Γράφει ο Παναγιώτης Ζαβουδάκης.

Ακόμα πιο υποτελής στους ξένους δυνάστες (εκείνοι τους λένε «εταίρους») κι ακόμα πιο ανάλγητη απέναντι στον λαϊκό παράγοντα παρουσιάζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το νέο σχήμα που έχει μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό.

Ο Αλ. Τσίπρας έκανε ακριβώς αυτό που όλοι ανέμεναν: αντικατέστησε όλα τα πρόσωπα που είτε δεν ήταν αρεστά στους εκτός συνόρων «εταίρους» είτε μιλούσαν για πιο ήπια αντιλαϊκά μέτρα, είτε απλώς η παρουσία τους δημιουργούσε επικοινωνιακά προβλήματα στο κυβερνητικό σχήμα.

Από τα πρόσωπα που υπουργοποιήθηκαν γίνονται φανεροί ακόμα και στα μικρά παιδιά οι στόχοι που έχει –ή οι εντολές που έχει λάβει- η κυβέρνηση: το πλήρες και άμεσο ξεπούλημα των πάντων από τη μία, και το χτύπημα στα εναπομείναντα εργατικά-εργασιακά δικαιώματα από την άλλη.

Η παρουσία του Δημήτρη Παπαδημητρίου στο υπουργείο Οικονομίας είναι ένδειξη πως ο αμερικανικός παράγοντας αφήνει το ρόλο του παρατηρητή των εξελίξεων που δρομολογούσε η ΕΕ (δηλαδή η Γερμανία) και απαιτεί μια πιο άμεση εμπλοκή στα ελληνικά δρώμενα. Ο νέος υπουργός είναι έμπιστος των ΗΠΑ καθώς είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Levy του Bard College. Επίσης, είναι αντιπρόεδρος και καθηγητής Οικονομικών στο Bard. Έχει καταθέσει σε ακροάσεις της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων του Αμερικανικού Κογκρέσου ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του Εμπορικού Ελλείμματος του Αμερικανικού Κογκρέσου και μέλος του Ειδικού Συμβουλίου Πολιτικών Ανταγωνιστικότητας για την Διάθεση Κεφαλαίων. Με άλλα λόγια, το μήνυμα είναι πως ό,τι συμβεί από δω και πέρα θα έχει και τη σφραγίδα της πολιτικής των ΗΠΑ. Κι αυτό που θα συμβεί δεν θα είναι άλλο από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας όπως δείχνει και η συμμετοχή στο κυβερνητικό σχήμα του Στέργιου Πιτσιόρλα. Δεν είναι μόνο η παρουσία του ως προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ, αλλά η συνολικότερη στάση του νέου υφυπουργού που από τότε που ήταν δεξί χέρι του Ν. Κωνσταντόπουλου διακρινόταν για τις πιο ακραίες οικονομικές απόψεις, ούτε έχει ξεχαστεί ο ρόλος του ως ειδικός σύμβουλος με αντικείμενο την αξιολόγηση Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων (ΜΟΠ) Ανατολικής και Κεντρικής Ελλάδος.

Τα καυτά θέματα των εργασιακών σχέσεων καλείται να τα διαχειριστεί ένα άλλο μέλος της οικογένειας Παπαδημητρίου η σύζυγος του νέου υπουργού  οικονομικών η Ράνια Αντωνοπούλου ως υφυπουργός για την καταπολέμηση της ανεργίας (!) Το «τιμόνι» του υπουργείου δόθηκε σε τεχνοκράτη. Η νέα υπουργός, παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει εμπειρία στο χώρο ως διευθύντρια του γραφείου του προκατόχου της και έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού. Οι γνωρίζοντες επιμένουν πως ο Γ. Κατρούγκαλος αντικαταστάθηκε επειδή, φοβούμενος το πολιτικό κόστος, αργούσε να προωθήσει τα αντεργατικά μέτρα. Αντίθετα, η τεχνοκράτης συνεργάτιδα του δεν θα έχει το φόβο του πολιτικού κόστους τέτοιων αποφάσεων.

Από την άλλη, η απομάκρυνση του Θ. Δρίτσα από το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής είναι μια ένδειξη πως το ξεπούλημα των λιμανιών της χώρας έχει μπει στην τελική ευθεία και πρέπει να επισπευσθεί. Αντίθετα, η απομάκρυνση του Νίκου Φίλη από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων δεν έχει να κάνει με αλλαγή πολιτικής στο χώρο αλλά με το επικοινωνιακό προφίλ της κυβέρνησης που δέχτηκε πλήγματα από τις κακές σχέσεις του απερχόμενου με το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Ο Αλ. Τσίπρας φαίνεται αποφασισμένος να κλείνει τα εσωτερικά μέτωπα για να έχει τη μέγιστη δυνατή αποδοχή για να περάσουν όσο πιο ανώδυνα τα νέα μέτρα που θα πάρει.

Κανείς δεν έχει αυταπάτες για τις σκοπιμότητες που προκάλεσαν τον ανασχηματισμό. Το παραδέχονται ακόμα και οι ίδιοι. Για κίνηση που έγινε «προκειμένου να εξευμενίσει τους δανειστές και να αντιμετωπίσει την πτωτική πορεία της κυβέρνησης όπως αυτή καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις» κάνουν λόγο οι New York Times ενώ το «Βήμα» μιλά για «κυβέρνηση υπακοής».

Το επόμενο διάστημα θα φανούν οι πρώτες συνέπειες αυτής της κίνησης και μάλιστα με οδυνηρό τρόπο για τα λαϊκά στρώματα και την κοινωνία. Ο ταξικός εχθρός –ντόπιος και ξένος- πήρε θέση στα χαρακώματα και ετοιμάζει την επίθεσή του. Το θέμα είναι ποια θα είναι η απάντηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Θα παραδοθεί χωρίς μάχη; Θα δώσει μάχη οπισθοφυλακών για την τιμή των όπλων; Ή θα σαλπίσει τη συσπείρωση και την μαζική-μαχητική αντεπίθεση; Ιδού η Ρόδος…

πηγη: ergatikosagwnas.gr