Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής

Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στη βιβλιογραφία πολλών επιστημόνων εκδηλώνεται έντονα η ανησυχία για την προοπτική του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και όχι απλώς   κάποιων εκδοχών του.  Το γεγονός αυτό έρχεται μετά από τρεις δεκαετίες αφότου ο Φουκουγιάμα ισχυρίστηκε ότι έφτασε το τέλος της ιστορίας, ότι η νίκη του καπιταλισμού ήταν πλέον οριστική. 10 χρόνια παλαιότερα η Μάργκαρετ Θάτσερ και o Ρήγκαν προχώρησαν σε Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στην εφαρμογή του νεοφιλελευθερισμού εις αντικατάσταση του καταρρέοντος κεϋνσιανισμού ισχυριζόμενοι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Τα τελευταία χρόνια αποδείχθηκε περίτρανα η σαθρότητα αυτών των αντιλήψεων και των επιχειρημάτων, ο  νεοφιλελευθερισμός αποδείχθηκε αναποτελεσματικός και το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα περνάει τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση του μετά τη μεγάλη κρίση του 1929. Οι ρυθμοί ανάπτυξης έκτοτε δεν απέκτησαν ποτέ ισχυρή δυναμική αντίθετα οι κοινωνίες μαστίζονται από τεράστια προβλήματα. Προβάλλεται ιδιαίτερα η μεγάλη έξαρση των ανισοτήτων που παίρνουν πρωτοφανείς διαστάσεις και αυτό ανησυχεί ιδιαιτέρως, τόσο που η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ επισήμανε ότι  “αν δεν προσέξουμε τα φαντάσματα από τα τέλη του 19ου αιώνα θα έρθουν και θα μας στοιχειώσουν τον 21ο αιώνα”.

Κατά το τέλος του 19ου αιώνα η έκρηξη των ανισοτήτων είχε φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, οι ταξικές αντιθέσεις και  οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων οδήγησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στις επαναστάσεις που ακολούθησαν. Έκτοτε, ιδιαίτερα μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά την τριακονταετία 1945-1975 της σταθεροποίησης και ισχυρής ανάπτυξης του καπιταλισμού οι αντιθέσεις αμβλύνθηκαν με ορισμένες παροχές, κυρίως ότι ονομάστηκε  “κοινωνικό κράτος” κάτω από την ισχυρή πίεση που ασκούσε στη Δύση η Σοβιετική Ένωση και οι σοσιαλιστικές χώρες γενικότερα και μαζί φυσικά το εργατικό κίνημα στον καπιταλιστικό κόσμο. Σήμερα οι ανισότητες είναι τεράστιες και καθημερινά μεγαλώνουν, ιδιαίτερα με την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή και στη ζωή των κοινωνιών.

Ο εκπρόσωπος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ του Νταβός το 2020 ανέφερε ότι 500 εκατομμύρια άτομα έχουν εισόδημα κάτω από τα όρια της φτώχειας, 188 εκατομμύρια βρίσκονται στην ανεργία και επιπλέον 165 εκατομμύρια σε εργασιακό καθεστώς ημιαπασχόλησης. Ως γνωστόν όμως με εισόδημα στα όρια της φτώχειας απλώς ο άνθρωπος επιβιώνει δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι ζει με αξιοπρέπεια. Στην Ελλάδα οι πραγματικοί άνεργοι δεν υπολείπονται πολύ του ενός εκατομμυρίου, η τετράωρη εργασία και γενικότερα η μερική απασχόληση συνεχώς αυξάνονται και σε πολλές περιπτώσεις κυριολεκτικά τα ωράρια και οι σχέσεις εργασίας γίνονται λάστιχο από την εργοδοσία. Ενώ 21 χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν την ημέρα εξαιτίας της φτώχειας και της αδυναμίας πρόσβασης στα αναγκαία αγαθά και στο σύστημα υγείας, λόγω και της κλιματικής αλλαγής ο πλούτος των μεγιστάνων καλπάζει.

Πρόσφατα ο Έλον Μασκ της Tesla ισχυρίστηκε, ότι αν ο ΟΗΕ μπορεί να αποδείξει πως η πείνα παγκοσμίως μπορεί να καταπολεμηθεί με έξι δισεκατομμύρια ευρώ τότε θα πουλήσει τις μετοχές του και θα διαθέσει το ποσόν για αυτό το σκοπό.   Η  αλήθεια είναι ότι το έπραξε όχι για να εξαλειφθεί η πείνα αλλά για φορολογικούς λόγους.

Στην περίοδο της πανδημίας ενώ εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν χωρίς και τα στοιχειώδη ακόμη, ενώ στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι που βγήκαν σε αναστολή εργασίας προσπαθούσαν να επιβιώσουν με 534 ευρώ το μήνα οι πολυεθνικές ιδιαίτερα αυτές των σύγχρονων τεχνολογιών εξακόντισαν τα κέρδη τους. Η Google διπλασίασε τα κέρδη της στη διάρκεια της καραντίνας, η Amazon κέρδισε 34,6% δισεκατομμύρια δολάρια σε δύο μήνες. Ενώ δεκάδες εκατομμύρια στον τρίτο κόσμο αλλά και εκατομμύρια ανθρώπων στις ανεπτυγμένες χώρες πεινούν Μπέζος και Μασκ και σύντομα αρκετοί άλλοι ανταγωνίζονται ποιος θα κάνει το μεγαλύτερο και πιο ακριβό ταξίδι στο διάστημα, ποιος θα κάνει τις ακριβότερες διακοπές στη Χαβάη και αλλού ξοδεύοντας 100 εκατομμύρια δολάρια. Το 2020 χάθηκαν υπέρ τα 80 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, η μείωση των ωρών εργασίας οδήγησε στη φτώχεια περίπου 25 εκατομμύρια ανθρώπους σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, οι δισεκατομμυριούχοι μόνο της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού αύξησαν τον πλούτο τους κατά 1,46% δις δολάρια -αρκετά  για να έχουν ικανοποιητικό μισθό όσοι έχασαν τη δουλειά τους.

Ενδεικτικό της ανισοκατανομής του πλούτου που παράγεται είναι ότι το διάστημα 2011-2017 τα μερίσματα των μετόχων στις χώρες του G7 αυξήθηκαν κατά 31%, οι μέσοι μισθοί όμως αυξήθηκαν μόνο κατά 3%, ενώ σε πολλές χώρες της Ευρώπης μειώθηκαν και στην Ελλάδα η μείωση αυτή έφτασε το 20%. Παρόλα αυτά τα κέρδη όμως μόνο το 4% των φορολογικών εσόδων παγκοσμίως καλύπτει η φορολογία των πλουσίων. Η υπερφορολόγηση των εργατοϋπαλλήλων και των λαϊκών στρωμάτων και η φοροαπαλλαγή των πλουσίων είναι βασικότατη διαδικασία ανακατανομής των εισοδημάτων. Βασικοί δίαυλοι μέσω των οποίων οι πλούσιοι απαλλάσσονται από τους φόρους είναι καταρχήν οι φορολογικοί παράδεισοι. Στην πέμπτη θέση των ευρωπαίων πολιτών που έχουν καταθέσεις σε offshore εταιρείες είναι οι Έλληνες.  Άλλος  δίαυλος είναι η χορήγηση δανείων μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου με πολύ υψηλά επιτόκια, ώστε να μειώνονται εικονικά τα  φορολογητέα έσοδα. Πρωταθλήτριες μεταξύ των φοροφυγάδων είναι οι πολυεθνικές των νέων τεχνολογιών.

Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας διεύρυνσης των εισοδηματικών ανισοτήτων είναι το συνολικό παγκόσμιο χρέος, το χρέος δηλαδή των κρατών, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών μέσω του οποίου ωφελούνται τα μέγιστα οι δανειστές, κυρίως το μεγάλο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.  Το ύψος του παγκόσμιου χρέους αυξάνεται αλματωδώς. Από 167 τρισεκατομμύρια ευρώ το 2007, έφτασε το 2015 στα 209 τρεις και το 2017 ανήλθε στα 237 τρις ευρώ. Ο ελληνικός λαός έχει πικρή πείρα από το τεράστιο δημόσιο χρέος της χώρας που η υποτιθέμενη πολιτική μείωσης του οδήγησε σε 10 χρόνια μνημονίων με τεράστιο λαϊκό κόστος και σήμερα το δημόσιο χρέος βρίσκεται στα 210% του ΑΕΠ. Σημαντικός επίσης παράγοντας ανακατανομής του εισοδήματος είναι η μεγάλη αύξηση του πλασματικού κεφαλαίου που το μεγαλύτερο μέρος του πραγματοποιείται εκτός των επισήμων χρηματιστηρίων,  το ύψος των συναλλαγών αυτών το 2017 ήταν 7 φορές μεγαλύτερο από το ύψος του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ο Warren Βuffett χαρακτήρισε τα χρηματοοικονομικά παράγωγα ως “ οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής”.

Η πολυσυζητημένη “ μεσαία τάξη”, τα μικροαστικά και τα μεσοαστικά στρώματα και οι υψηλότερα αμειβόμενοι μισθωτοί, δέχτηκαν πολύ μεγάλα πλήγματα με αποτέλεσμα σημαντικά τμήματα τους να προλεταριοποιηθούν ή να βρίσκονται στα όρια, αφού θητεύσουν πρώτα στην ανεργία για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα.  Έτσι οι πιο κοντινοί από ταξική άποψη σύμμαχοι του μεγάλου κεφαλαίου ξεκληρίζονται και συγκεντρώνεται η παραγωγή και η αγορά στα μονοπώλια, ο πλούτος που συσσωρεύουν αυτά είναι αμύθητος, αλλά και οι δυσκολίες της αστικής τάξης για ευρύτερες συμμαχίες και σχηματισμό κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών γίνονται περισσότερο δύσκολες. Ένα μεγάλο τμήμα της νέας γενιάς έχει δυσοίωνο μέλλον, περιστασιακές δουλειές, τρίωρη και τετράωρη απασχόληση υπαμειβόμενη, πολύ υψηλή ανεργία, υποβαθμισμένες σπουδές και στην ουρά για κάποιο επίδομα η πρόγραμμα κατάρτισης.

Οι μεγάλες ανισότητες, η τεράστια συγκέντρωση πλούτου σε ελάχιστους, η όξυνση των ταξικών  και ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων οδηγούν σε δυσοίωνες και διστοπικές προβλέψεις. Πολλοί επιστήμονες κυρίως κεϋνσιανού και σοσιαλδημοκρατικού προσανατολισμού αλλά και επιχειρηματίες και πολιτικοί παράγοντες καταθέτουν προτάσεις για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Κεντρική ιδέα τους είναι να εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι μέσω κυρίως της φορολογίας των μεγάλων περιουσιών που κληρονομούνται, ώστε τα κράτη να διαθέτουν ένα ορισμένο ποσόν σε κάποιους πολίτες ή και σε όλους για τα προς το ζην.

 Ας δούμε ορισμένες εξ αυτών των προτάσεων. Οι van Parijs και  Vanderborght στο βιβλίο τους “Βασικό εισόδημα για όλους” το προσδιορίζουν ως ένα πρόγραμμα ελάχιστου εισοδήματος για όλους το οποίο καταβάλλεται χωρίς όρους. Καταβάλλεται κάθε μήνα σε ολόκληρο τον πληθυσμό σε χρήμα, πρόκειται για αυστηρά ατομικό δικαίωμα το οποίο δεν συνδέεται με την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών, δεν υπόκειται σε εισοδηματικά κριτήρια και δεν συνοδεύεται από υποχρεώσεις. Οι συγγραφείς  συνδέουν την πρότασή τους με τις πρωτόγνωρες,  όπως αναφέρουν,  παραγωγικές δυνατότητες και τον πλούτο της εποχής λόγω της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών και με στόχο την “Ελευθερία για όλους”, θεωρώντας ότι η επιδότηση των ανθρώπων για να επιβιώσουν είναι ο αναγκαίος όρος  για την ελευθερία τους και την ελευθερία όλων. Έτσι καταργείται ο μαρξισμός και η αναγκαιότητα της κατάργησης των τάξεων.

Ο Ρόμπερτ Ράιχ προχωρά στην εξής εκτίμηση: Οι τεχνολογικές αλλαγές- οι οποίες συσσωρεύουν ολοένα και περισσότερο πλούτο σε ολοένα και πιο λίγους, ενώ  μειώνουν τους πραγματικούς μισθούς για τους πολλούς- σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στα επόμενα 50 χρόνια η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων από τους πλούσιους αμερικανούς στους κληρονόμους τους αναμένεται να ανέλθει σε 36 τρισεκατομμύρια δολάρια, έχουν ως συνέπεια να οδηγούμαστε σε έναν καπιταλισμό που εξυπηρετεί σε τόσο μεγάλο βαθμό τα συμφέροντα όσων βρίσκονται στην κορυφή της εισοδηματικής κλίμακας, ώστε να μην είναι βιώσιμος. Ως λύση προτείνουν τα εξής: Ένας άμεσος τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να δίνεται σε όλους τους Αμερικανούς, από τον πρώτο μήνα πού θα γίνουν 18 ετών και για κάθε μήνα στη συνέχεια, ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα το οποίο θα τους επιτρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι και αυτάρκεις, το εισόδημα αυτό θα χρηματοδοτείται μέσω περιορισμών στα δικαιώματα ιδιοκτησίας που θα έχουν οι μελλοντικοί κληρονόμοι όσων καινοτομούν στον τομέα της τεχνολογίας…το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα επιτρέπει στους ανθρώπους να ασχολούνται με οτιδήποτε δίνει νόημα στη ζωή τους με συνέπεια η κοινωνία να δρέπει τους καρπούς των επιτευγμάτων τους ή της εθελοντικής εργασίας τους... θα επιστρέψουμε στην εποχή όπου πολλά επαγγέλματα θεωρούνταν “κλίσεις’’ καθώς ασκούνταν χάρις σε μία βαθιά προσωπική  αφοσίωση σε αυτά αντί να είναι απλά μέσα βιοπορισμού… θα δημιουργήσουμε, επομένως, ένα μέλλον όπου τα ρομπότ θα κάνουν τις περισσότερες εργασίες και οι άνθρωποι θα δρέπουν τα οφέλη.

Όλο αυτό που περιγράφει ο συγγραφέας μοιάζει να είναι κάτι σαν κομμουνισμός με τάξεις, χωρίς όμως αντιθέσεις με μία ελάχιστη μειοψηφία που κατέχει τα μέσα παραγωγής, την ιδιοκτησία  και τον πλούτο και από την άλλη με τους πολλούς να έχουν υψηλά εισοδήματα ώστε να ζουν άνετα χωρίς να εργάζονται με εξουσία του κεφαλαίου. Αναρωτιέται κανείς αν ο καπιταλισμός υπάρχει για να καταργήσει τον εαυτό του.

Ο Tομά Πικετύ βλέπει, ότι οι περιουσίες των επιχειρηματιών που προέρχονται από το παρελθόν αυξάνονται ταχύτερα από το ρυθμό της παραγωγής και των μισθών και κατ’ αυτόν τον τρόπο οι επιχειρηματίες μετατρέπονται σε ραντιέρηδες. Η ορθή λύση κατ’ αυτόν είναι ο ετήσιος προοδευτικός φόρος στο κεφάλαιο για να αποφευχθεί η διεύρυνση της ανισότητας και παράλληλα να αυξάνει η συσσώρευση του κεφαλαίου. Η λύση όμως αυτή έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα το οποίο ο συγγραφέας αναγνωρίζει, ότι δηλαδή απαιτείται μία ευρύτερη συνεργασία περιφερειακά ή και παγκόσμια ώστε αυτό το μέτρο να εφαρμοστεί, δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σε μία είσαι λίγες  χώρες.

Οι προτάσεις αυτές δίνουν την εντύπωση ότι έχουν προοδευτικό χαρακτήρα, τουλάχιστον είναι σε κεϋνσιανή λογική δεν είναι όμως πάντα έτσι. Πριν από τους επιστήμονες αυτούς μία τέτοια λύση είχε υποστηρίξει ένας από τους πατέρες του νεοφιλελευθερισμού ο Χάγιεκ ο οποίος έγραφε: Η διασφάλιση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για όλους, ή ενός είδους ορίου κάτω από το οποίο δεν θα πέφτει κάνεις όταν δεν είναι σε θέση να συντηρεί οικονομικά τον εαυτό του, δεν αποτελεί μόνο μία απολύτως νόμιμη προστασία απέναντι σε έναν κοινό κίνδυνο για όλους, αλλά και μία αναγκαία παράμετρο της Μεγάλης Κοινωνίας στην οποία το άτομο δεν θα έχει πλέον συγκεκριμένες αξιώσεις από τα μέλη της μικρής ομάδας στην οποία γεννήθηκε. Οι ιδέες αυτές κατά συνέπεια εκφράζουν επιστήμονες και παράγοντες από ολόκληρο το αστικό φάσμα.

Τις προτάσεις που προαναφέραμε και πολλές άλλες που έχουν διατυπωθεί μπορούμε κάλλιστα να τις χαρακτηρίσουμε ουτοπικές. Ποιο είναι το ποσό που απαιτείται για να επιδοτηθούν όλοι οι άνθρωποι και να ζήσουν ικανοποιητικά και ποιος θα το διαθέσει. Ποιος θα εφαρμόσει μία τέτοια πολιτική, ποια κυβέρνηση που θα εκφράζει αστικά συμφέροντα και κυριαρχικά τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των μονοπωλίων θα προχωρήσει σε μία τέτοια πολιτική,  αφού η πολιτική αυτή αντιστρατεύεται τα ίδια τα συμφέροντά τους.

