Το κυβερνητικό αφήγημα που προβάλλεται εκτενώς από το ΜΜΕ σχετικά με την επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ και τη συνάντησή του με τον «πλανητάρχη» Τραμπ  περιγράφει μια επαφή μεταξύ δύο ισότιμων «εταίρων» και «συμμάχων».  Κάποιοι μάλιστα «δημοσιογράφοι» που μεταφέρουν αμάσητη τη «γραμμή» του Μαξίμου έγραψαν ότι ο Τσίπρας πήγε στην Ουάσιγκτον με αιτήματα και περιμένει να ακούσει τα ανταλλάγματα που προσφέρουν οι Αμερικανοί. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι κάπως διαφορετική και ανησυχητική:

1.Ο Τσίπρας κλήθηκε στην Ουάσιγκτον: Ο πρωθυπουργός δεν πήγε στην Ουάσιγκτον για να υποβάλλει κάποιο αίτημα, ούτε γιατί ο Τραμπ θέλησε να τον γνωρίσει. Ο Αλέξης Τσίπρας κλήθηκε στην Ουάσιγκτον για να επισφραγιστεί η ικανοποίηση των αμερικανικών αιτημάτων τα οποία εδώ και αρκετούς μήνες έχουν επεξεργαστεί και διατυπωθεί από αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες  σε επαφές τους με την ελληνική κυβέρνηση. Το προφανές (και ίσως μοναδικό) αντάλλαγμα που θα λάβει ο Αλέξης Τσίπρας για την ικανοποίηση των αμερικανικών απαιτήσεων είναι η φωτογραφία του με τον πλανητάρχη.

2. Αυτοί που έχουν αιτήματα (απαιτήσεις) είναι οι Αμερικανοί: Οι αμερικανικές απαιτήσεις από τη «σύμμαχο» Ελλάδα εξειδικεύονται εξ αιτίας της αποσταθεροποίησης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Μετά την αποτυχία τους να ανατρέψουν τον Ερντογάν οι Αμερικανοί εργάζονται πυρετωδώς για να προετοιμάσουν την αναδιάταξη των  στρατιωτικών τους  δυνάμεών ώστε να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν ακόμη και την κατάρρευση των σχέσεών τους με την Τουρκία. Αυτό πρακτικά σημαίνει:

• Διεύρυνση των διμερών ελληνοαμερικανικών στρατιωτικών συμφωνιών
• Διεύρυνση (και διαιώνιση) των ελληνικών εξυπηρετήσεων στις αμερικανικές δυνάμεις στη Σούδα
• Παραχώρηση διευκολύνσεων χρήσης άλλων ελληνικών εγκαταστάσεων σε αεροδρόμια (πχ Ανδραβίδα για στάθμευση μοίρας Μη Επανδρωμένων Βομβαρδιστικών) και λιμάνια
• Δημιουργία (πιθανότατα στο ναυπηγείο της Σύρου) ναυπηγοεπισκευαστικής υποδομής για τις ανάγκες του αμερικανικού στόλου

3.Αυτός που παρακαλεί για κάποιο αντάλλαγμα είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός: Αυτός που, στην προκειμένη περίπτωση, καλείται να ικανοποιήσει τις αμερικανικές απαιτήσεις, προφανώς είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός και το ερώτημα είναι, «για πιο αντάλλαγμα»;

Για να τοποθετήσει κάποιος αυτήν την ελληνοαμερικανική επαφή κορυφής αλλά και γενικότερα τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις  στην πραγματική τους  βάση θα πρέπει να  παραδεχτεί ότι:

• η Ελλάδα ως μια κατεστραμμένη οικονομικά χώρα και με ένα πολιτικό σύστημα που αναζητά την έξωθεν προστασία έχει ελάχιστα περιθώρια διαπραγμάτευσης απέναντι στις ΗΠΑ
• Οι ΗΠΑ , ειδικά σε χώρες μηδαμινής ισχύος όπως η Ελλάδα συμπεριφέρονται όπως οι αυτοκρατορίες στους υποτελείς τους.

   Με άλλα λόγια η Ουάσιγκτον θα προσφέρει στον Αλέξη Τσίπρα υποσχέσεις προστασίας έναντι «εξωτερικών κινδύνων» και υποστήριξης για την οικονομική ανόρθωση της χώρας. Έναντι αυτών των υποσχέσεων η ελληνική κυβέρνηση θα αναλάβει  δεσμεύσεις συμμόρφωσης με την αμερικανική ατζέντα. Αυτό για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σημαίνει προβλήματα με:

• Τη Ρωσία (πάγο στην ενεργειακή συνεργασία)
• Την Κίνα (φρένο στην οικονομική διείσδυση προς όφελος άλλων, αρεστών στις ΗΠΑ)
• (επιπρόσθετα) με την Τουρκία (η αμερικανοτουρκική ένταση μπορεί να πυροδοτήσει τα χρονίζοντα ελληνοτουρκικά προβλήματα)
• Το Ιράν (η εκ νέου στοχοποίηση της Τεχεράνης από τον Τραμπ υπονομεύει τις μεγάλες δυνατότητες ελληνοιρανικής συνεργασίας η οποία έχει δρομολογηθεί)
• Την Γερμανία. (δεδομένη η δυσφορία του Βερολίνου, καθώς θεωρεί ότι «πληρώνει» την Ελλάδα και ως εκ τούτου έχει τον πρώτο λόγο για την διαχείριση του ελληνικού «οικοπέδου»

   Υ.Γ. Μετά την  επίσκεψη  Τσίπρα στο Οβαλ γραφείο και τα ωραία λόγια που θα ακουστούν θα χρειαστεί κάποιος χρόνος μέχρι να γίνει σαφές πόσο ακριβά πουλάνε οι Αμερικανοί μια φωτογραφία στο Λευκό Οίκο