστής, που ηγείται επίσης της Διεθνούς Οργάνωσης για την Οικογένεια, που οργανώνει το Παγκόσμιο Κογκρέσο για την Οικογένεια.

Ο Αρσουάγκα είπε στον δημοσιογράφο ότι λαμβάνει συμβουλές «κάθε δίμηνο περίπου» από έναν «ανώτερο ειδικό» στην χρηματοδότηση και την τεχνολογία, που είναι, είπε, «πληρωμένος από τον Μπράιαν Μπράουν». Ο ειδικός αυτός είναι ο Ντάριαν Ράφι, συνεργάτης του Μπράουν σε μία άλλη αμερικανική οργάνωση που ονομάζεται ActRight, και περιγράφεται ως «γραφείο πληροφοριών συντηρητικής δράσης». Η ActRight πρόσφτα ενθάρρυνε ανθρώπους να «ευχαριστήσουν τον πρόεδρο Τραμπ διότι σταμάτησε την διεμφυλική τρέλα στον στρατό» και ρώτησε σε ανάρτηση στο Facebook, «πόσο πιστεύετε ότι πλήρωσε ο Μπαράκ Ομπάμα στο Χάρβαρντ για να δεχτούν τη μαστουρωμένη κόρη του;»

Ο δημοσιογράφος μας μίλησε επίσης απευθείας στον Ράφι, ένα έμπειρο Αμερικανό πολιτικό «παίκτη» που έχει δουλέψει για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα και το Tea Party, και ισχυρίζεται ότι ήταν αναμεμειγμένος στην εκστρατεία του Τραμπ. Συζήτησε τη μακρά του σχέση με την CitizenGo και καυχήθηκε για την ικανότητά του να χρησιμοποιεί την αμφιλεγόμενη τεχνολογία του «geofencing» για να συλλέγει προσωπικά δεδομένα πιθανών ψηφοφόρων σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως μια προεκλογική συγκέντρωση, μέσω των κινητών τηλεφώνων τους.

Ο αυξανόμενος ρόλος που φαίνεται να παίζει η CitizenGo στη στήριξη των Ευρωπαϊκών ακροδεξιών κομμάτων είναι μια νέα εφαρμογή των μεθόδων που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια από διεθνώς συνδεδεμένους πολιτισμικούς μαχητές που αναπτύσσουν την επειρία τους, και τα χρήματά τους, στις παγκόσμιες εκστρατείες τους. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του ιστορικού δημοψηφίσματος της Ιρλανδίας για την έκτρωση, το openDemocracy ανέφερε το πώς Αμερικανοί ακτιβιστές της alt-right στοχοποιούσαν Ιρλανδούς ψηφοφόρους με προπαγάνδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποκαλύψαμε επίσης το πώς ξένοι ακτιβιστές μπορούσαν να δωρίσουν χρήματα σε εκστρατείες και να συνεχίσουν να αγοράζουν διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — την ίδια εβδομάδα που ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ έδωσε μια πολύ δημόσια υπόσχεση στα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου ότι το Facebook θα απαγόρευε τέτοιου είδους ξένες διαφημίσεις που στοχεύουν να αναμειχθούν σε τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο στο μοτίβο των συνδέσεων και της στήριξης μεταξύ των Αμερικανών υπερ-συντηρητικών και της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς είναι η προθυμία των δύο πλευρών να εκμεταλλευτούν παραθυράκια στη νομοθεσία και να ενστερνιστούν ανήθικες, ακόμα και παράνομες, μεθόδους. Το openDemocracy έχει δουλέψει με μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση που ονομάζεται Unhack Democracy Europe, για τη δημοσίευση μιας έκθεσης που υποδείκνυε ευρεία απάτη από το κόμμα Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν στις Ουγγρικές εκλογές του 2018, που συμπεριλάμβανε εξαγορά ψήφων, εκφοβισμό ψηφοφόρων, αλλοίωση επιστολικών ψήφων, χαμένα ψηφοδέλτια, και βλάβες στα ηλεκτρονικά εκλογικά συστήματα. (Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών έδωσε στον Όρμπαν μια κοινοβουλευτική υπερ-πλειοψηφία, που του επέτρεψε να ενδυναμώσει τον έλεγχό του στη δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ, και άλλα όργανα εξουσίας.) Η έκθεση υπέδειξε τρόπους με τους οποίους οι Ευρωεκλογές στην Ουγγαρία θα ήταν ακόμη πιο ευπαθείς σε τέτοια κατάχρηση εξουσίας από τις εθνικές. Το Unhack Democracy δημιουργεί τώρα μια έκθεση για το τι ακριβώς έγινε στην Ουγγαρία στις Ευρωεκλογές.

Σε μία άλλη εξέλιξη λίγο πριν τις Ευρωεκλογές, το openDemocracy έλαβε τη διαρροή μιας έκθεσης, γραμμένης από τον αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έναν ανώτερο Ιρλανδό Ευρωβουλευτή, η οποία επιχειρούσε να διευκολύνει τη μεγαλύτερη επιρροή θρησκευτικών λόμπι στις Βρυξέλλες. Το αμφιλεγόμενο σχέδιο μπήκε στο ράφι έπειτα από διαμαρτυρίες ευρωβουλευτών, αλλά έπειτα από την είσοδο περισσότερων δεξιών λαϊκιστών στο Ευρωκοινοβούλιο, αναμένεται να επανέλθει.

Αν και τα Ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα δεν κατάφεραν να ξανασχεδιάσουν τον χάρτη της Ευρωπαϊκής πολιτικής ισχύος, αφού υπέστησαν ήττες σε Γερμανία, Ολλανδία και Δανία, κατάφεραν εντούτοις να πετύχουν κέρδη — ειδικά στην Ιταλία, την Ουγγαρία και τη Γαλλία. «Αντί για μια νίκη της δημοκρατίας», κατέληξε ο Ολλανδός ακαδημαϊκός Κας Μούντε, οι Ευρωεκλογές έδειξαν πώς ο λαϊκισμός, και ειδικά «η λαϊκιστική ριζοσπαστική δεξιά» έχει γίνει «δημοφιλής και κανονικοποιημένη».

*

Στο Παγκόσμιο Κογκρέσο των Οικογενειών στη Βερόνα, την παραμονή αυτών των εκλογών, το κλίμα ήταν εορταστικό. «Είναι εξαιρετικό να είσαι μέσα σε μια τέτοια ομάδα ακροδεξιών ριζοσπαστών», αστειεύτηκε ο Χριστιανός συντηρητικός συγγραφέας και προσωπικότητα του YouTube, Στιβ Τάρλι. Ανακηρύσσοντας μια «αφύπνιση», από την Αμερική του Τραμπ μέχρι την Ινδία του Μόντι, ο Τάρλι προέβλεψε ότι οι θρησκευτικοί συντηρητικοί θα είναι σύντομα πιο πολυάριθμοι από τους «κοσμικούς» — απλά γεννώντας περισσότερο. Ένας άλλος Αμερικανός, δικηγόρος από το Μιζούρι και Ρεπουμπλικάνος ακτιβιστής ονόματι Εντ Μάρτον, που συνέγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Η Συντηρητική Θέση για τον Τραμπ», έφτασε στη σκηνή με καπέλο MAGA και δήλωσε πως «το Μπρέξιτ, η Βίβλος και τα σύνορα» μπορούν να «κάνουν την Ευρώπη ισχυρή ξανά».

Από το info-war.gr / Πηγή: Mary Fitzgerald & Claire Provost – The New York Review of Books – Μετάφραση/Επιμέλεια: Ανδρέας Κοσιάρης

πηγη: imerodromos.gr

Το κρουαζιερόπλοιο Diamond Princess έχει το υψηλότερο ποσοστό μόλυνσης κοροναϊό στον κόσμο!

Ο αριθμός των ασθενών που έχουν μολυνθεί από τον κοροναϊό στο κρουαζιερόπλοιο που βρίσκεται σε καραντίνα στη Yokohama της Ιαπωνίας, συνέχισε να αυξάνεται-καθιστώντας το πλοίο το μέρος με το μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων του θανατηφόρου ιού έξω από την Κίνα.

Τα ακόμη 44 κρούσματα της ασθένειας που εντοπίστηκαν στο Diamond Princess την Πέμπτη, έφερε τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί σε 218. Αυτό αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ένα τρίτο όλων των περιπτώσεων που εντοπίστηκαν εκτός της ηπειρωτικής Κίνας.

Με το 6% περίπου των 3.711 επιβατών και των μελών πληρώματος να έχουν μολυνθεί μέχρι τώρα, το κρουαζιερόπλοιο μήκους 952 ποδιών έχει επίσης το υψηλότερο ποσοστό μόλυνσης του κορωναϊού από οπουδήποτε στον κόσμο. Το Wuhan στην Κίνα, η πόλη όπου πιστεύεται ότι προέρχεται ο ιός, έχει σχεδόν 33.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα – αλλά αν λάβουμε υπόψη ότι ο συνολικός πληθυσμός της είναι 11 εκατομμύρια τότε το ποσοστό μόλυνσης είναι μικρότερο από 0,3%.

Οι ειδικοί της υγείας λένε ότι το Diamond Princess υπογραμμίζει τον υψηλό κίνδυνο ότι η μόλυνση εξαπλώνεται πολύ γρήγορα σε περιορισμένους χώρους. Σύμφωνα με τα Αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, το περιβάλλον στο οποίο υπάρχουν στενές επαφές όπως οι κρουαζιέρες μπορούν να διευκολύνουν τη μετάδοση ιών μέσω σταγονιδίων ή μολυσμένων επιφανειών.

Το Diamond Princess είναι ένα από τα κρουαζιερόπλοια τα οποία βρέθηκαν στη μέση της έκρηξης του κοροναϊού. Το Westerdam, στο οποίο αρνήθηκαν την είσοδο σε πέντε λιμάνια, συμπεριλαμβανομένης της Ταϊλάνδης, της Ταϊβάν και της επικράτειας των ΗΠΑ στο Γκουάμ, τελικά πρόσδεσε και αποβίβασε τους επιβάτες στην Καμπότζη την Πέμπτη το πρωί.

Την περασμένη εβδομάδα, οι επιβάτες στο κρουαζιερόπλοιο World Dream στο Χονγκ Κονγκ κρατήθηκαν για τέσσερις ημέρες αφού η εταιρεία έμαθε ότι τρεις επιβάτες που είχαν ταξιδέψει στο πλοίο νωρίτερα επιβεβαιώθηκαν ότι είχαν τον ιό. Επιτέλους επιτράπηκε στους επιβάτες να αποβιβαστούν τη Δευτέρα, αφού όλο το πλήρωμα βρέθηκε αρνητικό για τον ιό.

πηγη: e-nautilia.gr

Ανακοίνωση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ

Για ακόμα μια φορά, η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ επιβεβαίωσε τον αντεργατικό της ρόλο. Ανακοίνωσε συνέδριο παρωδία για τις 25 Φλεβάρη!

Απαιτούμε να γίνει γνήσιο συνέδριο, με βάση το καταστατικό της ΓΣΕΕ που αφορά τόσο τη νομιμοποίηση των συνέδρων όσο και τη χρονική διάρκεια του συνεδρίου, προκειμένου να τοποθετηθούν οι παρατάξεις, οι αντιπρόσωποι, να γίνει συζήτηση για τα ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους και να αποφασίσουν με δημοκρατικές διαδικασίες.

Η κυβέρνηση φέρει μεγάλη ευθύνη! Καμιά δουλειά δεν έχει να παρεμβαίνει και να καθορίζει τις διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος!

Εδώ και τώρα γνήσιο συνέδριο της ΓΣΕΕ, χωρίς νόθους αντιπροσώπους, εργοδότες, ΜΑΤ και κρατική βία! Κανένα συνδικάτο της χώρας να μη νομιμοποιήσει συνέδρια με ΜΑΤ και κρατική βία! Τα συνέδρια των Συνδικάτων είναι υπόθεση των εργατών κι όχι των εισαγγελέων και των αφεντικών.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ κηρύσσει σε διευκολυντική Στάση Εργασίας την Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020, από τις 12:00 μέχρι τη λήξη του ωραρίου και συμμετοχή στη συγκέντρωση στο Καβούρι, στο ξενοδοχείο «Απόλλων» όπου εξαγγέλθηκε ότι θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο – παρωδία της ΓΣΕΕ.

πηγη: pandiera.gr

Δημήτρης Συνάπαλος

Κοινωνία σε πτώχευση

Κόκκινα δάνεια – Πρώτη κατοικία – Πλειστηριασμοί. Μια τριπλέτα που εμφανίζεται συχνά στο δημόσιο λόγο και συνήθως από την σκοπιά των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των «εταίρων». Στον επίκαιρο κυβερνητικό λόγο ξεχωριστή θέση λαμβάνουν οι εξαγγελίες για παύση προστασίας της πρώτης κατοικίας, επιτάχυνση και αυτοματοποίηση των πλειστηριασμών και της α λα Αμερικάνα χρεωκοπίας ιδιωτών.

Τα μέτρα αυτά δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία. Ας θυμηθούμε πως η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-8, που επιτάχυνε και την δική μας Ευρωπαϊκή κρίση χρέους, παρέχοντας την αφορμή για τα αιματοβαμμένα μνημόνια, σφραγίστηκε από την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers στις ΗΠΑ, λόγω της αδυναμίας της να πουλήσει –στεγαστικά ως επί το πλείστων– δάνεια υψηλής ανασφάλειας. Δάνεια, τα οποία στην ελληνική αργκό θα αποκαλούσαμε σήμερα κόκκινα.
Ψηλαφώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κατοικίας στην Ελλάδα προ της κρίσης, παρατηρούμε πως το 2004 σε 3.992.964 νοικοκυριά αντιστοιχούσαν 796.500 ενοίκια και 3.196.465 ιδιοκατοικήσεις (συνυπολογίζοντας δωρεάν χρήση ή μειωμένο ενοίκιο), ενώ ο μέσος όρος δαπάνης μηνιαίων αγορών στην κατηγορία της στέγασης υπολογιζόταν στα 190 ευρώ (10,7% της μηνιαίας δαπάνης), ενώ το 18,3% διατηρούσε δεύτερη κατοικία. 14 χρόνια και τρία μνημόνια μετά σε 4.048.749 νοικοκυριά αντιστοιχούν 771.638 ενοίκια και 3.277.111 ιδιοκατοικήσεις, με τον μέσο όρο δαπάνης στέγασης να βρίσκεται στα 203,15 ευρώ (14,1% της μηνιαίας δαπάνης) και το 14,9% να διαθέτει δεύτερη κατοικία (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ).
Αρκεί να σημειώσουμε πως ενώ ο απόλυτος αριθμός των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 55.000 στο συγκεκριμένο διάστημα, χάθηκαν 80.600 ιδιόκτητες πρώτες κατοικίες, ενώ ο αριθμός νοικοκυριών που διατηρούσε δεύτερη κατοικία μειώθηκε κατά 144.500.

Γιατί όμως προκύπτει η έντονη αυτή επίθεση; Για ποιους λόγους ασκείται αντικοινωνική πολιτική στο πλαίσιο μίας βασικής βιοτικής ανάγκης, η οποία προστατεύεται τόσο από το ελληνικό Σύνταγμα (Άρθρο 21) όσο και από την Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (Άρθρο 25);

Τελικά τα σπίτια δεν τα παίρνουν… οι κομμουνιστές αλλά οι τράπεζες και τα funds

Η περίοδος της κρίσης έφερε την δικαιολογία που απαιτούνταν για να νομιμοποιηθεί η εκτεταμένη απαλλοτρίωση της λαϊκής περιουσίας. Αντιστοιχίζοντας γραμμικά την κρίση δημόσιου χρέους με τα κόκκινα δάνεια, τσουβαλιάζοντας τους εργοδότες που ρευστοποίησαν τις επιχειρήσεις τους με τους απολυμένους εργαζόμενους που δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους υπό τη ταμπέλα του «μπαταχτσή» και ακουμπώντας στον παραλογισμό του «μαζί τα φάγαμε» η τελευταία κυβέρνηση με επικεφαλής το ΠΑΣΟΚ υπέγραψε την παράδοση στους δανειστές μέσω του πρώτου μνημονίου. Σαμαράς και Βενιζέλος επέβαλλαν το «χαράτσι της ΔΕΗ», που μετατράπηκε το 2014 στον «προσωρινό» ΕΝΦΙΑ, καθιστώντας σε περιπτώσεις ασύμφορη ή αδύνατη τη διατήρηση κατοικίας, λειτουργώντας έτσι κι αλλιώς ως ένας ακόμη φόρος αφαίμαξης. Η ταυτόχρονη πίεση των δανειακών συμβάσεων που απαιτούσαν δόσεις υπολογισμένες με μισθούς προ κρίσης από ανέργους και εργαζόμενους που είδαν το εισόδημά τους να εξαϋλώνεται και το χαράτσι/ενοίκιο-στο-σπίτι-σου εξανάγκασαν μεγάλη μερίδα του πληθυσμού να εγκαταλείψει τις εστίες του και να τις πουλήσει κοψοχρονιά σε αισχροκερδείς επιχειρηματίες που διατηρούσαν κεφάλαιο.

Η αλλαγή της διακυβέρνησης από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ δεν συνοδεύτηκε με ουσιαστική πολιτική αλλαγή παρά με αλλαγή διαχειριστή. Ο Καθήμενος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αγνοώντας και παρακάμπτοντας την απόφαση του δημοψηφίσματος, προωθώντας τις πολιτικές που προεκλογικά στηλίτευε, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να ταχθεί με τη μεριά των δανειστών και να εφαρμόσει στο ακέραιο τα μέτρα των μνημονίων.

Στο αντικείμενο της κατοικίας η τετραετής κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε τον επαχθή φόρο του ΕΝΦΙΑ, νομοθέτησε τη διαδικασία fast track ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για εξευτελιστικά ποσά οφειλής και, σε αγαστή συμφωνία με τις επιταγές των δανειστών, επιτέθηκε στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς με αστυνομική καταστολή και δικαστικές αγωγές ενάντια σε αγωνιστές της μαχόμενης αριστεράς, όπως το στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δάσκαλος Η. Σμήλιος, ο οποίος αθωώθηκε πανηγυρικά από τις έωλες κατηγορίες μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στην πρώτη από τις πολλές αγωγές που αντιμετωπίζει. Από τη βιομηχανία των μηνύσεων δεν γλίτωσε ούτε ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Π. Λαφαζάνης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να ανανεώσει και πολύ περισσότερο να ενισχύσει την προστασία της πρώτης κατοικίας, δίνοντας μόνο μια παράταση μέχρι 30 Απριλίου φέτος και με 80.000 υποθέσεις να εκκρεμούν.

Την 7η Ιουλίου 2019 η σκυτάλη της αστικής διαχείρισης παραδόθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ πίσω στη Νέα Δημοκρατία, η οποία, με αυτοδύναμη πλέον κυβέρνηση, ανέλαβε να ολοκληρώσει την κοινωνική καταστροφή. Η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε τη θητεία της με έντονα αντιδραστικό και επιθετικό λόγο, κλείνοντας το μάτι στο πιο σκληρό τμήμα της ελληνικής ακροδεξιάς, κίνηση που αντικατοπτρίζεται και στην ανάλγητη τοποθέτηση του αντιπρόεδρου της ΝΔ Α. Γεωργιάδη πως η οικονομία πλήττεται από την υφιστάμενη και ανεπαρκή προστασία της πρώτης κατοικίας (από τις εκδικαζόμενες προσφυγές στον νόμο Κατσέλη το 40% απορρίπτεται). Προφανώς ο εναρμονισμός με τις επιταγές των τραπεζιτών βαραίνει περισσότερο από το δικαίωμα του ανθρώπου στη στέγη.

Η άποψη αυτή δεν εκφράζεται μεμονωμένα καθώς αποτελεί πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί από τρία σημεία: Αφενός με την πλήρη μεταφορά της διαχείρισης των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες στα διεθνή funds, φορείς που προβλέπεται να τηρήσουν εξαιρετικά αυστηρότερη στάση από την υφιστάμενη. Υπολογίζεται ότι μέσα στο 2020 η πώληση κόκκινων δανείων στα funds θα αγγίξει τα 70 δισ., ενώ ο αριθμός των πλειστηριαζόμενων κατοικιών αυξάνεται πάλι, με 29.000 πλειστηριασμούς μόνο το 2019. Επιπλέον προωθεί την πλήρη απελευθέρωση της αρπαγής κεφαλαίων, μέσω της κατάργησης της προστασίας που παρεχόταν από το νόμο Κατσέλη και την εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξη» με την καταστολή του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς. Τελικά επιδιώκει την ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού με σκοπό να πετύχει τα ελάχιστα απαραίτητα επίπεδα συναίνεσης που απαιτούνται για να φέρει σε πέρας το αντικοινωνικό της έργο. Σε αυτό το σκοπό επιστρατεύει τους δημοσιογραφικούς της δορυφόρους, εντός και εκτός βουλής, σε καθοδηγητικό ρόλο των οργανωμένων οπαδών της στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.

Αναζητώντας την πατρότητα των νομοσχεδίων που κυοφορήθηκαν από τις πρόσφατες κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ θα εντοπίσουμε ως κοινή καταγωγή τις ευρωπαϊκές αρχές. Πιο συγκεκριμένα, η μείωση των κόκκινων δανείων και απελευθέρωση των πλειστηριασμών ήταν αντικείμενα που περιλαμβάνονταν στα μνημόνια που υπέγραψαν και τήρησαν οι ενδιάμεσες (συν)κυβερνήσεις και εξακολουθούν να τίθενται ως απαιτούμενο στις μεταμνημονιακές αξιολογήσεις από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, ενώ ο νόμος περί χρεωκοπίας ιδιωτών προκύπτει άμεσα από τον πτωχευτικό κώδικα της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1023/2019.

Το άρμα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, στο οποίο το ντόπιο κεφάλαιο επέλεξε να προσδεθεί, με στόχο να αποφύγει τις ευθύνες του για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και αντιμέτωπο με τη βαθιά κρίση του, απαίτησε και πέτυχε σε τρεις περιπτώσεις την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών μεταφέροντας τα δυσβάσταχτα χρέη στην πλάτη των νοικοκυριών εις διπλούν. Ταυτόχρονα, έκανε το ισοδύναμο δώρο σε «φίλους» επιχειρηματίες, επενδυτές και εφοπλιστές, οι οποίοι το κεφαλαιοποίησαν σε ευνοϊκές διατάξεις για να εκφορτώσουν τις οφειλές τους στο κοινωνικό σύνολο, με περιπτώσεις όπου χρεωκοπημένοι επιχειρηματίες, φεσώνοντας προμηθευτές και αφήνοντας απλήρωτους εργαζόμενους, εξαγόρασαν τις υποθηκευμένες ιδιοκτησίες τους από τους πλειστηριασμούς.

Αναλύοντάς το ζήτημα της κατοικίας, των πλειστηριασμών και της χρεωκοπίας επαρκώς μπορούμε να διαγνώσουμε ένα βασικό, οργανικό αίτιο που συνδέει τις πολυποίκιλες πλευρές του αντικειμένου: Την αδυναμία του ολοκληρωτικού καπιταλισμού να παράξει επαρκή και εκθετικά αυξανόμενα κέρδη, που οδηγεί στην ανάγκη αντιδραστικής άρσης ιστορικών κεκτημένων ώστε να νομιμοποιηθεί η απαλλοτρίωση και ρευστοποίηση της λαϊκής περιουσίας, μεταφέροντας τα βάρη των λίγων ωφελούμενων στους πολλούς, παρατείνοντας ανάλογα τη διάρκεια της ζωής του και συνεπακόλουθα της κρίσης του. Προκύπτει το εύλογο ερώτημα, πώς σπάμε τον φαύλο κύκλο των κρίσεων, ανακεφαλαιοποιήσεων, χρεοκοπιών και μνημονίων;

Να δημιουργήσουμε κίνημα-ασπίδα για τη λαϊκή κατοικία

πηγη: prin.gr

Συντριβή για την κυβερνητική προπαγάνδα αποδεικνύεται ίδια η αναλογιστική μελέτη που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή και συνοδεύει τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου -Βρούτση. Η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής διαψεύδει πέρα για πέρα τους ισχυρισμούς του υπουργού Εργασίας περί αυξήσεων και μη μείωσης των συντάξεων, ενώ αποκαλύπτει πως τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αυξάνονται σταδιακά και φτάνουν το 70ό έτος!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, η συνολική δαπάνη για τις κύριες συντάξεις το 2020 μειώνεται κατά 1,037 δισ. ευρώ σε σύγκριση με πέρυσι (από 25,816 το 2019 σε 24,779 δισ. ευρώ το 2020) και αυτό παρά την αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης για όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης. Το αποτέλεσμα παραμένει για τους συνταξιούχους αρνητικό ακόμα και αν συνυπολογιστεί η αύξηση των επικουρικών, με την κατάργηση των περικοπών σε όσους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής πάνω από 1.300 ευρώ.

Ειδικότερα για τις επικουρικές, η συνολική δαπάνη αυξάνεται κατά 361 εκατ. ευρώ, από τα 2,875 δισ. ευρώ το 2019 σε 3,236 δισ. φέτος. Έτσι η συνολική απώλεια για φέτος σε σχέση με το 2019 ανέρχεται στα 676 εκατομμύρια ευρώ. Η μείωση αυτή αποτυπώνεται και στη σχέση της συνταξιοδοτικής δαπάνης (κύριων και επικουρικών) με το ΑΕΠ. Από το 15,4% του ΑΕΠ πέρυσι, η συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται στο 14,6% του ΑΕΠ φέτος. Αντίστοιχα μειώνεται και η κρατική χρηματοδότηση από το 5,5% του ΑΕΠ το 2019, στο 5,1% του ΑΕΠ φέτος.

Σύνταξη στα 70 για τη νέα γενιά!

Συγκρίνοντας τον νόμο Κατρούγκαλου και τον νόμο Βρούτση, όπως προκύπτει από την αναλογιστική μελέτη και στις δύο εκδοχές, προβλέπεται διαρκή μείωση της δαπάνης. Το 2030 στην εκδοχή Κατρούγκαλου η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη πέφτει στο 13,1% του ΑΕΠ, ενώ στην εκδοχή Βρούτση στο 12,9% του ΑΕΠ. Αντίστοιχα το 2070, η συνολική δαπάνη στην πρώτη περίπτωση διαμορφώνεται στο 11,6% του ΑΕΠ, ενώ στην εκδοχή Βρούτση στο 11,9% του ΑΕΠ, δείχνοντας ότι και οι δύο οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με τη μελέτη και προκειμένου το σύστημα να «προσαρμόζεται» στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και να υπηρετεί τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δηλαδή την κερδοφορία του κεφαλαίου, από το 2024, με σημείο αναφοράς την ηλικία των 65 ετών, επιβάλλεται σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας κατά ένα ακέραιο έτος. Μετά το 2030 προβλέπεται αύξηση των ορίων ηλικίας πέραν του 67ου που ισχύει σήμερα, έτσι ώστε μετά το 2059 αυτά να διαμορφώνονται στο 69ο έτος και το 2066 στο 70ό έτος! Επί της ουσίας δηλαδή η γενιά που αυτά τα χρόνια μπαίνει στην παραγωγή και γεννήθηκε στις αρχές του αιώνα, θα συνταξιοδοτείται στο 70ό έτος της ηλικίας της!

Πηγή: 902.gr - imerodromos.gr

Ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου, ο Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής της Amazon, στρέφεται, λέει, στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Ιδρύει ειδικό ταμείο βάζοντας 10 δισ. δολάρια. Αυτός αξίζει γύρω στα 130 δισ. Αξίζει αυτά καθώς (ή επειδή;) η εταιρεία του κατηγορείται πως δεν αφήνει χρόνο στους υπαλλήλους της ούτε να κατουρήσουν. Με το συμπάθιο κιόλας, αλλά αυτό λέγεται, ψάξτε το. Την ώρα μάλιστα που φοροαπαλλάσσεται. Την ώρα που η εταιρεία χρηματοδοτεί πολιτικούς που αρνούνται την ύπαρξη της κλιματικής αλλαγής. Όμως και όλα αυτά να μη γίνονται, πρέπει δηλαδή να ευχαριστούμε του καλούς ή τους κακούς Μπέζους αυτής της γης αν και πότε θα θυμηθούν το περιβάλλον, ή τα εργασιακά μας, ή την υγεία μας; Πρέπει ο πλανήτης να βασίζεται στα λεπτά αισθήματα αυτών που ιδιοποιούνται τον πλούτο του;

Πηγή: Χαραυγή / Παλμ - atexnos.gr

Χαρά Τζαναβάρα

Η ιδιωτικοποίηση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ, της θυγατρικής της ΔΕΗ που έχει θετικές οικονομικές επιδόσεις, η πώληση νέου ποσοστού του κερδοφόρου ΑΔΜΗΕ και η απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης είναι οι βασικοί στόχοι του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για το τρέχον έτος, όπως περιγράφονται στο non paper που εκδόθηκε από το μέγαρο Μαξίμου μετά τη χθεσινή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου.

Εχει ενδιαφέρον ότι η απολιγνιτοποίηση, που τορπιλίζει την οικονομική και κοινωνική συνοχή στη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη, βρίσκεται στη δεύτερη παράγραφο της παρέμβασης του πρωθυπουργού. «Να γνωρίζουν ότι έχουν τη στήριξή μας», ήταν η σχετική αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος απλώς υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση «θα μοχλεύσει όχι απλά ευρωπαϊκούς, δημόσιους αλλά και σημαντικούς ιδιωτικούς πόρους, ώστε οι περιοχές αυτές να ατενίζουν το μέλλον με περισσότερη και όχι με λιγότερη αισιοδοξία».

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί «στα βήματα για τη διάσωση της ΔΕΗ», τα οποία συγκεκριμενοποίησε στο... μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης και στην κατάργηση της τελευταίας δημοπρασίας ΝΟΜΕ, χωρίς βέβαια να πει κάτι για τα νέα αντισταθμιστικά μέτρα που ζητούν οι Βρυξέλλες με στόχο το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας. Στο πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων περιέλαβε τις ΔΕΠΑ Υποδομών και Εμπορίας, για τις οποίες έχει οριστεί η πρώτη φάση των δύο διαγωνισμών, αλλά και τη ΛΑΡΚΟ, παρότι συναντά την καθολική αντίδραση των εργαζομένων και των φορέων της περιοχής.

Το μεγαλύτερο μέρος των παρεμβάσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη αφορούσε την ηλεκτροκίνηση. Υποσχέθηκε την ίδρυση Φορέων Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης στο πλαίσιο του νόμου 4643/2019, νέο θεσμικό πλαίσιο για τη ρύθμιση της αγοράς και φορολογικά κίνητρα για τη διείσδυση της ηλεκτροκίνησης στη χώρα μας.

Για το πυρόπληκτο Μάτι αρκέστηκε να πει ότι στο τέλος Ιουλίου θα παραδοθεί από το Τεχνικό Επιμελητήριο το Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, όταν ως αντιπολίτευση κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ για αδράνεια. Ερωτήματα προκαλεί η αναφορά του πρωθυπουργού στην αλλαγή του νομικού πλαισίου για τις χρήσεις γης, που έχουν θεσμοθετηθεί το 2018 με προεδρικό διάταγμα και δύσκολα θα ανατραπούν από το ΣτΕ.

ΕΛΠΕ: Επένδυση 130 εκατ. σε φωτοβολταϊκά

Το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ελλάδα θα κατασκευαστεί σε έκταση 4.000 στρεμμάτων κοντά στην Κοζάνη και είναι μια επένδυση της τάξης των 130 εκατ. ευρώ που υλοποιείται με πρωτοβουλία των ΕΛΠΕ.

Το χρονοδιάγραμμα, που παρουσίασε χθες ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Ανδρέας Σιάμισιης, προβλέπει ότι η κατασκευή του θα ξεκινήσει το φθινόπωρο, με προοπτική να λειτουργήσει στο τέλος του 2021 και να εξασφαλίσει στο σύστημα 300 GWh σε ετήσια βάση. Υπολογίζεται ότι θα καλύψει με «πράσινη» ενέργεια τις ανάγκες 75.000 νοικοκυριών, ενώ θα μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 300.000 τόνους τον χρόνο.

Η επένδυση θα υλοποιηθεί σε σύμπραξη με την Juwi Hellas, θυγατρική του γερμανικού ομίλου που ειδικεύεται στα φωτοβολταϊκά και δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 2008. Να σημειωθεί ότι οι αρμόδιοι της εταιρείας έχουν ανακοινώσει τη συγκεκριμένη επένδυση από τον περασμένο Νοέμβριο, οπότε εγκρίθηκε η περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Ο Ανδρέας Σιάμισιης ενημέρωσε χθες ότι έχει ήδη υπογραφεί 20ετής σύμβαση με τον Διαχειριστή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΔΑΠΕΕΠ), η οποία προβλέπει τιμή διάθεσης στα 57,73 ευρώ ανά μεγαβατώρα, που είναι χαμηλότερη από τα τρέχοντα επίπεδα στη χονδρική αγορά ενέργειας. Ενημέρωσε ότι στη φάση κατασκευής θα δημιουργηθούν πάνω από 300 θέσεις εργασίας και στη λειτουργία του θα υπάρξουν «μερικές δεκάδες θέσεις, άμεσες ή έμμεσες».

Εχει ενδιαφέρον ότι ο Κωστής Χατζηδάκης, που παραβρέθηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, μίλησε αόριστα για «300 θέσεις εργασίας», χωρίς να γίνει πιο συγκεκριμένος. Είναι άλλο ένα στοιχείο που κάνει φανερή την πίεση που δέχεται η κυβέρνηση από την τοπική κοινωνία, κυρίως στη Δυτική Μακεδονία, με τη βιαστική επιλογή της να κλείσει όλες τις λιγνιτικές μονάδες ώς το τέλος του 2023.

Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου επισημοποιήθηκε η στροφή των ΕΛΠΕ προς τις ΑΠΕ και ανακοινώθηκε ότι ετοιμάζεται νέα επένδυση που θα προσθέσει στο χαρτοφυλάκιό τους επιπλέον 300 GWh ώς το 2025. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο Ανδρέας Σιάμισιης επιβεβαίωσε ότι ο όμιλος θα πάρει μέρος στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ για τη ΔΕΠΑ Εμπορίας και η σχετική απόφαση θα τεθεί για έγκριση στην αυριανή έκτακτη γενική συνέλευση των ΕΛΠΕ.

πηγη: efsyn.gr