Περίπου δύο δισεκατομμύρια εργάζονται σήμερα στην άτυπη οικονομία παγκοσμίως, συχνά με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις ή καθεστώς αυτοαπασχόλησης. Αυτοί είδαν τα έσοδά τους να βυθίζονται κατά 60% και 1,6 δισεκατομμύρια εξ αυτών βρίσκονται πλέον προ του κινδύνου να μείνουν σύντομα χωρίς κανένα εισόδημα

AP Photo/Rogelio V. Solis

Οι κυβερνήσεις οφείλουν μετά την πανδημία να οικοδομήσουν τις οικονομίες τους πάνω σε καλύτερες εργασιακές πρακτικές και όχι να επιστρέψουν στον κόσμο της επισφαλούς εργασίας

Τον κώδωνα του κινδύνου για τον κίνδυνο άμεσης απώλειας των μέσων βιοπορισμού του μισού περίπου εργατικού δυναμικού του πλανήτη κρούει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO).

Η συνεχιζόμενη ραγδαία μείωση των ωρών εργασίας παγκοσμίως εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού σημαίνει σύμφωνα με την οργάνωση του ΟΗΕ ότι 1,6 δισεκατομμύρια εργαζόμενοι που απασχολούνται σήμερα στην άτυπη οικονομία αντιμετωπίζουν άμεσα τον κίνδυνο απώλειας της εργασίας τους και των μέσων επιβίωσής τους.

Από τα 3,3 δισεκατομμύρια εργαζόμενους που αποτελούν το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό, περίπου δυο δισεκατομμύρια εργάζονται σήμερα στην άτυπη (ή ανεπίσημη ή «μαύρη» ή «γκρίζα») οικονομία -όπου δεν υπάρχει κάποια μορφή κρατικού ελέγχου- συχνά με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις ή καθεστώς αυτοαπασχόλησης. Οι εργαζόμενοι αυτοί είδαν τους μισθούς τους στον πρώτο μήνα της κρίσης να βυθίζονται κατά 60% και 1,6 δισεκατομμύρια εξ αυτών βρίσκονται πλέον προ του κινδύνου να μείνουν σύντομα χωρίς κανένα εισόδημα.

Η διαπίστωση αυτή -από την τελευταία έκθεση της ILO με τις αναβαθμισμένες προβλέψεις και ανάλυση για την επιπτώσεις του Covid-19 στον κόσμο της εργασίας- δείχνει ότι η κρίση απασχόλησης που τροφοδότησαν καραντίνες και πανδημία βαθαίνει με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς. Μόλις τρεις εβδομάδες πριν, στην προηγούμενη αντίστοιχη έκθεσή της, η ILO έκρουε ανάλογα τον κώδωνα του κινδύνου για το 38% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού ή 1,25 δισ. εργαζόμενους.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διεθνούς οργάνωσης, στο α΄ τρίμηνο του έτους οι συνολικές ώρες εργασίας μειώθηκαν παγκοσμίως κατά 4,5% σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2019. Οι χαμένες ώρες ισοδυναμούν με 130 εκατ. θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης εβδομαδιαίου ωραρίου 48 ωρών. Στο β΄ τρίμηνο η μείωση των ωρών εργασίας σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2019 προβλέπεται ακόμη μεγαλύτερη (10,5% που αντιστοιχεί σε 305 εκατ. θέσεις εργασίας πλήρης απασχόλησης). Πρόκειται για σημαντική επιδείνωση της προηγούμενης εκτίμησης 195 εκατ. θέσεις εργασίας που είχε η ILO για το β΄ τρίμηνο και αυτό οφείλεται βέβαια στην παράταση και επέκταση των μέτρων κοινωνικής απομόνωσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τη μεγαλύτερη μείωση ωρών εργασίας στο β΄ τρίμηνο προβλέπεται ότι θα καταγράψουν η Βόρεια και Ν. Αμερική (12,4%) λόγω της ραγδαίας εξάπλωσης του κορονοϊού εκεί στις τελευταίες εβδομάδες, αλλά και η Ευρώπη και η Κεντρική Ασία (11,8%). Η μείωση σημαίνει σύμφωνα με την ILO ότι τα εισοδήματα των εργαζόμενων της άτυπης οικονομίας σε Αμερική -και Αφρική- θα συρρικνωθούν κατά 81%, σε Ευρώπη και Κ. Ασία κατά 70% ενώ σε Ασία - Ειρηνικό (όπου η χαλάρωση της καραντίνας στην Κίνα οδηγεί σε επανέναρξη χιλιάδων επιχειρήσεων) κατά 21,6%.

Καθώς εκτιμάται ότι περισσότερες από 436 εκατ. επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο αντιμετωπίζουν λόγω της πανδημίας μεγάλους κινδύνους σοβαρής διαταραχής, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας καλεί τις κυβερνήσεις να επεκτείνουν επειγόντως τα προγράμματα διάσωσης, περιλαμβάνοντας «στοχευμένα και ευέλικτα μέτρα για την υποστήριξη των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των μικρότερων επιχειρήσεων, αυτών της άτυπης οικονομίας, και άλλων που είναι πιο ευάλωτες».

Ο επικεφαλής της Γκάι Ράιντερ ελπίζει ότι οι κυβερνήσεις θα αναγνωρίσουν ότι πρέπει να ξαναοικοδομήσουν τις οικονομίες τους πάνω σε καλύτερες εργασιακές πρακτικές και «όχι να επιστρέψουν στον προ πανδημίας κόσμο της επισφαλούς εργασίας για την πλειονότητα των εργαζόμενων». «Η πανδημία έδειξε πόσο επισφαλής, πόσο εύθραυστος, πόσο άνισος είναι ο κόσμος της εργασίας.

Λέγεται ευρέως ότι αυτή η πανδημία δεν κάνει διακρίσεις και από ιατρική άποψη αυτό είναι σωστό. Μπορούμε όλοι να πληγούμε από την πανδημία. Ομως, από την άποψη των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων, αυτή η πανδημία κάνει διακρίσεις μαζικά και πάνω από όλα σε εκείνους που βρίσκονται στον πάτο του κόσμου της εργασίας, εκείνους που δεν έχουν καμία προστασία, εκείνους που δεν έχουν πόρους και τα βασικά για μια κανονική ζωή», τονίζει.

Βυθίστηκε η αμερικανική οικονομία το α΄ τρίμηνο

Mε τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων 10 και πλέον ετών συρρικνώθηκε η αμερικανική οικονομία στο α’ τρίμηνο του έτους, καθώς τα μέτρα κοινωνικής απομόνωσης για την αντιμετώπιση της πανδημίας σχεδόν σταμάτησαν κάθε οικονομική δραστηριότητα βάζοντας τέλος στη μεγαλύτερη περίοδο συνεχούς ανάπτυξης.

Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου, το ΑΕΠ της υπερδύναμης συρρικνώθηκε στους πρώτους τρεις μήνες του 2020 κατά 4,8% έναντι ανάπτυξης 2,1% που σημειώθηκε στους τελευταίους τρεις μήνες του 2019. Ηταν η μεγαλύτερη βουτιά της αμερικανικής οικονομίας από τα τέλη του 2008. Τότε, στο τελευταίο τρίμηνο του 2008 αμέσως μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers και μεσούσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, το αμερικανικό ΑΕΠ είχε βυθιστεί κατά 8,4%.

Η μεγάλη πτώση αντανακλά την καθίζηση της οικονομικής δραστηριότητας στις δυο τελευταίες εβδομάδες του Μαρτίου, στη διάρκεια των οποίων ο αριθμός των Αμερικανών που αναζητούσε επίδομα ανεργίας εκτοξεύτηκε στα ύψη, καθώς οι επιχειρήσεις έκλεισαν η μία μετά την άλλη. Εκτοτε και μέχρι τα τέλη της περασμένης εβδομάδες πάνω από 26 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν υποβάλει αίτηση χορήγησης επιδόματος ανεργίας.

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως τα χειρότερα δεν έχουν ακόμη αποτυπωθεί στα επίσημα στοιχεία. Για το τρέχον τρίμηνο ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Κέβιν Χάσετ, προέβλεψε πριν από μερικές μέρες ότι το ΑΕΠ θα μπορούσε να υποχωρήσει έως και 30%, ενώ η Goldman Sachs αναμένει πως η ανεργία θα χτυπήσει στα τέλη Ιουνίου επίπεδα πάνω από 15% έναντι 3,6% τον Φεβρουάριο.

πηγη; efsyn.gr