
Σχετικά με την Αναθεώρηση του Συντάγματος
1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Το Σύνταγμα του 1952, για πρώτη φορά περιέλαβε και την πολυσυζητημένη διάταξη του άρθρου 112 που όριζε "Νόμος εφ' άπαξ εκδιδόμενος θέλει ρυθμίση την προστασίαν των εκ της αλλοδαπής εισαγομένων προς τοποθέτηση εις την Χώραν κεφαλαίων."
Σε εκτέλεση της συνταγματικής αυτής επιταγής, εκδόθηκε το με σαφώς υποτελή προς τους ξένους επενδυτές χαρακτήρα, ν.δ. 2687/53 "Περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού", οι ρυθμίσεις του οποίου, περί εξασφάλισης των ξένων κεφαλαίων μέσω σειράς προκλητικών προνομίων στο ξένο κεφάλαιο που επενδύει στην Ελλάδα, σημειωτέον ότι σε κανένα άλλο Σύνταγμα του κόσμου δεν συναντώνται.
Το ΝΔ 2687/53 «περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού» καθως επίσης και ο νεώτερος Ν. 27/1975 «περί φoρoλoγίας πλoίων, επιβoλής εισφoράς πρoς ανάπτυξιν της εμπoρικής ναυτιλίας, εγκαταστάσεως αλλoδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων» ( Kεφάλαια A΄ έως και Δ΄ τoυ τμήματoς A΄ τoυ νόμoυ) με τον οποίο καθορίζεται η φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου, είναι νόμοι αυξημένης τυπικής ισχύος (υπερισχύουν κάθε νόμου και/ή υπουργικής απόφασης έχουν την ίδια ισχύ με το Σύνταγμα και συνεπώς δεν μπορουν να καταργηθούν από κανέναν άλλο νόμο παρά μόνο από συντακτική βουλή που θα τροποποιεί το Σύνταγμα) σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 107 του Συντάγματος.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στις προγραμματικές διακηρύξεις του κυβερνώντος κόμματος (ΣΥΡΙΖΑ) περιλαμβάνεται η θέση για κατάργηση της συνταγματικής κατοχύρωσης της φοροασυλίας των εφοπλιστών. Ταυτόχρονα σε μια χρονική περίοδο που ο λαός και οι εργαζόμενοι βιώνουν μια πρωτοφανή φοροεπιδρομή που έχει συρρικνώσει σε δραματικά επίπεδα τα εισοδήματά τους, σε συνδυασμό με το σύνολο των αντιλαϊκών και μνημονιακών πολιτικών που έχουν τσακίσει τα εργασιακά δικαιώματα και έχουν μετατρέψει τους εργαζόμενους σε πειραματόζωα των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ, είναι αδιανόητο η συγκροτημένη πολιτεία και η ελληνική Βουλή στα πλαίσια της συνταγματικής αναθεώρησης να αφήσει άθικτη και αλώβητη την εφοπλιστική επιχειρηματική ασυδοσία θεσμοθετημένη στο ελληνικό σύνταγμα.
2. ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΑΡΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΔ 2687/53 ΚΑΙ ΤΟΥ Ν. 27/1975 ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μόνο πρόκληση στο περί δικαίου και ισονομίας αίσθημα των πολιτών θα μπορούσε να θεωρηθεί το γεγονός ότι μεσούσης της οικονομικής κρίσης, εν μέσω των προσπαθειών, υποτίθεται, της Κυβέρνησης, για να ενισχύσει τα έσοδα του κράτους, τη στιγμή που σήμερα και ο τελευταίος Ελληνας φορολογούμενος καλείται να καταβάλει φόρο ακομη και για τον «εισπνεομενο αέρα», υπάρχει ένας και μοναδικός νόμος που εδώ και τέσσερις δεκαετίες αποτελεί το «ιερό ευαγγέλιο» όλων των κυβερνητικών «σωτήρων». Πρόκειται για το νόμο 27/1975 «Περί φορολογίας πλοίων κ.λπ.», που στα 30 άρθρα του περιλαμβάνει περίπου ...60 σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές (!) για τους εφοπλιστές μεταξύ των οποίων:
Kαι επιπλέον οι εφοπλιστές απαλλάσσονται του ΦΠΑ των αγορών στην Ελλάδα προϊόντων που προορίζονται για τις τροφοδοσίες των ποίων τους. Είναι γνωστό στην Ακτή Μιαούλη ότι ακόμη και τα πάγια έξοδα για γραφικά, χαρτικά φορτώνονται στα έξοδα των πλοίων. Απαλλάσσονται ακόμη και από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα ποτά και τα καπνικά είδη.
Τέλος οι εφοπλιστές απολαμβάνουν ένα ακόμα σκανδαλώδες προνόμιο. Το αφορόλογητο ναυτιλιακό πετρέλαιο, το οποίο σε μεγάλο βαθμό καταλήγει στο λαθρεμπόριο, με αποτέλεσμα το δημόσιο να έχει κάθε χρόνο απώλεια εσόδων γύρω στα 1,5 δις.
Στην πράξη οι εφοπλιστές έχουν πλήρη φορολογική ασυλία, με εξαίρεση ένα συμβολικό παράβολο, ύψους 1 δολάριο τον κόρο (ο λεγόμενος tonnagetax), ανεξάρτητα από τα κέρδη εκμετάλλευσης του πλοίου. Η εθελοντική αποδοχή πληρωμής, ενός πρόσθετου φόρου που θεσπίστηκε το 2014, έχει προσωρινό χαρακτήρα. Παρ’ ότι ξεκίνησε ως υποχρεωτικός (Ν.4223/13), η κυβέρνηση Σαμαρά τον μετέτρεψε σε οικειοθελή εισφορά των εφοπλιστών. Σύμφωνα με το κείμενο που υπογράφτηκε, το κράτος θα εισέπραττε σε τρία χρόνια 420 εκατομμύρια ευρώ (140 εκατ. τον χρόνο), από τα οποία τελικά εισπράχτηκε μόλις το 1/3.
Η κατάργηση των φοροαπαλλαγών του εφοπλιστικού κεφαλαίου και η άμεση εφαρμογή της Συνταγματικής αρχής, για συμμετοχή στα φορολογικά βάρη ανάλογα με την φοροδοτική και οικονομική δυνατότητα, αποτελεί πρώτιστα ηθική και πολιτική και δευτερευόντως οικονομική υποχρέωση τόσο της ελληνικής βουλής όσο και της κυβέρνησης !
Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις έχουν ως εξής, συνοδευόμενες με πολύ σύντομη αιτιολογία:
Ι. Διάταξη που προτείνεται να τροποποιηθεί
– Άρθρο 106§3: Στο 1ο εδάφιο διαγράφεται η φράση: «Με την επιφύλαξη της προστασίας που παρέχεται από το άρθρο 107 ως προς την επανεξαγωγή κεφαλαίων εξωτερικού».
Αιτιολογικό: Η αναφορά παρέλκει, δεδομένης της πρότασης μας γιά κατάργηση ολόκληρου του άρθρου 107.
Ι. Διάταξη που προτείνεται να καταργηθεί
Το Άρθρο 107 στο σύνολό του.
Πειραιάς 25/4/2017
Με εντολή Διοίκησης
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Νταλακογεώργος Αντώνης Κροκίδης Νίκος