Ερώτηση 1: Πώς αναλύετε την πολιτική της κυβέρνησης και του κεφαλαίου στο πλαίσιο της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης; Δεν χρησιμοποιήθηκε από τις κυρίαρχες δυνάμεις του κεφαλαίου και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους για να φορτώσουν ακόμα μία φορά τις συνέπειες στην πλάτη των εργαζομένων;

Απάντηση: Η Υγειονομική κρίση και η προέκτασή της και σε οικονομική έφερε στην επιφάνεια τις τραγικές ελλείψεις και ανεπάρκειες των πολιτικών στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό, σε εξοπλισμό, σε ΜΕΘ, σε υποδομές και άλλο αναγκαίο υγειονομικό υλικό.

Η κυβέρνηση ανέδειξε εν μέσω οικονομικής κρίσης το σλόγκαν της "ατομικής ευθύνης" ομολογώντας στην ουσία το "ξεχαρβάλωμα" του δημόσιου συστήματος υγείας που οφείλεται στις πολιτικές που διαχρονικά ακολούθησαν τα κόμματα που είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας.

Το γενικευμένο lockdown του ιδιωτικού τομέα συνοδεύτηκε με μέτρα – ασπιρίνες αφού στους εργαζόμενους παρείχε ψίχουλα και επιδόματα φτώχειας για όσο χρονικό διάστημα διήρκεσε η καραντίνα.

Ταυτόχρονα πήρε μία σειρά αντεργατικά μέτρα, περιόρισε τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες, προώθησε εν μέσω πανδημίας στην Βουλή νομοσχέδια για το περιβάλλον και την δημόσια εκπαίδευση βαθύτατα αντιδραστικά.

Την ίδια στιγμή φανερώνοντας τον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής της έδωσε διαδοχικά πακέτα δις ευρώ προς το κεφάλαιο ώστε αυτό να αντιμετωπίσει και να αντεπεξέλθει της κρίσης με επιτυχία.

Στην ουσία εφαρμόζει και υλοποιεί μία αντιλαϊκή πολιτική η οποία φορτώνει για άλλη μία φορά τα βάρη της οικονομικής κρίσης στον λαό, τους εργαζόμενους και τα μικρομεσαία στρώματα.

Ερώτηση 2: Οι ανώτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ συμμερίζονται αυτή την άποψη; Πώς εκτιμάτε τη θέση/στάση τους;

Απάντηση: Οι κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι ηγεσίες σε αυτές στον ιδιωτικό τομέα (ΓΣΕΕ) και στον δημόσιο τομέα (ΑΔΕΔΥ) διακήρυξαν από την πρώτη στιγμή ότι όλοι πρέπει να βάλουν "πλάτη" για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση.....

Ταυτόχρονα "κατέβασαν τα ρολά" των οργανώσεων, παραιτήθηκαν από οποιαδήποτε παρέμβαση και δράση, υποτάχθηκαν στην κυβερνητική πολιτική και με την στρατηγική τους συνέβαλαν τα μέγιστα η γραμμή κυβέρνησης - κεφαλαίου να υλοποιηθεί "αναίμακτα".

Πρόκειται για μία γραμμή που αποτελεί συνέχεια όλου του προηγούμενου διαστήματος στην περίοδο των μνημονίων, που οι κορυφαίες αυτές οργανώσεις και οι ηγεσίες τους έχουν τεράστιες ευθύνες για τον παροπλισμό του κινήματος και της εργατικής τάξης, αρνήθηκαν την αγωνιστική διεκδίκηση, υπονόμευσαν ακόμη και αυτούς τους αγώνες που αναγκάστηκαν να αποφασίσουν, αποδεικνύοντας ότι είναι "χρυσή εφεδρεία" στις γραμμές του κινήματος για να υλοποιούνται οι πολιτικές των κυβερνήσεων της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ.

Οι ηγεσίες αυτές σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και πλήθος ακόμη δευτεροβάθμιων οργανώσεων (Ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα) είναι απόλυτα συστοιχισμένες με την στρατηγική του κεφαλαίου για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του και αποτελούν ένα "καρκίνωμα" μέσα στα συνδικάτα που εμποδίζουν την οργάνωση, τις διεκδικήσεις και τον αγώνα και αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για την ανασυγκρότηση και αντεπίθεση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Παρά τα εμπόδια και την υπονομευτική στάση αυτών των δυνάμεων, συνεχώς, ακόμη εν μέσω πανδημίας, συνδικάτα της βάσης οργανώνουν την αντίστασή τους με συγκεντρώσεις - διαδηλώσεις και απεργίες, οι οποίες το τελευταίο διάστημα αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται και αυτό αποτελεί ένα θετικό βήμα στην κατεύθυνση μιας συντονισμένης πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – κεφαλαίου και Ε.Ε..

Ερώτηση 3: Ποια είναι τα κύρια αιτήματα που τέθηκαν πρωταρχικά στη σύσκεψη των πρωτοβάθμιων σωματείων; Πιο γενικά, ποιες είναι οι βάσεις συσπείρωσης που προτείνονται στα πρωτοβάθμια σωματεία;

Απάντηση: Κεντρικά ζητήματα ήταν η θωράκιση του δημόσιου συστήματος υγείας με μία σειρά μέτρων, η ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, η πλήρης κάλυψη των λαϊκών αναγκών από τα δημόσια νοσοκομεία και τις δομές του συστήματος.

