Η καταγγελία του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εργασίας Ανδρέα Νεφαλούδη, ότι επιχειρηματίας στον πρωτογενή τομέα που δραστηριοποιείται στην κεντρική Ελλάδα κλείδωσε τους 300 εργαζόμενους σε έναν χώρο και τους υποχρέωσε να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με πολύ χαμηλές αποδοχές και ότι δεν θα συμμετάσχουν σε καμία κινητοποίηση και απεργία, γνωστή. Όπως επίσης και τα γνωστά «θα» που ακολούθησαν της καταγγελίας και τα περί «νομικού οπλοστασίου», ότι δηλαδή το υπουργείο στο προσεχές διάστημα θα κάνει και επίσημα ανακοινώσεις για τη συγκεκριμένη επιχείρηση και πως η κυβέρνηση διαθέτει δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, από διοικητικά πρόστιμα έως και προσφυγή στη Δικαιοσύνη μέσω ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας).

Αυτό που δε μας είπε, όμως, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας την αιτία αυτής της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των πιέσεων που επίσης κατήγγειλε ότι δέχονται οι εργαζόμενοι. Μήπως το 3ο μνημόνιο και η θρησκευτική προσήλωση στις βουλές των δανειστών από την κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχει;

Μήπως το 3ο μνημόνιο και το 4ο που ετοιμάζουν, που δίνουν την ευχέρεια στους εργοδότες να εκμηδενίζουν με κάθε τρόπο το εργατικό κόστος για να αυξήσουν τα κέρδη τους, πολλώ δε μάλλον όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι και αυτοί αποδυναμωμένοι λόγω των μνημονίων και των πολιτικών που εκπορεύονται;

Οι ερωτήσεις ρητορικές, πράγμα που σημαίνει πως δεν περιμένει κανείς απάντηση, ειδικά όταν το υπουργείο Εργασίας θριαμβολογεί για την αύξηση της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, παραβλέποντας τον «καλπασμό» των ελαστικών σχέσεων εργασίας, ειδικά όταν στελέχη της κυβέρνησης, όπως, για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, «καπετάν Αλέκος» Φλαμπουράρης, δε βλέπει ανθρώπους στα σκουπίδια.

Εκτός και εάν η… αβλεψία είναι η «ρεαλιστική» εφαρμογή του «παράλληλου προγράμματος» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

πηγη: ergasianet.gr