Οι εκπρόσωποι σχεδόν 200 χωρών που συγκεντρώθηκαν στην 23η Διάσκεψη για το Κλίμα του ΟΗΕ αναχώρησαν σήμερα νωρίς το πρωί από τη Βόνη έπειτα από δύο εβδομάδες εργασιών, οι οποίες περιπλέχτηκαν μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και ενόψει μιας χρονιάς 2018 που δεν αναμένεται εύκολη.

Στη διάσκεψη, οι χώρες συμφώνησαν στη διεξαγωγή ενός έτους «διαλόγου» ώστε να μπορέσουν να καταρτίσουν στα τέλη του 2018 ένα συλλογικό απολογισμό των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο στόχος είναι να ενθαρρυνθούν και να βοηθηθούν οι χώρες να αναθεωρήσουν τις δεσμεύσεις τους, που σε αυτό το στάδιο δεν θεωρούνται επαρκείς για να επιτρέψουν η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη να παραμείνει αρκετά κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, όπως ορίζει η συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα το 2015.

Ο διάλογος αυτός θα πρέπει να είναι «εποικοδομητικός, στραμμένος προς τις λύσεις» και να μην στοχεύει κανέναν, προειδοποιεί η απόφαση που υιοθετήθηκε.

Στη Βόνη, οι διαπραγματευτές, συμπεριλαμβανομένης της αμερικανικής αντιπροσωπείας, άρχισαν επίσης να διαμορφώνουν τους κανόνες υλοποίησης της συμφωνίας του Παρισιού, που αναμένεται να εφαρμοστεί από το 2020: πώς οι χώρες λογοδοτούν για τις ενέργειές τους, τι ακολουθείται για την οικονομική βοήθεια που υποσχέθηκαν οι πλούσιες χώρες, κ.ά.

Ωστόσο, τίποτε δεν ρυθμίστηκε επί της ουσίας: αυτός θα είναι ο ρόλος της COP24, που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2018 στο Κατοβίτσε της Πολωνίας.

«Και αυτό δεν θα είναι εύκολο, καθώς αναμέναμε αρκετά μεγαλύτερη πρόοδο» στη Βόνη, τονίζει ο Ντέιβιντ Λεβάι του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Iddri), σημειώνοντας την «έλλειψη ηγεσίας» μετά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τη χώρα του από τις συνομιλίες.

«Θα έχουμε πολλή δουλειά το 2018», παραδέχεται ευρωπαία διαπραγματεύτρια.

Για άλλη μια φορά, οι αναπτυσσόμενες και οι ανεπτυγμένες χώρες διαφώνησαν στο ακανθώδες θέμα της χρηματοδότησης για το κλίμα. Στη διάσκεψη παρέμεινε ασαφές αν πράγματι οι πλούσιες χώρες θα διαθέτουν το ποσό των 100 δισεκατ. δολαρίων ετησίως έως το 2020 που έχουν υποσχεθεί ώστε οι φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.

Η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τη συμφωνία, κάτι που δεν θα μπορεί να γίνει επίσημα πριν από το τέλος του 2020, έχει ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα καταβάλει τα χρήματα που είχε υποσχεθεί ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, συγκεκριμένα 2 δισεκατ. δολάρια που προορίζονταν για το Πράσινο Ταμείο του ΟΗΕ.

Συνάντηση για ενδιάμεσες διαπραγματεύσεις έχει προγραμματιστεί τον Μάιο του 2018 και το οικονομικό θέμα, το οποίο και παρέτεινε τη διάσκεψη έως τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, θα περιλαμβάνεται στην ατζέντα.

«Με την αποχώρηση του Τραμπ, τα αστέρια δεν είναι πολύ ευθυγραμμισμένα» όσον αφορά το κλίμα, λέει η Σεϊνί Ναφό, επικεφαλής της ομάδας της Αφρικής. «Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών επηρεάζει τις ανεπτυγμένες χώρες και αυτό έχει συνέπειες στην τοποθέτηση των μεγάλων αναπτυσσόμενων χωρών».

«Δεν έχω δει ποτέ μια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα (COP) τόσο υποτονική, χωρίς αδρεναλίνη», δήλωσε ευρωπαίος διπλωμάτης.

Ωστόσο, η Γαλλίδα Λοράνς Τιμπιανά, διαπραγματεύτρια της συμφωνίας του Παρισιού, βλέπει πρόοδο. «Αυτή η COP ήταν μια στιγμή πλήρους σύνθεσης ανάμεσα σε κυβερνήσεις, τοπικές αρχές, εταιρίες, όλους τους παράγοντες», που συγκεντρώθηκαν στις αίθουσες των διαπραγματεύσεων.

Πηγή: newsbeast.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν θέλουν να δείχνουν την προσφορά τους στο λαό στις δύσκολες στιγμές! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» κι έχουν και «στολές εργασίας» για καταστροφές και τραγωδίες, «στολές εργασίας» που έχει γίνει ένα με το πετσί τους και δεν μπορούν να τις βγάλουν και να φορέσουν κάτι άλλο όταν βγαίνουν στα κανάλια! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν κυκλοφορούν με το φτυάρι, αλλά μόνο με τη «στολή εργασίας», γιατί είναι – ως «αριστεροί» – και σεμνοί! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν δίνουν κακές παραστάσεις για να δείξουν ποσο ανιδιοτελείς είναι! 

  Ευτυχώς που είναι «αριστεροί» και δεν τα ρίχνουν στη κακή τη μοίρα και δεν πετάνε τις ευθύνες από εδώ κι από εκεί.   

  Ευτυχώς που είναι  και «αριστεροί» και δεν είναι τίποτα «Μαυρογιαλούροι»!   

  Ευτυχώς που αυτοί οι «αριστεροί» δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά!

Πηγή: imerodromos.gr

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ξεχάστε τις εικόνες ζόφου και μιζέριας που μεταδίδουν τα στοιχεία για την ανεργία και τα ρεπορτάζ για τη μείωση των μισθών… Πολύ κοντά μας γίνεται ένα ξέφρενο πάρτι χωρίς τέλος! Το περίγραμμά του το παρουσίασε η ετήσια έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse, που κάθε χρόνο καταγράφει την εξέλιξη σε απόλυτα μεγέθη και κυρίως την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου. Κι αυτή ακριβώς η μεταβλητή είναι που κάνει τη διαφορά, καθώς φέρνει στην επιφάνεια τα αβυσσαλέα κοινωνικά ρήγματα. Από τη μια, λοιπόν, είναι οι εκατομμυριούχοι που ανέρχονται σε 36 εκ. άτομα κι αυξήθηκαν κατά 2,3 εκατ. άτομα, με τους μισούς απ’ αυτούς να προέρχονται από τις ΗΠΑ και 620.000 από την Ευρώπη. Αυξάνονται και πληθύνονται λοιπόν οι εκατομμυριούχοι (που αισίως, όπως θα έλεγε κι ο Σκάι, τριπλασιάστηκαν από το 2000) μαζί με την περιουσία τους, καθώς αν και αποτελούν ένα ποσοστό μικρότερο του 1% του ενήλικου πληθυσμού, κατέχουν το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Σχεδόν ο μισός πλούτος δηλαδή είναι δικός τους…

Από την άλλη, όσοι έχουν περιουσιακά στοιχεία κάτω των 10.000 δολ., παρότι φθάνουν τα 3,5 δισ. άτομα κι αποτελούν το 70% των ενηλίκων, ελέγχουν το 2,7% του παγκόσμιου πλούτου! Αξιοσημείωτο στοιχείο της έρευνας είναι, επίσης, ότι μεταξύ των φτωχών συμπεριλαμβάνεται ένα δυσανάλογα μεγάλο (σε σχέση με προηγούμενες εποχές) ποσοστό της νέας γενιάς. «Οι millennials (όπως αποκαλούνται όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1982 και 2000) τα καταφέρνουν λιγότερο καλά σε σχέση με τους γονείς τους στην ίδια ηλικία, ειδικά σε σχέση με το εισόδημα, την ιδιοκτησία σπιτιού και άλλες διαστάσεις της ευημερίας», υπογραμμίζει από τις πρώτες της κιόλας σελίδες η έκθεση, παρότι –όπως τονίζει– παρατηρείται μια αύξηση κατά 20% στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων έχει τεράστια σημασία, καθώς δείχνει ότι η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος, ακόμη και του παγκόσμιου πλούτου (που μεγεθύνθηκε κατά 6,4% σε ετήσια βάση, όταν τον προηγούμενο χρόνο αυξήθηκε κατά 3,9% χωρίς μάλιστα να οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην άνοδο των τιμών των μετοχών) δε σημαίνει ταυτόχρονα και βελτίωση της θέσης των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο μέσος πλούτος ανά ενήλικα παγκόσμια αυξήθηκε κατά 4,9%, στην Αφρική και την περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού μειώθηκε κατά 1,9% και 1% αντίστοιχα. Στο δε ανεπτυγμένο καπιταλισμό καταρρίπτεται πλέον ακόμη και η χρήση της ανώτερης εκπαίδευσης ως μοχλού κοινωνικής και εισοδηματικής ανόδου!
Η εποχή που μισθωτοί και άλλα λαϊκά στρώματα περίμεναν να ανέβουν στο τρένο της ανάπτυξης για να αποχαιρετήσουν τον κόσμο των στερήσεων έχει παρέλθει προ πολλού. Τώρα, το τρένο της ανάπτυξης έρχεται, επιβιβάζονται στην πρώτη θέση αλλά συνταξιδεύουν με τη στέρηση…

