Τη «χαριστική βολή» σε ό,τι έχει απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση δίνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το νέο σχέδιο το οποίο παρουσίασε τη Δευτέρα 4 Γενάρη ο υπουργός Εργασίας στα κόμματα και αναμένεται να στείλει για έγκριση στο κουαρτέτο.

Πρόκειται για πρόταση-σφαγείο των ασφαλιστικών δικαιωμάτων όλων των ασφαλισμένων, όλων των Ταμείων και γενεών καθώς επιτίθεται με σφοδρότητα κυριολεκτικά όχι μόνο στους εν ενεργεία ασφαλισμένους αλλά και στους ήδη συνταξιούχους, ενώ παράλληλα καταδικάζει στη φτώχεια τις νέες γενιές που σήμερα εργάζονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης και με μεροκάματα της πείνας.

Παρά τα όσα διατείνεται η κυβέρνηση, ότι δεν θα γίνουν νέες μειώσεις στις ήδη υπάρχουσες συντάξεις, οι κύριες συντάξεις μέσω του επανυπολογισμού τους θα περικοπούν, ενώ οι επικουρικές σε μια πορεία θα εξαφανισθούν. Η προσωρινή αναβολή στην επιβολή άμεσων περικοπών στις κύριες συντάξεις, μετά την αιμορραγία τους κατά 40% την τελευταία πενταετία, είναι ένας πολιτικός ελιγμός της κυβέρνησης για να κερδίσει χρόνο. Όμως μετά το 2018 οι μειώσεις που προκύπτουν από τον επανυπολογισμό των συντάξεων των ήδη συνταξιούχων θα επιβληθούν σε κάθε περίπτωση.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση προχωρά σε αύξηση των εισφορών για την επικουρική σύνταξη των σημερινών εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων, μέσω της οποίας θα αφαιμάξει τα ήδη πενιχρά λαϊκά εισοδήματα από εργασία κατά 500 εκατ. ευρώ ετησίως.

Στυλοβάτης του κυβερνητικού σχεδίου είναι ο νόμος 3863/2010, ο οποίος όμως γίνεται ακόμα χειρότερος. Επαναδιατυπώνεται το «σπάσιμο» της κύριας σύνταξης σε δύο τμήματα, στη λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη που θα προέρχεται από τις εισφορές των εργαζομένων και στην εθνική σύνταξη που θα προέρχεται από την κρατική χρηματοδότηση. Όμως και το άθροισμα των δύο τμημάτων οδηγεί σε πολύ μικρότερες συντάξεις από αυτές που προέκυπταν με το παλιότερο σύστημα. Και αυτό γιατί τα ποσοστά αναπλήρωσης στην κυβερνητική πρόταση «κατακρημνίζονται», ενώ τα ποσοστά αυτά θα υπολογίζονται και σε πολύ μικρότερο συντάξιμο μισθό, αφού αυτός πλέον θα είναι ο μέσος μισθός ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας πενταετίας (π.χ. ΙΚΑ) που ίσχυε πριν.

Με το παλιό σύστημα, ένας μισθωτός που είχε 10.500 ημέρες Ασφάλισης (35ετία), με μισθό την τελευταία πενταετία γύρω στα 1.500 ευρώ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν 70% και η αποδιδόμενη σύνταξη 1.040 ευρώ.

Με το νέο σύστημα, επειδή πλέον θα υπολογίζονται οι μισθοί όλου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας μόνο πενταετίας, ο συντάξιμος μισθός του εργαζόμενου θα είναι μόλις 1.026 ευρώ. Το ποσοστό αναπλήρωσης από το 70%, με βάση την κυβερνητική πρόταση θα είναι για τα 35 χρόνια Ασφάλισης, μόλις 38,68%!

Έτσι το ποσό της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 396 ευρώ. Η προσθήκη σε αυτό το ποσό της εθνικής σύνταξης των 384 ευρώ, οδηγεί σε τελικό ποσό σύνταξης στα 780 ευρώ!

Με βάση το νόμο 3863/2010, για τον ίδιο εργαζόμενο, η ανταποδοτική σύνταξη θα ήταν 470 ευρώ (ποσοστό αναπλήρωσης 45,85%) και η εθνική είχε οριστεί στα 360 ευρώ, δηλαδή η συνολική σύνταξη -στην πλήρη ωρίμανση του συστήματος- θα ήταν μόλις 830 ευρώ. 

Να σημειωθεί ότι με το νέο σύστημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ η σύνταξη (για το συγκεκριμένο παράδειγμα) είναι μειωμένη κατά 25% σε σχέση με το σημερινό σύστημα (ν. 2863/2010), το οποίο με τη σειρά του είχε οδηγήσει σε μείωση 20% σε σχέση με το παλιότερο σύστημα.

Και φυσικά αυτά τα επίπεδα συντάξεων προκύπτουν σε εργαζόμενους με 35 χρόνια ασφάλισης. Η εικόνα γίνεται ακόμα χειρότερη σε εργαζόμενους που δεν θα μπορούν να εξασφαλίζουν αυτά τα ένσημα. Ειδικά για τις νέες γενιές, που εργάζονται σε συνθήκες «ευελιξίας» το τμήμα της «ανταποδοτικής σύνταξης» θα είναι μηδαμινό. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην περίπτωση 15ετίας, το ποσοστό αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 12% και σε έναν συντάξιμο μισθό των 1.000 ευρώ, το ανταποδοτικό τμήμα θα ανέρχεται μόλις στα 120 ευρώ!

Οι κατασκευαστές του νέου αντιλαϊκού συστήματος ισχυρίζονται ότι σε αυτές τις περιπτώσεις των εξευτελιστικών ανταποδοτικών συντάξεων θα «σώζει» την κατάσταση η προσθήκη της εθνικής σύνταξης των 384 ευρώ.

Όμως η λεγόμενη εθνική σύνταξη και στα δύο συστήματα δινόταν και θα δίνεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Με βάση την πρόταση της κυβέρνησης, η εθνική σύνταξη θα είναι μειωμένη στην περίπτωση αναπηρίας, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας του δικαιούχου, θα μειώνεται στην περίπτωση των «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων, όπως και στις περιπτώσεις δικαιώματος λόγω θανάτου, αλλά και διπλής σύνταξης και δεν θα δίνεται ολόκληρη αν ο δικαιούχος δεν έχει τουλάχιστον 40 χρόνια παραμονής στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις αναπηρίας -που μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε- ο ασφαλισμένος που χάνει την ικανότητα προς εργασία θα μένει «επί ξύλου κρεμάμενος». Σε τέτοιες οδυνηρές καταστάσεις θα βρεθούν οι ασφαλισμένοι με δεδομένο ότι το νέο σύστημα δεν προβλέπει ούτε κατώτερα όρια συντάξεων.

Όμως η πρόταση της σημερινής κυβέρνησης οδηγεί όχι μόνο σε μικρότερες συντάξεις, ακόμα και από το ν. 3863, αλλά εφαρμόζεται άμεσα για όλους τους ασφαλισμένους. Ενώ δηλαδή στον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης ο χρόνος εργασίας και ασφάλισης που είχε διανυθεί μέχρι το 2010 υπολογιζόταν με τα παλιά ποσοστά (π.χ. 2% ετησίως), με την πρόταση της κυβέρνησης, όλος ο χρόνος ασφάλισης υπολογίζεται με τους νέους συντελεστές αναπλήρωσης. Κατά συνέπεια, η επιδείνωση στον υπολογισμό των συντάξεων είναι ακαριαία.

Γι' αυτό η κυβερνητική πρόταση αντιγράφει σε ακόμα χειρότερη εκδοχή το νόμο 3863. Μάλιστα, ο νέος αιματηρός τρόπος υπολογισμού που εκμηδενίζει τις συντάξεις επεκτείνεται και στις συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων. Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μονιμοποιεί, αλλά και νομιμοποιεί όλες τις μέχρι τώρα αυθαίρετες περικοπές που είχαν επιβάλει οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Γίνεται συνεπής εκτελεστής της αντιασφαλιστικής διαθήκης τους και ο πιο καλός ο μαθητής όταν πρόκειται να χτυπήσει τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Η αντιλαϊκή πρόταση της κυβέρνησης που σμπαραλιάζει έτσι και αλλιώς ό,τι έχει απομείνει από ασφαλιστικά δικαιώματα, δεν σημαίνει ότι θα είναι και αυτό που θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή. Και αυτό γιατί μεσολαβεί η συζήτηση με τους «θεσμούς»-δανειστές, με κρίσιμες παραμέτρους να είναι ανοιχτές, καθώς δεν αποκλείεται η εθνική σύνταξη να δίνεται με εισοδηματικά κριτήρια, ενώ ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα της αύξησης των αναγκαίων ημερών ασφάλισης από τις 4.500 ημέρες ασφάλισης στις 6.000 ημέρες ασφάλισης.

Ταυτόχρονα μαζί με τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων η κυβέρνηση προχωρά και στη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι το 2019, οπότε δεν θα καταβάλλεται σε κανέναν συνταξιούχο και συνολικά οι χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν περίπου 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.

Όσον αφορά την οργανωτική δομή, η κυβέρνηση προχωρά στη δημιουργία ενός υπερ-ταμείου όπου υπάγονται όλα τα Ταμεία κύριων συντάξεων, μαζί με τα Ταμεία Πρόνοιας που απέδιδαν τα εφάπαξ τα οποία και αυτά θα μειωθούν. Ταυτόχρονα, στο ίδιο Ταμείο υπάγονται και τα Ταμεία και οι κλάδοι που δίνουν παροχές σε χρήμα λόγω ασθένειας ή άλλα βοηθήματα. Εννοείται ότι μέσω αυτής της τεχνητής μαμούθ ενοποίησης, πέραν των προβλημάτων λειτουργικότητας, το κύριο είναι ότι θα επιδιωχθεί η αποψίλωση όλων των παροχών προς τους ασφαλισμένους που έδιναν μέχρι τώρα τα Ταμεία, με τη δημιουργία νέων κανονισμών παροχών.

ΠΗΓΗ: 902.gr

Αποστάσεις Αθήνας - Βρυξελλών στο ασφαλιστικό

Βρυξέλλες, του Θάνου Αθανασίου

Μεγάλη απόσταση χωρίζει Αθήνα και Βρυξέλλες στο ζήτημα της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού και της επίτευξης της δημοσιονομικής εξοικονόμησης στην οποία έχει δεσμευθεί η χώρα, με τους δανειστές να ζητούν μονιμότερες, βαθύτερες και πιο φιλόδοξες τομές σε βασικά σημεία του σημερινού συστήματος.

Όπως είχε αποκαλύψει η Realnews πριν από δύο εβδομάδες ο βασικός κορμός των ιδεών που διακινούνται στις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον και τη Φρανκφούρτη έχουν ως εξής:

-ενοποίηση των 16 ταμείων σε 1 εξομοίωση των όρων και των αποδοχών,

-κατάργηση του εφάπαξ,

-εξίσωση των υψηλών συντάξεων τον ευγενών ταμείων στα επίπεδα του ΙΚΑ

-κατάργηση όλων των εξαιρέσεων ακόμα και όσες αφορούν τους αιρετούς,

-γρηγορότερη αύξηση των ορίων ηλικίας,

-κίνητρα για παραμονή στην εργασία μέχρι τα 71,

-κίνητρα για πρόσθετη ιδιωτική ασφάλιση,

-ανώτατο όριο τα 1800 ευρώ καθαρά στον ιδιωτικό τομέα και

-1200 με 1300 στο δημόσιο, περιλαμβανομένων ΔΕΚΟ, οργανισμών και άλλων,

-“ταρίφα” ανάλογα με τα χρόνια εργασίας με πρώτο σκαλοπάτι τα 700 ευρώ,

Την ίδια ώρα, η συζήτηση περί του λεγόμενου ποσοστού αναπλήρωσης δεν αφορά τους δανειστές καθώς από την πλευρά τους είναι “το τι μπορεί να δίνει το νέο σύστημα με βάση τις εισφορές και τον εργασιακό βίο” και όχι τι ποσοστό του μισθού θα λαμβάνει κανείς ως σύνταξη. Ειδικά δε για τους συνταξιούχους του δημοσίου, η πεποίθηση στις Βρυξέλλες είναι πως “δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για κρατήσεις, τη στιγμή που τα χρήματα προέρχονται από την ίδια τσέπη του προϋπολογισμού”.

Συνεπώς είναι ξεκάθαρο ότι οι δανειστές ζητάνε μειώσεις και στις κύριες συντάξεις, αλλά σε αντίθεση με την κοινή ελληνική πρακτική και αντίληψη, όχι οριζόντιες, παρά μόνο στο δημόσιο και στα ευγενή ταμεία - όπου ουδείς μιλάει για 20 και 30%, αλλά για περιπτώσεις όπου τα 4.500, τα 3.500 και τα 3.000 ευρώ θα πέσουν στα 1.000, 800 και 700 ευρώ.

Από το ρεπορτάζ δε, προκύπτει ότι στο Συμβούλιο των κρατών μελών δεν υπάρχουν συμμαχίες για να αποφευχθούν οι μειώσεις, όπως έχει ακουστεί πως θα επιδιώξει η Αθήνα. Μάλιστα πολλές χώρες, όχι μόνο της κεντρικής Ευρώπης, αλλά και του λεγόμενου Νότου, βλέπουν με έντονο εκνευρισμό τις συζητήσεις στην Αθήνα.

Πηγή του Συμβουλίου που εκ της θέσεως ξέρει καλά τις διαθέσεις στο Εurogroup έλεγε στο real.gr ότι “αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει σε επίπεδο υπουργών, διότι αν γίνει τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα με την πρώτη χώρα που θα συγκρίνει τα μέσα επίπεδα των συντάξεων στην Ελλάδα με τα δικά της”, υπονοώντας τη Σλοβενία, τη Σλοβακία, την Πορτογαλία, τις χώρες της Βαλτικής, την Ολλανδία, την Ισπανία και το Βέλγιο.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Λουξεμβούργο δεν θα τοποθετηθεί, η Ιταλία, επίσης, η Γαλλία θα αρκεστεί σε διάφορες φραστικές παρεμβάσεις γενικής στήριξης της ελληνικής υπόθεσης και η Γερμανία δεν θα χρειαστεί να πείσει κανέναν για τίποτα.

Οι εταίροι σε αυτό το θέμα έχουν την ίδια άποψη με το ΔΝΤ, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά υπονοούμενα, ενώ αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, το ΔΝΤ δεν θα ξεκινήσει νέο πρόγραμμα με την Ελλάδα και θα παγώσουν οι εκταμιεύσεις.

Μόλις χθες, καθόλου τυχαία, ο Πιέρ Μοσκοβισί σε τηλεοπτική του συνέντευξη, μίλησε για την ανάγκη για διατήρηση του λεγόμενου “ενάρετου κύκλου” με την Ελλάδα, ώστε να αποφευχθούν νέες επιπλοκές.

ΠΗΓΗ: real.gr