Πραγματοποιήθηκε σήμερα 18/12/2018 το ετήσιο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ.

Βασικά θέματα στην ημερήσια διάταξη ήταν:

Απολογισμός – Προγραμματισμός 2018-2019

Εκλογή Αντιπροσώπων για το Τακτικό Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Η πλειοψηφία των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ με επικεφαλής τον Γ.Γ, στηριζόμενη σε ένα αντιδραστικό – αναχρονιστικό καταστατικό της Ομοσπονδίας, το οποίο είναι το μοναδικό στην χώρα και στην Ευρώπη, μεθόδευσε για άλλη μια φορά τον αποκλεισμό 33 νόμιμα εκλεγμένων αντιπροσώπων (μεταξύ των οποίων και 3 της ΠΕΝΕΝ) και με διαδικασίες παρωδίας προχώρησε στην εκλογή 5 αντιπροσώπων για το Συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Σημειώνουμε ότι το αντιδημοκρατικό καταστατικό της ΠΝΟ διατηρεί το πλειοψηφικό σύστημα εκλογής αντιπροσώπων, έχει σε ισχύ καταστατική διάταξη για τον περιορισμό στην εκλογή αντιπροσώπων του 1/10 ως μέγιστη εκπροσώπηση των Ναυτεργατικών Σωματείων, η Διοίκηση της Ομοσπονδίας αποτελείται εξ οφιτσίου από τους εκάστοτε Προέδρους των πρωτοβάθμιων Σωματείων, δεν υπάρχει επίσης συλλογική δομή και ηγεσία (πλην του Γ.Γ της ΠΝΟ), η διάρκεια της θητείας της είναι 5 χρόνια….

Ταυτόχρονα υπάρχει πλήθος αντιδραστικών άρθρων και διατάξεων που έχουν την καταβολή τους σε ότι αντιδραστικότερο έχει θεσπιστεί την μεταπολεμική περίοδο και η τελευταία τροποποίησή του έγινε με βάση τον αντεργατικό νόμο 330/76 του αλήστου μνήμης Υπουργού Εργασίας Λάσκαρη!!!

Στην σχετική διαδικασία νομιμοποίησης των αντιπροσώπων ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ έκανε εκτενή αναφορά σε αυτό το άθλιο καθεστώς και επισήμανε ότι η ΠΕΝΕΝ από το 1983 έως και σήμερα ουδέποτε έχει νομιμοποιήσει τα όργανα της ΠΝΟ (Συνέδριο – Γενικό Συμβούλιο) θεωρώντας ότι αυτά νοθεύουν την ελεύθερη και δημοκρατική βούληση των Ναυτεργατών και αλλοιώνουν βαθύτατα τον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Με ευθύνη διαχρονικά ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ αυτό το απαράδεκτο θεσμικό πλαίσιο παρέμεινε αλώβητο επειδή το μακρύ χέρι του εφοπλιστικού κεφαλαίου απαιτούσε και απαιτεί να μην ανοίξει η παραμικρή χαραμάδα εκδημοκρατισμού στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕλ και οι Υπουργοί Ε.Ν Δρίτσας – Κουρουμπλής – Κουβέλης – Σαντορινιός έκαναν απολύτως σεβαστή την αξίωση του παρασιτικού εφοπλιστικού κατεστημένου προκειμένου αυτό να διατηρεί τον έλεγχο της ΠΝΟ κάτω από την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών.

Στην κεντρική παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ που έκανε ο Γ.Γ Νίκος Κροκίδης έγινε αναλυτική παρουσίαση των Ναυτεργατικών προβλημάτων, το πλαίσιο των διεκδικήσεων που αντιστοιχούν στα πραγματικά Ναυτεργατικά προβλήματα στον χώρο της Ναυτιλίας και τονίστηκε η ανάγκη οι Ναυτεργάτες μέσα και έξω από τα καράβια να οικοδομήσουν ένα πλατύ αγωνιστικό και ταξικό μέτωπο που θα συγκρουστεί με την ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική η οποία είναι πλήρως υποταγμένη στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και τα συμφέροντά του.

Σημειώνουμε ότι οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ στο σύνολό τους καταψήφισαν τον απολογισμό και προγραμματισμό της ΠΝΟ.

Τέλος το Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ απέρριψε ομόφωνα την αίτηση του διασπαστικού παρασωματείου «Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων νήσων» για την είσοδό του οργανωτικά στις τάξεις της ΠΝΟ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ομιλία του Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκου Κροκίδη στο ετήσιο Γ.Σ της ΠΝΟ στις 18/12/2018

Το ετήσιο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ συνέρχεται σε μια χρονική περίοδο που πυκνώνουν τα σύννεφα των πολεμικών ανταγωνισμών μεταξύ των δυνάμεων του διεθνούς ιμπεριαλισμού ΗΠΑ – Ε.Ε – Ρωσία – Κίνα κ.λπ στον κόσμο, στα Βαλκάνια, στην Μέση Ανατολή, την Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στην Αφρική.

Οι δυνάμεις αυτές σε σκληρό μεταξύ τους ανταγωνισμό επιδιώκουν την αύξηση της επιρροής τους, την απόκτηση νέων ζωτικών χώρων για την εξάπλωση και επέκταση της γεωστρατηγικής και οικονομικής τους δράσης, την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση διάφορων χωρών που βρίσκονται στο επίκεντρο των πολεμικών συγκρούσεων και ανταγωνισμών του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Εξαιρετικά επικίνδυνη είναι η κατάσταση στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο που μαίνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ – Ε.Ε από την μια πλευρά και της Ρωσίας και Κίνας από την άλλη.

Στην ίδια περιοχή ενεργοποιούνται και παρεμβαίνουν και διάφορες περιφερειακές δυνάμεις όπως είναι η Τουρκία, το Ισραήλ, η Αίγυπτος κ.λπ. Επιδίωξη όλων αυτών των δυνάμεων είναι η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και δρόμων που ανοίγονται και η δυναμική είσοδος για τα μονοπώλια να αυξήσουν το ποσοστό κέρδους, να υποδουλώσουν τις χώρες και τους λαούς και δεν διστάζουν με τις πολεμικές τους επεμβάσεις να αιματοκυλίσουν με τον πιο φρικαλέο τρόπο χώρες όπως είναι σήμερα η Συρία ή παλιότερα το Ιράκ, το Αφγανιστάν.

Ο ρόλος της χώρας μας και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι ενεργός και ουσιαστικός στο πλευρό του Αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού.

Από την μια στηρίζει και συμμετέχει στους τυχοδιωκτικούς ιμπεριαλιστικούς πολεμικούς σχεδιασμούς και από την άλλη προσφέρει γη και ύδωρ στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν την χώρα μας, τον εθνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο για τους επιθετικούς και επεκτατικούς σχεδιασμούς, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας μας.

Στις συνθήκες αυτές πιστεύουμε ότι χρειάζεται να ενισχυθεί ο ρόλος του αντιπολεμικού κινήματος και η πιο δυναμική και ουσιαστική παρέμβαση των συνδικάτων για την αποδέσμευση της χώρας μας από αυτούς τους σχεδιασμούς και τον απεγκλωβισμό της από το ΝΑΤΟ και το κλείσιμο όλων των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην χώρα μας, την απόσυρση των στρατευμάτων της από διεθνείς επιχειρήσεις αυτών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ διακηρύσσει και προπαγανδίζει καθημερινά νυχθημερόν την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια και την οικονομική κρίση, την επαναφορά της κανονικότητας, το νέο αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο, τις νέες επενδύσεις, την μείωση της ανεργίας, την αύξηση των κατώτατων μισθών κ.α.

Πρόκειται για μύθους που η κυβερνητική προπαγάνδα επιδιώκει να καλλιεργήσει ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες, να εξαπατήσει για άλλη μια φορά τον λαό και τους εργαζομένους.

Το σκληρό μνημονιακό καθεστώς παραμένει αλώβητο, οι μνημονιακές πολιτικές σε όφελος του μεγάλου κεφαλαίου διατηρούνται και το χειρότερο εφαρμόζονται απαρέγκλιτα σε όλη τους την έκταση και με τον τρόπο αυτό επιδεινώνουν δραματικά την κατάσταση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Οι ρυθμίσεις που προώθησαν, τα τρία μνημόνια, 2010-2015 και οι εφαρμοστικοί νόμοι στους μισθούς, τις συντάξεις, τις ΣΣΕ, τα εργασιακά δικαιώματα, στις ελαστικές μορφές εργασίας, στις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς, την φορομπηχτική πολιτική , δηλώνουν παρόν, ισχύουν, εφαρμόζονται, υλοποιούνται και με τον τρόπο αυτό δείχνουν την μεγάλη πολιτική εξαπάτηση που επιχειρεί η κυβερνητική προπαγάνδα προκειμένου να παραπλανήσει τον λαό και τους εργαζόμενους.

Ταυτόχρονα η κυβερνητική πολιτική πέρα από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, πορεύεται σταθερά και με συνέπεια στην στήριξη, ενίσχυση και διεύρυνση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του ξένου και εγχώριου κεφαλαίου.

Το νέο παραγωγικό μοντέλο που ευαγγελίζεται είναι ο δρόμος της σταθεροποίησης και αύξησης των κερδών των λίγων σε βάρος των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των πολλών, των εργαζομένων, των συνταξιούχων και μικρομεσαίων λαϊκών στρωμάτων.

Την ίδια πολιτική ακριβώς υπηρετεί και το υπόλοιπο αστικό πολιτικό σύστημα και όλοι μαζί βάζουν πλάτη η κρίση του συστήματος και αυτή την φορά να περάσει στις πλάτες των εργαζομένων. Καλύτερη απόδειξη που επιβεβαιώνει την θέση μας για την κυβερνητική πολιτική στην Ναυτιλία αποτελεί το παράδειγμα της ασκούμενης Ναυτιλιακής πολιτικής.

Η κυβέρνηση παρά τις αντίθετες προγραμματικές και προεκλογικές της διακηρύξεις διατήρησε ανέπαφο το καθεστώς της εφοπλιστικής επιχειρηματικής ασυδοσίας, δεν ακούμπησε στο ελάχιστο την φοροασυλία και τις 57 σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές τους, δεν αμφισβήτησε στο παραμικρό το θεσμικό πλαίσιο και τον αποικιοκρατικό νόμο 2687/53, δεν έθιξε στο ελάχιστο τις μειωμένες οργανικές συνθέσεις, την μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία στην ελληνική και ελληνόκτητη ποντοπόρο ναυτιλία. Αλώβητο έμεινε επίσης το θεσμικό πλαίσιο της Ακτοπλοΐας και ο νόμος 4150/2013, τα αντιδραστικά νομοθετήματα για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, την απεργοσπαστική διάταξη για την απεργία στην Ακτοπλοΐα, τον κοινοτικό κανονισμό για το καμποτάζ (3577/92), διατήρησε τον αντιδραστικό αντεργατικό νόμο 330/76 για τα θέματα της απεργίας και την λειτουργία των συνδικάτων.

Ταυτόχρονα διάλυσε τα ασφαλιστικά μας ταμεία, παρέδωσε την ακίνητη περιουσία του ΝΑΤ στο Ταμείο αξιοποίησης ακίνητης περιουσίας, ανανέωσε όλες τις ειδικές συνθέσεις όπως ακριβώς τις είχαν σχεδιάσει και εφάρμοζαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ.

Ο Τσίπρας και οι θλιβεροί Υπουργοί του Δρίτσας – Κουρουμπλής – Κουβέλης – Σαντορινιός δήλωσαν πλήρη υποταγή στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και την πολιτική της ανταγωνιστικότητας. Αυτό το μοντέλο υπηρετούν με πίστη και αφοσίωση!!

Αυτή ακριβώς την πολιτική στηρίζει διαχρονικά και σήμερα η πλειοψηφία του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ.