Η πολιτική δεν είναι δυνατόν να αυτονομηθεί από την οικονομία και τα συμφέροντα της  κυρίαρχης τάξης, ίσα-ίσα που ακριβώς αυτά τα συμφέροντα η πολιτική θα εκφράσει. Αυτό το αντιλαμβάνεται ο Πικετύ και αναφέρει: Οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί, το κράτος δικαίου, δεν είναι οι θεσμοί της αστικής τάξης που περιέγραφαν οι μαρξιστές διανοούμενοι πριν από την πτώση του τείχους… αυτό μας υποχρεώνει να μελετήσουμε το κράτος, τη φορολογία και το χρέος στις συγκεκριμένες τους διαστάσεις και να ξεφύγουμε από τα απλουστευτικά και αφηρημένα σχήματα για την οικονομική υποδομή και το πολιτικό εποικοδόμημα.

Στις ταξικές κοινωνίες πάντα οι πολιτικοί και οι κρατικοί θεσμοί υπηρετούσαν και υπηρετούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, αυτό ισχύει και σήμερα και δεν πρόκειται να αλλάξει. Πολιτική υπέρ της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού θα υπάρξει σε μία κοινωνία, όπου η εργατική τάξη θα έχει την εξουσία και τη διεύθυνση της οικονομίας -αφού αφαιρέσει τα μέσα παραγωγής από τους αστούς και η αστική τάξη πάψει να υπάρχει. Αυτό  φυσικά μπορεί  να γίνει μόνο με σοσιαλιστική επανάσταση.

Υπάρχει, όμως, ένα γενικότερο και πολύ σημαντικό πρόβλημα στις ιδέες αυτές. Οι όροι “εισόδημα”, “ανισότητες” κλπ δεν αποδίδουν τις διαδικασίες που συντελούνται στην κοινωνική παραγωγή, αντίθετα συγκαλύπτουν την ουσία τους. Αναφέρονται στη διανομή του παραγόμενου πλούτου και όχι στην παραγωγή του. Η διανομή είναι η συνέχεια της παραγωγής και την καθορίζουν οι ίδιοι παράγοντες που καθορίζουν την παραγωγή,   οι Σχέσεις Παραγωγής και κυρίως ο πυρήνας τους οι Σχέσεις Ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, τα συμφέροντα των ιδιοκτητών βάζουν τη σφραγίδα τους. Στην κεφαλαιοκρατική κοινωνία οι Σχέσεις Παραγωγής είναι οι αστικές σχέσεις, η παραγωγή γίνεται επ’ ωφελεία των επιχειρηματιών και η διανομή κατά αντίστοιχο τρόπο. Οι εργάτες παίρνουν ένα, το μικρότερο τμήμα των  οικονομικών αποτελεσμάτων, ώστε να αναπληρώσουν την εργατική τους δύναμη και η εργατική τάξη να αναπαράγεται.

Αντί ανισότητας, εισοδήματος  κλπ πρέπει να μιλήσουμε για εκμετάλλευση της εργασίας από το κεφάλαιο, για ημερομίσθια και μισθούς και απόσπαση υπεραξίας από τους εργάτες για λογαριασμό των ιδιοκτητών, για εντατικοποίηση της  εργασίας που αυξάνει τα κέρδη τους χωρίς οι εργαζόμενοι να καρπώνονται κάποιο τμήμα τους. Να μιλήσουμε για τις δυνατότητες που δίνει η τεράστια ανάπτυξη των μέσων παραγωγής,  η χρήση των νέων τεχνολογιών, της επιστήμης και της τεχνικής που δίνουν τη δυνατότητα μεγάλης μείωσης του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 30 ώρες και λιγότερο και η ανθρωπότητα ολόκληρη να ζει ικανοποιητικά. Αντί για αυτό οι καπιταλιστικές οικονομίες δημιουργούν εκατομμύρια ανέργους, εκατομμύρια υποαπασχολούμενους και υπό αμειβομένους, εργαζόμενους 10 και 12 ώρες την ημέρα που δεν μπορούν να έχουν οι οικογένειές τους μία αξιοπρεπή ζωή, για εργαζόμενους που έχουν εργασία αλλά λόγω των χαμηλών αποδοχών τους προσφεύγουν στα συσσίτια. Αυτοί στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι δεκάδες εκατομμύρια.

Η πολιτική που έχει ως αιχμή και βασικό της περιεχομένου τη μείωση των ανισοτήτων οδηγεί στην επιδίωξη μεταρρυθμίσεων είναι η πολιτική των αστικών και των ρεφορμιστικών δυνάμεων, η πολιτική υπέρ των εργατών πρέπει να πατάει γερά στην παραγωγή και να διεκδικεί μεγαλύτερο τμήμα του παραγόμενου πλούτου για τους εργάτες άμεσα και την εξουσία τους προοπτικά.

Οι προτάσεις που διατυπώνονται δεν γίνονται για να βελτιωθεί η ζωή των εργατών και των εργαζομένων,  σκοπό  έχουν να βρει λύσεις ο καπιταλισμός στα αδιέξοδα του, να τονωθεί η αγορά,  να αμβλυνθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια, να αποφευχθούν οι συγκρούσεις και να μπουν οι βάσεις για μεγαλύτερη ενσωμάτωση των εργαζομένων.

Οι προτάσεις αυτές θα οδηγήσουν στην υπονόμευση του αιτήματος  “εργασία για όλους με ικανοποιητικές αμοιβές” και κατ’ επέκταση στην υπονόμευση του συνδικαλιστικού κινήματος και των αγώνων. Για  αυτούς τους λόγους τα συνδικάτα, η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι πρέπει να τις απορρίψουν χωρίς δεύτερη σκέψη και να εντείνουν τους αγώνες τους για να μην περάσουν και ταυτόχρονα να δοθεί ηχηρή απάντηση στις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις πού τις προωθούν.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Από τα ξημερώματα της Δευτέρας (31/1) η μουσική επιστρέφει στην εστίαση, ενώ το ωράριο λειτουργίας θα συνεχίζεται και μετά τα μεσάνυχτα. Ο τομέας της εστίασης που έχει πληγεί, ίσως περισσότερο από κάθε άλλον λόγω της πανδημίας, φαίνεται πως θα αρχίσει να «αναπνέει» και πάλι. Είναι όμως αυτό αρκετό για τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων;

Το Newsbomb.gr επικοινώνησε με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος «Γίδι», Βασίλη Ακρίβο, που επισημαίνει πως η κυβέρνηση «χρυσώνει το χάπι» για τους ιδιοκτήτες λόγω της ταλαιπωρίας που έφερε η κακοκαιρία «Ελπίδα» και φοβάται μήπως την «πληρώσει» και πάλι η εστίαση.

«Αυτά που συμβαίνουν είναι τραγελαφικά. Η μουσική επιστρέφει και το κανονικό ωράριο λειτουργίας επιστρέφει, όμως φοβάμαι πως θα γίνουν ξανά τα ίδια. Ο κόσμος θα βγει και θα δούμε πάλι εικόνες, ο ένας πάνω στον άλλον. Ο κόσμος το έχει ανάγκη, όμως πιστεύω πως το άνοιγμα θα έπρεπε να γίνει σταδιακά και με άλλον τρόπο», τόνισε.

«Η εστίαση την έχει ”πληρώσει” όσο κανείς άλλος τομέας. Θα μπορούσε η κυβέρνηση να ‘’ανοίξει’’ το ωράριο σταδιακά και όχι μια και καλή. Η μουσική θα μπορούσε να ανοίξει σιγά σιγά και όχι αμέσως. Δεν αντιλέγω, η κατάσταση τώρα θυμίζει ”νεκροταφείο”, γιατί ο κόσμος να βγει για φαγητό χωρίς να μπορεί να ακούσει μουσική και να πρέπει να έχει γυρίσει στις 12; Όμως τώρα θα δούμε ξανά εικόνες, σαν αυτές των Χριστουγέννων. Και στο τέλος; Θα μας πουν πάλι στο τέλος του Φεβρουαρίου ”νέα μέτρα στην εστίαση”. Θέλουν να μας ”χρυσώσουν το χάπι” επειδή τα έκαναν θάλασσα με την κακοκαιρία», συμπλήρωσε ο Βασίλης Ακρίβος.

Ποια μέτρα παραμένουν σε ισχύ

Στην εστίαση παραμένει ο περιορισμός της παρουσίας μόνο καθήμενων, του ορίου για έξι άτομα ανά τραπέζι αλλά και η προσκόμιση πιστοποιητικού εμβολιασμού για τους εισερχόμενους σε κλειστούς χώρους.

Παράλληλα παραμένουν σε ισχύ τα μέτρα για την τηλεργασία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, την χρήση μάσκας αυξημένης προστασίας ή διπλής μάσκας στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τα σούπερ μάρκετ και τους εργαζόμενους στην εστίαση.

Πηγή: newsbomb.gr - documentonews.gr

Εκατοντάδες άνθρωποι παρακολούθησαν σήμερα μια εκδήλωση μνήμης στο Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας για την 50ή επέτειο της «Ματωμένης Κυριακής».

Ήταν λίγο μετά τις 4.30 το απόγευμα της 30ης Ιανουαρίου του 1972 όταν Βρετανοί αλεξιπτωτιστές άνοιξαν πυρ εναντίον μιας ειρηνικής διαδήλωσης Καθολικών που ζητούσαν την αποχώρηση των βρετανικών δυνάμεων και την ένωση της Βόρειας Ιρλανδίας με την Ιρλανδία. Από τις αγριότητες μόνο εκείνης της ημέρας σκοτώθηκαν 13 διαδηλωτές για τα πολιτικά δικαιώματα, ενώ άλλος ένας άνδρας που πυροβολήθηκε από αλεξιπτωτιστές την ίδια μέρα πέθανε τέσσερις μήνες αργότερα. Ενώ πολλοί τον θεωρούν το 14ο θύμα της «Ματωμένης Κυριακής», ο θάνατός του αποδόθηκε επίσημα σε όγκο στο κεφάλι.

Κρατώντας πορτρέτα των θυμάτων και λευκά τριαντάφυλλα, εκατοντάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων συγγενείς των θυμάτων, τίμησαν τη μνήμη τους, ακολουθώντας την ακριβή πορεία που είχαν κάνει εκείνη την ημέρα που σφράγισε ένα απ' τα πιο σκοτεινά κεφάλαια στην ιστορία της χώρας.

Το παρών στις εκδηλώσεις έδωσε και ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Μιχόλ Μάρτιν, ο πρώτος ηγέτης της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας που μετέχει στις ετήσιες εκδηλώσεις μνήμης, ο οποίος κατέθεσε στεφάνι, όπως και ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησής του, ο Σάιμον Κόβενι.

Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός συνάντησε συγγενείς των νεκρών, ιδιωτικά. Είπε ότι ευχαρίστησε τις οικογένειες για την «αξιοπρεπή, επίμονη και θαρραλέα» εκστρατεία τους για την επιδίωξη της δικαιοσύνης, της αλήθειας και της λογοδοσίας.

«Οι οικογένειες των θυμάτων θα πρέπει πάντα να έχουν την πρωτοκαθεδρία όσον αφορά τους πολιτικούς λόγους και την αντιμετώπιση του παρελθόντος», είπε. «Δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει αμνηστία για κανέναν, πιστεύω ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η πλήρης διαδικασία των δικαστηρίων και της δικαιοσύνης».

«Ήταν μια σφαγή στους δρόμους», είπε ο Μάικλ Μακίνεϊ, ο αδελφός του οποίου σκοτώθηκε στη διαδήλωση του '72. «Κάναμε πολύ δρόμο μετά τη φρίκη εκείνης της ημέρας», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας όμως ότι οι οικογένειες μέχρι και σήμερα εξακολουθούν να ζητούν «τη δίωξη των ένστολων εγκληματιών που σκότωσαν τους δικούς μας».

Το απόγευμα είναι προγραμματισμένη μια δεύτερη πορεία στους δρόμους του Ντέρι.

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν τριάντα χρόνια, μέχρι το 1998, ώστε με τις Συμφωνίες της Μεγάλης Παρασκευής να μπει τέλος στις "Ταραχές" που ακολούθησαν, μια αιματηρή σύγκρουση που στοίχισε τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους.

Ο βρετανικός στρατός υποστήριζε ότι οι αλεξιπτωτιστές απάντησαν σε πυρά των «τρομοκρατών» του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA), μια εκδοχή που ενισχύθηκε από μια έκθεση που συντάχθηκε βιαστικά τις επόμενες εβδομάδες. Παρά τις μαρτυρίες, που αντέκρουαν αυτήν την εκδοχή, μόλις το 2010 αναγνωρίστηκε ότι τα θύματα ήταν αθώα, ότι ορισμένοι είχαν πυροβοληθεί πισώπλατα ή στο κεφάλι, ενώ κουνούσαν λευκά μαντίλια.

Μετά την ολοκλήρωση της μακροβιότερης (12 χρόνια) και ακριβότερης έρευνας που έχει γίνει ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου 200 εκατομμύρια λίρες), ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον ζήτησε επισήμως συγγνώμη για τις «αδικαιολόγητες» πράξεις των στρατιωτικών. Όμως κανένας στρατιώτης δεν δικάστηκε για τη «Ματωμένη Κυριακή». Η δίωξη σε βάρος ενός από αυτούς με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας μπήκε τελικά στο αρχείο για δικονομικούς λόγους και η βρετανική κυβέρνηση παρουσίασε ένα νομοσχέδιο ώστε να μπει τέλος σε όλες τις διώξεις που σχετίζονταν με τις «Ταραχές» – το οποίο καταγγέλθηκε από όλους ως χορήγηση αμνηστίας.

πηγη: efsyn.gr

Το περιστατικό έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2021 στο λιμάνι Jebel Ali στο Ντουμπάι, όταν το MV OCEAN TRADER ήταν η αιτία να γίνει μια μεγάλη έκρηξη. Ο πλοίαρχος του πλοίου στο οποίο εξερράγη ένα κοντέινερ κρατείται από τότε και δεν του έχει ακόμη επιτραπεί να επιστρέψει στο σπίτι του. Ούτε αυτός ούτε το πλήρωμά του έχουν πληρωθεί από τον Μάρτιο του 2021.

Η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές παρακολουθεί την υπόθεση και προτρέπει τις αρχές του Ντουμπάι, προς το συμφέρον της ανθρωπότητας, να επιτρέψουν στον άνδρα να πάει σπίτι του και στην οικογένεια του, οι οποίοι βασίζονται στο εισόδημά του για να επιβιώσουν.

Η ιστορία ξεκινάει όταν ένα κοντέινερ που μόλις είχε φορτωθεί στο λιμάνι Jebel Ali στο Ντουμπάι έπιασε φωτιά και εξερράγη. Το Al Jazeera ανέφερε ότι η έκρηξη ταρακούνησε τα κτίρια σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από το λιμάνι. Ευτυχώς, κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

«Ο λοχαγός Σάντος Κουμάρ είναι ήρωας», είπε ο Στιβ Τρόουζντεϊλ, ο συντονιστής της Επιθεώρησης της ITF. «Ένα μέλος του πληρώματος εντόπισε καπνό να βγαίνει από το κοντέινερ σχεδόν αμέσως μετά τη φόρτωσή του. Ο καπετάνιος ειδοποιήθηκε και εκκένωσε αμέσως το πλοίο ενημερώνοντας αμέσως και τις λιμενικές αρχές διάσωσης.

«Ενέργησε γρήγορα και σωστά, και πιθανότατα έσωσε πολλές ζωές. Ωστόσο, το να τον κρατήσουν μακριά από το σπίτι μετά από τόσο καιρό υποδηλώνει ότι οι αρχές του Ντουμπάι πρέπει να πιστεύουν ότι είναι ύποπτος. Φαίνεται όμως ότι τα έχει κάνει όλα σωστά. Πρέπει να του επιτραπεί να συνεχίσει τη ζωή του».

Η έρευνα για την έκρηξη πραγματοποιήθηκε σχεδόν αμέσως και αρκετά από τα μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου του καπετάνιου, έδωσαν καταθέσεις την αστυνομία. Ολόκληρο το 14μελές πλήρωμα κρατήθηκε σε κοντινό ξενοδοχείο ενώ πραγματοποιούνταν οι διατυπώσεις.

Για την ώρα δεν έχει γίνει γνωστό πόσο καιρό θα πρέπει να μείνει.

Στις 28 Νοεμβρίου 2021, 13 μέλη του πληρώματος του Ocean Trader επαναπατρίστηκαν. Τώρα, έχει μείνει μόνο ο καπετάνιος, Santosh Kumar. Μεταφέρθηκε σε ένα δωμάτιο μαζί με ακόμη τρεις αγνώστους και δεν του δόθηκε καμία πληροφορία για πόσο καιρό μπορεί να παραμείνει εκεί. Δεν είναι σαφές γιατί οι αρχές συνεχίζουν να τον κρατούν.

«Η σημαία, ο πλοιοκτήτης και οι διαχειριστές του πλοίου έχουν όλοι ευθύνες που σχετίζονται με το πλήρωμα», είπε ο Τρόουζντεϊλ. «Έχω γράψει και στους τρεις σε αυτήν την περίπτωση και έλαβα μόνο μια απάντηση από τους διαχειριστές που λένε ότι η ευθύνη βαραίνει τον πλοιοκτήτη».

Το Ocean Trader έχει σημαία στις Κομόρες, μια ομάδα μικρών νησιών στα βόρεια της Μαδαγασκάρης. Οι Κομόρες βρίσκονται στον επίσημο κατάλογο της ITF με τις σημαίες ευκαιρίας – χώρες που καταχωρούν πλοία για να επιτρέπουν στους πλοιοκτήτες να αποφεύγουν φόρους, κανονισμούς και διάφορα πρότυπα εργασίας. Το πλοίκο ανήκει στη Sash Shipping Corp, μια εταιρεία εγγεγραμμένη στον Παναμά, και το διαχειρίζεται η Inzu Ship Charter LLC, με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά.

«Οι Κομόρες συνήθως αγνοούν αιτήματα για τα πλοία που νηολογεί», είπε ο Τρόουζντεϊλ, «ακόμη και όταν υπάρχει σαφής και επείγουσα ανάγκη για ανθρωπιστική δράση».

Οι διαχειριστές πληρώνουν στον Captain Kumar 135 δολάρια ΗΠΑ κάθε δύο εβδομάδες από τις 8 Δεκεμβρίου πέρυσι. Αυτό επιτρέπει στον καπετάνιο να επιβιώσει, αλλά συγκρίνεται ελάχιστα με τον μέσο μισθό του Ντουμπάι (περίπου 2.700 $ ΗΠΑ ανά περίοδο δύο εβδομάδων)και είναι πολύ κάτω από αυτό που θα έπρεπε να λαμβάνει. Ο Kumar δεν έχει στην ουσία απολυθεί και θα συνεχίσει με αυτό το καθεστώς μέχρι να επαναπατριστεί ενώ θα ήταν σύνηθες να συνεχίσει να λαμβάνει ολόκληρο τον μισθό του.

Στην πραγματικότητα, κανένα από τα 14 μέλη του πληρώματος δεν έχει πληρωθεί όπως πρέπει από τον Μάρτιο του 2021. Η ITF εκτιμά ότι οφείλονται περισσότερα από 93.000 $ ΗΠΑ και ο αριθμός αυτός συνεχίζει να αυξάνεται όσο ο Captain Kumar βρίσκεται ακόμα στο Ντουμπάι.

«Είναι άδικο και παράλογο να παρακρατηθεί ο μισθός τους, ανεξάρτητα από τις συνθήκες του πλοίου», είπε ο Τρόουζντεϊλ. «Τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων αυτών των ανθρώπων αγνοήθηκαν θλιβερά και όμως η σημαία, ο πλοιοκτήτης και η αστυνομία στο Ντουμπάι επιτρέπουν να συνεχιστεί η κατάσταση». «Ας σκεφτούμε τον Santosh Kumar και την οικογένειά του. Ας τον πάμε σπίτι».

πηγη; e-nautilia.gr

Μαρία Κοτοπούλη

Φαίνεται πως τα μάτια εκτός από καθρέφτη της ψυχής αποτελούν και ένα παράθυρο στην καρδιά, από το οποίο μπορούν να... κρυφοκοιτάξουν οι επιστήμονες για να διαπιστώσουν τυχόν διαταραχές στη λειτουργία της και εάν αυτό το πολύτιμο όργανο κινδυνεύει

Μια επαναστατική μέθοδο για την έγκαιρη διάγνωση των καρδιαγγειακών νόσων δημιούργησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Leeds με οδηγό την τεχνητή νοημοσύνη και έχοντας ως όχημα τους οφθαλμούς. Το συγκεκριμένο σύστημα μπορεί να αναλύσει σαρώσεις του αμφιβληστοειδούς που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης ρουτίνας στον οφθαλμίατρο και μπορεί να εντοπίσει ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιακής προσβολής κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.

Υπάρχουν άλλωστε ενδείξεις εμφάνισης κάποιας καρδιαγγειακής νόσου στον αμφιβληστροειδή, που αναγνωρίζονται από τις αλλαγές στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία του.

Σύμφωνα με το Nature Machine Intelligence, οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη UK Biobank, διαπίστωσαν ότι το σύστημα της τεχνητής νοημοσύνης με τη χρήση προβλεπτικών αλγορίθμων είχε ακρίβεια μεταξύ 70% και 80% και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ένας μηχανισμός για μια τη διερεύνηση εις βάθος της καρδιαγγειακής υγείας.

Ειδικότερα, η επιστημονική ομάδα ανέλυσε σαρώσεις του αμφιβληστροειδούς και της καρδιάς περισσότερων από 5 χιλιάδων ατόμων. Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης εντόπισε συσχετισμούς μεταξύ της παθολογίας στον αμφιβληστροειδή και μεταβολών στην καρδιά του ασθενούς. Έπειτα, συνδυάζοντας στοιχεία σχετικά με το εκτιμώμενο μέγεθος της αριστερής κοιλίας και την αποτελεσματικότητά της άντλησης με βασικά δεδομένα του ασθενούς, η τεχνολογία μπορούσε να προβλέψει με σχετική ακρίβεια τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής τους επόμενους 12 μήνες.

Επί του παρόντος, λεπτομέρειες σχετικά με το μέγεθος και την αποτελεσματικότητα άντλησης της αριστερής κοιλίας ενός ασθενούς μπορούν να προσδιοριστούν μόνο μέσω διαγνωστικών εξετάσεων όπως η ηχοκαρδιογραφία ή η μαγνητική τομογραφία καρδιάς, εξετάσεις ακριβές για τον ασθενή.

«Αυτή η τεχνική μπορεί να φέρει επανάσταση στον προσυμπτωματικό έλεγχο της καρδιακής νόσου. Οι σαρώσεις αμφιβληστροειδούς είναι σχετικά φθηνές και χρησιμοποιούνται συνήθως από αρκετούς οφθαλμίατρους. Ως αποτέλεσμα του αυτοματοποιημένου ελέγχου, οι ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο νόσησης, θα μπορούσαν να παραπεμφθούν αμέσως για καρδιολογικές εξετάσεις. Οι σαρώσεις θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση των πρώιμων σημείων καρδιακής νόσου» σημειώνει ο καθηγητής Alex Frangi, ο οποίος επέβλεψε την έρευνα.

πηγη:  ygeiamou.gr

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

Η Κυβέρνηση εγκλωβισμένη στις επιλογές της Υποχρεωτικότητας εμβολιασμού.

Από Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2022 άλλοι 10.000 Υγειονομικοί σε Αναστολή Εργασίας.

Η Κυβέρνηση δείχνει εγκλωβισμένη στην επιλογή της υποχρεωτικότητας εμβολιασμού του Υγειονομικού Προσωπικού και βρίσκεται πια σε πλήρη αδιέξοδο.

Από Τρίτη 1/2/2022 εφαρμόζεται η διάταξη για τη χρονική διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών εμβολιασμού που είναι 7 μήνες. Οι Υγειονομικοί εμβολιάστηκαν πρώτοι και η συντριπτική πλειονότητα ξεπέρασε το επτάμηνο.

Πάνω από 10.000 συνάδελφοι δεν έχουν εμβολιασθεί με την αναμνηστική δόση. Ως εκ τούτω θα πρέπει να βγουν σε αναστολή με βάση το Νόμο.

Διοικήσεις Νοσοκομείων ήδη συγκεντρώνουν πιστοποιητικά εμβολιασμού των υπαλλήλων για να εφαρμόσουν το νόμο και να θέσουν σε αναστολή όσους υπερέβησαν το επτάμηνο και δεν εμβολιάσθηκαν με την αναμνηστική δόση.

Πως θα δουλεύουν τα Νοσοκομεία από Τρίτη 1/2/2022 με 10.000 ακόμη αποχωρήσεις συναδέλφων; Θα βουλιάξουμε!!!

Οι εν λόγω συνάδελφοι θα προστεθούν στους 4.700 συναδέλφους που βρίσκονται σε αναστολή εργασίας. Επίσης συνάδελφοι που τώρα εργάζονται με πιστοποιητικά νόσησης μετά το τρίμηνο τίθενται σε αναστολή.

Τι θα κάνει τώρα η Κυβέρνηση; θα εφαρμόσει το Νόμο και θα θέσει ακόμη 10.000 συναδέλφους σε αναστολή με την λήξη των πιστοποιητικών εμβολιασμού ή θα σιωπήσει;

Και εάν σιωπήσει γιατί οι 4.700 συνάδελφοι βρίσκονται ακόμη σε αναστολή; Γιατί συνάδελφοι που εργάζονται με πιστοποιητικά νόσησης μετά το τρίμηνο τίθονται σε αναστολή; Η Κυβέρνηση έπεσε στην παγίδα της αδιέξοδης πολιτικής που εφάρμοσε με την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού μόνο στο Υγειονομικό προσωπικό της χώρας που είναι εμβολιασμένο σε ποσοστό 97% το μεγαλύτερο από κάθε άλλη επαγγελματική ομάδα.

Τη σκληρότητα την εφήρμοσε και εξάντλησε στο Υγειονομικό προσωπικό. Δεν τόλμησε να την επεκτείνει σε άλλα επαγγέλματα, λόγω πολιτικού κόστους.

Έγκριτοι Επιστήμονες διατυπώνουν πια επιστημονικές απόψεις, μελέτες ότι οι εμβολιασμένοι αποφεύγουν τη βαριά νόσηση, όχι όμως την ελαφριά νόσηση και την μετάδοση. Με τις επικίνδυνες οδηγίες του ΕΟΔΥ (επιστροφή συναδέλφων στην εργασία την 5η μέρα με θετικό τεστ και ήπια συμπτώματα, κατάργηση της προληπτικής καραντίνας συναδέλφων που είναι επαφές κρουσμάτων, την μη διενέργεια προληπτικών τεστ), υπάρχει μεγάλη Νοσοκομειακή διασπορά του ιού και 3.000 συνάδελφοι νοσούν κάθε φορά και βρίσκονται σε καραντίνα.

Γιατί λοιπόν επιμένει η Κυβέρνηση στην αδιέξοδο πολιτική που δεν έχει κανένα υγειονομικό όφελος και διαλύει τα Νοσοκομεία;

Να άρθουν οι αναστολές με προληπτικά τεστ. Καλούμε το Υπουργείο Υγείας να μην επιμείνει στην υποχρεωτικότητα και θέσει ακόμη 10.000 συναδέλφους σε αναστολή.

Μην διαλύετε το ΕΣΥ. Μην διαλύετε τα Νοσοκομεία έχοντας κατά νου τις ιδιωτικοποιήσεις, την κατάργηση, συγχώνευση Υγειονομικών Μονάδων.

πηγη:  ergasianet.gr/

του Νίκου Κακαγιάννη

Φωτιές πολέμου βάζουν ΗΠΑ – NATO - ΕΕ

Ο κίνδυνος πολέμου μεταπολεμικά στην Ευρώπη είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Η διένεξη μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας φέρνει στο νου την Κουβανική κρίση πυραύλων του 1963.

Τα Γεγονότα

Οι πολιτικές δεσμεύσεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ το 1997, περί μη επέκτασης προς τα ανατολικά και οι διαβεβαιώσεις τους στους προέδρους της ΕΣΣΔ Γκορμπατσόφ και της Ρωσίας Γιέλτσιν, αποδείχθηκαν «έπεα πτερόεντα». Το ΝΑΤΟ όχι μόνο επεκτάθηκε προς ανατολάς, (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία το 1999, Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία το 2004, Αλβανία και Κροατία το 2009, Μαυροβούνιο το 2017 και Βόρεια Μακεδονία το 2020, χάρη στη Συμφωνία των Πρεσπών του 2018) αλλά έφτασε στα σύνορα της Ρωσίας. Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ μέσα στην κρίση δηλώνει: «Ουκρανία - Γεωργία θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ αλλά δεν ξέρουμε πότε». ΗΠΑ-ΝΑΤΟ με όργανο το Κράτος-παρία της Ουκρανίας, μεθόδευσαν την περικύκλωση της Ρωσίας σε μια επιχείρηση που σκοπεύει να αλλάξει εκ βάθρων τα θεμέλια της μεταπολεμικής τάξης αδιαφορώντας αν βυθίσει σε πόλεμο την Ευρώπη.

Κατηγορούν τη Μόσχα ότι σχεδιάζει να εισβάλει στην Ουκρανία επειδή συγκέντρωσε στρατιωτικές μονάδες στο έδαφός της κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας. Για την υλοποίηση του στόχου τους στέλνουν: 6 Αμερικανικά μαχητικά F-15 στη Βαλτική. Καναδικές ειδικές δυνάμεις στην Ουκρανία. Η Γαλλία εξέφρασε την προθυμία της να στείλει στρατεύματα στη Ρουμανία. Η Ισπανία στέλνει φρεγάτες που θα ενταχθούν στις θαλάσσιες δυνάμεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και σχεδιάζει να στείλει μαχητικά στη Βουλγαρία. Η Ολλανδία βομβαρδιστικά F-35 και μια φρεγάτα στη ίδια περιοχή. Η Δανία μια φρεγάτα στη Βαλτική Θάλασσα και τέσσερα μαχητικά βομβαρδιστικά F-16 στη Λιθουανία. Καναδοί Νατοϊκοί στρατιώτες στη Λετονία, Γερμανοί στη Λιθουανία, Αμερικανοί στην Πολωνία, και φυσικά τα επιθετικά Αμερικανικά ελικόπτερα βρίσκονται σε ετοιμότητα στην Αλεξανδρούπολη.

Οι ΗΠΑ έστειλαν 90 τόνους όπλων στην Ουκρανία, ενώ η Μεγάλη Βρετανία έχει ήδη στείλει 45 τόνους (κυρίως αντιαρματικών ρουκετών και εκτοξευτήρων). Πλάι σε αυτή την υπερ-προσφορά πολεμικού υλικού να προσθέσουμε και το εύφλεκτο υλικό που έχει ήδη συγκεντρωθεί ή είναι καθ’ οδόν για να φτάσει δυτικά των Ρωσικών συνόρων, σε μια περιοχή που έχει μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη.

Ποιος θα περίμενε, από χώρες όπως η Σουηδία, που δεν έχει συμμετάσχει σε πόλεμο εδώ και δύο… αιώνες, να στέλνουν στρατό και τεθωρακισμένα στη Βαλτική; Κοντά σ΄ αυτά, Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ, Αυστραλία ανακοίνωσαν την εκκένωση των διπλωματικών τους αποστολών από την Ουκρανία ενώ οι ΗΠΑ εξέδωσαν ανακοίνωση καλώντας τους πολίτες τους να μην επισκέπτονται τη Ρωσία. Από την άλλη ο Πούτιν ζήτησε εγγυήσεις ασφαλείας που θα εμποδίζουν την Ουκρανία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και απαιτεί από τη συμμαχία να επαναφέρει τις δυνάμεις της στις θέσεις που κατείχαν το 1997, πριν τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Η Ρωσία έχει επανειλημμένα απορρίψει τις κατηγορίες της Δύσης και της Ουκρανίας για «επιθετικές ενέργειες», δηλώνοντας ότι δεν απειλεί κανέναν και δεν πρόκειται να επιτεθεί σε κανέναν. 

Οι δηλώσεις για «Ρωσική επιθετικότητα» ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία για να τοποθετηθεί περισσότερος στρατιωτικός εξοπλισμός του ΝΑΤΟ κοντά στα Ρωσικά σύνορα. Το Κρεμλίνο έχει προειδοποιήσει για τον κίνδυνο που εγείρουν τέτοιες κινήσεις για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας. Το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν Νατοϊκές δυνάμεις στην Ουκρανία προκαλεί την αντίδραση της Μόσχας, η οποία δεν διαφέρει και πολύ από την αντίστοιχη αντίδραση της Ουάσιγκτον όταν η ΕΣΣΔ προσπάθησε να εγκαταστήσει πυραύλους στην Κούβα. Στο δίπολο που έχει διαμορφωθεί, η Ρωσία είναι ο απειλούμενος πόλος που μάχεται για την αποφυγή του πολέμου και τη διατήρηση του στάτους κβο στην Ευρώπη.

Μετά τις διαπραγματεύσεις που έγιναν: Ο Γ. Γ. του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας οι οποίες «δεν είναι εύκολο να γεφυρωθούν» και επανέλαβε ότι «Ουκρανία - Γεωργία θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ». Από την άλλη, η Μόσχα χαρακτήρισε τις συνομιλίες «ανεπιτυχείς», βρίσκονται σε «εντελώς διαφορετικά μονοπάτια» και χαρακτήρισε την κατάσταση «ανησυχητική» δηλώνοντας ότι η Ρωσία μετακινεί στρατεύματα εντός της επικράτειάς της κατά τη διακριτική της ευχέρεια. Ο Σ. Λαβρόφ είπε ότι η Μόσχα «είναι έτοιμη για κάθε εξέλιξη των γεγονότων» και υπενθύμισε ότι «ποτέ δεν επιτεθήκαμε σε κανέναν, πάντοτε δεχόμασταν επίθεση και πάντοτε εκείνοι που το έκαναν εισέπρατταν αυτό που τους άξιζε».

Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος;

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης προετοιμάζουν ουσιαστικά με όσα γράφουν έναν πόλεμο κατά της Ρωσίας, αν και τα πυρηνικά όπλα θέτουν εκ των πραγμάτων έναν επιπλέον φραγμό στο να ξεσπάσει ένας τέτοιος πόλεμος. Αν όμως ξεσπάσει (από πρόθεση, από λάθος, προβοκάτσια ή από εσφαλμένο υπολογισμό), έχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να ξεφύγει από τον έλεγχο και να εξελιχθεί σε πυρηνική σύγκρουση, καταστρέφοντας ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης , ή και την ανθρωπότητα . Όταν τα ΜΜΕ αναφέρονται στο Ουκρανικό, παραβλέπουν την πιο σημαντική παράμετρο όσον αφορά τη στρατιωτική ισχύ της Ρωσίας. Η Μόσχα διαθέτει χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές, με βεληνεκές έως τις ΗΠΑ. Η κοινή γνώμη δυστυχώς έχει εξοικειωθεί απίστευτα με τα όπλα μαζικής καταστροφής θεωρώντας πως δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ.

Ο ρόλος των ΜΜΕ

Οι Δυτικοί γνωρίζουν ότι οι ιδέες αποκτούν υλική δύναμη όταν τις πιστεύουν οι άνθρωποι, και για αυτό καθημερινά τα μέσα παραπληροφόρησης αραδιάζουν τόνους ψέματα και ανακρίβειες για το τι συμβαίνει στην Ουκρανία. Επαναλαμβάνουν αυτό που έκαναν στις περιπτώσεις της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, της Λιβύης, της Συρίας … Μας σφυροκοπούν για τον κίνδυνο της Ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στα Ουκρανικά σύνορα. Καλλιεργούν τη Ρωσοφοβία μεταξύ των πολιτών, μιλώντας για τη συσσώρευση ρωσικών στρατευμάτων ως τη βασική αιτία όλων των προβλημάτων. Δε διευκρινίζουν ότι πρόκειται για Ρωσικές δυνάμεις σε Ρωσικό έδαφος. Σωπαίνουν για την παρουσία του Αμερικανικού στρατού στην Ευρώπη, στην Ιαπωνία και σε όλα τα μήκη και πλάτη. Κουβέντα για τις στρατιωτικές βάσεις και τα Αμερικανικά στρατεύματα που είναι αναπτυγμένα σε όλο τον κόσμο. Ναι, η Ρωσία έχει σύνορα με την Ουκρανία και τα στρατεύματα της βρίσκονται στη ρωσική πλευρά των συνόρων της , οπότε σε εθνικό έδαφος. Ναι υπάρχει σύγκρουση στο Ουκρανικό έδαφος, στα σύνορά της και έχει καθήκον να προστατεύσει το έδαφός και τον πληθυσμό της.

Μηνύματα προς Ελλάδα.

Ο Λαβρόφ κατά την πρόσφατη τηλεφωνική συνομιλία με τον Δένδια δήλωσε : «Θίξαμε το θέμα των νέων βημάτων, που έγιναν στις Ελληνοαμερικανικές σχέσεις, για την ενίσχυση του καθεστώτος του λιμένος της Αλεξανδρούπολης για τους σκοπούς του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ναι φυσικά διαβάσαμε σε ποιες κατευθύνσεις θα χρησιμοποιήσουν το λιμάνι αυτό οι Αμερικανοί». «Τα Ρωσικά βομβαρδιστικά Tu-22MZ μεγάλου βεληνεκούς στη Συρία μπορούν να φτάσουν στόχους σε όλη την Μεσόγειο», ανακοίνωσε ο διοικητής της πτέρυγας μάχης στρατηγικών αεροσκαφών, Αντιπτέραρχος Sergey Kobylash. Ο ίδιος τόνισε ότι τα πληρώματα έχουν ασκηθεί στην Α. Μεσόγειο στον εντοπισμό “εχθρικών” ναυτικών εγκαταστάσεων, και άλλων στρατιωτικών δομών στοχοποιόντας τις βάσεις Σούδας-Αλεξανδρούπολης.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, μαζί και τα Ελληνικά, αποσιωπώντας και διαστρεβλώνοντας γεγονότα, παραλείπουν να παρουσιάσουν το πόσο εφιαλτική είναι στην πραγματικότητα η κατάσταση. Κανέναν υπαινιγμό για το τι συνεπάγονται όλα αυτά για τον Ελληνικό λαό με τις βάσεις που έχουμε γεμίσει τη χώρα. Κουβέντα για πιθανή ραδιενέργεια που θα μας κατακλύσει εντός ελαχίστου χρόνου από πυρηνικά που ίσως χρησιμοποιηθούν.

Δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα το ισχυρό Αντιπολεμικό κίνημα που συγκλόνισε στο παρελθόν τις δυτικές κοινωνίες, όπως συνέβη με τις τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ , της εισβολής στο Ιράκ, ή στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας. Οι συνέπειες από ένα πόλεμο θα είναι οδυνηρές για την πατρίδα μας και ο Ελληνικός λαός δεν έχει κανένα όφελος. Δεν παραβλέπουμε βέβαια τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης. Η Αμερική αισθανόμενη να αμφισβητείται η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της από Ρωσία και Κίνα γίνεται επιθετική και όπως πάντα επιχειρεί να ξεπεράσει την κρίση της με πόλεμο. Στη συγκυρία οφείλουμε να αναδείξουμε τον επιτιθέμενο και να τον απομονώσουμε. Αυτές τις ώρες ο Ελληνικός λαός καλείται να δημιουργήσει ένα μεγάλο ενωτικό Αντιπολεμικό - Αντιαμερικανικό φιλειρηνικό κίνημα αποτροπής του πολέμου και να δυναμώσει τη διεκδίκηση για αναστολή λειτουργίας των βάσεων (110 Π.Μ. Λάρισας, Σούδας, Αλεξανδρούπολης…) σε περίπτωση πολέμου με στόχο την απομάκρυνσή τους από την χώρα και την έξοδο από το ΝΑΤΟ. Να μη σταλεί κανένας Έλληνας στρατιώτης εκτός των συνόρων μας.

πηγη: kommon.gr

Υπουργός κατηγορείται ότι ευνόησε τη Novartis και πήρε αποφάσεις προς όφελός της, οι οποίες δεν την εξυπηρέτησαν μόνο στην ελληνική αγορά αλλά παγκόσμια. Το καταθέτουν προστατευόμενοι μάρτυρες, αλλά κυρίως το καταδεικνύουν τα εσωτερικά έγγραφα της Novartis.

Σε ένα από αυτά τα έγγραφα, η φαρμακοβιομηχανία παραδέχεται πως επηρεάζει υπουργό μέσω του οποίου θα βάλει στην εγχώρια αγορά δέκα φάρμακα ενώ υπάρχει απαγόρευση από την τρόικα. Τα φάρμακα μπαίνουν τελικώς στην αγορά επί υπουργίας Αδωνη Γεωργιάδη στο Υγείας.

Οταν όλα αυτά αποκαλύπτονται, ο Αδωνης δεν δηλώνει απλώς αθώος και υγρασιόπληκτος στο φτωχικό του, αλλά απειλεί μάρτυρες, φοβ(ερ)ίζει εισαγγελείς και προειδοποιεί δημόσια δημοσιογράφους ότι θα μπουν φυλακή. Περνάνε τρία και πλέον χρόνια, για να φτάσουμε στο σημείο η Δικαιοσύνη να αρχειοθετήσει τη δικογραφία που αφορά τον Αδωνη Γεωργιάδη και τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Και τι κάνουν οι επί τόσα χρόνια ελεγχόμενοι μετά την «τακτοποίηση» της υπόθεσής τους; Βγάζουν μια απλή ανακοίνωση και χάνονται στη βουή της επικαιρότητας. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κράτησε σε όλη τη διαδικασία χαμηλούς τόνους, αλλά ο Αδωνης που θα έγδερνε και θα παλούκωνε, δεν μπαίνει στον κόπο να δημοσιοποιήσει την πράξη αρχειοθέτησης. Αυτός που κούναγε το δάχτυλο απειλητικά γιατί τώρα δεν κουνάει τα χαρτιά που αποδεικνύουν την αθωότητά του; Γιατί τα κρύβει; Γιατί δεν δημοσιοποιεί τα νομικά επιχειρήματα και τα γεγονότα που οδήγησαν στην αρχειοθέτηση; Είχε περισσό θράσος όταν ήταν ελεγχόμενος αλλά τώρα έγινε σεμνός και αθόρυβος σε βαθμό που να αποσιωπά τα στοιχεία της αθωότητάς του; Δεν πανηγυρίζει; Δεν δημοσιοποιεί; Δεν δηλώνει καν δικαιωμένος;

Έχει πάθει κάτι ο Αδωνης Γεωργιάδης ή είναι άρρωστη η Ελληνική Δικαιοσύνη; Σε αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντήσουμε όλοι. Η Δικαιοσύνη και πολύ περισσότερο ο νυν Υπουργός Ανάπτυξης, έχουν υποχρέωση να δημοσιοποιήσουν τη διάταξη αρχειοθέτησης αλλά και το σκεπτικό της μειοψηφούσας εισαγγελέως που πρότεινε την ενοχή του. Δεν πρόκειται για ιδιωτική δικαστική υπόθεση διεκδίκησης οικοπέδου αλλά για υπόθεση που αφορά δημόσιο πρόσωπο, υπουργό, και το δημόσιο συμφέρον. Δεν μπορεί η υπόθεση αυτή να φεύγει από το κάδρο, με την ευθύνη κάποιας εισαγγελικής απόφασης, χωρίς να μπορούν να κρίνουν όσοι έχουν δικαίωμα να κρίνουν. Και αυτοί είναι νομικοί, πολιτικοί, πολίτες, οι πάντες. Δεν είναι δυνατόν να τελειώνουν αυτές οι υποθέσεις εν κρυπτώ. Εκτός αν αυτοί που τις διεκπεραίωσαν, έχουν λόγο για να το κάνουν στη ζούλα και με επίκληση νομικισμών και τυπολατρείας.

Αυτοί που αρχειοθέτησαν την υπόθεση Γεωργιάδη – Νovartis, έχουν να απαντήσουν σε ένα ακόμη ερώτημα, που δεν θέτουν ενοχλητικοί δημοσιογράφοι, αλλά συνάδελφοί τους εισαγγελείς. Σε δύο εισαγγελικές προτάσεις που αφορούν η μία τον Κ. Φρουζή και η άλλη τον Ν. Μανιαδάκη (εξετάζουν και οι δύο το σκάνδαλο Novartis) γίνεται ξεκάθαρη αναφορά σε ευθύνες πολιτικών προσώπων, ενώ αναφέρεται ρητά ο Αδωνης Γεωργιάδης. Ποιοι εισαγγελείς έχουν δίκιο; Αυτοί που του αποδίδουν ευθύνες ή αυτοί που αρχειοθέτησαν τα περί ευθύνης του;

Τι παιχνίδια παίζονται; Είναι οι εισαγγελείς και οι δικαστές σε παράκρουση ή είναι η Δικαιοσύνη σε πλήρη διαστολή με την πραγματικότητα;

Ο πρώην Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Σανιδάς, με άρθρο του στο «Πρώτο Θέμα» στις 28 Ιανουαρίου, καταθέτει την άποψη ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες έπρεπε να καταθέσουν ως κατηγορούμενοι και όχι ως μάρτυρες. Ο πρώην Εισαγγελέας, ο οποίος είχε τοποθετηθεί και για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου πως οι Υπουργοί δεν είχαν ευθύνη, απαιτεί σήμερα τη δίωξη των μαρτύρων στο σκάνδαλο της Novartis αμέσως μετά την «αθώωση» των ελεγχόμενων Υπουργών. Το θέμα δεν είναι αν ο Σανιδάς ζητά τιμωρία μαρτύρων ή την εκτέλεσή τους, αλλά η κατά μία έννοια σωστή λογική που εκθέτει.

Πώς είναι δυνατόν το σκάνδαλο της Novartis να μεταλλάσσεται σε σκευωρία, δηλαδή να κατηγορούνται για το στήσιμο της σκευωρίας ένας πρώην Υπουργός, οι Εισαγγελείς Διαφθοράς και δημοσιογράφοι, αλλά αυτοί μέσω των οποίων «στήθηκε η σκευωρία», δηλαδή οι μάρτυρες, να παραμένουν με τη βούλα της Δικαιοσύνης αξιόπιστοι μάρτυρες και όχι κατηγορούμενοι;

Να αναπτύξουμε λίγο τον προβληματισμό του κ. Σανιδά. Οι πρωταγωνιστές της «σκευωρίας», όσοι υποτίθεται εξέθεσαν ψεύτικα στοιχεία για να κατηγορηθούν «αθώοι άνθρωποι», δεν διώκονται αλλά αντιθέτως, οι εισαγγελείς στην Ευελπίδων στηρίζονται στις καταθέσεις και τα στοιχεία που προσκόμισαν για να ασκήσουν διώξεις; Πώς γίνεται να συμβαίνουν όλα αυτά ταυτόχρονα; Στην προσπάθειά του να ξετυλίξει τον εκδικητικό τρόπο με τον οποίο πρέπει να δράσει το σύστημα, ο πρώην Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, συνθλίβει το νομικό υπόβαθρο μέσω του οποίου βαφτίζεται ένα σκάνδαλο, σκευωρία.

Κάτι συμβαίνει με τη Δικαιοσύνη, η οποία εμφανίζεται αντιφατικά εργαλειοποιημένη στα χέρια ενός συστήματος που δρα σχεδόν παρακρατικά. Διώκει δημοσιογράφους που αποκάλυψαν το σκάνδαλο και αντιστρέφει την πραγματικότητα με τρόπο που απειλεί όχι μόνο πρόσωπα αλλά τη Δημοκρατία.

Ας μη γελιόμαστε, οι ίδιοι μάρτυρες ή κάποιοι από αυτούς, κατέθεσαν τα ίδια στοιχεία στην Αμερικανική Δικαιοσύνη και οδήγησαν σε μια ακριβή καταδίκη της Novartis. Πώς λοιπόν στη Βαλκανική Κολομβία, με τη συμβολή ανθρώπων της Δικαιοσύνης τα πράγματα έρχονται τα πάνω κάτω, τα στοιχεία δεν επαρκούν και οι περιγραφόμενοι ως ένοχοι εμφανίζονται αθώοι;

Και οι αθώοι, πώς επιλέγουν τη σιωπή και σπεύδουν να μιλούν για τόσα άλλα εκτός από την αθωότητά τους; Την έχουν πιστοποιημένη σε έγγραφα, έχουν τις εισαγγελικές σφραγίδες, αλλά δεν τη δημοσιοποιούν; Τι μπορεί να υποθέσει ο πολίτης;

Υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Δεκάδες άνθρωποι, μάρτυρες, δικηγόροι, πρώην στελέχη της Novartis, εισαγγελείς κάθε βαθμίδας, δημοσιογράφοι, γνωρίζουν πλευρές και στοιχεία του σκανδάλου. Η δημοσιοποίηση των διατάξεων αρχειοθέτησης, θα τους δώσει το δικαίωμα να εκφράσουν άποψη και πολύ περισσότερο να εντοπίσουν την παράβλεψη στοιχείων. Μπορούν εν ολίγοις να αναγκάσουν να ξανανοίξει η υπόθεση με παράθεση στοιχείων που δεν έχουν ληφθεί υπόψην και να κάνουν νομικές κινήσεις που θα οδηγήσουν και πάλι σε νέα έρευνα.

Συνεπώς η αθωότητα της Δικαιοσύνης και των ως σήμερα εμπλεκόμενων, δεν είναι παρά η κουτοπονηριά τους. Αλλά υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο.

Απόσπασμα από το Editorial στο Documento της Κυριακής. Του Κώστα Βαξεβάνη 

πηγη: vathikokkino.gr

Μαύρα σύννεφα εξαπλώνονται για τη διεθνή οικονομία σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις που ανακοίνωσε το ΔΝΤ για κάμψη της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης 2022 εξαιτίας της εξάπλωσης της Όμικρον σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μάλιστα, το ΔΝΤ προβλέπει μεγαλύτερο βάθεμα του πληθωρισμού και ακρίβεια, η οποία δεν φαίνεται να υποχωρεί σύντομα -σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι «σε ένα μήνα θα έχουμε ξεμπερδέψει». Ακόμη, ο υπερεθνικός Οργανισμός ανέφερε ότι η κάμψη της παγκόσμιας ανάπτυξης θα επηρεάσει αισθητά την κινεζική οικονομία.

Η δανειοδότρια υπηρεσία για 190 χώρες παγκοσμίως σημειώνει ότι η οικονομία θα μεγεθυνθεί μόνο κατά 4,4% εντός του έτους, σε αντίθεση με τις εκτιμήσεις της τρεις μήνες πριν για 4,9% και σίγουρα πολύ χαμηλότερα από τις υπερ-αισιόδοξες περσινές προβλέψεις για 5,9% οικονομική ανάπτυξη το 2022.

Σε ό,τι αφορά στην πλανητική υπερδύναμη των ΗΠΑ, την μεγαλύτερη -προς το παρόν- οικονομία παγκοσμίως, η ανάπτυξη προβλέπεται για 4%, αντίθετα με 5.2% που προβλεπόταν τον Οκτώβριο. Ούτε οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που εισάγει ο Τζο Μπάιντεν, πάντως, δίνουν κάποια προοπτική οικονομικής ανάκαμψης, σύμφωνα με το ΔΝΤ.

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι υπόλοιποι παίκτες της παγκόσμιας παραγωγικής καπιταλιστικής παραγωγής και διανομής αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της διατάραξης της εφοδιαστικής αλυσίδας, που στις ΗΠΑ έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.

Παράλληλα, η οικονομία της Κίνας αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 4,8% φέτος, ενώ οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ τον Οκτώβριο προέβλεπαν ανάπτυξη κατά 5,6 ποσοστιαίες μονάδες. Σημειώνεται ότι η περσινή ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας κατέγραψε 8,1%, γεγονός που συνιστά σοβαρή κάμψη για φέτος. Σύμφωνα με τον διεθνή δανειοληπτικό οργανισμό, η αυστηρή πολιτική της Κίνας για την αντιμετώπιση της πανδημίας έχει σοβαρό αντίκτυπο στην παραγωγή της.

Ακόμη, 19 χώρες της ΕΕ προβλέπεται να καταγράψουν ανάπτυξη κατά 3,9% φέτος, ενώ πέρυσι η οικονομική ανάπτυξη της Ένωσης άγγιξε το 5,2%.

Τέλος, η Ιαπωνία  είναι μία από τις μεγάλες οικονομίες της έκθεσης που εκτιμάται ότι θα σημειώσει θετική οικονομική ανάπτυξη το 2022 κατά 3,3%, σε σχέση με πέρυσι που κατέγραψε 1,6%.

πηγη: efsyn.gr