OI ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΤΟΥΝ ΔΡΑΣΤΙΚΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ!

Από τότε που η Ελλάδα τέθηκε κάτω από τη μνημονιακή μπότα, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις έβλεπαν να έρχεται από στιγμή σε στιγμή η ανάπτυξη στη χώρα και η βελτίωση της ζωής των πολιτών.  

Όλες αυτές οι υποσχέσεις αποδεικνύοντο όνειρα θερινής νυκτός.  

Την ανάπτυξη βλέπει να έρχεται και η νεομνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα.  

Και, όμως, την ίδια ώρα, η αγορά πνίγεται και βουλιάζει.Ο τζίρος του λιανεμπορίου γνωρίζει δραστική πτώση, ενώ περιορίζονται και οι αγορές τροφίμων.  

Σύμφωνα με άλλες μελέτες, κάθε μέρα 100 καταστήματα βάζουν λουκέτο στη χώρα.  

Αυτή η κατάσταση στις αγορές της χώρας δεν δείχνει ανάπτυξη. Δείχνει απελπισία και ύφεση και μάλλον βαθιά ύφεση.  

Τα μνημόνια είναι όλα τα ίδια. Τα μνημόνια δεν είναι η λύση. Είναι ο ορισμός του αδιεξόδου.  

Διαβάζω με απορία ότι ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κούλογλου ζητάει αποζημίωση από την Κομισιόν για το πρώτο μνημόνιο.  

Θα ζητήσει αποζημίωση και για το τρίτο;  

Αντί ο Κούλογλου να υποτιμά τη νοημοσύνη μας και να περιορίζεται στο να ζητάει αποζημίωση από την Κομισιόν, θα έπρεπε να ζητήσει από την κυβέρνηση του να εγκαταλείψει το τρίτο μνημόνιο και όλα τα μνημόνια.  

Το παρανοϊκό, όμως, είναι ότι τόσο ο Κούλογλου όσο και κυρίως η κυβέρνηση υποστηρίζουν πια με φανατισμό τα μνημόνια και όχι ''ως αναγκαίο'' κακό αλλά ως τη μόνη συνταγή για το μέλλον!!!  

Κ.Μ

Κάθετη πτώση σημείωσε ο τζίρος του λιανεμπορίου τον Μάιο του 2016, υποχωρώντας κατά 8% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2015. Από τα διαχρονικά, μάλιστα, στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑ) προκύπτει ότι ο φετινός Μάιος ήταν ο χειρότερος τουλάχιστον από το 2010, οπότε αναθεωρήθηκαν για τελευταία φορά οι σχετικοί δείκτες.  

Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στην αγορά είναι ότι πτώση παρατηρείται στον τζίρο όλων των κατηγοριών καταστημάτων, με τη μεγαλύτερη, τόσο σε αξία όσο και σε όγκο, να παρατηρείται στις πωλήσεις καυσίμων και τροφίμων. Η υψηλή ανεργία, η λιτότητα και οι μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις, μέσω της αύξησης άμεσων και έμμεσων φόρων, επιδρούν εξαιρετικώς αρνητικά στην κατανάλωση και κατά συνέπεια στον λιανεμπόριο.  

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο δείκτης κύκλου εργασιών στο λιανεμπόριο υποχώρησε τον Μάιο του 2016 κατά 8% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2015. Η μείωση αυτή προήλθε κυρίως από την υποχώρηση του κύκλου εργασιών κατά 16,7% στα πρατήρια καυσίμων, κατά 7,25% στα μεγάλα καταστήματα τροφίμων (σούπερ – μάρκετ), κατά 5,6% στα καταστήματα πώλησης ειδών ένδυσης – υπόδησης, κατά 4,7% στα βιβλιοχαρτοπωλεία και κατά 2,8% στα φαρμακεία, τα οποία πωλούν, βεβαίως, και καλλυντικά. Μεγάλη υποχώρηση παρουσιάζουν οι πωλήσεις και στα μεμονωμένα καταστήματα τροφίμων (κρεοπωλεία, μανάβικα κλπ) κατά 7,4% τον Μάιο του 2016 σε σύγκριση με τον Μάιο του 2015.  

Εξόχως απογοητευτικά είναι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και σε ό,τι αφορά τον όγκο των πωλήσεων. Ο δείκτης του όγκου των πωλήσεων στο λιανεμπόριο (κύκλος εργασιών σε σταθερές τιμές) υποχώρησε κατά 6,4% τον Μάιο του 2016 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα. Η κατηγορία καυσίμων και λιπαντικών αυτοκινήτων καταγράφει επίσης της μεγαλύτερη πτώση σε ετήσια βάση, 7.1%, ενώ αξιοσημείωτη είναι η υποχώρηση του όγκου των πωλήσεων στα σούπερ μάρκετ (κατά 6,2%) στα καταστήματα ειδών και υπόδησης (6,8%), όπως επίσης και στα μεμονωμένα καταστήματα τροφίμων (επίσης κατά 6,8%). Η συρρίκνωση του τζίρου στο λιανεμπόριο η οποία παρατηρείται τον Μάιο είναι τόσο μεγάλη που δεν εξηγείται από τη εποχικότητα, με την έννοια ότι οι πωλήσεις ήταν αναμενόμενο να είναι ελαφρώς μειωμένες τον φετινό Μάιο, καθώς η πρώτη βδομάδα του Πάσχα, η κατανάλωση είθισται να είναι ελαφρώς μειωμένη, διότι οι καταναλωτές έχουν προβεί πριν σε αρκετές δαπάνες για την αγορά τροφίμων, ρούχων και παπουτσιών, αλλά και για τις μετακινήσεις τους.  

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ  

Αυτό που φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την κατανάλωση, ειδικά στην κατηγορία τροφίμων, είναι οι φορολογικές επιβαρύνσεις. Όπως επισημαίνουν παράγοντες του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων, οι καταναλωτές, από τα τέλη του περσινού Ιουλίου, οπότε μια σειρά τροφίμων τα οποία πρώτα υπαγόταν στον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13% επιβαρύνθηκαν με συντελεστή ΦΠΑ 23% (από 1/6/2016 ο ΦΠΑ έχει αυξηθεί στον 24%), έχουν περιορίσει τις αγορές τους.  

Στην πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος: η αύξηση του ΦΠΑ σε συνδυασμό με τη μείωση της κατανάλωσης οδηγεί αρκετούς λιανέμπορους στην αύξηση των τιμών των προϊόντων, σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσουν τις απώλειες, επιδεινώνοντας όμως, έτσι ακόμη περισσότερο την κατάσταση για μεγάλη μερίδα καταναλωτών αλλά και για τον ίδιο τον τζίρο των καταστημάτων τους.

Στη συνέχεια, η Iskra παραθέτει ένα ενδιαφέρον άρθρο του Δάνη Παπαβασιλείου, που δημοσιεύθηκε στο  Imerodromos.gr, με τίτλο ''O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ'', το οποίο αναφέρεται στις χιλάδες επιχειρήσεις που έκλεισαν, λόγω των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 6 χρόνια:

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ*

Του ΔΑΝΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*

Σοκ προκαλούν στην αγορά τα στοιχεία για τα «λουκέτα» που μπήκαν στις επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται όμως ότι αυτή η καταστροφική πορεία θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, οδηγώντας σε μια δραματική μείωση του αριθμού των μικρομεσαίων επαγγελματοβιοτεχνών και εμπόρων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα τελευταία επτά χρόνια, πάνω από 100 επιχειρήσεις κλείνουν κάθε εργάσιμη ημέρα!

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής σημειώνεται ότι στο διάστημα 2008- 2015 έκλεισαν 244.712επιχειρήσεις.(1)

Συγκεκριμένα ο συνολικός αριθμός των επιχειρήσεων το 2008 ήταν 858.685, ενώ στα τέλη του 2015 είχαν απομείνει 613.973.

Όμως, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα αφού στον αριθμό των επιχειρήσεων που έκλεισαν θα πρέπει να προστεθούν μερικές δεκάδες χιλιάδες που έκλεισαν στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2016.

Συνέπεια των δραματικών εξελίξεων στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ήταν η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας αφού υπολογίζεται ότι με τα «λουκέτα» χάθηκαν842.670 θέσεις εργασίας.

Όπως προκύπτει, μέχρι τώρα, με κάθε «λουκέτο» χανόντουσαν 3,4 θέσεις εργασίας. Δηλαδή στην πλειοψηφία τους ήταν επιχειρήσεις μικρές, ατομικές, ή με 2- 3 εργαζόμενους.

Τώρα όμως που αρχίζουν να κλείνουν επιχειρήσεις μεγαλύτερες και με πολλαπλάσιο αριθμό εργαζομένων («Μαρινόπουλος» με 12.500 εργαζόμενους, «Ηλεκτρονική» με 585 εργαζόμενους), ο αριθμός των ανέργων αναμένεται να αυξηθεί κατακόρυφα.

Μέσα σε επτά χρόνια «χάθηκε» το 28,5% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα! Ένα πραγματικό πογκρόμ. Και έπεται συνέχεια.

Για το μέγεθος της ζημιάς από την εξέλιξη αυτή, μπορούμε να πούμε ότι με το μαζικό κλείσιμο των επιχειρήσεων (μικρομεσαίων και μεγαλύτερων), χάθηκαν 30,31 δις. ευρώ προϊόντος από την εθνική οικονομία, δηλαδή το 17% του ΑΕΠ!

Η καταβαράθρωση της ζήτησης, που οφείλεται στη δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών στρωμάτων, είναι ασφαλώς η κύρια αιτία τηςκαταστροφής των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όμως, σημαντικό ρόλο παίζει και η τεράστια αύξηση των φόρων, άμεσων και έμμεσων, που οδήγησε και οδηγεί δεκάδες χιλιάδες επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους στην απόγνωση. Στους δύο αυτούς λόγους έρχεται να προστεθεί και το κλείσιμο της κάνουλας του τραπεζικού δανεισμού, αφού οι τράπεζες (παρά τις ανακεφαλαιοποιήσεις) αρνούνται να χορηγήσουν δάνεια στις επιχειρήσεις.

Τα παραπάνω περιγράφουν τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όμως, το πογκρόμ που υφίστανται δεν οφείλεται μόνο στα μνημόνια. Η συρρίκνωση των μεσαίων στρωμάτων είναι ένας στρατηγικός στόχος του μονοπωλιακού κεφαλαίου, που περιλαμβάνεται σε σωρεία αποφάσεων και εκθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, για την Ελλάδα υπάρχει πλήθος αναφορών τόσο στον «υπερεπαγγελματισμό», δηλαδή το ιδιαίτερα μεγάλο στρώμα των αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών, όσο και στο υψηλό ποσοστό του αγροτικού τομέα στο σύνολο της οικονομίας.

Έτσι, η Ε.Ε σε αγαστή συνεργασία με τις ελληνικές κυβερνήσεις βρήκαν στην τελευταία κρίση την ευκαιρία για να επενδύσουν σ΄ αυτήν και το πάγιο σχέδιο τους για τησυρρίκνωση των μικρομεσαίων στρωμάτων στην πόλη και το χωριό προς όφελος των πολυεθνικών που καρπώνονται το μερίδιο της αγοράς, ή της αγροτικής εκμετάλλευσης, που αφήνουν πίσω τους οι κατεστραμμένοι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και αγρότες.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί και τις προϋποθέσεις για την προσέγγιση των μικρομεσαίων, που υφίστανται αυτή τη βίαιη προλεταριοποίηση, με την εργατική τάξη, κατ΄ αρχήν για την απόκρουση των συνεπειών της μνημονιακής πολιτικής αλλά και στην προοπτική μιας αντιμονοπωλιακής, δημοκρατικής κοινωνικής συμμαχίας.Απαραίτητης όχι μόνο για την έξοδο από την κρίση, αλλά και για μια πορεία ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού.

*Ο τίτλος «Ο θάνατος του εμποράκου» είναι δανεισμένος από το ομότιτλο θεατρικό έργο του Άρθουρ Μίλερ. Έργο-κόλαφος ενάντια στην υλιστική κοινωνία και στη βάναυση, χωρίς ηθικές αναστολές λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, ο «Θάνατος του Εμποράκου» αποτελεί όχι μόνο ένα κορυφαίο δείγμα του πολιτικού ρεαλισμού του Άρθουρ Μίλλερ αλλά και ένα διαχρονικό σχόλιο για τη διάψευση του αμερικανικού ονείρου και τη συνυπευθυνότητα όσων το συντηρούν χωρίς να αντιλαμβάνονται τις στρεβλώσεις του.

(1) Τα στοιχεία δημοσιεύθηκαν στην «Καθημερινή» στις 4 Ιουλίου 2016.

**Πηγή:imerodromos.gr