Σήμερα: 25/09/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

deh.jpg

Το ποσοστό του Δημοσίου στην επιχείρηση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 33% από το 51% που είναι σήμερα, μετά την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.

Σταθερά στον δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων βαδίζει η χώρα, απόρροια των πολιτικών που ακολουθεί με... συνέπεια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας

Σήμερα, η ΔΕΗ, με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση, ενημέρωσε ότι προχωρά σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ύψους 750 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το Δημόσιο –το οποίο μέχρι στιγμής κατέχει το 51% των μετοχών της επιχείρησης– πρόκειται να μειώσει τη συμμετοχή του σε μειοψηφικό ποσοστό, όπως έκανε γνωστό το Υπερταμείο.

Συγκεκριμένα, σε σχετική ανακοίνωση το Υπερταμείο (που κατέχει το 34% των μετοχών) και το ΤΑΙΠΕΔ (έχει το 17%) δήλωσαν μεν ότι στηρίζουν πλήρως το στρατηγικό πλάνο και το όραμα της διοίκησης της ΔΕΗ, σημείωσαν ωστόσο ότι «θα εξετάσουν –σύμφωνα με τον καταστατικό τους σκοπό– με βάση τους κανόνες της αγοράς και με τη συνδρομή εξωτερικού συμβούλου, τη μείωση της συμμετοχής τους σε μειοψηφικό ποσοστό καθοριστικής σημασίας (blocking minority), με απώτερο σκοπό να αυξηθεί η ελεύθερη διασπορά στο μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ και να τοποθετηθούν ιδιώτες θεσμικοί επενδυτές...».

Συνεπώς, το ποσοστό του Δημοσίου στην επιχείρηση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 33%.Η οριστική έγκριση θα δοθεί από την έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων.

Στο μεταξύ, το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης, προχώρησε στην ανακήρυξη της Spear WTE Investments Sarl, μέλους του Macquarie Infrastructure and Real Assets Group (MIRA), ως προτιμητέου επενδυτή για την πώληση του 49% των μετοχών του ΔΕΔΔΗΕ.

Οριστική απόφαση αναμένεται να ληφθεί από τη γενική συνέλευση των μετόχων, που προγραμματίζεται για τις 19 Οκτωβρίου 2021, η οποία αναμένεται να λάβει απόφαση και για την απόσχιση του κλάδου του δικτύου διανομής της ΔΕΗ και την εισφορά του στη ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. Υπενθυμίζεται ότι η Spear κατέθεσε προσφορά ύψους 2,116 δισ. ευρώ (περιλαμβάνει ανάληψη χρέους ύψους 804 εκατ.).

Το επενδυτικό πρόγραμμα

Σύμφωνα με τη ΔΕΗ, τα κεφάλαια που θα αντληθούν από την ΑΜΚ (η οποία θα ολοκληρωθεί έως τις αρχές Νοεμβρίου) προορίζονται για ενίσχυση του επενδυτικού προγράμματος, το οποίο αυξάνεται στα 8,4 δισ. ευρώ μέχρι το 2026, με στόχο:

• 9,1 γιγαβάτ εγκατεστημένης ισχύος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων των Υδροηλεκτρικών Σταθμών), η οποία μεταφράζεται σε στόχο για λειτουργικά κέρδη ύψους 1,7 δισ. ευρώ,

• τη διερεύνηση της επιλεκτικής και λελογισμένης επέκτασής της σε γειτονικές αγορές στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, προκειμένου να επωφεληθεί από ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή,

• την αυξημένη ευελιξία σε στρατηγικό και λειτουργικό επίπεδο μέσω μιας πιο αποτελεσματικής και βιώσιμης κεφαλαιακής δομής.

Σε ό,τι αφορά τους υφιστάμενους μετόχους η απόφαση του ΔΣ προβλέπει ότι: «Η Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου προτείνεται να γίνει με αποκλεισμό του δικαιώματος προτίμησης, εντούτοις προτείνεται να δύναται να ισχύσει ένας μηχανισμός κατά προτεραιότητα κατανομής για τη διάθεση των Νέων Μετοχών στους υφιστάμενους μετόχους της Εταιρείας που θα συμμετάσχουν στη Συνδυασμένη Προσφορά».

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Ετικέτες

efood-κινητοποίηση.jpg

Η απόπειρα της efood να μετατρέψει συμβάσεις εργασίας σε συμβάσεις αμοιβής με το κομμάτι θα ήταν η καλύτερη ευκαιρία για να αναδειχθεί η ρηχότητα, η ιδιοτέλεια και ο κυνισμός που διακρίνουν την ελληνική άρχουσα τάξη. 

Θα ήταν, αλλά δεν είναι, γιατί η στρατιά πληρωμένων πιστολιών των ΜΜΕ που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, βάλθηκε να αποκαταστήσει – πιθανά με το αζημίωτο – το τρωθέν κύρος της εταιρείας. Αντί να θέσει επί τάπητος το τι και γιατί έγινε, πασχίζει να συσκοτίσει τις αιτίες και τις συνθήκες που επικρατούν πραγματικά στην ελληνική αγορά εργασίας. Και ο πολιτικός κόσμος της χώρας, ενωμένος στην εμπέδωση των μεσαιωνικών εργασιακών σχέσεων της Gig Economy, επιχειρεί να αντιμεταθέσει την ευθύνη και να αποφύγει το κόστος. 

Η άτακτη υποχώρηση της εταιρείας όπως εκφράστηκε με την ανακοίνωση μετατροπής όλων των συμβάσεων σε αορίστου, με αναγνώριση προϋπηρεσίας, αφήνει έκθετους όλους όσους έσπευσαν τις προηγούμενες μέρες να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Όσους υποστήριξαν ότι ο νόμος Χατζηδάκη αλλά και ο ασφαλιστικός νόμος του 2020 είναι άσχετοι με τη συγκεκριμένη απαίτηση της εταιρείας, αλλά και όσους κρύφτηκαν πίσω από τον νόμο Χατζηδάκη για να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες και κυβερνητικά πεπραγμένα (νόμος Κατρούγκαλου, επιδότηση εργοδοσίας που απασχολούσε εργαζόμενους με μπλοκάκια κλπ).

Η δουλειά με το κομμάτι, το μπλοκάκι και η μετατροπή του εργαζόμενου σε “συνεργάτη” δεν είναι κατορθώματα της τελευταίας διετίας. Είναι διακομματική και διαχρονική η πολιτική ευθύνη για τα καθεστώτα γαλέρας που στήθηκαν στους εργασιακούς χώρους, για τους καταναγκασμούς, τις απειλές, τις αυθαιρεσίες. 

Η συγκεκριμένη εταιρεία, έχοντας (λόγω πανδημίας) κέρδη πέρα από κάθε προσδοκία, εκβίασε τους διανομείς της, υπό την απειλή της απόλυσης, να αποδεχτούν το καθεστώς του freelancer. Εκβίασε αυτούς που ήταν από τους εργαζόμενους της “πρώτης γραμμής του μετώπου” κατά τη διάρκεια του λοκντάουν, έχοντας μάλιστα πρωταγωνιστήσει στα σχετικά σποτ της Πολιτικής Προστασίας, προκαλώντας την εύλογη συμπάθεια και υποστήριξη της κοινωνίας. Ήρωες τότε, αναλώσιμοι σήμερα. 

Υπό φυσιολογικές συνθήκες και σκεπτόμενοι λογικά, η έκρηξη κερδών των εταιρειών διανομής λόγω πανδημίας, θα είχε τα εξής αποτελέσματα για τους εργαζόμενους: Μοίρασμα μικρού έστω μέρους των κερδών με αύξηση μισθών και παροχών, καλύτερες συνθήκες εργασίας, περισσότερη ασφάλεια και προστασία. Σε πολιτικό και κυβερνητικό επίπεδο θα περίμενε κανείς νόμους και αποφάσεις που θα τους προστάτευαν, θα τους ενίσχυαν, θα τους επιβράβευαν. 

Όμως, η Ελλάδα της επιχειρηματικότητας, η Ελλάδα που σκούζει ενάντια στο σοβιετικό μοντέλο και τα κομμουνιστικά κατάλοιπα, η Ελλάδα που θεωρεί τα κοινωνικά δικαιώματα εμπόδιο στην κερδοφορία των αργόσχολων της πλατείας Κολωνακίου, η Ελλάδα της κούφιας καινοτομίας, η Ελλάδα που κυβερνάται από τους αυτοανακηρυχθέντες άριστους γόνους πλουσίων και ισχυρών, δεν έχει τέτοια κολλήματα με τις φυσιολογικές συνθήκες και τη λογική. 

Το εντελώς αντίθετο.

Σημειώνοντας αύξηση τζίρου 50% και έχοντας καθαρά κέρδη πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία αποδόθηκαν στους ιδιοκτήτες της, η εταιρεία έδωσε σπάνιο ρεσιτάλ εργοδοτικής απληστίας και σκατοψυχιάς. Τη χρονιά που κέρδισε περισσότερα από όσα θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί, επιχείρησε να μειώσει περαιτέρω το εργοδοτικό κόστος, βαφτίζοντας τους εργαζόμενους του λειψού μεροκάματου, “συνεργάτες”.

Και αν την αχόρταγη για περισσότερα κέρδη, υπερ-κερδοφόρα εταιρεία, την περιμέναμε, γιατί κανείς πλούσιος δεν θα αφήσει την ευκαιρία να γίνει ακόμα πλουσιότερος πατώντας στο λαιμό του αδύναμου, τι ακριβώς έκανε η κυβέρνηση;

Επιβράβευσε με τον ασφαλιστικό νόμο του 2020 την αήθη πρακτική των εταιρειών να βαφτίζουν την εξαρτημένη εργασία παροχή έργου και να μετατρέπουν τον σταθερό μισθό σε πληρωμή με το κομμάτι. Μειώνοντας τις εισφορές, ενίσχυσε την αυτοαπασχόληση, τιμώρησε τη μισθωτή εργασία, έδωσε κίνητρο για προσλήψεις με μπλοκάκι και πληρωμή με το κομμάτι, έστησε αντικίνητρο για συμβάσεις εργασίας. 

Τάχθηκε δηλαδή με τη μεριά του επιχειρηματικού συρφετού που επιδίωκε να μην πληρώνει εργοδοτικές εισφορές και να απαλλαγεί από το κόστος που του προκαλούσαν οι άδειες, οι μητρότητες, οι ασθένειες, οι κανόνες υγειινής και ασφάλειας και οι λοιπές εφευρέσεις του εικοστού αιώνα που στέκουν εμπόδιο στην αριστεία και στην καινοτομία. 

Και με τον εργασιακό νόμο του 2021, επικύρωσε και νομιμοποίησε την παράνομη πρακτική των εταιρειών ντελίβερι να απασχολούν διανομείς ως συνεργάτες. Η Wolt δούλευε έτσι από την αρχή, η e-food επιχείρησε να το κάνει, αλλά σκόνταψε πάνω στη θηριώδη απληστία της και μετά την κοινωνική κατακραυγή, δεν είχε άλλη επιλογή από την άτακτη υποχώρηση. 

Έχουμε δηλαδή έναν πολιτικό κόσμο (γιατί η ευθύνη δεν αφορά μόνο αυτή την κυβέρνηση αλλά και τις προηγούμενες) που κυνικά και ξεδιάντροπα, αντί να πάρει το μέρος του αδύναμου παίρνει διαρκώς το μέρος του ισχυρού. 

Η e-food και η ιδιοκτησία της πλήρωσε την πλεονεξία, την ασυδοσία και τη σκατοψυχιά που χαρακτηρίζουν την ελληνική επιχειρηματική τάξη. 

Την τάξη που με μοναδικά προσόντα το κεφάλαιο που κληρονόμησε και το πολιτικό προσωπικό που την προστατεύει σκανδαλωδώς και με κάθε τρόπο, αρμέγει την κοινωνία, λεηλατεί τα δημόσια ταμεία, σιτίζεται πλούσια από τον κρατικό κορβανά, καταπίνει επιδοτήσεις και ΕΣΠΑ πιο γρήγορα και από τη σκιά της.

Αυτή η επιχειρηματική τάξη της αρπαχτής, της εξαγορασμένης αριστείας και της κληρονομημένης υπεροχής, έφαγε σήμερα, με την υποχώρηση της e-food, ένα ηχηρό χαστούκι. 

Δεν θα σταματήσει φυσικά να είναι άπληστη, αχόρταγη, εκδικητική, αηδής και αήθης.

Αλλά το χαστούκι αυτό μπορεί να κάνει την πλευρά της ζωντανής εργασίας να πιστέψει λίγο περισσότερο στις δικές της δυνάμεις.

Πάσχος Λαζαρίδης

Αρθρογραφεί στο antapocrisis για θέματα πολιτικής επικαιρότητας και Αριστεράς.

ΠΗΓΗ: antapocrisis.gr

Ετικέτες

roubini_New.jpg

Όταν οι κεντρικές τράπεζες θελήσουν να αποσύρουν σταδιακά τις μη συμβατικές νομισματικές πολιτικές, δεδομένων των υψηλών επιπέδων χρέους, υπάρχει ο κίνδυνος ενός κραχ στην αγορά ομολόγων, στην πιστωτική αγορά, στη χρηματιστηριακή αγορά, στην οικονομία, τόνισε σε συνέντευξη του στο Bloomberg.

Το υποκοριστικό του ως «Dr. Doom» για τις ζοφερές προβλέψεις του βάλθηκε να επιβεβαιώσει ο Νουριέλ Ρουμπινί. Αυτή τη φορά «ξαναχτύπησε» με μια δυσοίωνη προειδοποίηση για πιθανή επανάληψη της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν στις αγορές.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Roubini Macro Associates, σε συνέντευξη του στο Bloomberg, δήλωσε ανήσυχος πως βρισκόμαστε «σε μια παγίδα χρέους».

«Όταν οι κεντρικές τράπεζες θελήσουν να αποσύρουν σταδιακά τις μη συμβατικές νομισματικές πολιτικές, δεδομένων των υψηλών επιπέδων χρέους, υπάρχει ο κίνδυνος ενός κραχ στην αγορά ομολόγων, στην πιστωτική αγορά, στη χρηματιστηριακή αγορά, στην οικονομία και συνεπώς θα βρεθούν σε αυτή την παγίδα χρέους και δεν θα είναι σε θέση να ομαλοποιήσουν τα επιτόκια» υποστήριξε, σκιαγραφώντας μια λίαν δυσοίωνη εικόνα για τις πολιτικές των κεντρικών τραπεζών και τις διεθνείς οικονομίες.

Όπως εξήγησε, η πανδημία και οι τριγμοί της παγκόσμιας οικονομίας έκριναν ως αναγκαίο εργαλείο για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος τη δρομολόγηση χαλαρών νομισματικών πολιτικών και επεκτατικών δημοσιονομικών στρατηγικών Όμως, τα αποτελέσματα έφτασαν σε ακραίο σημείο.

Υπερκύκλος χρέους

«Έχουμε εισέλθει σε έναν υπερκύκλο χρέους» επεσήμανε εξηγώντας πως και οι ίδιες οι κεντρικές τράπεζες έχουν πέσει στην παγίδα αυτή. «Λένε (οι κεντρικές τράπεζες) πως θα ομαλοποιήσουν τα επιτόκια, όμως με αυτά τα επίπεδα ιδιωτικού και δημόσιου χρέους, αν προσπαθούσαν να το κάνουν αυτό, θα σημειωνόταν κραχ στην αγορά, οικονομικό κραχ και ως εκ τούτου η πιο εύκολη επιλογή είναι η εξάλειψη της πραγματικής αξίας του ονομαστικού χρέους σε σταθερά επιτόκια με υψηλότερο πληθωρισμό» εξήγησε.

Με τον καιρό είναι αναπόφευκτο πως οι αγορές θα δουν υψηλότερα επιτόκια και χαμηλότερη ανάπτυξη και πιθανότατα συνθήκες στασιμοπληθωρισμού. Όμως, αυτό, κατά τον ίδιο, δεν τον κάνει προφήτη κακών ειδήσεων. Μάλιστα, ο ίδιος αυτοχαρακτηρίστηκε, όχι ως «Dr. Doom», αλλά ως «Dr. Realist» για τις ρεαλιστικές του απόψεις.

Κασσάνδρα και για τις αγορές

Σημειώνουμε πως τον περασμένο Μάρτιο, ο κύριος Ρουμπινί είχε έναν «καλό» λόγο και για τα χρηματιστήρια σε ένα διάστημα που οι αγορές είχαν πάρει την ανιούσα προμηνύοντας πως η φρενίτιδα στις αγορές θα ολοκληρωθεί με… πόνο.

Η Wall Street, πράγματι, τις τελευταίες ημέρες δέχεται σημαντικές πιέσεις με τον Σεπτέμβριο να αναμένεται να ολοκληρωθεί με ζημιές σε όλους τους επιμέρους δείκτες.

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες

strasburg-europarliament.jpg

Μαρία Ψαρά

Με συντριπτική πλειοψηφία πέρασε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισμα που ζητά από την Ευρ. Επιτροπή να ρυθμιστεί η αγορά εργασίας σε πλατφόρμες. Οι ευρωβουλευτές ζητούν από την Ε.Ε. φροντίσει ώστε οι εργαζόμενοι αυτοί να έχουν κανονικές διακοπές, υγειονομική περίθαλψη και βασικά εργασιακά δικαιώματα.

Σύμφωνα με τους ευρωβουλευτές, 23 εκατομμύρια άνθρωποι εργάζονται αυτήν την περίοδο για τέτοιες πλατφόρμες μεταφοράς φαγητού, ανθρώπων κ.λπ.. «Δεν πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε ως εργαζομένους δεύτερης κατηγορίας», λένε.

Τα συνδικάτα συμπληρώνουν ότι είναι σημαντικό να γίνει σωστά. «Για εμάς δεν υπάρχει τίποτα καινοτόμο στο να πληρώνονται εργαζόμενοι κάτω από τον κατώτατο μισθό, χωρίς κοινωνική προστασία και εργασιακά δικαιώματα. Και μάλιστα είναι επίσης οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από εισόδημα: πολλοί νέοι άνθρωποι που εισέρχονται στην αγορά εργασίας, αλλά και οι πιο επισφαλείς - αυτοί που έχουν δει την ανεργία για μεγάλο χρονικό διάστημα», σχολίασε ο Λούντοβιτς Βόετ, γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων.

πηγη: efsyn.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή