
Σε άρθρο του γενικού διευθυντή του ΣΕΒ Άκη Σκέρτσου κηρύσσεται γενική επίθεση του ΣΕΒ ενάντια σε κάθε σκέψη επαναφοράς των εργασιακών στην προ μνημονίων εποχή. Με ιδιαίτερη σφοδρότητα και έωλα επιχειρήματα προσπαθεί να υπονομεύσει την υποχρεωτική απόφαση της διαιτησίας, που προϋπήρχε πριν τη κατάργηση της από τα μνημόνια, όταν κάποιο από τα δυο μέρη προσφύγει σε αυτή. Θεωρώντας το ελάχιστο αυτό μέσο άμυνας, άμυνας και όχι επίθεσης φυσικά, να έχουν μια ελάχιστη δυνατότητα κάλυψης μέρους των εργασιακών διεκδικήσεων μετά από την πάγια τακτική των εργοδοτικών οργανώσεων να δεχτούν οποιαδήποτε παραχώρηση, πρόσφερε κάποιες επιμέρους κατακτήσεις στους εργαζόμενους.
Δεύτερος στόχος του ΣΕΒ να υπονομευτεί το δικαίωμα υπογραφής των ΣΣΕ από οργανώσεις που δεν εκπροσωπούν το 50% (άντε να βγάλεις άκρη πως το μετράνε) και το κυριότερο να είναι υποδεέστερες των επιχειρησιακών, ώστε η παρέμβαση των εργοδοτών που είναι άμεση στα επιχειρησιακά σωματεία να μετατρέπει τις Επιχειρησιακές Συμβάσεις σε συμβάσεις ομηρίας των εργαζομένων τους.
Επίσης, η παραπάνω υπερίσχυση των ΕΣ, να ισχύει μέχρι να "αναδιοργανωθούν" οι επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα να αφεθεί η "αγορά" να λειτουργήσει ελεύθερα χωρίς το παλιό καθεστώς αφού η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει αυξήσεις 2,3% στον ιδιωτικό τομέα χωρίς να ισχύει η επεκτασιμότητα παλιού τύπου και φυσικά… στην τρέχουσα συγκυρία, η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων θα πρέπει να προέλθει μέσα από τη μείωση του υψηλού μη μισθολογικού κόστους. Δηλαδή θα κόψετε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για να δώσουμε κάτι στους εργαζόμενους.
Τα αρπακτικά του ΣΕΒ δεν λυπούνται κανένα. Το κέρδος και η τσέπη τους πάνω από όλα. Η αβίωτη ζωή των εργαζομένων είναι δική τους και να τη χαίρονται. Ανάπτυξη σημαίνει για εμάς αύξηση των κερδών. Τελεία και παύλα. Και αν το δικτατορικό, ανελεύθερο, μνημονιακό εργασιακό καθεστώς μας το εξασφαλίζει, ας συνεχίσει για πάντα…
Πάνος Ευθυμίου
Πηγή: eforipediada.blogspot.gr