Σήμερα: 25/09/2021
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Good bye Tsipras!

20/Ιουλ/2015

goodbyelenin.0.jpg

Παρά τα λεγόμενα, η αντίθεση μνημονιακής / αντιμνημονιακής πολιτικής είναι ανταγωνιστική και δεν λύνεται με «συζήτηση στους κόλπους του λαού», που έλεγε και ο σύντροφος Μάο. Λύνεται μόνο με την υποταγή όσων προτίθενται να αγωνιστούν ενάντια στο μνημόνιο 3, στη θέληση της ηγετικής ομάδας. Όσοι δεν ενδιαφέρονται για μια τέτοια «λύση», πρέπει να αποχαιρετήσουν τον Τσίπρα και την ηγετική ομάδα και να διεκδικήσουν το κόμμα για να περισώσουν ό,τι ακόμη μπορεί να διασωθεί από το ναυάγιο στο οποίο καθημερινά οδηγεί η στρατηγική και η πολιτική της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ανα­λύ­σεις και της πλειο­ψη­φί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης και πώς να την αλ­λά­ξου­με, απο­δεί­χθη­καν εκτός τόπου και χρό­νου, ανε­δα­φι­κές και ρο­μα­ντι­κές. Κακή εκτί­μη­ση των δυ­νά­με­ων του αντι­πά­λου, ανό­η­τη επι­μο­νή στη στρα­τη­γι­κή της διαρ­κούς άμυ­νας, αυ­τα­πά­τες για τη δύ­να­μη της λο­γι­κής ως δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό όπλο, στα­δια­κή και συ­νε­χής υπο­χώ­ρη­ση στις απαι­τή­σεις του αντι­πά­λου, ιστο­ρι­κή ήττα της Αρι­στε­ράς - όλα ανά­γο­νται στη λαν­θα­σμέ­νη στρα­τη­γι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στη λαν­θα­σμέ­νη αντί­λη­ψη της πλειο­ψη­φί­ας του για τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης.

Τι ακρι­βώς ητ­τή­θη­κε;

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, αυτό που ητ­τή­θη­κε ήταν η στρα­τη­γι­κή της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης της Ευ­ρώ­πης. Η ιδέα δη­λα­δή ότι το αντι­δη­μο­κρα­τι­κό τε­ρα­τούρ­γη­μα που είναι η Ευ­ρω­ζώ­νη θα μπο­ρού­σε να αλ­λά­ξει, είτε με μοχλό την εκ­με­τάλ­λευ­ση των εσω­τε­ρι­κών της αντι­θέ­σε­ων (αρι­στε­ρή εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής) είτε με όπλο τη λο­γι­κή και τα επι­χει­ρή­μα­τα (δεξιά εκ­δο­χή). Βε­βαί­ως, αυτή που τέ­θη­κε σε δο­κι­μα­σία και ητ­τή­θη­κε, είναι η δεξιά εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης, όπως αυτή εκ­φρά­ζε­ται από την ηγε­τι­κή ομάδα. Η ήττα επήλ­θε όταν η δια­πραγ­μά­τευ­ση προ­σέγ­γι­σε το κα­τώ­φλι αντο­χής της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν θέ­λη­σε να το ξε­πε­ρά­σει για να προ­χω­ρή­σει στην ανα­τρο­πή των κα­τε­στη­μέ­νων πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών: απλώς δεν είχε την επι­θυ­μία, δεν ήταν στα σχέ­διά της, δεν ήταν φτιαγ­μέ­νη για κάτι τέ­τοιο. Και αυτό που απο­μέ­νει ως κα­τα­κά­θι είναι ένα πο­λι­τι­κό πτώμα που πολ­λοί σύ­ντρο­φοι θέ­λουν να δια­τη­ρή­σουν στην κυ­βέρ­νη­ση σαν το νεκρό Εl Cid που δε­μέ­νος πάνω στο άλογο σκόρ­πι­σε τον τρόμο στους εχθρούς. Ξε­χνούν ότι στην ται­νία ο Cid είχε ηρω­ι­κό θά­να­το…

Μας απο­μέ­νει, λοι­πόν, η ρι­ζο­σπα­στι­κή, αρι­στε­ρή εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής της εκ των έσω με­ταρ­ρύθ­μι­σης της Ευ­ρω­ζώ­νης - ή μήπως όχι; Όπως γί­νε­ται πά­ντο­τε σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις, όταν το κύριο ρεύμα μιας ιδέας, μιας στρα­τη­γι­κής ή μιας πο­λι­τι­κής ητ­τά­ται, μαζί της ητ­τώ­νται και όλες οι πα­ραλ­λα­γές της, ακόμη και αυτές που ασκούν αυ­στη­ρή κρι­τι­κή στο κύριο ρεύμα. Ακρι­βώς όπως η κα­τάρ­ρευ­ση της ΕΣΣΔ πήρε μαζί της στον καιά­δα της απα­ξί­ω­σης όλες τις μορ­φές, ρεύ­μα­τα, ιδέες που ανα­φέ­ρο­νταν στον κομ­μου­νι­σμό, όσο κρι­τι­κές και εάν ήταν προς το σο­βιε­τι­κό μαρ­ξι­σμό, έτσι και η ιστο­ρι­κή ήττα της στρα­τη­γι­κής της ηγε­τι­κής ομά­δας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για προ­ο­δευ­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης παίρ­νει μαζί της στα αζή­τη­τα και κάθε άλλη εκ­δο­χή της ίδιας στρα­τη­γι­κής, όσο ρι­ζο­σπα­στι­κή και θε­ω­ρη­τι­κά θε­με­λιω­μέ­νη και εάν είναι αυτή.

Όταν η κυ­βέρ­νη­ση εγκα­τέ­λει­ψε την Αρι­στε­ρά

Όταν η στρα­τη­γι­κή σου ητ­τά­ται κατά κρά­τος, αυ­το­μά­τως εκ­κι­νούν δια­δι­κα­σί­ες διάρ­ρη­ξης των σχέ­σε­ων εκ­προ­σώ­πη­σης που δια­τη­ρού­σε το κόμμα με τους ψη­φο­φό­ρους του, χα­λα­ρώ­νουν οι δε­σμοί που έδε­ναν σε ενιαία κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία τά­ξεις και με­ρί­δες τά­ξε­ων που ανα­γνώ­ρι­ζαν στη στρα­τη­γι­κή του κόμ­μα­τος το συμ­φέ­ρον τους, και στο όραμά του για το γε­νι­κό συμ­φέ­ρον την προ­σω­πι­κή ή τη συλ­λο­γι­κή τους μοίρα. Πράγ­μα­τι, υπάρ­χουν έντο­νες εν­δεί­ξεις ότι η διάρ­ρη­ξη των δε­σμών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τις κοι­νω­νι­κές τά­ξεις, με­ρί­δες τά­ξε­ων, κοι­νω­νι­κές ομά­δες που συ­γκρο­τή­θη­καν σε πο­λι­τι­κό σχη­μα­τι­σμό μάχης στην πο­ρεία μέσα από την έρημο του μνη­μο­νί­ου, έχει ήδη αρ­χί­σει και θα συ­νε­χί­ζε­ται στο βαθμό που η κυ­βέρ­νη­ση θα εφαρ­μό­ζει το μνη­μό­νιο 3.

Υπάρ­χει και χει­ρό­τε­ρο: από τη στιγ­μή που η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα ψή­φι­σε το μνη­μό­νιο 3, απο­σύ­ρε­ται από την Αρι­στε­ρά. Προ­κει­μέ­νου να δούμε αν ισχύ­ει αυτός ο ισχυ­ρι­σμός, ας ξα­να­γυ­ρί­σου­με σε ορι­σμέ­να στοι­χειώ­δη της θε­ω­ρη­τι­κής μας πα­ρά­δο­σης:

Πολ­λοί βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ψή­φι­σαν το μνη­μό­νιο 3, για να μη ρί­ξουν την «κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς», πα­ρό­λο που δια­φω­νούν με το πε­ριε­χό­με­νο του μνη­μο­νί­ου 3. Δια­φω­νούν δη­λα­δή με το πε­ριε­χό­με­νο αλλά συμ­φω­νούν με την εφαρ­μο­γή του από μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς. Δεν θέ­τουν κα­θό­λου στον εαυτό τους την ερώ­τη­ση εάν πα­ρα­μέ­νει, άραγε, στην Αρι­στε­ρά μια κυ­βέρ­νη­ση που εφαρ­μό­ζει μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή. Στο κά­τω-κά­τω βλέ­πουν τους ίδιους συ­ντρό­φους στην κυ­βέρ­νη­ση, αν­θρώ­πους που γνω­ρί­ζουν από τα νιάτα τους και για τους οποί­ους είναι απο­λύ­τως βέ­βαιοι πως θα είναι πά­ντο­τε αρι­στε­ροί άν­θρω­ποι, θα έχουν τις ίδιες καλές προ­θέ­σεις και το ίδιο άμεμ­πτο ήθος. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όμως, είναι πιο σύν­θε­τη: Ένα πο­λι­τι­κό κόμμα, μια πο­λι­τι­κή ορ­γά­νω­ση, δεν ορί­ζε­ται ως ένα σύ­νο­λο ατό­μων, δεν είναι ούτε η ηγε­τι­κή του ομάδα, δεν είναι ούτε το σύ­νο­λο των μελών του, ούτε καν η ορ­γά­νω­ση συν η εκλο­γι­κή του βάση, ο «κό­σμος» του, οι ψη­φο­φό­ροι του. Ένα πο­λι­τι­κό κόμμα, μια πο­λι­τι­κή ορ­γά­νω­ση, είναι μια δια­δι­κα­σία σύ­γκλι­σης πρα­κτι­κών κοι­νω­νι­κής και πο­λι­τι­κής πα­ρέμ­βα­σης, είναι το σύ­νο­λο και η ενό­τη­τα αυτών των πρα­κτι­κών, είναι η προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νη τους ενό­τη­τα (που παίρ­νει τη μορφή του πο­λι­τι­κού υπο­κει­μέ­νου). Η καρ­διά και η φυ­σιο­γνω­μία του κόμ­μα­τος ορί­ζο­νται από τη στρα­τη­γι­κή του και την πο­λι­τι­κή του. Αυτή η ίδια η στρα­τη­γι­κή και η πο­λι­τι­κή του είναι η ταυ­τό­τη­τά του, το πρό­σω­πό του και η ύπαρ­ξή του. Με αυτήν την έν­νοια (που πα­ρε­μπι­πτό­ντως απο­τε­λεί απλή εξει­δί­κευ­ση της θέσης του δό­λιου του Μαρξ ότι η κοι­νω­νία δεν απο­τε­λεί­ται από άτομα αλλά από κοι­νω­νι­κές σχέ­σεις) ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι αυτή η στρα­τη­γι­κή που ητ­τή­θη­κε και δεν υπάρ­χει πια, και που θα πάρει το κόμμα μαζί της στον κόσμο του από­λυ­του πο­λι­τι­κού μη­δε­νός - εάν δεν γίνει κάτι, και μά­λι­στα γρή­γο­ρα.

Αυτό λοι­πόν που είχαν στα χέρια τους χθες στη Βουλή οι 110 και θε­ώ­ρη­σαν ότι πρέ­πει να προ­στα­τευ­θεί από τον Σόι­μπλε ψη­φί­ζο­ντας «ναι», είναι ένα πο­λι­τι­κό πτώμα, είναι μια νεκρή στρα­τη­γι­κή για την ει­ρη­νι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης «από τα μέσα». Η ήττα που ήθε­λαν να απο­τρέ­ψουν με την ψήφο τους έχει ήδη συ­ντε­λε­στεί. Διότι μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς που εφαρ­μό­ζει τη στρα­τη­γι­κή και την πο­λι­τι­κή των εχθρών της οδη­γεί­ται ανα­γκα­στι­κά σε αφο­μοί­ω­ση από τον αντί­πα­λο, έχει αλ­λο­τριω­θεί, έχει με­τα­το­πι­στεί στο πο­λι­τι­κό φάσμα.

Ένα κόμμα, λοι­πόν, ορί­ζε­ται από τη στρα­τη­γι­κή του και την πο­λι­τι­κή του. Όταν ασκεί δεξιά πο­λι­τι­κή δεν ανή­κει στην Αρι­στε­ρά, και ας προ­έρ­χε­ται από εκεί, και ας είναι τα μέλη του αρι­στε­ροί, ηθικά άμεμ­πτοι άν­θρω­ποι με καλές προ­θέ­σεις και αδιαμ­φι­σβή­τη­τες αρε­τές. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εγκα­τα­λεί­πει την Αρι­στε­ρά διότι η κυ­βέρ­νη­σή του υιο­θέ­τη­σε το μνη­μό­νιο 3 και ετοι­μά­ζε­ται να το εφαρ­μό­σει. Για να εί­μα­στε πιο ακρι­βείς, η ηγε­τι­κή ομάδα του κόμ­μα­τος και η κυ­βέρ­νη­ση σέρ­νουν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε πο­ρεία ανα­χώ­ρη­σης από την Αρι­στε­ρά.

Το κενό στρα­τη­γι­κής και η επα­πει­λού­με­νη κοι­νω­νι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση

Αυτή η κί­νη­ση της κυ­βέρ­νη­σης και της ηγε­τι­κής ομά­δας του κόμ­μα­τος προς τα δεξιά σε συν­δυα­σμό με την αδρά­νεια που πα­ρου­σιά­ζει το κόμμα ένα­ντι μιας τέ­τοιας κί­νη­σης, δη­μιουρ­γεί εντά­σεις διάρ­ρη­ξης. Αυτές είναι αι­σθη­τές στο επί­πε­δο της κομ­μα­τι­κής κο­ρυ­φής αλλά υπάρ­χουν έντο­νες εν­δεί­ξεις ότι δια­δί­δο­νται τα­χύ­τα­τα και στη βάση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η ύπαρ­ξη αυτών των εντά­σε­ων έχει αντι­κει­με­νι­κό χα­ρα­κτή­ρα: Δεν μπο­ρούν να βρί­σκο­νται μέσα στον ίδιο κομ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό όσοι θα μά­χο­νται με νύχια και με δό­ντια ενά­ντια στο μνη­μό­νιο 3 και όσοι θα στέλ­νουν τον Πα­νού­ση και τις δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής ενα­ντί­ον μας στις δια­δη­λώ­σεις, όσοι θα μας απει­λούν με εξώ­σεις, ούτε όσοι θα μειώ­νουν ή θα επι­τρέ­πουν τις μειώ­σεις των συ­ντά­ξε­ων και την αυ­ξα­νό­με­νη επι­σφά­λεια στη δια­βί­ω­ση της τρί­της ηλι­κί­ας, όσοι θα υπο­γρά­φουν κα­τα­σχέ­σεις πρώ­της κα­τοι­κί­ας -ακό­μη και εάν αυτό τους στε­να­χω­ρεί βα­θιά- και όσοι γε­νι­κά θα μας υπο­βά­λουν στο γνω­στό μνη­μο­νια­κό μαρ­τύ­ριο. Παρά τα λε­γό­με­να, η αντί­θε­ση μνη­μο­νια­κής / αντι­μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής είναι αντα­γω­νι­στι­κή και δεν λύ­νε­ται με «συ­ζή­τη­ση στους κόλ­πους του λαού», που έλεγε και ο σύ­ντρο­φος Μάο. Λύ­νε­ται μόνο με την υπο­τα­γή όσων προ­τί­θε­νται να αγω­νι­στούν ενά­ντια στο μνη­μό­νιο 3 στη θέ­λη­ση της ηγε­τι­κής ομά­δας. Όσοι δεν εν­δια­φέ­ρο­νται για μια τέ­τοια «λύση», πρέ­πει να απο­χαι­ρε­τή­σουν τον Τσί­πρα και την ηγε­τι­κή ομάδα και να διεκ­δι­κή­σουν το κόμμα για να πε­ρι­σώ­σουν ό,τι ακόμη μπο­ρεί να δια­σω­θεί από το ναυά­γιο στο οποίο κα­θη­με­ρι­νά οδη­γεί η στρα­τη­γι­κή και η πο­λι­τι­κή της ηγε­τι­κής ομά­δας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

πηγη; rproject.gr

Ετικέτες

2334337.jpg

Ο Γιάνης Βαρουφάκης εξηγεί τους λόγους που καταψήφισε τα προαπαιτούμενα στη Βουλή με άρθρο του ενώ δηλώνει ότι ο Πρωθυπουργός έκρινε το βράδυ του δημοψηφίσματος ότι δεν υπήρχε εναλλακτική. "Θα έπρεπε να έχουμε παραδώσει τα κλειδιά του Μαξίμου, όπως λέγαμε ότι θα κάνουμε σε περίπτωση συνθηκολόγησης" γράφει χαρακτηριστικά ο πρώην Υπουργός Οικονομικών.
Γράφει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο άρθρο του με τίτλο "Γιατί καταψήφισα" στην Εφημερίδα των Συντακτών:
«Στην πολιτική αποφάσισα να εισέλθω για έναν λόγο: για να σταθώ δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα στον αγώνα εναντίον της χρεοδουλοπαροικίας. Από τη μεριά του, ο Αλέξης Τσίπρας με τίμησε επιστρατεύοντάς με για έναν λόγο: μια πολύ συγκεκριμένη θεώρηση περί της κρίσης που βασίζεται στην απόρριψη του δόγματος Παπακωνσταντίνου, ότι δηλαδή μεταξύ της άτακτης χρεοκοπίας και του τοξικού δανεισμού, ο τοξικός δανεισμός είναι πάντα προτιμότερος.
Πρόκειται για δόγμα που απέρριπτα ως πάγια απειλή που στόχο είχε την επιβολή, διά του πανικού, πολιτικών οι οποίες εγγυώνται τη μόνιμη χρεοκοπία και, εν τέλει, τη χρεοδουλοπαροικία. Την Τετάρτη το βράδυ, στη Βουλή, κλήθηκα να επιλέξω μεταξύ του (α) να ενστερνιστώ το εν λόγω δόγμα, υπερψηφίζοντας την κύρωση του κειμένου που πραξικοπηματικά και με απερίγραπτη βαναυσότητα επέβαλαν στον Αλέξη Τσίπρα οι «εταίροι» στο Euro Summit και (β) να πω «όχι» στον πρωθυπουργό μου.
«Είναι αληθινός ή πλαστός ο εκβιασμός;» μας ρώτησε ο πρωθυπουργός, εκφράζοντας έτσι το ειδεχθές συνειδησιακό δίλημμα όλων μας, και του ίδιου. Προφανώς ο εκβιασμός ήταν αληθινός. Πρώτη φορά ένιωσα την «αλήθεια» του στο γραφείο μου όταν την 30ή Ιανουαρίου ο κ. Ντάισελμπλουμ με επισκέφτηκε για να με θέσει προ του διλήμματος «Μνημόνιο ή κλειστές τράπεζες». Από την αρχή γνωρίζαμε πόσο αδίστακτοι ήταν οι δανειστές. Και αποφασίσαμε αυτό που λέγαμε ξανά και ξανά ο ένας στον άλλον τις μακρές μέρες και νύχτες του Μαξίμου:
Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να φέρουμε μια οικονομικά βιώσιμη συμφωνία. Θα συμβιβαστούμε χωρίς να καταλήξουμε συμβιβασμένοι. Θα υποχωρήσουμε όσο χρειαστεί για να επιτευχθεί μια συμφωνία-επίλυση εντός της ευρωζώνης. Ομως αν ηττηθούμε από την καταστροφική λογική των μνημονίων, θα παραδώσουμε το κλειδί των γραφείων μας σε εκείνους που τα πιστεύουν – να έρθουν εκείνοι να τα εφαρμόσουν, με εμάς και πάλι στους δρόμους.
«Υπήρχε εναλλακτική;» μας ρώτησε ο πρωθυπουργός την Τετάρτη. Κρίνω πως, ναι, υπήρχε. Ομως δεν θα πω άλλα γι’ αυτό εδώ. Δεν είναι της στιγμής. Σημασία έχει μόνο ότι το βράδυ του δημοψηφίσματος ο πρωθυπουργός έκρινε πως δεν υπήρχε εναλλακτική. Γι’ αυτό παραιτήθηκα, ώστε να τον διευκολύνω να μεταβεί στις Βρυξέλλες για να φέρει πίσω τους βέλτιστους όρους που μπορούσε να φέρει. Οχι όμως και για να τους εφαρμόσουμε εμείς όποιοι και να ήταν!
Ο πρωθυπουργός, στην Κ.Ο. της Τετάρτης, μας ζήτησε να αποφασίσουμε μαζί, να μοιραστούμε την ευθύνη. Πολύ σωστά. Πώς όμως; Μία λύση ήταν να εφαρμόσουμε, όλοι μαζί, αυτό που λέγαμε και ξαναλέγαμε ότι θα κάναμε σε περίπτωση ήττας. Θα λέγαμε ότι υποταχθήκαμε, φέραμε συμφωνία που εμείς κρίνουμε μη βιώσιμη, και ζητάμε από πολιτικούς, όλων των κομμάτων, που την θεωρούν τουλάχιστον εν δυνάμει βιώσιμη, να σχηματίσουν κυβέρνηση και να την εφαρμόσουν.
Η δεύτερη λύση ήταν αυτή που προέκρινε ο πρωθυπουργός: Να παραμείνει ζωντανή η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, έστω εφαρμόζοντας μια συμφωνία- προϊόν εκβιασμού που ο ίδιος ο πρωθυπουργός κρίνει ότι είναι ανεφάρμοστη».
Στη συνέχεια ο Γιάνης Βαρουφάκης σχολιάζει τη δήλωση Τσίπρα ότι «ουδείς δικαιούται να προσποιείται ότι έχει ισχυρότερο συνειδησιακό δίλημμα»: «Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι είπαν ναι διακατέχονται από ισχυρότερο συναίσθημα ευθύνης από ό,τι όσοι εξ ημών αποφανθήκαμε πως έπρεπε να παραιτηθούμε αναθέτοντας την εφαρμογή σε πολιτικούς που τη εν δυνάμει εφαρμόσιμη», γράφει. 
Υποστηρίζει ότι είναι «απόλυτα θεμιτό κάποιοι σύντροφοι να προτείνουν τη μία και άλλοι την έτερη ατραπό», ενώ χαρακτηρίζει εγκληματικό οι μεν να αποκαλούν τους δε συμβιβασμένους και οι δε τους μεν ανεύθυνους.
Ο πρώην ΥΠΟΙΚ τονίζει ότι αυτή τη στιγμή προέχει η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ και χαρακτηρίζει απλό τον λόγο που ψήφισε όχι: «Επρεπε να έχουμε παραδώσει, όπως λέγαμε ότι θα κάνουμε σε περίπτωση συνθηκολόγησης, τα κλειδιά του Μαξίμου και των λοιπών υπουργείων σε όσους μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια τον λαό και να του πουν αυτό που εμείς δεν μπορούμε να πούμε: Η συμφωνία είναι σκληρή αλλά μπορεί να εφαρμοστεί».
Στη συνέχεια γράφει ότι «η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν δικαιούται να λεηλατήσει κι άλλο τα θύματα της 5ετούς κρίσης ενώ υπογραμμίζει ότι δημιουργείται ένα υπερ-ΤΑΙΠΕΔ πλήρως ελεγχόμενο από την Τρόικα το οποίο θα αποσπάσει μια για πάντα τον έλεγχο όλης της δημόσιας περιουσίας από τον έλεγχο της Ελληνικής Δημοκρατίας».
Ο Γιάνης Βαρουφάκης λέει ότι τον ρωτούν αν με τη στάση του ταυτίζεται με Σόιμπλε και απαντά: «Είστε σίγουροι ότι η συμφωνία αυτή δεν είναι μέρος του σχεδίου Σόιμπλε;».
Ο παραιτηθείς Υπουργός τονίζει ότι «η συμφωνία είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για να εκπαραθυρωθεί η Ελλάδα από την Ευρωζώνη».
Στο τέλος λέει ότι σέβεται απολύτως τους συντρόφους του: «Ούτε πιο επαναστάτης-ηθικός είμαι από εκείνους, ούτε εκείνοι πιο υπεύθυνοι».

πηγη: koutipandoras.gr

Ετικέτες

www.onalert.gr.jpg

Τρεις μεγάλες κωμοπόλεις πέρασαν από το Αιγαίο μέσα σ΄ ένα 20ήμερο! 28.260 παράτυποι μετανάστες αποβιβάστηκαν σε ακτές ελληνικών νησιών,από τις 23 Ιουνίου μέχρι τις 12 Ιουλίου! Η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια με το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα να παλεύουν χωρίς καμία απολύτως βοήθεια!
Οι Ευρωπαίοι που κατά τ΄ άλλα “καίγονται” να ρυθμίσουν τα οικονομικά μας σφυράνε αδιάφορα , όσο οι πλατείες και οι γειτονιές τους μένουν ανέγγιχτες από το πρόβλημα. Η μάχη κατά της παράνομης μετανάστευσης στο Αιγαίο μας κοστίζει πολλά χρήματα. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ΠΝ έχει ήδη “μπει μέσα” στα κονδύλια καυσίμων του κατά 5 εκατομμύρια ευρώ!

Οι αριθμοί των μεταναστών που κάθε μέρα εισέρχονται μέσω Αιγαίου στην Ελλάδα είναι πλέον τετραψήφιοι! Το Σαββατοκύριακο 11 και 12 Ιουλιου καταγράφηκαν 4.266 μετανάστες ,ανεβάζοντας τον αριθμό του τελευταίου 20ήμερου στις 28.260!

Το Πολεμικό Ναυτικό που εδώ και ένα χρόνο έχει εμπλακεί ενεργά στον πόλεμο κατά της μετανάστευσης με πέντε πλοία, έχει βελτιώσει σημαντικά τον έγκαιρο εντοπισμό σκαφών που μεταφέρουν μετανάστες. Οι επιτυχείς εντοπισμοί έχουν ανέβει κατά 40% ,αλλά παρόλα αυτά το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Κι αυτό γιατί η μέθοδος που ακολουθούν πλέον οι δουλέμποροι , είναι μόλις γίνονται αντιληπτοί να πετάνε τους μετανάστες στη θάλασσα! Όσοι φορούν σωσίβια γλιτώνουν. Πολλοί από τους υπόλοιπους χάνονται στα νερά του Αιγαίου! Στην απέναντι πλευρά , στα τουρκικά παράλια έχει στηθεί ένα ολόκληρο δίκτυο εκμετάλλευσης αυτών των ανθρώπων. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους δουλέμπορους. Μια ολόκληρη …αγορά που πουλά όλα τα …χρήσιμα για έναν παράνομο μετανάστη θησαυρίζει. Πουλάνε κυρίως …σωσίβια γι ΄ αυτό που θα ακολουθήσει στο Αιγαίο.

Πηγές του ΠΝ και του Λιμενικού Σώματος υποστηρίζουν ότι η αδιαφορία των Ευρωπαίων για το πρόβλημα εξοργίζει.

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά το ΠΝ έχει να αντιμετωπίσει και τα ύποπτα παιχνίδια των Τούρκων οι οποίοι εκμεταλλεύονται τις καθημερινές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης μεταναστών για να δίνουν το παρών σε χωρικά μας ύδατα και να διεκδικούν ρόλους που δεν τους ανήκουν . Όλα αυτά με “ανθρωπιστικό μανδύα”.

Τα ξημερώματα της Τετάρτης είχαμε μια “μίνι ναυμαχία” πέριξ των Ιμίων . Τουρκικές ακταιωροί βρέθηκαν αντιμέπτωπες με σκάφος του ΠΝ. Δεν είναι πια κάτι το ασυνήθιστο.

Την περασμένη εβδομάδα οι Τούρκοι επιχείρησαν μια παραλλαγή των Ιμίων με “μανδύα ανθρωπιστικό” επιχείρησαν οι Τούρκοι, σ΄ ένα μικρό νησάκι νότια του Αγαθονησίου. Ακταιωρός της ακτοφυλακής επιχείρησε να προσεγγίσει το Κουνελονήσι για να συλλάβει Τούρκο διακινητή παράνομων μεταναστών που είχε εγκλωβιστεί εκεί. Χρειάστηκε η επέμβαση ελληνικών δυνάμεων και η χαμηλή πτήση δύο μαχητικών αεροσκαφών πάνω από την τουρκική ακταιωρό για να αποφευχθούν τα χειρότερα!

Ο Τούρκος διακινητής πρέπει να ήταν πολύ σημαντικό πρόσωπο για το “κύκλωμα” διακίνησης μεταναστών. Αυτό προκύπτει από την επιμονή των Τούρκων να τον πάρουν απέναντι και να μην τον αφήσουν στις ελληνικές αρχές. Πληροφορίες  από αξιόπιστη πηγή αναφέρουν ότι ο Τούρκος δουλέμπορος ήταν πρώην στρατιωτικός! Υπάρχουν υπόνοιες ότι η ανατροπή του σκάφους του δεν ήταν ένα ατυχές γεγονός, αλλά προμελετημένο. Έτσι εξηγείται και η αστραπιαία κινητοποίηση των Τούρκων στην περιοχή γύρω από το Αγαθονήσι. Παρόλα αυτά οι ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να προλάβουν και να συλλάβουν τον Τούρκο ο οποίος χαρακτηρίζεται από τις ανακριτικές αρχές “πολύ ύποπτο πρόσωπο”.

Τι σχεδιάζουν οι Ευρωπαίοι

Οι Ευρωπαίοι απλά παρακολουθούν. Η μοναδική απόφαση που έχουν λάβει και η οποία έχει υλοποιηθεί είναι οι περιπολίες ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο. Αυτό όμως αφορά προς το παρόν μόνο το θαλάσσιο ρεύμα που “ενώνει” Λιβύη και Ιταλία. Όμως όπως επισημαίνει και το έγκυρο αμερικανικό ινστιτούτο γεωπολτικών αναλύσεων Stratfor αυτές οι ναυτικές επιχειρήσεις θα είναι αναποτελεσματικές. Οι απελπισμένοι άνθρωποι διαλυμένων χωρών δεν πρόκειται να σταματήσουν να επιχειρούν να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο ακομη και κολυμπώντας. Σε δεύτερη φάση σχεδιάζονται χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις στις χώρες απ΄ όπου οι διακινητές οργανώνουν τα καραβάνια των παράτυπων μεταναστών. Και αυτό το σχέδιο όμως θα αφορά την περίπτωση της Λιβύης ή άλλω περιοχών της βόρειας Αφρικής απ΄ όπου ξεκινιούν οι “αποστολές αυτοκτονίας” των μεταναστών.

Η Ελλάδα δέχεται πρόσφυγες και παράτυπους μετανάστες σε μεγάλο ποσοστο από την Συρία. Μια χώρα που διαλύεται χρόνια τώρα από τον πόλεμο. Ο ενδιάμεσος σταθμός όλων αυτών των ανθρώπων ,η Τουρκία κάνει τα πάντα για να τους “ξεφορτωθεί” πετώντας τους στη θάλασσα του Αιγαίου και μεταφέροντας το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα.

Είναι προφανές ότι αν οι Ευρωπαίοι δεν κινητοποιηθούν και δεν λάβουν δραστικά και ουσιαστικά μέτρα στήριξης της Ελλάδας, είναι θέμα χρόνου η τελευταία “γραμμή άμυνας” των βορειοευρωπαίων σ΄ότι έχει να κάνει με την μετανάστευση θα καταρρεύσει. Κι αυτό δεν είναι απειλή όπως βολικά θέλουν να το παρουσιάζουν. Είναι η σκηρή πραγματικότητα που σύντομα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν.

πηγη: onalert.gr

Ετικέτες

_μην_αφήσουμε_να_σβήσει_η_ελπίδα.jpg

Του Σταύρου Μαλαγκονιάρη


Οι τελευταίες ημέρες έφεραν, με έντονο (ή κατ’ άλλους δραματικό) τρόπο, στο προσκήνιο μια κρίση, που υπέβοσκε, εδώ και πολύ καιρό, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και από την εποχή της δημιουργίας του.

Όμως, εάν τα προηγούμενα χρόνια οι κρίσεις στο εσωτερικό της Αριστεράς αφορούσαν μόνο τα μέλη της, τώρα έχουν αντίκτυπο σε ολόκληρη την κοινωνία, που βλέπει, για μια ακόμα φορά, να διαψεύδεται η ΕΛΠΙΔΑ της.

Αποτελεί κοινό τόπο ότι η συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε εν όψει των εκλογών του 2004, σε μια προσπάθεια του τότε Συνασπισμού, υπό τον Αλέκο Αλαβάνο, να διασωθεί εκλογικά, διευρύνοντας το ακροατήριό του, με τα κινήματα, που είχαν δημιουργηθεί, το προηγούμενο διάστημα και είχαν συγκροτήσει τον Χώρο Διαλόγου. (ΑΚΟΑ, ΚΕΔΑ, ΔΕΑ, ΚΟΕ, Ενεργοί Πολίτες και διάφορες άλλες μικρότερες ομάδες και ανένταχτοι).

Πραγματικά, αυτό το ετερογενές σχήμα κατάφερε να εξασφαλίσει την είσοδο στην Βουλή με 3,26% κατακτώντας 6 έδρες, όλες από μέλη του Συνασπισμού.

Από τότε υπήρξαν διάφορες περίοδοι κρίσεων και εντάσεων, μεταξύ των συνιστωσών, που οδήγησαν και σε διασπάσεις (Δημοκρατική Αριστερά) αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμενε ενωμένος, στα χαμηλά ποσοστά, που του εξασφάλιζαν την άνετη είσοδο στη Βουλή.

Και φτάσαμε στα χρόνια των μνημονίων με τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 να «απογειώνονται», σταδιακά, από το 4,60% (2009), στο 16,79% (Μάιο του 2012) και ακολούθως στο 26,89% (Ιούνιο 2012).

Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, που ο ΣΥΡΙΖΑ «σε μια νύχτα»- θα μπορούσε να πει κάποιος σχηματικά- έγινε διεκδικητής της εξουσίας φάνηκαν- σε όσους παρακολουθούσαν- ακόμα πιο έντονα οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις. Όμως, το «μεθύσι» από την πιθανή ανάληψη της εξουσίας από την Αριστερά δεν επέτρεψε ουσιαστικές συζητήσεις, απλά σκέπαζαν τις διαφορές, όπως η γάτα το σκ….  της.

Έτσι, αντί να διαμορφωθεί (και να αποφασιστεί) ένα σοβαρό σχέδιο για τις κινήσεις της νέας κυβέρνησης, εξετάζοντας όλες τις παραμέτρους και αυτό να «ζυμωθεί» στην κοινωνία, επελέγη η κάθε ομάδα- συνιστώσα να κάνει το δικό της σχέδιο και προς τα έξω να…. βγαίνει αυτό που ήθελε να ακούει ο κόσμος, το «όχι» στα μνημόνια, σκίζουμε τα μνημόνια κ.ο.κ.

Είναι γεγονός ότι το προηγούμενο διάστημα, πριν (και μετά τις εκλογές της 25ης Γενάρη) η Αριστερή Πλατφόρμα- η διακριτή «μειοψηφία» (μέχρι τότε) στο κόμμα- δια του Παναγιώτη Λαφαζάνη συχνά πυκνά μίλαγε για το ενδεχόμενο εξόδου από την ευρωζώνη, λέγοντας ότι δεν θα είναι και καταστροφή κ.ο.κ.

ΟΜΩΣ, προεκλογικά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης το έβγαλε από το τραπέζι. Σε πολλές συνεντεύξεις- όταν ετίθετο, εκ του πονηρού, βεβαίως, σχετικό ερώτημα- αρνείτο ότι υπήρχε τέτοιο θέμα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 20 Ιανουαρίου 2015 στο iefimerida.gr σε κείμενο με τίτλο: «Τώρα και ο Λαφαζάνης υπέρ του ευρώ» διαβάζουμε:

Πέντε ημέρες πριν τις εκλογές, ακόμη και η Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει πιο ρεαλιστική προσέγγιση στο πολιτικο-οικονομικό πρόβλημα.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, που έχει ταχθεί κατά του ευρώ, διαβεβαίωσε στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων ΡΙΑ-Νοβόστι, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιλέγει την έξοδο από την ευρωζώνη, ούτε την έξοδο από την ΕΕ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά άφησε για... αργότερα και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Ελλάδα.

Το ίδιο έκανε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και κατά το δημοψήφισμα. Και πάλι σε καμία συνέντευξή του, δεν πήρε το… γάντι που πέταγε η άλλη πλευρά για να μετρηθεί το «ευρώ ή δραχμή».

Είναι προφανές ότι σε καμία κρίσιμη στιγμή τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας δεν θέλησαν μια ζωντανή «μέτρηση» στον κόσμο, της άποψης της επιστροφής στην δραχμή.

Γιατί; Ίσως επειδή και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται σε μια πύρινη- κατά τ άλλα-  αρθρογραφία στο Iskra.gr και σε άλλα site του χώρου, είναι τουλάχιστον στον… αέρα και αμφιβάλω εάν πείθουν και τους συντάκτες των άρθρων.

Για παράδειγμα σε άρθρο στο Iskra.gr (του Άρη Χατζηστεφάνου) διαβάζουμε πρόσκληση προς τον Αλέξη Τσίπρα να δείξει το σχέδιο (σ.σ. που όπως είπε στη συνέντευξη στην ΕΡΤ είχε στα χέρια του και κατέληξε στην απόφαση να μην γίνει επιστροφή στην δραχμή) «και ας κρίνουμε εμείς οι πολίτες, αν πήρε την σωστή απόφαση να παραδώσει τη χώρα του».

Απίστευτα πράγματα: Εάν θέλουν να την δουν ας την ζητήσουν δια των υπουργών ή των βουλευτών της Αριστερής Πλατφόρμας ή των κομματικών οργάνων ή όποιων άλλων θέλουν και ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Η κοινωνία ενδιαφέρεται ΜΟΝΟ για το αποτέλεσμα της κάθε απόφασης.

Και το αποτέλεσμα περιγράφεται στο ίδιο άρθρο, με επιχειρήματα για την «ανατροπή» της πρωθυπουργικής άποψης περί έλλειψης συναλλαγματικών αποθεμάτων. Επιχειρήματα του τύπου «η υποτίμηση είναι ένα από τα ζητούμενα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα».

Ποια ανταγωνιστικότητα; Των επιχειρήσεων; Δηλαδή, αυτό σας ενδιαφέρει, σύντροφοι, πως θα αυξηθούν τα κέρδη των επιχειρήσεων; Και πότε θα γίνει υποτίμηση, όπως αναφέρει το άρθρο μετά από ένα διάστημα «κλειδώματος» της ισοτιμίας με το ευρώ; Δηλαδή, τι κερδίζουμε έχοντας ένα «σκληρό» εθνικό νόμισμα;
Μήπως θυμάται κανένας το αποτέλεσμα του κλειδώματος της ισοτιμίας του εθνικού νομίσματος της Αργεντινής με το δολάριο;

Το…  επιχείρημα περί ενίσχυσης των συναλλαγματικών αποθεμάτων μέσω του τουρισμού και της ναυτιλίας το αντιπαρέρχομαι διότι αφενός δείχνει άγνοια (το 50% του ναυτιλιακού συναλλάγματος επανεξάγεται) και αφετέρου παραπέμπει σε λογικές του «καλώς ήρθε» το δολάριο.

Για να μην αναφερθούμε σε άλλα επιχειρήματα, που παραπέμπει το άρθρο περί επάρκειας της γεωργικής παραγωγής, ξεχνώντας (;) ότι ΟΛΟ το λίπασμα είναι εισαγόμενο ή για τις ελλείψεις που ήδη υπάρχουν σε φαρμακευτικό υλικό λόγω έλλειψης εισαγόμενων πρώτων υλών.

Γι’ αυτό προέχει να μάθουμε εάν υπάρχει σχέδιο πραγματικής παραγωγικής ανασυγκρότησης και στη συνέχεια να συζητήσουμε. Διότι η ουσία δεν είναι τι νόμισμα θα έχουμε, η ουσία- σε αυτή τη φάση- είναι να δημιουργήσουμε παραγωγικές δομές στο πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, που θα δώσουν δουλειά στους ανέργους.

Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για την κυβέρνηση της Αριστεράς. Να βγάλει την χώρα από την κρίση. Οι τακτικοί ελιγμοί και οι υποχωρήσεις είναι μέρος των μαχών. Η εγκατάλειψη του πεδίου της μάχης είναι ασυγχώρητη.  

Δυστυχώς το βράδυ της Τετάρτης 15 Ιουλίου 32 βουλευτές, εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισαν να μην στηρίξουν την κυβέρνηση της Αριστεράς, δικαιώνοντας ουσιαστικά όσους (ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- Ποτάμι) επιδιώκουν να «εξαγνιστούν» διακηρύσσοντας ότι πλέον δεν υπάρχει μνημόνιο- αντιμνημόνιο αλλά ευρώ- δραχμή και τα ντόπια και ξένα συμφέροντα, που παλεύουν, με νύχια και με δόντια, να ρίξουν αυτή την κυβέρνηση.

Το γεγονός ότι πλέον δρομολογείται (για μια ακόμα φορά) η διάσπαση του κόμματος, με νέες πλειοψηφίες και μειοψηφίες, μικρή σημασία έχει για την κοινωνία.

Η ιστορία αυτό που θα γράψει είναι η πτώση από τα μέσα της πρώτης Αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Και κάποιοι θα μείνουν να κοιτάνε με θλίψη το σβήσιμο της ελπίδας, που είχε αρχίσει, δειλά δειλά, να ανατέλλει.  Καληνύχτα, σύντροφοι….

πηγη: pireas2day.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή