Η ακροδεξιά της Γερμανίας, την Κυριακή1 Σεπτεμβρίου, με το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), ήταν ο μεγάλος νικητής των περιφερειακών εκλογών, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική περίοδο, στη Θουριγγία και Σαξονία.

Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), με επικεφαλής τον Μπγιόρν Χόκε, κέρδισε τις εκλογές στη Θουριγγία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι οποίες του πιστώνουν 32,8% των ψήφων, μπροστά από το συντηρητικό Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα CDU (24,3%).

Στη γειτονική Σαξονία, το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα (της πρώην καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, προηγείται με μικρή διαφορά (31,9%), και εδώ ακολουθείται στενά από το AfD (30,6%). Οι Σοσιαλδημοκράτες του καγκελάριου Όλαφ Σολτς υπέστησαν άλλη μια εκλογική υποχώρηση, με αποτέλεσμα μεταξύ 6,1% και 7,4% και στα δύο ομόσπονδα κρατίδια. Με 5,1% των ψήφων στη Σαξονία (-3,5%), οι Πράσινοι θα παραμείνουν λίγο πάνω από το όριο του 5% που απαιτείται για να εκπροσωπηθούν στο περιφερειακό κοινοβούλιο- από την άλλη πλευρά, δεν θα έχουν πλέον κανέναν βουλευτή στη Θουριγγία, όπου συγκέντρωσαν μόλις 3,2% (-2%). Όσον αφορά το Κόμμα των Φιλελευθέρων Δημοκρατών (FDP), η πανωλεθρία του είναι ακόμη πιο πικρή: ήδη απόν από το Κοινοβούλιο της Σαξονίας από το 2014, αυτή τη φορά εκδιώχθηκε από το Κοινοβούλιο της Θουριγγίας, όπου έλαβε μόλις το 1% των ψήφων.

Επιπτώσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων

Οι εκλογές είναι πλήγμα για την αντιδημοφιλή κυβέρνηση συνασπισμού του καγκελάριου με τους Πράσινους και τους φιλελεύθερους του FDP, ένα χρόνο πριν από τις γενικές εκλογές του 2025.

Παρά τη νίκη, είναι απίθανο το κόμμα AfD να ηγηθεί κυβέρνησης , καθώς τα άλλα κόμματα έχουν δηλώσει ότι αρνούνται να συνεργαστούν σε συνασπισμό μαζί του.

Το AfD έχει λάβει «σαφή εντολή διακυβέρνησης», δήλωσε ο συν-επικεφαλής του κόμματος σε εθνικό επίπεδο, Τίνο Χρουπάλλα, λέγοντας ότι είναι έτοιμος «να συζητήσει με όλα τα κόμματα» για να βρεθεί η απόλυτη πλειοψηφία. «Οι ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι δεν σχηματίζουμε συνασπισμό με το AfD», δήλωσε ο Κάρστεν Λίνεμαν, γενικός γραμματέας των Συντηρητικών, που θέλει να σχηματίσει κυβέρνηση.

Οι Πράσινοι αποχωρούν από το κοινοβούλιο της Θουριγγίας και οι Φιλελεύθεροι του FDP δεν θα εκπροσωπούνται πλέον σε καμία από τις περιφερειακές συνελεύσεις. Η Θουριγγία και η Σαξονία, οι οποίες έχουν σημαντικά προνόμια στους τομείς της εκπαίδευσης και της ασφάλειας, θα μπορούσαν να κυβερνηθούν από ευρείες, ετερόκλητες συμμαχίες που συνδυάζουν τη δεξιά και την αριστερά.

Πολιτικές αναταράξεις

Οι εκλογές στα δύο αυτά κρατίδια διεξήχθησαν λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα μετά την δολοφονία τριών ανθρώπων με μαχαίρι, από ένα Σύρο στο Σόλινγκεν, στα δυτικά της χώρας, η οποία συγκλόνισε τη χώρα και αναζωπύρωσε μια έντονη συζήτηση για τη μετανάστευση. Οι ηγέτες του AfD προσπάθησαν να επωφεληθούν από το σοκ που προκάλεσε η πράξη, κατηγορώντας τις διαδοχικές ομοσπονδιακές κυβερνήσεις ότι έσπειραν «χάος».

Μετά από αυτή την επίθεση από το φερόμενο ως δράστη -που είναι ύποπτος για διασυνδέσεις με την τζιχαστική οργάνωση «Ισλαμικό κράτος»- η κυβέρνηση Σολτς ανακοίνωσε αυστηρότερους κανόνες για την οπλοφορία και τον έλεγχο της μετανάστευσης.

Το AfD, ένα κατά βάση ευρωσκεπτικιστικό κόμμα την εποχή της ίδρυσης του (το 2013), έγινε πιο ακραίο μετά τη μεγάλη μεταναστευτική κρίση του 2015, την πανδημία Covid-19 και στη συνέχεια τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος αποδυνάμωσε τη Γερμανία -την κορυφαία οικονομική δύναμη της Ευρώπης. Οι κυρώσεις στη Ρωσία προκάλεσαν μείωση ως ελαχιστοποίηση του εισαγόμενου αερίου, καταβαράθρωση της βιομηχανίας και εκτίναξη του πληθωρισμού στα ύψη.

Τους τελευταίους μήνες το AFD σημείωσε αρκετές εκλογικές επιτυχίες, πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει σημειώσει ποτέ, στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Έχει κερδίσει τους πολίτες με τη σφοδρή αντιμεταναστευτική ρητορική του και τις εκκλήσεις του για τερματισμό των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, μια θέση που είναι πολύ δημοφιλής στις περιοχές της πρώην κομμουνιστικής ΓΛΔ όπου ο φόβος του πολέμου έχει βαθιές ρίζες. Σημειωτέον ότι η πρώην ΓΛΔ έχει αποδειχθεί γόνιμο έδαφος για το κόμματου AfD, λόγω των επίμονων ανισοτήτων μετά την επανένωση το 1990 και μιας βαθιάς δημογραφικής κρίσης που συνδέεται με την αποχώρηση των νέων προς άλλες περιοχές, κυρίως λόγω της άνισης οικονομικής μεταχείρισης των πρώην ανατολικογερμανικών πληθυσμών και φυσικών πόρων.

Άνοδος της Βάγκεκνεχτ

Ενώ το AfD είναι ο μεγάλος νικητής αυτών των δύο περιφερειακών εκλογών, ένα άλλο κόμμα έχει λόγο να είναι ικανοποιημένο από τα αποτελέσματα της Κυριακής: η Συμμαχία Σάρα Βάγκεκνεχτ (BSW). Το κόμμα αυτό, που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο από την πρώην επικεφαλής του αριστερού κόμματος Ντι Λίνκε, Σάρα Βάγκεκνεχτ η οποία είναι επίσης μέλος της Μπούντεσταγκ, και υπερασπίζεται ένα πρόγραμμα πολύ γενναιόδωρο, αλλά αποφασιστικά συντηρητικό σε κοινωνικά ζητήματα, κέρδισε το 11,8% των ψήφων στη Σαξονία και το 15,8% στη Θουριγγία.

Το κίνημα που ιδρύθηκε στη Γερμανία από τη Σάρα Βνγκενεχτ μοιράζεται τον ίδιο ευρωσκεπτικιστικό λαϊκισμό με εκείνον του Ζαν-Λυκ-Μελενσόν εξηγεί ο Έκχαρτ Ζέσσε καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Τσέμνιτζ, σε άρθρο του στη Le Monde (22 Σεπτεμβρίου 2018 ).

Παράλληλα το κόμμα BSW, με τη θεαματική επέλαση του , ξεπερνώντας το 10% και στα δύο ομόσπονδα κρατίδια, ετοιμάζεται να παίξει τον ρόλο του διαιτητή στον σχηματισμό των τοπικών κυβερνήσεων. Όπως και το AfD, το BSW κέρδισε τους ψηφοφόρους με τη σφοδρή αντιμεταναστευτική του στάση και το αίτημά του για τερματισμό των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, μια δημοφιλή θέση σε αυτές τις περιοχές της πρώην ΓΛΔ.

H Σ. Βάγκενκνεχτ εγκατέλειψε το Λίνκε στα τέλη του 2023, επειδή θεώρησε ότι αυτό το κόμμα της είχε γίνει η φωνή μιας «αριστεράς του lifestyle, αφοσιωμένης στη διαφορετικότητα και τα ανοιχτά σύνορα και ενάντια στον ρατσισμό και την κλιματική αλλαγή». Πρόκειται ασφαλώς για «έντιμους» σκοπούς, αλλά κατά την άποψή της «ενδιαφέρουν κυρίως μορφωμένους ανθρώπους στις μεγαλουπόλεις», με κίνδυνο «να δημιουργηθεί δυσαρέσκεια στους λιγότερο προνομιούχους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν την εντύπωση ότι δεν τους μιλάμε για τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας».

Στην αγροτική Θουριγγία, η οποία καλύπτεται από απέραντα δάση και δεν έχει μεγάλες μητροπόλεις, η προσέγγιση αυτή είναι πολύ δημοφιλής. Γεννημένη η ίδια στην Ιένα, την οικονομική πρωτεύουσα της περιοχής, η Σ. Βάγκεκνεχτ την έχει καταστήσει ένα από τα βασικά σημεία της εκστρατείας της. Και έχει σαφώς απήχηση, αν κρίνει κανείς από το χειροκρότημα που αποσπά, όταν αστειεύεται για τους «μοντέρνους ανθρώπους στις μεγάλες πόλεις που πίνουν γάλα βρώμης και ματσιάτο, ψωνίζουν από βιολογικά καταστήματα και οδηγούν ηλεκτρικά ποδήλατα», όπως έκανε στη συνάντηση που πραγματοποίησε στην Πλας ντ’ Άλτενμπουργκ στις 20 Αυγούστου μπροστά σε σχεδόν 400 άτομα. Παρών ήταν και ο σύζυγός της, Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (1995-1999), βραχύβιος υπουργός Οικονομικών υπό τον Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-1999) και συνιδρυτής, το 2007, του Ντι Λίνκε, από το οποίο τελικά επίσης αποχώρησε.

Παράπλευρο θύμα το Λίνκε

Το κύριο παράπλευρο θύμα αυτής της ραγδαίας ανόδου είναι το Ντι Λίνκε, το κόμμα αυτό, το οποίο βρισκόταν σε βαθιά κρίση, κατέρρευσε κυριολεκτικά. Στη Σαξονία, το 4,5% του (-5,9%) δεν θα του επιτρέψει να παραμείνει εκπροσωπούμενο στο περιφερειακό κοινοβούλιο της Δρέσδης. Στη Θουριγγία, το μοναδικό από τα δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια της χώρας όπου κατείχε την εκτελεστική εξουσία, το Ντι Λίνκε έπεσε στο 13,1%, 18 μονάδες χαμηλότερα από το 2019, παρά τη δημοτικότητα του απερχόμενου υπουργού-προέδρου, Μπότο Ραμέλοουτου οποίου ο πραγματισμός είχε εκτιμηθεί ακόμη και από τους αντιπάλους του.

Πάντως στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου, όταν το BSW κέρδισε το 6,2% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο και πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμά του στη Θουριγγία (15%), οι μετεκλογικές αναλύσεις έδειξαν ότι προσέλκυσε μια μεγάλη πλειοψηφία πρώην ψηφοφόρων του SPD και του ντι Λίνκε και απομείωσε το εκλογικό σώμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) και του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP), αλλά πολύ λιγότερο εκείνο του AfD.

Η φιλορωσική τοποθέτηση

Παρά τις διαφορές τους, το AfD και το νέο κόμμα της Σ. Βάγκεκνεχτ, τα οποία κέρδισαν σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα την Κυριακή, έχουν ως κοινό σημείο ότι ζητούν τον τερματισμό της υποστήριξης προς το Κίεβο, στενότερους δεσμούς με τη Μόσχα και μια πολύ πιο σταθερή μεταναστευτική πολιτική και πολιτική μέτρων ασφαλείας.

Υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Μόσχας και της επανέναρξης των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου και κατά της εγκατάστασης αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στο γερμανικό έδαφος, που ανακοίνωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην τελευταία σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, η Σ. Βάγκενκνεχτ προειδοποίησε: «Θα συμμετέχουμε μόνο σε περιφερειακές κυβερνήσεις που παίρνουν σαφή θέση υπέρ της διπλωματίας και κατά του πολέμου», δήλωσε στα τέλη Ιουλίου. Θέτοντας αυτούς τους όρους, η γυναίκα που δεν είναι η ίδια υποψήφια -είναι μέλος της Μπούντεσταγκ και σκοπεύει να παραμείνει- ασκεί πίεση στο CDU, το οποίο, στη Θουριγγία όπως και στη Σαξονία, μπορεί να χρειαστεί να σχηματίσει συμμαχία με το BSW αν θέλει να ηγηθεί των επόμενων περιφερειακών κυβερνήσεων.

Τα εκλογικά σώματα επιλέγουν την ψήφο τους στη βάση του κόστους και της ποιότητας ζωής τους. Όταν αυτή η ποιότητα και το κόστος ζωής γίνονται αβάσταχτα, οι άνθρωποι στήνουν ευήκοον ους στους κομίζοντες εύκολες και δήθεν αποτελεσματικές λύσεις, χαρισματικών ανθρώπων ή δυνατών και πλουσίων συμμάχων. Όμως εδώ η κρίση είναι παγκόσμια και η Γερμανία, λόγω της υποταγής της στις προσδοκίες των ΗΠΑ και της Δύσης, έχει μποϋκοτάρει η ίδια τη βιομηχανία της με τις κυρώσεις στη Ρωσία στερώντας της την φτηνή ενέργεια.

Η καταιγίδα ήταν προβλέψιμη. Ξέσπασε το βράδυ της Δευτέρας 2.9.24 με την ανακοίνωση της Φολγκσβάγκεν για πιθανό κλείσιμο εργοστασίων στη Γερμανία. Ήταν ένα βαθύ πολιτισμικό σοκ για μια χώρα που για πάνω από έναν αιώνα έχει τοποθετήσει τη βιομηχανία στο επίκεντρο του κοινωνικού της μοντέλου.

Η χαλυβουργία Τύσσεν ετοιμάζει ένα τεράστιο σχέδιο αναδιάρθρωσης και, σύμφωνα με το Ρόιτερς, η αμερικανική κατασκευάστρια ηλεκτρονικών Ίντελ πρόκειται να παρουσιάσει στο διοικητικό της συμβούλιο σε λίγες εβδομάδες ένα σχέδιο περικοπής κόστους, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στο πάγωμα ή στην εγκατάλειψη του γιγαντιαίου εργοστασιακού της σχεδίου στο Μαγδεμβούργο (Σαξονία). Μια επένδυση σχεδόν 30 δισεκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβανομένων 10 δισεκατομμυρίων ευρώ σε επιδοτήσεις, για την παραγωγή της τελευταίας γενιάς τσιπ.

Η Γερμανία βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της καταιγίδας, επειδή είναι το νευραλγικό κέντρο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά οι καμπάνες συναγερμού χτυπούν παντού. Στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, ο όμιλος Stellantis βρίσκεται αντιμέτωπος με την οργή της ιταλικής κυβέρνησης από τότε που ανακοίνωσε τον Ιούνιο ότι αναστέλλει τα σχέδιά του για την κατασκευή εργοστασίου μπαταριών στο Termoli, στα νότια της χώρας. Οι απανταχού κατασκευαστές αναδιπλώνουν τον καμβά εδώ και αρκετούς μήνες μπροστά στα σύννεφα που μαζεύονται.

Οι αιτίες είναι γνωστές και μπορούν να αποδοθούν στην παγκόσμια αταξία που δημιούργησαν η υγειονομική και γεωπολιτικές κρίσεις των τελευταίων ετών. Η πορεία προς το τέλος της πανδημίας προκάλεσε παγκόσμιο πληθωρισμό, ο οποίος αντιμετωπίστηκε με αύξηση των επιτοκίων. Αυτά έδωσαν έμπνευση στην οικονομία μέχρι το σημείο της ζήτησης. Αλλά έβλαψαν επίσης τους εθνικούς προϋπολογισμούς και τα περιθώρια ελιγμών τους. Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη στην αγορά αυτοκινήτου σταμάτησε, συμπεριλαμβανομένου του τομέα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αλλά και οι πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη Γερμανία μειώθηκαν κατά 37% τον Ιούλιο μετά τον απότομο τερματισμό των επιδοτήσεων αγοράς. Σε αυτή την πτώση της ζήτησης προστίθενται η αύξηση του κόστους και ο ανταγωνισμός από την Κίνα.

Οι πιο ευάλωτοι αποδέκτες όλης αυτής της αναταραχής τελικά είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα στις πιο ευάλωτες περιοχές όπως είναι η πρώην ΛΔΓ.

Μονάχα η συσπείρωση των εργαζομένων , η κατανόηση των σημερινών συνθηκών και η διεκδίκηση μέχρι τέλους των λύσεων υπέρ όλων και υπέρ του πλανήτη μπορεί να μας δώσει φως στο βάθος του τούνελ…

Πηγή : Διαδικτυακή Lemonde.fr

Πηγή: kommon.gr

Υπάρχει μια χαρακτηριστική σκηνή για τον ανθρωπότυπο του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια πολλές αλλά μία είναι πολύ ταιριαστή με όσα σήμερα λαμβάνουν χώρα. Θυμόμαστε όλοι (μάλλον) την περίφημη σκηνή κατά την οποία σε ένα συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η πλειοψηφία είχε ψηφίσει αντίθετα προς την επιθυμία του Αλέξη Τσίπρα. Ο αδιαμφισβήτητος τότε πρόεδρος (καθότι υποτίθεται ότι ήταν «άχαστος») κάλεσε τους συνέδρους να ξαναψηφίσουν αφού αναρωτηθούν αν όντως ήθελαν να διαφωνήσουν μαζί του. Η ψηφοφορία επαναλήφθηκε και το αποτέλεσμα τελικώς «διορθώθηκε».

Ή πάλι μπορούμε να θυμηθούμε το μένος της τότε ηγετικής ομάδας και των κολλητών τους «τρολ» κατά το καλοκαίρι του 2015, εναντίον όσων αρνήθηκαν να υπογράψουν μνημόνιο προδίδοντας το «Όχι» του ελληνικού λαού. Ή τις στενές φιλίες με τον Νετανιάχου, την αγωνία της τότε ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι είναι πιο φιλοαμερικανοί από τη δεξιά, τα τυχοδιωκτικά ανοίγματα στην καραμανλική δεξιά, τα «μπρος-πίσω» με τους ολιγάρχες και τόσα άλλα τα οποία είχαν ως μόνο σταθερό άξονα την ανάγκη ενός πολιτικού σχηματισμού να διασφαλίζει ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι από το εσωτερικό του θα διατηρούσαν την πρόσβασή τους στην κυβερνητική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα και με τη συμμετοχή όλης της ηγετικής του ομάδας (μηδενός εξαιρουμένου εξ όσων έμειναν το καλοκαίρι του 2015) μετασχηματίστηκε σε έναν συνδυασμό τυπικού εξωκοινοβουλευτικού αριστερισμού ως προς τη μικρόνοη εξουσιαστικότητα μιας χούφτας ανθρώπων χωρίς κοινωνική αντιστοίχηση και έρεισμα και τυπικού αστικού κόμματος ως προς την εξάρτησή του από την πρόσβαση στην κρατική εξουσία (και επομένως την απορρόφησή του από τα συμφέροντα και τις δυνάμεις που όντως την ασκούν).

