Σήμερα: 25/01/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

5009764_1.jpg

Μπροστά στον διασυρμό που έχουν υποστεί «οι φίλοι μας» του κομματικού συνδικαλισμού (Προεδρεία των Σωματείων ΠΕΜΕΝ – Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ) με την μεταγραφή του ηγετικού τους στελέχους επί πολλά χρόνια Λ. Μπαρμπαρούση και τις καταγγελίες μας για την βρώμικη πολιτικοσυνδικαλιστική συναλλαγή με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού και το εφοπλιστικό κατεστημένο επιχείρησαν να απαντήσουν στις απόλυτα τεκμηριωμένες καταγγελίες μας για την άθλια στάση που είχαν αλλά και επέδειξαν στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ.

Περιμέναμε πάνω από 20 μέρες να βγουν να καταδικάσουν αυτό το επαίσχυντο αλισβερίσι που στήθηκε με την ενσωμάτωση του μέχρι χθες Προέδρου του Στέφενσων στον σκληρό μηχανισμό της ΠΝΟ ως έμμισθος υπάλληλος υπό τις οδηγίες του Γ.Σ της ΠΝΟ!!

Η άρνησή τους να αναφέρουν το παραμικρό, αποδεικνύει ότι αποτελούσε μέρος και του δικού τους σχεδιασμού η υπαλληλοποίηση του Λ. Μπαρμπαρούση.

Ότι αυτό δεν έγινε εν αγνοία τους (όπως ανεπίσημα διαρρέουν) και ότι υπήρξε συμφωνία με το κατεστημένο της ΠΝΟ για την μεταπήδησή του στις γραμμές του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, ότι είναι μέρος των ανταλλαγμάτων που συνομολογήθηκε μεταξύ των δύο μπλοκ η περιβόητη αυτή μεταγραφή.

Αυτό, δυστυχώς για αυτούς, το επιβεβαιώνει με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο, επίσημα και δημόσια πλέον ένα από τα Σωματεία της δύναμης του ΠΑΜΕ και το στέλεχός τους σε αυτό ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ρυμουλκών – Ναυαγοσωστικών, όπου με έγγραφό του συγχαίρει την ΠΝΟ για την σύσταση του ειδικού τμήματος ελέγχων και επιτήρησης!

Με τον τρόπο αυτό ξεμπροστιάζονται οι ίδιοι που υποκριτικά δηλώνουν ότι αντιτίθενται στην δημιουργία του!

Τέτοιο δημόσιο εξευτελισμό δεν θα τον περίμενε κανείς!!!

Παρά ταύτα οι ίδιοι εξακολουθούν να σιωπούν σε αυτό το πρωτοφανές σκάνδαλο!

Αντί να απολογηθούν, να δώσουν δημόσια εξηγήσεις στα μέλη τους και γενικότερα στους Ναυτεργάτες, σε μια απελπισμένη προσπάθειά τους με αφορμή το ετήσιο Γενικό Συμβούλιο της ΠΕΝΕΝ επέλεξαν να επιτεθούν ενάντια στην ΠΕΝΕΝ και τον Πρόεδρό της επειδή αποκάλυψε, κατήγγειλε και στιγμάτισε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το παιχνίδι εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού!

Η γραμμή τους από την στιγμή που στο παρασκήνιο, πίσω από τις πλάτες των Ναυτεργατών συνομολογήθηκε και σχεδιάστηκε και όπως αυτή εξελίσσεται έως και σήμερα δείχνει ότι υπάρχει απόλυτη σύμπλευση, εκατέρωθεν τα δύο μπλοκ έχουν συμφωνήσει να μην υπάρχει η παραμικρή μεταξύ τους αντιπαλότητα και ταυτόχρονα να στοχοποιηθεί η ΠΕΝΕΝ διότι ξεσκέπασε τις άθλιες βρώμικες και παρασκηνιακές τους μεθοδεύσεις.

Στο πλαίσιο αυτό αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο εχθρός των δύο μπλοκ είναι η ΠΕΝΕΝ και ο Α. Νταλακογεώργος για αυτό η επίθεση εναντίον τους είναι μονόδρομος.

Είναι οικτρά γελασμένοι εάν πιστεύουν ότι θα κάνουμε έστω και μισό βήμα πίσω!!!

