Στο ενδεχόμενο αύξησης στα τιμολόγια της ΔΕΗ αναφέρθηκε χθες ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης, με αφορμή το κόστος κατά 0,43% για τα δικαιώματα ρύπων.

“Το κόστος της ΔΕΗ για τα δικαιώματα ρύπων, όπως αυτό θα αποτυπωθεί στα ετήσια οικονομικά της αποτελέσματα για το 2018, αποτελεί έναν εξωτερικό παράγοντα που θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν στην κατάρτιση της τιμολογιακής πολιτικής της επιχείρησης το επόμενο έτος”, δήλωσε ο υπουργός, στο περιθώριο της μονογραφής των συμβάσεων παραχώρησης για την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων στα δύο θαλάσσια «οικόπεδα» της Κρήτης και το υπεράκτιο μπλοκ 2 στον Κυπαρισσιακό Κόλπο.

Σε μια καταφανή προσπάθεια να περιοριστούν οι αντιδράσεις, ο Σταθάκης συμπλήρωσε πως “είναι πάντως πρόωρο οτιδήποτε αυτή τη στιγμή”, καθώς -όπως πρόσθεσε- θα πρέπει να εξεταστούν οι διακυμάνσεις των τιμών σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, με δεδομένο ότι τις περιόδους ανόδου διαδέχονται πτωτικές περίοδοι.

πηγη: iskra.gr

Ως μέγα αναδεικνύεται το σκάνδαλο της Folli Follie με μαύρες τρύπες της τάξης, τουλάχιστον, των 1,3 δισ.

Το μέγα αυτό σκάνδαλο έχει τεράστιες προεκτάσεις και οι αποκαλύψεις γύρω από την αδίστακτη απάτη είναι μόλις στην αρχή και θα έχουν μεγάλη συνέχεια.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι έλεγχοι των μεγάλων εταιρειών είναι διάτρητοι και για τα μάτια του κόσμου, ενώ τα ελεγκτικά όργανα από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έως τις αρχές του Χρηματιστηρίου και τις ελεγκτικές εταιρείες είναι στημένα, συχνά στο “κόλπο” αποτελώντας το φύλλο συκής για γενικευμένες καταστάσεις απάτης και καταλήστευσης.

Οι περίφημες αγορές είναι οι ίδιες οι πηγές του κακού, τα εκτροφεία σκανδάλων, μίζας και εξαπάτησης.

Οι υπεύθυνοι που έφαγαν τα χρήματα μικρομετόχων, μικροομολογιούχων και τραπεζικά χαμένα δάνεια οφείλουν να κάτσουν στο σκαμνί και να υποστούν παραδειγματική τιμωρία, ενώ μεγάλες και διαχρονικές είναι οι ευθύνες των κυβερνήσεων που συναλλάσσονται με το αζημίωτο με τις μεγάλες εταιρείες και διατηρούν ένα διάτρητο και διαβρωμένο ελεγκτικό πλαίσιο.

To Δ.Σ. του Ε.Κ.Π. στη συνεδρίασή του στις 26.9.2018 αποφάσισε την κήρυξη απεργίας για τις 8 Νοέμβρη απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.

Καλούμε όλα τα Διοικητικά Συμβούλια να οργανώσουν την προετοιμασία της απεργίας σε κάθε χώρο δουλειάς.

΄Ηρθε η ώρα να βγουν οι εργαζόμενοι στο προσκήνιο. Να δώσουμε με ενότητα ενιαίο και συντονισμένο αγώνα χωρίς αναμονή και ανοχή. Να απαντήσουμε στα ψέματα και στις αυταπάτες που σπέρνουν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η Ν.Δ.

Μόνο ο οργανωμένος, μαζικός, αποφασιστικός αγώνας θα λύσει τα προβλήματα που έχουν δημιουργήσει οι αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεών τους από την έναρξη της κρίσης.

Οργανώνουμε τον αγώνα μας με σύνθημα: Μπροστά οι δικές μας ανάγκες – ΟΧΙ τα κέρδη των λίγων.