Έτσι και εξαιτίας αυτών, μεταξύ άλλων ο Τσίπρας επέλεξε (προφανώς κατόπιν παροτρύνσεων) να τοποθετήσει τον Κασσελάκη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας ενώ όλοι μαζί του επέτρεψαν να είναι υποψήφιος. Και επιπλέον, εξαιτίας όλων των παραπάνω και της απέχθειας που αυτά εμπέδωσαν στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ (ή μάλλον σε αυτό το ευκαιριακό άθροισμα ανθρώπων με το οποίο επέλεξαν να αντικαταστήσουν τη βάση τους και στον ΣΥΡΙΖΑ) ο Κασσελάκης σε ένα μήνα πήρε το κόμμα από τους παλιότερους και νεότερους γραφειοκράτες του. Τόσο από εκείνους που θεωρούν ότι είναι επαρκώς επαναστάτες ώστε μπορούν και ένα μνημόνιο ακόμα να το βαφτίσουν αριστερό, όσο και από τους άλλους που νομίζουν ότι έχουν στο τσεπάκι τους τους παλαιούς ψηφοφόρους τους ΠΑΣΟΚ και επομένως ότι μπορούν να τους διαπραγματευτούν με όποιον θέλουν, όποτε θέλουν.

Η σημερινή κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η κρίση μιας ιδεολογίας (ή τέλος πάντων σπαραγμάτων μιας ιδεολογικής γραμμής) η οποία συγκολλήθηκε όπως- όπως το 2010-2012 και καταστράφηκε το 2015 φέρνοντας στο φως και γιγαντώνοντας τον παραγοντισμό και τον στείρο κυβερνητισμό όσων γλυκάθηκαν από την επαφή με την κυβερνητική εξουσία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η ιδεολογική και ουσιαστικώς προγραμματική σύγκρουση με τον Κασσελάκη από πλευράς των αμφισβητιών του είναι ανύπαρκτη. Και ποιος θα μπορούσε να την ασκήσει άλλωστε; Οι υπουργοί των μνημονίων θα μπορούσαν να τον εγκαλέσουν για δεξιά απόκλιση; Όσες και όσοι συνωθούνται στην πρεσβεία των ΗΠΑ θα μπορούσαν να τον κατηγορήσουν ότι είναι άνθρωπος των ΗΠΑ; Οι άνθρωποι που πέρασαν μνημόνιο μαζί με τον Μητσοτάκη μπορούν να μιλήσουν για αντί-μητσοτακισμό έστω; Ή πολύ περισσότερο όσοι τρέμουν στην ιδέα να ασχοληθούν με τα πραγματικά και στρατηγικά ζητήματα της εποχής επειδή θα πρέπει να αναμετρηθούν με τις ανεπάρκειές τους, με τις επιλογές τους και με τους φίλους τους στην ολιγαρχία;(πολυκεντρικός κόσμος, ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, πραγματική έξοδος από τη μνημονική πραγματικότητα, σύγκρουση με την ολιγαρχία και πολλά άλλα).

Ο τρόπος που αντιπολιτεύονται τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, μόνο καλό κάνει στον Κασσελάκη. Του επιτρέπουν να καταδεικνύει την υποκρισία του ηγετικού στελεχιακού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός δυναμικού που διακατέχεται από μόνο ένα άγχος: ποιος θα τους κάνει κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα δε, ότι το άγχος είναι να πέσει ο Μητσοτάκης για το καλό του λαού ακούγονται από τα συγκεκριμένα χείλη περισσότερο ως σκετς από επιθεώρηση.

Αυτό που κάνει ο Κασσελάκης έξοχα (ίσως το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει καλά) είναι να ξεμπροστιάζει τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κασσελάκης δεν έχει ιδεολογική επάρκεια, κομματική αντίληψη, ικανότητα να συνθέσει προγραμματικό λόγο, ούτε καν ένα ιδιαιτέρως σημαντικό επικοινωνιακό χάρισμα. Ήρθε διόλου τυχαία «φυτεμένος» από συγκεκριμένα συμφέροντα. Αλλά μπορεί να κάνει ένα πράγμα: να βγάζει στη φόρα τα «άπλυτα» των αντιπάλων του μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν είναι ένας από αυτούς. Οι αντίπαλοί του δε, έχουν τόσα «άπλυτα», τόσους «σκελετούς στην ντουλάπα» ώστε είναι αδύνατον να κρυφτούν.

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν ίδιο στον πυρήνα του με το πρόβλημα του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι είναι κόμματα της αριστεράς/κεντροαριστεράς αλλά δεν έχουν αριστερούς ανθρώπους (κομμουνιστές, σοσιαλιστές) στο εσωτερικό τους και ειδικότερα στα ηγετικά τους κλιμάκια. Δεν έχουν πολύ περισσότερο τις οργανωμένες δυνάμεις οι οποίες θα μπορούσαν να βάλουν πραγματικά δύσκολα στις ηγεσίες των κομμάτων αυτών, να στρατεύσουν κόσμο στα εν λόγω κόμματα και να τους δώσουν εν τέλει ιδεολογική, προγραμματική και οργανωτική δυναμική. Για την ακρίβεια, η αντιπολίτευση στον Κασσελάκη (όπως και στον Ανδρουλάκη) περισσότερο φοβάται την πιθανότητα ενός ανοίγματος προς τα αριστερά από ό,τι επιθυμεί την ανατροπή του νυν προέδρου. Εξ αυτού του λόγου τα εν λόγω κόμματα δεν μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικά στη ΝΔ όποιον και να βάλουν επικεφαλής. Για τον ίδιο επίσης λόγο είναι αρκετά πιθανό ακόμα και νέα κάλπη να στηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ ο νικητής να είναι και πάλι ο Κασσελάκης. Η αντιπάθεια των πολλών προς τη γραφειοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει (ακόμα τουλάχιστον) ακόμα και το ένστικτο επιβίωσης.