Πηγή: prin.gr

Με τυμπανοκρουσίες (έκτακτο πρωθυπουργικό διάγγελμα!) ανακοίνωσε ο Τσίπρας τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος». Ακολούθησε το μπαράζ του επικοινωνιακού μηχανισμού της κυβέρνησης στον Τύπο (όπου οι μεγαλοεκδότες λαμβάνουν το ένα «δωράκι» μετά το άλλο…) που έσπευσε να πανηγυρίσει για την «απόδειξη της κοινωνικής ευαισθησίας» της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού.

Ο στό­χος είναι σαφής: να πε­ριο­ρι­στούν οι απώ­λειες στην εκλο­γι­κή επιρ­ροή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, να ανα­κο­πεί το κύμα των δη­μο­σκο­πή­σε­ων που προει­δο­ποιούν για βαριά πο­λι­τι­κή ήττα του κυ­βερ­νώ­ντος συ­να­σπι­σμού (με με­γά­λη μεί­ω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και εξα­έ­ρω­ση των ΑΝΕΛ). Έχει ελ­πί­δες επι­τυ­χί­ας αυτός ο επι­κοι­νω­νια­κός ελιγ­μός; Πε­ριο­ρι­σμέ­νων δια­στά­σε­ων, αβέ­βαιες και εντε­λώς προ­σω­ρι­νές. Να θυ­μί­σου­με ότι ακρι­βώς το ίδιο «κόλπο» είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ο Αντ. Σα­μα­ράς το 2014 και δεν κα­τόρ­θω­σε ούτε να απο­φύ­γει την ήττα του ’15, ούτε να πε­ριο­ρί­σει τις δια­στά­σεις της…

Ας δούμε όμως την ουσία του «κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος».

Από το δια­βό­η­το «πλε­ό­να­σμα» -που δη­μιουρ­γεί η μνη­μο­νια­κή λε­η­λα­σία σε βάρος των ερ­γα­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των- η κυ­βέρ­νη­ση προ­τί­θε­ται να μοι­ρά­σει 720 εκατ. ευρώ σε 3,4 εκα­τομ­μύ­ρια δι­καιού­χους. Οι δι­καιού­χοι είναι άν­θρω­ποι γύρω μας που έχουν πέσει σε μια δια­βί­ω­ση κάτω από τα όρια της φτώ­χειας: νοι­κο­κυ­ριά με ετή­σιο ει­σό­δη­μα ως 9.000 ευρώ και με ακί­νη­τη πε­ριου­σία μι­κρό­τε­ρη των 180 χι­λιά­δων ευρώ. Μια απλή διαί­ρε­ση δεί­χνει ότι πρό­κει­ται για ένα εφά­παξ ετή­σιο φι­λο­δώ­ρη­μα.

Όμως τι κα­λεί­ται να «ξε­χά­σει» η κοι­νω­νία με βάση αυτό το φι­λο­δώ­ρη­μα; Δυ­στυ­χώς εδώ η «λίστα» είναι πολύ πιο «πλού­σια»:

α) Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα πλη­θαί­νουν οι ει­δή­σεις για μα­ζι­κή κα­τα­στρα­τή­γη­ση ακόμα και της ακραί­ας νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης μνη­μο­νια­κής νο­μο­θε­σί­ας, με στόχο ακόμα με­γα­λύ­τε­ρες πε­ρι­κο­πές στα λαϊκά ει­σο­δή­μα­τα. Είναι γνω­στό ότι επί χρό­νια πα­ρα­κρα­τού­νταν υψη­λό­τε­ρες από τις νό­μι­μες ει­σφο­ρές για την πε­ρί­θαλ­ψη. Σή­με­ρα απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η κυ­βέρ­νη­ση εφαρ­μό­ζει «λάθος» τον νόμο Κα­τρού­γκα­λου, επι­βάλ­λο­ντας υψη­λό­τε­ρες από τις νό­μι­μες πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις, κλέ­βο­ντας μέχρι και 250 ευρώ μη­νιαί­ως από εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες συ­ντα­ξιού­χους! Είναι κοινό μυ­στι­κό ότι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες «εφά­παξ» που έχουν εγκρι­θεί από τα Τα­μεία, πα­ρα­κρα­τού­νται πα­ρά­νο­μα και δεν κα­τα­βάλ­λο­νται στους δι­καιού­χους επί χρό­νια, για να μη δια­τα­ρα­χθούν οι «νόρ­μες» που αυτή η κυ­βέρ­νη­ση συ­νυ­πέ­γρα­ψε με την τρόι­κα.

Το «πλε­ό­να­σμα» του Τσί­πρα στη­ρί­ζε­ται στη λε­η­λα­σία των συ­ντά­ξε­ων, σε μια πο­λι­τι­κή που δεν δι­στά­ζει να συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει στις με­θό­δους της ακόμα και τη μα­ζι­κή πα­ρα­νο­μία, την κλοπή σε βάρος ανί­σχυ­ρων αν­θρώ­πων.

β) Όμως και η «νο­μι­μό­τη­τα», η μνη­μο­νια­κή «κα­νο­νι­κό­τη­τα» είναι εξί­σου αντι­δρα­στι­κή. Η κυ­βέρ­νη­ση που κα­μώ­νε­ται ότι «θα μοι­ρά­σει λεφτά» στους πιο αδύ­να­μους, έχει υπο­γρά­ψει και έχει κα­τα­στή­σει υπο­χρε­ω­τι­κές τις πε­ρι­κο­πές 7,5 δισ. ευρώ από τη συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή δα­πά­νη της τριε­τί­ας 2019-20-21! Αν σε αυτό το κο­λοσ­σιαίο ποσόν προ­στε­θούν οι προ­δια­γε­γραμ­μέ­νες πε­ρι­κο­πές των οι­κο­γε­νεια­κών επι­δο­μά­των στους μι­σθούς και η κα­τάρ­γη­ση του αφο­ρο­λό­γη­του ει­σο­δή­μα­τος από το 2019, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι αυτά που ο Τσί­πρας ισχυ­ρί­ζε­ται ότι θα «μοι­ρά­σει» με το ένα χέρι (του κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος), τα παίρ­νει πίσω με το άλλο χέρι (της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής) ενι­σχυ­μέ­να εις το… δε­κα­πλά­σιο!

γ) Δυ­στυ­χώς η λη­στεία δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται πλέον στα κρί­σι­μα πεδία των μι­σθών, των συ­ντά­ξε­ων και της φο­ρο­λο­γί­ας. Οι πε­ρι­κο­πές στις κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες έχουν φτά­σει στο απώ­τα­το όριο αντο­χής μιας ορ­γα­νω­μέ­νης κοι­νω­νί­ας. Η κα­τά­στα­ση στα δη­μό­σια σχο­λεία και νο­σο­κο­μεία είναι εν­δει­κτι­κή, όπως ήταν εν­δει­κτι­κές οι τρα­γι­κές συ­νέ­πειες από τις πλημ­μύ­ρες στη δυ­τι­κή Ατ­τι­κή.

Το σύ­νο­λο της πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ δη­μιουρ­γεί σε πρω­το­φα­νώς μα­ζι­κή κλί­μα­κα φτώ­χεια και απελ­πι­σία. Η επι­χεί­ρη­ση «κοι­νω­νι­κό μέ­ρι­σμα» είναι τμήμα της προ­σπά­θειας να πα­ρα­μεί­νουν οι κυ­βερ­νώ­ντες στη θέση τους, ώστε να συ­νε­χί­σουν ανε­νό­χλη­τοι τις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές.

