Οι χώρες της Ευρώπης ανοίγουν τα σύνορά τους και προετοιμάζονται να υποδεχθούν τους τουρίστες, με την ελπίδα ότι θα σώσουν ένα μικρό μέρος των εσόδων της φετινής χρονιάς.

Με τον τουρισμό να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες για την οικονομία χωρών όπως η Ελλάδα, η Ιταλία,η Ισπανία,αλλά και η Γαλλία,η μάχη για την εξασφάλιση ενός μεριδίου μιας ήδη μικρότερης «πίτας» προβλέπεται σκληρή. Σε αυτόν τον αγώνα, η απουσία ενός κοινού, πανευρωπαϊκού πλαισίου για ταξίδια και άνοιγμα συνόρων δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Με το τοπίο θολό ως προς την εξέλιξη της πανδημίας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να κρούει τον κώδωνα για δεύτερο κύμα έξαρσης, πολλοί Ευρωπαίοι έχουν ήδη εγκαταλείψει την ιδέα μιας καλοκαιρινής απόδρασης εκτός συνόρων. Όμως, ορισμένες χώρες δίνουν αγώνα δρόμου για να σώσουν την καλοκαιρινή σεζόν -από την έκβαση της οποίας εξαρτάται και η επανεκκίνηση των οικονομιών τους. Γι’ αυτό και ανοίγουν σταδιακά τα σύνορα, αλλά και τα τουριστικά καταλύματα.

Η πανδημία του κορονοϊού έχει επιφέρει ισχυρό πλήγμα στην τουριστική βιομηχανία, με το lockdown, τους περιορισμούς στις μετακινήσεις και τα καθηλωμένα αεροσκάφη να έχουν παγώσει κάθε είδους δραστηριότητα. Αρκετές, όμως, χώρες περνούν στην επόμενη φάση, με σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα αφορά την επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας.

Για χώρες που στηρίζονται στον τουρισμό, η ιδέα καθιέρωσης ειδικών ταξιδιωτικών διαδρόμων φαίνεται ιδιαίτερα δελεαστική. Τρεις χώρες της Βαλτικής –Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία– δημιούργησαν στα μέσα Μαΐου την πρώτη ταξιδιωτική φούσκα εντός της Ευρώπης, ανοίγοντας τα μεταξύ τους σύνορα και επιτρέποντας σε πολίτες και κατοίκους να ταξιδεύουν ελεύθερα μεταξύ των τριών χωρών και εντός ενός ασφαλούς ταξιδιωτικού «διαδρόμου».

Οποιοσδήποτε φθάνει εκτός της ασφαλούς ζώνης θα πρέπει να τεθεί σε καραντίνα για 14 ημέρες. Ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας Λίνας Λινκεβίτσιους, σε δηλώσεις του στο «NBC News», υπογραμμίζει ότι η «φούσκα» είναι σημαντική για τον τουριστικό κλάδο της χώρας. Στη «φούσκα» προστέθηκε και η Κροατία.

Παρόμοια ιδέα εξετάζει και η Βρετανία, με τον Βρετανό υπουργό Μεταφορών Γκραντ Σαπς να αναπτερώνει τις ελπίδες των Βρετανών που προσδοκούσαν διακοπές και καλοκαιρινές αποδράσεις στην Ευρώπη, έπειτα από σχεδόν δύο μήνες περιοριστικών μέτρων. Ο κ. Σαπς εξετάζει λύσεις όπως οι αερογέφυρες, οι οποίες θα δίνουν τη δυνατότητα σε πολίτες χωρών με χαμηλά ποσοστά κρουσμάτων να έρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Ελλάδα -ένας από τους πιο δημοφιλείς θερινούς προορισμούς για τους Ευρωπαίους- έχει ανακοινώσει ότι πολίτες από τις χώρες των Βαλκανίων και της Βαλτικής, αλλά και γειτονικές χώρες όπως το Ισραήλ και η Κύπρος αναμένεται να αποτελέσουν το πρώτο κύμα στο οποίο θα επιτραπεί είσοδος στη χώρα χωρίς να χρειασθούν μέτρα καραντίνας. Αντ’ αυτού, οι επισκέπτες θα υποβάλλονται σε δειγματικούς ελέγχους για κορωνοϊό.

«Σκοπεύουμε να ανοίξουμε την τουριστική δραστηριότητα για τις χώρες που έχουν παρόμοια επιδημιολογικά δεδομένα με την Ελλάδα» ανέφερε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Bild.

Όπως είπε, «η Γερμανία θα περιλαμβάνεται σ’ αυτές, με βάση τα δεδομένα που έχουμε δει έως τώρα και, βεβαίως, οι Γερμανοί τουρίστες θα είναι ευπρόσδεκτοι στην Ελλάδα από την 1η Ιουλίου όσον αφορά τις απευθείας πτήσεις προς τα νησιά και από τις 15 Ιουνίου εάν θέλουν να έρθουν στην Αθήνα». Ορισμένες χώρες ενδεχομένως να εξαιρεθούν αναλόγως του πώς θα εξελιχθεί ο κορονοϊός.

Την ίδια στιγμή, η Γερμανία σκοπεύει να άρει από τα μέσα Ιουνίου την ταξιδιωτική οδηγία για 31 ευρωπαϊκές χώρες. Κυβερνητική πηγή ανέφερε ότι το υπουργικό συμβούλιο της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ, ίσως αποφασίσει την Τετάρτη να άρει την ταξιδιωτική οδηγία για 26 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Βρετανία, την Ισλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν από τις 15 Ιουνίου,  υπό την προϋπόθεση ότι τα κρούσματα παραμείνουν χαμηλά και υπό έλεγχο.

Η ιδέα των τουριστικών διαδρόμων εντός Ευρώπης, αλλά και οι μονομερείς πρωτοβουλίες ανοίγματος συνόρων προκαλούν τη δυσαρέσκεια ορισμένων χωρών, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που επίσης αποτελούν δημοφιλείς θερινούς προορισμούς και ταυτόχρονα βρέθηκαν στο επίκεντρο της πανδημίας στην Ευρώπη.

