Σήμερα: 25/02/2021
Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021 13:36

Βουή των δρόμων

Γράφτηκε από τον

4ffe4c55e2862ec13bd51ae5d98195aa_L.jpg

του Θανάση Σκαμνάκη

Το σίριαλ γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό. Περιέχει βέβαια πολύ σκληρές σκηνές βίας και σεξ αλλά εκτίθεται σε κοινή θέα χωρίς σήμανση, κάτω των 8, των 12, των 16…

Στην πραγματικότητα προκαλεί ανατριχίλα. Οι συνεχείς αποκαλύψεις δίνουν στο θέμα τη διάσταση ενός πολύπλοκου συστήματος και όχι της ενοχής ενός ή μερικών προσώπων. Βέβαια αυτά είναι δουλειά της «αντικειμενικής δικαιοσύνης» να τα ερευνήσει. Και φυσικά είναι δεδομένο δικαίωμα κάθε κατηγορούμενου να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να αποδείξει, αν μπορεί, πως όσα του καταμαρτυρούνται δεν είναι αλήθεια. Αλλά δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης και των καναλιών και άλλων αρμόδιων κύκλων να συσκοτίζουν την υπόθεση ή να απεργάζονται κουκουλώματα, καθώς η φρίκη σέρνεται στους δρόμους, αλλά κυρίως στα δωμάτια της καραντίνας μας. Οι αποκαλύψεις των θυμάτων του «γνωστού ηθοποιού-σκηνοθέτη», στο πρόσωπο του οποίου έχει εστιαστεί, καλώς ή κακώς, η υπόθεση είναι συγκλονιστικές και φυσικώ τω τρόπω παραπέμπουν σε πολλά και μας βάζουν σε σκέψεις για το τι υπάρχει πιο πίσω.    

Όλα αυτά αφορούν την κοινή γνώμη αλλά όχι την κυβέρνηση. Η οποία νομίζει πως πραγματικότητα είναι ό,τι μεταδίδουν τα κανάλια. Οπότε αρκεί μια καλή τροφοδότηση τους με το σχετικό μέσο που λύνει όλα τα προβλήματα για να σκεπαστεί κάθε υπόθεση. Η αναγγελία του Star Channel περί του πολύ θορύβου για το… τίποτα είναι απλώς η πιο χυδαία έκφραση της αποσιώπησης. Επειδή όμως ο κόσμος, παρ’ ό,τι τα κανάλια και η κυβέρνηση τον διατάσσουν να σκάσει, εξακολουθεί να μιλά και το θέμα παίρνει μεγάλες διαστάσεις, αποφάσισε η υπουργός Πολιτισμού να πάρει θέση, για να μην πει επί της ουσίας τίποτα. Μας διαβεβαίωσε πως ο γνωστός ηθοποιός-σκηνοθέτης είναι ο Δημ. Λιγνάδης. Και μας έπεισε για ακόμη μια φορά πως η κυβέρνηση και η ίδια προσωπικά έχουν τόσο παχύ δέρμα ώστε δεν τους προσβάλλουν οι κραυγές τόσων αγανακτισμένων καλλιτεχνών και άλλων.

Επί πλέον, η υπουργός Πολιτισμού πρωτοτύπησε. Αφ’ ενός είπε πως τους εξαπάτησε ο τρισκατάρατος (προσέξτε τον πληθυντικό, δεν είπε με αλλά μας εξαπάτησε, άραγε ποιόν ή ποιούς άλλους, εννοεί τον πρωθυπουργό και την υπέρκομψη μαρέβα του;) λες και για την εξαπάτησή του δεν φταίει ο πολιτικός, τη στιγμή μάλιστα που έχει αρχίσει να βοά η κοινωνία και χρειάζεται σχεδόν είκοσι μέρες για να βγει να μιλήσει.

Αφ’ ετέρου, αυτό είναι ακόμη πιο πρωτότυπο από το πρώτο, απέδωσε ευθύνες σε εκείνους που δεν αντέδρασαν όταν «ο επικίνδυνος άνθρωπος», τοποθετήθηκε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Οπότε εκείνοι που τον τοποθέτησαν δεν φέρουν την ευθύνη της επιλογής. Χυδαία αντιστροφή της λογικής.

Περί της καταπάτησης του νόμου για λόγους «εθνικού συμφέροντος» δεν μίλησε. Περί της δήλωσής της στη Βουλή περί «εγνωσμένου κύρους και ηθικής» δεν έκανε λόγο. Άραγε οι δημοσιογράφοι που πήραν μέρος στη συνέντευξη ρώτησαν περί αυτών; Δεν άκουσα και δεν διάβασα τίποτα- μπορεί να αμέλησα εγώ, συγγνώμη αν πέφτω έξω αλλά είμαι προκατειλημμένος.  

Η υπουργός Πολιτισμού προσβάλλει τον πολιτισμό κατ’ εξακολούθησιν. Όχι μόνη. Μαζί με τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση που τη στηρίζει, μαζί με τα κανάλια και τις εφημερίδες που συγκαλύπτουν.

Έπιασε φωτιά στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών και το έκαναν βούβα.

Έπεσε τσιμέντο στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης και τα έκαναν βούβα.  

Πένονται οι καλλιτέχνες και η υπουργός το δικαιολογεί γιατί «παίρνουν μαύρα», και το κάνουν βούβα.

Πολύ βούβα σε μια ομιλητική κυβέρνηση και την τηλεόρασή της, δε νομίζετε;

Το όλο φαινόμενο δεν είναι μοναδικό και δεν είναι μόνο. Είναι η πλέον έκδηλη συνέπεια της εγκατάστασης ενός σκληρού κράτους που με πρόσχημα την πανδημία περιστέλλει τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, εξαπολύει αστυνομικές ορδές εναντίον των όσων διαμαρτύρονται και προσλαμβάνει κι άλλους για να βρίσκονται, όπου υπάρχει πρόβλημα φτιάχνει αστυνομία, οδηγεί στο θάνατο έναν άνθρωπο καταπατώντας με βαναυσότητα το δικό της νόμο, φτιάχνει μια παιδεία κατά τις αμερικανικές υπαγορεύσεις και τις υποδείξεις των επιχειρηματιών, μοιράζει λεφτά εξαγοράς στα κανάλια και επιβάλλει το νόμο της σιωπής.

Και δε σώζεται ακόμη κι αν μια ολοσχερώς εκτεθειμένη υπουργός υποβάλλει παραίτηση (το μόνο που ίσως θα μπορούσε να σώσει ήταν ένα ίχνος προσωπικής αξιοπρέπειας, τώρα ούτε κι αυτό). 

Η ουσία όμως της μη παραίτησης είναι πως συνιστά μέρος προσπάθειας συγκάλυψης του προβλήματος, τουλάχιστον κατά το μέγεθος του και με τη μέθοδο του: δίνουμε τον προφανή για να αφήσουμε απέξω τους σκοτεινούς. Μια παραίτηση θα συνιστούσε ομολογία αποτυχίας και θα σηματοδοτούσε μια διαδικασία βαθύτερης διερεύνησης.

Όσο για την κατεστημένη αντιπολίτευση επιμένει να επιλέγει τα πολιτικά και κοινωνικά επί μέρους θέματα για να κάνει πολιτική κόντρα, αφήνοντας απέξω όλες τις κρίσιμες και ουσιαστικές επιλογές του συστήματος, εκπέμποντας μήνυμα προς τους εγχώριους και εξωχώριους «αρμόδιους» παράγοντες ότι δεν θα κάνει ανεμελιές και συνεπώς είναι έτοιμη να αναλάβει «δεύτερη φορά αριστερά», αλλά αυτή τη φορά ούτε με ψήγματα αριστεράς όπως στην αρχή της προηγούμενης φοράς. 

Η αλήθεια είναι πως όλο και πιο έντονη ακούγεται η βουή του δρόμου, κι ας παριστάνουν ότι δεν την ακούν, ένθεν κακείθεν. Κάποια στιγμή θα ακουστεί ως κραυγή.  

ΠΗΓΗ: kommon.gr

  • Τελευταια
  • Δημοφιλή