Ο υπουργός της φιλοπόλεμης Κυβέρνησης Μητσοτάκη Δένδιας δεν αρκείται μόνο στο να εμπλέκει στρατιωτικούς και φαντάρους σε πολεμικές αποστολές εκτός συνόρων και να στέλνει φρεγάτες και αεροπλάνα σε εμπόλεμες ζώνες. Προχωράει κι ένα βήμα παραπέρα με δηλώσεις του σε δημόσιες παρεμβάσεις του –Καθημερινή 3/10 και πρόσφατη ομιλία του στον όμιλο Ροταριανών – ξετυλίγοντας το μεγαλοφυές του σχέδιο να χρησιμοποιήσει ως εργαλεία πολέμου τα παιδιά με αυτισμό των Ελλήνων αξιωματικών.

Η δήλωσή του για το μέλλον των παιδιών με αυτισμό των αξιωματικών του ελληνικού στρατού είναι σαφής: «Θέλουμε η οικογένειά του (του αξιωματικού) να έχει την καλύτερη προστασία. Που σημαίνει νηπιαγωγείο για το παιδί του, ειδικό σχολείο με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Να σας πω ένα παράδειγμα, τον αυτισμό. Ο αυτισμός πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο μας, δίνει παιδιά που έχουν κάποια προβλήματα, έχουν όμως και ειδικές δεξιότητες. Θα δημιουργήσουμε ένα σχολείο λοιπόν, που τα παιδιά των στρατιωτικών που έχουν αυτισμό, θα υποστηρίζονται. Και η δική τους δυνατότητα, που ποια είναι; Είναι να μπορούν να βλέπουν φωτογραφίες και να ξεχωρίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Στην ΤΝ, χρειάζεσαι αυτό που λέγεται BIG DATA. Τα συστήματα μας με ΑΙ, χρειάζονται εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες στόχων, τα οποία θα πρέπει να απομνημονεύσουν και θα χρειαστεί να δει το drone μας τον στόχο και να του ρίξει. Οι καλύτεροι που μπορούν να δουν τις μικρές διαφορές, και να διδαχθεί το Drone με ΤΝ, είναι τα παιδιά με αυτισμό, και το Ισραήλ έχει ειδικές μονάδες για αυτό. Εμείς λοιπόν θα παίρνουμε τα παιδιά των αξιωματικών μας, θα τα εκπαιδεύουμε και θα τους βρίσκουμε δουλειά».

Έως και σήμερα ακούγαμε και ακούμε πολύ συχνά από αδαείς δημοσιογράφους που δεν έχουν σκύψει στην κατανόηση της κοινωνικής αντίληψης για την αναπηρία να προβάλλουν τα άτομα με αναπηρία ως άτομα με ειδικές ικανότητες. Η θετική εικόνα για την αναπηρία στη μέγιστη υπερβολή της που τελικά λειτουργεί υπομονευτικά στην ανάπτυξη μια διευρυμένης κοινωνικής αντίληψης όπου τα άτομα με αναπηρία δρουν ως υποκείμενα δικαιωμάτων και όχι ως αντικείμενα ελευμοσήνης. Ε, ο κύριος Δένδιας πάει πολλά βήματα παραπέρα και θεωρεί ότι ο αυτισμός δεν αποτελεί αναπηρία αλλά ειδική ικανότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα πολεμοκάπηλα σχέδια του. Λίγο πολύ προορίζει τα παιδιά με αυτισμό των Ελλήνων αξιωματικών ΄να επιλέγουν με ακρίβεια τους κατάλληλους στόχους στους οποίους θα εστιάσουν τα drone.

Με μακροσκελή ανακοίνωσή τους η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (Σ.Ε.Α.ΑΝ) ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑμεΑ Αττικής &Νήσων και το Σωματείο Εργαζομένων σε Μονάδες Ιδρύματα Σχολεία Ειδικής Αγωγής Σ.Ε.Μ.Ι.Σ.Ε.Α. αναφέρουν μεταξύ άλλων

«Ο Υπουργός της Κυβέρνησης που με την πολιτική της εξαναγκάζει προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων να παραιτηθεί επειδή δεν λαμβάνονταν υπόψη οι ιδιαίτερες ανάγκες της οικογένειάς του που έχει παιδί ή σύζυγο με αναπηρία,

ο Υπουργός της Κυβέρνησης που με συνέπεια εφαρμόζει την πολιτική της ΕΕ και των προηγούμενων κυβερνήσεων για μαζικές περικοπές στις παροχές, σμπαράλιασμα και ιδιωτικοποίηση της υγείας, της πρόνοιας, της ειδικής αγωγής και αποκατάστασης, είχε το θράσος να τάξει στους αξιωματικούς, γονείς παιδιών με αναπηρία για να δεχτούν την εμπλοκή μας στον πόλεμο, ότι θα φροντίσει το κράτος τους τα παιδιά τους με αυτισμό εκπαιδεύοντάς τα να σκοτώνουν άλλα παιδιά! Εκπαιδεύοντάς τα στα drones με πρότυπο, όπως ο ίδιος χωρίς καμία αιδώ το είπε, τον στρατό του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, που εκεί έχουν ενσωματώσει τα παιδιά με αυτισμό στις μονάδες των drones έχοντας σκοτώσει έως σήμερα πάνω από 20.000 παιδιά στην Γάζα, βομβαρδίζοντας ακόμη και σχολεία με παιδιά με αναπηρία. Και έχουν την διαστροφή να νομίζουν ότι το όραμα του γονιού ενός παιδιού με αυτισμό είναι να εκπαιδευτεί το παιδί του να σκοτώνει άλλα παιδιά.»

Η απόλυτη διαστροφή να προορίζεις τα άτομα με αναπηρία να βρίσκουν τους κατάλληλους στόχους για τις πολεμικές τους επιχειρήσεις.

Η απόλυτη διαστροφή να σκέφτεσαι να χρησιμοποιήσεις άτομα με βαριά αναπηρία όπως είναι ο αυτισμός ως εργαλεία πολέμου όταν είναι γνωστό ότι οι πόλεμοι είναι αυτοί που σφαγιάζουν ανθρώπους ενήλικες παιδιά γέροντες και αυτούς που σκοτώνουν από τις συνθήκες ανέχειας πείνας και καταστροφής τους ίδιους τους αναπήρους. Ο Δένδιας εκπρόσωπος της πολεμοκάπηλης κυβέρνησης Μητσοτάκη, ακολουθεί κατά πόδας τις δολοφονικές τακτικές του Ισραηλινού Στρατού και συμπορεύεται με τον τρομοκράτη Ντετανιάχου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεικνύεται σάπια και επικίνδυνη όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων . «Σάπιοι κι επικίνδυνοι αυτοί που έχουν τα παιδιά μας σε επικίνδυνα ειδικά σχολεία, αυτοί που με την πολιτική τους έχουν ρίξει το προσδόκιμο ζωής τον 21ο αιώνα των παιδιών με αναπηρία και των χρονίως πασχόντων, αυτοί που αρνούνται ακόμα και τους δικούς τους νόμους να εφαρμόσουν περί προσλήψεων ΑΜΕΑ και τους έχουν παγώσει για χρόνια, αφήνοντας την ανεργία στους βαριά αναπήρους και ειδικά στον αυτισμό να ακουμπάει το 100%, αυτοί που επιχείρησαν πριν από δύο χρόνια να επιβάλλουν την πληρωμή στις θεραπείες των παιδιών με αναπηρία του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων, ενώ πριν λίγους μήνες επιχείρησαν με νομοσχέδιο να καταργήσουν το αμετάθετο του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων που έχει άνθρωπο με αναπηρία στην οικογένειά του, διάταξη που ύστερα από τις αντιδράσεις και της ΣΕΑΑΝ αναγκάστηκε ο κος Δένδιας να το πάρει πίσω.

Αυτοί, ο κος Δένδιας, η Κυβέρνησή του, η ΕΕ και οι πρώην κυβερνόντες που ομνύουν στις ΕυρωΝΑΤΟικες επιταγές, ούτε ήθελαν ούτε θέλουν να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ. Το μόνο που τους νοιάζει να στηριχτεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και ο αγώνας να κυριαρχήσουν στο περιφερειακό και στο παγκόσμιο ανταγωνισμό. Αυτό που θέλουν είναι ο ελληνικός λαός και οι ανάπηροι όχι μόνο να θυσιάσουν τα δικαιώματά τους για τα συμφέροντά τους αλλά να δεχτούν αγόγγυστα να σφαγιαστούν τα παιδιά τους στων πολέμων τα σφαγεία για το ποιοι θα πάρουν τα κοιτάσματα ή από πού θα περάσουν οι αγωγοί και οι διάφοροι δρόμοι μεταφοράς προϊόντων, ο κινέζικος του μεταξιού ή της Βομβάης της Ινδίας.»

Τα παιδιά με αυτισμό θέλουν αγάπη, θέλουν δομές. Μπορούν να δώσουν και αγάπη και χαρά, θέλουν δουλειά με δικαιώματα. Κι η αγωνία του γονιού το τι θα γίνουν τα παιδιά τους ακόμα και του αξιωματικού όταν οι ίδιοι δεν θα μπορούν να τα φροντίζουν, δεν θα απαλειφθεί από τις εγγυήσεις εξασφάλισης στην ζούγκλα του πολέμου που θέλει ο κος Δένδιας.»

Πηγή: kommon.gr

Το κλείσιμο της τουριστικής περιόδου 2024 φέρνει ένα δραματικό για την οικονομία συμπέρασμα: ο ελληνικός τουρισμός πλέον δηλητηριάζει την ελληνική οικονομία, ενώ ο ίδιος έχει μπει στον φαύλο κύκλο της καταστροφής, συνεπεία των επιλογών του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Από τους πλειστηριασμούς σε ξενοδοχειακές μονάδες…

Από την πτώση της τουριστικής δαπάνης κατά 7% το 2024…

Από τις εισαγωγές προϊόντων που «ταΐζουν» τα σμήνη των φτηνών τουριστών και μεγεθύνουν το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου…

Από τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού που λειτουργεί σε βάρος των υπόλοιπων κλάδων της ελληνικής οικονομίας…

Ποσοτικά πάμε καλά

Από όλα αυτά κι άλλα πολλά το συμπέρασμα είναι ένα: το μόνο ποιοτικό από τις εισροές τουριστών το 2024 είναι τα πανάκριβα χαλιά για να υποδέχεται η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη τους εκπροσώπους του tour operator. Σε κάθε περίπτωση ο Κυρ. Μητσοτάκης κατάφερε να δηλητηριάσει ακόμη και την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, τον τουρισμό. Τα στοιχεία βοούν αλλά όλα καλύπτονται από την ποσοτική προσέγγιση. Ακόμη κι ένας σοβαρός οργανισμός όπως είναι το Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΙΝΣΕΤΕ) έγινε, άθελά του είναι η αλήθεια, εργαλείο μαύρης κυβερνητικής προπαγάνδας με διθυράμβους για τις επιδόσεις της ατμομηχανής της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ, την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2024 καταγράφηκαν 22,6 εκατ. διεθνείς αεροπορικές αφίξεις, ξεπερνώντας τα επίπεδα του περσινού εννεάμηνου (20,9 εκατ.) κατά 7,9% ή +1,6 εκατ. αφίξεις. Στην ίδια κατεύθυνση και οι οδικές αυξήσεις, δεδομένου ότι καταγράφηκαν 10,3 εκατ. έναντι 9 εκατ. την αντίστοιχη περίοδο του 2023, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 14,5% ή 1,3 εκατ. αφίξεις.

Με βάση λοιπόν αυτά τα στοιχεία και λαμβάνοντας υπόψη το 2023 ως χρονιά κατά την οποία σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος η ελληνική οικονομία εισέπραξε 20,5 δισ. ευρώ, εύκολα προκύπτει η εκτίμηση των παραγόντων της τουριστικής αγοράς ότι η φετινή «συγκομιδή» θα αγγίξει ή ακόμη και θα ξεπεράσει τα 22 δισ. ευρώ! Ολη αυτή η ποσοτική διάσταση φέρνει τα κυβερνητικά πανηγύρια, που με τη σειρά τους κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ να «ψέλνουν υμνωδίες» για τον Κυρ. Μητσοτάκη και τις πολιτικές που ασκεί.

Από την άλλη, η αρμόδια υπουργός Ολ. Κεφαλογιάννη αγοράζει με τα χρήματα των φορολογουμένων ακριβά χαλιά ακριβώς για να κρύψει τα χάλια του ελληνικού τουρισμού καθώς η ποσότητα είναι έννοια αντιστρόφως ανάλογη της ποιότητας. Εδώ λοιπόν εισέρχονται οι ποιοτικοί δείκτες που δείχνουν πώς ακριβώς δηλητηριάζει μέσω του τουρισμού η κυβέρνηση Μητσοτάκη το σύνολο της ελληνικής οικονομίας.

Μειώνεται η μέση δαπάνη

Η δικαιολογία ότι τα ίδια γίνονται παντού υπάρχει σχεδόν σε κάθε ρεπορτάζ των συστημικών ΜΜΕ που αφορά τις καμπάνες κινδύνου που βαράει η Τράπεζα της Ελλάδος. Για να μη μακρηγορούμε, σύμφωνα με το ταξιδιωτικό ισοζύγιο η μέση τουριστική δαπάνη για το οκτάμηνο του 2024 εμφανίζεται μειωμένη κατά 7% (σε απόλυτους αριθμούς 584 ευρώ) σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2023. Αναλυτικότερα, πάντα με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, κατά 8,8% μειώθηκε η μέση δαπάνη των τουριστών στην Ελλάδα τον Αύγουστο, υποχωρώντας στα 594 ευρώ από 652 ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2023. Ως αποτέλεσμα καταγράφεται μείωση των τουριστικών εσόδων κατά 1,8% παρά τις αυξημένες κατά 6,6% αφίξεις.

Ολα αυτά θα πρέπει να συγκριθούν με όσα ισχύουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δέχονται τουρίστες. Μπορεί οι ευρωπαϊκές συγκρίσεις να χρησιμοποιούνται ευρέως από τον τσάρο της Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη όταν αυτός πρόκειται να συντρίψει το κοινωνικό κράτος, τις δημόσιες υποδομές ή να μιλήσει για τη φορομπηχτική ανάπτυξη του ΑΕΠ, ωστόσο κρύβονται κάτω από τα χαλιά της Ολ. Κεφαλογιάννη όταν αυτές οι συγκρίσεις πυροβολούν τις πολιτικές Μητσοτάκη. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία, η μέση τουριστική δαπάνη στην Ισπανία για τον μήνα Αύγουστο ανήλθε σε 1.405 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 5,3% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2023. Ιδια κατάσταση καταγράφεται στην Ιταλία με μέση τουριστική δαπάνη στα 1.386 ευρώ, ενώ τσιμπημένη εμφανίζεται η μέση τουριστική δαπάνη στη Γαλλία με 1.834 ευρώ.

Οπως εύκολα καταλαβαίνουμε, οι ανταγωνίστριες σε μας χώρες του ευρωπαϊκού νότου εμφανίζουν τεράστια απόκλιση, τέτοιου βαθμού και ύψους που καθιστούν από μόνο του ζημιογόνο το ελληνικό τουριστικό προϊόν. Εκεί όμως που καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει είναι η Πορτογαλία. Μια χώρα με κοινά χαρακτηριστικά της οικονομίας της σε σχέση με την ελληνική. Μια χώρα που υπολείπεται όμως σε παραλίες, γευστικό πολιτισμό και αρχαίο πολιτισμό σε σχέση με την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023, η Πορτογαλία κατέγραψε 18 εκατ. αφίξεις το 2023 ενώ η Ελλάδα την ίδια χρονιά 34 εκατ. αφίξεις και τα έσοδά της ανήλθαν σε 25 δισ. όταν η Ελλάδα μάζεψε στο ίδιο διάστημα 20,5 δισ. ευρώ.

Ομως κι εδώ στη γειτονιά μας, στα Βαλκάνια, στις άλλες χώρες πλην της Ελλάδας «θεριεύουν» οι τουριστικές εισπράξεις τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2024 η Αλβανία εμφανίζει αύξηση της τάξης του 128%, η χωρίς παραλίες περίκλειστη Σερβία καταγράφει +126%, το Μαυροβούνιο +70%, η Βόρεια Μακεδονία +60% και η Τουρκία +55%. Αν συγκριθούν με το -7% της μέσης τουριστικής δαπάνης το 2024 στην Ελλάδα, την ώρα που η παγκόσμια τάση για ταξίδια είναι εκρηκτικά ανοδική, γίνεται αντιληπτό πώς έχουν δηλητηριάσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η ανικανότητα των υπουργών Τουρισμού Χάρη Θεοχάρη (2019-21), Βασίλη Κικίλια (2021-23) και Ολ. Κεφαλογιάννη (2023 – σήμερα) το ελληνικό τουριστικό προϊόν.

Ο ρόλος των κυκλωμάτων

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό το φαινόμενο; Σύμφωνα με την επιδερμική ανάλυση των κυβερνώντων, το πρόβλημα της χαμηλής μέσης τουριστικής δαπάνης στην Ελλάδα έγκειται στις ημέρες που μένουν οι εισερχόμενοι τουρίστες στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες. Πράγματι, με βάση τις συγκρίσεις ενώ η μέση παραμονή στην Ελλάδα ανέρχεται στις έξι ημέρες, στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού νότου οι τουρίστες δαπανούν περίπου δύο εβδομάδες. Ολο αυτό επιτείνεται από το γεγονός ότι οι ελληνικές τουριστικές αφίξεις συμπιέζονται κυρίαρχα στο διάστημα Ιουνίου – Σεπτεμβρίου. Τι έχουν κάνει άραγε για την επιμήκυνση της περιόδου ή την αύξηση των ημερών παραμονής οι Θεοχάρης, Κικίλιας και Κεφαλογιάννη από το 2019;

Ολα αυτά και παρόλο που η Ελλάδα προσφέρει πολύ περισσότερες επιλογές στους τουρίστες σε σχέση με τις ανταγωνίστριες Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία. Ακριβώς επειδή είναι μικρή και με τεράστια πολιτιστική αρχαία ιστορία εύκολα μπορεί ένας τουρίστας να μεταβεί από το ένα μέρος στο άλλο για να θαυμάσει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ή να δοκιμάσει διαφορετικές γαστριμαργικές απολαύσεις του περιλάλητου γευστικού μας πολιτισμού και της πατροπαράδοτης ελληνικής φιλοξενίας, που τα τελευταία χρόνια σε κύριους τουριστικούς προορισμούς στην Ελλάδα όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη φθίνουν ραγδαία, καθώς από το 2019 ειδικά αυτά τα νησιά έχουν αφεθεί στα νύχια κυκλωμάτων που λυμαίνονται τον τουρισμό.

Ομως σε όλο αυτό το καταστροφικό σκηνικό που κρύβεται πίσω από την υπερπροβολή ποσοτικών μεγεθών υπάρχει και ο «εχθρός». Πρόκειται για τους tour operators. Για την ακρίβεια αναφερόμαστε στην εξάρτηση της Ελλάδας από τους μεγάλους παίκτες που διακινούν τουρίστες της ευρωπαϊκής επικράτειας. Είναι ο λόγος που η Ολ. Κεφαλογιάννη χρειάζεται ακριβά χαλιά. Το μόνο που κάνει, τόσο αυτή όσο και οι προκάτοχοί της Θεοχάρης και Κικίλιας, είναι να υποδέχεται και να παρακαλά τους εκπροσώπους των tour operators να στείλουν τουρίστες. Για να καταλάβουμε αρκεί να πούμε ότι η Ελλάδα εμφανίζει εξάρτηση της τάξης του 26% από αυτούς τους παγκόσμιους τουριστικούς πράκτορες, όπως η TUI (έφερε 3 εκατ. τουρίστες το 2024 στην Ελλάδα), όταν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζουν μέσο όρο της τάξης του 7%!

Δηλητηριάζει την οικονομία

Υφίσταται ένα δεδομένο. Τα πανηγύρια για τις εισροές χρήματος από τουρίστες στην ελληνική οικονομία αφορούν τζίρο και όχι κέρδη. Για να γίνει κατανοητό ας πάρουμε το παράδειγμα μιας επιχείρησης. Αν λοιπόν εισέρχεται σε μια εμπορική δραστηριότητα 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο ως έσοδα αλλά τα έξοδα είναι 1,2 εκατ. ευρώ, τότε υφίσταται το εξής: όσο αυξάνεις τον τζίρο τόσο πιο ελλειμματικός γίνεσαι και στο τέλος καταστρέφεσαι. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ατμομηχανή της ελληνική οικονομίας καθώς το κόστος για την παραγωγή του συνόλου του τουριστικού μας προϊόντος είναι μεγαλύτερο από τα έσοδα που αυτό παράγει.

Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς δηλητηριάζεται η ελληνική οικονομία; Καταρχάς έχει αποτιμηθεί ότι το 75% των τουριστικών μας εσόδων κατευθύνεται σε εισαγωγές προϊόντων προκειμένου να «ταϊστούν» τα 33 εκατ. των τουριστών που επισκέπτονται την Ελλάδα. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι ο παραγόμενος πλούτος στη χώρα μας τελικά «εξάγεται» μέσω των εισαγωγών προϊόντων. Ο λόγος είναι ότι δεν έχει συνδεθεί το τουριστικό προϊόν με την ελληνική παραγωγή. Πώς όμως θα μπορούσε να γίνει αυτό με δεδομένο ότι από το 2019 έχουν «παγώσει την τσιμινιέρα» 17 εργοστάσια εξαιτίας του υψηλού ενεργειακού κόστους ως συνέπεια του target model των Μητσοτάκη και Χατζηδάκη (Νοέμβριος 2020); Πώς είναι δυνατόν να μην εισάγουμε για παράδειγμα πατάτες από την Τουρκία και την Αίγυπτο, όταν η πύρινη λαίλαπα, συνεπεία της ανικανότητας Μητσοτάκη, έχει κατακάψει τεράστιες αγροτικές εκτάσεις σε Εβρο, Ρόδο, Μακεδονία και οι καταστροφικές πλημύρες στον Θεσσαλικό κάμπο έχουν φρενάρει την αγροτική παραγωγή;

Ολα αυτά κρύβονται για να πανηγυρίσουμε για τον τζίρο και την αύξηση στις αφίξεις. Καθίσταται σαφές ότι πλέον το τουριστικό μας προϊόν είναι ζημιογόνο. Η απόδειξη μπορεί να εξευρεθεί και στους πλειστηριασμούς. Οπως προκύπτει από τη σχετική πλατφόρμα (e-auction), η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 2017 ενώ το 2018 καταχωρήθηκαν 70 πλειστηριασμοί ξενοδοχειακών μονάδων, το 2024 καταχωρήθηκαν 265 πλειστηριασμοί. Αν ήμασταν βέβαια συστημικό ΜΜΕ, θα πανηγυρίζαμε. Θα κρύβαμε τη μεγάλη εικόνα και θα μιλούσαμε για μείωση των πλειστηριασμών ξενοδοχειακών μονάδων το 2024 σε σχέση με το 2022, χρονιά κατά την οποία στο δωδεκάμηνο καταχωρήθηκαν 323 πλειστηριασμοί.

Στο τέλος έρχεται η παραγωγικότητα της εργασίας να χτυπήσει τα κέρδη του ελληνικού τουριστικού προϊόντος που λειτουργεί ζημιογόνα.

Mπορεί οι τουρίστες να σχηματίζουν ουρές στην Ακρόπολη όμως η κατά κεφαλή δαπάνη μειώνεται δραματικά και το μόνο ποιοτικό από τις εισροές τουριστών του 2024 είναι 
τα πανάκριβα χαλιά για να υποδέχεται η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη τους εκπροσώπους 
του tour operator

Μετά την επίθεση με δεκάδες θύματα στην βόρεια Τζαμπάλια το Ισραήλ επιτίθεται αμείλικτα στο κέντρο της Γάζας συνεχίζοντας τη γενοκτονία με τους νεκρούς Παλαιστίνιους να ξεπερνούν πλέον τους 43.000, σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό.

Κατά τη διάρκεια των νυχτερινών επιδρομών οι ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδισαν σπίτι στον προσφυγικό καταυλισμό Νουσεϊράτ σκοτώνοντας έναν δημοσιογράφο και τη σύζυγό του, που προσπαθούσαν να προστατευτούν από τα χτυπήματα, καθώς η συγκεκριμένη περιοχή δέχεται ανελέητες επιθέσεις με τους αμάχους να βρίσκονται καθημερινά εκτεθειμένοι.

Ήχοι από βαριά πολυβόλα ακούστηκαν στο ανατολικό τμήμα της πόλης Deir el-Balah, στον προσφυγικό καταυλισμό Bureij και τον προσφυγικό καταυλισμό Maghazi.  Τρομοκρατημένοι -και πεινασμένοι- παραμένουν οι πολιορκημένοι στην Τζαμπάλια. Αποτροπιασμό προκαλεί ο θάνατος ηλικιωμένου η υγεία του οποίου επιδεινωνόταν συνεχώς μετά χερσαία εισβολή του Ισραήλ στην πόλη. 

«Να με θάψετε στην πίσω γωνία του σπιτιού, αν το νεκροταφείο ξεμείνει από χώρο» είπε ο ίδιος στους συγγενείς του, αφού καταλάβαινε πως το τέλος είναι κοντά. Το πόσιμο νερό είχε τελειώσει, το φαγητό περιοριζόταν σε μερικές μπουκιές, ενώ δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα για δέκα ημέρες, γιατί δεν μπορούσε να κινηθεί με αποτέλεσμα να καταστραφεί το πεπτικό του σύστημα.

Τραγική παραμένει η κατάσταση και στη Δυτική Όχθη μετά από νέα νύχτα επιχειρήσεων του Ισραήλ σε πόλεις και κωμοπόλεις. Σύμφωνα με το Al Jazeera, ο στρατός χτύπησε στον προσφυγικό καταυλισμό Jalazone, βόρεια της Ραμάλα, στο σπίτι του δημάρχου της Χεβρώνας, στην πόλη Beit Ummar, βόρεια της Χεβρώνας.

Εισέβαλαν επίσης στις πόλεις Azzun, Amatin, al-Khader, ενώ συνέλαβαν έναν νεαρό άνδρα από την πόλη Tammun και ακόμα τρεις Παλαιστίνιους από την πόλη Ναμπλούς και την Άσκαρ αλ Μπαντάλ 

Από την άλλη πλευρά των συνόρων Ισραηλινοί προσπαθούν να σβήσουν πυρκαγιά δυτικά της Ιερουσαλήμ, η οποία προκλήθηκε από θραύσματα ή αναχαιτίσεις πυραύλων. Η αναφορά ήρθε μετά την αναφορά του ισραηλινού στρατού ότι κατέρριψε βλήμα που εκτοξεύθηκε από την Υεμένη και αναχαίτισε μη επανδρωμένα αεροσκάφη από το Ιράκ.