«Αντιβαίνει στο πνεύμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δήλωσε τη Δευτέρα ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Λουίτζι ντι Μάιο. Μόλις η πανδημία τεθεί υπό έλεγχο, όλες οι χώρες μέλη θα πρέπει να ανοίξουν τα σύνορά τους και να ακολουθήσουν τους ίδιους κανόνες. Την προηγούμενη εβδομάδα και η Ιταλία ανακοίνωσε ότι από τις 3 Ιουνίου θα είναι έτοιμη να υποδεχθεί τουρίστες από την Ευρώπη.

Η Ισπανία υπογράμμισε την ανάγκη σύστασης ενός ενιαίου πανευρωπαϊκού πλαισίου για το άνοιγμα των συνόρων και την επαναφορά των ταξιδίων στη Ζώνη Σένγκεν. «Θα πρέπει να εργασθούμε με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και να ορίσουμε τους κοινούς κανόνες που θα μας επιτρέψουν την επαναφορά της ελευθερίας μετακινήσεων στο ευρωπαϊκό έδαφος», δήλωσε η Ισπανίδα υπουργός Εξωτερικών Αράντσα Γκονζάλες. Από 1ης Ιουλίου, η Ισπανία σταματάει να θέτει σε καραντίνα δύο εβδομάδων τους ξένους επισκέπτες, ανοίγοντας και πάλι την τουριστική αγορά. Η Ισπανία προσελκύει υπό κανονικές συνθήκες 80 εκατ. επισκέπτες ετησίως, με τον τουρισμό να συνεισφέρει 12% στο ΑΕΠ.

H Γαλλία, από την άλλη, ποντάρει στον εσωτερικό τουρισμό. Η κυβέρνηση του Παρισιού εγκαινίασε το hashtag «Αυτό το καλοκαίρι επισκέπτομαι τη Γαλλία».

«Εργαζόμαστε με τις περιφέρειες για να προωθήσουμε τον προορισμό Γαλλία», ανέφερε σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Γάλλος υπουργός Τουρισμού Ζαν Μπαπτίστ Λεμουέν.

Και η Ιταλία προσπαθεί να δώσει κίνητρα για τον εσωτερικό τουρισμό, ανακοινώνοντας επιδότηση διακοπών ύψους 500 ευρώ, που θα πρέπει να δαπανηθούν για διακοπές εντός της χώρας.

Ο τουρισμός αντιπροσωπεύει το 10% της ευρωπαϊκής οικονομίας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν. Για ορισμένες χώρες όμως αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες. Για παράδειγμα, σχεδόν το 25% του ΑΕΠ της Κροατίας προέρχεται από τις δαπάνες ξένων τουριστών -το μεγαλύτερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. Για την Ιταλία, το ποσοστό ανέρχεται στο 13,2%, για την Ελλάδα στο 20%, την Ισπανία στο 14,6% και την Πορτογαλία στο 19%.

Σε όρους απασχόλησης, ο τουρισμός απασχολεί τους περισσότερους εργαζομένους σε Κροατία, Κύπρο, Ελλάδα και Πορτογαλία.

Σε επίπεδο Ε.Ε., ο τουρισμός συνεισέφερε το 2018 441,1 δισ. ευρώ στην ευρωπαϊκή οικονομία ή 10,1% του ΑΕΠ. Ένας στους δέκα εργαζομένους στην Ε.Ε. ασχολείται με τον τουρισμό. Η τουριστική βιομηχανία απασχολεί συνολικά πάνω από 27,3 εκατ. εργαζομένους, αντιπροσωπεύοντας το 11,6% του ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού.

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

H κριτική του καθηγητή Γηριατρικής Yngve Gustafsson είναι σκληρή με αφορμή την περίπτωση ασθενή 81 χρονών που επέζησε του Covid-19 μετά από επιμονή της οικογένειάς του.

Ο γιατρός του Γηροκομείου που αρρώστησε ο ηλικιωμένος συνέστησε παρηγορητική αγωγή, για να μην υποφέρει μέχρι τον θάνατό του, χωρίς καν να εξετάσει τον ασθενή.

-Η εξέταση ασθενή από το τηλέφωνο και η αγωγή που πρότεινε είναι καθοριστική για την ζωή του ασθενούς. Δεν του έδωσε ούτε μια ευκαιρία να ζήσει. Είναι έξω από κάθε κριτική και έξω από την αισθητική θεράποντος ιατρού, δηλώνει ο καθηγητής Gustavsson.

Ούτε ο ίδιος ο ασθενής ούτε οι συγγενείς τους γνώριζαν την απόφαση του γιατρού. Η αγωγή αποφασίστηκε από το τηλέφωνο σε συνεννόηση με την νοσοκόμα, γράφει η εφημερίδα Dagens Nyheter.

O γιός του ηλικιωμένου το έμαθε από το Γηροκομείο όταν πήρε τηλέφωνο για να ζητήσει να βάλουν ορό με θρεπτικά στοιχεία στον πατέρα του. Του εξήγησαν ότι είναι ετοιμοθάνατος και να προετοιμαστεί να τον αποχαιρετήσει για πάντα.

-Του είχαν δώσει μορφίνη και ήταν ναρκωμένος.

Αντί να του δώσουν βασική θεραπεία για ηλικιωμένους που έχουν Covid-19 τού έδωσαν μορφίνη. Φυσικά τότε πεθαίνεις, δηλώνει ο γιός του.

-Είναι ένα είδος ευθανασίας. Αν δεν είχαμε παρέμβει θα τον είχαν σκοτώσει.

Μόλις απευθύνθηκα στους υπεύθυνους και στις εφημερίδες τότε του έδωσαν τα κανονικά του φάρμακα για την αραίωση του αίματος που παίρνει.  Σχεδόν αμέσως συνήλθε και σήμερα είναι υγιής, συνεχίζει ο γιός του Thomas Johansson.