Στην ανακοίνωση τους δεν λένε λέξη για την ταμπακιέρα, για ποιο λόγο σκάρωσαν, μεθόδευσαν και επέλεξαν τρεις αντιπρόσωποι του Στέφενσων να απουσιάζουν από το Γενικό Συμβούλιο, και καλά αυτοί είχαν κορονοϊό, η πληθώρα των αναπληρωτών τους είχαν και αυτοί κορωνοϊό;

Με τέτοια καταγέλαστα επιχειρήματα είναι για τα μπάζα εάν πιστεύουν ότι θα γίνουν πειστικοί.

Το ερώτημα παραμένει, γιατί δεν έμειναν στην ψηφοφορία για τον απολογισμό έτσι ώστε να καταμετρηθούν με αυτούς που καταψήφισαν τον απολογισμό;

Καμιά απάντηση, διότι απλά δεν ήθελαν να δώσουν το μήνυμα στον Μ. Τσικαλάκη και κυρίως στο εφοπλιστικό κεφάλαιο ότι ο άνθρωπός τους δεν έχει την πλειοψηφία στο κυρίαρχο και ανώτερο όργανο της Ομοσπονδίας.

Εξάλλου στο Γενικό Συμβούλιο η τοποθέτηση του Αθαν. Ευαγγελάκη (Πρόεδρος ΠΕΜΕΝ) είναι αποκαλυπτική και δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφιβολία καθώς, για τον χθεσινό εφοπλιστόδουλο, την συνδικαλιστική μαφία, τον νόθο όπως αποκαλούσαν Μ. Τσικαλάκη, δεν βρήκε να ψελλίσει ούτε μια λέξη.

Αντίθετα τα βέλη του τα έστρεψε στην ΠΕΝΕΝ, διότι δεν σιωπά, δεν συναλλάσσεται, δεν υποκύπτει σε κανένα αντάλλαγμα, πίεση και παρέμβαση.

Δεν μας προκαλεί πλέον καμιά εντύπωση η γραμμή της συμπόρευσης, της συναίνεσης και της συνδιαλλαγής μεταξύ των δύο μπλοκ.

Αξίζει να αναφέρουμε ανάμεσα στα πολλά που έχουμε καταγεγραμμένα για τον βίο και την πολιτεία τους το τελευταίο διάστημα, ότι στην πρόσφατη απόπειρα των δυνάμεων του εργοδοτικού συνδικαλισμού (το μπλοκ της πλειοψηφίας της ΠΝΟ) οι λαλίστατοι επί παντός επιστητού Πρόεδροι των τριών (Ο Ευαγγελάκης και η ομάδα του) παρακολουθούσαν ως θεατές την επιχείρηση νόθευσης του συνεδρίου του ΕΚΠ αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά και παρέμβαση που θα διατάρασσε τις μεταξύ τους αρμονικές σχέσεις!! Το βάρος το σήκωσε μόνη της η «οπορτουνιστική ομάδα» της ΠΕΝΕΝ!

Είναι βαθιά νυχτωμένοι εάν πιστεύουν ότι η βρώμικη πολιτικοσυνδικαλιστική συναλλαγή τους θα περάσει χωρίς απάντηση.

Αναπόσπαστο κομμάτι της συναλλαγής Ευαγγελάκη – εφοπλιστών είναι το θεάρεστο έργο του να εισπράττει χιλιάδες ευρώ από τους φίλους μεγαλοεφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας, που απ’ ότι διαπιστώσαμε, και φέτος ήταν οι μεγάλοι χορηγοί τους με τις διαφημίσεις τους στο ημερολόγιο της «ταξικής» ΠΕΜΕΝ για το 2022!!!

Τους οφείλουμε τρεις απαντήσεις αφού στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα ενοχοποιούν την ΠΕΝΕΝ φθάνοντας μέχρι το 1991…..

Παρ’ ότι έχουμε απαντήσει σε όσα φαιδρά, τετριμμένα και συκοφαντικά μας αποδίδουν, θα το επαναλάβουμε διότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!

Ετικέτες

depositphotos_74646323-stock-photo-leader.jpg

Στο πρόσφατο τακτικό Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ, όπως έχουμε προαναφέρει σε αναλυτικό σημείωμά μας, ο νέος Γ.Γ της ΠΝΟ Μ. Τσικαλάκης στην σφοδρή πράγματι κριτική που του ασκήθηκε από την ΠΕΝΕΝ για τα πεπραγμένα του, μη έχοντας κανένα ουσιαστικό επιχείρημα να επιτεθεί ενάντιά μας προσέφυγε στην διαστρέβλωση επιχειρώντας να κάνει το ψάρι – κρέας και μας καταλόγισε υποκρισία!!

Για να «τεκμηριώσει» αυτή την αναφορά του επικαλέστηκε πρόσφατο Δελτίο Τύπου της ΠΕΝΕΝ και την συνάντηση που είχε η Ένωσή μας με υπηρεσιακούς παράγοντες του ΥΕΝ.

Μάλιστα κραδαίνοντας στο χέρι του το σχετικό μας έγγραφο το διάβασε αυτολεξεί για να καταλήξει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι τόσο η ΠΕΝΕΝ όσο και η ΠΝΟ λέμε τα ίδια, γεγονός που αποδεικνύει την υποκρισία της Ένωσής μας!!!

Άδικος ο κόπος του και προβοκατόρικη η προσπάθειά του και αυτό διότι:

-          Η ΠΕΝΕΝ στην συγκεκριμένη περίπτωση στόχευε στην ανάδειξη συγκεκριμένων ζητημάτων που αφορούν τον κλάδο μας και προφανώς η παρέμβασή της αυτή δεν αποσκοπούσε σε καμιά περίπτωση στην προβολή των γενικών Ναυτεργατικών προβλημάτων, αυτά έχουν διατυπωθεί δεκάδες φορές από την ΠΕΝΕΝ μεταξύ των οποίων και στις πρόσφατες απεργίες Νοέμβρη και Δεκέμβρη 2021.

-          Το πλαίσιο στόχων – αιτημάτων και διεκδικήσεων απέχει έτη φωτός από αυτά που θέτει η πλειοψηφία της ΠΝΟ.

-          Να μιλήσουμε για το αντιδραστικό τερατούργημα της κατάργησης της ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία το οποίο ο Τσικαλάκης έχει κάνει γαργάρα έως και σήμερα, να πούμε ότι σε παρέμβαση μας σε συνάντηση με τον ΥΕΝ μας επέκρινε «διότι δεν ήρθαμε να συζητήσουμε εδώ το ζήτημα αυτό»……, να θυμίσουμε ότι τόσο πριν όσο και μετά την ψήφιση της επαίσχυντης τροπολογίας έβγαλε τον σκασμό, να πούμε ότι για τις ΣΣΕ που με τον πληθωρισμό του 2021 στο 5,1% αυτός υπέγραψε μηδενικές αυξήσεις κάνοντας για πρώτη φορά 3ετή ΣΣΕ, να μιλήσουμε για τον 4150/2013 την κατάργηση του οποίου εναποθέτει στον κάλαθο των σκουπιδιών προτάσσοντας τον ρεαλισμό και μιλώντας πλέον για επιμέρους τροποποιήσεις και όχι για την κατάργηση, και αυτό μόνο για την γραμμή της Αδριατικής….

Ο κατάλογος είναι ατελείωτος που αποδείχνει ότι ακόμη και εκεί που υπάρχουν λεκτικά κοινές θέσεις, στην πράξη οι δυνάμεις αυτές υπονομεύουν και ακυρώνουν οποιαδήποτε γραμμή έρχεται σε αντίθεση με την οργανωμένη αμφισβήτηση, την διεκδίκηση και την πάλη να μπει φρένο στην επιθετικότητα των εφοπλιστών και στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Κατά συνέπεια πέφτει στο κενό ο αποπροσανατολισμός, τα φαιδρά του επιχειρήματα και εκείνο που αναδεικνύει η γραμμή του είναι η πίστη του στην πολιτική εφοπλιστών – κυβέρνησης για την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των μεγάλων αφεντικών του που αυτοί του άνοιξαν και του έστρωσαν τον δρόμο για την κατάληψη της θέσης του Γ.Γ της ΠΝΟ.

Μάλιστα ο Μ. Τσικαλάκης έχοντας εξασφαλίσει την ένοχη σιωπή των δυνάμεων του ΠΑΜΕ έφθασε στο έσχατο σημείο να διασύρει το όνομα του ηγέτη του ΚΚΕ Χαρίλαου Φλωράκη (τον οποίο παρουσίασε ως κρητικό..!) αναμασώντας τα λόγια του: όταν μας χτυπούν οι εχθροί μας βαδίζουμε σωστά!!!

Δεν μας είπε όμως ποιοι είναι οι εχθροί ή οι αντίπαλοί του, μήπως ο Βενιάμης, η κυβέρνηση και ο Πλακιωτάκης οι οποίοι από κοινού κατήργησαν με τον 4714/2020 την μοναδική θέση Έλληνα στα ελληνικά πλοία χωρίς την παραμικρή του αντίδραση, αυτή του Α΄ Πλοιάρχου, ή μήπως αντέδρασε ως Πρόεδρος της ΠΕΠΕΝ για την υποβάθμιση και εξίσωση των μισθών των Ανθυποπλοιάρχων με αυτούς της ITFκαι των χαμηλόμισθων αλλοδαπών;

Μάλλον σκιαμαχεί με φαντάσματα και τελικά αποδεικνύεται ότι ο μοναδικός του αντίπαλος – εχθρός είναι η ΠΕΝΕΝ και η γραμμή της.

Μήπως αυτό δείχνει ότι η υποκρισία, η κουτοπονηριά και η βλαχοπολιτική ταιριάζουν με τον νέο Γ.Γ της ΠΝΟ;

Ετικέτες

hilton-kinitopoiisi-1.jpg

Αφροδίτη Τζιαντζή

Υποτίθεται ότι οι επενδύσεις, ειδικά στην αποκαλούμενη βαριά βιομηχανία του τουρισμού, φέρνουν νέες θέσεις εργασίας και όχι ανεργία. Μόνο που στην περίπτωση του ξενοδοχείου Χίλτον το μεγαλόπνοο επενδυτικό σχέδιο ανακαίνισης-ανάπλασης και επαναλειτουργίας με νέο όνομα σε... τρία χρόνια συνδυάζεται με μαζικές και αιφνιδιαστικές απολύσεις 350 εργαζόμενων ώς το τέλος του μήνα.

Η εταιρεία ΙΟΝΙΚΗ Α.Ε., στην οποία ανήκει η διοίκηση του ξενοδοχείου, ανακοίνωσε πακέτο εθελούσιας εξόδου για το σύνολο του προσωπικού χωρίς καμία δέσμευση για διατήρηση των θέσεων εργασίας και χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση με το επιχειρησιακό σωματείο. Οι εργαζόμενοι με γενική συνέλευση απέρριψαν ως εκβιαστική την πρόταση της διοίκησης, ζητώντας να παγώσουν τα σχέδια για εθελούσια-απολύσεις και να ξεκινήσει άμεσα διαπραγμάτευση με εκλεγμένη επιτροπή, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία.

EUROKINISSI / ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ

Χθες πραγματοποίησαν τετράωρη στάση εργασίας και νέα συνέλευση έξω από το εμβληματικό ξενοδοχείο της Αθήνας, ενώ την Παρασκευή 21 Ιανουαρίου κλιμακώνουν με κλαδική απεργιακή κινητοποίηση και συγκέντρωση στις 13.00 στο υπουργείο Εργασίας. 

Το Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού-Ξενοδοχείων Ν. Αττικής συμμετέχει στις κινητοποιήσεις, υποστηρίζοντας ότι το πακέτο εθελουσίας δεν είναι παρά «επιδίωξη εξαγοράς της συναίνεσης των συναδέλφων μας για να εξυπηρετηθεί το σχέδιο μαζικής εκκαθάρισης από εργαζόμενους με συγκροτημένα συλλογικά δικαιώματα». Μάλιστα σχολιάζει ότι η κίνηση της διοίκησης του Χίλτον έχει το πράσινο φως από την κυβέρνηση σε μια περίοδο που «τρέχουν προγράμματα διευκολύνσεων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων», φωτογραφίζοντας τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.

Στο πλευρό των εργαζομένων στέκεται η Πανελλήνια Ομοσπονδία Επισιτισμού Τουρισμού, υποστηρίζοντας ότι η διοίκηση του ξενοδοχείου χρησιμοποιεί την ανακαίνιση ως πρόσχημα, «για να απαλλαγεί από το υπάρχον προσωπικό και να το αντικαταστήσει όταν επαναλειτουργήσει το ξενοδοχείο με φτηνό εργατικό δυναμικό από γραφεία ενοικιάσεως εργαζομένων όπως έχει γίνει σε δεκάδες επενδύσεις στον κλάδο μας».

Η διοίκηση του Χίλτον ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι το ξενοδοχείο θα μετονομαστεί σε Conrad, με νέες εγκαταστάσεις που θα συνδυάζουν «επίσκεψη και μόνιμη διαμονή», σε μια «στρατηγική επένδυση» που θα δημιουργήσει 600 νέες θέσεις εργασίας. Εν τω μεταξύ όσοι μείνουν άνεργοι σήμερα «αν το επιθυμούν θα έχουν την ευκαιρία να απασχοληθούν, κατόπιν αξιολόγησης, σε άλλες τουριστικές δραστηριότητες του Ομίλου», παραπέμποντας στην επαναλειτουργία το 2024 και σε νέα μονάδα στο Costa Navarino στη Μεσσηνία.

πηγη: efsyn.gr

Ετικέτες

china_taiwan.jpeg

Η επιθετική ενεργοποίηση της πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ ήταν πάντα καταφυγή των αποτυχημένων προέδρων, στους οποίους σαφώς ανήκει, πια, και ο Τζο Μπάιντεν. Αν πρώτος και ορατός στόχος είναι η Ρωσία, ίσως το πιο επικίνδυνο κεφάλαιο είναι το άνοιγμα ενός ευρωπαϊκού μετώπου με την Κίνα, που διαφαίνεται στον ορίζοντα και που μπορεί να επιταχύνει τη διάλυση της ΕΕ.

Μέσα σε ένα χρόνο από την εκλογή του, ο Τζο Μπάιντεν κατάφερε να κάνει τη δημοφιλία του να βουλιάξει σε τέτοιο βαθμό ώστε τελευταία επανέρχονται τα σενάρια για νέα υποψηφιότητα της Χίλαρι Κλίντον για την προεδρία – γιατί, δεν είναι μόνο ο Μπάιντεν, και η Καμάλα βγήκε Αστραχάν στους Δημοκρατικούς.

Με κάτω από 33% δημοφιλία, την επίθεση που δέχθηκε για τον τρόπο αποχώρησης από το Αφγανιστάν, τα προβλήματα της πανδημίας και της οικονομίας να γιγαντώνονται, τα νοικοκυριά της αμερικάνικης «μεσαίας τάξης» να φτωχαίνουν μήνα το μήνα και μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού να κυλάει κάτω από τα όρια της φτώχειας, το μόνο πεδίο που απομένει στον Μπάιντεν στην όποια προσπάθεια ανάκαμψης, είναι το εκτός συνόρων – κλασσική συμπεριφορά πολλών αμερικάνικων κυβερνήσεων, άλλωστε. Μόνο που και εκεί, η ρευστή ατζέντα, η αλλαγή σελίδας στη Λατινική Αμερική – που δεν αφήνει σήμερα περιθώρια για πολλά πραξικοπήματα– και η εγκατάλειψη του Αφγανιστάν, στην κεντρική Ασία, δεν του δίνουν κάποιο ξεκάθαρο γήπεδο. Το μόνο που είναι ξεκάθαρο είναι οι στοχοποιημένοι νέοι εχθροί, εναντίον των οποίων οι τόνοι ανεβαίνουν συνεχώς: Ρωσία και Κίνα. Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, εντάσσεται και η δημιουργία του AUKUS, και μαζί η παντοιοτρόπως στρατιωτική ενίσχυση της Αυστραλίας, όπως και οι προειδοποιήσεις της ηγεσίας του ΝΑΤΟ για «μεγάλη πιθανότητα» πολεμικών συγκρούσεων. Και δεν είναι μόνο η ηγεσία του ΝΑΤΟ αλλά και οι πιο αντιρώσοι των μελών του: χαρακτηριστικά, η ακροδεξιά κυβέρνηση της Πολωνίας έκανε πρόσφατα λόγο για «την μεγαλύτερη πιθανότητα πολέμου τα τελευταία τριάντα χρόνια» – δηλαδή μετά την πτώση της ΕΣΣΔ.

Με την αποτυχία των συνομιλιών ΗΠΑ – Ρωσίας, αυτομάτως, το ζήτημα της Ουκρανίας αναδεικνύεται ως το πρώτο πεδίο σύγκρουσης, καθώς ως προς αυτό ανεβαίνουν και οι τόνοι. Όμως δεν είναι το μόνο, ειδικά καθώς την σκληρότερη ΝΑΤΟική γραμμή υπάκουα ακολουθούν όλες οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και ακριβώς εκεί βρίσκεται η ρίζα και των μεγάλων ανησυχιών της Ρωσίας. Το πεδίο αυτό είναι γνωστό και πολυ-αναλυμένο, όμως, κι οι ανησυχίες διεθνείς και από όλες τις πλευρές, εκφρασμένες μάλιστα πολλαπλώς.  Εκείνο που μοιάζει να περνά σε δεύτερο επίπεδο, όχι δικαιολογημένα κατά την άποψή μου, είναι το ζήτημα της πιθανής εμπλοκής της Κίνας, εναντίον της οποίας γίνεται ΝΑΤΟικός μοχλός πίεσης ακριβώς το ΝΑΤΟικό μπλοκ των κρατών της πρώην ΕΣΣΔ που έχουν προσχωρήσει στην Συμμαχία. Τα πρώτα έντονα σημάδια εμφανίστηκαν στον ορίζοντα και δεν είναι καθησυχαστικά.

Την περασμένη εβδομάδα, μετά από συνέντευξη του προέδρου της Λιθουανίας, Γκιτάνας Νουσέντα (Gitanas Nauseda) που καλούσε την ΕΕ να «συμπαρασταθεί» στο κράτος – μέλος της, που ήδη βιώνει κυρώσεις από την Κίνα μετά από ένα «λαθάκι», οι Βρυξέλλες, μέσω Μπορέλ και μετά τη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της κοινότητας, στήριξαν, τουλάχιστον προφορικώς, τη Λιθουανία. «Κάποια πράγματα πάνε καλά με την Κίνα, κάποια πάλι όχι. Στη συνάντηση μιλήσαμε για τις κινεζικές ενέργειες στη Λιθουανία και τον αντίκτυπο που έχουν στο σύνολο της ΕΕ. Οι χώρες μέλη εξέφρασαν ανοικτά την αλληλεγγύη τους στη Λιθουανία και συζήτησαν πως να πιέσουν ενεργά για την αποκλιμάκωση σε αυτή την κρίση», ήταν η ακριβής του δήλωση.

Η Κίνα απάντησε σε υψηλό επίπεδο. «Η Ευρώπη και η Κίνα δεν πρέπει να αντιπολιτεύονται, πολύ περισσότερο να βρεθούν αντιμέτωπες, αλλά οφείλουν να ενισχύσουν την αλληλεμπιστοσύνη και να προωθήσουν τη συνεργασία, παραμένοντας εταίροι υψηλού επιπέδου. Η Γαλλική πλευρά κατανοεί την σημασία και το ευαίσθητον του ζητήματος της Ταϊβάν και θα παραμείνει οπαδός της αρχής της μίας- Κίνας» είπε την ίδια μέρα ο Γουάν Γουενμπίν, εκπρόσωπος του υπουργείου εξωτερικών της Κίνας.

Τα γεγονότα από την αρχή όμως, για το «λαθάκι» που δεν ήταν, βέβαια, λαθάκι αλλά συγκεκριμένη πολιτική επιλογή: η Λιθουανία αποχώρησε από τον περασμένο Μάιο από το γκρουπ 17+1, που αποτελεί τον άμεσο τρόπο επαφών της Κίνας με το ανατολικό κομμάτι της ΕΕ. Τον Νοέμβριο του 2021 η Λιθουανία αποφάσισε και επέτρεψε – μονομερώς, σε σχέση με την ΕΕ- να αποκτήσει εκεί διπλωματική αντιπροσωπεία η Ταϊβάν ως Ταϊβάν και όχι ως Κινεζική Ταϊπέι (το αποδεκτό από την Κίνα, και διεθνώς, όνομα). Είναι η πρώτη τέτοια αντιπροσωπεία επί ευρωπαϊκού εδάφους, ήταν βέβαιο ότι η Κίνα θα αντιδράσει, όντας σταθερή στην πολιτική της «μίας Κίνας με δύο συστήματα», και, επίσης δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι δεν άνοιξε «κατά λάθος» αλλά επί τούτου και όχι με ξαφνική απόφαση της λιθουανικής κυβέρνησης. 

Μετά το άνοιγμα της ντε φάκτο πρεσβείας της Ταϊπέι στο Βίλνιους, η Κίνα ξεκίνησε τις κυρώσεις εις βάρος της Λιθουανίας. Ακολούθησε η απόφαση της Λιθουανίας να μη στείλει διπλωματικό εκπρόσωπο στους χειμερινούς Ολυμπιακούς του Πεκίνου, όπως είχαν ζητήσει και οι ΗΠΑ από την παγκόσμια κοινότητα, μετά το φιάσκο της απόπειρας μποϊκοτάζ.

Με μεγάλες ζημιές στην οικονομία της από τις κινεζικές κυρώσεις, παρά τις αμερικανο- ταϊβανικές νέες αντισταθμιστικές επενδύσεις, λοιπόν, η Λιθουανία μετέφερε το ζήτημα που δημιούργησε το «λαθάκι» της στην ΕΕ. Για να γραφεί ακόμη ένα κεφάλαιο στην πολιτική ανυπαρξία, σήμερα, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να καταγραφεί, μέσω της δήλωσης του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ της Κίνας, η διαφοροποίηση της Γαλλίας από την αμερικάνικη πολιτική, όπως εκφράζεται μέσω Λιθουανίας.

Η ενέργεια της Λιθουανίας είναι ενδεικτική των σχεδιασμών των ΗΠΑ στην περιοχή, και παράλληλα μια ακόμη ένδειξη – γιατί αυτές αυξάνουν – πως είναι πιθανό να μην «σπρώχνει η συγκυρία πιο κοντά Ρωσία και Κίνα» αλλά να επιθυμούν ακριβώς αυτό οι αμερικάνοι: εναν νέο «άξονα του κακού» εις βάρος του οποίου η πολιτική, από ένα σημείο και πέρα, θα είναι κοινή, δηλαδή και οι πρόξυ συμπλοκές και συγκρούσεις κοινές. Η επικινδυνότητα της κατάστασης αυξάνει μέρα με τη μέρα. Το θετικό μάθημα της ιστορίας είναι πως, στις ψυχροπολεμικές περιόδους δεν είναι ζητούμενο οι άμεσες συγκρούσεις, με τις παγκόσμια καταστροφικές συνέπειες, πάντως. Η σκακιέρα που έχει στρωθεί, και που, από αμερικανικής πλευράς, έχει στην πρώτη γραμμή Ουκρανία, Λευκορωσία, Καζακστάν και Ταϊβάν, με παράλληλη ενίσχυση της Αυστραλίας, στην οποία καταφθάνουν αμερικάνικα τανκς, και δυναμική, ίσως και κυρίαρχη, παρουσία της Βρετανίας, θα απαιτήσει χρόνο να «απλωθεί» πλήρως.

Σε αυτό το παιγνίδι η ΕΕ είναι ανύπαρκτη. Η υπενθύμιση της γαλλικής στάσης από την Κίνα και ο περιορισμός του Μακρόν σε μια δήλωση περί «ανησυχίας» για την «διαφωνία Κίνας – Λιθουανίας» είναι μάλλον ενδεικτικά της ανικανότητας της ΕΕ να χαράξει κοινή πολιτική και της ουσιαστικής ανυπαρξίας οποιασδήποτε ενότητας στην Ευρώπη. Είναι σαφές ότι ειδικά στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες (που έχουν μεγάλη αγάπη για την ακροδεξιά και καλλιεργούν πολλαπλά τον αντικομμουνισμό), όπως άλλωστε και στη χώρα μας, εκείνος που χαράσσει πολιτική είναι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όχι στις Βρυξέλλες. Η πιθανή διάλυση της ΕΕ ή αλλαγή των «συνόρων» της, γίνεται όλο και πιο ορατό σενάριο, και κρίνεται από το κατά πόσον οι παραδοσιακές δυνάμεις της ΕΕ θα ακολουθήσουν ή θα χαράξουν αυτόνομη πολιτική, ειδικά απέναντι στον κολοσσό Κίνα ή θα συζητήσουν σοβαρά την (επίμονη) πρόταση Μακρόν για την ουσιαστική αυτονόμηση σε στρατιωτική και εξωτερική πολιτική.

πηγη: thepressproject.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή