
Την Πέμπτη 23/3 πραγματοποιήθηκε νέα συνέλευση αγώνα στο κατειλημμένο θέατρο Ολύμπια σύμφωνα με την απόφαση του προηγούμενης συνέλευσης αγώνα (εδώ). Συμμετείχαν σωματεία συλλογικότητες και αγωνιστές του κινήματος.
Στις τοποθετήσεις, κοινές ήταν οι εκτιμήσεις για την προκλητική στάση της κυβέρνησης, που με τη συνέντευξη Μητσοτάκη, ανερυθρίαστα λέει ότι «φταίμε όλοι», ότι «φταίει η έλλειψη αξιολόγησης στο δημόσιο», φταίει ότι τον εμποδίσαμε να διορίσει δντή manager με παχυλούς μισθούς, γιατί «οι εξευτελιστικοί μισθοί του δημοσίου» δε φτάνουν (ενώ για τους εργαζόμενους στο δημόσιο είναι μια χαρά!!!). Την ίδια ώρα οι εξαγγελίες για συνταγματική αναθεώρηση και αλλαγή του άρθρου 16 δείχνει ότι επιμένει στην επιβολή της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό άλλωστε εκφράστηκε και με την ιδιωτικοποίηση της παιδοογκολογικής κλινικής στο νοσοκομείο Παίδων Αγ. Σοφία και την ψήφιση του νόμου για τη δημιουργία Ρυθμιστικής αρχής και για το νερό.
Μέσα σε αυτό το κλίμα ανοίγουν το σιδηρόδρομο χωρίς να πάρουν κανένα ουσιαστικό μέτρο ενάντια στην ιταλική εταιρεία, ενω αφήνουν στο απυρόβλητο, τη συζήτηση για τις ευθύνες. Καμία συζήτηση δεν γίνεται ενάντια στη χρόνια απαξίωση των δημόσιων υποδομών, τις ελλείψεις μόνιμου προσωπικού και των συστημάτων ασφαλείας για να συνεχίζεται η πολιτική του κέρδους στη λειτουργία του που είναι η βασική αιτία για το τραγικό δυστύχημα – έγκλημα.
Η αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) στηρίζει την μετατόπιση της συζήτησης για τις πραγματικές ευθύνες από τη διαχρονική πολιτική των κυβερνήσεων για τις ιδιωτικοποιήσεις. Ιδιωτικοποίησεις που έγιναν σε εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ για την απελευθέρωση των αγορών και την μετατροπή των βασικών κοινωνικών αναγκών σε πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Επιδιώκουν έτσι να συγκαλύψουν την συνυπευθυνότητά τους για την πολιτική που και αυτές οι δυνάμεις υπηρέτησαν και συνεχίζουν να στηρίζουν.
Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός κηρύσσει τη λήξη των αγώνων και αρνείται κάθε συζήτηση για τη συνέχεια και κλιμάκωση των αγώνων και προκήρυξη νέας γενικής απεργίας. Αρνείται να προσδιορίσει ακόμα και αιτήματα που να εκφράζουν την απαίτηση για ανατροπή της δολοφονικής πολιτικής και τις ανάγκες των εργαζόμενων και της νεολαίας.
Στην ίδια γραμμή ακόμα και ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα – όταν στην ευρεία σύσκεψη συντονισμού στο Σπόρτιγκ, παραπέμπουν στην 1η Μάη (μετά από ένα μήνα), αντί για την οργάνωση του αγώνα τώρα, για διεύρυνση των αιτημάτων του και προσδιορισμό νέας απεργίας ακόμα και χωρίς τη ΓΣΕΕ.
Η συνέλευση συζήτησε, και χαιρετίζει τον αγώνα στη Γαλλία που είναι αγώνας ενάντια στον ίδιο αντίπαλο – την ίδια πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου των ιδιωτικοποιήσεων και του κέρδους για τις οικονομικές ελίτ. Ο αγώνας των Γάλλων εργαζόμενων αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για το τι είναι συνέχεια και κλιμάκωση του αγώνα τόσο με τις επαναλαμβανόμενες απεργίες όσο και με τις μορφές σύγκρουσης αλλά και με άμεσα πολιτικά αιτήματα για την πτώση της κυβέρνησης αλλά και συνολικά της πολιτικής αυτής καθώς και της αμφισβήτησης του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και της καταστολής. Η αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο γαλλικό λαό είναι η κλιμάκωση του αγώνα στη χώρα ενάντια στον κοινό εχθρό.
Η συνέλευση καλεί σε πρωτοβουλίες αλληλεγγύης – σε συνεννόηση με τα σωματεία και φορείς που θέλουν θα στηρίξουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης – πχ κινητοποίηση και άλλες μορφές αλλά και σε προσδιορισμό αγωνιστικών σταθμών για την κλιμάκωση του αγώνα εδώ.
Στην κατεύθυνση αυτή:
Συγκεκριμένα το πλαίσιο διαμορφώνεται ως εξής:
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Κάτω η κυβέρνηση και ανατροπή της πολιτικής όλων των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του κεφαλαίου, των Μνημονίων και της «ανάπτυξης» των κερδών και της φτωχοποίησης των εργαζόμενων. Να ανατραπεί η πολιτική που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.
Η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής πάνω από τα κέρδη τους!
Έχει ιδιαίτερη σημασία να προβάλουμε το πλαίσιο διεκδικήσεων παντού σε χώρους δουλειάς – γειτονιές κλπ
Στην εκδήλωση της οργής και του αγώνα με κάθε μορφή στις παρελάσεις.
Στην προώθηση της πρότασης για νέα γενική απεργία στις 5 ή στις 6 Απρίλη
Πηγή: pandiera.gr