Στις προτεραιότητες μας είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας, η ουσιαστική προστασία των ανέργων, η εφαρμογή των ΣΣΕ, η κατάργηση των επισφαλών μορφών εργασίας, η αύξηση του κατώτερου μισθού, αυξήσεις στους μισθούς στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, η κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων με τους οποίους συρρικνώθηκαν οι συντάξεις και κατακρεουργήθηκαν στοιχειώδη συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Ανάμεσα στους στόχους είναι η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.

Στενά συνυφασμένοι με τα παραπάνω είναι οι στόχοι μας να μην προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις μεγάλων δημόσιων οργανισμών, το σταμάτημα των πλειστηριασμών ενάντια στην λαϊκή - εργατική κατοικία.

Το πλαίσιο αυτό το συνδέουμε άρρηκτα με την διεκδίκηση διαγραφής του χρέους, την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και άλλων μεγάλων επιχειρήσεων και οργανισμών.

Ερώτηση 4: Πώς βλέπετε τον αγώνα για να ξεπεραστούν τα εμπόδια στην ενωμένη κινητοποίηση των εργαζομένων προκειμένου να αποτραπεί η πολιτική κυβέρνησης - Ε.Ε;

Απάντηση: Αυτό κατά τη γνώμη μας συνιστά το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα το οποίο καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίσιμη χρονική περίοδο.

Το αστικό πολιτικό σύστημα, η κυβέρνηση, το κεφάλαιο, οι δυνάμεις τους στα συνδικάτα, ο συσχετισμός σε αυτά, οι θέσεις και η πολιτική τους, οι ήττες της δεκαετίας των μνημονίων, ο ρόλος των ΜΜΕ, η αποτυχία του αποκαλούμενου "αριστερού" εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, χρόνιες παθογένειες στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, ο πολιτικός συσχετισμός που διαμορφώθηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και πολλοί ακόμη παράγοντες έχουν συντελέσει στην σημερινή αρνητική κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα, με αποτέλεσμα αυτό να βρίσκεται πολύ πίσω και να είναι αναντίστοιχο της επίθεσης που δέχονται τα εργατικά δικαιώματα σε όλα τα επίπεδα.

Προφανώς οι δυσκολίες αυτές δεν θα ξεπεραστούν αμέσως, ούτε υπάρχει κάποια μαγική συνταγή για να γίνει αυτό...

Σε κάθε περίπτωση η παρέμβαση και οι πρωτοβουλίες οικοδόμησης ενός εργατικού συνδικαλιστικού μετώπου αντίστασης και πάλης αποτελεί αδήριτη ανάγκη και είναι μονόδρομος για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων.

Σε αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε μεθοδικά, δίνουμε όλο το βάρος των προσπαθειών μας, πιστεύουμε σε αυτό, όπως και άλλες με εμάς δυνάμεις, και έχουμε την αισιοδοξία ότι αυτό μπορεί να πάρει "σάρκα και οστά" όσο συνειδητοποιείται η ανάγκη ότι με τον οργανωμένο αγώνα και με ένα ταξικό σχέδιο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις πολιτικές κυβέρνησης - κεφαλαίου -Ε.Ε.

Ερώτηση 5: Έχετε προβλέψει πρωτοβουλίες για κινητοποιήσεις σε ορισμένους κλάδους;

Απάντηση: Εν μέσω πανδημίας πραγματοποιήθηκαν από πρωτοβάθμια σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα η συγκέντρωση στο Υπουργείο Εργασίας, η Μέρα Πανελλαδικής Δράσης στα δημόσια νοσοκομεία.

Η πάλη αυτή των εργαζομένων σήμερα ξεδιπλώνεται σε επιχειρήσεις - κλάδους και δημόσιες υπηρεσίες όπως στην εκπαίδευση, στον τομέα υγείας, στον επισιτισμό κ.λπ.

Ο σχεδιασμός μας είναι ως επόμενο βήμα η συγκέντρωση - διαδήλωση στις 23 Ιούνη και η πορεία στη Βουλή.

Μετά από αυτή θα ακολουθήσει νέα εργατική συνέλευση των σωματείων προκειμένου να συνεχίσουν τον συντονισμό δράσης τους, να επεκτείνουν την αγωνιστική τους πρωτοβουλία και σε άλλα σωματεία και στην κατεύθυνση αυτή να οργανώσουν νέες κινητοποιήσεις - αγώνες και απεργίες.

Παίρνοντας υπόψη τον βρώμικο ρόλο των ηγεσιών σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ αλλά και την αρνητική - διασπαστική στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, η ανάγκη κοινής - συντονισμένης δράσης των άλλων ταξικών δυνάμεων είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση της επίθεσης που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη από την κυβέρνηση και τις δυνάμεις του κεφαλαίου.

Πάνω στο έδαφος αυτής της πραγματικότητας που διαμορφώνεται, οι πρωτοβουλίες μας σε αυτή την κατεύθυνση θα ενταθούν το επόμενο χρονικό διάστημα και πιστεύουμε ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε σε στέρεες βάσεις ένα πλατύ αγωνιστικό εργατικό μέτωπο που στην ατζέντα του θα είναι το σύνολο των εργατικών προβλημάτων και διεκδικήσεων και πιστεύουμε ότι στην προσπάθειά μας αυτή θα έχουμε θετικά αποτελέσματα.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