Ο Μίμης Ανδρουλάκης, είναι στην κατηγορία των "επάγγελμα πρώην κομμουνιστής", απ' αυτούς  που επένδυσαν στο χρηματιστήριο της αστικής πολιτικής, το πέρασμα τους από το ΚΚΕ, ο συγκεκριμένος συμμετείχε και την αντιδικτατορική του δράση, για να αποκτήσει "μετοχές" στην δημόσια παρουσία του. 

Ετσι και ο Ανδρουλάκης βρέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, στην κομματική νομενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ, μεταβλήθηκε σε θλιβερός απολογητής του καπιταλιστικού συστήματος και τα τελευταία χρόνια εκδηλώνει αντιΚΚΕ απωθημένα. 

Μακριά από μένα κάθε ψυχαναλυτική προσέγγιση, αλλά δεν μπορώ να μην πω ότι μου πέρασε από το μυαλό ότι του έμεινε "τραύμα" από το 1991, όταν στο 13ο συνέδριο του ΚΚΕ, το 1991, ο Χαρίλαος Φλωράκης, επέλεξε να στηρίξει για γ.γ. της Κ.Ε την Αλέκα Παπαρήγα και όχι τον ίδιο, ο οποίος υπήρξε και ο αγαπημένος του λογογράφος.

Αυτή την αίσθηση την είχα αποκτήσει από πολύ παλιά, όταν είχα διαβάσει το βιβλίο του "Ο Κόκκινος Κάβουρας" όπου κάνει χαρμάνι πραγματικά γεγονότα με φαντασιώσεις του. και παρουσιάζει δήθεν συγκλονιστικές αποκαλύψεις του για «διείσδυση χαφιέδων στην ηγεσία του ΚΚΕ». 

Τώρα και μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν από την πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη «Πριν σβήσουν τα φώτα», η αίσθησή μου αυτή πάει να πάρει την μορφή πεποίθησης. Μετά το κείμενο του Θανάση Σκαμνάκη, στο οποίο ο Μ. Ανδουλάκης χαρακτηρίζεται "εκ συστήματος ψεύτης και κατ’ επάγγελμα πολιτικός απατεώνας", έρχεται σήμερα μια κοινή δήλωση 15 ατόμων που  "βρεθήκαν για πολλά χρόνια, και κυρίως την εποχή της δικτατορίας, στις τάξεις της ΚΝΕ και του ΚΚΕ". να παραθέσουν μια τοποθέτηση λίβελο για τον λακέ του συστήματος.

Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.com