Η Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ (IRI) ανέλαβε την ευθύνη για πέντε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον στρατιωτικών στόχων στο στο βόρειο και νότιο Ισραήλ εκφράζοντας την «υποστήριξη του λαού μας στην Παλαιστίνη και τον Λίβανο και ως απάντηση στις σφαγές που διαπράττει η σφετεριστική οντότητα εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων».

Στο μεταξύ το Ριάντ ετοιμάζεται να φιλοξενήσει την αραβο-ισλαμική σύνοδο κορυφής για τη Γάζα και τον Λίβανο. Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς και ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ είναι μεταξύ των συμμετεχόντων. 

«Οι βασικές προτεραιότητες περιλαμβάνουν τον τερματισμό της επίθεσης, την προστασία των αμάχων, την παροχή στήριξης στον παλαιστινιακό και λιβανέζικο λαό, την ενοποίηση των θέσεων και την άσκηση πίεσης στη διεθνή κοινότητα για να λάβει αποφασιστικά μέτρα για τον τερματισμό των συνεχιζόμενων επιθέσεων και την εγκαθίδρυση διαρκούς ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή» μετέδωσε το σαουδαραβικό Πρακτορείο Τύπου.

Πηγή: efsyn.gr

To Blue Star 1 προσεγγίζει το λιμάνι της  Σύμης ερχόμενο από  Σάμο – Κω – Πειραιά. Το πλοίο, μήκους 176 μέτρων, πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή δεξιόστροφη μανούβρα και δένει με ακρίβεια στο λιμάνι της αρχοντικής Σύμης.

Πηγή: e-nautilia.gr

Τα οφθαλμολογικά προβλήματα, που παρουσιάζονται με την πάροδο της ηλικίας, καθώς και τις κινήσεις, που τα προλαμβάνουν και τα αντιμετωπίζουν, παρουσιάζει ο κ. Μιχαήλ Χριστοδουλίδης Επιστημονικός Υπεύθυνος Οφθαλμολογικού Τμήματος ΥΓΕΙΑ 

Ακριβώς όπως οι φυσικές μας αντοχές μειώνονται με την πάροδο του χρόνου, έτσι και η όραση μας παρουσιάζει άμβλυνση, κυρίως μετά την ηλικία των 60 χρόνων.

Ωστόσο, κάποιοι από εμάς, θα εμφανίσουν σοβαρότερα προβλήματα που είναι πιθανό να επηρεάσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής μας καθώς μεγαλώνουμε. Τέτοιες παθήσεις είναι το γλαύκωμα, η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

Πότε εμφανίζονται οι παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία;

Πρεσβυωπία

Μετά την ηλικία των 40 θα παρατηρήσετε ότι είναι πιο δύσκολο να εστιάσετε σε αντικείμενα που βρίσκονται κοντά σας εξαιτίας της πρεσβυωπίας. Πρόκειται για μία απολύτως φυσιολογική δυσκολία εστίασης που επιτείνεται με την πάροδο της ηλικίας.

Αρχικά μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτή τη δυσκολία, κρατώντας σε απόσταση από τους οφθαλμούς σας τα αντικείμενα στα οποία επιθυμείτε να εστιάσετε. Σταδιακά θα χρειαστείτε γυαλιά για το διάβασμα, πολυεστιακούς φακούς ή πολυεστιακά γυαλιά. Υπάρχουν και κάποιες επεμβατικές λύσεις για την πρεσβυωπία, όπως το monovision LASIK, και πιο πρόσφατα οι κερατοειδικές προθέσεις kamra (kamra inlay).

Μετά την ηλικία των 50 ετών, η πρεσβυωπία γίνεται πιο έντονη και είναι πιθανό να χρειάζεστε συχνότερη αλλαγή στους φακούς, να χρειάζεστε δύο ειδών γυαλιά για διαφορετικές κοντινές αποστάσεις ή ακόμη και πολυεστιακά γυαλιά.

Καταρράκτης

Παρόλο που ο καταρράκτης θεωρείται πάθηση των οφθαλμών που συνδέεται με την ηλικία, είναι διαδεδομένος και σε μικρότερες ηλικίες και μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογική φθορά του φακού του οφθαλμού.

Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, περίπου οι μισοί Αμερικανοί στα 65 έτη εμφανίζουν καταρράκτη, ενώ στην ηλικία των 70 ετών το ποσοστό αυξάνεται σημαντικά. Εκτιμάται ότι έως το 2020 περισσότεροι από 30 εκατομμύρια Αμερικανοί θα πάσχουν από καταρράκτη.

Ευτυχώς το σύγχρονο χειρουργείο καταρράκτη είναι εξαιρετικά ασφαλές και αποδοτικό φτάνοντας ακόμη και το ποσοστό του 100% αποκατάστασης της όρασης που έχει μειωθεί εξαιτίας της συγκεκριμένης πάθησης. Αν παρατηρήσετε συμπτώματα καταρράκτη μη διστάσετε να τα συζητήσετε με τον γιατρό σας, καθώς είναι καλύτερο να γίνει αφαίρεση σε όχι πολύ προχωρημένο στάδιο.

Παθήσεις που εμφανίζονται με το πέρας της ηλικίας

Εκφύλιση ωχράς κηλίδας
Πρόκειται για τη βασικότερη αιτία τύφλωσης μεταξύ Αμερικανών ηλικιωμένων. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν εκφύλιση ωχράς κηλίδας. Το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί στα 5,4 εκατομμύρια μέχρι το 2050.

Γλαύκωμα
Η πιθανότητα να εμφανίσετε γλαύκωμα αυξάνεται με το πέρας κάθε δεκαετίας μετά τα 40 έτη, από 1% μέχρι 12% στην ηλικία των 80 ετών. Υπολογίζεται ότι το ποσοστό των Αμερικάνων με γλαύκωμα θα αυξηθεί κατά 50% μέχρι το 2020.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Περίπου 10,2 εκατομμύρια Αμερικανοί μετά την ηλικία των 40 εμφανίζουν διαβήτη. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι περισσότεροι από 30% όσων νοσούν με διαβήτη δεν έχουν ακόμη διαγνωσθεί.

Το 40% των διαβητικών μετά την ηλικία των 40 ετών, εμφανίζουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια κάποιου βαθμού, ενώ ένας στους 12 διαβητικούς στην ίδια ηλικία εμφανίζει σοβαρή αμφιβληστροειδοπάθεια που απειλεί την όρασή του.

Πώς επηρεάζει η ηλικία τη δομή των οφθαλμών

Παρόλο που η πρεσβυωπία και ο καταρράκτης είναι οι πρώτες παθήσεις που μας έρχονται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε αλλοιώσεις στην όραση με το πέρασμα του χρόνου, υπάρχουν κι άλλες μικρές αλλαγές που συντελούνται στην όραση και στους οφθαλμούς καθώς μεγαλώνουμε.

Σμίκρυνση της οφθαλμικής κόρης
Καθώς μεγαλώνουμε οι μύες που ελέγχουν το μέγεθος τον τρόπο που αντιδρούν στο φως οι οφθαλμικές μας κόρες, αποδυναμώνονται. Αυτό έχει ως συνέπεια τη συρρίκνωση της οφθαλμικής κόρης και την μειωμένη αντίδραση στο φως.

Εξαιτίας αυτής της αλλαγής, οι άνθρωποι στα 60 τους χρειάζονται τριπλάσιο φως για να διαβάζουν με άνεση από αυτό που χρειάζονταν στα 20. Επίσης οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι πιο πιθανό να ενοχλούνται σημαντικά από το φως του ήλιου ή να θολώνει η όρασή τους όταν βγαίνουν από μία σκοτεινή αίθουσα, όπως ένα θέατρο. Γυαλιά με φωτοχρωμικούς φακούς ή και με επίστρωση για τις αντανακλάσεις μπορούν να μειώσουν αυτά τα συμπτώματα.

Ξηροφθαλμία
Όσο μεγαλώνουμε οι οφθαλμοί μας παράγουν λιγότερα δάκρυα, ειδικά στις γυναίκες που βρίσκονται σε κλιμακτήριο. Αν νιώθετε καύση, ερεθισμό ή άλλη ενόχληση που να σχετίζεται με ξηροφθαλμία, χρησιμοποιείστε τεχνητά δάκρυα για να ανακουφιστείτε, ή απευθυνθείτε στον γιατρό σας για χορήγηση φαρμάκων που καταπολεμούν την ξηροφθαλμία.

Απώλεια περιφερικής όρασης
Με την πάροδο του χρόνου η περιφερική μας όραση μειώνεται ανά δεκαετία περίπου μία με τρεις μοίρες στα οπτικά μας πεδία. Στην ηλικία των 70 ή 80 χρόνων είναι πιθανό να έχετε χάσει 20 έως 30 μοίρες της περιφερικής σας όρασης. Αυτή η απώλεια συντελεί στην αύξηση των ατυχημάτων κατά την οδήγηση, γι αυτό πρέπει να είστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί.