          Το Δ.Σ. του Ε.Κ.Π. καλεί την ΓΣΕΕ, τις Ομοσπονδίες, τα Ε.Κέντρα να πάρουν απόφαση για απεργιακή κινητοποίηση στις 8 Νοέμβρη 2018 διεκδικώντας:

• Συλλογικές Συμβάσεις που θα ικανοποιούν τις ανάγκες μας σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς υποχρεωτικές για όλες τις επιχειρήσεις.
• Με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές.
• Απαιτούμε να καταργηθεί ο νόμος Βρούτση – Αχτσιόγλου που ψήφισαν μαζί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ που καθορίζει τον κατώτατο μισθό με νόμο η κυβέρνηση.
• Απαιτούμε την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
• Επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
• Να αυξηθεί το επίδομα ανεργίας και ο χρόνος επιδότησης, να το παίρνουν όλοι οι άνεργοι χωρίς προϋποθέσεις.
• Να καταργηθούν τα δουλεμπορικά γραφεία και όλες οι ελαστικές μορφές εργασίας.
• Να μην βρεθεί κανένα εργατικό, λαϊκό σπίτι στα νύχια των τραπεζιτών από την απελευθέρωση των πλειστηριασμών που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
• Να σταματήσουν οι διώξεις που ξεκίνησαν με το άθλιο «ιδιώνυμο» της κυβέρνησης που τρέχει στα δικαστήρια όσους αγωνίζονται να προστατέψουν το λαϊκό σπίτι.
• Για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ των χαρατσιών, της φοροληστείας.
• Για μέτρα αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας.
• Ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Το Δ.Σ. του Ε.Κ.Π. για την καλύτερη οργάνωση και προετοιμασία της απεργίας καλεί σε σύσκεψη τα Δ.Σ. των σωματείων του Πειραιά την Τετάρτη 3 Οκτώβρη στις 6 μ.μ. στο Ε.Κ.Π.

Η Διοίκηση

του Εργατικού Κέντρου Πειραιά 

Την ύπαρξη μιας περιβαλλοντικής "βόμβας" στην Αττική αποκάλυψε ο Πρόεδρος Περιβαλλοντικού Συνδέσμου Αθήνας Πειραιά κ. Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, μιλώντας στον Realfm 97,8 και την εκπομπή του Μάνου Νιφλή. Συγκεκριμένα, έκανε λόγο για χώρο αυθαίρετης διάθεσης 10 εκατ. τόνων ραδιενεργών αποβλήτων στο όρος Αιγάλεω, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Αν θέλουμε να προστατεύσουμε το εθνικό συμφέρον μας, να αναβαθμίσουμε τον ρόλο της χώρας και να την κάνουμε μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος -όπως ήταν τρία χρόνια πριν – αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαμορφώσουμε συμμαχίες. Και ο καλύτερος στρατηγικός σύμμαχος στην περιοχή είναι οι ΗΠΑ». Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας. 

Με συνέντευξη του, στη Wall Street Journal, ενόψει και της παρουσίας του στη Νέα Υόρκη με αφορμή τη Σύνοδο του ΟΗΕ, ο Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία να δώσει για πολλοστή φορά τα διαπιστευτήρια του, στις ΗΠΑ. 

Ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός απέκτησε την …«αριστερά» του. Ο Τσίπρας, έχει μετατραπεί σε σημαιοφόρο της Ουάσιγκτον στην περιοχή και έχει αναγάγει τις ΗΠΑ στον «καλύτερο σύμμαχο» της Ελλάδας. Ως …υπάκουος σύμμαχος μάλιστα φροντίζει να διατυμπανίζει με κάθε τρόπο τις επιλογές του.  

Σε μια περίοδο που στα Βαλκάνια, στη Συρία, στη Νοτιανατολική Μεσόγειο «κονταροχτυπιούνται» Αμερικάνοι, Ρώσοι, Ισραηλινοί και οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ, ο Τσίπρας σπεύδει να βαπτίσει την πλήρη πρόσδεση της χώρας στο άρμα των ΗΠΑ ως …«εθνικό συμφέρον».

Η Ελλάδα, έχει επιλεγεί από τις ΗΠΑ για ως το νέο ενισχυμένο ορμητήριο πολέμου στην περιοχή – με βάσεις από τη Σούδα, μέχρι την Αλεξανδρούπολη και από τον Άραξο μέχρι τη Λάρισα – αλλά ο Τσίπρας αυτή την εμπλοκή στο κουβάρι της έντασης και της φωτιάς, την λανσάρει ως «αναβάθμιση του ρόλου της χώρας»…

Στη συνέντευξή του, που η Αμερικάνικη εφημερίδα, δημοσίευσε με τίτλο: «Ο αριστερός ηγέτης της Ελλάδας οικοδομεί συμμαχία με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη στα Βαλκάνια», ο Έλληνας πρωθυπουργός, καυχιέται: «Η συνεργασία και οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ είναι καλύτερες από ποτέ. Ίσως αυτό είναι περίεργο, αλλά είναι αλήθεια».

Στην ίδια συνέντευξη ξεκαθάρισε ότι στόχος του είναι να στηρίξει τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή και να διευκολύνει την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.  Ο ίδιος μάλιστα σπεύδει να καθησυχάσει, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα για την επικύρωση της συμφωνίας με την ΠΓΔΜ, σημειώνοντας:  «Δεν θα παίξω παιχνίδια, η Συμφωνία θα επικυρωθεί στην ελληνική Βουλή μετά το τέλος της διαδικασίας (σ.σ το δημοψήφισμα) στην ΠΓΔΜ».

Με τον τρόπο αυτό,  σύμφωνα με την WSJ , ο πρωθυπουργός καταρρίπτει τα σενάρια περί αναβολής της ψήφισης της Συμφωνίας για μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Δεδομένου ότι μετά το δημοψήφισμα πρέπει να γίνει και συνταγματική αναθεώρηση στη γειτονική χώρα, αυτή η στιγμή θα μπορούσε να είναι ο Μάρτιος, αναφέρεται στο δημοσίευμα της WSJ.

Μάλιστα ο Τσίπρας απέδωσε τη βούλησή του να λύσει το ονοματολογικό σε ένα ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδας στα Βαλκάνια. «Μπορώ να δω πολύ καθαρά ότι αυτό σημαίνει πως πρέπει να προσθέσουμε αξία στον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας»…

Μιλώντας αναφορικά με το ζήτημα των Ρώσων διπλωματών και τη στάση της Αθήνας, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε: «Πήραμε μια απόφαση προκειμένου να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα και αυτό ήταν ένα πολύ καθαρό σήμα».

Το σίγουρο είναι ότι πιο (ΗΠΑ)κουος πεθαίνεις…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Πέρυσι, οι αντιπροσωπείες στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών άκουγαν τον Ντόναλντ Τραμπ με προσοχή, κάποια ανησυχία, και έκπληξη. Χθες, τον άκουσαν γελώντας.

Από την προηγούμενη εβδομάδα, οι σύμβουλοι, οι συνεργάτες και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ προσπαθούσαν να καταστήσουν σαφές το πλαίσιο της ομιλίας του στον Ο.Η.Ε. Το Ιράν παρέμενε εχθρός. Η Βόρεια Κορέα ήταν πια καλός φίλος. Η Κίνα άξιζε τις κυρώσεις. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν ήταν κάποια πιθανή έκρηξη του Αμερικανού προέδρου, όπως οι απειλές και οι υποτιμητικοί προσωπικοί χαρακτηρισμοί που πρωταγωνίστησαν στην προηγούμενη ομιλία του ενώπιον του ίδιου ακροατηρίου, αλλά -όπως σχολίαζαν και οι New York Times- το ακριβώς αντίθετο: Πιθανές εκρήξεις φιλίας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να είχε ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί την αμερικανική πολιτική στο Ιράν μία από τις σαφείς του επιτυχίες, κάτι που την Κυριακή επανέλαβε στο CBS και η μόνιμη αντιπρόσωπος των Η.Π.Α., Νίκι Χέιλι, όμως την ίδια ώρα φαινόταν πιθανό πως ο Αμερικανός ηγέτης θα επιδίωκε μέχρι και συνάντηση με τον πρόεδρο του Ιράν, Χασάν Ρουχανί. Άλλωστε, έχει σχολιάσει πως θα είναι «πάντα διαθέσιμος» για μια τέτοια συνάντηση, η οποία θα προσέφερε συμμετρία σε εκείνη με τον Κιμ Γιονγκ Ουν, και θα επιβεβαίωνε τον ίδιο τον πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος περηφανεύεται πως ως διπλωμάτης είναι προσωπικά ικανός να ξεπεράσει τις μεγαλύτερες δυσκολίες, και να πετύχει τις συμφωνίες που διαφεύγουν των άλλων ηγετών. Το ενδεχόμενο μιας συνάντησης με τον πρόεδρο Ρουχανί φαίνεται να απομακρύνεται, παρ’ότι ο Ντόναλντ Τραμπ σχεδόν… έκλεισε τη συνάντηση κατά λάθος, όταν ανήρτησε tweet στο οποίο έλεγε ότι στη σημερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην οποία θα προεδρεύσει, το θέμα θα είναι το Ιράν. Αν, όμως, ισχύει κάτι τέτοιο, αντίθετα προς τις διαβεβαιώσεις πως η συζήτηση θα αφορά γενικά στον περιορισμό των πυρηνικών όπλων, τότε ο Χασάν Ρουχανί θα μπορούσε να παραστεί και να αντιμετωπίσει ευθέως τον Αμερικανό πρόεδρο, όπως σχολιάζει και το Bloomberg, τονίζοντας, συγχρόνως ότι η συγκεκριμένη πρόκληση μπορεί και να βρίσκει σύμφωνο τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος όμως θα βρισκόταν σε μια τέτοια περίπτωση απομονωμένος, αφού οι υπόλοιπες χώρες που συνυπέγραφαν την συμφωνία με το Ιράν παραμένουν προσηλωμένες στην επιτυχία της, ακόμα και εν τη απουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, την ίδια ώρα που η Ουάσινγκτον απειλεί με κυρώσεις τις επιχειρήσεις που θα συνεχίσουν να συναλλάσσονται με το Ιράν, η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλεί με αντίστοιχες κυρώσεις όσες επιχειρήσεις συμμορφωθούν με εκείνες της Ουάσινγκτον. Από τη μεριά του, ο Ιρανός πρόεδρος ξεκαθάρισε σε άρθρο του στην Washington Post ότι θα συνεχίσει να εργάζεται στο πνεύμα της συμφωνίας που εγκατέλειψε η Ουάσινγκτον. Για το ίδιο θέμα, ο πρόεδρος της Γαλλίας, ο οποίος απευθύνθηκε και εκείνος στην Σύνοδο του ΟΗΕ μετά τον πρόεδρο Τραμπ, φρόντισε να καυτηριάσει την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμφωνία, τονίζοντας ότι τα κράτη δεν εμπιστεύονται χώρες που συμπεριφέρονται κατ’αυτόν τον τρόπο.

Κάπως έτσι, στο ίδιο πλαίσιο της επιθετικής αναζήτησης φιλιών εντάσσονται και οι συναντήσεις του Αμερικανού προέδρου με τους Ευρωπαίους ηγέτες, αν και αυτές μάλλον δεν προϊδεάζουν για τις πιθανές παραχωρήσεις που εξακολουθούν να φοβούνται κάποιοι συνεργάτες του Ντόναλντ Τραμπ σε σχέση με την Βόρεια Κορέα. Όπως συνοψίζουν οι New York Times, στην ομιλία του, ο πρόεδρος Τραμπ επιτέθηκε στους συμμάχους των Αμερικανών που δεν πληρώνουν όσα θα έπρεπε για τις αμυντικές δαπάνες, σε εμπορικούς εταίρους που κατά τον ίδιο εκμεταλλεύονται τους Αμερικανούς εργαζόμενους, στον ΟΠΕΚ και τα μέλη του, στην Βενεζουέλα και σε άλλους που η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει ως εχθρούς. Ακόμα, όμως, και ενώ αυτή η ομιλία τόνισε εκ νέου την αφοσίωση του Ντόναλντ Τραμπ στο δόγμα «πρώτα η Αμερική» και επικεντρώθηκε στην αυτοδυναμία και την ανεξαρτησία των εθνικών κρατών ως τις μόνες εγγυήτριες ελευθερίας, ο τόνος ήταν διαφορετικός από την προηγούμενη ομιλία του Αμερικανού προέδρου στο ακροατήριο του ΟΗΕ. Αυτή τη φορά ο πρόεδρος Τραμπ εξήρε τον Οργανισμό, έστω την ίδια ώρα που δικαιολογούσε την απόσυρση της χώρας του από άλλους διεθνείς οργανισμούς, αλλά και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη. Το μήνυμα ήταν μάλλον σαφές: Ο Ντόναλντ Τραμπ αισθανόταν ότι είχε πετύχει, είχε διαψεύσει όσους αμφισβητούσαν τις ικανότητές του στην εξωτερική πολιτική, είχε παραμείνει δυνατός στην εσωτερική πολιτική, και είχε την άνεση για μια επίθεση φιλίας. Μιλούσε στους ακροατές του με ένα ξεκάθαρο μήνυμα -τους νίκησε, και τώρα μπορούσε επιτέλους να τους κερδίσει.

Μόνο που εκεί ακριβώς χάθηκε το παιχνίδι των εντυπώσεων. Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να έχει πράγματι καταφέρει να ενώσει μια συμπαγή κοινωνική ομάδα γύρω από την οποία έχει χτίσει τη βάση των ψηφοφόρων του. Και όταν απευθύνεται σε αυτή την ομάδα μπορεί πράγματι να καταφέρνει να επιβραβεύεται για κάποιες υπερβολές ή και ανακρίβειες. Στον Ο.Η.Ε., όμως, το ακροατήριο δεν αποτελείται από απλούς ψηφοφόρους. Και σίγουρα δεν αποτελείται αποκλειστικά από θαυμαστές του Τραμπ. Όταν, λοιπόν, ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκίνησε την ομιλία του θέτοντας τις βάσεις για την επίδειξη της πολιτικής και διπλωματικής του δεξιότητας με τον ισχυρισμό πως η κυβέρνησή του είχε καταφέρει στα δύο της χρόνια περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση των Η.Π.Α., το ακροατήριο αντέδρασε με κάποια σκόρπια γέλια. Ο πρόεδρος Τραμπ τα αντιλήφθηκε, είπε πως ο ισχυρισμός του ήταν αληθινός, και τα γέλια έγιναν πιο δυνατά. Ο Αμερικανός ηγέτης σταμάτησε την προετοιμασμένη ομιλία του και είπε «Δεν περίμενα αυτή την αντίδραση, αλλά δεν πειράζει». Και τα γέλια έγιναν περισσότερα, δυνατότερα, ενώ προστέθηκε και χειροκρότημα. Ασφαλώς, αυτό το τελευταίο δυνατό γέλιο και το χειροκρότημα δεν ήταν αποκλειστικά σχόλιο προς την κομπορρημοσύνη του προέδρου Τραμπ. Τουλάχιστον μέρος του ήταν και η ενθάρρυνση ενός ανθρώπου που μόλις είχε αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή αντίδραση -όχι πως η διαφορά στα αίτια του γέλιου και του χειροκροτήματος είναι και τόσο ενθαρρυντική.

Αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι η συγκεκριμένη αποστροφή του λόγου του είχε σκοπό να προκαλέσει και κάποιο γέλιο (παρ’ότι κατά την ομιλία του χαρακτήρισε την αντίδραση ως απρόσμενη). Στο συμπαθές του και φιλικό προς την πολιτική του δίκτυο Fox, τα γέλια χαρακτηρίστηκαν ως αντίδραση μιας «ελίτ» που οι Αμερικανοί απαξιώνουν μπροστά στα πραγματικά προβλήματα μιας καθημερινότητας που δεν έχει σχέση με ουτοπικές ιδέες για μια διεθνή τάξη και ηγεσία. Στην πλειοψηφία των Μέσων, όμως, το ζήτημα παραμένει ψηλά. Ο Ντόναλντ Τραμπ για χρόνια κατηγορούσε τις διάφορες κυβερνήσεις των Η.Π.Α. ότι είχαν καταντήσει τη χώρα περίγελο των διεθνών δυνάμεων, όμως μόνο ο ίδιος δέχτηκε τα γέλια ενός διεθνούς ακροατηρίου ως απάντηση σε κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μια διθυραμβική και με αυτοπεποίθηση περιγραφή του έργου του. Το Bloomberg δείχνει πώς τα γέλια έγιναν ο πρόλογος μιας κατά τα άλλα σκληρής ρητορικής. Στον Atlantic, ο Ντέιβιντ Γκράχαμ σχολίαζε πως, τουλάχιστον, «η Αμερική μπορεί ακόμα να ενώσει τη διεθνή κοινότητα, ακόμα και αν είναι για να γελάσει». Στην Washington Post, η Τζούλι Σμιθ, πρώην αναπληρώτρια σύμβουλος εθνικής ασφαλείας στο επιτελείο του τότε αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν, τόνιζε πως είναι καλό για τον πρόεδρο να εκτεθεί στο πώς τον βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος. Αυτό, όμως, είναι δίκοπο μαχαίρι για έναν πολιτικό που ακόμα περηφανεύεται για τη θεαματικότητα των παλαιών του τηλεοπτικών εκπομπών, και ο οποίος προκάλεσε τα γέλια άλλων αξιωματούχων και σε άλλες στιγμές, όπως όταν ισχυρίστηκε πως η Γερμανία είναι πλέον απολύτως εξαρτημένη ενεργειακά από τη Ρωσία. Η κάμερα συνέλαβε την γερμανική αντιπροσωπεία να γελάει με το σχόλιο, και το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι η αντίδρασή τους ήταν τόσο απαξιωτική, αλλά και το ότι δεν καταπίεσαν την έκφρασή της. Ειδικά όταν και ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος αυτή τη στιγμή σίγουρα αισθάνεται κάποια προσβολή, δεν φημίζεται για το πόσο καταπιέζει τις εκφράσεις του.

Πηγή: ΕΡΤ - tvxs.gr