Ο καθηγητής Γηριατρικής του Πανεπιστημίου Umeå Yngve Gustafsson δηλώνει στην εφημερίδα Aftonbladet.

“Γίνονται διακρίσεις στους άρρωστους ηλικιωμένους στα Γηροκομεία. Δέχομαι τηλέφωνα από πολλούς αναστατωμένους συγγενείς  που διηγούνται πως οι δικοί τους άνθρωποι δεν παίρνουν θεραπεία.

Αν δούμε τους αριθμούς από όσους πήραν θεραπεία για Covid-19 σε γηριατρικές κλινικές το 70-80% έχει επιστρέψει στο σπίτι τους ή στο Γηροκομείο.

Σε όσους παραμένουν στα Γηροκομεία στην ουσία δίνουν παρηγορητική αγωγή, τους χορηγούν μορφίνη και midazolam och haldol για να αποτρέψουν τους εμετούς που προκαλεί η μορφίνη. Αυτός ο συνδυασμός οδηγεί κατά 100% στον θάνατο επειδή εμποδίζει την αναπνοή και την εισπνοή οξυγόνου.

Το χαρακτηριστικό μιας ίωσης στους ηλικιωμένους είναι ότι τα έχουν χαμένα.

Όταν παρουσιάσουν αυτή την εικόνα αμέσως χαρακτηρίζονται σαν ετοιμοθάνατοι από τους γιατρούς και αυτό είναι παρανοϊκό.

Αντί να τους δώσουν αντιβίωση για να προστατεύσουν τους πνεύμονες, τους καταδικάζουν.

Η “εξέταση” και ο καθορισμός αγωγής από το τηλέφωνο είναι απαράδεκτος τρόπος να αντιμετωπίζεις αδύναμους ανθρώπους χωρίς κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία.

Δεν είναι βοήθεια ευθανασίας είναι δολοφονία. Είναι σαν να βάζεις τους ανθρώπους στην ηλεκτρική καρέκλα. Είναι κατά 100% ένας αποτελεσματικός τρόπος να τους σκοτώσεις”.

Κατά την Σουηδική πρακτική μετά τις καταγγελίες θα συγκροτηθεί επιτροπή για να ελέγξει την αντιμετώπιση των ηλικιωμένων σε μια χώρα που ξεπέρασε τους 4000 νεκρούς και το 70% από αυτούς είναι πάνω από 70 χρονών και πεθαίνουν στο κρεβάτι του Γηροκομείου.

Η Σουηδία είναι πρώτη χώρα στον κόσμο σε πυκνότητα θανάτων ανά 100.000 κατοίκους επιμένοντας σε μία στρατηγική που δεν έχει αποδώσει την αναμενόμενη ανοσία. Μόνο το 7,3% των κατοίκων της Στοκχόλμης έχει αποκτήσει αντισώματα, και το 4,5% της υπόλοιπης χώρας.

Συνεχίζεται έτσι η εξασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος της υγείας και της ζωής του λαού και ιδιαίτερα των παλαίμαχων της δουλειάς που αντιμετωπίζονται σαν βάρος που πρέπει να το ξεφορτωθούν.

Πάνος Αλεπλιώτης

Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης στην Ελλάδα και στην Σουηδία. Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000.

πηγη: atexnos.gr

Ενώ παραμένει ανοικτό το θέμα της αλλαγής πληρωμάτων σε παγκόσμια κλίμακα λόγω των «κλειδωμάτων» των μέτρων που επιβλήθηκαν για τη μη εξάπλωση της πανδημίας το Γιβραλτάρ έγινε είδηση. Και τούτο γιατί «επέτρεψε» στην Royal Caribbean Cruises κρουαζιερόπλοιά της να προσεγγίσουν εκεί προκειμένου να διευκολυνθεί η προσπάθεια της εταιρίας για επαναπατρισμό των πληρωμάτων της από τα αργούντα ελέω πανδημίας πλοία της που βρίσκονται στη Μεσόγειο.
Υπενθυμίζεται ότι την άμεση λήψη μέτρων για την αποφυγή της ανθρωπιστικής κρίσης καθώς μέχρι σήμερα 200.000 ναυτικοί παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πλοία δίχως να μπορούν να γυρίσουν στις πατρίδες τους, έχουν ζητήσει με κοινή επιστολή τους από τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών António Guterres, το International Chamber of Shipping (ICS), το International Trade Union Confederation (ITUC) και το International Transport Workers’ Federation (ITF). Η Royal Caribbean πάντως «σημείωσε» την εξυπηρέτηση του Γιβραλτάρ...

πηγη: theseanation.gr

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με ό,τι αυτός συνεπάγεται μπορεί να βλάψει το μικροβίωμα του στομάχου - έναν πολύτιμο σύμμαχο της συνολικής υγείας του οργανισμού. Αυτή η βλαπτική επίδραση μπορεί να γίνει αντιληπτή με πλήθος εκδηλώσεων από το πεπτικό αλλά και από άλλα συστήματα του οργανισμού που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη

Ας δούμε τα πιο συχνά συμπτώματα, αλλά και τις συνήθειες που προειδοποιούν ότι το έντερο πάσχει.

Φουσκώματα και καούρες

Πεπτικές διαταραχές όπως  φουσκώματα, μετεωρισμός, αλλά και διάρροια ή καούρες μπορεί να αποτελούν συμπτώματα γαστρεντερικών διαταραχών. Το υγιές πεπτικό σύστημα με ισορροπημένο εντερικό μικροβίωμα συνήθως δεν βρίσκει «δυσκολίες».

Διατροφή με πολλά σάκχαρα

Τα πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα και τα πρόσθετα σάκχαρα μπορούν να μειώσουν τα ωφέλιμα βακτήρια του στομάχου. Αυτή η ανισσοροπία μπορεί να αυξήσει τις λιγούρες προκαλώντας περαιτέρω πρόβλημα στο έντερο και αυξάνοντας τον κίνδυνο φλεγμονής που αποτελεί απειλή για την υγεία.

