Σήμερα: 25/06/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

b2ebc33371d4e1135b0356b41a7d0f4d_L_1.jpg

του Γιάννη Τόλιου

Εισαγωγή

Πέρασαν ήδη είκοσι χρόνια από τη εφαρμογή του ‘ενιαίου νομίσματος’ (ευρώ) και το κοινό αίσθημα που υπάρχει διάχυτο είναι, ότι η εικοσαετία που προηγήθηκε της εισαγωγής του € (1980-2000), ήταν συγκριτικά καλύτερη από την εικοσαετία εφαρμογής του (2001-2021).! Ιδιαίτερα μετά τη βαθειά διεθνή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος 2009, που αγκάλιασε λίγο-πολύ όλες τις χώρες μαζί και την Ελλάδα, φάνηκαν οι τεράστιες ανεπάρκειες του νομισματικού συστήματος «ευρώ», οι οποίες εντάθηκαν με την πανδημία, διαψεύδοντας πολλούς «μύθους» που είχαν καλλιεργηθεί ως τότε για το ρόλο του.!  Ειδικότερα, αντί της υποσχόμενης «οικονομικής σύγκλισης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής» μεταξύ των χ-μ της ευρωζώνης, είχαμε μια αυξανόμενη απόκλιση ανάπτυξης των οικονομικών και ασύμμετρες επιπτώσεις της κρίσης στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα των αδύναμων οικονομιών.

1.Ο αντιλαϊκός χαρακτήρας του «ενιαίου νομίσματος»

Η λειτουργία του ευρωνομίσματος, στα πλαίσια του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που ακολουθεί η ευρωζώνη, έχει ως βασικούς πυλώνες το ‘Σύμφωνο Σταθερότητας’ και την ‘ΕΚΤ’, που συμπληρώθηκαν από το ‘Δημοσιονομικό Σύμφωνο’ και τον ‘Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας-ΕΜΣ’. Το αποτέλεσμα της πολιτικής των ‘πυλώνων’, ήταν η διεύρυνση των ανισότιμων σχέσεων μεταξύ ισχυρών & αδύναμων οικονομιών, καθώς και μεταξύ χωρών του κέντρου και περιφέρειας της ευρωζώνης. Ειδικότερα οι δείκτες-οδηγοί της ΟΝΕ (3% έλλειμμα, 60% δημόσιο χρέος στο ΑΕΠ και 2% πληθωρισμός), λειτούργησαν σαν ένα είδος ‘ιερατείου’ της ευρωζώνης, που εξέπεμπαν αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας, συνοδευόμενες και από μέτρα πολιτικού αυταρχισμού, με κορύφωση την ακύρωση του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα το 2015.!

Το ουσιαστικό ζήτημα που προκύπτει με τη συμμετοχή στην ευρωζώνη, είναι η ακύρωση του δικαιώματος ενός λαού, να επιλέγει κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής που θεωρεί αποτελεσματικότερες για αντιμετώπιση της κρίσης, αφήνοντας ως μοναδική διέξοδο, τις πολιτικές λιτότητας, με μείωση μισθών και συντάξεων, ελαστικές σχέσεις εργασίας, συρρίκνωση κοινωνικού κράτους, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, κά. Αυτήν ήταν η πεμπτουσία, της πολιτικής των τριών Μνημονίων που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα και έφεραν τον ελληνικό λαό στα πρόθυρα του Άδη. Ταυτόχρονα με το ξέσπασμα της κρίσης, έγινε ξεκάθαρο ότι οι οικονομίες που διέθεταν το δικό τους εθνικό νόμισμα, είτε στην ΕΕ, είτε και διεθνώς (πχ. Δανία, Σουηδία, ή ΗΠΑ, Ιαπωνία, Καναδάς, κλπ), είχαν μεγαλύτερη ευελιξία στην επεξεργασία της λεγόμενης αντι-κυκλικής πολιτικής, στο χειρισμό των ελλειμμάτων, του δημόσιου χρέους, της ανάπτυξης, της κατανομής του εισοδήματος, κά, σε σχέση με τις χώρες της ευρωζώνης.

2.Η πικρή εμπειρία της Ελλάδας από τη συμμετοχή στο Ευρώ

Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και η εφαρμογή τριών Μνημονίων, εκτός από μέτρα λαφυραγώγησης των εργασιακών δικαιωμάτων (μείωσης μισθών και συντάξεων, επιβολή νέων έμμεσων φόρων, απολύσεις και αύξηση της ανεργίας, κλείσιμο χιλιάδων μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων κά), ήταν επίσης μια ευκαιρία λαφυραγώγησης κερδοφόρων τομέων της κρατικής περιουσίας (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΔΕΦΑ, ΕΛΠΕ, κά), καθώς και κρίσιμων υποδομών (πχ. αεροδρόμια, λιμάνια, οδικοί άξονες, σιδηρόδρομοι), που εκχωρήθηκαν με σκανδαλώδεις όρους σε εγχώριους και ξένους οικονομικούς ομίλους, στο όνομα της εξεύρεσης πόρων για εξυπηρέτηση του χρέους.  

Παρά την επιδίωξη επίτευξης «ματωμένων πλεονασμάτων», με ακραία μέτρα λιτότητας για μείωση κρατικού δανεισμού, το χρέος της «γενικής κυβέρνησης» στην Ελλάδα, από 113,4% του ΑΕΠ το 2009, ανέβηκε στα 180% του ΑΕΠ το 2015, για να φθάσει το 187,7% το 2019 και μετά την πανδημία να κάνει νέο άλμα 208,3% του ΑΕΠ (355 δις €). Η νεοφιλελεύθερη πολιτική αποδυνάμωσης των δημόσιων πολιτικών και ιδιαίτερα του αναπτυξιακού ρόλου του κράτους (μείωση δημοσίων επενδύσεων, ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων εταιριών, υποβάθμιση δημόσιων συστημάτων υγείας, παιδείας, πρόνοιας) και η παροχή ποικίλων κινήτρων και ευνοϊκών φορολογικών ρυθμίσεων στην οικονομική ελίτ και «ολιγάρχες» των media, εντείνουν την ανισοκατανομή εισοδήματος και βήμα-βήμα οδηγούν τη χώρα σε παρακμή.

Με τη συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ, εντάθηκε η παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας, ιδιαίτερα στο πεδίο της μεταποίησης και της αγροτικής παραγωγής. Η ένταξη στο ενιαίο νόμισμα, χωρίς να πληρούνται ούτε και αυτά τα τυπικά κριτήρια ένταξης, έπληξε τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων, γιατί η χώρα μπήκε με υπερτιμημένη συναλλαγματική ισοτιμία, που δυσκόλευε τις εξαγωγές και διευκόλυνε τις εισαγωγές από τρίτες χώρες. Το πλεονέκτημα αναπροσαρμογής της συναλλαγματικής ισοτιμίας που υπήρχε με το εθνικό νόμισμα, ως μέσω άμυνας, χάθηκε και είχαμε αύξηση ελλειμμάτων στο ισοζύγιο πληρωμών. Από την άλλη στα πλαίσια της ΟΝΕ, δεν υπήρξε κοινή πολιτική αντιμετώπισης του δημόσιου χρέους, των ελλειμμάτων, της οικονομικής ανάπτυξης, της ανεργίας, κά, ενώ σε επίπεδο θεσμών, βιώνουμε καταστάσεις νέο-αποικιοκρατίες με την απόλυτη κυριαρχία και έλεγχο των κέντρων αποφάσεων (όπως πχ. του Eurogroup) από τη Γερμανία.

