Άλλοι τέσσερις άνθρωποι που είχαν προσβληθεί από τον κορονοϊό πέθαναν στη βόρεια Ιταλία, ανακοίνωσε σήμερα ο επικεφαλής της υπηρεσίας πολιτικής προστασίας σήμερα, ανεβάζοντας έτσι σε 11 τα θύματα του ιού στη γειτονική χώρα.

Όλοι τους ήταν άνω των 75 ετών, σύμφωνα με τις ιταλικές Αρχές. Ειδικότερα, μια 84χρονη από το Νέμπρο στην επαρχία του Μπέργκαμο, ένας 91χρονος από το Σαν Φιοράνο, μια 83χρονοη από το Κοντόνιο και μια 76χρονη στο Τρεβίζο.

Ο 'Άντζελο Μπορέλι δήλωσε ότι ο αριθμός των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων αυξήθηκε σε 322, στη μεγάλη πλειονότητά τους καταγράφονται στον βορρά της χώρας.

Πρόκειται για αύξηση 45% των κρουσμάτων το τελευταίο 24ωρο.

Πρώτα κρούσματα σε άλλες χώρες που συνδέονται με την Ιταλία

Στο μεταξύ, η Ελβετία, η Αυστρία και η Κροατία επιβεβαίωσαν σήμερα τα πρώτα κρούσματα του κορονοϊού και υποστήριξαν πως όλα σχετίζονται με την Ιταλία, καθώς είχαν ταξιδέψει στη Λομβαρδία.

Πρόκειται για ένα 70χρονο από την περιοχή Τιτσίνο της Ελβετίας, στα σύνορα με την Ιταλία, που βρέθηκε θετικός στον ιό μετά το ταξίδι του στο Μιλάνο. Οάνδρας έχει τεθεί σε απομόνωση σε κλινική στο Λουγκάνο, ενώ οι Αρχές προσπαθούν να εντοπίσουν όσους έχει έρθει σε επαφή.

Την ίδια ώρα, μια γυναίκα και ένας άνδρας ηλικίας 24 ετών από την Αυστρία εμφάνισαν συμπτώματα μετά την επιστροφή τους από ταξίδι στη Λομβαρδία. Και οι δύο βρίσκονται σε σταθερή κατάσταση αλλά θα μείνουν σε απομόνωση μέχρι το Σαββατοκύριακο.

Κρούσμα του κορονοϊού ανέφερε και η Κροατία σήμερα. Ο λόγος για ένα άνδρα, που ταξίδεψε στο Μιλάνο.

Και η Ρουμανία επιβεβαίωσε το πρώτο κρούσμα. Πρόκειται για έναν άνδρα που επέστρεψε πριν από τρεις εβδομάδες από την Ιταλία, μεταδίδει το τηλεοπτικό δίκτυο Realitatea Plus, επικαλούμενο νοσοκομειακές πηγές.

Σύμφωνα με το Realitatea, ο ασθενής έχει τεθεί σε καραντίνα στο νοσοκομείο Matei Bals του Βουκουρεστίου. Αξιωματούχοι στο νοσοκομείο δεν είναι προς το παρόν διαθέσιμοι να σχολιάσουν την κατάσταση.

Το πρώτο κρούσμα ανακοίνωσε αργά το βράδυ και το υπουργείο Υγείας στη Στουτγάρδη. Σύμφωνα με την ανακοίνωση πρόκειται για έναν άνδρα 25 ετών από την περιοχή Γκέπινγκεν, στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, που πιθανόν να μολύνθηκε κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στο Μιλάνο.

Θέμα χρόνου, προειδοποιούν στις ΗΠΑ

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι Αρχές έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο να λάβει διαστάσεις και εκεί η επιδημία, αφού ήδη έχουν καταγραφεί κάποια κρούσματα.

Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των ΗΠΑ προειδοποίησε σήμερα τους Αμερικανούς για την πιθανότητα εξάπλωσης του ιού.

«Δεν είναι τόσο θέμα το αν θα συμβεί στη χώρα, αλλά περισσότερο το πότε θα συμβεί», δήλωσε η δρ Νάνσι Μεσονιέ, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Αναπνευστικών Παθήσεων.

Είπε επίσης πως οι αξιωματούχοι υγείας δεν έχουν ιδέα το κατά πόσο η εξάπλωση της ασθένειας στις ΗΠΑ θα είναι ήπια ή σοβαρή, αλλά οι Αμερικανοί πρέπει να είναι έτοιμοι για σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητά τους.

«Ζητάμε από τον αμερικανικό λαό να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο να συμβεί αυτό», τόνισε.

ΠΟΥ: Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει μια επιδημία

Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει μια επιδημία, προειδοποιεί ο δρ. Μπρους Έιλγουορντ, επαινώντας την Κίνα για την αντίδρασή της.

Οι χώρες σε όλον τον κόσμο θα πρέπει να αλλάξουν νοοτροπία, να προετοιμαστούν για μια επιδημία του νέου κοροναϊού και να είναι έτοιμες να ανταποκριθούν τάχιστα όταν φτάσει ο ιός, προειδοποίησε σήμερα ένας κορυφαίος ειδικός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ο Δρ. Μπρους Έιλγουορντ, ο επικεφαλής της κοινής αποστολής ΠΟΥ-Κίνας για την επιδημία, δήλωσε στους δημοσιογράφους, μετά την επιστροφή του στη Γενεύη, ότι η «εντυπωσιακή κινητοποίηση» του Πεκίνου για τη διαχείριση της επιδημίας έδειξε πώς τα επιθετικά βήματα θα μπορούσαν να περιορίσουν τη μετάδοση της ασθένειας.

Ο κόσμος «απλώς δεν είναι έτοιμος» για να αντιμετωπίσει την επιδημία, τόνισε.

Οι αρχές θα πρέπει να προετοιμάσουν κλίνες στα νοσοκομεία, ζώνες απομόνωσης και αναπνευστικές συσκευές για τις πιο σοβαρές περιπτώσεις, συνέχισε, προσθέτοντας: «Η Κίνα ξέρει πώς να κρατάει ζωντανούς τους ανθρώπους».

Σύμφωνα με τον Έιλγουορντ, ο αριθμός των Κινέζων εργαζομένων στον ιατρικό τομέα που έχουν προσβληθεί από τον Covid-10 μειώνεται και πλέον υπάρχουν εφόδια για αυτούς. Πρόσθεσε ότι κατά τα φαινόμενα δεν είναι τεράστιος ο αριθμός των κρουσμάτων που δεν έχουν καταγραφεί από τις κινεζικές αρχές καθώς οι περιπτώσεις ασυμπτωματικής μετάδοσης δεν φαίνεται να αποτελούν μεγάλο μέρος της συνολικής εικόνας

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Αποκαλυπτικό υπόμνημα κατέθεσε στην Βουλή ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών στηρίζοντας τον ασφαλιστικό νομοσχέδιο Βρούτση

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Αποκαλυπτικό των προθέσεων της κυβέρνησης και των …πραγματικών συντακτών του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, που ξεκίνησε να συζητείται στην Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί την Πέμπτη, είναι το υπόμνημα που κατέθεσε ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών.

Το κείμενο κατατέθηκε στο πλαίσιο της ακρόασης φορέων στην κοινή συνεδρίαση των επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών υποθέσεων της Βουλής. Εκεί, ο ΣΕΒ ξεκαθαρίζει ότι θεωρεί τις ασφαλιστικές δαπάνες παράγοντα που σχετίζεται με την ανάπτυξη της χώρας, όπως ο σύνδεσμος την αντιλαμβάνεται. Πρέπει να προωθηθεί η ιδιωτική ασφάλιση και αυτοί που φταίνε για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους είναι οι …συνταξιούχοι και οι απολαβές τους, υποστήριξε επί της ουσίας ο ΣΕΒ. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο κείμενο «ο ΣΕΒ, ως θεσμικός κοινωνικός εταίρος έχει τη βούληση του να συμβάλει ενεργά στον σχεδιασμό και την υλοποίηση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης. Είναι γνωστό ότι το ασφαλιστικό ζήτημα έχει προεκτάσεις σε δημοσιονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Προς την κατεύθυνση αυτή απαιτούνται θεσμικές και παραμετρικές αλλαγές, ο επανασχεδιασμός του με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, η αποκατάσταση και διαφύλαξη της βιωσιμότητάς του, η εναρμόνιση των στόχων του με τους γενικότερους οικονομικούς στόχους της χώρας καθώς και με τις πολιτικές απασχόλησης».

Μάλιστα ο ΣΕΒ παρουσιάζεται ως … γεφυροποιός ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές επισημαίνοντας πως υπάρχει «σχέση συντάξεων με τη διαγενεακή δικαιοσύνη και το δημογραφικό πρόβλημα, τον ρόλο που διαδραματίζουν οι συντάξεις στην μακροοικονομική ευστάθεια και την κοινωνική πολιτική, αλλά και το πώς ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα και μια ορθά σχεδιασμένη και κοστολογημένη πολιτική συντάξεων μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας χώρας και στη διαγενεακή αλληλεγγύη».

Ο σύνδεσμος βάλει ευθέως κατά των παροχών στους συνταξιούχους λέγοντας ότι αντίπαλος είναι ο «πελατειακός μηχανισμός των προώρων συνταξιοδοτήσεων και των συνταξιοδοτικών παροχών που δεν συνδεόταν με τις καταβληθείσες εισφορές, ο οποίος τελειοποιήθηκε επί 30 χρόνια, από το 1980 έως το 2009». Μάλιστα, προχωρά στο συμπέρασμα ότι οι συντάξεις οδήγησαν στην διόγκωση του χρέους. Χαρακτηριστικά αναφέρει πως  ότι μετά το 2009 «εν μέσω κατάρρευσης και χρεοκοπίας, στην οποία συνέβαλαν και οι “κεκτημένες”, υπέρτερες των καταβληθέντων εισφορών, συντάξεις, που χρηματοδοτήθηκαν με “επαχθές”, “απεχθές”, “επονείδιστο”  δημόσιο χρέος»! Επιπρόσθετα τονίζει ο ΣΕΒ πως οι συντάξεις «καταβάλλεται συστηματικά, όλη την προηγούμενη δεκαετία, προσπάθεια να διατηρηθούν, επιβάλλοντας στους νυν εργαζομένους και στους νέους εργαζόμενους υψηλότατες ασφαλιστικές εισφορές και υψηλότατη φορολογία η οποία αντιστρατεύεται, σταθερά και συστηματικά, κάθε εγχώρια δυναμική νόμιμης και βιώσιμης παραγωγικής δραστηριότητας».

Παράλληλα ο ΣΕΒ δηλώνει, μάλιστα, ότι το ασφαλιστικό σύστημα οφείλει να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες. Για τον λόγο αυτό, υποστηρίζει πως «πρώτη προτεραιότητα της οικονομικής πολιτικής οφείλει να είναι η τόνωση της παραγωγής μέσω της στοχευμένης μείωσης της υπερφορολόγησης της εργασίας». Προσθέτει πως «το ασφαλιστικό πρόβλημα αναδεικνύει όλες τις κρίσιμες παραμέτρους της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Έτσι, η μεταρρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να αντιμετωπισθεί ως κατεξοχήν αναπτυξιακό πρόβλημα και όχι ως “αριθμητικό” ή “λογιστικό”».  Μάλιστα «ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί:  Στη διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας της εργασίας, με αντιμετώπιση του προβλήματος του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας που παραμένει ιδιαίτερα υψηλό, σε σχέση με τις άλλες χώρες».

Τέλος ο ΣΕΒ υποστηρίζει πως «σημαντική είναι και η προώθηση της κάλυψης και της αποτελεσματικότητας του κόστους των συμπληρωματικών συστημάτων ιδιωτικής ασφάλισης του 3ου πυλώνα».

Μετά από όλα τα παραπάνω είναι περιττό – ίσως – να σημειωθεί ότι ο ΣΕΒ τάσσεται ασυζητητί υπέρ του ασφαλιστικού νομοσχεδίου του Γιάννη Βρούτση. Άλλωστε ο ΣΕΒ μαζί με τον ΣΕΤΕ ήταν οι μόνες τριτοβάθμιες οργανώσεις που τάχθηκαν υπέρ του νομοθετήματος.

πηγη: imerodromos.gr

Δημήτρης Γρηγορόπουλος 

▸ Αμετάκλητα κόμμα διαχείρισης, όχι ανατροπής του αστικού κράτους

Πολιτική θύελλα προκάλεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι η «δεύτερη φορά Αριστερά» δεν θα αρκεστεί στην κυβερνητική εξουσία αλλά θα ελέγξει όλους «τους κρίσιμους αρμούς της εξουσίας». Από κοντά και ο Πολάκης, έψεξε τον τότε πρόεδρο της Βουλής Βούτση, γιατί δεν προχώρησε στην αλλαγή του κανονισμού της Βουλής, ώστε να συγκροτηθεί το ΕΣΡ κατά τη βούληση του ΣΥΡΙΖΑ και ανάλογα να κατανείμει τις τηλεοπτικές άδειες, στους εκλεκτούς του. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ο χαμαιλεοντισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Ως αντιπολίτευση διακήρυσσε ότι αρκεί η ανάδειξη μέσω κοινοβουλευτικής διαδικασίας «αριστερής» κυβέρνησης, για να συντελεστεί η ριζική αλλαγή της κοινωνίας, λοιδορώντας τις αναλύσεις περί του αντιθέτου της επαναστατικής Αριστεράς και διαβεβαιώνοντας ευρύτερες μάζες για την ευκολία και τον ρεαλισμό αυτής της στρατηγικής. Όταν αυτοδιαψεύτηκαν οι διαβεβαιώσεις του με την εφαρμογή μιας αντιλαϊκής πολιτικής υποταγμένης στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό επικαλέστηκε δημαγωγικά τη διάκριση κυβερνητικής και συνολικής κρατικής εξουσίας, όχι για να την υιοθετήσει, αλλά για να δικαιολογήσει την αποτυχία του. Ως αντιπολίτευση πλέον επικαλείται αυτή τη ριζοσπαστική αντίληψη, όχι για να την ακολουθήσει, αλλά για να πείσει το αριστερόστροφο κοινό του ότι έχει διδαχτεί απ’ τα λάθη του και δεν πρόκειται να τα επαναλάβει…

Ωστόσο, παρά τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του ΣΥΡΙΖΑ η ηγεσία του γνώριζε ότι κυβέρνηση και κρατική εξουσία δεν ταυτίζονται. Δεν είχε βέβαια σκοπό να συγκρουστεί με το κεφάλαιο και την πολιτική εξουσία του, αλλά να διαχειριστεί απλώς το σύστημα. Πριν από τις εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε απεμπολήσει τις όποιες ριζοσπαστικές θέσεις του, για να εξασφαλίσει τη συναίνεση του συστήματος στην ανάληψη της διακυβέρνησης.

Γι’ αυτό, όταν έγιναν γνωστά τα exit polls που έδιναν ξεκάθαρα πρωτιά στην Κουμουνδούρου, ο τομεάρχης άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ επικοινώνησε με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και επισκέφθηκε τον αρχηγό της ΕΛΑΣ εκφράζοντας την απόλυτη εμπιστοσύνη του ΣΥΡΙΖΑ στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας της χώρας. Παράλληλα, διέρρευσε ότι το υπουργείο Άμυνας θ’ αναλάβει ο σκληρός δεξιός Πάνος Καμένος, ως πρόσθετη διαβεβαίωση του ΣΥΡΙΖΑ ότι το «κράτος έχει συνέχεια».
Αλλά και η ηγεσία της ΝΔ δεν έχασε την ευκαιρία να κινδυνολογήσει διερμηνεύοντας την τοποθέτηση του Τσίπρα ως ευθεία επίθεση κατά της δημοκρατίας, ως «κατάργηση του κράτους δικαίου», αλλά και δηλωτική του «ολοκληρωτικού DNA του ΣΥΡΙΖΑ», αν και γνωρίζει, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει χαιρετίσει, την πλήρη προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στο αστικό σύστημα… Ακολούθησε το συνηθισμένο μπαράζ αλληλοκατηγοριών των δύο κομμάτων για το ποιος παραβιάζει τη δημοκρατία και τους θεσμούς της.
Ωστόσο, τα συστημικά κόμματα, ιδίως οι πόλοι του δικομματισμού, αν και κόπτονται για τη δημοκρατία και αλληλοκατηγορούνται για την αλλοίωσή της, είναι θεσμικά οι βασικοί φορείς, που συμμορφούμενοι στις ανάγκες και απαιτήσεις του κεφαλαίου (με πίεση εξωτερική, αλλά με την αυξανόμενη συμμετοχή εκπροσώπων του σε κυβερνήσεις) θεσμοθετούν την οξυνόμενη αυταρχικοποίηση του αστικού κράτους.
Ο αυταρχισμός των κυβερνώντων κομμάτων όπως «ο έλεγχος των κρίσιμων αρμών της εξουσίας» απ’ τη δεύτερη φορά Αριστερά, που επαγγέλθηκε «απειλητικά» ο Τσίπρας, αποβλέπει, αφενός, στην ενίσχυση των θέσεών του στον κρατικό μηχανισμό και στη σχετική αποδυνάμωση των πολιτικών αντιπάλων του, ώστε να διευκολύνεται η διακυβέρνησή του και να διευρύνεται η πολιτική εμβέλειά του στις μάζες. Αφετέρου, τα κυβερνώντα κόμματα αποβλέπουν στην αυταρχική θωράκιση του αστικού κράτους, ώστε να αποτρέπονται ή να εξουδετερώνονται οι λαϊκές αντιδράσεις στις χρόνιες επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης.

Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός αναβαθμίζει τα προνόμια του κεφαλαίου, πλήττοντας ταυτόχρονα με διαρκή λιτότητα και οξυνόμενο αυταρχισμό, την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Το κεφάλαιο επιβάλλει αυτήν την πολιτική με την εκάστοτε κυβέρνηση, την νομοθεσία, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνεχώς κανονικοποιείται και τον κρατικό μηχανισμό — ιδίως το «βαθύ κράτος». Ιδιαίτερα η εκτελεστική εξουσία στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό διογκώνεται. απορροφώντας και ποδηγετώντας σε μεγάλο βαθμό τη νομοθετική και δικαστική εξουσία και διορίζοντας την ηγεσία του κρατικού μηχανισμού. Σε αυτήν τη σχέση εδράζεται ο σοσιαλρεφορμισμός και η σοσιαλδημοκρατία, όταν ως αντιπολίτευση, ευαγγελίζονται την αλλαγή της κοινωνίας με την κατάκτηση απλώς της κυβερνητικής εξουσίας. Η αλήθεια είναι ότι ναι μεν η κυβερνητική εξουσία διογκώνεται και υπερενισχύεται, αλλά και επικαθορίζεται από σειρά κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών, κρατικών παραγόντων, θεσμικά και εξωθεσμικά, που συμβάλλουν σημαντικά στις κυβερνητικές αποφάσεις, τις αποτρέπουν, ή σε οριακές καταστάσεις, ακόμη και ανατρέπουν μία ανεπιθύμητη κυβέρνηση. Παράγοντες που επικαθορίζουν την κυρίαρχη στον καπιταλισμό τάξη του κεφαλαίου είναι, κυρίαρχα, τα πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια, η πολύπλευρη δύναμη του κεφαλαίου (από το χώρο εργασίας έως τις καθοριστικές παρεμβάσεις στην κοινωνική και πολιτική ζωή), οι καπιταλιστικές ολοκληρώσεις (όπως η ΕΕ), τα διεθνή όργανά τους (ΝΑΤΟ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ κ.α.), οι ηγετικοί ιμπεριαλισμοί, άλλα κρατικά όργανα, ιδίως του κατασταλτικού μηχανισμού (στρατός, αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες), η ηγετική γραφειοκρατία των κρατικών μηχανισμών, οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι μεγάλων πόλεων, οι ανεξάρτητες αρχές, η Εκκλησία, τα ΜΜΕ, αλλά και οι αγώνες των λαϊκών τάξεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων, σε περιορισμένο βέβαια βαθμό.

Το πλέγμα δυνάμεων που συναποτελούν την πολιτική εξουσία κάνει φανερό πως η κατάληψη του κυβερνητικού θεσμού δεν αρκεί για την κοινωνική αλλαγή

Αυτό το ευρύ και βαθύ πλέγμα δυνάμεων που συναποτελούν την πολιτική εξουσία στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό με θεσμικό κέντρο την κυβέρνηση, αλλά σχετική αυτοτέλεια των συνιστωσών του, εσωτερικών και εξωτερικών, δεν αφήνει, ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες, αμφιβολίες ότι η κατάληψη του κυβερνητικού θεσμού δεν αρκεί για την κοινωνική αλλαγή. Εξάλλου, όπως έχει αποδείξει η ιστορική εμπειρία, η κατάληψη της εκτελεστικής εξουσίας από ριζοσπαστικές δυνάμεις οδηγεί στη μετατόπιση του κέντρου βάρους από την κυβερνητική εξουσία στους κατασταλτικούς μηχανισμούς (πείραμα Αλιέντε στη Χιλή 1970) που με τον εκβιασμό ή και τη βία θα ανατρέψουν την κοινωνική αλλαγή. Σήμερα, μάλιστα, στις συνθήκες της άγριας αντιλαϊκής και αυταρχικής πολιτικής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού ούτε μια δέσμη απλώς προοδευτικών μέτρων δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί από μια κυβέρνηση με προοδευτικές τάσεις. Μόνο σε συνθήκες κινηματικής έξαρσης και με πρωτεύοντα παράγοντα το κίνημα μπορεί να αναδειχτεί κυβέρνηση που να συμβάλλει στην υλοποίηση ριζοσπαστικών αλλαγών. Αυτή όμως η αρχική ρήξη πρέπει να ολοκληρωθεί με την επαναστατική κατάληψη της κρατικής εξουσίας, για ν’ αποφευχθεί η παλιννόστηση της πλήρους αστικής κυριαρχίας.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Από Κώστας Παπουλής

η αλλιώς

«Τι να τα κάνεις τα λεφτά άμα δεν έχεις φράγκο…»

Πρώτον: Το επιτόκιο του δημοσίου χρέους είναι σημαντικός παράγοντας για την οικονομική πολιτική άρα και για την χώρα που την ασκεί, εφόσον  η χώρα αυτή χαράζει την δική της οικονομική πολιτική. Στην πραγματικότητα μια χώρα που είναι σε βαθιά ύφεση και με τεράστια υποαπασχόληση κεφαλαίου και εργασίας, όπως λ.χ. η Ελλάδα, να μπορεί λόγω χαμηλού επιτοκίου, να δανειστεί, για να πραγματοποιήσει μια επεκτατική οικονομική πολιτική, ώστε να εξέλθει από την κρίση και να οδηγηθεί   προς την πλήρη απασχόληση. Ανάλογα με το πόσο το ονομαστικό επιτόκιο είναι μικρότερο από το άθροισμα του πληθωρισμού και της μεγέθυνσης που επιτυγχάνεται  στο ΑΕΠ, μπορεί να υπάρξει και ανάλογο πρωτογενές έλλειμμα χωρίς να αυξάνει το ποσοστό του δημοσίου-χρέους επί του ΑΕΠ. Ακόμη και αν το έλλειμμα απαιτείται να είναι αρκετά μεγάλο, τότε η αύξηση του λόγου δημοσίου χρέος προς ΑΕΠ θα είναι μικρή. Όμως τι νόημα έχουν αυτά για την Ελλάδα; Η Ελλάδα έχει μπει στο γύψο των σταθερών πρωτογενών πλεονασμάτων έως το 2060!!!  Στερείται, ανεξαρτήτως οικονομικής συγκυρίας και παντελώς της Δημοσιονομικής Πολιτικής. Αν λοιπόν στερείσαι της δημοσιονομικής πολιτικής, τι νόημα έχει το χαμηλό επιτόκιο, αφού δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να δανειστείς φτηνά και να εξέλθεις της κρίσης;

Δεύτερον: Ο Βάλτος του Εξωτερικού Δημόσιου Χρέους

Το 2008 όταν ξέσπασε η κρίση το χρέος της γενικής κυβέρνησης, ήταν 263 δις, ήτοι 109% του ΑΕΠ. Το 2015 ήταν 312 δις και 176% του ΑΕΠ, ενώ το 2018 ανήλθε σε 335 δις και 181% του ΑΕΠ. Με τα τελευταία στοιχεία, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης είναι 354 δις. Από αυτά το χρέος προς τους επίσημους πιστωτές (μηχανισμό στήριξης, Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ.) είναι το 82% δηλαδή κοντά στα 290 δις. Δηλαδή το εξωτερικό δημόσιο χρέος της χώρας μόνο προς τον επίσημο τομέα (όχι τον ιδιωτικό) είναι  πάνω από 150%  του ΑΕΠ. Την ίδια στιγμή σήμερα η Αργεντινή με ένα συνολικό ονομαστικό δημόσιο χρέος ανάλογο με το δικό μας, που όμως αντιστοιχεί στο 100% του ΑΕΠ της, και με εξωτερικό δημόσιο χρέος περίπου στο 30% (μοιρασμένο στο Δ.Ν.Τ. και στους ιδιώτες) περνάει σε νέα αναδιάρθρωση χρέους. Μάλλον αυτοί είναι τα κορόιδα…

Τρίτον: Η πικρή πραγματικότητα είναι, η συνεχής και αύξουσα, εξωτερική υπερχρέωση της Ελλάδας. Αιτία, το σκληρό ευρώ, με το συνεπακόλουθο εξωτερικό έλλειμμα .

Από το 1999 την αυγή του ευρώ έως σήμερα η καθαρή εξωτερική χρέωση της Ελλάδας – όπως φαίνεται από τα επίσημα στοιχεία- όχι μόνο έχει  περίπου πενταπλασιαστεί ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά είναι και ανερχόμενη. Κύρια αποτελείται από εξωτερικό δημόσιο (και όχι ιδιωτικό) χρέος και οφείλεται σε ένα νόμισμα που δεν ελέγχεται από τις ελληνικές οικονομικές αρχές. Πρέπει να τονίσουμε ότι το πρόβλημα μιας χώρας δεν είναι το ύψος του χρέους της, αλλά α) σε ποιανού τα χέρια βρίσκεται, δηλαδή αν είναι σε εγχώριους ή ξένους πιστωτές β) αν είναι σε εθνικό νόμισμα που καθιστά το χρέος ελέγξιμο, ή σε ξένο νόμισμα.

Αυτό που κρύβουν είναι ότι η μεγάλη και μη διορθώσιμη αναπηρία της χώρας (εντός ευρωζώνης) είναι η αδυναμία άσκησης νομισματικής και ιδιαίτερα συναλλαγματικής πολιτικής. Ο Λογαριασμός της χρεοκοπίας ήρθε από τον λογαριασμό του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών επειδή η χώρα μια πολύ μαλακιά οικονομία, χρησιμοποιεί ένα πολύ σκληρό για αυτήν νόμισμα το ευρώ.

 Αυτός ο λογαριασμός, του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, δείχνει την κατεύθυνση του διεθνούς δανεισμού. Αν έχεις υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία ( και δεν θες ή δεν μπορείς να την διορθώσεις με διολίσθηση, ή υποτίμηση ή δασμολογική πολιτική) τότε  εισάγεις περισσότερα από όσα εξάγεις στο εξωτερικό, αλλά για να το κάνεις αυτό πρέπει να μπορείς να καλύπτεις  την διαφορά  με καθαρό εξωτερικό δανεισμό, αυξάνοντας την καθαρή εξωτερική χρέωση της χώρας.

Τα συσσωρευμένα ελλείμματα  του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών λοιπόν μιας χώρας, ισούνται με τον καθαρό δανεισμό της προς το εξωτερικό (ιδιωτικό και δημόσιο). Μια τέτοια εικόνα μας δίνει η Καθαρή Διεθνής Επενδυτική Θέση.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η Καθαρή Διεθνής Επενδυτική Θέση, αποτυπώνει το ύψος των διεθνών υποχρεώσεων και απαιτήσεων μιας χώρας, σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αναλόγως του πρόσημου της καθαρής διεθνούς επενδυτικής θέσης, ήτοι εάν είναι θετικό ή αρνητικό, προκύπτει το εάν μια χώρα είναι καθαρός πιστωτής ή οφειλέτης, έναντι του υπολοίπου κόσμου. Διαφέρει  από το καθαρό εξωτερικό χρέος (αν και δεν είναι του παρόντος αυτή η διαφοροποίηση), διότι στο δεύτερο δεν περιλαμβάνονται οι καθαρές υποχρεώσεις όλων των συναλλασσόμενων περιουσιακών στοιχείων (π.χ. άμεσες επενδύσεις, μετοχές).

Ειδικότερα, όσον αφορά στην Ελλάδα, θα πρέπει να τονιστεί ότι η Κ.Δ.Ε.Θ. της, χειροτερεύει συστηματικά: από το -35.3% του ΑΕΠ το 1999 έφθασε στο -100%, περίπου, του ΑΕΠ (δηλ. στα 224 δισ. ευρώ) το 2010.  Πρόκειται για την «χρυσή δεκαετία» του ευρώ. Οι υποχρεώσεις της έναντι του εξωτερικού ανέβηκαν στο -135% του ΑΕΠ το 2015, και στο -143% του ΑΕΠ το 2018. Εκφρασμένη σε ευρώ η καθαρή διεθνή επενδυτική θέση της χώρας ήταν αρνητική κατά 240  δισ. ευρώ το 2015, και κατά 264 δισ. ευρώ το 2018 ενώ σήμερα (με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία)   είναι κατά 282 δις ευρώ ήτοι περίπου -150% του ΑΕΠ  ήτοι όπως είπαμε η εξωτερική χρέωση της χώρας ως ποσοστό του ΑΕΠ πενταπλασιάστηκε μέσα σε 20 χρόνια από το 1999 έως το 2019.

Η Ελλάδα (όπως και όλος ο Ευρωπαϊκός «Νότος») είναι, λοιπόν, από τη στιγμή που εντάχθηκε στην ΟΝΕ μια υπερχρεωμένη χώρα, μάλιστα με αύξουσα τάση υπερχρέωσης.
Οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και «πολιτικοί» αναλυτές με την εσφαλμένη ανάγνωση και ερμηνεία στοιχείων,  όπως των χαμηλών επιτοκίων, συσκοτίζουν την πραγματικότητα που δημιούργησε το «Σύστημα Ευρώ» και, καταυτόν τον τρόπο, καλλιεργούν αυταπάτες γύρω από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, το λόγο ύπαρξης, τους στόχους και τις αντιφάσεις της. Ακόμα και τώρα (ή ακριβώς εδώ και δέκα χρόνια), όπου τα γεγονότα «μιλάνε» από μόνα τους. Όπου όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει, αν δεν προβεί σε χρεοστάσιο, έξοδο από την ευρωζώνη και επιστροφή στη ΔΡΑΧΜΗ, ώστε να ανακτήσει όλες τις οικονομικές της πολιτικές, Δημοσιονομική, Νομισματική, Συναλλαγματική, Εκδοτικό προνόμιο της Τράπεζας της Ελλάδας, Βιομηχανική, Αγροτική, Εμπορική. Αυτοί συνεχίζουν το βιολί τους, για τις «επιτυχίες» της ελληνικής οικονομίας, όπως τα χαμηλά επιτόκια……

πηγη: iskra.gr

Περίπου 10.000 άνθρωποι κατέκλυσαν, την Κυριακή, τους δρόμους της πόλης Χανάου στη Γερμανία στη μνήμη των θυμάτων της επίθεσης του 43χρονου ακροδεξιού, με απολογισμό 10 νεκρούς.

Τα περισσότερα θύματα ήταν τουρκικής καταγωγής.

«Αυτές οι μέρες και ώρες είναι οι πιο σκοτεινές και μαύρες που έχει ζήσει ποτέ η πόλη μας σε καιρό ειρήνης» είπε στο συγκεντρωμένο πλήθος ο δήμαρχος της Χανάου, Κλάους Καμίνσκι. Δεν θα τα καταφέρουν αυτοί που θέλουν να διασπάσουν την κοινωνία, είπε «επειδή είμαστε περισσότεροι και θα το εμποδίσουμε».

πηγη: efsyn.gr

Χαράλαμπος Νικόπουλος

Το πότε ξεκινάει η γήρανση του εγκεφάλου είναι ένα κλασικό ερώτημα, η απάντηση του οποίου ανάγεται πια μόλις στην τρίτη δεκαετία της ζωής του ατόμου, αρχίζει δηλαδή μετά τα 20! Ωστόσο, μπορείτε να κάνετε κάποια πράγματα για να αντιστρέψετε την κατάσταση

Πόσο συχνά ξεχνάτε γιατί μπήκατε σε ένα δωμάτιο ή δυσκολεύεστε να θυμηθείτε μια λέξη που θέλατε να πείτε ή ακόμη μια πληροφορία που μόλις σας έδωσαν; Πολλοί άνθρωποι μετά τα 50 αρχίζουν να παρατηρούν μια αύξηση σε τέτοιες εγκεφαλικές «διακοπές» και μπλακ άουτ. Ευτυχώς, τα περισσότερα από αυτά τα νεκρά διαστήματα είναι συνηθισμένα και δεν είναι σημάδια προβλήματος μνήμης ή γνωστικής/γνωσιακής λειτουργίας.

Παρόλο που η πλειονότητα των ερευνών για την υγεία του εγκεφάλου έχει διεξαχθεί σε μεσήλικες και μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους, νέες έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και στη μέση ηλικία ο εγκέφαλος μπορεί να ενισχυθεί με τη συμμετοχή σε συγκεκριμένες δραστηριότητες, όταν το άτομο διανύει την τρίτη ή την τέταρτη δεκαετία της ζωής του (20-40), δηλαδή όταν είναι νέος. Για παράδειγμα, σε νευροψυχολογικές εξετάσεις (που επιτρέπουν την ακριβή μέτρηση και παρακολούθηση των γνωστικών ικανοτήτων και  δεξιοτήτων σκέψης, οι περισσότεροι άνθρωποι φαίνεται ότι ξεκινούν να χάνουν το δυναμικό της εγκεφαλικής τους λειτουργίας ήδη μετά τα 20 και σίγουρα μετά τα 30. Παρόλο που αυτές οι μειώσεις είναι αρχικά ανεπαίσθητες, προστίθενται με κάθε δεκαετία που περνά και συχνά γίνονται πιο αισθητές μετά την ηλικία των 50.

Είναι επίσης ενδιαφέρον το γεγονός ότι το ποσοστό της γήρανσης του εγκεφάλου στη σχετίζεται με το ρυθμό γήρανσης σε άλλα σωματικά συστήματα. Σε μια καινοτόμο μελέτη που εξέτασε τον ρυθμό της γήρανσης σε νέους ενήλικες ηλικίας 26 έως 38 ετών, αυτοί που γερνούσαν με ταχύτερο ρυθμό σε διάφορα σωματικά όργανα και συστήματα (πνεύμονες, καρδιά, δόντια, νεφρά, ήπαρ και ανοσοποιητικό), επέδειξαν μεγαλύτερη μείωση της γνωσιακής λειτουργίας και γήρανση του εγκεφάλου ακόμα και από την ηλικία των 38.

Ποια είδη δραστηριοτήτων στη νεαρή ενηλικίωση έχουν αποδειχθεί ότι επηρεάζουν την υγεία του εγκεφάλου και τη γνωστική λειτουργία στη μέση ηλικία όμως; Μια σειρά από καινοτόμες μελέτες παρακολούθησαν πάνω από 3.000 ανθρώπους 18 έως 30 ετών για είκοσι πέντε χρόνια, προκειμένου να μάθουν. Να δύο πολύ σημαντικά συμπεράσματα  στα οποία αξίζει να δώσετε βάση.

Α) Ο,τι είναι καλό για την καρδιά είναι καλό και για τον εγκέφαλο! Οι νεότεροι ενήλικες με ισχυρότερη καρδιαγγειακή υγεία και υψηλότερα ποσοστά σωματικής δραστηριότητας στη ηλικία των 20 και των 30 είχαν σημαντικά ισχυρότερη γνωστική λειτουργία 25 χρόνια αργότερα από όσους δεν το έκαναν. Η άσκηση είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να αυξήσετε την πιθανότητα να γίνει μια δια βίου συνήθεια που θα ενισχύει όχι μόνο την υγεία του εγκεφάλου αλλά και την σωματική υγεία, τη διάθεση, τον ύπνο και την ποιότητα ζωής.

Β) Τα χαμηλότερα επίπεδα τηλοψίας (παρακολούθησης TV) συνδέονται με την ισχυρότερη μελλοντική γνωστική λειτουργία. Οι ενήλικες των 20 και 30 ετών που παρακολουθούσαν τηλεόραση για περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα είχαν σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών και ψυχική ευελιξία 25 χρόνια αργότερα, στη μέση ηλικία, από όσους παρακολουθούσαν λιγότερο από τρεις ώρες την ημέρα.

πηγη: ygeiamou.gr

Κατασβέστηκε η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε τα ξημερώματα υπό αδιευκρίνιστη αιτία σε παροπλισμένο πλοίο υδροφόρα στο λιμάνι του Περάματος. Στο σημείο επιχείρησαν πέντε πυροσβεστικά οχήματα με 15 άνδρες.

πηγη: portcity.gr

Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους οι Ταχυδρόμοι του Νομού Αττικής προχωρώντας αύριο 24 Φεβρουαρίου σε 4ωρη στάση εργασίας και 24ωρη απεργία την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου.

Οι αποφάσεις ελήφθησαν ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του Σωματείου, η οποία πραγματοποιήθηκε με εντυπωσιακή συμμετοχή.

Το Σωματείο Ταχυδρόμων Αθήνας και Νομού Αττικής σε ανακοίνωσή του καταγγέλλει ως απαράδεκτη την απόφαση για την κατάργηση 420 θέσεων διανομέων, η οποία μειώνει σχεδόν στο μισό τη δύναμη της διανομής στην Αττική.

Η νέα δομή λειτουργίας αναφέρει θα φέρει τεράστιες καθυστερήσεις στην αλληλογραφία για τους καταναλωτές, αφού κατά περίπτωση θα φτάνουν να βλέπουν ταχυδρόμο μια φορά την εβδομάδα αλλά και σε άλλες περιπτώσεις σπανιότερα. Ως αποτέλεσμα, θα σωρεύονται ανεπίδοτα αντικείμενα και η ταλαιπωρία των καταναλωτών θα μεγαλώσει.

Σύμφωνα με το σωματείο τέτοιο πλάνο διανομής δεν υπάρχει σε καμία ευρωπαϊκή χώρα και η νέα προτεινόμενη δομή λειτουργίας χαρακτηρίζεται από προχειρότητα.

Το πιο σημαντικό είναι ότι αμφισβητείται στην πράξη η δυνατότητα παροχής Καθολικής Υπηρεσίας και των υπηρεσιών που συμβατικά προκύπτουν για τα ΕΛΤΑ.

Όπως αναφέρει σε δήλωσή του ο Πρόεδρος του Σωματείου Γιάννης Οικονόμου: «Τα ΕΛΤΑ βρίσκονται απαξιωμένα, χωρίς επενδύσεις εκσυγχρονισμού, χωρίς αναπτυξιακό πλάνο και χωρίς οποιοδήποτε σχέδιο στρατηγικού βάθους. Σήμερα αντί να καλυφθούν τα κενά των προηγουμένων ετών, γίνονται κινήσεις σπασμωδικές που τελικά θα επιδεινώσουν την ήδη τραγική κατάσταση του Οργανισμού.

Οι εργαζόμενοι κατανοούμε τη σημασία αντιμετώπισης των προκλήσεων για τα ΕΛΤΑ, ωστόσο περιμένουμε να γίνουν με ρεαλισμό και όραμα. Όχι μόνον για να “βγουν τα νούμερα σήμερα” αλλά για να υπάρχει βιώσιμο ταχυδρομείο στη χώρα που να παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες στους πολίτες.

Καλούμε τη Διοίκηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση με ρεαλισμό και υπευθυνότητα. Να ανακαλέσει άμεσα την απόφασή της και να μπει σε έναν ουσιαστικό διάλογο με αντίληψη μακροχρόνιου σχεδιασμού.

Καλούμε την κυβέρνηση να μην παρασύρεται από τις εμμονές ορισμένων ενάντια σε κάθε τι δημόσιο».

πηγη: iskra.gr