Η ιδε­ο­λο­γι­κή βάση του «κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος» είναι ο άκρα­τος νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός: η κα­τάρ­γη­ση των δι­καιω­μά­των που είναι συν­δε­δε­μέ­να στα­θε­ρά και πάγια με την ερ­γα­σία, συν­δυά­ζε­ται με «βοη­θή­μα­τα» που δί­νο­νται σε όλο και λι­γό­τε­ρους, κο­στί­ζουν όλο και λι­γό­τε­ρα και, κυ­ρί­ως, δί­νο­νται αν και όποτε «προ­αι­ρεί­ται» ο άρ­χο­ντας ή το αφε­ντι­κό.

Από αυτήν την πο­λι­τι­κή υπάρ­χουν προ­φα­νείς κερ­δι­σμέ­νοι: Οι δα­νει­στές που καρ­πώ­νο­νται το με­γά­λο μέρος του πλε­ο­νά­σμα­τος. Η ντό­πια κυ­ρί­αρ­χη τάξη που καρ­πώ­νε­ται τα διαρ­κή απο­τε­λέ­σμα­τα της συ­ντρι­βής των μι­σθών και των ερ­γα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων.

Αυτή η κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πιο ισχυ­ρή από κάθε επι­κοι­νω­νια­κό ελιγ­μό. Και στο τέλος της ημέ­ρας η κοι­νω­νία θα πα­ρου­σιά­σει το λο­γα­ρια­σμό των ευ­θυ­νών στους υπεύ­θυ­νους.

Γιατί, όπως σωστά έγρα­ψε ο Γ. Μαυ­ρής, «το με­γα­λύ­τε­ρο λάθος που μπο­ρεί να δια­πρά­ξει η εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­ση (άρα και η ση­με­ρι­νή) είναι να “δια­βά­σει λάθος” τις με­γά­λες αλ­λα­γές που έχουν με­τα­σχη­μα­τί­σει βίαια την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Να θε­ω­ρή­σει ότι η κάμψη της κοι­νω­νι­κής δια­μαρ­τυ­ρί­ας… η προ­σαρ­μο­γή στις νέες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τη με­τα­μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα ση­μαί­νει και εξα­σφά­λι­ση της κοι­νω­νι­κής συ­ναί­νε­σης προς τους κυ­βερ­νώ­ντες» (Γ. Μαυρή: «κοι­νω­νι­κή προ­σαρ­μο­γή δεν ση­μαί­νει κοι­νω­νι­κή συ­ναί­νε­ση»).

Πηγή: rproject.gr

Σφίγγει ημέρα με την ημέρα η θηλιά για όσους χρωστούν στην Εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς οι κατασχέσεις λογαριασμών κλιμακώνονται. Καθημερινά κατάσχονται 2,2 εκατ. ευρώ από τους τραπεζικούς λογαριασμούς φορολογουμένων, εργοδοτών και επαγγελματιών που δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στα υπέρογκα βάρη που έχουν επωμιστεί με τα διαδοχικά “χαράτσια” που τροφοδότησαν και φέτος τα υπερπλεονάσματα για τα οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση.

Υπολογίζεται ότι κάθε ημέρα ο εφιάλτης γίνεται πραγματικότητα για τουλάχιστον 1.900 οφειλέτες, που αντιλαμβάνονται ότι άδειασε ο λογαριασμός τους λόγω κατασχέσεων. Και η συνέχεια είναι ακόμα χειρότερη: έχουν δρομολογηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, 945.000 ειδοποιητήρια.

Για όσους δεν έχουν πλέον ούτε ευρώ στην τράπεζα, το επόμενο βήμα είναι ακόμα πιο επώδυνο. Μετά τα ηλεκτρονικά κατασχετήρια στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν ακόμα και την κατάσχεση των ακινήτων τους, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας.

Εξόντωση μεσαίας τάξης από το Δημόσιο

Μια καθημερινή οικονομική τραγωδία βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι, που λύγισαν υπό το βάρος της υπερφορολόγησης. Σήκωσαν ψηλά τα χέρια και έγιναν αιχμάλωτοι της Εφορίας, η οποία καθημερινά πραγματοποιεί χίλιες κατασχέσεις και αφαιρεί μέσω κατασχέσεων από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς το ποσό των 1,7 εκατομμυρίων ευρώ.

Πρόκειται για φορολογουμένους οι οποίοι μαθαίνουν να ζουν με την Εφορία από πάνω τους, αφού έστω και ένα ευρώ να κατατεθεί στον τραπεζικό τους λογαριασμό, πάνω από τα ακατάσχετα όρια, δεσμεύεται αμέσως και καταλήγει στο δημόσιο ταμείο.

Πίσω από τους αριθμούς της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για τα “μέτρα αναγκαστικής είσπραξης”, όπως λέγονται υπηρεσιακά οι κατασχέσεις, κρύβονται τραγωδίες και αδιέξοδα ανθρώπων και επιχειρήσεων που πασχίζουν να μείνουν όρθιοι και να αποφύγουν το λουκέτο.

Η Εφορία έχει δείξει το πιο σκληρό της πρόσωπο και ετοιμάζεται να γίνει ακόμα πιο σκληρή, με ένταση και αύξηση των κατασχέσεων τραπεζικών υπολοίπων και των υπόλοιπων μέτρων αναγκαστικής είσπραξης. Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για το τι αντιμετωπίζουν οι –πάρα πολλοί– φορολογούμενοι που δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν είναι ενδεικτικά της οικονομικής ασφυξίας:

Από την αρχή του χρόνου η Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης της ΑΑΔΕ, δηλαδή η υπηρεσία που ασχολείται με κατασχέσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών, προχώρησε στο εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου στην είσπραξη του ποσού των 452 εκατομμυρίων ευρώ. Οι εισπράξεις προέρχονται κατά κύριο λόγο από κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και άλλων εισοδημάτων στα χέρια τρίτων (π.χ., ενοικίων). Με άλλα λόγια, σε κάθε ημερολογιακή ημέρα του 2017 εισέρρεε από κατασχέσεις στο δημόσιο ταμείο το ποσό του 1,7 εκατ. ευρώ.

Η έκδοση κατασχετηρίων τρέχει με ρυθμό 1.000 ανά εργάσιμη ημέρα, που σημαίνει ότι τα κατασχετήρια πέφτουν σαν καταιγίδα πάνω στους φορολογουμένους και στην αγορά, η οποία πασχίζει ακόμα και για το τελευταίο ευρώ ρευστότητας. Η έκδοση των κατασχετηρίων έχει πλέον απλοποιηθεί και επιταχυνθεί, καθώς υπογράφεται από τον προϊστάμενο της αρμόδιας υπηρεσίας, “φορτώνεται” σε ειδικό ηλεκτρονικό δίκτυο και αποστέλλεται σε χρόνο μηδέν σε όλες τις τράπεζες. Στο κατασχετήριο αναγράφονται τα στοιχεία του οφειλέτη και ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου του. Η τράπεζα εντός το πολύ δύο εβδομάδων έχει βάλει απόχη πάνω από τους τραπεζικούς λογαριασμούς του οφειλέτη, δεσμεύοντας τα ποσά που ήδη βρίσκονται σε αυτούς, αλλά και όποιο νέο ποσό κατατεθεί.

Ο αριθμός των φορολογουμένων στους οποίους έχουν επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής είσπραξης είναι τουλάχιστον σοκαριστικός. Υπό το βάρος των κατασχέσεων ζουν ήδη 991.392 φορολογούμενοι, φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε τον Σεπτέμβριο κατά περίπου 20.000, που σημαίνει ότι η Εφορία ανεβάζει στροφές στο εισπρακτικό της έργο.

Ο συνολικός αριθμός των φορολογουμένων, φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων, που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση ανέρχονται στους 4.267.408. Πρόκειται για απίστευτο αριθμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι το σύνολο των ενεργών Αριθμών Φορολογικού Μητρώου δεν ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια. Με άλλα λόγια, ένας στους δύο φορολογουμένους έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την Εφορία.

Από τους 4.267.408 φορολογουμένους που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση, η ΑΑΔΕ έχει το δικαίωμα (πληρούν τα κριτήρια ύψους οφειλής κ.λπ.) να λάβει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης στους 1.724.708. Όπως αναφέρθηκε. έχει ήδη λάβει μέτρα εναντίον των 991.392. που σημαίνει ότι στην ουρά για την επιβολή κατασχέσεων βρίσκονται ακόμα 733.316 οφειλέτες. Οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι θα λάβουν κατασχετήριο μέσα στους επόμενους μήνες.

Σημειώνεται ότι η νομοθεσία προβλέπει ακατάσχετα όρια για τους οφειλέτες. Πιο συγκεκριμένα, δεν επιτρέπεται κατάσχεση μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων που καταβάλλονται περιοδικά, εφόσον το συνολικό ποσό τους, μηνιαίως, αφαιρουμένων των υποχρεωτικών εισφορών, είναι μικρότερο των χιλίων (1.000) ευρώ. Εφόσον είναι μεγαλύτερος ο μισθός ή η σύνταξη από τα 1.000 ευρώ, τότε κατάσχεται το 50% του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων (1.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, καθώς και το 100% για το ποσό μισθού ή σύνταξης που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ. Επίσης, προβλέπεται ακατάσχετο όριο από έναν και μοναδικό λογαριασμό μέχρι του ποσού των 1.250 ευρώ. Ο λογαριασμός αυτός πρέπει να δηλωθεί από τον φορολογούμενο στο Τaxisnet.

Ο ΕΦΚΑ κυνηγά εργοδότες και αυτοαπασχολουμένους

Mισό εκατομμύριο ευρώ κατάσχει κάθε μέρα το Κέντρο Είσπραξης Ανεξόφλητων Οφειλών (ΚΕΑΟ) προς τα ασφαλιστικά ταμεία από τραπεζικούς λογαριασμούς επαγγελματιών και εργοδοτών οι οποίοι δεν μπορούν να εξοφλήσουν τα χρέη τους υπό το βάρος της οικονομικής αδυναμίας τους.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από αρμόδια στελέχη του υπ. Εργασίας, το 10% των μηνιαίων εσόδων του ΚΕΑΟ από εν γένει ρυθμίσεις οφειλών (είτε εθελοντικές, δηλαδή με τη βούληση του ίδιου του οφειλέτη, είτε αναγκαστικές, δηλαδή μέσω κατασχέσεων) προέρχεται από τα έσοδα τα οποία φέρνουν από ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα Ταμεία τα ηλεκτρονικά κατασχετήρια στους τραπεζικούς λογαριασμούς των οφειλετών.

Συγκεκριμένα, από τα 5 εκατ. ευρώ τα οποία εισπράττονται από το ΚΕΑΟ κάθε μέρα από ρυθμίσεις, τα 500.000 ευρώ προέρχονται από τις κατασχέσεις σε λογαριασμούς.

Έτσι, από τα 115-120 εκατ. ευρώ τα οποία αναμένεται να εισπράξει το ΚΕΑΟ τον Νοέμβριο, τα 11 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από κατασχέσεις ποσών σε λογαριασμούς των οφειλετών προς τα Ταμεία.

Αν συνεχιστεί η τάση αυτή και το επόμενο 12μηνο  –όπως εκτιμούν βάσιμα αρμόδια στελέχη του υπ. Εργασίας–, τα έσοδα από κατασχέσεις θα ξεπεράσουν τα 130 εκατ. ευρώ. Ήδη τα συνολικά έσοδα από ρυθμίσεις στο α’ δεκαήμερο του Νοεμβρίου είναι κατά 40% περισσότερα σε σχέση με αντίστοιχο διάστημα του 2016.

Η εξαιρετική αυτή βελτίωση των εσόδων φέτος, σε σχέση με πέρσι, έχει οδηγήσει σε προς τα πάνω αναθεώρηση των προβλέψεων σε ετήσια βάση.

Αρχικά είχαν προβλεφθεί έσοδα από ρυθμίσεις ύψους 878 εκατ. ευρώ. Αντ’ αυτού, πλέον προβλέπονται συνολικά έσοδα μέχρι τέλος του τρέχοντος έτους ύψους 1,5 δισ. ευρώ, ενώ ανεπίσημες –προς το παρόν– προβλέψεις μιλούν ακόμα και έσοδα 1,6 δισ. ευρώ το 2018.

Μόνη προστασία από τις κατασχέσεις προσφέρει το όριο των 1.250 ευρώ για έναν και μόνο ακατάσχετο προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό τον οποίο έχει δηλώσει ένας επαγγελματίας.

Όλοι οι άλλοι τραπεζικοί λογαριασμοί ενός οφειλέτη (πλην του ακατάσχετου), προσωπικοί ή επαγγελματικοί, ανεξαρτήτως του ποσού το οποίο είναι αποταμιευμένο, κινδυνεύουν με κατάσχεση, εφόσον αυτός έχει αρνηθεί οποιαδήποτε “συνεργασία” με το ΚΕΑΟ για την εφάπαξ ή τμηματική καταβολή των χρέων του (π.χ., με την “πάγια ρύθμιση” των 12 δόσεων ή έστω με έναντι καταβολή).

Το κατασχετήριο του ΚΕΑΟ σε βάρος των τραπεζικών λογαριασμών ενός οφειλέτη μπορεί να ανασταλεί εφόσον αυτός προβεί σε εφάπαξ ή τμηματική καταβολή των οφειλών του προς τα Ταμεία.

Ξεκινούν πλειστηριασμοί ακινήτων

Μέχρι σήμερα το βασικό μέτρο αναγκαστικής είσπραξης που λαμβάνει η φορολογική διοίκηση είναι, όπως αναφέρθηκε, η κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων. Ακολουθεί η κατάσχεση εισοδημάτων στα χέρια τρίτων, όπως είναι η κατάσχεση ενοικίων, ενώ το μέτρο το οποίο ακόμη δεν λαμβάνεται σε πολύ μεγάλη έκταση είναι αυτό της κατάσχεσης ακινήτων.

Ωστόσο, η κατάσχεση ακινήτων είναι ένα μέτρο το οποίο πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες καθώς θα προχωρήσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Οι προϊστάμενοι των Εφοριών αναμένεται να αρχίσουν να εκδίδουν κατασχετήρια σε μεγάλη κλίμακα προκειμένου να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα. Οι πλειστηριασμοί, προς το παρόν, δεν χρησιμοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα, καθώς δεν έχει ακόμη εκδοθεί και μια ειδική εγκύκλιος για καθορισμό ως τιμής εκκίνησης της εμπορικής αξίας των ακινήτων και όχι της αντικειμενικής που ισχύει σήμερα.

Η αλλαγή αυτή έγινε υπό τις οδηγίες των “θεσμών”, καθώς θεωρούν ότι με τη μείωση της τιμής εκκίνησης θα υπάρξουν τελικά ενδιαφερόμενοι για την απόκτηση ακινήτων των οφειλετών και θα εξασφαλιστούν πρόσθετα φορολογικά έσοδα.

*Πηγή: Σ.Δημητρέλη-Δ.Κατσαγάνη, Capital.gr

Οι πόλεις με τη μεγαλύτερη ρύπανση της ατμόσφαιρας από επικίνδυνα για την υγεία μικροσκοπικά σωματίδια βρίσκονται στη νότια Πολωνία, στη Βουλγαρία και στην κοιλάδα Πο της Ιταλίας, σύμφωνα με το νέο «άτλαντα Ποιότητας Αέρα για την Ευρώπη», που παρουσίασε το Κοινό Κέντρο Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Αθήνα μαζί με τα προάστιά της ξεχωρίζει κυρίως για δύο λόγους. Από τη μία, είναι -μαζί με το Παρίσι και τη Μαδρίτη- οι ευρωπαϊκές πόλεις όπου περίπου τα δύο τρία των ρύπων (65%) παράγονται από ανθρώπινες δραστηριότητες μέσα στο ίδιο το σύμπλεγμα του ιστορικού κέντρου και των προαστίων, π.χ. λόγω των μετακινήσεων των κατοίκων. Από την άλλη, είναι η πόλη -μαζί με τη Λισαβόνα- που οι ατμοσφαιρικοί ρύποι της επιβαρύνονται λιγότερο (μόνο σε ποσοστό 5% της συνολικής ρύπανσης) από γεωργικές δραστηριότητες πέριξ της πόλης.

Όπως εκτιμά το JRC, παρόλο που η ατμόσφαιρα σήμερα στην Ευρώπη είναι πολύ πιο καθαρή από ό,τι στο παρελθόν, κάθε χρόνο περισσότεροι από 400.000 Ευρωπαίοι εξακολουθούν να πεθαίνουν πρόωρα εξαιτίας της κακής ποιότητας του αέρα που εισπνέουν. Οι θάνατοι αυτοί είναι υπερδεκαπλάσιοι σε σχέση με τα θύματα των τροχαίων στην ΕΕ. Εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από αναπνευστικές, καρδιολογικές και άλλες παθήσεις λόγω της ρύπανσης του αέρα.

Τα μικροσκοπικά σωματίδια ΡΜ2,5 (με διάμετρο μικρότερη των δύο εκατομμυριοστών του μέτρου), τα διοξείδια του αζώτου και του θείου, ο μόλυβδος και το όζον κοντά στο έδαφος είναι οι κατ' εξοχήν ρύποι του αέρα. Οι πηγές ρύπανσης είναι τόσο ανθρωπογενείς (μετακινήσεις με οχήματα, καύσεις για θέρμανση και μαγείρεμα, βιομηχανικές και αγροτικές δραστηριότητες, πυρκαγιές κ.α.), όσο και φυσικές (σκόνη ερήμων, αλάτι θάλασσας κ.α.).

Τα εισπνεόμενα μικροσωματίδια περιλαμβάνουν ανθρωπογενή στερεά και υγρά σωματίδια, σκόνη, καπνό, αιθάλη, γύρη και σωματίδια του εδάφους. Ανάλογα με τις μετεωρολογικές συνθήκες, τα σωματίδια αυτά μπορεί να παραμείνουν στην ατμόσφαιρα έως μία εβδομάδα. Έχει εκτιμηθεί ότι τα σωματίδια ΡΜ2,5 μειώνουν το προσδόκιμο ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά οκτώ έως δέκα μήνες στις περιοχές των οποίων η ατμόσφαιρα έχει επιβαρυνθεί περισσότερο.

Ο νέος 'Ατλας καταγράφει την κατάσταση της ατμόσφαιρας σε 150 πόλεις με πληθυσμό άνω των 50.000 κατοίκων και με πυκνότητα πληθυσμού άνω των 1.500 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι σχεδόν όλες οι πόλεις του 'Ατλαντα έχουν μέσα επίπεδα σωματιδίων (ΡΜ2,5) πάνω από τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (δέκα μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα). Μόνο η Στοκχόλμη η Γλασκώβη, το Ταλίν, το Ελσίνκι, το Γκέτεμποργκ, η Γένοβα και το Κλερμόν-Φεράν βρίσκονται κάτω από αυτά όρια.

Σε ορισμένες πόλεις τα μέσα ετήσια επίπεδα μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα ξεπερνούν κατά πολύ τον ετήσιο ευρωπαϊκό στόχο των 25 μg/m3. Μεταξύ αυτών είναι το Κατοβίτσε, το Πόζναν, το Λοτζ και η Κρακοβία στην Πολωνία, η Σόφια και το Πλόβντιβ (Φιλιππούπολη) στη Βουλγαρία, η Οστράβα στην Τσεχία και η Μπρέσκια στην Ιταλία.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες στο ιστορικό κέντρο των πόλεων συμβάλλουν περίπου κατά το ένα τέταρτο (26%) στη συνολική ρύπανση του αέρα τους. Το μεγαλύτερο ποσοστό καταγράφεται στο Μιλάνο (57%), στο Παρίσι (56%) και στη Μαδρίτη (52%).

Η Αθήνα και τα προάστιά της

Αν ληφθούν υπόψη και τα προάστια γύρω από το κέντρο της πόλης, τότε το ποσοστό στη συνολική ρύπανση των ευρωπαϊκών πόλεων αυξάνεται στο 31% κατά μέσο όρο. Τη μεγαλύτερη συμβολή στη συνολική αστική ρύπανση έχει το σύμπλεγμα ιστορικού κέντρου-προαστίων στο Παρίσι (66%), στη Μαδρίτη (65%), στην Αθήνα (65%), στο Τορίνο (63%) και στο Μιλάνο (63%). Αντίθετα, το μικρότερο ποσοστό παρατηρείται στη Λευκωσία (6%), στη Χάγη (7%) και στη Λεμεσό (8%).
Ειδικότερα η ρύπανση από την κίνηση και τις εξατμίσεις των οχημάτων ευθύνεται κατά μέσο όρο κατά 14% για την επιβάρυνση του αέρα των ευρωπαϊκών πόλεων. Η συμβολή των ρύπων από τις εξατμίσεις είναι μεγαλύτερη στη Μαδρίτη (39%) και στο Παρίσι (29%). Το μικρότερο πρόβλημα τέτοιου είδους έχουν η Βαλέτα της Μάλτας (2%), η Λεμεσός (2%) και η Λευκωσία (2%).

Οι πόλεις επηρεάζονται σε ποσοστό 23% κατά μέσο όρο από τις εκπομπές ρύπων από τις αγροτικές δραστηριότητες που ασκούνται γύρω από τις πόλεις. Αυτό ισχύει κατ' εξοχήν για τη Δρέσδη και τη Λειψία της Γερμανίας (40% και 36% της συνολικής ρύπανσης αντίστοιχα). Στον αντίποδα βρίσκονται η Αθήνα και η Λισαβόνα, στις οποίες η γεωργία πέριξ του αστικού ιστού ευθύνεται μόνο για το 5% των ρύπων των πόλεων.

Οι βιομηχανικές δραστηριότητες ευθύνονται για το 20% των αστικών ρύπων κατά μέσο όρο και παίζουν ρόλο-κλειδί ιδίως στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ελλάδα, σύμφωνα με το JRC. Η πόλη με τη μεγαλύτερη ρύπανση εξαιτίας των βιομηχανιών είναι το Μανχάιμ-Λουντβιχσάφεν της Γερμανίας (σχεδόν το 50% των συνολικών ρύπων του αέρα) και ακολουθούν το Μπιλμπάο της Ισπανίας (46%), το Λιντς της Αυστρίας (44%) και η Μασσαλία της Γαλλίας (41%).

Οι οικιακές δραστηριότητες (π.χ. θέρμανση από τζάκια) που εκλύουν μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, συμβάλλουν σε ποσοστό 13% κατά μέσο όρο στη ρύπανση των ευρωπαϊκών πόλεων. Αυτή η πηγή ρύπων παίζει μεγαλύτερο ρόλο στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ιδίως στην Πολωνία, ενώ είναι σχεδόν ανύπαρκτη στις χώρες της βόρειας Ευρώπης και της Σκανδιναβίας.

Οι πόλεις που «πνίγονται» περισσότερο από τα τζάκια και άλλες πηγές θέρμανσης με καύση είναι οι πολωνικές Βαρσοβία (48% των συνολικών ρύπων), Κρακοβία (40%) και Κατοβίτσε (40%). Αντίθετα οι πόλεις με το μικρότερο πρόβλημα από τέτοιους ρύπους είναι η Λεμεσός και η Βαλέτα (μόνο 1% της συνολικής ρύπανσης) και η Λευκωσία (2%).

Οι ρύποι φυσικής προέλευσης ευθύνονται σχεδόν για το 20% των ρύπων των πόλεων. Τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτής της κατηγορίας ρύπανσης παρατηρούνται στη Βαλέτα (46% του συνόλου) και στη Λεμεσό (43%).

Σε ορισμένες πόλεις η ρύπανση είναι κατά βάση διασυνοριακή και «εισαγόμενη» από το εξωτερικό, π.χ. σκόνη από τη Σαχάρα. Τέτοιες είναι κατ' εξοχήν οι περιπτώσεις της Βαλέτας (88% της συνολικής ρύπανσης), της Λεμεσού (86%) και της Λευκωσίας (84%).

Από τον Ιανουάριο του 2018 θα χάσουν το ΕΚΑΣ άλλοι 140.000 χαμηλοσυνταξιούχοι, οι οποίοι θα το λάβουν για τελευταία φορά με τη σύνταξη Δεκεμβρίου που πληρώνεται στο τέλος Νοεμβρίου, ενώ καταργείται οριστικά και για όλους στο τέλος του 2019.

Από τον επόμενο χρόνο επίσης περίπου 200.000 νέοι χαμηλοσυνταξιούχοι που έχουν κάνει αίτηση συνταξιοδότησης μετά τις 13/5/2016 θα στερηθούν το ΕΚΑΣ οδεύοντας προς τις κατώτατες συντάξεις των 300 ευρώ που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου.

Το 2016 περισσότεροι από 140.000 χαμηλοσυνταξιούχοι έχασαν το ΕΚΑΣ προκειμένου να υλοποιηθεί η τριτομνημονιακή δέσμευση (Ν. 4336/2015), δηλαδή η σταδιακή κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης (ΕΚΑΣ) για όλους τους συνταξιούχους έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2019, αρχίζοντας με την κατάργηση του ΕΚΑΣ για περισσότερους από το  20% των δικαιούχων τον Μάρτιο του 2016.

Στη συνέχεια, ακολούθησε ο Ν. 4387/2016 (άρθρο 92) (νόμος Κατρούγκαλου,) που καθόρισε τις νέες προϋποθέσεις και τις νέες κλίμακες του ΕΚΑΣ (230 ευρώ, 172,50 ευρώ, 115 ευρώ, 57,50 ευρώ, 30 ευρώ) και ύστερα ο Ν. 4411/16 (άρθρο 31) που θέσπισε τα αντισταθμιστικά μέτρα κατάργησης του ΕΚΑΣ. Για το 2017, η κυβέρνηση μείωσε το ΕΚΑΣ για όλους τους δικαιούχους στο μισό (115 ευρώ, 86,25 ευρώ, 57,50 ευρώ και 28,75 ευρώ) διατηρώντας τις ίδιες προϋποθέσεις.

Η περικοπή του ΕΚΑΣ

Πάνω από 140.000 χαμηλοσυνταξιούχοι θα δουν νέα περικοπή στο ΕΚΑΣ το 2018, καθώς κόβονται άλλα 238 εκατ. ευρώ από το επίδομα και θα πληρωθούν μόλις 85 εκατ. ευρώ για όσους θα συνεχίσουν να το λαμβάνουν και την επόμενη χρονιά. Τα νέα κριτήρια θα μειώνουν και τα όρια εισοδήματος αλλά και τα ποσά του ΕΚΑΣ, καθώς αυτό το μεικτό σύστημα περικοπής το έχει ήδη ψηφίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Σε μια στιγμή της δίκης της Χρυσής Αυγής, ο γνωστός ποινικολόγος Τάκης Μιχαλόλιας, επικεφαλής των συνηγόρων της ναζιστικής οργάνωσης και αδελφός του αρχηγού της, επιχείρησε να διαψεύσει το ότι ο Ν. Μιχαλολιάκος και η ομάδα του είχαν δράση κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στο πλευρό βέβαια της χούντας.

Στο ζήτημα αυτό έχει αναφερθεί αναλυτικά η «Εφ.Συν.» πριν από τέσσερα χρόνια («Οι “χρυσαυγίτες” στο Πολυτεχνείο του ’73», 15.11.2013). Το επιχείρημα του κ. Μιχαλόλια έμοιαζε ατράνταχτο: «Γνωρίζετε ότι ο κ. Μιχαλολιάκος γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1957, οπότε τον Απρίλιο του 1967 ήταν εννιάμισι ετών;»

Μόνο που κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι ο μετέπειτα αρχηγός της Χρυσής Αυγής συμμετείχε στο πραξικόπημα. Η ένταξή του στις νεοναζιστικές ομάδες κρούσης και η στράτευσή του στο πλευρό των διωκτικών αρχών της δικτατορίας χρονολογείται από το 1973, την περίοδο ακριβώς της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Και αντίθετα από όσα θα ήθελε να αποδείξει με τον ισχυρισμό του ο κ. Μιχαλόλιας, διαθέτουμε όλες τις αποδείξεις για τη δράση του αδελφού του το τριήμερο της εξέγερσης.

Ηταν βέβαια και τότε πολύ νέος ο Ν. Μιχαλολιάκος, μόλις 16 χρόνων. Αλλά την ίδια ηλικία είχε και ένας άλλος νέος που βρέθηκε στο Πολυτεχνείο τη βραδιά της φονικής επέμβασης.

Ηταν ο μαθητής Διομήδης Κομνηνός, ο οποίος δολοφονήθηκε από τις χουντικές δυνάμεις καταστολής μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου. Και όποιοι μετείχαν στην εξέγερση δεν ξεχνούν τον ιδιαίτερο ρόλο που έπαιξαν στην εξέλιξή της οι μαθητές, οι οποίοι συνεδρίασαν και σε ειδική γενική συνέλευση μέσα στο κατειλημμένο Ιδρυμα.

Δεν θα είχε καμιά σημασία να ανατρέχει κανείς σ’ αυτές τις νεανικές αμαρτίες του Ν. Μιχαλολιάκου, αν δεν φρόντιζε να τις επικαλείται με υπερηφάνεια ο ίδιος, καταρρίπτοντας φυσικά το παραπειστικό επιχείρημα του αδελφού του.

Μπορεί βέβαια ο κ. Μιχαλόλιας να μη γνώριζε τη δράση του αδελφού του, γιατί ο ίδιος βρισκόταν εκτός Ελλάδος. Την περίοδο της δικτατορίας σπούδαζε στην Ιταλία, όπου κι εκείνος ανέπτυξε πολιτική δράση και σύμφωνα με την κλασική μελέτη του Ανδρέα Λεντάκη, «το 1963 ήταν υπεύθυνος των υποψηφίων φοιτητών της ΕΚΟΦ και το 1971-73 ανάπτυξε “δυναμική” δραστηριότητα στην [νεοφασιστική] ESESI [Εθνικός Σύνδεσμος Ελλήνων Φοιτητών Ιταλίας] με έδρα τη Ρώμη» («Το Παρακράτος και η 21η Απριλίου», Προσκήνιο, Αθήνα 2000, σελ. 200).

Αλλά δεν είναι ανάγκη να πιστέψει εμάς ο κ. Μιχαλόλιας. Αρκεί να ρωτήσει τον αδελφό του.

Η περήφανη ομολογία

Φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα ένα ντοκουμέντο σχετικό με τη δράση του Ν. Μιχαλολιάκου και της ομάδας του στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973. Πρόκειται για ομιλία του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής τον Νοέμβρη του 2012 σε μέλη της οργάνωσής του, τα οποία προσπαθεί να πείσει ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξε ένας «μύθος».

Το βίντεο με το σχετικό απόσπασμα της ομιλίας αναρτούμε στον ιστότοπο της «Εφ.Συν.», έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να αμφισβητήσει το περιεχόμενό της. Ο Ν. Μιχαλολιάκος όχι μόνο επιβεβαιώνει την προσωπική του συμμετοχή, αλλά αποκαλύπτει και πολύ σοβαρά στοιχεία της δράσης του.

Αφορμή της ομιλίας του το 2012 ήταν οι αντιδράσεις που ξεσηκώθηκαν για την προκήρυξη που κυκλοφόρησε η ναζιστική οργάνωση στην Καλαμάτα, με τα ακόλουθα συνθήματα: «Οχι στο παραμύθι του Πολυτεχνείου, όχι στους ψεύτικους νεκρούς.

Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι υπεύθυνη για τη δυστυχία μας. Ολοι οι κλέφτες φυλακή! Πολυτεχνείο, ζητούνται νεκροί, ο ευρών αμειφθήσεται». Η σχετική φιλολογία είναι πολύ παλιά. Ο μύθος του «αναίμακτου Πολυτεχνείου» είναι το αγαπημένο καταφύγιο των ακροδεξιών κάθε λογής, από τους σκληρούς εθνικοσοσιαλιστές έως τους λάιτ απολογητές της χούντας, τύπου Καρατζαφέρη ή Γεωργιάδη.

«Βγάλαμε μια προκήρυξη στην Καλαμάτα με τίτλο “Οχι στο μύθο του Πολυτεχνείου”», ξεκίνησε την ομιλία του ο Μιχαλολιάκος. Και συνέχισε: «Επεσαν όλοι να μας φάνε ότι αμφισβητούμε κ.λπ. Το πράγμα έχει βάθος. Ο Βίσμαρκ λέει ότι για να φτιάξεις ένα έθνος χρειάζεσαι μία ιστορία και ένα νεκροταφείο.

»Αυτοί λοιπόν φτιάξαν μία ιστορία ψεύτικη και ένα νεκροταφείο επίσης ψεύτικο. Θα σας μιλήσω λοιπόν για το Πολυτεχνείο, πώς έγινε, τι έγινε και θα σας πω και ορισμένα στοιχεία τα οποία είναι άγνωστα, γιατί εκείνη την εποχή ήμουν ήδη πολιτικά ενεργός καίτοι δεν είχα συμπληρώσει ακόμη τα 16 μου έτη και έχω μάρτυρα για το γεγονός αυτό [γελάει] τον συναγωνιστή Χαρλαύτη. [Απευθύνεται σε κάποιον από το κοινό:] Τότε ήσουν τομεάρχης στην 4η Αυγούστου στην οδό Μπουμπουλίνας, Γιώργο; [“Ναι”, ακούγεται κάποιος από το κοινό] Θαυμάσια!».

Μέσα σε λίγα λόγια ο «φίρερ» της Χρυσής Αυγής τα χώρεσε όλα. Και πρώτα πρώτα επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ήταν πολιτικά «ενεργός» την κρίσιμη περίοδο της εξέγερσης, παρά τα όσα λέει σήμερα στη δίκη ο υπερασπιστής, αδελφός και μέντοράς του.

Θα δούμε παρακάτω πώς διοχέτευε τότε την πολιτική του ενέργεια. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι επιβεβαιώνει κι αυτός ότι από τότε ήταν «ενεργό» μέλος της νεοφασιστικής οργάνωσης του Κώστα Πλεύρη «Κόμμα 4ης Αυγούστου», με έδρα την οδό Μπουμπουλίνας, πολύ κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά και στο κολαστήριο της χουντικής Ασφάλειας και της ΚΥΠ. Οσο για τον Γιώργο Χαρλαύτη, αυτός είναι μεγαλύτερης ηλικίας και υπήρξε ήδη από τότε στέλεχος της ίδιας οργάνωσης.

Συγχωροχάρτι στον δικτάτορα

Ο Μιχαλολιάκος φροντίζει να απαλλάξει τη χούντα και ειδικά τον Γεώργιο Παπαδόπουλο από την ευθύνη για τις δολοφονίες άοπλων πολιτών. Το μόνο που καταλογίζει στον δικτάτορα είναι ότι επιχείρησε να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς: «Το Πολυτεχνείο ξεκίνησε τότε από μία λάθος εκτίμηση του Γεωργίου Παπαδοπούλου, ότι μπορεί να πολιτικοποιήσει το καθεστώς.

»Και με τη συμβουλή -καθόλου τυχαίο για μένα- ενός πρώην κομμουνιστή, του Βύρωνα Σταματόπουλου, ο οποίος ήτο υφυπουργός Τύπου, απεφάσισαν να κάνουν φοιτητικές εκλογές. Αυτό έδωσε το πρώτο έναυσμα λίγους μήνες πριν με τα επεισόδια της Νομικής, ήταν Μάιο-Απρίλιο. Στη συνέχεια, γύρω στα μέσα Νοεμβρίου έγινε μία αναστάτωση στο Πολυτεχνείο και ήταν μία υπόθεση πραγματικά πάρα πολύ απλή, από τις 13-14 που είχε αρχίσει αυτό το πράγμα, να μπουν μέσα 100 αστυνομικοί και να το τελειώσουν.

»Το άφησαν και εξελίχθηκε. Ηταν μία προβοκάτσια. Κάποιοι την χρεώνουν στον Ιωαννίδη. Δεν μπορώ να πω ότι ευθύνεται ο Ιωαννίδης για τη γιγάντωση του θέματος, για τον απλούστατο λόγο ότι ο Ιωαννίδης δεν θα μπορούσε τότε να εμποδίσει τον Παπαδόπουλο αν διέτασσε τον αρχηγό της αστυνομίας Δασκαλόπουλο και την κυβέρνηση Μαρκεζίνη».

Σε άλλο σημείο ο Μιχαλολιάκος θα ξαναθυμηθεί την οργάνωση του Πλεύρη: «Πόσοι ήταν στο Πολυτεχνείο; Στην πραγματικότητα ήταν λίγες εκατοντάδες μέσα. Κάποιοι απ’ αυτούς ήταν πολιτικοποιημένοι, αριστεροί, αλλά υπήρχαν και πολλοί άσχετοι μέσα στη μόδα των ημερών.

»Δεν φαινόταν ούτε ότι σφαίρες θα πέσουν ούτε τίποτε. Ενα πανηγυράκι γινόταν όπως το ξέρει ο Γιώργος [Χαρλαύτης]. Γιώργο, τα γραφεία μας στην Μπουμπουλίνας ήταν σε απόσταση 200 μέτρων. [“Λιγότερο”, λέει ο Χαρλαύτης] Και λιγότερο. Τα γραφεία της 4ης Αυγούστου, δηλαδή».

Ομάδα κρούσης στο Πολυτεχνείο

Το ποια σημασία έχει αυτή η γειτνίαση το πληροφορούμαστε από έναν άλλο «συναγωνιστή» τους στο Κόμμα 4ης Αυγούστου, τον Ιωάννη Περδικάρη, ο οποίος συνδέθηκε από τότε με τον Μιχαλολιάκο και λίγα χρόνια αργότερα θα μετείχε στην ίδρυση της Χρυσής Αυγής και θα αναλάμβανε τον ρόλο του «θεωρητικού» της ναζιστικής οργάνωσης.

Με το ψευδώνυμο Ιων Φιλίππου, ο Περδικάρης έχει περιγράψει σε πρόσφατο βιβλίο του τη δράση της ομάδας τους τις μέρες του Πολυτεχνείου: «Την πρώτη βραδιά της εξέγερσης, μια μεγάλη ομάδα εκατό νεολαίων ξεκίνησε από τα γραφεία της 4ης Αυγούστου με κατεύθυνση τους δρόμους πέριξ του Πολυτεχνείου.

»Εκεί συναντήσαμε και αρκετούς άλλους αντιφρονούντες [σ.σ.: δηλ. χουντικούς, αντιφρονούντες προς το φοιτητικό κίνημα] και “αντιφρονούντες”, δηλαδή παρακρατικούς και ασφαλίτες. Αργότερα, οι αντιφρονούντες πύκνωσαν σημαντικά, ώστε σε μια σύσκεψη του δρόμου στις 11.00 τη νύχτα, αποφασίστηκε η οργάνωση εισβολής στο Πολυτεχνείο. Η έλλειψη σχεδιασμού αλλά κυρίως στιβαρής ηγετικής ομάδας, αποσόβησε τελικά μια τέτοια εξέλιξη.

Ετσι, επιδοθήκαμε μέχρι πρωίας στην παρεμπόδιση και αποτροπή της τροφοδοσίας των εγκλείστων από τις εξωτερικές ομάδες περιφρούρησης, περιφερόμενοι στους κήπους του Μουσείου, την Τοσίτσα και την Στουρνάρη. Πρέπει να σημειώσω ότι η ηγεσία της 4ης Αυγούστου εκείνες τις ημέρες ήταν άφαντη» (Ιων Φιλίππου, «Χρυσή Αυγή. Πολιτικός Οδοδείκτης», σ. 24-25).

Προφανώς αυτή η «άφαντη» ηγεσία ήταν ο Κώστας Πλεύρης, ο οποίος δεν είχε καμιά διάθεση να αναμιχθεί στις επιθέσεις της ομάδας κρούσης. Την ίδια τακτική έχει αντιγράψει στα δικά του Τάγματα Εφόδου ο Μιχαλολιάκος, στέλνοντας κι αυτός από την ασφάλεια των γραφείων του τους υπαρχηγούς του να κάνουν τη βρομοδουλειά.

Μεσήλικοι νοσταλγοί...

Αλλά οι αποκαλύψεις δεν σταματούν εδώ. Θέλοντας να δείξουν ότι η οργάνωσή τους είχε πολύ μεγάλη επιρροή, Μιχαλολιάκος και Χαρλαύτης συνεχίζουν την περιγραφή της δράσης τους στο πλάι των χουντικών.

Χαρλαύτης: «Τη δεύτερη μέρα υπήρχε φίλος της 4ης Αυγούστου, ο Αθανασίου, έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου. Και έλεγε, “4η Αυγούστου, το όργανο των Ελλήνων εθνικιστών”. Είχαν πάει δεκαπέντε παιδιά. Εγώ δεν ήμουνα».

Μιχαλολιάκος: «Ναι, το θυμάμαι το γεγονός».

Χαρλαύτης: «Πρόσεξε: Δεν πήγε κανένας να τους πειράξει. Από το φόβο».

Μιχαλολιάκος: «Είχε βάλει μάλιστα η αστυνομία ένα φυλάκιο πίσω από την πύλη του Πολυτεχνείου, όπου είχα πάει εγώ μετά, τέλη του 1973 με τον Ηλία, ας μην αναφέρουμε το επώνυμο, και του λέει ο Ηλίας: “Με τα κουμμούνια που είχαν καταλάβει το Πολυτεχνείο καθαρίσατε εύκολα. Εάν εμείς ποτέ το καταλάβουμε και κάνουμε εξέγερση δεν θα μπορέσετε να μας σταματήσετε”. Τα είπε του ασφαλίτη που ήταν εκεί. Αυτή είναι η ιστορία. Τη ζήσαμε δηλαδή».

Οι περιγραφές είναι αποκαλυπτικές. Δεν έχει τόσο σημασία η ακρίβεια των αναμνήσεων των δύο μεσήλικων νοσταλγών της χούντας.

Η πώληση του φασιστικού εντύπου, λ.χ., έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου δεν ήταν δυνατόν να γίνει τη δεύτερη μέρα της εξέγερσης, γιατί τότε δεν ήταν δυνατόν να πλησιάσει κανείς από την παρέα τους. Ο φόβος είχε σπάσει ήδη από το πρώτο βράδυ (14.11.1973), όταν η συγκέντρωση είχε γίνει πλέον μαζική και η αστυνομία είχε αποσυρθεί.

Ο «συναγωνιστής» δολοφόνος

Αλλά ποιος είναι αυτός ο Ηλίας, του οποίου «ας μην αναφέρουμε το επώνυμο» και ο οποίος, συνοδευόμενος από τον νεαρό Μιχαλολιάκο είχε το θράσος να χαριεντίζεται με τους ασφαλίτες φρουρούς του Πολυτεχνείου, απειλώντας τους ότι θα υπάρξει και «φασιστική» κατάληψη;

Πρόκειται για τον Ηλία Τσιαπούρη, για τον οποίο και πάλι μας μιλά ο Περδικάρης-Φιλίππου. Ο Τσιαπούρης ήταν εκείνος που το βράδυ της σφαγής «ανέλαβε δράση πυροβολώντας εναντίον των επιτιθέμενων διαδηλωτών από την ταράτσα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως μαζί με άλλους παρακρατικούς».

Ο παρακρατικός δηλαδή Τσιαπούρης ήταν μέλος της στενής παρέας του Μιχαλολιάκου, μαζί με τον Περδικάρη και έναν άλλο γνώριμό μας από τη βαριά καταδίκη του για βομβιστικές ενέργειες της μεταπολιτευτικής περιόδου, τον Αριστοτέλη Καλέντζη, όπως και πάλι μας ενημερώνει ο Περδικάρης (Φιλίππου, ό.π., σ. 25-26). Το παραπεμπτικό βούλευμα για τη σφαγή καταλογίζει στον Τσιαπούρη τουλάχιστον δύο φόνους, αλλά ουδέποτε δικάστηκε. Είχε διαφύγει εκτός Ελλάδος προτού συλληφθεί.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Μιχαλολιάκος επαινεί τον επικεφαλής του άρματος Μιχαήλ Γουνελά: «Υπεύθυνος ήταν ένας υπίλαρχος, το μικρό του όνομα Μιχάλης -δεν θέλω να αναφέρω επώνυμο- πατριώτης μου, κοντοχωριανός μου όπως και πολλών από εσάς, μια και καταγόμαστε από τη Μάνη, ένας υπίλαρχος τεθωρακισμένων, ο οποίος πήγε κατηγορούμενος γιατί έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου και αθωώθηκε παρακαλώ πανηγυρικά».

Βέβαια ο Γουνελάς καταδικάστηκε παμψηφεί στη δίκη του Πολυτεχνείου και έμεινε 13 μήνες στον Κορυδαλλό, αλλά ο Μιχαλολιάκος τον αθωώνει, γιατί όπως αποκαλύπτει, «στις τελευταίες εκλογές μίλησα μαζί του και μάλιστα έδωσε αγώνα για μας ο άνθρωπος»…

«Από εξοστρακισμένες σφαίρες...»

Εκεί που δίνει ρέστα ο Μιχαλολιάκος είναι στην περιγραφή της επομένης της σφαγής: «Να σας πω κάτι το οποίο έζησα την επόμενη μέρα, το 1973. Πήγαινα ακόμα τότε σχολείο, στο 6ο Γυμνάσιο Αρρένων. Ακουγόντουσαν οι ριπές. Κάναμε μάθημα κανονικά. Ουδέν πρόβλημα». Ουδέν πρόβλημα οι ριπές... Αλλά λίγο παραπάνω ο ίδιος λέει ότι όλοι οι νεκροί ήταν από αυτές τις ριπές: «Κάποιος έδωσε τη βλακώδη διαταγή να ρίχνουν με τα πολυβόλα στον αέρα.

Μέσα σε αστικό χώρο. Και υπήρχαν κατ’ άλλους δώδεκα κατ’ άλλους δεκαέξι νεκροί. Ποιοι ήταν αυτοί; Κανείς δεν ξέρει. Το πώς ήταν αυτοί οι νεκροί και αν ήταν πολιτικός ο θάνατός τους. Εγώ ξέρω μία περίπτωση, του γιατρού του Γρηγόρη του Μελά, ο οποίος έφαγε μια σφαίρα στο πόδι και ο οποίος είναι εθνικιστής και είναι και χρυσαυγίτης ο άνθρωπος. Τυχαία, εντελώς»...

Και για όποιον δεν κατάλαβε: «Οι νεκροί του Πολυτεχνείου ήταν άτυχοι συμπατριώτες μας, οι οποίοι από μια άτυχη εντός εισαγωγικών ή ηθελημένη αναταραχή, η οποία δρομολόγησε εξελίξεις, όπως όλοι γνωρίζετε, πέθαναν [sic] εκείνο το βράδυ.

Δεν υπήρχε καμία δολοφονική πρόθεση». Επεμβαίνει ο Χαρλαύτης: «Σκοτώθηκαν από εξοστρακισμένες σφαίρες». Διορθώνει ο Μιχαλολιάκος: «Από εξοστρακισμένες σφαίρες. Πλην τριών, τεσσάρων, πέντε, οι οποίοι ήταν από προβοκάτορες»...

Ακόμα και σήμερα, δηλαδή, δεκαετίες μετά τη δίκη του Πολυτεχνείου, αλλά και μετά τη δημοσίευση της ειδικής επιστημονικής έρευνας για τους νεκρούς εκείνων των ημερών που συνέταξε το Εθνικό Ιδρυμα Επιστημών με τη διεύθυνση του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, η ομάδα των οπαδών του Πλεύρη, του Μεταξά και... του Χίτλερ επιμένει να αμφισβητεί το μακελειό στο κέντρο της Αθήνας και να το αποδίδει σε «εξοστρακισμούς», σε «προβοκάτορες», αλλά και στη «Μοσάντ»!

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Οι Συριζαίοι έδειξαν και στην πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία τι σημαίνει γι’ αυτούς Πολυτεχνείο.

Ξεκίνησαν από το τέλος της Κλαυθμώνος και μπήκαν στο τέλος της πορείας πίσω από τα μπλοκ του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, γιατί ήξεραν ότι εκεί θα είναι ασφαλείς από τον υπόλοιπο κόσμο και την οργή των διαδηλωτών απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ. Ανάμεσά τους και κάποιες σημαντικές ”περσόνες” του κινήματος όπως ο Καρανίκας…

Μόλις είχε ολοκληρωθεί η πορεία των μπλοκ του ΠΑΜΕ και οι διαδηλωτές διαλύονταν σιγά σιγά, τότε πέρασαν τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ φωνάζοντας συνθήματα όπως ΕΑΜ – ΕΠΟΝ –ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, καπηλευόμενοι προκλητικά την ιστορία του λαϊκού κινήματος. Αυτή ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Κάποιοι διαδηλωτές δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν την οργή τους, αποδοκίμασαν έντονα τα μπλοκ των Συριζαίων και κάποιοι πέταξαν και μερικά ελαφρά αντικείμενα (πλαστικά ποτήρια κλπ) προς το μέρος τους. Η αντίδραση των Συριζαίων ήταν να χειροκροτούν ειρωνικά, προκαλώντας ακόμα περισσότερο το πλήθος.

Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε σε λίγα δευτερόλεπτα, με την επέμβαση των ΜΑΤ που έδρασαν σαν περιφρούρηση για τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ , σχηματίζοντας προστατευτικές αλυσίδες  γύρω τους.

Έτσι, Συριζαίοι και ΜΑΤ πορεύτηκαν σχεδόν χέρι-χέρι μπροστά από την αμερικάνικη πρεσβεία, δείχνοντας τι είναι γι’ αυτούς το Πολυτεχνείο και το μήνυμά του…

πηγή: katiousa.gr - iskra.gr