Ιδιαίτερα επώδυνες ήταν οι δεσμεύσεις στο ευρωσύστημα, για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, μαζί τη νέα γενιά. Με τη μεγάλη μείωση μισθών (22% γενική και 25% για νέους ως 25 ετών), είχαμε μια συνολική μείωση του μεριδίου της εργασίας στο ΑΕΠ κατά 26% την τελευταία δεκαετία, ενώ η ανεργία έκανε τεράστιο άλμα (από μονοψήφιο ποσοστό πριν την κρίση, ξεπέρασε το 25% το 2014 για να επιστρέψει γύρω στο 15% το 2021), με την Ελλάδα να πρωτοπορεί στο ποσοστό ανεργίας στις χ-μ της Ευρωζώνης. Το μήνυμα που εκπέμπουν οι οικονομικές εξελίξεις της περιόδου συμμετοχής της χώρας στο «ευρώ», είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται την τελευταία δεκαετία, σε διαδικασία προϊούσας παρακμής. Οι δείκτες υπογεννητικότητας, προσδόκιμου ζωής, φυγή νέων στο εξωτερικό, αύξηση γήρανσης πληθυσμού, αύξηση φτωχοποίησης, κά, στέλνουν σήμα κινδύνου για το μέλλον.

3.Πανδημία και πολιτική της ευρωζώνης

Η πανδημία covit-19, έδειξε πιο έντονα τις ανεπάρκειες του ευρωσυστήματος, στην αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων. Η ανεπάρκεια εκδηλώθηκε με αναγκαστική έστω και προσωρινή αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας, ώστε να καταστεί εφικτή η λήψη ορισμένων μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας.

Ειδικότερα το Σχέδιο «Ελλάδα 2.0», που εντάσσεται στα πλαίσια του ευρωπαϊκού «Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας», συνδυάζει μέτρα οικονομικής ανάκαμψης λόγω πανδημίας, σε συνδυασμό με το μεσοπρόθεσμο 7ετές πρόγραμμα δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ 2021-26. Οι πόροι που προβλέπονται για την Ελλάδα ανέρχονται σε 30,5 δις €, από τους οποίους 17,8 δις είναι «επιχορηγήσεις» και τα 12,7 δις «δάνεια». Ειδικότερα οι «επιχορηγήσεις» (17,8 δις) θα κατευθυνθούν κυρίως στη λεγόμενη «πράσινη» μετάβαση (6 δις), στην «ψηφιακή» μετάβαση (2,1 δις), σε «απασχόληση - δεξιότητες - κοινωνική συνοχή» (5,2 δις), καθώς στη «στήριξη ιδιωτικών επενδύσεων» (4,8 δις). Όσο για τα «δάνεια» (12,7 δις) θα πάνε όλα για τη στήριξη ιδιωτικών επενδύσεων (κίνητρα, ΣΔΙΤ κά).

Από την ανάλυση της κατανομής των κονδυλίων, γίνεται φανερό ότι αυτοί που θα ωφεληθούν, είναι κυρίως οι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και επιχειρηματικοί όμιλοι, σε τομείς και κλάδους που υπαγορεύει η ΕΕ (τελική αξιολόγηση και έγκριση έργων θα κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και όχι με βάση τις αναγκαιότητες ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας, τη δημιουργία βιώσιμων ΜΜ-Επιχειρήσεων, τις ανάγκες των εργαζόμενων και του ελληνικού λαού και πρώτα απ’ όλα για τη στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, στο οποίο δυστυχώς προβλέπεται να διατεθούν μόλις 5% των κονδυλίων.! Να σημειώσουμε ότι οι «επιχορηγήσεις» που εμφανίζονται ως ….«λεφτόδεντρα», δεν είναι δωρεάν (η Ελλάδα εισφέρει στον προϋπολογισμό της ΕΕ), ενώ τα «δάνεια» προσαυξάνουν το δημόσιο χρέος, το οποίο όπως αναφέραμε κινείται σε ύψη ρεκόρ.!

4.Πληθωρισμός, «ενεργειακή ακρίβεια» και ευρωζώνη

Η παρούσα κρίση στον ενεργειακό τομέα, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, εκτός από τις λαθεμένες επιλογές της κυβέρνησης στον ενεργειακό τομέα (εσπευσμένη απεξάρτηση από λιγνίτη, φυσικό αέριο και πετρέλαιο), έδειξε και τις επικίνδυνες μονομέρειες της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με την ενεργητική υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών σχεδίων ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και στον ευρύτερο χώρο της Ν/Α-Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, που αποκόπτει τη χώρα από εν δυνάμει γεωπολιτικούς συμμάχους.