Πηγή: kosmodromio.gr

Πώς θα διαμορφωθεί ο πληθυσμός της Γης στο άμεσο μέλλον. Πρόβλεψη “καμπανάκι” του ΟΗΕ.

Όλο και περισσότερο λάδι στη φωτιά του πολέμου ρίχνουν η επίθεση του Ουκρανικού στρατού εντός της Ρωσίας και η συζήτηση για την χρήση ΝΑΤΟικών όπλων σε χτυπήματα βαθιά μέσα στη Ρωσία.

Επικαλούμενο τον Ρώσο υφυπουργό Εξωτερικών, Σ. Ριαμπκόφ, το πρακτορείο ειδήσεων TASS μετέδωσε ότι η Ρωσία θα κάνει αλλαγές στο πυρηνικό της δόγμα, «ως απάντηση στις ενέργειες της Δύσης» στη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Οι εργασίες για αυτές τις αλλαγές «βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο», είπε ο Σ. Ριαμπκόφ, αποφεύγοντας να δώσει ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και κυρίως να περιγράψει αυτές τις αλλαγές.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλ. Πούτιν, είχε αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, λέγοντας ότι «το ρωσικό πυρηνικό δόγμα είναι ένα ζωντανό έγγραφο, το οποίο θα μπορούσε να τροποποιηθεί εάν χρειαστεί».

Το ισχύον πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας, το οποίο καθορίστηκε ο 2020, αναφέρει ότι η χώρα μπορεί να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά της όπλα εάν δεχθεί επίθεση με πυρηνικά ή άλλα όπλα μαζικής καταστροφής, εάν υπάρχει επαληθευμένη πληροφορία για εκτοξεύσεις με πυρηνικά κατά της Ρωσίας, καθώς επίσης σε περίπτωση συμβατικής επίθεσης κατά της Ρωσίας, εάν απειλείται η ίδια η ύπαρξη του κράτους.
Μπαράζ Ουκρανικών επιθέσεων με drones στη Ρωσία

Η Ουκρανία εξαπέλυσε κύματα επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στοχοποιώντας σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και διυλιστήριο βαθιά μέσα στη Ρωσία.

Σύμφωνα με Ρώσους αξιωματούχους και ρωσικά μέσα, από τα συντρίμμια των drones προκλήθηκε πυρκαγιά στο διυλιστήριο της Μόσχας και στον σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Κονάκοβο στην περιφέρεια του Τβερ, έναν από τους μεγαλύτερους στην κεντρική Ρωσία.

Ο περιφερειάρχης της Τβερ, Ίγκορ Ρουντένια, δήλωσε πως έχει ξεσπάσει πυρκαγιά στην πόλη Κονάκοβο όμως η παροχή αερίου και η ηλεκτροδότηση δεν έχουν διακοπεί.

Άλλος Ρώσος αξιωματούχος δήλωσε πως η Ουκρανία επιχείρησε να χτυπήσει επίσης τον σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Κασίρα στην περιοχή της Μόσχας με τρία μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά δεν έχει ξεσπάσει πυρκαγιά και δεν υπάρχουν ζημιές.

Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανακοίνωσε πως μονάδες της αντιαεροπορικής άμυνας κατέστρεψαν 158 μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εκτοξεύθηκαν από την Ουκρανία στη διάρκεια της νύχτας, περιλαμβανομένων εννέα πάνω από τη Μόσχα και τη γύρω περιοχή.
«Δύσκολή η κατάσταση» στην ανατολική Ουκρανία

Παρά την ουκρανική επίθεση στην ρωσική περιοχή του Κουρσκ, ο Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας συνεχίζουν την προέλαση τους στην ανατολική Ουκρανία, εκμηδενίζοντας τα οφέλη από την πολυδιαφημισμένη αντεπίθεση του ουκρανικού στρατού.

Ο διοικητής των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, Ολ. Σίρσκιι, παραδέχθηκε σήμερα πως η κατάσταση είναι «δύσκολη» σε αυτό το μέτωπο, υποστηρίζοντας βέβαια πως όλες οι απαραίτητες αποφάσεις «λαμβάνονται χωρίς καθυστέρηση».

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters, AFP, TASS)

Πηγή: 902.gr

Οι μαχητές των Χούθι έδωσαν στη δημοσιότητα πλάνα που δείχνουν μασκοφόρους να επιβιβάζονται και να πυροδοτούν βόμβες στο πλοίο Sounion, το δεξαμενόπλοιο με ελληνική σημαία της Delta Tankers,  στην Ερυθρά Θάλασσα.

Το σύντομο βίντεο που έχει αναρτήσει στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X ο εκπρόσωπος των Χούθι, Yahya Saree, έρχεται μια εβδομάδα αφότου το βρετανικό πολεμικό ναυτικό δήλωσε ότι είχε εντοπίσει φωτιές στο πλοίο.

Το πλοίο μετέφερε 150.000 τόνους ιρακινού αργού πετρελαίου και το Πεντάγωνο δήλωσε ότι φαίνεται να διαρρέει πετρέλαιο, αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας μεγάλης περιβαλλοντικής καταστροφής στη ζωτικής σημασίας θαλάσσια οδό.

مشاهد اقتحام وإحراق السفينة اليونانية (SOUNION) في البحر الأحمر والتي قامت الشركة المالكة لها بانتهاك قرار حظر الدخول إلى موانئ فلسطين المحتلة. pic.twitter.com/yGKgUNaIuh

— العميد يحيى سريع (@army21ye) August 29, 2024

Ωστόσο, με νεότερη ενημέρωση η EUNAVFOR ASPIDES, δήλωσε ότι δεν υπήρξε διαρροή πετρελαίου, με αποτέλεσμα μία εκπρόσωπος του Πενταγώνου να προσθέσει την Πέμπτη ότι τα βαρέλια με πετρέλαιο στο Sounion ήταν άθικτα, αλλά «το ίδιο το πλοίο» είχε διαρροή πετρελαίου.

Οι Χούθι, που εδρεύουν στην Υεμένη, έχουν βάλει στο στόχαστρο εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα από τα τέλη του περασμένου έτους, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Χαμάς για τον πόλεμο που διεξάγει με το Ισραήλ στη Γάζα.

Το βίντεο διάρκειας 2:39 λεπτών παρέχει επιβεβαίωση ότι το Sounion πυρπολήθηκε από εκρηκτικά. Η Ελλάδα πρόκειται να ηγηθεί μιας πολυεθνικής προσπάθειας για τη διάσωση του δεξαμενόπλοιου, αφού οι Χούθι δήλωσαν ότι θα επιτρέψουν την πρόσβαση σε αυτό με σκοπό την ρυμούλκηση του.

Το βίντεο της Πέμπτης δείχνει μασκοφόρους που κρατούν όπλα τύπου Καλάσνικοφ να επιθεωρούν το άδειο τάνκερ και περιλαμβάνει εικόνες από τη γέφυρα του πλοίου, όπου επικρατεί ακαταστασία.

Τα πλάνα περιέχουν μια σκηνή που δείχνει τα εκρηκτικά που έχουν τοποθετηθεί και στη συνέχεια εστιάζουν σε πολλά πλάνα με τουλάχιστον έξι εκρήξεις σε όλο το μήκος του δεξαμενόπλοιου.

Σημειώνεται ότι οι Χούθι συμφώνησαν να επιτρέψουν στα ρυμουλκά να απομακρύνουν το πλοίο. Σε περίπτωση μεγάλης πετρελαιοκηλίδας, θα υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις για τις ακτές της Υεμένης και των γειτονικών χωρών.

Σύμφωνα με το σχέδιο διάσωσης, το πετρέλαιο θα μεταφορτωθεί σε άλλο πλοίο, ενώ το Sounion θα ρυμουλκηθεί σε ασφαλές λιμάνι, πιθανότατα στο Τζιμπουτί.

Ελληνικά, γαλλικά και ιταλικά πλοία της ευρωπαϊκής ναυτικής επιχείρησης «Ασπίδες» θα το συνοδεύσουν, ενώ Σαουδάραβες πιθανότατα θα επιβλέπουν τη μεταφορά πετρελαίου, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Το σχέδιο ρυμούλκησης είναι αποτέλεσμα στενού συντονισμού μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, Ευρωπαίων εταίρων και βασικών περιφερειακών παραγόντων, όπως ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, αναφέρει το Bloomberg, προσθέτοντας ότι η Αθήνα προχώρησε και σε σχετική ανεπίσημη συνεννόηση με την Τεχεράνη, η οποία υποστηρίζει τους μαχητές Χούθι.

Το χωρητικότητας 164,000 dwt δεξαμενόπλοιο (κατασκευής 2006) δέχθηκε επίθεση στις 23 Αυγούστου 2024.

 

Πηγή: mononews.gr

Σαρωτικές αλλαγές προετοιμάζει η κυβέρνηση στο έτσι κι αλλιώς γλίσχρο επίδομα ανεργίας που παραμένει καθηλωμένο σε τραγικά χαμηλά επίπεδα – 509 ευρώ με προσαύξηση 10% – ακόμα και μετά τις πενιχρές προσαυξήσεις λόγω των αντίστοιχων αυξήσεων στον κατώτατο μισθό με τον οποίο είναι συνδεδεμένο. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από 15 χρόνια, το 2009 το επίδομα ήταν στα 461,5 ευρώ με πολύ χαμηλότερο κόστος διαβίωσης…

Η κυβέρνηση με περισσό θράσος μιλά για «πιο δίκαιο» και «ανταποδοτικό» επίδομα αλλά αυτό που απεργάζεται είναι η σαρωτική μείωση των ποσών που διαθέτει η ΔΥΠΑ στο πιο ευάλωτο στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό κομμάτι της εργατικής τάξης, τους ανέργους.

«Η σκέψη είναι στην αρχή της περιόδου της ανεργίας να είναι πιο υψηλό το επίδομα, να είναι εμπροσθοβαρές και μετά να βαίνει μειούμενο για να σου δίνει ένα κίνητρο για να βρεις δουλειά» κατά την υπουργό Εργασίας Ν. Κεραμέως. Η λογική του να παίρνει ο άνεργος περισσότερα στην αρχή, όταν πετιέται στο δρόμο της ανεργίας και μετά το ποσό αυτό να του το πετσοκόβει η ΔΥΠΑ ως… κίνητρο για να βρει δουλειά είναι η λογική του κυβερνητικού παραλόγου, που θέλει να ωθήσει τους ανέργους σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας υπό άθλιες συνθήκες όπως άλλωστε έιναι και οι περισσότερες «νέες θέσεις εργασίας» σε τουρισμό, εστίαση, αγροτικό τομέα κ.α.

Το βασικό ζητούμενο για την κυβέρνηση είναι πώς θα δώσει ακόμα λιγότερα για τους ανέργους όταν ο πακτωλός εκατομμυρίων μεγαλώνει ως επιδοτήσεις και «κίνητρα» για το κεφάλαιο και την εργοδοσία που ανοίγει θέσεις εργασίας με τα χρήματα της ΔΥΠΑ ως επιδότηση σε ασφαλιστικές εισφορές και μισθούς.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2024, με ανεργία περίπου 10,6%, το ύψος της δαπάνης του προϋπολογισμού ανέρχεται στο 1,76 δισ. ευρώ, σημαντικά αυξημένο σε σχέση με το 1,59 δισ. που δόθηκε το 2023, με τελικό ποσοστό ανεργίας 11,6%. Το κυβερνητικό αφήγημα λέει τα εξής: «Οι συνθήκες στην αγορά εργασίας έχουν μεταβληθεί και το επίδομα πρέπει να εφαρμόζεται ως ένας μηχανισμός γρήγορης επανένταξης των ανέργων στην παραγωγική δράση για να καλύπτονται και οι πραγματικές ανάγκες όλων των κλάδων για εργαζόμενους» (σ.σ. αρμόδια κυβερνητική πηγή στο «Πρώτο Θέμα»).

Επί της ουσίας, αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση είναι να αυστηροποιηθούν τα κριτήρια για την ένταξη ενός εργαζομένου στην «ομπρέλα προστασίας», το επίδομα να είναι πιο σύντομο και με λιγότερα χρήματα, με το τυράκι ότι δήθεν οι παλαιότεροι θα παίρνουν περισσότερα (κάτι που βέβαια δε θεσπίζεται με τις τριετίες που τις «έφαγε» η κυβέρνηση για 13 ολόκληρα χρόνια, από το 2012 που κόπηκε λόγω μνημονίου έως το 2024 που επανήλθαν κουτσουρεμένες) και οι νεότεροι πιο λίγα. Δηλαδή πόσο πιο κάτω θα πάρει ένας νέος άνεργος από τα 438 ευρώ;

Η συγκεκριμένη επιλογή προφανώς σχετίζεται και με την μείωση των εισφορών υπερ ΟΑΕΔ που αφορούσαν κυρίως επιχειρήσεις και στέρησαν 1 δισεκατομμύριο από τη ΔΥΠΑ τα προηγούμενα χρόνια και ενώ επίκειται και νέα μείωση εισφορών για επιχειρήσεις το 2025 και το 2027 με θύμα και πάλι κατά πάσα πιθανότητα τη ΔΥΠΑ.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται, ότι δεν γίνεται να έχουμε μικρότερη ανεργία το διάστημα 2019-2024 κατά 8 περίπου μονάδες και να δίνουμε περισσότερα επιδόματα. Οι αιτίες για το φαινόμενο είναι πολλές και συνδέονται κυρίως με την εποχικότητα της εργασίας και την επισφάλεια(mini jobs, αδήλωτη εργασία). Όμως αφού έχουμε περισσότερες θέσεις εργασίας (405.000 επιπλέον λέει η κυβέρνηση) τότε θα έπρεπε να έχουμε και αύξηση εσόδων στην ΔΥΠΑ, τα οποία με τη σειρά τους θα έπρεπε να διατίθενται για τις ανάγκες των ανέργων…

Πηγή: prin.gr

Κάλεσμα προς τους τον ελληνικό λαό, τα σωματεία και τις οργανώσεις της αριστεράς

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό
Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ – ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ - ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν εκατοντάδες πλημμυροπαθείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Θεσσαλία.

Στον πολύπαθο Παλαμά συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες αγρότες στους δρόμους και με πανό και συνθήματα κύκλωσαν το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας που επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός.

Περίπου 500 άτομα γέμισαν από νωρίς τον περιβάλλοντα χώρο του Κέντρου Υγείας, ωστόσο οι δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας σε λίγα λεπτά έστησαν φραγμό και περιόρισαν τους διαδηλωτές στο προαύλιο της Εκκλησίας, σύμφωνα με το thesstoday.gr

Λίγα μέτρα πιο μακριά αγρότες από την Καρδίτσα, με αρχηγό τον πρόεδρο, Κώστα Τζέλλα έβγαλαν έξω τα τρακτέρ πάνω στα οποία τοποθέτησαν δεσμίδες από άχυρα.

Και σε αυτό το «μέτωπο» η ΕΛΑΣ απάντησε με φραγμό με κλούβα και διμοιρίες των ΜΑΤ, με τους πλημμυροπαθείς να κάνουν λόγο για ημίμετρα, πρόχειρες παρεμβάσεις και εκφράζουν φόβους ότι σε νέα πλημμύρα θα καταστραφούν και πάλι.

Νωρίτερα δεκάδες πλημμυροπαθείς είχαν συγκεντρωθεί ακριβώς απέναντι από το δημαρχείο στη Φαρκαδόνα και φώναξαν συνθήματα όταν πήγε ο πρωθυπουργός, απαιτώντας ουσιαστικές λύσεις και μέτρα για την περιοχή.

Πριν την άφιξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο δημαρχείο της Φαρκαδόνας, η Αστυνομία είχε εμποδίσει πλημμυροπαθείς να πλησιάσουν.

Συγκεκριμένα λίγο πριν τις 10 το πρωί δεκάδες άτομα από την Επιτροπή Πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας προσέγγισαν με τα πόδια το δημαρχείο και βρήκαν απέναντί τους ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν φραγμό στους διαδηλωτές.

Οι διαδηλωτές της Θεσσαλίας θέλουν να εκφράσουν στον Πρωθυπουργό τα παράπονά τους για μια σειρά ζητημάτων, όπως: αποζημιώσεις, αντιπλημμυρικά έργα και θωράκιση της ευρύτερης περιοχής.

Πηγή: documentonews.gr

Τα τελευταία χρόνια η λέξη «τοξικός» έχει κυριαρχήσει στον πολιτικό αλλά και στον καθημερινό λόγο. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αν σκεφθούμε ότι το 2018 η λέξη «toxic» ανακηρύχθηκε από τις πιο χρησιμοποιημένες στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι μια λέξη που συναντάται αρχικά σε λίγες κινηματικές προσεγγίσεις την δεκαετία του 1990 και 2000, αλλά επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2008. Επειδή είναι απίθανο να πολλαπλασιάστηκε σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο λίγο διάστημα η τοξικότητα, αποτελεί παράδοξο γιατί επεκτάθηκε τόσο γρήγορα η χρήση μιας λέξης που σημαίνει τα Πάντα και Τίποτα. Είναι απορίας άξιο πως στην χώρα μας μια λέξη προφανούς πολιτικής και κοινωνικής ασάφειας υποκατέστησε στην καθημερινότητα εκφράσεις όπως εριστικός, ναρκισσιστής, εγωιστής, χειριστικός, ανακατωσούρας, κλπ., ή στο πολιτικό πεδίο όρους όπως πολιτική πόλωση, διχαστική πολιτική, οξεία αντιπαράθεση, δηλητηριώδες σχόλιο, κλπ. Τι σηματοδοτεί λοιπόν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο η συνεχής χρήση της λέξης «τοξικό»;

Σε πολιτικό επίπεδο στη χώρα μας η λέξη τοξικό, τοξικότητα, κλπ. επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2010-2015 μέσα από τον λόγο της ΝΔ και των υπόλοιπων «μνημονιακών» κομμάτων και αποτελεί mainstream χαρακτηρισμό μετα το 2019 σε ό,τι αμφισβητεί την «νέα κανονικότητα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Πρόκειται για μια θεώρηση της κοινωνίας σαν έναν ομοιογενή οργανισμό αποτελούμενο από άτομα-κύτταρα, χωρίς αντιτιθέμενα συμφέροντα, που η κυβέρνηση προστατεύει από μια κακόβουλη απειλή. Όπως η τοξίνη είναι μια βλαβερή ουσία που δηλητηριάζει έναν Υγιή Οργανισμό, έτσι και ο πολιτικός λόγος φτιάχνει μια υγειονομική πολιτική ζώνη σε ό,τι αμφισβητεί την κυρίαρχη αντίληψη χαρακτηρίζοντας την σαν τοξική αντιπαράθεση. Οι χαμένοι της κρίσης πρέπει να αποδεχτούν την μοίρα τους, η κοινωνική πόλωση δεν πρέπει να μεταφερθεί στο πολιτικό πεδίο, η οικονομία πρέπει να λειτουργήσει με Business as usual για να καλύψει τις εγγενείς αδυναμίες και «παραδοξότητες» του ελληνικού καπιταλισμού.

Όποιος αμφισβητήσει τα παραπάνω δυναμικά κατατάσσεται στους «τοξικούς». Επισημαίνεται επίσης ότι ιστορικά έχουμε πολλά παραδείγματα αυταρχικής προσέγγισης της πολιτικής όπου τα σύνθετα κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν με όρους «ιατρικής ή βιολογικής θεώρησης» . Είναι γνωστή η επιχειρηματολογία των Ναζί για «αποπαρασίτωση της κοινωνίας». Η Ελληνική Χούντα χρησιμοποιούσε την «θεωρία του γύψου» που έπρεπε να μπει η Δημοκρατία. Στην Σοβιετική Ένωση ήταν γνωστή η τάση να ανάγονται κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα στον τομέα της Ψυχιατρικής, κλπ.

Αν φύγουμε από το πολιτικό πεδίο παρατηρούμε ότι και στο κοινωνικό έχει επικρατήσει η τάση να χαρακτηρίζονται άτομα σαν τοξικά, λέξη για την οποία δεν υπάρχει κανένας αποδεκτά επιστημονικός ορισμός στην Ψυχολογία ή στις Κοινωνικές επιστήμες. Στο κοινωνικό πεδίο η επέκταση της λέξης «τοξικό» και τα παράγωγά της, έχει δυο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη αφορά την αδυναμία των υποτελών τάξεων να εξηγήσουν ή να αλλάξουν τις συνθήκες που δημιουργούν το εκάστοτε πρόβλημα και να το προσωποποιούν. Είναι πιο «βολικό» σε έναν εργασιακό χώρο να χαρακτηρίσεις τον προϊστάμενο σαν «τοξικό», παρά να σκεφθείς ότι αυτό προέρχεται από την θέση του στην ιεραρχία, από την εξουσία που διαθέτει, από την επέκταση του διευθυντικού δικαιώματος, από τις πιέσεις που δέχεται από την Διοίκηση και τις μεταβιβάζει προς τα κάτω, κλπ.

Αν αποδεχθείς την άποψη ότι η κοινωνία αποτελείται από άτομα που ανταγωνίζονται διαρκώς μεταξύ τους, είναι πιο εύκολο να προσάψεις στον διπλανό σου ή στον φίλο/η σου, την ιδιότητα του «τοξικού» όταν υπάρχουν αντιπαραθέσεις και ιδιαίτερα όταν αυτές οξύνονται όπως συνέβη μετα την κρίση του 2008-2010. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κάθε χαρακτήρας δεν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αλλά η αδυναμία ερμηνείας των συνθηκών οδηγεί στον βολικό δρόμο που στην ψυχολογία ονομάζεται «Μετάθεση», δηλαδή η μετάθεση ενός προβλήματος αποκλειστικά στο πρόσωπο του άλλου. Εξάλλου η mainstream αντίληψη, αποκηρύσσει μετα βδελυγμίας κάθε κοινωνική σύγκρουση, δεν εστιάζει στην αλλαγή των συνθηκών αλλά στην «αυτοβελτίωση», όπως υποστηρίζουν εκατοντάδες χιλιάδες γκουρού του YouTube, καθώς και άρθρα «ενάντια στην αρνητική ενέργεια και την τοξικότητα».

Η δεύτερη παράμετρος που στο κοινωνικό πεδίο επεκτείνει την χρήση χαρακτηρισμών περί τοξικότητας, αφορά την επέκταση του ατομισμού. Ο ατομικισμός δημιουργεί μια ιδιωτική σφαίρα αυτοπροσδιορισμού και αυτοϊκανοποίησης η οποία δεν θέλει να διαταραχθεί, οπότε ο όρος «τοξικός» χρησιμοποιείται συχνά διότι η βολική ασάφεια του χρησιμεύει στους ατομικιστές να περιγράψουν οτιδήποτε δεν τους αρέσει η δεν συμφωνούν. Αυτή η τάση εντείνεται από αυτό που στην ψυχολογία αποκαλείται «Προβολή», δηλαδή ο αμυντικός μηχανισμός που ένα άτομο υποσυνείδητα προβάλει τις σκέψεις του, τις ανασφάλειές του, και τις ανεπάρκειες του στον άλλο. Αυτή είναι μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία διότι όσο ο ατομικιστής θεωρεί βολικό να χαρακτηρίζει όσους δεν συμφωνεί σαν «τοξικούς» τόσο με την συμπεριφορά του αναπαράγει τους όρους να τον κατηγορήσουν οι υπόλοιποι σαν τοξικό. Η άνοδος όμως του ατομισμού δεν γίνεται σε κοινωνικό κενό ούτε με απουσία πολιτικής. Ενισχύεται σε ιδεολογικό επίπεδο από την αναγωγή των πάντων στην ατομική ευθύνη, από τις ίδιες τις κοινωνικές ανισότητες που επιτρέπουν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα να διατηρούν πιο προστατευμένη την ατομική φούσκα που τους περιβάλλει, από την απουσία μεγάλων αφηγήσεων που θα ενοποιήσουν τις επιμέρους ατομικότητες.

Στο παρελθόν ήταν γνωστό ότι στην Αριστερά υπήρχε η τάση της συνεχούς επίκλησης της λέξης «ταξικό», είτε σαν απόδειξη αριστεροσύνης είτε σαν κατοχύρωση της επιχειρηματολογίας. Μετέπειτα, η υποχώρηση της Αριστεράς σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο αναπληρώθηκε εν μέρει από την ανάδειξη επιμέρους θεμάτων που ανάγονταν στο εποικοδόμημα κατά την μαρξιστική προσέγγιση, ή σε ζητήματα δικαιωμάτων και πολιτισμικών προσεγγίσεων. Στα πλαίσια αυτά είναι η Αριστερά που πρώτη χρησιμοποίησε όρους που έχουν συνθετικό την τοξικότητα και παράγωγά της (πχ αρρενωπή τοξικότητα, κλπ.). Όμως η υποχώρηση του ταξικού ζητήματος έδωσε έδαφος στην αστική τάξη να εγκολπώσει μια προσπάθεια εναλλακτικής φρασεολογίας της Αριστεράς και να την μετατρέψει σε στοιχείο έκφρασης του κυρίαρχου λόγου. Έτσι έχουμε το φαινόμενο ο πρωθυπουργός της πιο ταξικής και διεφθαρμένης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, να δηλώνει μετα τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών τον Ιούνιο του 2023 ότι «σήμερα ηττήθηκε ο λαϊκισμός και η τοξικότητα»….

Πηγή: kommon.gr