• Η αλήθεια είναι ότι οι όροι του παιγνιδιού από τον Σύριζα – πολιτική απάτη ή πολιτικός τυχοδιωκτισμός, κατά τη γνώμη μου- είχαν προσδιορισθεί πολύ πριν: Υπόσχεση Α. Τσίπρα ότι θα καταργήσει τα μνημόνια και τη λιτότητα μέσα στην ευρωζώνη και Ε.Ε. Επιθυμία του λαού για απαλλαγή από την άθλια διακυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Ήταν δε τόσο μεγάλη που δεν άφηνε περιθώρια να ακουσθεί και η άλλη πρόταση: Ότι μνημόνια και ευρωζώνη ταυτίζονται. Ότι παραμονή στην ευρωζώνη σημαίνει αιώνια λιτότητα, κατάλυση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Όσοι υποστήριζαν μια τέτοια άποψη, χαρακτηρίζονταν συλλήβδην γραφικοί. Το ευρώ απολάμβανε της εμπιστοσύνης του 80% του λαού . Και ήταν διαβατήριο για την κυβέρνηση Σύριζα για οποιαδήποτε διαπραγμάτευση εντός ευρωζώνης. Η συμπαγής αυτή «ενότητα» φαινόταν ότι δεν μπορούσε να διαρραγεί. Στις ευρωεκλογές τα κόμματα κατά του ευρώ και Ε.Ε δοκιμάστηκαν και ηττήθηκαν. Η πολιτική Α. Τσίπρα πρόσφερε στο πιάτο την κατάργηση των μνημονίων και την παραμονή στην ευρωζώνη. Μία πρόταση που έμοιαζε με τετραγωνισμό του κύκλου , αλλά την εμφάνισε ως λύση. Και έχει μεγάλη ευθύνη ο Σύριζα γι’ αυτή την τυχοδιωκτική πολιτική.
• Το τρίτο μνημόνιο δεν έπεσε σαν κεραυνός. Είχε προηγηθεί η εν πολλοίς αμαρτήμασι συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου , με τη δημιουργική ασάφεια του Βαρουφάκη. Σκόπιμα η συμφωνία δεν ήρθε στη Βουλή με ό, τι αυτό συνεπάγεται για το ήθος της αριστεράς. Τα όσα περιελάμβανε η συμφωνία αυτή, έπρεπε να είχαν σημάνει    συναγερμό στην αριστερή πλατφόρμα: «αξιοσημείωτες προσπάθειες για την οικονομική προσαρμογή κατέβαλε τα τελευταία πέντε χρόνια ο ελληνικός λαός» .   «Ο ελληνικές αρχές τιμούν τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς όλους τους πιστωτές και θα εργαστούν για την επίτευξη της βιωσιμότητας του χρέους»….. Στο κείμενο της συμφωνίας  δηλώνεται ότι η χώρα μας δε θα πάρει το 1,9δις. ευρώ από τους τόκους που οφείλει η ΕΚΤ και ακόμη ότι θα επιστρέψουμε τα 10,9 δις του ΤΧΣ που προορίζονταν για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Όπερ και εγένετο.
• Συναγερμό έπρεπε να σημάνει η συμφωνία και στην εντεύθεν του Σύριζα αριστερά( εξωκοινοβουλευτική, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, κομμουνιστική ή μη κλπ) που συμμετείχε στα συλλαλητήρια στο Σύνταγμα για να μην ……..υποκύψει στις διαπραγματεύσεις η κυβέρνηση Σύριζα,  για να κάνει τι; Ο Α. Τσίπρας είχε δηλώσει ευθαρσώς ότι επεδίωκε έναν έντιμο(;) συμβιβασμό. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι η ιδέα μιας αριστερής κυβέρνησης που πρόβαλε ο Σύριζα   ασκούσε κάποια γοητεία σε μεγάλα κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου τα κομμάτια αυτά πρόσφεραν κριτική υποστήριξη στον Σύριζα δηλ. ψήφισαν Σύριζα, και ας έδινε διαβεβαιώσεις   ο Α. Τσίπρας από τον Πάπα μέχρι τον Ατλαντικό ότι θα κινηθεί εντός ευρωζώνης και Ε.Ε και δε θα κάνει καμία ανατροπή.
• Κάποιες σκηνές υπολείπονταν για να κλείσει ο Α. Τσίπρας το θέατρο που έπαιζε επί πέντε μήνες. Η συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου έληγε ( 30 Ιουνίου). Μη μπορώντας να περάσει το τρίτο μνημόνιο που ίδιος είχε προτείνει (κείμενο 47 σελίδων), καταφεύγει στο δημοψήφισμα με την κρυφή ίσως επιθυμία να το χάσει. Ο λαός είπε το δικό του όχι απέναντι στους εκβιασμούς της Ευρώπης με το ηρωικό 62% , αλλά ο Τσίπρας έντρομος το ίδιο βράδυ του δημοψηφίσματος ακυρώνει το αποτέλεσμα, συγκαλώντας συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για την επόμενη ημέρα, με σκοπό να προτείνει….τις δικές του προτάσεις στην τρόικα και να μη δεχθεί τις προτάσεις των δανειστών. Η αντιπολίτευση που αντελήφθη το μέγεθος της κωλοτούμπαςσυμφώνησε αμέσως.
• Ο Α. Τσίπρας και οι συνεργάτες δέχθηκαν στις 13 Ιουλίου το τρίτο μνημόνιο, αλλά γλύτωσαν(!) τα χειρότερα όπως είπε ο πρωθυπουργός. Ένα μνημόνιο πιο σκληρό από τα δύο προηγούμενα.
• Με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον Πρωθυπουργό,   ολοκληρώνεται η ταφή της βραχύβιας κυβέρνησης στο όνομα της αριστεράς, στην οποία πολλοί, είναι αλήθεια,  είχαν επενδύσει πολλά. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι η πολιτική Α. Τσίπρα στέλνει το μήνυμα σ’ όλους ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτή που ακολούθησαν οι Γ.Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος. Το επόμενο βήμα είναι να βγει στα ΜΜΕ ο Α. Τσίπρας και να ζητήσει συγνώμη από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όχι μόνο γιατί ακολουθεί τη δική τους πολιτική που επέκρινε σκληρά ως αντιπολίτευση, αλλά γιατί δέχθηκε να ακολουθήσει  πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική από τη δική τους.
• Με την υπογραφή μιας «αριστερής» κυβέρνησης ο λαός με το τρίτο μνημόνιο θα γονατίσει. Παρά τη μεγάλη απογοήτευση,   ελπίδα υπάρχει. Και έχει ευθύνη η αριστερά που δεν παρασύρθηκε από τα μεγάλα λόγια τα παχιά, από τις προσποιήσειςτου Τσίπρα για κατάργηση μνημονίων και πράσινα άλογα, μαζί με τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού, να καλέσει σε συστράτευση για τη συγκρότηση ενός Πολιτικού Μετώπου για την έξοδο των εργαζομένων   από την κρίση. Για την αφαίρεση της θηλιάς από το λαιμό του λαού που του έχουν περάσει Ε.Ε και ΔΝΤ με τη βοήθεια όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων. Ας αναλάβουν τώρα όλοι τις ευθύνες τους χωρίς ηγεμονίες και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Η αριστερά ή θα σηκώσει τώρα το γάντι και θα συγκροτήσει το αναγκαίο Πολιτικό Μέτωπο, ή δε θα έχει λόγο ύπαρξης, όπως έγινε στη Δ. Ευρώπη. Οι καιροί ου μενετοί. Τα Μέτωπα συγκροτούνται με το minimumαναγκαίο πρόγραμμα: Έξοδο από ευρωζώνη και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών τομέων της οικονομίας, παύση πληρωμών, ανασυγκρότηση της οικονομίας με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα οδηγήσει ασφαλώς σε σύγκρουση και ρήξη με Ε.Ε.  Το πολιτικό κενό είναι αισθητό. Ο λαός βλέπει την αναγκαιότητα του Μετώπου, αλλά δε βλέπει φως. Η εποχή των συνθημάτων και των αδιέξοδων αντιπαραθέσεων δε συγκινούν κανένα.

• Η Αριστερή Πλατφόρμα , αν εμμείνει στη θέση της ότι απορρίπτει το μνημόνιο, αλλά στηρίζει την κυβέρνηση που στηρίζει το μνημόνιο που η ίδια συμφώνησε με την τρόικα, είναι σα να βάζει βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής. Όπως στη Δ. Ευρώπη, το κενό από την κατάρρευση της Αριστεράς   εκφράζεται από την ακροδεξιά (Λεπέν,Γαλλία), με τον ίδιο   τρόπο και στη δική μας Βουλή η αμφισβήτηση θα παραχωρηθεί defacto   στη Χρυσή Αυγή.   Μέσα στη Βουλή έχουν ευθύνη όλοι όσοι στηρίζουν την τέταρτη μνημονιακή κυβέρνηση. Ο φόβος μήπως καταρρεύσει μια «αριστερή» κυβέρνηση που μεταμορφώθηκε στο ακριβώς αντίθετο και ανέλαβε να περάσει το τρίτο μνημόνιο και που καμία κυβέρνηση δεν τολμούσε να το φέρει στη Βουλή και να εφαρμόσει, δεν αντέχει στην κοινή λογική.

ΠΗΓΗ: sxedio-b.gr