Η στάση των ηγετικών κύκλων της ΕΕ στον πόλεμο της Ουκρανίας, επιβεβαίωσε το γνωστό σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και μάλιστα στην πιο χειρότερη εκδοχή του. Δηλ. την πλήρη ευθυγράμμιση και υποταγή στις στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ, η οποία λειτουργεί σε βάρος των χωρών και λαών της ΕΕ. Ειδικότερα η επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, στον τομέα του πετρελαίου και φυσικού αερίου, φορτώνει τελικά με «ενεργειακή ακρίβεια» τις χώρες εισαγωγής, μεταξύ αυτών και την Ελλάδα, ενώ κερδισμένες βγαίνουν οι ΗΠΑ με τη διάθεση ακριβότερου LNG, ενώ η Ρωσία δεν νοιώθει ουσιαστικά καμιά πίεση, αφού διαθέτει πετρέλαιο και αέριο στην Κίνα και ΙνδίαΣτην ουσία, όπως έχει λεχθεί, η ΕΕ με τις κυρώσεις «πυροβολεί τα πόδια της»!!.

Ταυτόχρονα η «ενεργειακή ακρίβεια» γίνεται μια από τις αιτίες αύξησης του πληθωρισμού και πηγή ανατιμήσεων σε βασικά είδη κατανάλωσης, ενώ στο βάθος διαφαίνεται η απειλή μιας διατροφικής κρίσης. Ωστόσο θα ήταν λάθος να αποδώσουμε την πληθωριστική έκρηξη, αποκλειστικά στον πόλεμο της Ουκρανίας και ειδικότερα στη Ρωσία. Η επιθετικότητα του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας με όργανό του τον Ζελένσκι και την κλίκα του, ήταν η αφετηρία του πολέμου, την οποία συνόψισε πολύ χαρακτηριστικά ο Πάπας Φραγκίσκος, λέγοντας ότι «το ΝΑΤΟ γαύγιζε στην πόρτα της Ρωσίας».! Επίσης μεγάλες είναι οι ευθύνες, Αμερικανών & ΝΑΤΟ, για το κύμα πληθωρισμού, λόγω της επιβολής κυρώσεων στη Ρωσία, που επιδρά πολλαπλά όχι μόνο στον ενεργειακό τομέα, αλλά και στον τομέα των τροφίμων, των αγροτικών προϊόντων και αγρο-εφοδίων (σιτάρι, ηλιέλαιο, ζωοτροφές, λιπάσματα κά), δεδομένου ότι η Ρωσία και συμπληρωματικά η Ουκρανία, αποτελούν τους βασικούς εξαγωγείς αυτών των ειδών.

Δυστυχώς η επίσημη Ελλάδα, συμπαρατάσσεται – στην ουσία σέρνεται - πίσω από τις γεωστρατηγικές επιλογές των κυρίαρχων ελίτ της ΕΕ, των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, προβάλλοντας τον ανιστόρητο ισχυρισμό, ότι όλα αυτά γίνονται για να προστατευτούμε από την Τουρκία, παραβλέποντας τις απλές φραστικές «νουθεσίες» που γίνονται κατά καιρούς στην Τουρκία του Ερντογάν και ξεχνώντας την εισβολή στην Κύπρο που έγινε με τις ευλογίες των Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών συμμάχων.!

 

5.Με ποια πολιτική η Ελλάδα μπορεί να έχει ελπιδοφόρα προοπτική;

Μπροστά στη χώρα μας και διεθνώς, προβάλλουν νέοι κίνδυνοι για την ειρήνη. Είναι ανάγκη νομίζω να στηρίξουμε εναλλακτικές στρατηγικές που θα αποτρέπουν αρνητικές εξελίξεις και θα ανοίγουν δρόμους ισότιμης συνεργασίας μεταξύ χωρών και λαών και την εφαρμογή πολιτικών που θα εξυπηρετούν τα λαϊκά συμφέροντα. Ειδικότερα χρειάζεται μια εναλλακτική πολιτική, η οποία μπορεί να ανοίξει ελπιδοφόρες προοπτικές στον ελληνικό λαό, στην ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στη νέα γενιά.