Είναι η άρνηση της ταξικής πάλης και σύγκρουσης με το εφοπλιστικό κεφάλαιο ως μόνο δρόμο για την υπεράσπιση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων και συμφερόντων, επιλέγουν την κατεύθυνση του κοινωνικού διαλόγου, πιστεύουν ότι στα πλαίσια της τριμελούς συνεργασίας θα αποσπάσουν κάποιο κομμάτι από την μεγάλη πίτα που διαμορφώνεται στην Ναυτιλία, θεωρούν ότι είναι ισότιμοι εταίροι και μέσα από τον διάλογο θα συνδιαμορφώσουν το πλαίσιο της Ναυτιλιακής πολιτικής στο οποίο θα αποσπάσουν και κάποιο ξεροκόμματο για τους Ναυτεργάτες έτσι ώστε να δικαιώσουν την πίστη τους στο μοντέλο της ταξικής συνεργασίας.

Αυτή η γραμμή είναι απολύτως διακριτή και σαφής σε όλους τους τομείς παρέμβασης της ΠΝΟ. Στην ασκούμενη κυβερνητική Ναυτιλιακή πολιτική, είτε αυτή αφορά τις ΣΣΕ, τα εργασιακά, το κοινωνικοασφαλιστικό ακόμη και τις παραβιάσεις της ΣΣΕ σε διάφορες κατηγορίες πλοίων. Η ίδια και απαράλλαχτη είναι και η στάση απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο το οποίο ουδέποτε θίγει ή αμφισβητεί τα προνόμια και την ασυδοσία του.

Ειδικότερα με το τμήμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου της ποντοπόρου Ναυτιλίας έχει παραδοθεί άνευ όρων και έχουν σηκώσει λευκή σημαία. Οι εφοπλιστές σε αντάλλαγμα της παρέχουν την οικονομική ευχέρεια μέσα από τον επαίσχυντο θεσμό των συμβάσεων με τα ανασφάλιστα πλοία και με την καταβολή των συνδρομών – χαρατσιού στα υπό ελληνική σημαία πλοία ώστε η ΠΝΟ να διατηρεί ένα ταμείο το οποίο λειτουργεί ως μηχανισμός από τον Γ.Γ της ΠΝΟ για να του διασφαλίζει τον συσχετισμό που υπηρετεί το δόγμα του συμβιβασμού και της υποταγής τόσο στο εφοπλιστικό κεφάλαιο όσο και στην κυβερνητική Ναυτιλιακή πολιτική.

Αυτό το άθλιο σαθρό καθεστώς έχει αποκτήσει και τυπική νομική υπόσταση μέσα από ένα αναχρονιστικό αντιδημοκρατικό καταστατικό το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο να υπηρετεί αυτήν την αντιδραστική πολιτική νοθεύοντας την θέληση και την βούληση των Ναυτεργατών.

Απτή απόδειξη μέσα από αυτό το καταστατικό ο αποκλεισμός 33 εκλεγμένων αντιπροσώπων από τρία Ναυτεργατικά Σωματεία!!

Το πιο σημαντικό στοιχείο διαπλοκής, εξαχρείωσης και βαθύτατης εξάρτησης αυτού του μηχανισμού που έχει διαμορφωθεί είναι το οικονομικό παιχνίδι και αλισβερίσι το οποίο κουμαντάρει ο Γ.Γ της ΠΝΟ παρέχοντας πρωτοφανείς και προκλητικούς μισθούς, εισοδήματα και άλλα προνόμια σε μια μικρή ομάδα συνδικαλιστών οι οποίοι με την σειρά τους το ανταποδίδουν με την απόλυτη αφοσίωσή τους στο πνεύμα και στο γράμμα της γραμμής του συμβιβασμού στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του.

