Όταν το (μακρινό φαίνεται πια) 2016 ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετούσε στις θέσεις των αντιπροέδρων της Νέας Δημοκρατίας τον Κωστή Χατζηδάκη και τον Άδωνι Γεωργιάδη, μία σκέψη σου έρχονταν αυτόματα στο μυαλό: Πρόκειται για μια συμβολική διάταξη δυνάμεων.
Από μην μία ένα στέλεχος με σαφές φιλελεύθερο στίγμα. Με τεχνοκρατικό, εκσυγχρονιστικό και χαμηλών τόνων προφίλ. Ένας γνήσιος ιδεολογικός εκφραστής της ηγετικής ομάδας που πλέον αναλάμβανε την τύχη του κόμματος.
Από την άλλη ο προερχόμενος από τον ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ, φωνακλάς και συγκρουσιακός βουλευτής που είχε βοηθήσει τον πρόεδρο να εκλεγεί. Έτοιμος να εκφράσει την «λαϊκο-πατριωτική» πτέρυγα του κόμματος.
Ο πρώτος ανέλαβε την διαμόρφωση του προγράμματος της Ν.Δ. Ο δεύτερος τον συντονισμό της κοινοβουλευτικής της εκπροσώπησης. Μέχρι και τον Ιούλιο του 2019 αμφότεροι υπηρέτησαν τα στερεότυπα που είχαν δημιουργηθεί για την πολιτική παρουσία τους.
Ό Άδωνις Γεωργιάδης φώναζε στην Βουλή και στα «πανμακεδονικά» συλλαλητήρια. Ο Κωστής Χατζηδάκης υπόσχονταν το «αύριο των αρίστων» εκσυγχρονισμούς και δημόσιες επιχειρήσεις που θα λειτουργούν ρολόι. Όλα αυτά στην Ελλάδα της «ανάπτυξης» των «πολλών και καλοπληρωμένων θέσεων εργασίας» και της «ασφάλειας» που επαγγέλονταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Έξι χρόνια και μία πανδημία μετά, πολλά έχουν αλλάξει. Παρότι ο υπουργός Ανάπτυξης και ο υπουργός Εργασίας παραμένουν αντιπρόεδροι του κόμματος.
Στα μάτια του κόσμου ο Κωστής Χατζηδάκης έχει χρεωθεί πολλά: Τις πολιτικές ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και τα αποτελέσματά της στους φουσκωμένους λογαριασμούς, την κατάργηση του 8ωρου και το «κόκκινο χαλί» στους επενδυτές με την απελευθέρωση των περιβαλλοντικών αδειών.
Τα ίδια ισχύουν για τον Άδωνι Γεωργιάδη. Οι πολίτες δεν βγάζουν σέλφι στα σούπερ μάρκετ μαζί του όπως λέει, αλλά του καταλογίζουν τις άγριες ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά. Οι μικροεπαγγελματίες του παραδίδουν τα κλειδιά τους και η «λαϊκή δεξιά» δεν του συγχωρεί τις κωλοτούμπες στο «μακεδονικό».
Τις τελευταίες μέρες ακούμε και τους δύο αντιπροέδρους της Ν.Δ να κραυγάζουν. Είτε στα υπουργικά έδρανα της Βουλής, είτε στα «παράθυρα» των καναλιών.
Ο υπουργός Εργασίας υπερασπίζεται τα golden boys του ΕΦΚΑ με τους μισθούς των 8.000 κατηγορώντας την αντιπολίτευση με σκαιούς χαρακτηρισμούς. Ο υπουργός Ανάπτυξης, χωρίς κανέναν δισταγμό, αποκαλεί σχεδόν φρενοβλαβή και υστερικό όποιον διαπιστώνει ότι υπάρχει υπέρμετρη ακρίβεια και διαμαρτύρεται γι αυτήν.
Κάποτε ήταν ο «φιλελεύθερος» και ο «λαϊκιστής». Σήμερα δεν μπορείς πια να τους ξεχωρίσεις όπως ακριβώς και τις πολιτικές που εφαρμόζουν. Το μείγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη πέτυχε.
πηγη: news247