Μείωση αντίληψης χρωμάτων
Τα κύτταρα τους αμφιβληστροειδούς χιτώνα που ευθύνονται για την αντίληψη των χρωμάτων, εξασθενούν με την πάροδο του χρόνου, προκαλώντας μείωση στην αντίληψη των χρωμάτων και των διαφορετικών αποχρώσεων.

Συγκεκριμένα, το μπλε χρώμα μπορεί να φαίνεται πιο ξεθωριασμένο. Επειδή δεν υπάρχει κάποια θεραπεία θα πρέπει να είστε προσεκτικοί αν το επάγγελμα σας απαιτεί λεπτομερή διαχωρισμό των χρωμάτων (ζωγράφος, μόδιστρος, ηλεκτρολόγος κ.λπ.)

Αποκόλληση του υαλώδους
Μεγαλώνοντας, το υαλώδες στο εσωτερικό του οφθαλμού γίνεται πιο ρευστό και αποκολλάται από τον αμφιβληστροειδή, προκαλώντας «κουκκίδες και αιωρούμενα σωματίδια» και κάποιες φορές λάμψεις. Αυτή η πάθηση είναι συνήθως ακίνδυνη. Ωστόσο, τα σωματίδια και οι λάμψεις μπορεί να υποδεικνύουν μία πιθανή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς που είναι σοβαρή πάθηση και μπορεί να προκαλέσει απώλεια της όρασης αν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Η καλή διατροφή, ένας υγιεινός τρόπος ζωής και η αποφυγή του καπνίσματος είναι οι καλύτεροι φυσικοί σας σύμμαχοι απέναντι στη μείωση της όρασης. Επίσης θα πρέπει να εξετάζεστε συχνά από τον οφθαλμίατρό σας και να του αναφέρετε οποιοδήποτε πρόβλημα έχετε με τους οφθαλμούς σας ή οποιαδήποτε οφθαλμική ή άλλη πάθηση υπάρχει στο ιστορικό της οικογένειας σας. Ο γιατρός σας θα πρέπει πάντοτε να γνωρίζει οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή σας έχει χορηγηθεί για να σας δώσει τις καταλληλότερες οδηγίες για την υγεία των οφθαλμών σας.

Πηγή: ygeiamou.gr

Κάθε μέρα έχαναν τη δουλειά τους 8.290 μισθωτοί! - Μόλις δύο επιχειρησιακές Συμβάσεις τον Σεπτέμβρη με αύξηση ...1,89%

Θα μπορούσε η αμερικανική κυβέρνηση να εξελιχθεί σε μεγαλύτερη απειλή για την δημοκρατία και την ειρήνη στον κόσμο ακόμη και στις ίδιες τις ΗΠΑ, από την απειλή που ήδη σήμερα αντιπροσωπεύει; Η απάντηση που δόθηκε στις 5 Νοεμβρίου είναι, ναι! Ο επόμενος ένοικος του Λευκού Οίκου θα βλάψει ακόμη περισσότερο την ευημερία, τη σταθερότητα και τις ελευθερίες, εντός κι εκτός των ΗΠΑ.

Η ψήφος των Αμερικανών ισοδυναμούσε με πολιτική θύελλα! Ο Τραμπ ανέβασε τα ποσοστά των Ρεπουμπλικανών σε παραδοσιακές πολιτείες τους, πήρε Πολιτείες των Δημοκρατικών και διείσδυσε σε μειονότητες όπως των ισπανόφωνων νοτιοαμερικανών που ποτέ στο παρελθόν το κόμμα του δεν είχε ισχυρό προβάδισμα.

Ο σημαντικότερος λόγος για τον εκλογικό θρίαμβο του Τραμπ είναι η πανστρατιά δισεκατομμυριούχων που στρατεύθηκε μαζί του. Ποτέ άλλοτε τόσοι πολλοί και τόσο πλούσιοι ολιγάρχες δεν συντάχθηκαν με τον έναν εκ των δύο μονομάχων, σε τέτοιο βαθμό ώστε η αναλογία των συνολικών δωρεών μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών να διαμορφώνεται στο 2 προς 1.

Πανστρατιά ολιγαρχών

Ο ζάμπλουτος Έλον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ, ιδιοκτήτης του Μέσου Κοινωνικής Δικτύωσης Χ, των ηλεκτρικών αυτοκινήτων Tesla, κ.λπ., κ.λπ., έφτασε στο σημείο να κληρώνει το ποσό του 1 εκατ. δολ. σε όποιον γραφόταν στους εκλογικούς καταλόγους κι έκανε δημόσια δήλωση υποστήριξης της ατζέντας των Ρεπουμπλικανών. Ο Τζεφ Μπέζος, δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος (με καθαρή περιουσία 227 δισ. δολ.), ιδιοκτήτης της Amazon και πολλών άλλων απαγόρευσε στην εφημερίδα του The Washington Post να υποστηρίξει δημόσια τους Δημοκρατικούς όπως έκανε συστηματικά τα προηγούμενα 36 χρόνια! Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική, αφού μετέτρεψε το Facebook σε απαγορευμένη ζώνη για την πολιτική κατεβάζοντας κάθε κριτική στην γενοκτονία της Παλαιστίνης, κατηγορήθηκε ότι τις προηγούμενες εβδομάδες κέρδισε δισ. δολ. δημοσιεύοντας παραπλανητικές διαφημίσεις της Καμάλα Χάρις, υποτίθεται, που όμως παρέπεμπαν στον Τραμπ.

Ο Λάρι Έλισον, συνιδρυτής της Oracle, μεταξύ άλλων, και τέταρτος πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ εκ παραδόσεως στηρίζει τους Ρεπουμπλικανούς. Όπως και ο Πίτερ Τίελ, συνιδρυτής με τον Μασκ του Paypal, ο οποίος κατάφερε να βάλει στην Γερουσία τον (αντιπρόεδρο τώρα) Βανς επενδύοντας 15 εκατ. δολ. στην προεκλογική του εκστρατεία και πλέον διαθέτει τον δικό του άνθρωπο-όργανο στο Λευκό Οίκο. Η λίστα των ζάμπλουτων που επένδυσαν στο κόμμα του Τραμπ είναι ατελείωτη και (για πρώτη φορά) δεν μπορεί να συγκριθεί με την λίστα των Δημοκρατικών παρά τα απαστράπτοντα ονόματα του πλούτου που περιλαμβάνει· Μπιλ Γκέιτς, Τζορτζ Σόρος, κ.λπ.

Ο δεύτερος σε σημασία λόγος θριάμβου του Τραμπ έγκειται στους ίδιους τους Δημοκρατικούς. Μπάιντεν και Χάρις ακόμη κι αν δεν υπήρχαν έπρεπε να ανακαλυφθούν για να στρώσουν το χαλί ώστε ο Τραμπ να βαδίσει για δεύτερη φορά τροπαιούχος στον Λευκό Οίκο. Όταν μάλιστα τα έκτροπα που προκάλεσε ο ίδιος ο Τραμπ με την έφοδο των οπαδών του στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου καταρράκωσαν το κύρος του.

Ο τρόπος με τον οποίο οι Δημοκρατικοί μετέτρεψαν σε πολέμιους τους ακόμη και τους πιο σταθερούς οπαδούς τους, οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση απείχαν από τις εκλογές, φαίνεται πεντακάθαρα σε ένα θέμα που είναι το λιγότερο πολιτικά φορτισμένο: το περιβαλλοντικό. Αφήνουμε μάλιστα εκτός συζήτησης το Παλαιστινιακό που οι Δημοκρατικοί χρηματοδότησαν και κάλυψαν την γενοκτονία των Παλαιστινίων, πληρώνοντας μεγάλο τίμημα σε ψήφους Αράβων και Μουσουλμάνων.

Στο ενεργειακό λόμπι ο πρώτος λόγος

Ο Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από την Συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την συγκράτηση της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 1,5 βαθμούς. Η απόφαση του Τραμπ το 2017 υπαγορεύτηκε από τα συμφέροντα της αμερικανικής ενεργειακής βιομηχανίας και δη των αναδυόμενων σχιστολιθικών εκμεταλλεύσεων. Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία τους πέτυχαν έναν οικονομικό άθλο: έγιναν όχι μόνο ενεργειακά αυτάρκεις, πλήρως ανεξάρτητες από τον ΟΠΕΚ κι άλλες πετρελαιοεξαγωγικές χώρες, αλλά οπλοποίησαν τον άφθονο ενεργειακό τους πλούτο, επιβάλλοντας οικονομικές κυρώσεις σε πολλές πετρελαιοεξαγωγικές χώρες (Ρωσία, Ιράν, Βενεζουέλα, κλπ.). Ζητούμενο της Ουάσιγκτον ήταν να οικειοποιηθεί τα μερίδια εξαγωγών των αντιπάλων της. Και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε!

Με την εκλογή του ο Μπάιντεν το 2021 επανέφερε τις ΗΠΑ στη Συμφωνία του Παρισιού, προς εύλογη ικανοποίηση των οικολόγων και κάθε πολίτη που ανησυχεί για τον πλανήτη. Ταυτόχρονα όμως μοίραζε άδειες για γεωτρήσεις σχιστολιθικού αερίου και πετρελαίου ακόμη και σε προστατευμένες περιοχές στην Αλάσκα. Μόνιμοι κάτοικοι διαδήλωναν και κατηγορούσαν τον Μπάιντεν ότι σπέρνει κλιματικές βόμβες. Μπάιντεν και Χάρις για να επανορθώσουν τις σχέσεις τους με το περιβαλλοντικό κίνημα που αποτελούσε διαχρονική σταθερά στην δεξαμενή των ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος πάγωναν ενίοτε τις εξαγωγές για να μπει ένα φρένο στην αδειοδότηση, αλλά η ζημιά είχε γίνει: Το μικρότερο σε ηλικία λόμπι των σχιστολιθικών ενεργειακών εταιρειών που εκπροσωπεί την μεγαλύτερη απειλή για το περιβάλλον είχε προλάβει να εδραιώσει τα δικά του συμφέροντα.

Από την άλλη, η διγλωσσία των Δημοκρατικών άγγιζε ύψη απαράμιλλα: «Η αμερικανική παραγωγή πετρελαίου υψωνόταν σε επίπεδα ρεκόρ τον Δεκέμβριο, ενώ αξιωματούχοι της διοίκησης Μπάιντεν παραβρίσκονταν στη Σύνοδο για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ στο Ντουμπάι διαβεβαιώνοντας τους παγκόσμιους ηγέτες ότι οι ΗΠΑ θα συνέβαλαν στην παγκόσμια μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα. Μια βραχυχρόνια ώθηση στην εγχώρια παραγωγή πετρελαίου και η συνακόλουθη μείωση στις τιμές θα έχουν ένα μακροχρόνιο όφελος για τους περιβαλλοντιστές, βοηθώντας να αποτραπεί η επιστροφή στην εξουσία του Τραμπ και άλλων αρνητών της κλιματικής αλλαγής» έγραφε η Washington Post στις 31 Δεκεμβρίου 2023.

Τη συνέχεια την μάθαμε. Ειδικά όταν ρωτήθηκε ο Τραμπ αν θα γίνει δικτάτορας και απάντησε όχι, εκτός από την πρώτη μέρα που «θα κλείσει τα σύνορα και θα κάνει εξορύξεις, εξορύξεις, εξορύξεις».

Λιγότερο γνωστή είναι όμως μια συνάντηση που προηγήθηκε στο εξοχικό του νέου αμερικανού προέδρου με τους διευθυντές των μεγαλύτερων ενεργειακών εταιρειών. Για τα όσα συζητήθηκαν εκεί έγραψε η Washington Post στις 9 Μαΐου: «Είστε αρκετά πλούσιοι, είπε, ώστε να μπορείτε να μαζέψετε 1 δισ. δολ. για να με επιστρέψετε (σ.σ. καλά διαβάσατε: «με επιστρέψετε») στον Λευκό Οίκο. Στο δείπνο ορκίστηκε να ανακαλέσει δεκάδες περιβαλλοντικούς νόμους και πολιτικές του Μπάιντεν και να σταματήσει νέους από την ενεργοποίησή τους, σύμφωνα με ανθρώπους που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας. Δίνοντας 1 δισ. δολ. θα είναι μια συμφωνία, είπε ο Τραμπ, λόγω των φόρων και των ρυθμίσεων που θα αποφύγουν χάρη σε αυτόν». Η ιστοσελίδα Politico επιβεβαίωσε το μυστικό δείπνο «δίνοντας» και τους παριστάμενους: Exxon Mobil, Chevron, ConocoPhilips, Cheniere Energy, κ.λπ.

Συνδέοντας τα δύο παραπάνω συμπεραίνουμε ότι ο Τραμπ, κατά δήλωσή του, ναι, θα γίνει δικτάτορας για χάρη όμως των αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών.

Πάρτι στο χρηματιστήριο

Το ποιος θα είναι ο μεγάλος κερδισμένος της νέας εποχής που ήδη ξεκίνησε με την εκλογή του Τραμπ φάνηκε από την επόμενη κιόλας ημέρα με τα κέρδη που κατέγραψε το αμερικανικό χρηματιστήριο. Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones σημείωσε τα μεγαλύτερα κέρδη στη διάρκεια δύο ετών: 3,6%. Ο S&P 500 αυξήθηκε κατά 2,5% και ο Nasdaq κατά 3%. Οι μετοχές της JPMorgan αυξήθηκαν κατά 12% και της Goldman Sachs κατά 13%, δεν φάνηκαν δηλαδή να πτοούνται από τις υποσχέσεις του Τραμπ να δώσει ώθηση στην βιομηχανία της χώρας…

Κέρδη ρεκόρ κατά 9,8% κατέγραψε και το Bitcoin φθάνοντας τα 76.231 δολ. λόγω των υποσχέσεων που έχει δώσει ο Τραμπ να μετατρέψει τις ΗΠΑ σε παγκόσμια πρωτεύουσα των κρυπτονομισμάτων και της εξαγγελίας του να δημιουργήσει στρατηγικό απόθεμα από Bitcoin. Το μπουστάρισμα των κρυπτονομισμάτων από τον Τραμπ δείχνει την κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών μεταξύ νομιμότητας και οργανωμένου εγκλήματος και τη νομιμοποίηση των εσόδων του στην απελπισμένη προσπάθεια των ΗΠΑ να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία στον πόλεμο των νομισμάτων. Ειδικά τώρα που το δολάριο απειλείται.

Η μεγάλη άνοδος των μετοχών δείχνει ότι ο Τραμπ ήταν το χαρτί στο οποίο πόνταρε ο αμερικανικός καπιταλισμός στις εκλογές του 2024 και τις προσδοκίες που γεννάει η άνοδός του στην εξουσία. Πίσω από τη νίκη του Τραμπ άλλες φορές κρύβονται κι άλλες καμαρώνουν αμερικανικά μεγαθήρια που μάχονται να διατηρήσουν την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στον διεθνή ανταγωνισμό.

Η ντροπή για την εκλογή του βαραίνει βιομήχανους και τραπεζίτες, ιδιοκτήτες και στελέχη της παλιάς και της νέας οικονομίας που επένδυσαν όλο τους το κεφάλαιο στο ρατσιστικό του λόγο, τον μισογυνισμό και τη χυδαιότητα. Όταν δημόσια ο Μασκ, μέσω του δικού Μέσου Κοινωνικής Δικτύωσης, έκανε πλάκα στην Τέιλορ Σουίφτ, που συντάχθηκε με την Χάρις, ότι θα της κάνει παιδί(!), μπορούμε να φανταστούμε τι ώθηση δόθηκε στις καθημερινές φραστικές επιθέσεις και τις προσβολές λόγω φύλου!; Το μίσος του Τραμπ απέναντι στους μετανάστες, και τα μαζικά ρατσιστικά πογκρόμ που θα ακολουθήσουν για την εκδίωξή τους, αναπαράγουν τον κανιβαλισμό μεταξύ των φτωχότερων, στόχο έχουν να ενοχοποιήσουν τους πιο αδικημένους για την επιδείνωση της θέσης της φτωχής Αμερικής και να αφήσουν στο απυρόβλητο τους συνδαιτημόνες και χορηγούς του Τραμπ.

Ωστόσο, για τις νύχτες των κρυστάλλων που θα επέλθουν, με πρωταγωνιστές τις ένοπλες συμμορίες με τις ναζιστικές σημαίες που είδαμε να παρελαύνουν στη διάρκεια του πρόσφατου τυφώνα Μίλτον, θα έχει το βάλει και η Χάρις το χεράκι της. Η προεκλογική της υπόσχεση να ψηφίσει το νόμο για την επέκταση του τείχους στα νότια σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, και η δέσμευση της να αυστηροποιήσει το νόμο για την μετανάστευση εξέθρεψαν και δικαιολόγησαν τον ρατσισμό του Τραμπ. Έτσι, εξηγείται η αύξηση σε ένα χρόνο του ποσοστού των Αμερικανών που ζητούν μαζικές απελάσεις μεταναστών κατά 10%, για να φτάσει τον Ιούλιο του 2024 στο 55% – ποσοστό ρεκόρ από το 2001.

Στα ύψη οι εισοδηματικές αντιθέσεις

Όμως, για την μαζική μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους των ΗΠΑ στους ζάμπλουτους των ΗΠΑ δεν φταίνε οι Μεξικάνοι. Το 1963 οι πλουσιότερες οικογένειες διέθεταν πλούτο 36 φορές μεγαλύτερο από τον μέσο πλούτο. Το 2022 ο πλούτος τους έγινε μεγαλύτερος κατά 71 φορές. Την ίδια περίοδο, από το 1963 ως το 2022, το φτωχότερο 10% από 23 δολάρια είδε το χρέος του να αυξάνει στα 450 δολάρια. Το πλουσιότερο 10% είδε τον πλούτο να αυξάνει 6 φορές (από 294.573 δολ. σε 1,9 εκατ.) και το πλουσιότερο 1% πάνω από 7 φορές (από 1,8 εκατ. σε 13,6 εκατ. δολ.). Η όξυνση των εισοδηματικών και κοινωνικών ανισοτήτων συνέβη και επί Τραμπ και επί Μπάιντεν, ανεξαρτήτως μικρών ενδιάμεσων διαλειμμάτων.

Το δύο τρίτα των Αμερικανών που βαθμολόγησαν αρνητικά την αμερικανική οικονομία (υποστηρίζοντας τον Τραμπ σε ποσοστό 69%-29%) την φτωχοποίησή τους βαθμολόγησαν κι όχι την ίδια την οικονομία που μια χαρά μεγεθύνθηκε και τα πήγε τουλάχιστον καλύτερα από την ευρωπαϊκή: 2021: 5,8%, 2022:1,9% και 2023: 2,5% ήταν η αύξηση του ΑΕΠ στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια.

Η υλοποίηση του προγράμματος του Τραμπ θα εντείνει αυτές τις ανισότητες και την υποκείμενη εκμετάλλευση.

Μια από τις πιο γνωστές υποσχέσεις που έχει δώσει στον Έλον Μασκ είναι να τον ορίσει επικεφαλής μιας ομάδας που θα σκανάρει τον δημόσιο τομέα με σκοπό να κλείσει απαρχαιωμένες και αχρείαστες, υποτίθεται, υπηρεσίες και να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους. Το αποτέλεσμα θα είναι η κατάργηση ακόμη κι αυτών των ψιχίων που δίνονται στους άπορους, εν είδει κοινωνικής πολιτικής. Οι χαμένοι θα είναι οι ψηφοφόροι πρωτίστως του Τραμπ και δευτερευόντως της Χάρις.

Στην ίδια κατεύθυνση, της εξαφάνισης ακόμη και αυτού του ισχνού και διάτρητου αμερικανικού διχτυού προστασίας, θα οδήγησε επίσης η μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις, στα χνάρια των ανάλογων μέτρων που έλαβε ο Τραμπ και το 2017. Δεν είναι τυχαίο που ανέβηκαν οι αποδόσεις του αμερικανικού 10ετούς ομολόγου στο 4,425% (η χαρά του …τοκιστή), το υψηλότερο σημείο από τον Ιούλιο! Όμως, μείωση των εταιρικών φόρων σημαίνει αύξηση του ήδη δυσθεώρητου δημοσιονομικού ελλείμματος (1,8 τρισ. ή τριπλασιασμός του σε οκτώ χρόνια), του μυθικού ποσού που ήδη δίνεται για τόκους (890 δισ. δολ. το 2024) και του δημόσιου χρέους (36 τρισ.).

Νέα αμερικανική επιθετικότητα

Το σχέδιο του Τραμπ προβλέπει την διόρθωση των εξωτερικών και άλλων ανισορροπιών της αμερικανικής οικονομίας μέσω της ενίσχυσης της παραγωγής εντός των ΗΠΑ. Εκεί αποσκοπούν οι εξαγγελίες του για επιβολή οριζόντιων δασμών σε όποιο εμπόρευμα εισάγεται στις ΗΠΑ ύψους 10% και ειδικά για εκείνα από την Κίνα ύψους 100%. Οι Δημοκρατικοί υποστήριξαν αυτή τη στροφή στον οικονομικό εθνικισμό. Στη διάρκεια της θητείας Μπάιντεν όχι μόνο δεν μειώθηκαν οι δασμοί που είχε επιβάλει ο Τραμπ στην προηγούμενη θητεία του 2018-2020, αλλά και κορυφαίο αξιωματούχοι του ενστερνίστηκαν δημόσια τη γραμμή των δασμών. Ενδεικτικά, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Μπάιντεν, Τζέικ Σάλιβαν, μιλώντας στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς απέρριψε το ελεύθερο εμπόριο, δικαιολόγησε τους δασμούς και μίλησε για μια «Νέα Συναίνεση της Ουάσιγκτον»! Προφανώς, προς αντικατάσταση της παλιάς που είχε στην προμετωπίδα της το ελεύθερο εμπόριο και τον εκμηδενισμό των δασμών. Η σύγκλιση Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών δεν αναιρεί ότι πρόκειται για τομή, αλλά υπογραμμίζει την θετική και δικομματική ανταπόκριση που συναντά η αλλαγή οικονομικής πορείας.

Στο διεθνές πεδίο η εκλογή του Τραμπ θα σημάνει επέκταση και εμβάθυνση της αμερικανοκρατίας. Στην ΕΕ ακόμη και σήμερα χαρακτηρίζουν ως «απομονωτική» τη στάση των ΗΠΑ. Με αφορμή, για παράδειγμα, τις απειλές του Τραμπ ότι θα εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ εάν οι Ευρωπαίοι δεν καταβάλουν το 2% του ΑΕΠ τους για πολεμικές δαπάνες. Η φυγή του ΝΑΤΟ από την Ευρώπη θα ήταν η πιο ευχάριστη είδηση των τελευταίων 75 χρόνων. Ακόμη πιο ευχάριστη θα ήταν η διάλυση του ΝΑΤΟ. Το ζητούμενο ωστόσο των αμερικανικών απειλών δεν είναι τίποτε άλλο από την αύξηση των ευρωπαϊκών παραγγελιών στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία και η στρατιωτικοποίηση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Διαδικασία που είμαι ήδη σε εξέλιξη, βάσει αποφάσεων της ΕΕ, και θα έχει δραματικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των Ευρωπαίων.

Γι’ αυτό κι η δήλωσή του «Αμερικανισμός κι όχι παγκοσμιοποίηση» είναι κενή περιεχομένου και παραπλανητική. Οι ΗΠΑ υπάρχουν επειδή εκμεταλλεύονται τον διεθνή τους περίγυρο – «γκλομπαλιστές» εξ ορισμού δηλαδή εξάγοντας ανεμπόδιστα, επειδή καμιά χώρα δεν τολμά να τους επιβάλει δασμούς και «φυτεύοντας» κυβερνήσεις και υπουργούς της αρεσκείας τους στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Ο εθνικισμός τους, καλυμμένος πίσω από τον πατριωτισμό, αποσκοπεί να διαφυλάξει την διεθνή θέση των ΗΠΑ που ήδη κλονίζεται και συρρικνώνεται, σκοπεύει να δώσει μια νέα ώθηση στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό σε βάρος της ειρήνης και της σταθερότητας, ειδικά στην Μέση Ανατολή και την Ασία.

Οι δεσμοί του Τραμπ με το ισραηλινό – σιωνιστικό λόμπι εγγυώνται την συνέχιση της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη. Η καρατόμηση από τον Νετανιάχου του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Γιόαβ Γκάλαντ, που εμφανιζόταν με δική του ατζέντα και δικές του επαφές στις ΗΠΑ, λίγο πριν κλείσουν οι κάλπες στις ΗΠΑ έδειξε την λευκή επιταγή που έχει το κράτος – απαρτχάιντ όχι μόνο από την απερχόμενη αλλά και από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση.

Οι απειλές προς το Πεκίνο για την επιβολή αυξημένων δασμών δείχνουν τον φόβο που προκαλεί στις ΗΠΑ η κινέζικη οικονομία. Η υπεροχή της σε κλάδους στρατηγικής σημασίας και η ορμητική της άνοδο είναι που ανάγουν την Κίνα σε υπ’ αριθμό έναν αντίπαλο για τον Τραμπ. Και σε αυτό το μέτωπο φυσικά οι Δημοκρατικοί έχουν ήδη διαπρέψει. Το ταξίδι της Νάνσυ Πελόζι στην Ταϊβάν το 2022 έδειξε ότι οι Δημοκρατικοί θα στηρίξουν πλήρως τους τυχοδιωκτισμούς του Τραμπ.

Ιδεολογική οπισθοδρόμηση και συντηρητισμός

Βαθιά διαβρωτική σε όλον τον κόσμο, κι όχι μόνο στις ΗΠΑ, θα αποδειχθεί επίσης η ιδεολογική ατζέντα του «Τραμπ 2.0», που ήδη αναπαράγεται. Οι αντι-επιστημονικές θεωρίες συνομωσίας του Κένεντυ θα δώσουν περαιτέρω ώθηση στην θρησκοληψία, ενώ η σταυροφορία ενάντια στην αποκαλούμενη «woke ατζέντα» και το «dei» (ποικιλία, ισότητα, συμπερίληψη) δεν σκοπεύει καν να διορθώσει υπερβολές, όπως γράφεται.

Το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στα αμερικανικά πανεπιστήμια χαρακτηρίστηκε  «woke ατζέντα» και το κυνήγι μαγισσών που έφτασε στο σημείο να διώξει πρυτάνεις επειδή δεν απέβαλλαν αγωνιζόμενους φοιτητές χαρακτηρίστηκε καταπολέμηση της «woke ατζέντας».

«Woke ατζέντα» χαρακτηρίζονται σήμερα στις ΗΠΑ και τα αιτήματα προστασίας του περιβάλλοντος από την φρενίτιδα των σχιστολιθικών εξορύξεων. Η παράδοση στους ολιγάρχες του πετρελαίου παρθένων και προστατευόμενων περιοχών θα έχει τον τίτλο της αποδόμησης της «woke ατζέντας».

Η δε ρεπουμπλικανική σταυροφορία ενάντια στο dei πρώτο στόχο έχει επιχειρήσεις που ευαισθητοποιήθηκαν μετά την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία το 2020 κι επιχείρησαν να επιβάλλουν κανόνες σεβασμού και ισότητας των εγχρώμων.

Προφανώς, το ζητούμενο δεν είναι η υπεράσπιση της «woke ατζέντας» ή του dei που αποτελούν την στρεβλή απάντηση σε ένα τεράστιο πρόβλημα πολλαπλού ρατσισμού που διαπερνά την αμερικανική κοινωνία. Ζητούμενο είναι να φανεί ότι η επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες που εκφράζει ο Τραμπ, με τις επιθέσεις στη woke ατζέντα και το dei, συγκαλύπτει μια ακροδεξιά, υπερσυντηρητική ιδεολογική ατζέντα που συνοδεύει κάθε πολιτική αντεπανάσταση· από την εποχή του Ρέιγκαν και της Θάτσερ ακόμη. Στο τέλος της ημέρας, πίσω από τις πλακίτσες για 5.372 φύλα και τα ταμπόν που προσέφερε ο υποψήφιος αντιπρόεδρος της Χάρις στους μαθητές, οι φυλετικοί διαχωρισμοί στους χώρους εργασίας των ΗΠΑ θα έχουν βαθύνει, περισσότερους έγχρωμους θα σκοτώνουν ατιμώρητα οι αμερικάνοι μπάτσοι, οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι και άνεργοι θα έχουν αυξηθεί, κατοχυρωμένα δικαιώματα και ελευθερίες θα καταργηθούν, η Εθνοφρουρά θα βρίσκεται στους δρόμους κάθε τρεις και λίγο και θα επανέλθει η υποχρεωτική θητεία, όπως έχει υποσχεθεί ο Τραμπ.

Η παράδοση όλης της εξουσίας των ΗΠΑ απ’ ευθείας στους ολιγάρχες προϋποθέτει ακόμη περισσότερη ιδεολογική πειθαρχία και ακόμη μεγαλύτερη καταστολή.

Πηγή: kommon.gr

1. 1.Ο Ντόναλντ Τραμπ -σε αντίθεση με την περιρρέουσα εντύπωση ότι από το πρωί ως το βράδυ μιλούσε υπέρ της απαγόρευσης των αμβλώσεων- επικέντρωσε σε δύο καίρια ζητήματα:

α) Οικονομία και

β) Πόλεμος.

Η Κάμαλα Χάρις αντίθετα, επεδίωξε να μείνει η συζήτηση μακριά από αυτά και ειδικά από την οικονομία και έδωσε έμφαση σε: α) “κίνδυνο για δημοκρατία που συνιστά δεύτερη θητεία Τραμπ” και β) δικαίωμα αμβλώσεων

2. 2.Από άποψη αναφοράς σε εκλογικά γκρουπ και για να βρει “αυτούς που θα έκαναν τη διαφορά”, ο Τραμπ απευθύνθηκε καίρια σε τμήματα της εργατικής τάξης, ειδικά της “λευκής”, αλλά και της “νόμιμης” μετανάστευσης (ακόμη και όταν ανέπτυξε αντιμεταναστευτική ρατσιστική ρητορική), υποβαθμισμένα “μεσαία” στρώματα, ειδικά της υπαίθρου.

Η Χάρις επικέντρωσε σε γυναίκες (με συγκεκριμένο και περιοριστικό τρόπο), σε Λατίνους (μιλώντας όμως παράλληλα για ” έλεγχο συνόρων” ), μουσουλμάνους (έχοντας όμως φθορά από στήριξη γενοκτονίας σε Παλαιστίνη) και δήθεν “μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνους”, ανεμίζοντας την υποστήριξη από (εγκληματία πολέμου) Ντ. Τσένι, κόρη Μπους, Σβαρτσενέγκερ και άλλα γελοία πρόσωπα.

3. 3.Ο Τραμπ σήκωσε δημαγωγικά και έντονα το θέμα του πληθωρισμού που κατατρώει το εισόδημα εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών, ενώ η Χάρις προτίμησε να προβάλλει τους ρυθμούς ανάπτυξης που βασικά έκλεινε το μάτι προς το “επιχειρείν” .
4. 4.Ο Τραμπ δήλωσε ότι θα “τελειώσει τον πόλεμο στην Ουκρανία που επιβαρύνει τις τσέπες των Αμερικανών”, η Χάρις είπε ότι θα τον συνεχίσει ως τη νίκη του Ζελένσκι.
5. 5.Ο Τραμπ είπε ότι θα βρεθεί στο πλευρό του δολοφόνου Νετανιάχου, η Χάρις απάντησε πως είναι ήδη ανεπιφύλακτα στο πλευρό του.
6. 6.Ο Τραμπ τοποθέτησε έντεχνα την Χάρις και τους Δημοκρατικούς σε θέση και ρόλο εκπροσώπησης του “κατεστημένου”, για να κρατήσει για τον εαυτό του το ρόλο αυτού που είναι “ενάντια”. Η Χάρις αποδέχτηκε με περηφάνια αυτή τη θέση και ρόλο, αντιγυρίζοντας πως ο Τραμπ είναι “λαϊκιστής”.
7. 7.Ο Τραμπ συγκρότησε ένα συνεκτικό ρατσιστικό, αντιμεταναστευτικό, μισογύνικο, εθνικιστικό, θρησκόληπτο και συχνά φασίζοντα λόγο, προβάλλοντας ένα συνολικό πολιτικό – πολιτισμικό πλαίσιο “διεξόδου” από τη σημερινή “σήψη”.

Η Χάρις ταυτίστηκε σχεδόν απόλυτα με τη σημερινή οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική δυστοπία για τα εκατομμύρια εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, κατηγορώντας τον Τραμπ για “φασίστα”. Έδωσε έτσι έδαφος στη λανθάνουσα (ή φανερή) επιχειρηματολογία του Τραμπ, “αν ο αντιφασισμός σας είναι η υποστήριξη της σημερινής σήψης, πειράζει κανέναν η δικιά μας φασίζουσα και αντικομμουνιστική ρητορική;”.

8. 8.Ο Τραμπ κατάφερε, όχι να περιορίσει αλλά να ενισχύσει την εικόνα του ανθρώπου που μιλάει “απλά, χοντροκομμένα, με λάθη και αυθάδεια”, δηλαδή “όπως ο “απλός κόσμος”, αφήνοντας με ευχαρίστηση στη Χάρις τον “ορθό πολιτικό λόγο”, ο οποίος στη λαϊκή συνείδηση είναι, όχι άδικα, ταυτισμένος με την υποκρισία, το ψέμα, το περιτύλιγμα κενών πραγμάτων, το “δήθεν”.
9. 9.Για να συνοψίσουμε: Σε ένα περιβάλλον πλήρους σχεδόν εδώ και δεκαετίες απουσίας πράξης και λόγου εργατικής πολιτικής (καθώς ό, τι υπάρχει δίνεται προίκα στους Δημοκρατικούς στο όνομα του “μικρότερου κακού” και του “αντιακροδεξιού μετώπου”), κάποια στιγμή το στρατόπεδο του ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΥΝΙΣΜΟΥ συντρίβει (χωρίς φόβο παράπλευρων απωλειών) το στρατόπεδο της ΑΣΤΙΚΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ. Με αυτή την έννοια, όχι, ο Τραμπ δεν είναι “φωνή από το παρελθόν”, αλλά προσιδιάζει καλύτερα στο παρόν και το μέλλον της ακραίας επιθετικότητας της αστικής πολιτικής ενάντια στην εργατική τάξη, τη ζωή, την ειρήνη, τον κοινωνικό πολιτισμό. Ακόμη και αν αύριο οι Τραμπ, Μελόνι, Μόντι, Μίλεϊ, Λεπέν πεταχτούν στα σκυλιά, θα έχουν κάνει τη δουλειά τους
10. 10.Με τούτα και με τα άλλα, η ακροδεξιά δεν είναι κυρίως η άρνηση της αστικής πολιτικής και αστικής δημοκρατίας, αλλά μορφή “ριζοσπαστικοποίησής” της, δηλαδή έντασης του εκμεταλλευτικού, αντεργατικού, αντεπαναστατικού χαρακτήρα της. Το ζητούμενο δεν είναι επομένως τα “δημοκρατικά λαϊκά μέτωπα” αλά Γαλλία ενάντια σε κάθε Λεπέν και για σωτηρία του κάθε Μακρόν, αλλά η ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής πολιτικής. Δηλαδή η ανασυγκρότηση της κομμουνιστής εναλλακτικής σε στρατηγικό επίπεδο αλλά και στο πολιτικό παρόν και ο πολιτικός αγώναςμε διεκδίκηση της πλήρους ανεξαρτησίας της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστής αριστεράς από την αστική πολιτική και τους φορείς της.

Οργή επομένως για τη νίκη του ακροδεξιού Ντόναλντ Τραμπ, καμία λύπη για την ήττα του γερακιού του πολέμου και εκπροσώπου του “βαθέος κατεστημένου” της αστικής τάξης, του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της πολεμικής βιομηχανίας, Κάμαλα Χάρις.
Άλλα καθήκοντα έχουμε…

Πηγή: prin.gr