Είναι φανερό ότι με αυτό το καθεστώς, με αυτούς τους μηχανισμούς ελέγχου και υποταγής δεν μπορεί να αναπτυχθεί ένα υγιές αγωνιστικό κίνημα που θα υπηρετεί και θα υπερασπίζεται τα Ναυτεργατικά συμφέροντα και δικαιώματα. Αυτό εξάλλου επιβεβαιώνεται από την ίδια την ζωή.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα για το 2018:

• * Η υπογραφή των ΣΣΕ στην Ακτοπλοΐα και στα Πορθμεία με επαίσχυντες αυξήσεις αλλά και η ένοχη σιωπή όλων αυτών των δυνάμεων για την εκκρεμότητα στις ΣΣΕ στα ποντοπόρα, Μεσογειακά και μικρά Φορτηγά κάτω των 500 κόρων.
• * Η άρνηση αυτών των δυνάμεων να πάρουν και την παραμικρή αγωνιστική πρωτοβουλία για την ανεργία και την ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία που αφορά κυρίως την ποντοπόρο ναυτιλία.
• * Η σπουδή και η θετική αποδοχή σε επιμέρους διαλόγους απάτης που επιχειρεί η κυβέρνηση όπως αυτή εκδηλώθηκε πρόσφατα και αφορά τον νόμο 4150/2013.
• * Είναι επίσης οι έλεγχοι που υποτίθεται ότι διενήργησε κλιμάκιο της ΠΝΟ που πέρα από την ολοφάνερη ανεπάρκειά τους, περιορίστηκαν σε κάποια έγγραφα προς το ΥΕΝ και την απόλυτη άρνηση των δυνάμεων αυτών να αναπτυχθούν άμεσα δυναμικές και αγωνιστικές παρεμβάσεις σε πλοία που διαπιστώνονταν καταστρατήγηση των ΣΣΕ και της ναυτικής νομοθεσίας στα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα των Ναυτεργατών.
• * Η αποδοχή των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων που προώθησε η κυβέρνηση για τους νέους συνταξιούχους Ναυτεργάτες μετά τον νόμο Κατρούγκαλου (Μάης 2016) και οι οποίες σύμφωνα με αδιάσειστα στοιχεία οδηγούν σε νέες μειώσεις των συντάξεων για μεγάλο μέρος των συνταξιούχων της θάλασσας.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρκετά ακόμη παραδείγματα τα οποία αποδείχνουν ότι τόσο ο απολογισμός όσο και ο προγραμματισμός της πλειοψηφίας της ΠΝΟ στο σημερινό ετήσιο Γενικό Συμβούλιο είναι ανύπαρκτος και ανυπόληπτος και βρίσκεται μακριά από τις ανάγκες, τα προβλήματα και τις προσδοκίες του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Ας δούμε τώρα πώς πορεύεται και πορεύτηκε σε αυτά τα προβλήματα ο άλλος πόλος αυτός που εμείς ονομάζουμε κομματικό συνδικαλισμό και οι ίδιοι «ταξικές δυνάμεις» μέσα στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και την ΠΝΟ.

Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε ότι η δημόσια ρητορική τους περί ταξικών δυνάμεων ούτε τεκμηριώνεται ούτε επιβεβαιώνεται μέσα από την ίδια την ζωή.

Σε αυτοτελές αγωνιστικό επίπεδο, πέρα από την τυπική και ολιγάριθμη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ, δεν έχουν να επιδείξουν το παραμικρό στο Ναυτεργατικό κίνημα όλα τα τελευταία χρόνια. Εάν μιλήσουμε για τις κινητοποιήσεις στον Ναυτεργατικό χώρο το μόνο που τους αναγνωρίζουμε είναι ότι ζητούν συχνά, πυκνά και επαναλαμβανόμενα την σύγκλιση της Διοίκησης της ΠΝΟ….. Στην ουσία την αυτόνομη συνδικαλιστική αγωνιστική δράση τους στα προβλήματα των κλάδων, στα αιτήματα και στους στόχους που κάθε φορά θέτουν, την έχουν καταργήσει ντε φάκτο και ντε γιούρε!!!

Ακόμη και την στοιχειώδη παρέμβαση και δράση σε σειρά προβλημάτων σε επιμέρους καράβια που επανειλημμένα καταγγέλλουν δεν κάνουν το παραμικρό για να αντιμετωπιστούν με τρόπο αγωνιστικό διεκδικητικό…..

Επί της ουσίας και πέρα από την δημόσια ψευτοεπαναστατική ρητορική τους αποτελούν όψη του ίδιου νομίσματος με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό και με τις δυνάμεις της πλειοψηφίας της ΠΝΟ αφού και οι μεν και οι δε έχουν τυπικά και ουσιαστικά παραδοθεί σε μια άτυπη ταξική συνεργασία με το μεγάλο παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και την ποντοπόρο ναυτιλία (εκεί όπου είναι η μεγάλη πλειοψηφία του κλάδου των μηχανικών) έχουν πλήρως παραδοθεί στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών.

Το χειρότερο δεν είναι μόνο η αποδεδειγμένη ανικανότητά τους είναι και το γεγονός ότι επί δεκαετίες δεν σχεδιάζουν την παραμικρή αγωνιστική κίνηση και δράση που να σηματοδοτούν ότι θέλουν να συγκρουστούν και στο ελάχιστο με το εφοπλιστικό κατεστημένο.

Είναι ολοφάνερη η παράδοση και η υποταγή τους στο εφοπλιστικό κεφάλαιο που αν διαβάσει κανείς το περιοδικό τους (ΠΕΜΕΝ) θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει ίχνος καταγγελίας από πλοία της ποντοπόρου ναυτιλίας όλα τα τελευταία χρόνια.

Κατά τα λοιπά οι άναρθρες και υποκριτικές κραυγές κατά του εφοπλιστικού κεφαλαίου δεν πείθουν πλέον κανέναν.

Είναι προκλητικό και θρασύτατο αυτές οι δυνάμεις να εγκαλούν την ΠΕΝΕΝ για φιλοεφοπλιστική γραμμή ή για σύμπλευση με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Δυστυχώς για αυτούς την αλήθεια την αποκάλυψε με διαδοχικές επιθέσεις ο Πρόεδρος της Ε.Ε.Ε Θ. Βενιάμης εναντίον της ΠΕΝΕΝ και του Προέδρου μας και ταυτόχρονα ομολόγησε ποιος πραγματικά αντιπαλεύει την πολιτική τους στον χώρο της Ναυτιλίας.

Αντίθετα τους φίλους μας του κομματικού συνδικαλισμού τους στηρίζουν, τους συνδράμουν με γενναίες οικονομικές χορηγίες και άλλες μορφές ενισχύσεων για τις οποίες οι ίδιοι έχουν μετά τις αποκαλύψεις μας κυριολεκτικά καταπιεί την γλώσσα τους!!

Η ΠΕΝΕΝ με την συμμετοχή στα όργανα της ΠΝΟ έκανε, και θα συνεχίσει και στο μέλλον, την παρέμβασή της στα μεγάλα Ναυτεργατικά προβλήματα να υπάρχει κοινή, ενιαία και συντονισμένη δράση.

Δεν έχουμε αυταπάτες (όπως οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού) σχετικά με τα όρια και τα πλαίσια αυτής της δράσης και πολύ περισσότερο δεν θα εγκλωβίσουμε την στρατηγική και την δράση της ΠΕΝΕΝ στα πλαίσια της πολιτικής της πλειοψηφίας της ΠΝΟ η οποία είναι ξεκάθαρο για μας ποια συμφέροντα και ποια πολιτική είναι ταγμένη να υπηρετήσει.

Η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και η αγωνιστική ανάταση των Ναυτεργατών, ο αγώνας τους μέσα και έξω από τα καράβια σε ένα κοινό μέτωπο ενάντια στο καθεστώς της εφοπλιστικής ασυδοσίας και της ασκούμενης εφοπλιστόδουλης κυβερνητικής πολιτικής, είναι το μεγάλο στοίχημα πάνω στο οποίο επενδύει η τακτική και η στρατηγική της ΠΕΝΕΝ.

Σε αυτήν την κατεύθυνση συγκεντρώνουμε την προσοχή μας, συσπειρώνουμε τον κλάδο και ευρύτερα τους Ναυτεργάτες ενώ η μορφή και η έκταση κάθε φορά αυτής της πρωτοπόρας δράσης καθορίζεται από τον βαθμό συνείδησης και της συμμετοχής των ίδιων των Ναυτεργατών.

Κεντρικά προβλήματα πάνω στα οποία θεωρούμε ότι μπορεί να οικοδομηθεί μια τέτοια συμμαχία των Ναυτεργατών μέσα και έξω από τα καράβια είναι στους παρακάτω άξονες:

• * Ανεργία – Απασχόληση. Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου που αφορά την ποντοπόρο Ναυτιλία (ν.δ 2687/53 – φοροασυλία), μειωμένες συνθέσεις, κοινοτικός κανονισμός (3577/92) για το καμποτάζ στα κρουαζιερόπλοια, ο νόμος 4150/2013 για την Ακτοπλοΐα.
• * Ριζική αναδιοργάνωση του ΓΕΝΕ, η πλειοψηφία του Δ.Σ να είναι αιρετοί εκπρόσωποι των Ναυτεργατών, ουσιαστικά μέτρα για την προστασία των ανέργων.
• * Κοινωνικοασφαλιστικό. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων με αιχμή τον νόμο Κατρούγκαλου (4387/2016). Επαναφορά των συντάξεων στα προ μνημονίων επίπεδα και διατήρηση της αυτοτέλειας των Ταμείων των Ναυτεργατών. Διατήρηση και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ και των άλλων Ταμείων μας.
• * ΣΣΕ. Υπογραφή ικανοποιητικών ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των απωλειών που είχε το Ναυτεργατικό εισόδημα ιδιαίτερα την περίοδο 2010-2018.
• * Επαναφορά του ειδικού τρόπου φορολογίας των Ναυτικών.
• * Αυστηρή εφαρμογή των ΣΣΕ και των εργασιακών δικαιωμάτων των Ναυτεργατών. Συγκρότηση κοινής επιτροπής ΥΕΝ – Ναυτεργατικών Σωματείων με σκοπό τον έλεγχο στα εργασιακά δικαιώματα, στην ασφάλεια, την ενδιαίτηση των πλοίων.
• * Εκδημοκρατισμός Ναυτεργατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος. Θεωρούμε κορυφαίο ζήτημα για το Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα την επέκταση του νόμου 1264/82 με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αφορούν τον εκδημοκρατισμό του Ναυτεργατικού κινήματος αλλά και τον ριζικό εκσυγχρονισμό της Ναυτικής νομοθεσίας (ΚΙΝΔ – ΚΔΝΔ – Εσωτερικοί κανονισμοί πλοίων – Κατάργηση των Ναυτοδικείων κ.α).

Σε αυτό το διεκδικητικό πλαίσιο θα αναπτυχθεί η παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ στον χώρο της Ναυτιλίας και σε συντονισμό με όποιες δυνάμεις έχουν ανάλογο προσανατολισμό μπορούμε να αναπτύξουμε κοινές δράσεις και αγώνες για τα μεγάλα Ναυτεργατικά προβλήματα.  

Επίσης ως αναπόσπαστο τμήμα του εργατικού κινήματος θα στηρίξουμε κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία με όρους ισοτιμίας, κυρίως σε πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό επίπεδο. Να συγκροτηθεί ένα πλατύ ταξικό αγωνιστικό μέτωπο συνδικάτων που θα βάλει στην ατζέντα του την ανάγκη σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική είτε αυτή εφαρμόζεται σήμερα από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε αύριο με μια άλλη αστική κυβέρνηση και η οποία θα έχει κεντρικούς στόχους:

• * Την κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων και μέτρων.
• * Την πάλη ενάντια στο ξεπούλημα του παραγωγικού πλούτου της χώρας και των δημόσιων επιχειρήσεων, την αποτροπή των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, την κατάργηση της φοροληστρικής πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα μας συνδυάζοντας τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα με αυτά της ναυτεργασίας και προβάλλοντας την ανάγκη η χώρα και ο λαός να απαγκιστρωθεί από τις λυκοσυμμαχίες (ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε – Ζώνη του Ευρώ) με διαγραφή του χρέους για μια ανεξάρτητη πορεία για την χώρα και τον λαό.