Σε ανακοίνωσή της για το θάνατο του ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η ΚΕ του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά μια θρυλική μορφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, τον ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο.

Εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στον πρόεδρο της Κούβας Ραούλ Κάστρο, την ΚΕ του ΚΚ Κούβας και σε όλο τον κουβανικό λαό.

Ο Φιντέλ Κάστρο είχε γεννηθεί στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926 και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα, που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ. 

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται, όμως η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα. 

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: "Όσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα 'ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει".

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Το 1955, στις 15 του Μάη, ο Κάστρο αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της Κουβανέζικης Επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. 

Οι επαναστάτες ξεκίνησαν το αντάρτικο στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε "ακούμπησε" στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία, που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη με επικεφαλής τον Φ. Παις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας, όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας, και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι κύριες δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίησή τους στις Ενωμένες Επαναστατικές Δυνάμεις, που οδήγησαν στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965. 

Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα, τον οποίο στήριζαν οι ΗΠΑ. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Δυο χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση, ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο, αναχαιτίζει στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων που έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο Φιντέλ Κάστρο, ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Για δεκαετίες ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας, καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες το 1989-1991. 

Ο Φιντέλ Κάστρο αφήνει πολύτιμη παρακαταθήκη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και ιδιαίτερα στον κουβανικό λαό, στον αγώνα που δίνει και σήμερα ενάντια στο αμερικανικό εμπάργκο που συνεχίζεται και όλες τις προσπάθειες υπονόμευσης του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης, στις οποίες πρωτοστατούν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

Ο Φιντέλ Κάστρο θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση των λαών όλου του κόσμου, των καταπιεσμένων στον αγώνα για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την τελική νίκη, για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Hasta la victoria siempre!»

Συλληπητήρια της ΚΕ του ΚΚΕ

Σε επικοινωνία με την Πρεσβεία της Κούβας στην Αθήνα, η ΚΕ του ΚΚΕ, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, εξέφρασαν τα θερμά συλλυπητήρια του ΚΚΕ, για την απώλεια του ιστορικού ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο.

**********************************************

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ

iskra.gr

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Την απώλεια του ιστορικού ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, σε ηλικία 90 χρονών, ανακοίνωσε τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας ο αδερφός του και πρόεδρος της Κούβας, Ραούλ Κάστρο, σε διάγγελμά του το οποίο μετέδωσε απευθείας η δημόσια τηλεόραση της Κούβας.  

Ο Φιντέλ Κάστρο δεν είναι μια μεγάλη απώλεια για το λαό της Κούβας αλλά για όλους τους λαούς του πλανήτη.  

Οι λαοί όλου του κόσμου έχασαν ένα σύμβολο, έναν οδηγό και φάρο, ένα πρότυπο αφοσιωμένου επαναστάτη και αδιάλλακτου πολέμιου της αδικίας.  

Οι λαοί όλου του κόσμου έχασαν έναν μεγάλο άνθρωπο, έναν αγωνιστή, έναν μεγάλο επαναστάτη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την εκμετάλλευση, την φτώχεια, την αδικία, τον πόλεμο.  

Ο Φιντέλ Κάστρο και το κόμμα του στην Κούβα ασφαλώς δεν μπορούσαν εύκολα να αλλάξουν όσο θα ήθελαν τη ζωή στην Κούβα και φυσικά δεν μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο.  

Αντίξοες συνθήκες και εξελίξεις στο διεθνές πεδίο και στην περιοχή τους έθεταν μεγάλα εμπόδια στην σοσιαλιστική προσπάθεια στην Κούβα, ενώ οι ισχυρές πιέσεις και ο αποκλεισμός έσπρωχναν προς τη γραφειοκρατικοποίηση το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κουβανέζικο κράτος.  

Ο Φιντέλ, όμως, υπήρχε πάντοτε ως βράχος αντίστασης σε εκφυλιστικά φαινόμενα και επιχειρούσε πάντα να αναζωογονήσει το επαναστατικό πνεύμα και την ανανέωση των προσπαθειών και των ελπίδων.  

Με βασική πηγή τον 902.gr προσπαθούμε να δώσουμε σύντομα βιογραφικά και απολογιστικά στοιχεία για τη ζωή του Φιντέλ.

Όπως μεταδίδει η «Γκράνμα», με επιθυμία του ίδιου η σωρός του θα αποτεφρωθεί και τις επόμενες ώρες θα ανακοινωθεί ο τρόπος που θα γίνει η κηδεία.

Ο Φιντέλ Κάστρο είχε γεννηθεί στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926 και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται, όμως η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: «Όσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα 'ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει».

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση στο σωφρονιστήριο του Λος Πίνος που σήμερα ονομάζεται Ίσλα δε Χουβεντούδα.

Το 1955, στις 15 του Μάη, ο Κάστρο αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της κουβανέζικης επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και φυσικά o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

Οι επαναστάτες ξεκίνησαν το αντάρτικο στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε «ακούμπησε» στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη με επικεφαλής τον Φ. Παις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι κύριες δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίηση τους στις Ενωμένες Επαναστατικές Δυνάμεις που οδήγησαν στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965.

Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Φλουχένσιο Μπατίστα που στήριζε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η κουβανική επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Δυο χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση, ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο, αναχαιτίζει στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων που έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο Φιντέλ Κάστρο, ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Για δεκαετίες, ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες στο 1989-1991.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

ΧΛΕΥΑΣΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΛΙΠΟΝΤΑ ΦΙΝΤΕΛ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

Είναι ντροπή και όνειδος για την ΕΡΤ να βγαίνει δημοσιογράφος μέσα από τη δημόσια συχνότητα και να εκστομίζει την ανεπίτρεπτη και ανιστόρητη θέση οτι " ο Φιντέλ Κάστρο ήταν αμφιλεγόμενη προσωπικότητα".

Αν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος είναι τόσο πολιτικά και ιδεολογικά πωρωμένος, ας το κρατήσει για τον εαυτό του και ας το γράψει στην προσωπική του ιστοσελίδα.

Είναι υποχρεωμένος ,όμως, να τηρεί στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας και έστω να αναγνωρίζει ότι αν είναι σήμερα στην ΕΡΤ, το οφείλει και σε όσους αγωνιστήκαμε και ξενυχτήσαμε πάρα πολύ, όταν έπεσε το ''μαύρο'' από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.

Οφείλει συνεπώς, η ίδια η διοίκηση της ΕΡΤ και πρώτα απ' όλα ο Πρόεδρος της, να βγει άμεσα στο δελτίο ειδήσεων και να διαχωρίσει τη θέση της ΕΡΤ από την υποτιμητική και χλευαστική αυτή θέση που διατυπώθηκε για τον εκλιπόντα μεγάλο άνθρωπο και μεγάλο επαναστάτη Comandante Φιντέλ Κάστρο.

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

26/11/16

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ Π.Σ ΤΗΣ ΛΑ.Ε  

Ο ΦΙΝΤΕΛ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ, ΟΔΗΓΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΜΑΣ    

''Στις 25 Νοεμβρίου, στις 22.30 ώρα Κούβας , έφυγε ο Κομαντάτε Φιντέλ.  

Ακόμα και την ημέρα του θανάτου του, έγραψε ιστορία .  

Ο θάνατος του συνέπεσε με τον γιορτασμό των 60 χρόνων από την αναχώρηση της θρυλικής μικρής "Granma " , όπου ο ο ίδιος ο Φιντέλ , ο Τσε και μια χούφτα νεαρών επαναστατών ξεκίνησε το αντάρτικο από τις ακτές της Κούβας, στις 25 Νοέμβρη του 1956.

Ο αποχαιρετισμός στον Φιντέλ, δεν μπορεί να είναι μια συνηθισμένη και τυπική διαδικασία.  

Ο Φιντέλ υπήρξε μια ιστορική προσωπικότητα τεραστίων διαστάσεων που σφράγισε με την παρουσία του, όχι μόνο την πορεία την νικηφόρας Κουβανικής επανάστασης , αλλά και την ίδια τη συνείδηση εκατομμυρίων , κομμουνιστών, επαναστατών, δημοκρατών πολιτών σε ολόκληρη την υφήλιο.  

Ανάμεσα σε αυτούς και πολλοί από εμάς στην Ελλάδα, μάθαμε, διαβάσαμε, παρακολουθήσαμε, θαυμάσαμε και εμπνευστήκαμε από τα λόγια του και τα έργα του.

Νιώθουμε ότι η φυσική του απώλεια δεν θα στερήσει από τον Κουβανικό λαό την ακατάλυτη σχέση του με τις ιδέες του σοσιαλισμού του 21ου αιώνα , τον ακούραστο αντιϊμπεριαλιστικό αγώνα για δικαιοσύνη και προκοπή.  

Αντίθετα, θα δυναμώσει τον αγώνα του λαού του, των λαών της μαρτυρικής Λατινικής Αμερικής, τον αγώνα των λαών σε κάθε γωνία της γης, για τα πιο αγνά , πανανθρώπινα ιδανικά που ενέπνευσαν και θα εμπνέουν γενιές.  

Για να τιμήσουμε διαχρονικά και όχι μόνο σήμερα , τον Φιντέλ , δεσμευόμαστε να παλέψουμε με αφοσίωση για τις αντιϊμπεριαλιστικές ιδέες, για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, για την δημοκρατική και σοσιαλιστική αναγέννηση που μπορεί να δώσει στο λαό μας και σε όλους τους λαούς την πραγματική εναλλακτική οδό που ανοίγει νέους δρόμους ειρήνης και προκοπής.  

Αυτό, μάλλον, θα ήθελε και ο ίδιος ο Κομαντάτε.  

Εκφράζουμε τα πιο θερμά , αγωνιστικά και συντροφικά μας συλλυπητήρια στον Κουβανέζικο λαό και τους συντρόφους του.

Hasta la victoria siempre comandante!''  

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ  

26/11/16

**************************

Adios Comandante! Hasta la victoria siempre!

ergatikosagwnas.gr

Στις 25 Νοέμβρη 2016 έφυγε από τη ζωή ο Comandante en jefe της Κουβανικής Επανάστασης Fidel Alejandro Castro Ruz. Το θάνατο του ιστορικού ηγέτη της Επανάστασης ανακοίνωσε ο αδελφός του και πρόεδρος της χώρας, Ραούλ Κάστρο από το κρατικό κανάλι της χώρας. Ο πρόεδρος της Κούβας συγκινημένος ανακοίνωσε ότι «ο κομαντάντε της κουβανικής επανάστασης απεβίωσε στις 22:29 το βράδυ»  της 25ης Νοέμβρη προσθέτοντας πως «σύμφωνα με την επιθυμία που είχε εκφράσει ο σύντροφος Φιντέλ, η σορός του θα αποτεφρωθεί τις πρώτες ώρες» του Σαββάτου.

Ο Φιδέλ για πολλές δεκαετίες κυριάρχησε στις εξελίξεις όχι μόνο της Κούβας αλλά ολόκληρου του πλανήτη. Ταυτίστηκε με τον λαό του και θεωρείται προσωποποίηση της επανάστασης καθώς και το σύμβολο ενός ολόκληρου λαού. Στο πρόσωπο του ενσαρκώθηκαν οι ελπίδες των desperados της λατινικής Αμερικής για απελευθέρωσή τους από το βορειοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Με τους αγώνες του Φιδέλ και των συντρόφων του, η Κούβα από προτεκτοράτο-μπνανανία των ΗΠΑ έγινε το Νησί της Επανάστασης, ο Δαυίδ που όρθωσε το ανάστημά του στον ιμπεριαλιστή Γολιάθ και μάλιστα μέσα στην ίδια του «την αυλή». Κι όχι σε μόνο σε ευνοϊκούς καιρούς αλλά και σε πολύ δύσκολους μετά το 1991. Αντιμετωπίζοντας το υπερπενηντάχρονο εμπάργκο και τις επιθετικές προκλήσεις των ΗΠΑ από την εποχή του φιάσκου στην Playa Giron μέχρι τις δεκάδες επιχειρήσεις αντεπανάστασης και δολοφονίας ηγετών της Επανάστασης από τη CIA. Οι απόπειρες κατά της ζωής του ήταν τόσες που ο ίδιος ο Κάστρο σημείωνε γελώντας «όταν μια μέρα θα πεθάνω, κανείς δεν θα το πιστεύει... Σύντομα θα κλείσω τα 90. Σύντομα θα γίνω σαν όλους τους άλλους. Για όλους μας έρχεται κάποτε η ώρα μας».

Σε ηλικία 90 ετών μιλώντας στις 19 Απριλίου 2016 όταν έκλεισε το Έβδομο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας τόνιζε ότι «Ίσως αυτή να είναι μια από τις τελευταίες φορές που σας μιλώ σε τούτη την αίθουσα. Οι ιδέες του κομμουνισμού θα παραμείνουν ως απόδειξη σε αυτό τον πλανήτη, ότι αν τις δουλέψει κανείς με πάθος και αξιοπρέπεια, μπορούν να παραγάγουν τα υλικά και πολιτιστικά αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι».

Ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Φιδέλ ήταν πως ενέπνευσε στο λαό του την ιδέα της υπεράσπισης της σοσιαλιστικής πατρίδας πάνω απ’ όλα το «Patria o muerte» (Πατρίδα ή θάνατος) έγινε ο λόγος αντίστασης ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του νησιού όταν μετά το 1991 ο ιμπεριαλισμός θεωρούσε σίγουρο πως θα στραγγαλίσει την Κούβα. Ενέπνευσε κι άλλους λαούς της περιοχής να κάνουν τις δικές τους προσπάθειες για αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού. Και μόνο αυτό αυτό αρκεί για να τοποθετήσει τον Φιδέλ Αλεχάντρο Κάστρο Ρους στα σύμβολα της επανάστασης.

Όμως δεν ήταν το μόνο. Ο Φιδέλ έπαιξε καίριο ρόλο στην οικοδόμηση του Κουβανικού κράτους, στη θέσπιση κράτους πρόνοια με εγγυημένη υγεία και παιδεία για όλους ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Ήταν η πολιτική παρέμβασή του σε κάθε τι που συνέβη στον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες. Από το ρόλο του για την πολιτική-οικονομική ενότητα των χωρών της νότιας Αμερικής μέχρι τις Παρεμβάσεις του (Reflexiones de Fidel) μέχρι και τις τελευταίες του στιγμές. Οι τελευταίες αφορούσαν τον Μπάρακ Ομπάμα τον οποίο ο Κουβανός ηγέτης κατήγγειλε για υποκρισία όταν εκείνος επισκέφθηκε τη Χιροσίμα: «του έλειψαν οι λέξεις ώστε να ζητήσει συγγνώμη για τις δολοφονίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων».

Η πολυτάραχη ζωή και η δράση του απέδειξαν τα λόγια του: πως «las ideas nonecesitan ni de las armas, en la medida en que sean capaces de conquistar a las grandes masas» (Οι ιδέες δεν χρειάζονται όπλα, στο βαθμό που είναι σε θέση να κατακτήσουν τις μάζες)

Μικρό βιογραφικό

O Fidel Alejandro Castro Ruz γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1926. Φοίτησε σε καθολικό σχολείο και σε ιησουιτικό κολέγιο. Σπούδασε νομικά με στόχο να γίνει δικηγόρος για να προσφέρει τις νομικές του υπηρεσίες στους καταπιεσμένους πολίτες της Κούβας.

Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο το 1945, αποφοίτησε το 1950 και εγκατέλειψε το επάγγελμά του δύο χρόνια αργότερα. Στα 43 του χρόνια ο Φιδέλ, είχε αποκτήσει τεράστια φήμη στο νησί. Του είχε δοθεί ο χαρακτηρισμός, «δικηγόρος των φτωχών», καθώς ποτέ δεν ζήτησε αμοιβή από κάποιον που δεν μπορούσε να την δώσει. Αποφάσισε πως θα ήταν πιο χρήσιμος για το λαό ως βουλευτής παρά ως δικηγόρος.

Ο «δικηγόρος των φτωχών» διεκδίκησε μια θέση στο κοινοβούλιο της Κούβας το 1952, όμως ο δικτάτορας Φουλχένσιο Μπατίστα ακύρωσε τις εκλογές κηρύσσοντας το στρατιωτικό πραξικόπημα του. Μετά την εξέλιξη αυτή, ο Κάστρο άρχισε να προπαγανδίζει στον κόσμο που τον υποστήριζε την ένοπλη αντίσταση στην αμερικανοκίνητη δικτατορία του Μπατίστα.

Συγκρότησε μια ομάδα, περίπου 120 μαχητών της δημοκρατίας. Με αυτήν την ολιγάριθμη ομάδα, ο Φιδέλ Κάστρο πραγματοποίησε στις 26 Ιουλίου του 1953 επίθεση στο στρατόπεδο της Μονκάδα, μαζί με 85 ακόμα μαχητές. Η επίθεση πνίγηκε στο αίμα. Ο Φιδέλ καταδικάστηκε σε φυλάκιση για δύο χρόνια. Χαρακτηριστική είναι η φράση που είπε στους δικαστές κατά την «απολογία» του «Condenadme, no importa, la Historia me absolverá» («Καταδικάστε με, δεν έχει σημασία. Η ιστορία θα με δικαιώσει»). Μετά την απελευθέρωσή του αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ απ’ όπου απελάθηκε και στην συνέχεια στο Μεξικό. Εκεί, μαζί με τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και τον Καμίλο Σιενφουέγος, άρχισαν να σχεδιάζουν την ανατροπή του καθεστώτος Μπατίστα.

Το 1955 η τότε ηγεσία του ΚΚ Κούβας, απέρριψε την έκκληση του Κάστρο για ένοπλο αγώνα, καθώς την συγκεκριμένη περίοδο είχε δώσει προτεραιότητα στην πάλη για την δημιουργία μαχητικών επιτροπών στα εργοστάσια και στις κοινότητες και την δημιουργία ενός εθνικού δημοκρατικού μετώπου που θα ένωνε όλες τις αντίθετες με τον Μπατίστα δυνάμεις.

Στις 30 Νοεμβρίου του 1956, με το μικρό πλοιάριο «Granma» 82 επαναστάτες αποβιβάστηκαν στους πρόποδες της οροσειράς της Σιέρα Μαέστρα. Ανάμεσά τους ο Φιδέλ, ο Ραούλ, ο Ερνέστο Γκεβάρα και ο Καμίλο Σιενφουέγος Ένας χωρικός που είδε το πλοιάριο ειδοποίησε τις αρχές που προσπάθησαν να το αναχαιτίσουν. Από τις επιδρομές της αεροπορίας, επέζησαν 20. Όμως, το νέο μαθεύτηκε και ολοένα και περισσότεροι πλαισίωσαν τη μικρή επαναστατική ομάδα.

Έτσι άρχισε η εποποιία του αγώνα στα βουνά και οι διαδοχικές νίκες κατά του εκπαιδευμένου από Αμερικανούς ειδικούς στρατού του Μπατίστα. Παράλληλα, διεξαγόταν και ο αγώνας στις πόλεις από το «Κίνημα της 26ης του Ιούλη» με επικεφαλής τον Φρανκ Παϊς, που είχε οργανώσει ένα τεράστιο παράνομο δίκτυο. Από το μακελειό στην Σιέρα Μαέστρα και έπειτα χιλιάδες εθελοντές τερατολογήθηκαν στις γραμμές του αντάρτικου.

Την πρωτοχρονιά του 1959, οι φάλαγγες του Τσε, του Καμίλο, του Ραούλ και του Φιδέλ μπήκαν στην Αβάνα. Ο δικτάτορας Μπατίστα εγκατέλειψε με αεροπλάνο από την χώρα.

Η επανάσταση είχε θριαμβεύσει. Χωρίς χρονοτριβή, η νέα κυβέρνηση υπό τον Φιδέλ, αρχίζει να παίρνει φιλολαϊκά μέτρα, με καθαρά σοσιαλιστική προοπτική, ανεξάρτητα από πόσο το αντιλαμβανόταν αυτό ακόμα και η ίδια η επαναστατική κυβέρνηση. Μαζί με την ανοικοδόμηση της χώρας με εγκαθίδρυση δωρεάν υγείας και παιδείας, άρχισε και η προσπάθεια στραγγαλισμού της επανάστασης από τις ΗΠΑ.

Οι Αμερικανοί επιχείρησαν το 1961 απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων, η οποία όμως κατέληξε σε φιάσκο, όπως και οι απόπειρες δολοφονίας του Φιδέλ από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ.

Ακολούθησε η Κρίση των Πυραύλων, η διακήρυξη του σοσιαλιστικού χαρακτήρα της κουβανέζικης επανάστασης κι η διεθνιστική βοήθεια της μικρής και αδύναμης Κούβας σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας.

Το 1965, οι τρεις επαναστατικές οργανώσεις: το Κίνημα 26 του Ιούλη, το Κομμουνιστικό Κόμμα, που ονομαζόταν τότε Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Επαναστατικό Διευθυντήριο, συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας.

Ο Φιντέλ αργότερα τόνιζε πως «Το Κόμμα είναι σύνθεση των πάντων. Μέσα σ' αυτό συνδυάζονται τα όνειρα όλων των επαναστατών της ιστορίας μας. Το Κόμμα σήμερα, είναι η ψυχή της Κουβανικής Επανάστασης». Το 1991, η ανατροπή του σοσιαλισμού στην Σοβιετική Ένωση, έκανε ακόμα πιο σκληρή την στάση των ΗΠΑ, οι οποίες ακόμα συνεχίζουν το εμπάργκο που στραγγαλίζει οικονομικά την Κούβα από το 1960.

Το 1959 ο Φιδέλ εξελέγη πρωθυπουργός. Σε αυτό το αξίωμα παρέμεινε μέχρι το 1976 όταν και έγινε αρχηγός κράτους και Πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους.

Το 1963 εκλέχθηκε Πρώτος Γραμματέας του «Partido Unido De La Revolucion Socialista» (Ενωμένο Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης) ενώ το 1965 εκλέχτηκε Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Από το 1976 παρέμεινε μέλος του ΠΓ του Κομμουνιστικού Κόμματος. Στις 15 Οκτώβρη 1991 επανεκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, κατά τη διάρκεια των εργασιών του 4ου Συνεδρίου του Κόμματος.

Από το 1992 εκλέχτηκε επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Άμυνας και στις 25 Φλεβάρη 1998 επανεκλέχτηκε από τη Βουλή αρχηγός του κράτους για πέντε χρόνια.

Στις 31 Ιούλη 2006 μεταβίβασε προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του, υπουργό Άμυνας, Ραούλ, έπειτα από εγχείρηση στο έντερο και στις 19 Φλεβάρη 2008 ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρησή του από την προεδρία της Κούβας. Στη θέση του, ο αδελφός του Ραούλ Κάστρο εκλέχτηκε από το κοινοβούλιο νέος πρόεδρος της Κούβας.

Στις 25 Νοέμβρη 2016 ο Φιδέλ περνά στην Ιστορία. Στο πάνθεο των ηρώων της επανάστασης συναντιέται ξανά με τον Che και τον Καμίλο.

Hasta siempre comandante!

Venceremos!