Διαταραχές βάρους

Αύξηση ή μείωση του βάρους, χωρίς να έχουν γίνει αλλαγές στον τρόπο διατροφής μπορεί να σηματοδοτούν, μεταξύ άλλων, προβλήματα του εντέρου. Όταν το πεπτικό σύστημα δεν λειτουργεί ομαλά, δυσχεραίνει η ικανότητα του οργανισμού να απορροφά τα θρεπτικά συστατικά των τροφών, να ρυθμίζει το σάκχαρο του αίματος και να αποθηκεύει λίπος

Συνεχής κόπωση

Η ανισορροπία του εντερικού μικροβιώματος μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την ποιότητα του ύπνου οδηγώντας σε αίσθημα διαρκούς κόπωσης. Ως ένα βαθμό η δυσκολία αυτή αποδίδεται και στην ανεπαρκή έκκριση της σεροτονίνης μιας ορμόνης που εκκρίνεται από το πεπτικό σύστημα και σχετίζεται με την διάθεση και τον ύπνο.

Δερματικοί ερεθισμοί

Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι πεπτικές διαταραχές και οι φλεγμονές του στομάχου συνέπεια της κακής διατροφής ή των τροφικών αλλεργιών μπορεί να συσχετίζονται με δερματικούς ερεθισμούς και εκζέματα. Επομένως φροντίζοντας περισσότερο τη διατροφή, ηρεμεί και το δέρμα.

Τροφικές δυσανεξίες

Το φτωχό εντερικό μικροβίωμα θεωρείται σύμφωνα με ορισμένες απόψεις ένοχο και για τις τροφικές δυσανεξίες. Η κακή ποιότητα και η ανεπαρκής ποσότητα εντερικών βακτηρίων θεωρείται ότι μπορεί να δυσκολέψει την πέψη ορισμένων τροφών και να επιδεινώσει δυσάρεστα συμπτώματα όπως φούσκωμα, μετεωρισμό και διάρροια.

πηγη; ygeiamou.gr

«Πρωθυπουργός των έργων» για τον δήμαρχο, «πρωθυπουργός των απολύσεων» για τους συμβασιούχους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που χθες πέρασε τη μέρα του στη Θεσσαλονίκη σε μια επικοινωνιακή απόπειρα δημιουργίας προφίλ του... «ηγέτη που λύνει προβλήματα»

Ο κύριος Μητσοτάκης είναι πρωθυπουργός και με τον «αέρα» του… πετυχημένου ηγέτη που του κτίζουν έχει ξεφύγει τελείως. Αξιοσημείωτη είναι η έπαρση του «άριστου» πρωθυπουργού, όταν μαζί με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Κ. Ζέρβα, αντιμετώπισαν κινητοποίηση εργαζομένων με ειρωνεία.

Δεν χρειάζονται πολλά. τα γελάκια του Μητσοτάκη και η φρασούλα «μέσα στην κανονικότητα». Να σημειώσουμε μόνο ότι πρόκειται για εργαζόμενους οι οποίοι δούλευαν στο δήμο Θεσσαλονίκης με τους οριστικούς πίνακες της 3Κ/2018 του ΑΣΕΠ, αλλά μετά τις «αιτήσεις θεραπείας» είτε βρέθηκαν εκτός είτε μετακινήθηκαν σε άλλους δήμους.

πηγη:  ergasianet.gr

Ο οικονομικός αντίκτυπος της πανδημίας του κορονοϊού μπορεί να ωθήσει ως και 86 εκατομμύρια παιδιά ακόμη στη φτώχεια μέχρι το τέλος της χρονιάς, σύμφωνα με κοινή μελέτη της μη κυβερνητικής οργάνωσης Save the Children και της UNICEF.

Αν η πρόβλεψη επαληθευτεί, 672 εκατομμύρια παιδιά θα πλήττονται από τη φτώχεια παγκοσμίως περί τα τέλη του 2020, με άλλα λόγια ο αριθμός τους θα αυξηθεί κατά 15% σε σύγκριση με την περασμένη χρονιά, διευκρινίζουν η μη κυβερνητική οργάνωση και η υπηρεσία του ΟΗΕ.

Πάνω από τα δύο τρίτα των παιδιών αυτών ζουν στην υποσαχάρια Αφρική και στη νότια Ασία.

Η κοινή μελέτη, η οποία βασίζεται σε προβλέψεις της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με δεδομένα από 100 χώρες, καταγράφει ότι η αύξηση των παιδιών που πλήττονται από τη φτώχεια εξαιτίας της πανδημίας πραγματοποιείται κυρίως στην Ευρώπη και την Ασία.

«Το εύρος των οικονομικών δυσκολιών με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπες οι οικογένειες απειλεί τις προόδους που επιτεύχθηκαν εδώ και χρόνια στη μείωση της παιδικής φτώχειας και της στέρησης κρίσιμων υπηρεσιών», εκτίμησε η Χενριέτα Φορ, η διευθύντρια του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία, σύμφωνα με το κοινό δελτίο Τύπου της UNICEF και της ΜΚΟ.

Μόνο αν αναληφθεί άμεση και αποτελεσματική δράση «θα μπορέσουμε να περιορίσουμε την απειλή της πανδημίας για τις φτωχότερες χώρες και κάποια από τα πιο ευάλωτα παιδιά», τόνισε από την πλευρά της η Ίνγκερ Άσινγκ, η σουηδή επικεφαλής της Save the Children. Τα παιδιά είναι «πολύ ευάλωτα σε περιόδους πείνας, έστω σύντομης, και υποσιτισμού που μπορεί να τους δημιουργήσει προβλήματα για όλη τους τη ζωή», προειδοποίησε η Άσινγκ.

Η υπηρεσία του ΟΗΕ και η ΜΚΟ απευθύνουν έκκληση προς τις κυβερνήσεις να επεκτείνουν τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και την προσφορά σχολικών γευμάτων, για να περιοριστούν οι συνέπειες της πανδημίας.

πηγη: efsyn.gr

Ιστορια Στιγμιοτυπα

Μπάμπης Συριόπουλος

Η επίκληση του συντάγματος αγνοεί την ουσία του: Να απομακρύνει τον λαό από την πραγματική εξουσία

Οι περιπτώσεις παραβίασης της ομαλότητας της αστικής δημοκρατίας, είτε τυπικά προβλεπόμενες από τα ειδικά άρθρα των συνταγμάτων είτε από απροκάλυπτες αιμοσταγείς δικτατορίες – όπως του Φράνκο, του  Πινοσέτ ή του Σουχάρτο στην Ινδονησία – υπήρχαν και στο παρελθόν. Το ίδιο και οι μακρόχρονες περίοδοι «περιορισμένης δημοκρατίας», με παράνομα κομμουνιστικά κόμματα ή διακυβέρνηση με διατάγματα (δημοκρατία της Βαϊμάρης, μετεμφυλιακό καθεστώς στην Ελλάδα).

Η διαφορά είναι ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν είχε επικρατήσει καθολικά ούτε στον πλανήτη ούτε στο εσωτερικό κάθε χώρας. Η αντίθεση από την εργατική τάξη στην ατομική ιδιοκτησία και το κέρδος, κάποιες φορές ανοιχτά και επαναστατικά, διαπλέκονταν με την ύπαρξη άλλων τρόπων παραγωγής και ζωής, θεσμών, συνηθειών και παραστάσεων από το παρελθόν. Οι εμπορευματοχρηματικές σχέσεις και το κεφάλαιο αμφισβητούνταν από πολλές πλευρές και η ταξική πάλη μετασχηματιζόταν σε πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις εφ’ όλης της ύλης, συχνά ζωής ή θανάτου. Αυτή η διαπάλη έδινε μεν νόημα στην αστική δημοκρατία και στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς της, έκανε δε σαφείς και τις παραβιάσεις της.

Σήμερα, αντιθέτως, ο καπιταλισμός έχει επικρατήσει παγκόσμια και το κεφάλαιο εισχωρεί σε όλο και περισσότερες σφαίρες της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η νίκη του απέναντι στο κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα, το καπιταλιστικό ΤΙΝΑ και η διάδοση του νεοφιλελευθερισμού τον κάνουν να φαίνεται φυσικός και αδιαπραγμάτευτος. Η αγανάκτηση και οι εξεγερτικές διαθέσεις απέναντι στη βάρβαρη κι απάνθρωπη πραγματικότητα που δημιουργεί δύσκολα φτάνουν ως το βάθος. Οι επιπτώσεις του είναι μπορεί να είναι συντριπτικές, αυτός καθαυτός είναι ανεπαίσθητος σαν την ατμοσφαιρική πίεση στα σώματά μας.

Υπό το παραπάνω πρίσμα, αν οι καταστάσεις εξαίρεσης του παρελθόντος ήταν ένδειξη αδυναμίας της αστικής τάξης να κυβερνήσει με τυπικούς δημοκρατικούς τρόπους, ο σημερινός κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός είναι η αλαζονική αντίδρασή της απέναντι στην πολύπλευρη κρίση του καθολικού καπιταλισμού της εποχής μας και στην αδυναμία να δώσει οποιαδήποτε συνολική κοινωνική θετική προοπτική. Η διαπάλη για τους σκοπούς της συλλογικής δράσης και τις κοινωνικές αξίες έχει χάσει το νόημά της τη στιγμή που το κριτήριο του κέρδους φαίνεται αδιαπραγμάτευτο. Η κοινωνία δεν είναι τίποτα άλλο από μια παραγωγική μηχανή, ο σκοπός της είναι η ίδια εύρυθμη λειτουργία της. Ο σημερινός κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός είναι η πολεμική κραυγή της σύγχρονης αστικής τεχνοκρατίας.

Το πέρασμα στη νέα κατάσταση δεν έγινε, εννοείται, από τη μια μέρα στην άλλη. Σημάδια μιας τέτοιας διαδικασίας ήταν η πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του 1963 («βαθεία τομή») και το Σύνταγμα του 1975 όταν έμπαινε αυτοτελώς και το κριτήριο της ταχύτητας και της οικονομικής αποτελεσματικότητας. Τα δύο ζητήματα που έθετε η εισηγητική έκθεση του σχεδίου Συντάγματος του 1975 σύμφωνα με το Χαράλαμπο Κουρουνδή (το Σύνταγμα & η Αριστερά σελ. 187)  ήταν «ότι η νομοθετική εξουσία νοσούσε διότι η άσκησή της από τη Βουλή δεν είχε τον ταχύ ρυθμό που επέβαλλε η κοινωνική και οικονομική ζωή» και «ότι η εκτελεστική εξουσία δεν είχε τις απαραίτητες για την εκπλήρωση της αποστολής της αρμοδιότητες». Αυτή η διαδικασία ισχυροποίησης της εκτελεστικής εξουσίας ώστε να είναι «ικανή να παίρνει γρήγορα αποφάσεις, παραμερίζοντας “ενοχλητικές” συζητήσεις και  αντιδράσεις (ο.π. σελ. 231)» καθώς και η ενοποίηση των αστικών πολιτικών κομμάτων γύρω από τους πυλώνες του ελληνικού καπιταλισμού έχουν σήμερα ολοκληρωθεί. Όλα τα προβλήματα (πχ το προσφυγικό, η πανδημία, η ανεργία κι η φτώχεια) αντιμετωπίζονται από έναν «ειδικό» (της οικονομίας, της γεωπολιτικής, της ιατρικής) δίπλα σε αστυνομικούς και στρατιωτικούς.

