Είκοσι χρόνια και αιματηρές μεταρρυθμίσεις απαιτούνται για να επιστρέψουν τα ποσοστά της ανεργίας στην Ιταλία στο 6% του 2007 -πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση- σύμφωνα με αναφορά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο πλαίσιο έκθεσής του για τις χώρες της Ευρωζώνης. Σήμερα το ποσοστό ανεργίας στη χώρα ξεπερνά το 12%, ενώ εκείνη των νέων έχει υπερβεί το 41%.

Φυσικά, η πρόβλεψη για μείωση της ανεργίας γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι η Ιταλία θα προχωρήσει σε όλες αυτές τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις» που απαιτεί το κεφάλαιο -όπως οι αντίστοιχες που προωθούνται και στην Ελλάδα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τις προηγούμενες- όπως για παράδειγμα οι «διαρθρωτικές αλλαγές» στη δημόσια Διοίκηση, η περαιτέρω ευελιξία στην αγορά της εργασίας και η «ενίσχυση του ανταγωνισμού» στην διάθεση προϊόντων και στις υπηρεσίες. Μέτρα, δηλαδή, που δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ανεργίας -που θα υπάρχει πάντα στο πλαίσιο του καπιταλισμού και θα γιγαντώνεται σε περιόδους κρίσης- αλλά αποτελούν το όχημα για να συμπιέζεται προς τα κάτω η τιμή της εργατικής δύναμης,  να ξεχαρβαλώνονται οι σχέσεις εργασίας, να «κουκουλώνεται» η ανεργία με μισοαπασχολούμενους με μισθούς πείνας, διαδοχικές περιόδους ανεργίας - απασχόλησης κ.λπ.

ΠΗΓΗ: 902.GR