ΥΠΟΘΕΣΗ ΞΗΡΟΥ: ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Ομοβροντίες εναντίον της κυβέρνησης έχουν εξαπολύσει τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Μεγάλη Βρετανία, με αφορμή το νομοσχέδιο που προβλέπεται κατ’ οίκον κράτηση για πολύ βαριά ανάπηρους, καθώς και την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, με το απαιτούμενο σιγοντάρισμα ασφαλώς των εγχώριων εργολαβικά ανακηρυγμένων προστατών των θυμάτων της τρομοκρατίας. Οι ασφυκτικές πιέσεις έχουν προκαλέσει προβληματισμό και δεύτερες σκέψεις, καθώς άπαντες σε αυτή τη χώρα αντιλαμβάνονται πως ο σαματάς δεν άπτεται σε καμιά περίπτωση της περιβόητης «αποφυλάκισης Ξηρού», αλλά έχει βαθύτατες πολιτικές διαστάσεις. Είναι δε εξαιρετικά διδακτική περίπτωση πως αλληλοσυνδέονται οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις με αντικείμενο το δημοκρατικό ζήτημα αφενός μεν με την οικονομική κατάσταση της χώρας και αφετέρου με τις γεωστρατηγικές δεσμεύσεις και εξαρτήσεις της χώρας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ κατά κύριο λόγο.

Πίσω από τις αντιδράσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Φόρειν Όφις και των πρεσβευτών των ΗΠΑ και Βρετανίας δεν κρύβεται απολύτως καμία ανησυχία για την ενδεχόμενη ανάληψη εκ νέου δράσης από έναν αποφυλακισμένο καταδικασθέντα για συμμετοχή στη 17Ν, ο οποίος τυγχάνει άλλωστε να είναι άνω του 90% ανάπηρος . ΄Αλλωστε οι ίδιοι οι Βρετανοί, που ανακάλυψαν ότι ο Σ. Ξηρός θα πρέπει να εκτίσει το σύνολο της ποινής του έγκλειστος στις φυλακές, είχαν προβεί στον κατ’ οίκον περιορισμό του περιβόητου βομβιστή του Λόκερμπι ο οποίο όντας βαθιά ασθενής πέθανε στο σπίτι του. Εντάξει, ο πολιτισμός της χώρας που γεννάει λογοτεχνικούς Χάνιμπαλ Λέκτερ, κατά συρροή δολοφόνους και οπλοφόρους μπάτσους εκτελεστές ανυπεράσπιστων μαύρων δεν είναι δυνατόν να αντέξει και να αντιληφθεί ανθρωπιστικές παρεκκλίσεις. Το βασικό ζητούμενο ωστόσο είναι η επιβολή της περί δικαίου αντίληψης σε χώρες που εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζονται σαν Μπανανίες.

Στο βάθος ωστόσο οι αντιδράσεις του Τζόν Κέρι και του Ρίτσαρντ Πιρς, οι οποίοι δεν πείστηκαν από τις εξηγήσεις του ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά και χαρακτήρισαν «βαθύτατα μη φιλική ενέργεια» την «αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού», υποκρύπτουν πιέσεις τόσο στο πεδίο του ενεργειακού όσο και του οικονομικού πολέμου που μαίνεται μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας αλλά και ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑΣ. Η δε αντίδραση των ΗΠΑ είναι σχεδόν πρωτοφανής και δεν είχε προηγούμενο ούτε κατά την αποφυλάκιση άλλων μελών της 17Ν, όπως και του Π. Τσελέντη, ούτε κατά τις περιβόητες αποδράσεις των Χριστ. Ξηρού και Ν. Μαζιώτη. Μάλιστα η ένταξη των δυο τελευταίων στην οδηγία των ΗΠΑ και τη λίστα των «παγκόσμιων τρομοκρατών» θεωρείται από πολλές πηγές και αναλυτές προοπομπός οικονομικών κυρώσεων με την έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας προς τους αμερικανούς πολίτες που θα συνιστά αποφυγή της Ελλάδας ως τουριστικού προορισμού.

Όλα αυτά εάν η κυβέρνηση επιμείνει στην απόφαση της. Όχι μόνο φυσικά στην απόφαση της για το σωφρονιστικό σύστημα, αλλά και για τα ενεργειακά και το άνοιγμα προς τη Ρωσία. Η πολιτική ωστόσο που προσπαθεί να ισορροπήσει σε δυο βάρκες και καμιά φορά και σε τρεις δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελιγμών.

ΜΑΚΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Πηγή: prin.gr