Ανάμεσα τα θέματα που έχουν ιδιαίτερο βάρος για τη παραγωγική ανόρθωση και αναγέννηση της χώρας, είναι η ανάκτησης της νομισματικής και οικονομικής κυριαρχίας, ως βασική προϋπόθεση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και η εφαρμογή ενεργητικής νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη με επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες, τη δραστική μείωση της ανεργίας με εφαρμογή 6ωρης εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Επίσης χρειάζεται ο δημόσιος έλεγχος των συστημικών τραπεζών και διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αύξηση μισθών και συντάξεων που να καλύπτουν τον πληθωρισμό, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζόμενων και προσφορά σύγχρονων δημόσιων υπηρεσιών υγείας, παιδείας και κοινωφελών υπηρεσιών.

Ταυτόχρονα χρειάζεται ενεργητική εξωτερική πολιτική, ειρήνης και ισότιμης συνεργασίας με όλες τις χώρες και λαούς, με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου. Η αξιοποίηση από την Ελλάδα των πλεονεκτημάτων της διεθνοποίησης και παγκοσμιοποίησης των οικονομιών, μπορεί να επιτευχθεί μέσα από διμερείς και πολυμερείς διακρατικές συμφωνίας, στη βάση της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας, που αφήνει ανοικτό το δρόμο στην οικολογική-σοσιαλιστική προοπτική, αντί παραμονής στην ευρω-ενωσιακή φυλακή και ως στήριγμα των ψυχροπολεμικών σχεδίων των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών γεωπολιτικών επιδιώξεων.

Προφανώς δεν εξαντλούμε εδώ, όλο το φάσμα των αναγκαίων μέτρων μιας εναλλακτικής πολιτικής. Αυτό ωστόσο που έχει ιδιαίτερη σημασία να τονίσουμε, είναι η ανάγκη της ενεργητικής παρέμβασης των δυνάμεων της εργασίας και του πολιτισμού, όλων των λαϊκών δυνάμεων, καθώς η ανάπτυξη της διεθνούς αλληλεγγύης, που αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την προώθηση της εναλλακτικής στρατηγικής.!

\

Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών, συγγραφέας

(*) Το κείμενο είναι βασικά σημεία εισήγησης στη διαδικτυακή συζήτηση «20 χρόνια Ευρώ: απολογισμός και προοπτικές», που διοργάνωσε η εφημερίδα «Χριστιανική Δημοκρατία», στις 8 Ιουνίου 2022. https://xristianiki.gr/

πηγη: kommon.gr

Ετικέτες

demonstartions-london_1.jpg

Διαδηλωτές κατά της ακρίβειας στο Λονδίνο. 

Στους δρόμους χιλιάδες διαδηλωτές διεκδικούν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Ο Μπόρις Τζόνσον δηλώνει πως η χώρα θα «ξεπεράσει την κρίση» ενώ σε τριήμερη απεργία κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι των σιδηροδρόμων.

Μεγάλος όγκος διαδηλωτών πλημμύρισε τους κεντρικούς δρόμους του Λονδίνου διαμαρτυρόμενος για το πανάκριβο κόστος ζωής. Η πορεία που ξεκίνησε από το Portland Place είχε κατεύθυνση του Κοινοβούλιο. Έλαβαν μέρος χιλιάδες κόσμου με εντυπωσιακό παλμό και δυνατή μουσική.

Η αστυνομία ανέπτυξε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν επεισόδια ενώ η κυκλοφορία στην καρδιά της βρετανικής πρωτεύουσας διεξαγόταν με μεγάλη δυσκολία.

Με κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης: «Αξίζουμε περισσότερα» πολλές οργανώσεις, συνδικάτα, κόμματα της αντιπολίτευσης έδωσαν βροντερό «παρών» την ίδια ώρα που ο Μπόρις Τζόνσον καθησυχάζει λέγοντας πως η «κρίση θα ξεπεραστεί».

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε πως η βρετανική οικονομία δεν έχει πληγεί μόνο εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και λόγω των εμπορικών προβλημάτων που έχει προκαλέσει το Brexit.

Η μεγαλύτερη πίεση αφορά την αύξηση της τιμής των καυσίμων, του φυσικού αερίου και του ρεύματος.

Η κυβέρνηση για να απαλύνει τα νοικοκυριά από το βάρος σχεδιάζει βοήθημα ύψους 650 στερλίνων σε δύο δόσεις.


► Να σημειωθεί πως στο χορό των κινητοποιήσεων μπαίνουν και οι εργαζόμενοι στα τρένα με την προαναγγελία τριήμερων απεργιών (από την επόμενη εβδομάδα) που εκτιμάται ότι μπορεί να κοστίσουν στον τουρισμό και τις επιχειρήσεις εστίασης κοντά στο ένα δισ. λίρες.

πηγη; efsyn.gr

Ετικέτες

Στις 12 το μεσημέρι αναχωρεί από το λιμάνι της Λεμεσού με προορισμό τον Πειραιά το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο Daleela της εταιρείας Scandro Holding, το οποίο – έπειτα από 21 χρόνια – θα εκτελέσει το πρώτο δρομολόγιο της ακτοπλοϊκής σύνδεσης Κύπρου-Ελλάδας. Θα προηγηθεί στις 10 το πρωί εκδήλωση στο λιμάνι της Λεμεσού, στην οποία θα απευθύνει χαιρετισμό ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης.

Το υπό κυπριακή σημαία πλοίο κατασκευάστηκε το 1991, είναι ανακαινισμένο και έχει τη δυνατότητα μεταφοράς 400 επιβατών και 100 οχημάτων. Διαθέτει 38 καμπίνες α’ θέσης για 110 επιβάτες, 68 καμπίνες β’ θέσης για 180 επιβάτες και 110 καθίσματα αεροπορικού τύπου. Διαθέτει επίσης μπαρ, εστιατόρια, καφετέριες, παιδότοπο και χώρους ψυχαγωγίας. 

Στο πλοίο θα ταξιδέψουν ο υφυπουργός παρά τω Προέδρω της Κύπρου Κυριάκος Κούσιος, ο υφυπουργός Τουρισμού της Κύπρου Σάββας Περδίος, η υφυπουργός Τουρισμού της Ελλάδας Σοφία Ζαχαράκη, βουλευτές από την επιτροπή Μεταφορών της κυπριακής Βουλής, δημοσιογράφοι, καθώς και ο υφυπουργός Ναυτιλίας της Κύπρου Βασίλης Δημητριάδης.

Τέσσερα δρομολόγια μετ’ επιστροφής θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο, 8 τον Ιούλιο, 7 τον Αύγουστο και 3 τον Σεπτέμβριο. Το τελευταίο δρομολόγιο για το έτος 2022 θα πραγματοποιηθεί στις 16 Σεπτεμβρίου από Πειραιά προς τη Λεμεσό. Η διάρκεια του ταξιδιού υπολογίζεται στις 30 ώρες.

Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ

πηγη: enikos.gr

 

 

Ετικέτες

pressure.jpg

Αν καταπιέζεις τα συναισθήματά σου, θα γίνουν πιο έντονα και είναι πιθανό να ξεφύγουν εντελώς από τον έλεγχό σου. 

Το άγχος φαίνεται να μας ταλαιπωρεί αρκετά συχνά αυτή την περίοδο, καθιστώντας πιο δύσκολο να σκεφτούμε καθαρά και να διατηρήσουμε την ψυχική μας ηρεμία. Μπορεί να είναι δελεαστικό να αγνοείς τα συναισθήματά σου όταν αισθάνεσαι αγχωμένος, κυρίως αν η πηγή του προέρχεται από deadline στη δουλειά ή άλλα άτομα στη ζωή σου που έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από σένα απ’ ό,τι εσύ για τον εαυτό σου.

Όπως όμως ήδη γνωρίζεις, αν καταπιέζεις τα συναισθήματά σου αυτά θα γίνουν πιο έντονα και είναι πιθανό να ξεφύγουν εντελώς από τον έλεγχό σου. Επομένως, είναι καλύτερα να τα αντιμετωπίσεις κατά μέτωπο.

 
 

Εστίασε στις αισθήσεις σου

 

Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι να εστιάσεις στις πέντε αισθήσεις σου για μειώσεις το άγχος. Αν για παράδειγμα, αισθάνεσαι καταβεβλημένος στη δουλειά, αντί να εστιάζεις σε αυτό που σε αγχώνει και να το μεγαλοποιείς στο μυαλό σου, αναρωτήσου τι μπορείς να δεις, να ακούσεις, να αγγίξεις, να μυρίσεις και να γευτείς.

Οι ανησυχίες σου δεν είναι τόσο τρομερές όσο φαίνονται – και όταν εστιάζεις σε μικρότερες αισθήσεις, όπως το άρωμα λουλουδιών ή του καθαρού αέρα, αυτό θα αλλάξει τη διάθεσή σου.

Σε έναν κόσμο που υπερφορτωνόμαστε με τεχνολογία, τείνουμε να ξεχνάμε ότι υπάρχουν ακόμα απλές απολαύσεις στην καθημερινότητά μας, όπως το να παρατηρήσεις τη φύση.

Αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου

Απομακρύνσου από το επαγγελματικό σου πόστο και πιες λίγο νερό ή μείνε σιωπηλός αναπνέοντας βαθιά. Εκμεταλλεύσου ό,τι σε βοηθάει να αποσυμπιεστείς. Και μην ξεχνάς να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι. Πιθανότατα, ένας συνάδελφός σου να είναι διαθέσιμος να σε ακούσει.  Εάν πάλι, το να μιλήσεις για τα προβλήματά σου με κάποιον άλλο δεν φαίνεται καλή επιλογή, ίσως είναι βοηθητικό να διαβάσεις για καταστάσεις που μοιάζουν με τη δική σου.

Μια ολιγόλεπτη έρευνα στην Google μπορεί να σου δώσει πολύτιμες πληροφορίες για προβλήματα που έχουν αντιμετωπίσει πολλά άτομα στο παρελθόν — και τα οποία έχουν ξεπεράσει. Η υγεία σου είναι εξίσου σημαντική με την εργασία σου και το να αφιερώνεις χρόνο για τον εαυτό σου είναι ζωτικής σημασίας για να κρατήσεις και τα δύο υπό έλεγχο.

Μην αναλύεις τα πράγματα σε υπερβολικό βαθμό

Ξεκίνα να εστιάζεις σκόπιμα σε κάτι, όπως στην αναπνοή σου. Μόλις το κάνεις, δεν είναι καλή ιδέα να σκέφτεσαι υπερβολικά τα πράγματα ή να προσπαθείς να αναλύσεις πώς αισθάνεσαι. Εάν το μυαλό σου αρχίσει να περιπλανιέται και να σου λέει πόσο αγχωμένος είσαι, απλώς επίστρεψε στην αναπνοή. Εάν είναι απαραίτητο, απλώς επανάλαβε την εισπνοή, εκπνέοντας μέχρι να πέσουν τα επίπεδα του άγχους σου.

Αν πιάνεις τον εαυτό σου να μένει σε κάτι και να ανησυχεί για αυτό, μια άλλη καλή πρακτική είναι να σημειώνεις τι σκέφτεσαι. Και μετά πες στον εαυτό σου να μην το σκέφτεσαι. Ακούγεται ανόητο, αλλά λέγοντας στον εαυτό σου να μην κάνει κάτι γι΄αυτό, βοηθάς τον εγκέφαλό σου στο να επικεντρωθεί και να κάνει ακριβώς αυτό. Τέλος, υπενθύμισε στον εαυτό σου θετικά πράγματα ή οραματίσου θετικά αποτελέσματα.

Κόψε ταχύτητα

Πάρε μερικές βαθιές αναπνοές. Όταν είμαστε στρεσαρισμένοι, αυτό που χρειαζόμαστε όλοι δεν είναι απλώς περισσότερος χρόνος, αλλά περισσότερος συνειδητός χρόνος. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει, αλλά η επιβράδυνση μάς βοηθά να αφιερώσουμε λίγο χρόνο και να αναπνεύσουμε για να έχουμε χώρο μεταξύ αυτού που συμβαίνει στη ζωή μας και του τρόπου με τον οποίο αντιδρούμε σε αυτό.

Αφιερώνοντας λίγο χρόνο, δημιουργείς ένα άνοιγμα για κάτι νέο. Επιτρέπεις επίσης στον εαυτό σου να σκεφτεί τι είναι αυτό που τον κάνει να αισθάνεται καταβεβλημένος, ώστε να μάθει πώς μπορεί να προσαρμόσει την κατάσταση. Τέλος, η επίγνωση μπορεί να μη συμβεί ταυτόχρονα με τη σκέψη.

Μπορείς να ξεκινήσεις φροντίζοντας απλά τον εαυτό σου κάθε μέρα: περπατώντας ξυπόλητος στη φύση, κάνοντας κηπουρική ή διαλογισμό. Για να γίνεις πιο προσεκτικός, εξασκήσου στον διαλογισμό επίγνωσης (που συνήθως περιλαμβάνει να κάθεσαι ήσυχα και να εστιάσεις στην αναπνοή σου ή σε μια λέξη ή φράση).

Με την εξάσκηση της αυτοφροντίδας ως απάντηση στο άγχος, θα βρεις σύντομα τρόπους να ανταποκριθείς προληπτικά – αντί να κατακλύζεσαι από το πόσα πρέπει να κάνεις ταυτόχρονα.

Θυμήσου ότι έχεις τον έλεγχο 

Είναι δύσκολο να μην αφήσεις το άγχος να κυριαρχήσει. Πολλές υποχρεώσεις και ελάχιστος χρόνος. Το να μάθεις όμως πώς να διαχειρίζεσαι το άγχος είναι ένα από εκείνα τα κρίσιμα εργαλεία που θα σε βοηθήσουν να χειριστείς τα συναισθήματά σου και να βεβαιωθείς ότι δεν σε κατακλύζουν.

Αφιέρωσε τώρα ένα λεπτό στον εαυτό σου: κοίτα τριγύρω, πάρε βαθιά εισπνοή και άφησε τον αέρα να βγει. Κλείσε τα μάτια σου για ένα ή δύο δευτερόλεπτα, και συνειδητοποίησε τι συμβαίνει μέσα στο σώμα σου. Αυτή είναι η επίγνωση — και μπορεί να σε βοηθήσει να ανακτήσεις τον έλεγχο των αγχωτικών συναισθημάτων που σε διαφορετική περίπτωση θα μπορούσαν να σε κατακλύσουν.

Μην πιέζεις την κατάσταση

Είναι εύκολο να θέλεις να είσαι παρών και να αποζητάς την ηρεμία, αλλά τι γίνεται όταν το μυαλό σου τρέχει ή πονάει το σώμα σου; Την επόμενη φορά που θα νιώσεις πιεσμένος ή καταπονημένος, δοκίμασε να ρωτήσεις τον εαυτό σου: Μπορώ να σταματήσω να πιέζω την κατάσταση; Μπορώ να σταματήσω να επιβάλλω τα πράγματα τώρα;

Αυτή η νοοτροπία θα σε βοηθήσει να μην ασκείς τόση πίεση. Αναγνωρίζοντας ότι αυτά τα συναισθήματα είναι αναπόφευκτα και φυσικά – αλλά φευγαλέα, μπορείς να τα αντιμετωπίσεις από διαφορετική οπτική γωνία. Μόλις αναγνωρίσεις ότι είναι εντάξει να μην τα κάνεις όλα μαζί, γίνεται πιο εύκολο να απαλλαγείς από το άγχος. Τα αρνητικά συναισθήματα δεν θα διαρκέσουν για πάντα.

πηγη: oneman.gr

 

 

 

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή