Σήμερα: 05/08/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

sxediob.jpg

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Β

«Υπάρχουν ακόμα αριστεροί στο ΣΥΡΙΖΑ – οφείλουν να πουν τώρα όχι, πριν η κατά κράτος υποχώρηση εμπεδωθεί»

Πρώτο: Η Ελλάδα προχωράει, πασιφανώς, στο τρίτο μνημόνιο. Αυτό έγινε σαφές από την κοινή δήλωση Γιουνκέρ–Τσίπρα και επιβεβαιώνεται συνεχώς από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν έχει καμία σημασία αν θα το πουν «Μνημόνιο» ή αλλιώς, όπως δεν είχε καμία απολύτως σημασία η μετονομασία της «τρόικας» σε «θεσμούς», παρά μόνο ότι στην καθήλωση της χώρας προστίθεται κι ένα στοιχείο προσπάθειας εξαπάτησης και γελοιότητας.

Δεύτερο: Όλος ο κορμός των μέχρι σήμερα πολιτικών της τρόικα εξακολουθεί να εφαρμόζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη βάση των ήδη συμφωνηθέντων από την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Δημοσιονομική πολιτική αυστηρής πειθαρχίας, πλεονασματικοί προϋπολογισμοί, περιορισμοί των κοινωνικών δαπανών, λιτότητα, νομισματική πολιτική απόλυτα εξαρτημένη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ασφυκτική, πλήρης απουσία αναπτυξιακής πολιτικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε άλλες συνθήκες ακολουθεί την πεπατημένη της ΔΗΜΑΡ, δηλαδή άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας με αντίτιμο την υποχώρηση από τα προγραμματικά αιτήματα και τις αξίες της αριστεράς.

Τρίτο: Το πλέονεξοργιστικό είναι οτι  προστίθενται νέα μέτρα στα ήδη υπάρχοντα. Παρά το ότι οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί και οι πληροφορίες δεν είναι πάντα σαφείς, διαφαίνεται πλέον με σιγουριά η αύξηση της έμμεσης φορολογικής επιβάρυνσης που πλήττει άμεσα τα λαϊκά στρώματα, η άνοδος της τιμής των τροφίμων, του ηλεκτρικού, των μεταφορών, τα νέα φορολογικά βάρη για τα μεσαία στρώματα, η επιλεκτική μείωση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, οι επεμβάσεις στο ασφαλιστικό, στο δικαίωμα της συλλογικής σύμβασης. Οι περιβόητες «κόκκινες γραμμές» του ΣΥΡΙΖΑ είχαν την ίδια τύχη με τις αντίστοιχες του Παπανδρέου που έφερε αυτό τον όρο στο πολιτικό λεξιλόγιο – συνάντησαν ένα συνομιλητή που είχε αχρωματοψία, τις αγνόησε, τις περιφρόνησε και τις εξαφάνισε.

Τέταρτο: H όλη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά στηρίχθηκε στη διαβεβαίωση ότι θα συνδυάσει δύο θεμελιωδώς αντίθετα πράγματα, την πλήρη κατάργηση της λιτότητας και την παραμονή στην Ευρωζώνη. Μια κοινωνία πληγωμένη, χωρίς αυτοπεποίθηση και προοπτική, απαισιόδοξη θεώρησε το συνδυασμό της λύτρωσης και της ασφάλειας ιδανικό. Το Σχέδιο Β, με όσες δυνάμεις είχε, υπογράμμιζε ότι κάτι τέτοιο είναι απολύτως αδιανόητο και αδύνατο και ότι μπροστά στο λαό υπάρχει ένα σταυροδρόμι,να επιλέξει δρόμο: είτε ευρώ και λιτότητα, είτε απελευθέρωση από τη λιτότητα με τη διακινδύνευση, αλλά και τις μεγάλες δυνατότητες που δίνει το να ανακτήσει και να ορίζει ο λαός μας τη νομισματική, δημοσιονομική και συναλλαγματική πολιτική. Όλες αυτές τις εβδομάδες μετά τις εκλογές βιώναμε κάθε στιγμή αυτό το μεγάλο ψεύδος παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ να περισώσει ό,τι μπορεί είτε «με τον Ομπάμα που θα μας σώσει», είτε με τον «Ολάντ που θα μας σώσει», είτε με τον «Ντράγκι που θα μας σώσει», για να καταλήξουμε στο σημείο ο ηγέτης ενός κόμματος που ήταν αριστερό να εκλιπαρεί μέρα παρά μέρα τη Μέρκελ, την αρχιτέκτονα των αντιλαϊκών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για λίγη κατανόηση.

Πέμπτο: Μέχρι λίγους μήνες πριν ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, η πλειοψηφία της, εναντιώνονταν πλήρως στις πολιτικές των Βρυξελλών, του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον, παρά το γεγονός ότι υπήρχε μια θεαματική αγωνιστική κάμψη, αποτέλεσμα κυρίως προηγούμενων κινητοποιήσεων που δεν μπόρεσαν να καρποφορήσουν. Τους τρεις και πάνω μήνες της διακυβέρνησής του, μαζί με το αντιδραστικό κι ξενοφοβικό κόμμα ΑΝΕΛ, ο ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που κατόρθωσε ήταν να περάσει σε αυτό τον κοινωνικό χώρο το «σοκ και δέος» μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης με τις δομές του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, να την εμφανίσει ως το ναυάγιο της Ελλάδας.

Είναι λυπηρό να βλέπει και να ακούει κανείς αγωνιστές με κομμουνιστικές, μαοϊκές, τροτσκιστικές, ριζοσπαστικές καταβολές, διανοούμενους, που υποστήριζαν την αποχώρηση από την Ευρωζώνη ή, έστω, τη θέση ότι «το ευρώ δεν είναι ταμπού», που είχε προβάλλει το 2010 το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής κι έγινε ευρύτερα δεκτή από μεγάλα τμήματα του ΣΎΡΙΖΑ, σήμερα να μασάνε τα λόγια τους γοητευμένοι από την κυβερνητική εξουσία, να σιωπούν, να λένε στις τηλεοράσεις «άλλα αντ’ άλλων» σε σχέση με αυτά που έλεγαν. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ακόμα στα κυβερνητικά και στα βουλευτικά έδρανα κάποιες συντρόφισσες και σύντροφοι με αίσθημα τιμής, με αξιοπρέπεια, πιστοί στα ιδανικά της αριστεράς, αποφασισμένοι να μη συνεργήσουν σε αυτή την κακοποίηση του ελληνικού λαού και τον εξευτελισμό των αξιών της αριστεράς. Και οφείλουν να το κάνουν αυτό τώρα, πριν η κατά κράτος υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στη Μέρκελ και τον Σόιμπλε εμπεδωθεί μέσα σε ευρέα λαϊκά τμήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα δικαίωμα να εφαρμόσει μια πολιτική εντελώς έξω από την εντολή που πήρε από το λαό. Οι αριστεροί πρωταγωνίστησαν στις μεγαλειώδεις απεργίες και κινητοποιήσεις του Συντάγματος και των πλατειών. Δεν δικαιούνται να κάνουν τώρα τους «αγανακτισμένους» και “προδομένους».

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες

bogiopoulos.jpg

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*    

Η 9η Μάη δεν είναι μια απλή ημερομηνία. Είναι μια πανευρωπαϊκή και παγκόσμια γιορτή. Είναι η ημερομηνία που υπενθυμίζει τον τιτάνιο αγώνα της ανθρωπότητας ενάντια στον ναζισμό.

Η 9η Μάη είναι μια μέρα – σύμβολο. Μια ματιά να ρίξει κανείς (ακόμα και ο πιο αδαής) από την Ουκρανία μέχρι τη γειτονιά του Παύλου Φύσσα και από τις Βαλτικές χώρες μέχρι τα Καλάβρυτα και το Πέραμα αντιλαμβάνεται την επικαιρότητά της.

Γνωστή είναι, επίσης, η σημασία που έχουν οι συμβολισμοί στην ζωή, δηλαδή στην πολιτική, αφού τα πάντα στη ζωή είναι τελικά πολιτική πράξη.

Κι όμως. Αυτό που είδαμε το περασμένο Σάββατο, στις 9 Μάη, ανήμερα των 70 χρόνων από την επέτειο της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των λαών, ήταν:

Τα κόμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού κοκ να «σφυρίζουν κλέφτικα». Καθόλου παράξενο, αν σκεφτεί κανείς ότι τα αντίστοιχα αδελφάκια τους ανά τας Ευρώπας γιόρταζαν την λεγόμενη «ημέρα της Ευρώπης». Οπου η «Ευρώπη» τους δεν είναι άλλη από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι άλλη από αυτή που έχει αρνηθεί (δυο φορές τα τελευταία 4 χρόνια) να καταδικάσει τον ναζισμό στον ΟΗΕ και που παρακολουθεί τις κυβερνήσεις κρατών – μελών της να χτίζουν μνημεία υπέρ των φασιστών και των «Βάφεν Ες Ες» στην Λετονία και την Εσθονία…

Είδαμε επίσης κάποιους από τους λεγόμενους «ελευθεριακούς χώρους» να διαδηλώνουν και να οργανώνουν (την 9η Μάη) εκδηλώσεις υπέρ των ζώων, ενάντια στην βιομηχανία κρέατος και κατά της γούνας… Έτσι αντιλήφθηκαν αυτοί την επέτειο της συντριβής του ναζισμού. Την ημέρα που συμβολίζει την μάχη της Ανθρωπότητας ενάντια στον ιμπεριαλισμό - που υπό την φασιστική του διαχείριση μετέτρεψε τον ίδιο τον άνθρωπο σε κρέας για τα κανόνια - κάποιοι την θεωρούν ως κατάλληλο φόντο για να αντιπαλεύουν τον καπιταλισμό διαδηλώνοντας την (καθόλα σεβαστή) ζωοφιλία τους…

Αλλά είδαμε και κάτι ακόμα:

Την  Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ να συνδιοργανώνει και να καλεί – και μάλιστα στο όνομα του εορτασμού της Αντιφασιστικής Νίκης – σε εκδήλωση στο Σύνταγμα υπό τον τίτλο «1η γιορτή κάνναβης» με αιτήματα την «αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών, τη νομιμοποίηση της θεραπευτικής και ψυχαγωγικής κάνναβης και την αυτοκαλλιέργειά της»…

Δεν θα υπεισέλθουμε εδώ στην αντίληψη που μπορεί να έχει ο οποιοσδήποτε (μεταξύ των οποίων η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ) για την απελευθέρωση μιας ψυχοδραστικής και ψυχοτρόπου ουσίας. Δεν αναφερόμαστε στο πολιτικό ζήτημα που εξ αντικειμένου γεννά η τέτοια θέση της νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος. Δεν πρόκειται επίσης να κάνουμε επιστημονική προσέγγιση του ζητήματος (οι ανακοινώσεις που εξέδωσαν για το θέμα το ΚΕΘΕΑ και το 18Ανω είναι έτσι και αλλιώς επαρκείς). Στεκόμαστε σε αυτό και μόνο:

Ότι η ημέρα που βρήκαν από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ να διατρανώσουν το αίτημα τους για την νομιμοποίηση του χασίς ήταν η επέτειος της Αντιφασιστικής Νίκης. Και ότι ο καταλληλότερος τρόπος που βρήκαν για να… τιμήσουν – όπως οι ίδιοι είπαν - την Αντιφασιστική Νίκη ήταν ακριβώς αυτός: Να συνδέσουν το μήνυμα της Αντιφασιστικής Νίκης με το (δικό τους) μήνυμα για την απελευθέρωση του χασίς…

Σημείωση 1η: Σε αντίθεση με όλη αυτή την… προχωρημένη αντίληψη που περιγράψαμε παραπάνω, οι υπέρμαχοι «του δογματισμού», της «ξύλινης γλώσσας» και της «αγκυλωμένης σκέψης» - οι κομμουνιστές δηλαδή – την 9η Μάη και τους ήρωες του Αντιφασιστικού Αγώνα τους τίμησαν το περασμένο Σάββατο με εκδήλωση στον τόπο του μαρτυρίου τους: Στο θυσιαστήριο της Καισαριανής.

Σημείωση 2η: Ο Μάρκος Αυρήλιος είχε πει τούτο: «Να έχεις πάντα στο νου σου πως ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν εκείνα για τα οποία φροντίζει»   

πηγη: enikos.gr

Ετικέτες

leonidasvatikiotis.jpg

Toυ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*

Θετικό θα είναι το μήνυμα που θα στείλει το συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στην αυριανή του συνεδρίαση για την υπό εξέλιξη, πέμπτη αξιολόγηση του προγράμματος. Χωρίς να υπάρχουν μεγαλόστομες δηλώσεις που θα κηρύσσουν το αίσιο τέλος των διαπραγματεύσεων, οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται διατεθειμένοι να ανταμείψουν την ελληνική πλευρά για τις θεαματικές υποχωρήσεις της ανάβοντας, τουλάχιστον, το πράσινο φως στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για χαλάρωση των όρων χρηματοδότησης της οικονομίας, μέσω πχ της αύξησης του πλαφόν αγοράς εντόκων γραμματίων από τις τράπεζες, από τα 15 δισ. ευρώ που είναι σήμερα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα έμμεσης χρηματοδότησης του ελληνικού δημοσίου. Κατά τ’ άλλα οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν, με τους δανειστές να πιέζουν διαρκώς την ελληνική πλευρά για περαιτέρω υποχωρήσεις.

Καθοριστικό ρόλο για να καμφθούν οι αντιδράσεις της ΕΕ διαδραμάτισαν οι αλλαγές στη σύνθεση της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας, η προσωπική ανάμιξη του έλληνα πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κι οι σαφείς υποχωρήσεις που έκαναν στην διαπραγματευτική τακτική∙ μια στροφή που αποτυπώθηκε και στα σημεία της επικείμενης συμφωνίας, όπως μέχρι τώρα έχουν διαμορφωθεί.

Το σημείο που ξεχωρίζει για την αντιδραστικότητά του, μεταξύ όσων συμφώνησε η ελληνική πλευρά με τους πιστωτές, αφορά την διαμόρφωση ενός ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ στο 16%, 17% ή 18%, που θα αντικαταστήσει τους δύο υπάρχοντες συντελεστές 13% και 23%, με τον χαμηλότερο συντελεστή του 6,5% να παραμένει και τον ακόμη χαμηλότερο των νησιών, όπου ίσχυαν οι τρεις κλίμακες με μια οριζόντια μείωση της τάξης του 30%, να καταργείται. Ο ενιαίος φορολογικός συντελεστής ανέκαθεν ήταν σήμα κατατεθέν των νεοφιλελεύθερων φορολογικών συστημάτων, ενώ αντίθετα η ύπαρξη πολλών συντελεστών ήταν γνώρισμα μιας προοδευτικής πολιτικής με επιμέρους και διακριτές στοχεύσεις, αναγνωρίζοντας την διαφορετική φοροδοτική ικανότητα εισοδηματικών στρωμάτων και τάξεων. Τώρα, η διαμόρφωση ενός ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ, που θα σημάνει την μετάταξη πολλών βασικών προϊόντων (όπως τρόφιμα, μη αλκοολούχα ποτά, ηλεκτρική ενέργεια, εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς, κινηματογράφου και συναυλιών, εστιατόρια – καφενεία, κ.α.) από την κλίμακα του 13% στην νέα, αυξημένη κλίμακα, θα επιβαρύνει δυσανάλογα τα λαϊκά νοικοκυριά, ο προϋπολογισμός των οποίων σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα απορροφάται από αυτά τα είδη. Τα επιπλέον έσοδα, ύψους 1 δισ. ευρώ που αναμένονται, θα προέλθουν επομένως από τις τσέπες των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Από την άλλη, στην κατηγορία του 23% εντάσσονταν μέχρι στιγμής προϊόντα και υπηρεσίες που δεν ήταν πρώτης ανάγκης και τα οποία προτιμούνταν περισσότερο από μεσαία κι όχι λαϊκά ή εργατικά στρώματα. Πχ, έπιπλα, αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, καύσιμα, αλκοολούχα ποτά, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, ένδυση – υπόδηση, κ.α. Η μείωση της έμμεσης φορολογικής επιβάρυνσης σε αυτά τα προϊόντα, αν δεν αφήσει τις τιμές πώλησης αμετακίνητες αυξάνοντας τα κέρδη εμπόρων και παραγωγών, το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει θα είναι να αυξήσει την κατανάλωση των υψηλών ή σχετικά υψηλών εισοδημάτων. Ο «αναπτυξιακός» χαρακτήρας του μέτρου έγκειται επομένως στην υποκίνηση της κατανάλωσης. Στην άλλη όψη του, ωστόσο, έχει την μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων που στο εξής, με τον ενιαίο, αυξημένο ΦΠΑ, για τα ίδια προϊόντα θα πρέπει να αφιερώνουν περισσότερους πόρους. Ο ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ, που θα ισχύσει το δεύτερο εξάμηνο του 2015, θα συμπεριληφθεί στο υπό διαμόρφωση φορολογικό νομοσχέδιο μαζί με ό,τι άλλο ζητήσουν οι «θεσμοί».

Μαζί με τον ενιαίο συντελεστή ΦΠΑ η κυβέρνηση φέρεται να έχει συμφωνήσει σε αλλαγές στο συνταξιοδοτικό σύστημα με την κατάργηση (για αρχή) των πρόωρων συντάξεων, διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων και μέτρα απελευθέρωσης των αγορών με τα οποία συνεχίζει να αναπαράγει τις εμμονές των νεοφιλελεύθερων για τις κλειστές αγορές που αποτελούν, υποτίθεται, εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη.

Δημιουργώντας τους όρους για την ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης, προς όφελος των πιστωτών, ανοίγει αυτόματα η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, όπως περιγραφόταν στην απόφαση του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης του Νοεμβρίου του 2012 και πιο πρόσφατα τον Φεβρουάριο του 2015. Δεδομένης της απροθυμίας του ΔΝΤ να συνεχίσει να συμμετέχει στο ελληνικό πρόγραμμα (πόσεις παραβιάσεις του καταστατικού και των αρχών λειτουργίας του μπορεί να σηκώσει ένας διεθνής οργανισμός;) επί τάπητος έχει τεθεί το τελευταίο διάστημα η εξαγορά των 19 δισ. που οφείλει η Ελλάδα στον διεθνή οργανισμό όπως επίσης και των 27 δισ. που κατέχει η ΕΚΤ, υπό τη μορφή ομολόγων, μέσω ενός νέου δανείου. Μια τέτοια ρύθμιση μπορεί να απαντά στο αγωνιώδες ερώτημα για το που θα βρεθούν τα χρήματα να καλυφθούν οι δανειακές υποχρεώσεις του καλοκαιριού, δεν υπάρχει ωστόσο αμφιβολία πως το αποτέλεσμα θα είναι η αύξηση της υπερχρέωσης και της φτώχειας, καθώς το νέο δάνειο θα συνοδεύεται από μέτρα λιτότητας, όπως ακριβώς συνέβη το 2010 και το 2012.

*Πηγή: prin.gr

Ετικέτες

diadilwsi_thessaloniki.jpg

Σε μαχητική διαδήλωση την Δευτέρα 11 Μαίου στις 6 μ.μ στα Προπύλαια καλεί η Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα με αφορμή τη συνεδρίαση του Eurogroup, διεκδικώντας τη διαγραφή του χρέους, την ανατροπή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ «που οδηγούν τον κόσμο της εργασίας στην εξαθλίωση και στη φτώχεια».

Στη κινητοποίηση συμμετέχουν μεταξύ άλλων οργανώσεις και συλλογικότητες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ενώ και η ΑΔΕΔΥ καλεί τους εργαζόμενους, τη νεολαία και «όλο το λαό να συμμετάσχουν μαζικά στη διαδήλωση» στο Σύνταγμα.

Σε ανακοίνωση μεταξύ άλλων της η ΑΔΕΔΥ καλεί την Κυβέρνηση να απορρίψει οποιαδήποτε διαδικασία «διαπραγμάτευσης» που θέτει στο τραπέζι ζητήματα νέων μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις και οδηγεί σε νέα μέτρα εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ''KINHΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΩΡΑ'':

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ-ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ 

Η απαράδεκτη επιμονή των δανειστών στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων να ζητούν μείωση των συντάξεων, επαναφορά της μηδενικής ρήτρας, απελευθέρωση των απολύσεων, αύξηση του ΦΠΑ, νέα μέτρα για την δημιουργία πλεονάσματος και συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων (λιμάνια, ΔΕΣΦΑ, κ.λπ.) προοιωνίζεται νέα χειροτέρευση των όρων ζωής των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Η επαναφορά των ίδιων ακριβώς όρων που έθεταν κι επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, πριν δηλαδή τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, αποκαλύπτει τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ηγείται των διαπραγματεύσεων εκ μέρους των δανειστών απέναντι στην κυβέρνηση.

Η πρακτική της οικονομικής ασφυξίας που συστηματικά μεθοδεύει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) επιδεινώνει ξανά την ύφεση στην οικονομία, πλήττοντας την απασχόληση, προκαλώντας νέο κύμα φυγής καταθέσεων κι εκτροχιάζοντας τις όποιες προοπτικές αναιμικής ανάκαμψης. Έτσι η ΕΚΤ, ένας ανεξέλεγτος θεσμός με ανύπαρκτη πολιτική νομιμοποίηση, προωθώντας αυταρχικά τις γνωστές θέσεις των πιστωτών στο σύνολό τους, αποδεικνύεται νεκροθάφτης της οικονομίας, παράγοντας αποσταθεροποίησης κι εν τέλει εκτελεστικός βραχίονας των ευρωπαϊκών πολυεθνικών.

Από την άλλη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιμένει να επιζητά συμφωνία με τους δανειστές για έναν ανέφικτο «έντιμο συμβιβασμό». Έτσι, παρότι μέχρι σήμερα απορρίπτει τα τελεσίγραφα των δανειστών, που ζητούν υποχώρηση κι από τις ελάχιστες κόκκινες γραμμές της, στρώνει τελικά το έδαφος για μια επονείδιστη συμφωνία, που θα αυξήσει ακόμη περισσότερο την απόγνωση, τη φτώχεια και την υπερχρέωση. Σε αυτό το συμπέρασμα συντείνουν:

  • Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου στο Συμβούλιο υπουργών Οικονομικών, όπου η κυβέρνηση μεταξύ άλλων αναγνώρισε την αναγκαιότητα των πλεονασμάτων και κυρίως αποδέχτηκε ότι θα αποπληρώσει «τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως». Πρόκειται για δήλωση που ισοδυναμεί με αναγνώριση του ληστρικού και παράνομου χρέους.

  • Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, κατ’ εντολή των δανειστών, βάσει της οποίας δεσμεύτηκαν τα ρευστά διαθέσιμα των φορέων του δημοσίου (ΟΤΑ, νοσοκομεία, ΑΕΙ, ΤΕΙ, κλπ.), που επιτείνει τα χρόνια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φορείς λόγω περικοπών, θέτει εν αμφιβόλω την καταβολή των μισθών και καθιστά εκατοντάδες οργανισμούς ευάλωτους σε νέο πιθανό κούρεμα, γιατί ως προτεραιότητα επιλέγεται η αποπληρωμή του χρέους.

  • Η απαράδεκτη πρακτική συνέχισης της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέουςμε τους πόρους των δημοσίων εσόδων. Τα 5,05 δις. ευρώ που έχει δώσει η κυβέρνηση τους τρεις τελευταίους μήνες σε τόκους και στο ΔΝΤ (Φεβρουάριος: 1,06 δισ. Μάρτιος: 3,37 δισ. ευρώ και Απρίλιος: 0,62 δισ. ευρώ), χωρίς να υπολογίζονται τα έντοκα γραμμάτια, και παρότι οι πιστωτές δεν έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους, βαθαίνουν την ήδη καταστροφική ύφεση της οικονομίας, και οξύνουν την ταμειακή στενότητα του δημοσίου σε βάρος της αναγκαίας αύξησης των δαπανών για κοινωνική πολιτική.

  • Η άτυπη ακόμη συζήτηση για νέο δάνειο, ύψους 20-30 δις. ευρώ, με το οποίο θα εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος τα επόμενα χρόνια, ενώ οι προβλεπόμενες πληρωμές στους δανειστές πολλαπλασιάζονται (π.χ. 33,36 δισ. ευρώ το 2022 έναντι των 13,11 δισ. Ευρώ το 2016) κι είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν με ίδιους πόρους, ακόμη και με τον νέο δανεισμό.

Όλα τα παραπάνω υπογραμμίζουν την ανάγκη η κυβέρνηση να προχωρήσει αμέσως σε παύση πληρωμών προς τους δανειστές και όχι τους εργαζόμενους και συνταξιούχους, και να αρνηθεί να εξυπηρετήσει τις πληρωμές του επόμενου διαστήματος (747 εκ. στις 12 Μαΐου και 1,53 δισ. τον Ιούνιο σε ΔΝΤ, κ.α.). Η ρήξη με τους δανειστές είναι μονόδρομος και επιτακτικό «καθήκον της στιγμής» για όσους συνεχίζουν να προτάσσουν τα λαϊκά συμφέροντα έναντι των τοκογλυφικών συμφερόντων των δανειστών. Η κυβέρνηση οφείλει στον ελληνικό λαό να διακόψει μονομερώς τις διαπραγματεύσεις και να ανακοινώσει, αμέσως, στάση πληρωμών χωρίς καμιά συνεννόηση με τους δανειστές. Αυτό όχι μόνο ως μέσο προάσπισης των λαϊκών συμφερόντων, αλλά και στην βάση της οδυνηρής και καταστροφικής εμπειρίας της χώρας. Είναι απαράδεκτη η επιλογή της κυβέρνησης να αναζητά μια μέση οδό με κείνους που έχουν την ευθύνη για την εκτίναξη της ανεργίας στο 27% και του δημόσιου χρέους στο 177%: Στη βάση, όχι μόνο της πολιτικής εκτίμησης, αλλά και της μέχρι τώρα εμπειρίας, αποδεικνύεται πλέον ότι η επιλογή «ανατροπή της λιτότητας και ρήξη» στο πλαίσιο του ευρώ και των συνεχιζόμενων, χρονοβόρων διαπραγματεύσεων είναι αυταπάτη, θανάσιμη παγίδα για τα συμφέροντα της πλειοψηφίας.

Αντίθετα, η διαγραφή του δημόσιου χρέους, επίσης μέσα από μονομερείς ενέργειες, (και αξιοποιώντας το γεγονός ότι οι δανειακές συμβάσεις ουδέποτε κυρώθηκαν από την βουλή, ότι το 92% των δανείων της τρόικας επέστρεψαν στους δανειστές, της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, κ.α.) θα απελευθερώσει πόρους για την απαραίτητη χορήγηση αυξήσεων σε μισθωτούς και συνταξιούχους, για τη στήριξη της υγείας, της παιδείας και άλλων κοινωνικών αναγκών. Ούτε ένα ευρώ από τα ρευστά διαθέσιμα για τους τοκογλύφους!

Η «Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα!», λειτουργώντας πάντοτε μέσα σε κινηματικά πλαίσια και τονίζοντας για μια ακόμη φορά την ανεξαρτησία της από την κυβέρνηση, το κράτος, την ΕΕ και τους μηχανισμούς τους, καλεί τους εργαζόμενους κι όλο τον λαό να παλέψουμε και να επιβάλουμε με τους αγώνες μας την παύση πληρωμών στους δανειστές!

Η σύγκρουση με τους δανειστές είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τη ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ, που αποδείχτηκαν αιχμή του δόρατος των τραπεζών και των δανειστών και εγγυητές της πιο βαθιάς και αιώνιας λιτότητας με τους ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς κ.ά. Το ευρώ δεν έφερε σύγκλιση των οικονομιών κέντρου και περιφέρειας, όπως μας υπόσχονταν για να μας πείσουν να υποταγούμε στη δικτατορία της ΕΚΤ, αλλά καταστροφική απόκλιση που δεν μπορεί να αντιστραφεί χωρίς ν’ αποκτήσουμε ξανά ανεξάρτητη νομισματική πολιτική. Η ΕΕ, όπως απέδειξαν οι πράξεις της τα πέντε τελευταία χρόνια, δεν προωθεί τα συμφέροντα των λαών αλλά των τραπεζιτών και των μεγάλων εταιριών. Οι πράξεις τόσο της ΕΕ όσο και της ΕΚΤ είναι ασύμβατες με την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία.

Βασικός, μεταξύ άλλων, όρος επίσης για την ανατροπή της επίθεσης που δεχόμαστε είναι η εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας (τηλεπικοινωνίες, λιμάνια κτλ.), καθώς κι ο εργατικός έλεγχος της παραγωγής και της διοίκησής τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η «Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα!» καλεί τους εργαζόμενους, τη νεολαία και όλο τον λαό σε μαχητική διαδήλωση τη Δευτέρα 11 Μαΐου, με αφορμή τη συνεδρίαση του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup) και την καταβολή από την κυβέρνηση ενός νέου υπέρογκου ποσού (747 εκ. ευρώ) στο ΔΝΤ, έναν από τους θεσμούς που με την πολιτική τους μας οδήγησαν στην κρίση και έπληξαν καίρια τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας.

Καλούμε ακόμη όλες τις κοινωνικές οργανώσεις, τις ομοσπονδίες, τα σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις συλλογικότητες στις γειτονιές και τις λαϊκές συνελεύσεις να πλαισιώσουν με τις δικές τους αποφάσεις και την κινητοποίηση αυτή, καθώς και τον συνολικό κρίσιμο αγώνα για τη μονομερή διαγραφή του χρέους τώρα, αλλά και να είναι σε ετοιμότητα για νέα κινητοποίηση αν και όποτε αποφασιστεί συμφωνία με τους δανειστές. Όχι σε νέο μνημόνιο!

Όλοι και όλες στη Συγκέντρωση της Δευτέρας 11 Μαΐου στα Προπύλαια στις 6 το απόγευμα!

Η Γενική Συνέλευση της «Κίνησης για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα!»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΔΕΔΥ: ''H KYBEΡΝΗΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΚΥΨΕΙ ΣΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ''

Η απαράδεκτη επιμονή των δανειστών στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων να ζητούν μείωση των συντάξεων, επαναφορά της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία, απελευθέρωση των απολύσεων, αύξηση του ΦΠΑ, νέα μέτρα για τη δημιουργία πλεονάσματος και συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, διατήρηση του ΕΝΦΙΑ κ.λπ στοχεύει να εξαντλήσει την ελληνική κοινωνία και οικονομία στη μέγγενη της χρηματοδοτικής ασφυξίας και να επιβάλει μια «νέο-μνημονιακή» κηδεμονία στη χώρα.

Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου όπου η Κυβέρνηση μεταξύ άλλων αποδέχτηκε ότι θα αποπληρώσει «τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως», οδήγησε στην ένταση των πιέσεων και των εκβιασμών από την πλευρά των δανειστών. Η πρακτική συνέχισης της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους με τους πόρους των δημοσίων εσόδων, οξύνουν την ταμειακή στενότητα σε βάρος της αναγκαίας αύξησης των δαπανών για κοινωνική πολιτική.

Το συνδικαλιστικό κίνημα προτάσσει τα λαϊκά συμφέροντα έναντι των τοκογλυφικών συμφερόντων των δανειστών. Καλεί την Κυβέρνηση να μην υποκύψει στις πιέσεις και να προχωρήσει άμεσα στην ανατροπή της λιτότητας και τη ρήξη με τις πολιτικές των μνημονίων. Η Κυβέρνηση οφείλει να απορρίψει οποιαδήποτε διαδικασία «διαπραγμάτευσης» που θέτει στο τραπέζι ζητήματα νέων μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις και οδηγεί σε νέα μέτρα εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία και όλο το λαό να συμμετάσχουν μαζικά στη διαδήλωση που οργανώνει η «Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα», τη Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015, με αφορμή τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup), διεκδικώντας τη διαγραφή του χρέους, απαιτώντας την ανατροπή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ που οδηγούν τον κόσμο της εργασίας στην εξαθλίωση και στη φτώχεια.

Καλούμε τις κοινωνικές οργανώσεις, τις ομοσπονδίες, τα σωματεία, να πλαισιώσουν με τις δικές τους αποφάσεις την κινητοποίηση αυτή, καθώς και το συνολικό κρίσιμο αγώνα για τη Μονομερή Διαγραφή του Χρέους τώρα.

Όλοι και όλες στη Συγκέντρωση

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ

πηγη: iskra.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή