, του Νίκου Γουρλά

Τον Δεκέμβρη του 2022 ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, Γρηγόρης Τάσιος, από το βήμα της δημοσιογραφικής εκδήλωσης της συμμαχίας «Στηρίζω HoReCa». Απαίτησε από την κυβέρνηση να γίνουν αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο για την πρόσκληση εργαζομένων από τρίτες χώρες. Έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι αυτό γίνεται από ανάγκη γιατί «δεν θέλουν τα παιδιά μας να γίνουν λαντζέρηδες». Συμπλήρωσε μάλιστα «για να μην παρεννοηθεί η κίνηση μας, πρόσκληση από τρίτες χώρες σημαίνει ότι θα προσφέρεται μισθολογικά στους προσκεκλημένους το ίδιο ποσό με αυτό που απολαμβάνει και ο Έλληνας εργαζόμενος».

Η πραγματικότητα βέβαια είναι τελείως διαφορετική από αυτή που περιγράφει ο Πρόεδρος των Ξενοδόχων. Η αιτία που οι νέοι εργαζόμενοι φεύγουν τρέχουν από την «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού είναι οι συνθήκες εργασίας μιας ιδιόμορφης εργασιακής σκλαβιάς. Οι δε μισθοί είναι οι χαμηλότεροι σε όλη την Ευρώπη, ενώ η παράνομη εργασία, η κλοπή των υπερωριών και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Εκατοντάδες οι καταγγελίες για δεκάωρα εργασίας με ασφάλιση τετράωρου, χωρίς ρεπό και με ελάχιστα χρήματα. Νέοι εργαζόμενοι που παθαίνουν υπερκόπωση από τα δωδεκάωρα δουλειάς, που ζουν σε άθλια καταλύματα τέσσερις μαζί, χωρίς ρεπό που τους βάζουν όμως πλασματικά αφού οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανύπαρκτες.

Η εικόνα αυτή περιγράφεται μονότονα κάθε καλοκαίρι τέτοια εποχή από ρεπορτάζ σε περιοχές μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης και καταγγέλλονται από τα σωματεία των εργαζομένων. Όπως και φέτος όπου ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό Γιώργος Χότζογλου στο Βήμα την επαναλαμβάνει χωρίς μεγάλες διαφορές από πέρσι: «Η κατάσταση, για ακόμη μία χρονιά, είναι τραγική. Από την περίοδο του Πάσχα και έπειτα μιλάμε για απίστευτη εντατικοποίηση της δουλειάς λόγω της έλλειψης προσωπικού και για καταστρατήγηση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, που έχει κηρυχθεί υποχρεωτική, αλλά και της εργατικής νομοθεσίας, λόγω της απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών». Στο ίδιο ρεπορτάζ εργαζόμενος που εργάστηκε το καλοκαίρι του 2022 στη Μύκονο περιγράφει τι βίωσε: «Μέναμε τέσσερα άτομα, ο ένας πάνω στον άλλον, σε ένα μικρό σπίτι με δύο δωμάτια και μοιραζόμασταν τα πάντα. Στις αρχές είχα δύο ρεπό την εβδομάδα. Στη συνέχεια είχα 10ωρα χωρίς ρεπό. Μάλιστα, μας κρατούσαν ένα ποσό από το ροκάματο για το σπίτι, ενώ στην κορύφωση της σεζόν ζήτησαν πίσω ένα μέρος του μισθού».

Γιώργος Χότζογλου: Παραιτήσεις 5.000 εργαζομένων στον Τουρισμό - Μακάρι να μην γίνουμε ρεζίλι διεθνώς #Kontra24 με την Αναστασία Γιάμαλη @AGiamali https://t.co/MgVZOVIaM0

— Kontra Channel ; (@KontraChannel) 8 Ιουνίου 2022

Με τέτοιες συνθήκες εργασιακής γαλέρας με τις περισσότερες και μεγαλύτερες ρυθμίσεις των εργοδοτών που φτάνουν ακόμα μέχρι και την επιβολή ρήτρας 5,000 ευρώ στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αποχωρούν πριν από το τέλος της σεζόν είναι απολύτως φυσιολογικό να αφαιρεθούν οι νέοι εργαζόμενοι από τον τουρισμό με αποτέλεσμα για ακόμα ένα χρονιά να υπάρχουν χιλιάδες κενά.

Σύμφωνα με το  Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων,  πάνω από 60.000 θέσεις εργασίας στα ξενοδοχεία έμειναν ακάλυπτες την περσινή χρονιά, με τον αριθμό τους να εκτιναχθεί το 2023, όταν μόνο τον μήνα Μάιο έφτασαν στη χώρα μας 2,5 εκατομμύρια τουρίστες, αύξηση σε σχέση με πέρσι κατά 23% και 11% παραπάνω ακόμα και από το 2019. Αντιλαμβάνεται κανείς τι συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης επιβάλλονται στους εργαζόμενους. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνουν τα  σωματεία των εργαζομένων υπάρχει μείωση κατά 25% των αιτήσεων επαναπροσλήψεων σε σχέση με το 2022. Αυτό παγιώνει τις θέσεις στα περσινά επίπεδα, με αυξητικές τάσεις εκτιμά ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό υπενθυμίζοντας ότι ο κλάδος του 2019 περίπου 20 άτομα απασχολούσε 160,000. 112.000.

Η για να αντιμετωπίσει την κατάσταση προεκλογικά ψήφισε εσπευσμένα τον Απρίλη τον νόμο 5038 που επιτρέπει την εισαγωγή 100.000 εργαζομένων από τρίτες για να καλύψουν κενά σε θέσεις που υπάρχουν σε ξενοδοχεία, στην εστίαση, σε συγκεκριμένες θέσεις της κυβέρνησης π.χ. λάντζα, καμαριέρες, σερβιτόροι κ.λπ. Οι ξενοδόχοι μάλιστα, υποδεικνύονται ως κατάλληλες χώρες προέλευσης των εργαζομένων από την Αίγυπτο, το Μπαγκλαντές, το Κατάρ, την Ινδία…

 

Πρόεδρος διευθυντών ξενοδοχείων Κρήτης: “Μονόδρομος η εισαγωγή εργαζομένων από τρίτες χώρες” (άκουσέ το) https://t.co/LFb4zkcOuQ pic.twitter.com/RMd789xuMS

— fonien.gr (@foniengr) 30 Μαρτίου 2023

Οι δηλώσεις αυτές εμφανίζουν μια νέα πραγματικότητα στους εργαζόμενους στον κλάδο. Γιατί αντιλαμβάνεται κανείς ότι παρά τις εξαγγελίες του Χατζηδάκη και του προέδρου των Ξενοδόχων πώς θα αμείβονται σύμφωνα με τις συμβάσεις, αυτό στην πράξη δεν θα γίνει ούτε στο ελάχιστο όταν:

• σε πολλές περιπτώσεις οι ξενοδόχοι αξιοποιούν τη δυνατότητα της μη υποχρεωτικότητας των συμβάσεων που τους δίνουν οι νόμοι των Βρούτση – Αχτσιόγλου,

• Το ΣΣΕ εφαρμόζεται σε μόλις 200 ξενοδοχειακές μονάδες σε σύνολο 10.000, αρνούμενοι να δώσουν ακόμα και αυτά τα 911 ευρώ της ΣΣΕ,

• εφαρμόζονται 14 μορφές ελαστικής εργασίας με αμοιβές που δεν ξεπερνούσαν τα 500 ευρώ παρά την τεράστια έκπτωση των κερδών τους, τις επενδύσεις και τη μεγάλη αύξηση των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια,

• Ακόμα και η πρόσφατη σύμβαση που υπογράφηκε που προβλέπει αυξήσεις 10,5 % σε δύο δόσεις, 5,5 % για το 2023 και 5% για το 2024 πέρα ​​από το γεγονός ότι έχει ήδη εξαφανιστεί όταν ο πληθωρισμός τρέχει με 7,5% αμφίβολο αν τελικά θα γίνει υποχρεωτική για το σύνολο του κλάδου , αφού για να γίνει αυτό θα πρέπει να συγκεντρωθεί από τον Υπουργό Εργασίας του ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας), που θα εξετάσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, δηλαδή ότι οι εργοδοτικές οργανώσεις δεν εκπροσωπούν. το 51% του συνόλου των εργαζομένων. Δηλαδή οι 40000 εργαζόμενοι σε εστίαση και ξενοδοχεία θα εξαρτώνται από το αν θα συμφωνήσουν οι μεγάλες εργοδοτικές οργανώσεις για την υποχρεωτικότητα σε όλο τον κλάδο.

Αν θύματα αυτών των πρακτικών της εργοδοσίας πέφτουν καθημερινά οι εργαζόμενοι, μπορεί κανείς να φανταστεί σε ποιο βαθμό όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται για τους ξένους εργάτες από τις προαναφερόμενες χώρες. Όλοι οι Ξενοδόχοι επιδιώκουν ακόμα πιο φτηνά εργατικά χέρια από αυτά των Ελλήνων εργαζομένων στοχεύοντας στην ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας για Έλληνες και ξένους εργαζόμενους. Αυτή είναι η πραγματικότητα ενώ το κεφάλαιο προφασίζεται πρόβλημα της έλλειψης εργαζομένων για την υπερεκμετάλλευση και διαιώνιση του καθεστώτος της γαλέρας.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και την εστίαση καλούνται να δώσουν μια διπλή μάχη. Τη μάχη για τα δικαιώματα των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών εργαζομένων. Μια μάχη που πρέπει να συμπεριλάβει στα πυρήνα των διεκδικήσεων τη νομιμοποίησή τους και τα ίσα δικαιώματα. Αυτή η μάχη μπορεί να κερδηθεί όταν δίνεται με όρους αλληλεγγύης και συνείδησης των κοινών συλλογικών και ταξικών συμφερόντων.

πηγη: kommon.gr