Ο ρόλος του κράτους, σύμφωνα με την κυβέρνηση της ΝΔ (και όχι μόνο), κατά τη μετάβαση στη νέα κανονικότητα, είναι να ενισχύσει τις επιχειρήσεις ώστε «να μείνουν ζωντανές». Το αστικό κράτος δεν βάζει στη μία άκρη τις επιχειρήσεις και στην άλλη άκρη άλλες τάξεις, κριτήρια και ανάγκες ώστε να βρει το κέντρο βάρους του γενικού συμφέροντος. Τοποθετεί εξαρχής τις επιχειρήσεις στο επίκεντρο και προσπερνάει έτσι το δίλημμα πόσο να ενισχύσει αυτές και πόσο την κοινωνική πλειοψηφία, την οποία ισχυρίζεται ότι ενισχύει διαμέσου των επιχειρήσεων! Το κράτος δεν ισχυρίζεται πια ότι θέτει την κερδοφορία του κεφαλαίου στην υπηρεσία του «γενικού συμφέροντος», αλλά την ανάγει κατευθείαν σε γενικό συμφέρον και δε ντρέπεται γι αυτό!

Στην Ελλάδα, ο συμβολικός πυρήνας του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο Γιάννης Στουρνάρας, διοικητής της ΤτΕ από το 2014 και με πρόσφατα ανανεωμένη τη θητεία του μέχρι το 2026. Ό,τι και να ψηφίσει κανείς, βγαίνει πάντα Στουρνάρας και όλα όσα εκπροσωπεί – τα συμφέροντα του τραπεζικού συστήματος, η υπαγωγή στην ΕΚΤ, η πληρωμή του δημόσιου χρέους, η μόνιμη επιτροπεία από την ΕΕ κτλ. Η κριτική που του γίνεται από το ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι παρεμβαίνει στην πολιτική όταν κάνει δηλώσεις που στηρίζουν ή υπονομεύουν τη μια ή την άλλη κυβέρνηση, λες και η θέση του και όσα εκπροσωπεί δεν είναι πολιτική ή, για την ακρίβεια, το κέντρο της αστικής πολιτικής. Γύρω από αυτό το κέντρο κινούνται οι παραβιάσεις του συντάγματος, η διακυβέρνηση με ΠΝΠ, η αστυνομοκρατία κι η «πολεμική» διαχείριση όλων των ζητημάτων, από την οικονομική κρίση και το προσφυγικό μέχρι την παρούσα πανδημία. Στο τελευταίο (11^ο) τεύχος από τα Τετράδια μαρξισμού, με αφιέρωμα στο κράτος, στο editorial γράφεται: «Η αστική δημοκρατία “ταλαντώνεται” μέχρι το σημείο θραύσης, γεγονός που ωθεί το καθεστώς διαρκούς εξαίρεσης προς την τυπική δικτατορία, αλλά η δημοκρατική κρατική μορφή δεν “σπάει” και τελικά η διαδικασία αναίρεσης της αστικής δημοκρατίας δεν ολοκληρώνεται. Η μονιμότητα αυτού του ιδιότυπου αυταρχικού κράτους, όταν εξασφαλίζει τη μόνιμη συναίνεση μιας αλλοτριωμένης κοινωνικής πλειοψηφίας, προσομοιάζει σε δυστοπικό ολοκληρωτικό καθεστώς, το οποίο προληπτικά θωρακίζεται απέναντι σε κάθε απελευθερωτικό πρόταγμα».

Δεν είναι «ανωμαλία», ούτε… κλοπή στο παιχνίδι

Το εργατικό κίνημα και οι κομμουνιστές δεν είναι αδιάφοροι απέναντι στη μονιμοποίηση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, για κάθε αιτία κι αφορμή. Τα δικαιώματα και οι ελευθερίες δεν αποτελούν πολυτέλεια για την εργαζόμενη πλειοψηφία και οι παραβιάσεις του συντάγματος έχουν «υλικές» επιπτώσεις. Μήπως αυτό σημαίνει την υπεράσπιση του «κανόνα» του συντάγματος και της αστικής δημοκρατίας απέναντι στην πρακτική εφαρμογή του από τις κυβερνήσεις; Η αλήθεια είναι πως οι επικλήσεις για μια πιστή εφαρμογή του κανόνα αγνοούν ή συσκοτίζουν την ουσία του συντάγματος, που είναι η απομάκρυνση του λαού από κάθε πραγματική εξουσία. Όπως έγραψε ο Γιοχάνες Ανιόλι για τη Γερμανία του 1986: «Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο λαός δεν εισέρχεται ποτέ στο “παλάτι” της κρατικής δύναμης, στο δωμάτιο όπου βρίσκονται οι μοχλοί […]. Ο λαός ακούει αυτό που ανακοινώνει το παλάτι και εφαρμόζει την ανακοίνωση:  πόλεμο, ειρήνη, εξοπλισμό, πληρωμή φόρων, αναπτυξιακή βοήθεια, κοινωνικό κράτος, αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και διάφορα άλλα».

Η στάση της αστικής τάξης απέναντι στη δική της νομιμότητα ήταν εξαρχής αμφιλεγόμενη. Τα αστικοδημοκρατικά συντάγματα ανέκαθεν προέβλεπαν την παραβίασή τους και αυτές οι προβλέψεις είναι ουσιαστικό τους μέρος. Έγραψε ο Μαρξ για το Σύνταγμα της Γαλλικής Δημοκρατίας του 1848: «Οι διηνεκείς αντιφάσεις αυτού του Συντάγματος- απάτη δείχνουν αρκετά απλά ότι η μεσαία τάξη (=αστική τάξη) μπορεί να είναι δημοκρατική στα λόγια, αλλά δε θα είναι τέτοια και στις πράξεις- θα αναγνωρίσει την αλήθεια μιας αρχής αλλά δεν πρόκειται να την εφαρμόσει στην πράξη- , ενώ το πραγματικό “Σύνταγμα” της Γαλλίας δεν βρίσκεται στο Χάρτη που καταγράψαμε, αλλά στους οργανικούς νόμους που θεσπίζονται με βάση το ίδιο […]. Οι αρχές ήταν εκεί- οι λεπτομέρειες αφέθηκαν στο μέλλον, και σ’ αυτές τις λεπτομέρειες επανεγκαθιδρύθηκε μια αδιάντροπη τυραννία!» (1850 τόμος Α, KARL MARX σελ. 302). Στο Ταξικοί αγώνες στη Γαλλία αναφερόμενος στη δημοκρατική αντιπολίτευση των «ορεινών» το 1849, τονίζει: «”Ζήτω το Σύνταγμα!”, αυτό ήταν το σύνθημα που σκόρπιζε, ένα σύνθημα που δεν σήμαινε τίποτε άλλο παρά “Κάτω η επανάσταση!”» (ο.π. σελ. 155).

Η «δημοκρατική ομαλότητα» παραβιαζόταν και στο παρελθόν. Σήμερα, όμως, που ο καπιταλισμός έχει επικρατήσει καθολικά, αναδεικνύεται η αδυναμία των αστικών τάξεων να δώσουν οποιαδήποτε θετική προοπτική

Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός της εποχής μας είναι η «αδιάντροπη τυραννία» των επενδυτών και όχι αποτέλεσμα της δράσης κάποιων σκοτεινών «δυνάμεων της ανωμαλίας», όπως λεγόταν παλιότερα για το ελληνικό παρακράτος. Η απάντηση του εργατικού κινήματος δεν μπορεί παρά να στοχεύει στην ουσία και όχι στην επιφάνεια. Αν η βάση του σημερινού κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι η οργάνωση της κοινωνικής ζωής κάτω από τους νόμους κίνησης του κεφαλαίου, φυσικούς και αδιαπραγμάτευτους, πέραν πάσης αμφιβολίας, τότε το πρώτο βήμα υπονόμευσής του είναι η εισαγωγή του συγκρουσιακού στοιχείου. Τα πράγματα μπορούν να είναι κι αλλιώς, η πολιτική μπορεί να είναι κάτι άλλο από ζήτημα διαχείρισης και λογιστικής. Πώς να έχουν νόημα οι δημοκρατικές ελευθερίες αν δεν είναι υπό συζήτηση οι σκοποί κι όχι μόνο τα μέσα κι οι μέθοδοι; Απέναντι στη μοναδική, «φυσική», δήθεν στηριζόμενη από ειδικούς κι επιστήμονες, πολιτική της αποθέωσης της ατομικής ιδιοκτησίας και του κέρδους, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μια εξίσου καθολική απόρριψή τους, η προβολή της πραγματικής εναλλακτικής: της ανθρώπινης ζωής κι όχι της επιβίωσης, των κοινών αγαθών και της κοινωνικής ιδιοκτησίας, των συνειδητών συλλογικών αποφάσεων κι όχι των διαταγμάτων των ειδικών, του διεθνισμού κι όχι της εθνικής ομοψυχίας.

Η αντιπαράθεση όμως στο περιεχόμενο δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από άλλα όργανα και μέσα. Κατ’ αρχάς το λαϊκό κίνημα και η αριστερά δεν μπορεί παρά να αντιπαρατεθούν στο δίπολο τεχνοκρατίας- καταστολής, αυτοακυρώνονται αν ανέχονται τον αστυνομικό δίπλα στον ειδικό ή αν υποκλίνονται στις λύσεις του ειδικού που εφαρμόζονται μόνο με αστυνομική καταστολή. Αν η αστική τάξη παίζει με σημαδεμένα χαρτιά, παραβιάζει τον «κανόνα» της εφαρμόζοντάς τον, δεν μπορεί η κομμουνιστική αριστερά και το εργατικό κίνημα να υπερασπίζονται τον κανόνα στην ιδανική του μορφή («ζήτω το Σύνταγμα!») ενάντια στην πραγματική εφαρμογή του. Αυτό που ταιριάζει στα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειονότητας είναι η δημοκρατία του οργανωμένου λαού, των οργάνων επιβολής της λαϊκής θέλησης κι όχι ο περιορισμός στους αστικούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς και πολύ περισσότερο η αναζήτηση απατηλών κυβερνητικών λύσεων.

Στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης που στην Ελλάδα κρατάει τουλάχιστον 10 χρόνια και αλλού (Ινδία, Χιλή) πολύ περισσότερο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι τα παράπονα για τις κυβερνήσεις που «κλέβουν στο παιχνίδι». Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, τον Γενάρη του 1940, έγραψε στην 8^η από τις Θέσεις για τη φιλοσοφία της ιστορίας: «Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτή την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έτσι θα βελτιωθεί η θέση μας στον αγώνα κατά του φασισμού». Η απάντηση του εργατικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μπορεί να είναι μόνο μία κατάσταση εξαίρεσης  από τα κάτω κι όχι η νοσταλγία για τη χαμένη λάμψη της αστικής δημοκρατίας.

πηγη;  prin.gr

Η πτώχευση της εταιρείας LATAM αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο σε μια ιστορία τραγωδίας που εξελίσσεται στον τομέα των αερομεταφορών, καθώς ο κλάδος έχει βρεθεί στα πρόθυρα της κατάρρευσης εξαιτίας του κορονοϊού.

Η καθήλωση των πτήσεων στα αεροδρόμια και οι ισχυρότατες πιέσεις που δέχεται ο τουριστικός τομέας έχουν δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τις αεροπορικές εταιρείες με τις απολύσεις, τις πτωχεύσεις και τα βαριά πακέτα διάσωσης να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη παγκοσμίως. Την ίδια στιγμή ο κλάδος αναμένεται να δεχθεί περαιτέρω πιέσεις για πολλούς ακόμη μήνες.

Η Διεθνής Ένωση Αεροπορικών Μεταφορών (IATA) υπολογίζει ότι ο αντίκτυπος της πανδημίας στον κύκλο εργασιών των αεροπορικών εταιρειών το 2020 θα φθάσει τουλάχιστον τα 314 δισεκατομμύρια δολάρια (286 δισεκ. ευρώ), ότι δηλαδή ο τζίρος τους θα υποστεί συρρίκνωση κατά 55% σε σύγκριση με το 2019. Ο τομέας δεν αναμένεται να επανέλθει στο επίπεδο της κίνησης που καταγραφόταν προτού ξεσπάσει η πανδημία παρά το 2023, προειδοποιεί ο ίδιος φορέας.

Μπαράζ πτωχεύσεων

Χθες ήταν η σειρά της LATAM να κηρύξει πτώχευση με την μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στη Λατινική Αμερική να μπαίνει σε καθεστώς προστασίας από τις διεκδικήσεις των πιστωτών της βάσει του κεφαλαίου 11 του αμερικανικού πτωχευτικού κώδικα, που επιτρέπει σε εταιρείες να προχωρούν σε αναδιαρθρώσεις. Η εταιρεία απασχολεί πάνω από 42.000 ανθρώπους.

Αυτή είναι η δεύτερη πτώχευση στη Λατινική Αμερική, καθώς, πριν από δύο εβδομάδες, η κολομβιανή Avianca, η οποία αριθμεί 20.000 εργαζομένους, μπήκε σε καθεστώς προστασίας έναντι των πιστωτών της.

Η γιγαντιαία αυστραλιανή αεροπορική εταιρεία Virgin Australia επίσης κήρυξε στάση πληρωμών την 21η Απριλίου. Η επιχείρηση ζήτησε, μάταια, δάνειο 1,4 δισεκ. αυστραλιανών δολαρίων από την κυβέρνηση.

Ο κορονοϊός οδήγησε στην ίδια ατραπό τις νοτιοαφρικάνικες εταιρείες South African Airways (SAA) και Comair, τη βρετανική Flybe και τέσσερις θυγατρικές της Norwegian Air Shuttle σε Σουηδία και Δανία.

Τσουνάμι απολύσεων εδώ και πολλές εβδομάδες

Το μεγάλο μερίδιο της κρίσης πληρώνουν οι εργαζόμενοι του κλάδου, καθώς, ήδη από τις πρώτες εβδομάδες της πανδημίας πολλές εταιρείες ανακοίνωσαν περικοπή θέσεων εργασίας, αλλά και υποχρεωτικές μετακινήσεις προσωπικού.

Η Air Canada απολύει πάνω από το μισό προσωπικό της (τουλάχιστον 19.000 εργαζόμενοι), η British Airways προβλέπει κατάργηση 12.000 θέσεων εργασίας (30% του προσωπικού της), η αμερικανική Delta 10.000 αποχωρήσεις στο πλαίσιο προγράμματος εθελουσίας εξόδου (11%), η σκανδιναβική SAS οδεύει στην κατάργηση 5.000 θέσεων εργασίας (40%).

Απολύσεις ή περικοπές θέσεων εργασίας έχουν επίσης ανακοινωθεί από την αμερικανική United Airlines (3.450), τη βρετανική Virgin Atlantic (3.150), τις ιρλανδικές Ryanair (3.000) και Aer Lingus (900), την Icelandair (2.000), την Brussels Airlines (1.000), την ουγγρική Wizz Air (1.000) και τη Fiji Airways (758).

Παράπλευρες απώλειες υπάρχουν και στον χώρο των κατασκευών, καθώς η αμερικανική Boeing ανακοίνωσε την κατάργηση 16.000 θέσεων εργασίας, ή περίπου του 10% του εργατικού δυναμικού της στον τομέα της που κατασκευάζει πολιτικά αεροσκάφη, ενώ η αμερικανική κατασκευάστρια κινητήρων General Electric και η βρετανική Rolls-Royce αντίστοιχα καταργούν 12.600 και 9.000 θέσεις εργασίας.

Και τα δισ. πέφτουν βροχή

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο ήδη πολλά κράτη έχουν αποφασίσει να δαπανήσουν αρκετά δισεκατομμύρια ώστε να στηρίξουν τις μεγάλες εταιρείες του τομέα των αερομεταφορών.

Τη Δευτέρα, η γερμανική κυβέρνηση και η Lufthansa κατέληξαν σε συμφωνία για ένα πρόγραμμα διάσωσης με δαπάνη εννέα δισεκατομμυρίων ευρώ, που προβλέπει ότι το γερμανικό δημόσιο θα γίνει ο βασικός μέτοχός της. 

Στη Γερμανία, πάλι, η εταιρεία Condor, η οποία ειδικεύεται στις πτήσεις τσάρτερ και είναι θυγατρική της ταξιδιωτικής εταιρείας Thomas Cook, υπό πτώχευση, εξασφάλισε δανειακές εγγυήσεις ύψους 550 εκατομμυρίων ευρώ από το δημόσιο.

Οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Ολλανδίας σπεύδουν να διασώσουν την Air France-KLM, με ένα πακέτο στήριξης που θα έχει κόστος από 9 ως 11 δισ. ευρώ.

Οι ΗΠΑ δημιούργησαν τον Μάρτιο ένα πρόγραμμα υποστήριξης της απασχόλησης ύψους 50 δισ. δολαρίων (45,6 δισ. ευρώ) ειδικά για την πολιτική αεροπορία. Οι περισσότερες μεγάλες αμερικανικές εταιρείες του κλάδου έχουν ήδη καταφύγει σε αυτό.

Στην Ιταλία, η κυβέρνηση επέλεξε την εθνικοποίηση της Alitalia.

Η Easyjet έλαβε δάνειο από το δημόσιο αξίας 600 δισ.. λιρών (675 δισ. ευρώ).

Η Ελβετία παρέχει δανειακές εγγυήσεις αξίας 1,2 δισ. ευρώ στις Swiss και Edelweiss, θυγατρικές της Λουφτχάνσα.

Η Νέα Ζηλανδία δάνεισε περίπου 900 εκατομμύρια νεοζηλανδικά δολάρια (479 εκατ. ευρώ) στην Air New Zealand.

Τα ΗΑΕ και η Τουρκία ανακοίνωσαν ότι θα προσφέρουν βοήθεια αντίστοιχα στην Emirates και στην Turkish Airlines, ωστόσο δεν έχουν ανακοινώσει το ύψος των χορηγήσεων.

Η IATA υπολόγιζε στα μέσα του μήνα ότι η στήριξη που προσφέρουν τα κράτη στις αεροπορικές εταιρείες είχε φθάσει τα 123 δισ. δολάρια.

πηγη: efsyn.gr