Σήμερα: 23/01/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

52-afisa-infowar.jpeg

Άρης Χατζηστεφάνου

Εναν χρόνο μετά την εισβολή ακροδεξιών οπαδών του Τραμπ στο Καπιτώλιο, η Αμερική συνειδητοποιεί ότι η ελευθερία της δεν απειλείται από το εξωτερικό αλλά από το εσωτερικό. Θα έπρεπε να το έχει καταλάβει ήδη από το 1933, όταν μια ομάδα τραπεζιτών και χρηματιστών της Γουόλ Στριτ επιχείρησε να ανατρέψει τον πρόεδρο Ρούσβελτ για να επιβάλει ένα φασιστικό καθεστώς.

Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κυκλοφορία του βιβλίου «Ο άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο», με το οποίο ο Φίλιπ Ντικ καθιέρωσε τη λογοτεχνία της εναλλακτικής ιστορίας. Οι ΗΠΑ έχουν χάσει τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ύστερα και από τη δολοφονία του προέδρου Ρούσβελτ το 1933 και την επίθεση με πυρηνικά όπλα που πραγματοποίησε η Γερμανία στην Ουάσινγκτον. Η χώρα, όπως και ολόκληρος ο πλανήτης, ελέγχεται από τη ναζιστική Γερμανία και την αυτοκρατορική Ιαπωνία, οι οποίες επιδίδονται σε έναν υπόγειο Ψυχρό Πόλεμο.

Παρά την εναλλακτική πλοκή, ο Φίλιπ Ντικ δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την κυρίαρχη αμερικανική αφήγηση της ιστορίας, σύμφωνα με την οποία ο καθοριστικός παράγοντας για τη νίκη των συμμάχων στον πόλεμο ήταν οι ΗΠΑ και όχι η ΕΣΣΔ. Κυρίως όμως αναπαράγει την άποψη ότι ο φασισμός στις ΗΠΑ θα μπορούσε ίσως να επιβληθεί από το εξωτερικό αλλά δεν μπορεί να αναπτυχθεί στο εσωτερικό. Τα περσινά επεισόδια στο Καπιτώλιο, που χαρακτηρίζονται από αρκετούς σαν αποτυχημένο πραξικόπημα, ήρθαν να ξυπνήσουν την Αμερική από αυτή τη «βεβαιότητα». Τα σημάδια, όμως, βρίσκονταν μπροστά τους από το 1933, όταν μια ομάδα χρηματιστών και τραπεζιτών φέρεται να σχεδίασε την ανατροπή του προέδρου Ρούσβελτ.

«Γιατί γνωρίζουμε τόσο λίγα για την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Ρούσβελτ;» αναρωτιόταν προ ημερών από τις σελίδες του Guardian η Σάλι Ντέντον, συγγραφέας του βιβλίου «The Plots Against the President» («Οι σκευωρίες εναντίον του προέδρου»). Η απάντηση που δίνουν σήμερα αρκετοί ιστορικοί είναι ότι το περιστατικό «θάφτηκε» από τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα της εποχής, ενώ αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων, αν και επιβεβαίωσε τα σχέδια πραξικοπήματος, διέγραψε τα ονόματα των επιχειρηματιών που λεγόταν πως κινούσαν τα νήματα. Οι φήμες μιλούσαν για χρηματιστές, όπως ο Τζ. Π. Μόργκαν Τζούνιορ, οι οποίοι αντιδρούσαν με το σχέδιο δημόσιων επενδύσεων (New Deal) του Ρούσβελτ αλλά και με τη διακοπή του κανόνα χρυσού, καθώς πίστευαν ότι θα οδηγούσε σε πληθωριστικές τάσεις που θα απειλούσαν τα κεφάλαιά τους.

Στην καρδιά των αποκαλύψεων βρέθηκε ο Αμερικανός υποστράτηγος Σμέντλι Μπάτλερ ο οποίος, αφού υπηρέτησε σε δεκάδες ιμπεριαλιστικές επιδρομές των ΗΠΑ, άρχισε να αποκαλύπτει τον ρόλο των μεγάλων επιχειρήσεων στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. «Επαιζα τον ρόλο του μπράβου των μεγαλοεπιχειρηματιών, της Γουόλ Στριτ και των Τραπεζιτών», έγραψε αργότερα ο Μπάτλερ εξηγώντας ότι βοήθησε «να καταστεί το Μεξικό ασφαλέστερο για τα αμερικανικά πετρελαϊκά συμφέροντα», να γίνουν η Κούβα και η Αϊτή «προσοδοφόρες για τα παιδιά της Νάσιοναλ Σίτι Μπανκ», να εκκαθαριστεί «η Νικαράγουα για χάρη του Διεθνούς Τραπεζικού Οίκου των Αδελφών Μπράουν», να καταντήσει η Ονδούρα «υποτελής των αμερικανικών εταιρειών εισαγωγής φρούτων» και να κάνει η Στάνταρντ Οϊλ τις μπίζνες της χωρίς αντίσταση στην Κίνα».

Το 1932 ο «επαναστάτης στρατηγός», όπως τον αποκαλούσαν, βρέθηκε στο πλευρό των βετεράνων στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, που κατασκήνωσαν στην Ουάσινγκτον ζητώντας τα επιδόματα που τους είχε υποσχεθεί το κράτος. Τότε λέγεται πως τον προσέγγισαν εκπρόσωποι των χρηματιστών ζητώντας του να μετατρέψει τις ομάδες βετεράνων σε ένα είδος αμερικανικού Freikorps, όπως ακριβώς ο Χίτλερ είχε εκμεταλλευτεί την απόγνωση των Γερμανών στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου για να δημιουργήσει τα δικά του τάγματα εφόδου. Ο Μπάτλερ, όμως, αρνήθηκε να συμμετάσχει στη συνωμοσία και ενημέρωσε την ηγεσία του Λευκού Οίκου για τα σχέδια ανατροπής.

Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν σήμερα ότι το σχέδιο ενός φασιστικού πραξικοπήματος για την ανατροπή του Ρούσβελτ ήταν υπαρκτό, αν και διαφωνούν για το πόσο κοντά στην εκτέλεσή του θα μπορούσε να φτάσει. Για άλλη μια φορά, βέβαια, αρκετές από τις θεωρίες που διατυπώνονται αναπαράγουν μια απλουστευτική αφήγηση, σύμφωνα με την οποία ο Ρούσβελτ είχε «επαναστατήσει» απέναντι στην οικονομική ελίτ και κατάφερε να σώσει τη χώρα και τον κόσμο από τη Μεγάλη Υφεση χάρη στο γενναίο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων (μια ιστορία την οποία κάποιοι θέλουν να διηγηθούν σήμερα και για τον Μπάιντεν).

Η κυρίαρχη ερμηνεία της ιστορίας δεν διαφέρει και τόσο από το μυθιστόρημα του Φίλιπ Ντικ, το οποίο συνδέει τη δολοφονία του Ρούσβελτ και την ακύρωση του New Deal με την επικράτηση των δυνάμεων του άξονα. Η συγκεκριμένη, κεϊνσιανή ανάγνωση της ιστορίας, βέβαια, παραλείπει να σημειώσει ότι το καπιταλιστικό σύστημα κατάφερε να ξεπεράσει την ύφεση κυρίως χάρη στη μαζική καταστροφή που έφερε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και στις νέες ευκαιρίες «ανάπτυξης» που δημιουργήθηκαν με την ανοικοδόμηση της ισοπεδωμένης Ευρώπης.

Οπως κι αν ερμηνεύσουν όμως κάποιοι τις επιμέρους λεπτομέρειες από τα σχέδια πραξικοπήματος του 1933, δεν μπορούν να αγνοήσουν το βασικό τους δίδαγμα: ότι ο φασισμός θα μπορούσε να έχει επικρατήσει στο εσωτερικό των ΗΠΑ όχι με έξωθεν επιβολή αλλά με απόφαση ενός ισχυρού τμήματος της οικονομικής ελίτ, το οποίο θα χρησιμοποιούσε την οργή και την απελπισία ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού. Περίπου ό,τι είχε στο μυαλό του και ο Ντόναλντ Τραμπ πριν από έναν χρόνο. Μόνο που αυτός δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση της τάξης του.

info-war.gr

πηγη: efsyn.gr

Ετικέτες

gewrgiadhs3.jpg

Απολαυστικός διάλογος του Αδ. Γεωργιάδη με δημοσιογράφο του Bloomberg
 

Παρά το γεγονός ότι ο υπουργός Ανάπτυξης έχει δεχθεί σφοδρή κριτική για τις υψηλές τιμές των PCR και rapid test στην Ελλάδα, καθώς και για το ότι δε δίνεται η δυνατότητα συνταγογράφησής τους, με μια σειρά από δήμους να έχουν επιτύχει την αγορά PCR test σε τιμές πολύ χαμηλότερες του πλαφόν των 47 ευρώ, προχώρησε σε νέα δημοσίευση για τις τιμές των τεστ.

Με ανάρτησή του στο twitter, ο κ. Γεωργιάδης επιμένει στη θέση του ότι τα τεστ στην Ελλάδα είναι φτηνά, λέγοντας χαρακτηριστικά: «τα λέω από την πρώτη μέρα αλλά εδώ ο κόσμος θέλει απλώς να φωνάζει» και παραθέτει δημοσίευμα ιστοσελίδας που παρουσίαζε τις τιμές των rapid και των PCR test σε διάφορες χώρες.

Η ανάρτησή του προκάλεσε την αντίδραση της δημοσιογράφου του Bloomberg που ζει στη Βρετανία, η οποία έσπευσε να του απαντήσει: «Όχι ότι εκπλήσσομαι, αλλά αυτό το άρθρο ψευδώς ισχυρίζεται πως τα self tests στο Ηνωμένο Βασίλειο κοστίζουν 30 λίρες το τεμάχιο. Για όνομα του Θεού, είναι δωρεάν, κάντε έρευνα».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, έσπευσε να απαντήσει, γράφοντας: «Πρώτον, είμαι έκπληκτος γιατί δεν υπάρχει αναφορά για «self tests» σε αυτό το άρθρο και δεύτερον επειδή χθες ένας φίλος, το όνομά του στη διάθεσή σας, για να πετάξει από το Ηνωμένο Βασίλειο πλήρωσε 28 λίρες για το rapid test και αυτή ήταν η καλύτερη τιμή που βρήκε… Ίσως εσείς πρέπει να κάνετε έρευνα».

Στη συνέχεια, η δημοσιογράφος εξήγησε ξανά στον υπουργό ότι «τα τεστ που απαιτούνται για πτήση από και προς την Αγγλία γίνονται ιδιωτικά. Ακόμα και αυτά μπορούν να βρεθούν σε φθηνότερες τιμές από αυτές που παρέθεσατε. Τα rapid tests για το ευρύ κοινό διανέμονται από το NHS δωρεάν. Μπορούν να παραγγελθούν online ή να παραληφθούν από φαρμακείο, χωρίς κόστος».

Επιμένοντας στην αντιπαράθεση, ο υπουργός Ανάπτυξης επανήλθε, αυτή τη φορά στα ελληνικά, γράφοντας πως «και εδώ το rapid πωλείται 30£, άρα μάλλον δεν είναι δωρεάν! Ας μην αντιδικούμε σε πράγματα τόσο εύκολα προσβάσιμα σε όλους μας! Σας ευχαριστώ καλή χρονιά».

Με την κ. Γυφτοπούλου να του γράφει στα ελληνικά το εξής: «Κύριε Γεωργιάδη, σας εξηγώ ποια είναι η πραγματικότητα στην Αγγλία. Τα rapid τεστ είναι δωρεάν για τους πολίτες και μας παρέχονται σε αφθονία. Δεν είναι θέμα debate, είναι δεδομένο».

Μάλιστα, τη δημοσιογράφο του Bloomberg επιβεβαιώνει και το NHS, το οποίο στην επίσημη σελίδα του αναφέρει ότι τόσο τα rapid όσο και τα PCR τεστ είναι δωρεάν.

Aξίζει να σημειωθεί ότι ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του Κολλεγίου Imperial και της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE) σε ανάρτησή του στο Facebook γράφει, χωρίς να κατονομάσει τον υπουργό Αναπτύξεως:«Κυκλοφορεί μια νέα λίστα με τιμές PCR και rapid test σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Στη λίστα αναφέρεται ότι τα rapid test κοστίζουν 30 λίρες στην Αγγλία. Δεν ισχύει. Είναι δωρεάν και διανέμονται από τα φαρμακεία μετά από αίτηση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Τα PCR test δεν είναι δωρεάν».
πηγή:  imerodromos.gr
Ετικέτες

ergasiako-nomosxedio-xatzidaki-poreies-diadiloseis-thessaloniki5.jpg

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ (4808/21)

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ, ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ

Ο νόμος 4808/21, το αντεργατικό τερατούργημα με την υπογραφή του υπ. Εργασίας Χατζηδάκη που ψηφίστηκε τον Ιούνη του 2021, αποτελεί επιλογή στρατηγικής σημασίας για την κυβέρνηση και το καπιταλιστικό σύστημα που υπηρετεί. Θέλει να διαλύσει το 8ωρο και να ισοπεδώσει τα εργασιακά δικαιώματα. Θέλει να βγάλει τις απεργίες και τον ταξικό συνδικαλισμό στην παρανομία. Θέλει να διαμορφώσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τους εργαζόμενους και τη δυνατότητά τους να οργανώνονται, να αγωνίζονται, να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Ο νόμος, με το πλήθος των διατάξεών του, φέρνει ανατροπές στο σύνολο της εργατικής νομοθεσίας Συμπυκνώνει, συμπληρώνει και προχωράει ακόμα περισσότερο την επίθεση στον κόσμο της δουλειάς. Η κυβέρνηση, αφού άφησε και συνεχίζει ν’ αφήνει τους εργαζόμενους και συνολικά το λαό απροστάτευτο απέναντι στην πανδημία, φορτώνοντάς του όλο το βάρος της αντιμετώπισης της κατάστασης, και αφού τη χρησιμοποίησε για να επιβάλει ένα σωρό αντεργατικές διατάξεις, απαγορεύσεις, σκληρή καταστολή, πρόστιμα και διαχωρισμούς, την αξιοποίησε και για να προωθήσει συνολικά την αντεργατική πολιτική με το νόμο 4808/21.

Θεσμοθέτησε και μόνιμα, όσα εφάρμοσε υποτίθεται «προσωρινά» με πρόφαση την πανδημία. Συμπλήρωσε την απαγόρευση των διαδηλώσεων με το χτύπημα στην οργανωμένη συλλογική πάλη των εργαζόμενων. Επιχειρεί να διαμορφώσει τους πλέον μακροπρόθεσμους όρους, ώστε το σύστημα να εντείνει την εκμετάλλευση των εργαζόμενων, για να αντιμετωπίσει την κρίση του. Ήδη, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Η ακρίβεια στην ενέργεια και τα είδη πρώτης ανάγκης και η λιτότητα, που μόνο «παροδικά φαινόμενα» δεν είναι, ροκανίζουν το έτσι κι αλλιώς πετσοκομμένο εισόδημα εργαζόμενων και ανέργων.

Χτύπημα στο ωράριο και τη σταθερή δουλειά

Στους βασικούς πυλώνες του νόμου είναι οι διατάξεις που αφορούν το ωράριο. Με τη λεγόμενη «ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας», ο νόμος δίνει στον εργοδότη τη δυνατότητα να επιβάλει σε ατομικό επίπεδο (με τη δήθεν σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου και παρακάμπτοντας το σωματείο αν υπάρχει) 10ωρη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή, με την υπόσχεση για μειωμένο ωράριο ή ρεπό όταν (και αν) βολεύει τον εργοδότη. Καταργεί στην πράξη το 8ωρο, που αποτελεί κοινό σημείο αναφοράς για τους εργαζόμενους σ’ ολόκληρο τον κόσμο και ιστορική εργατική κατάκτηση απέναντι στην επιθυμία του κεφαλαίου για απεριόριστη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης.

Με την αύξηση του ανώτατου ορίου υπερωριών σε 150 το χρόνο τόσο για τη βιομηχανία όσο και για τους υπόλοιπους κλάδους, μειώνει την υπερωριακή αμοιβή και προωθεί συνολικά την εντατικοποίηση προς όφελος της κερδοφορίας, την ώρα που η ανεργία είναι στα ύψη. Με την προσθήκη των κλάδων του φαρμάκου και του παραϊατρικού υλικού, της μεταφοράς, αποθήκευσης και διανομής εμπορευμάτων (logistics), των τηλεφωνικών κέντρων, των υποστηρικτικών τμημάτων επιχειρήσεων κ.ά. στη λίστα που επιτρέπεται να λειτουργούν και Κυριακή, διευρύνει το χτύπημα της Κυριακάτικης αργίας για χιλιάδες εργαζόμενους. Με την καθιέρωση της τηλεργασίας θεσπίζει σε μόνιμη βάση ένα εργασιακό καθεστώς που, στο βαθμό που εξυπηρετεί την εργοδοσία, αξιοποιείται για ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση ενώ κρατά τους εργαζόμενους απομονωμένους απ’ τους συναδέλφους και το εργασιακό τους περιβάλλον. Με τη δυνατότητα επιβολής σπαστού ωραρίου και στους μερικώς απασχολούμενους, ελαστικοποιεί ακόμα περισσότερο το ήδη απορυθμισμένο εργασιακό καθεστώς με το οποίο εργάζονται χιλιάδες σε σούπερ μάρκετ, λιανεμπόριο και πολλούς ακόμα κλάδους, εγκλωβισμένοι στην ανασφάλεια και τη ρευστότητα.

Το καπιταλιστικό σύστημα θέλει τη ζωή των εργαζόμενων απόλυτα υποταγμένη στις ανάγκες του. Μας θέλει μόνιμα διαθέσιμους, να δουλεύουμε όπως και για όσο θέλει ο εργοδότης. Και για όταν δεν μας θέλει, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη να αναστείλει τη σύμβαση εργασίας με τη μορφή άδειας άνευ αποδοχών (πάλι με τη δήθεν σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου). Ή ακόμα και να προχωρήσει σε απόλυση χωρίς περιορισμούς καθώς, ακόμα κι αν μια απόλυση κριθεί άκυρη, ο εργοδότης δεν είναι αναγκασμένος να καταβάλει μισθούς υπερημερίας και να επαναπροσλάβει τον εργαζόμενο, αρκεί να δώσει απλά αυξημένη αποζημίωση (κι αυτή σύμφωνα με... την περιουσιακή κατάσταση των μερών).

Ο νόμος Χατζηδάκη βάζει σε πρώτη και μοναδική προτεραιότητα τις ανάγκες της εργοδοσίας, με τους εργαζόμενους σε ρόλο αναλώσιμων εργαλείων δίχως δικαιώματα. Νομιμοποιεί και ενισχύει την καταστρατήγηση του ωραρίου και την απλήρωτη δουλειά, δίνει το πράσινο φως σε κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία. Γι’ αυτό και στην ουσία του δεν έχει «θετικά στοιχεία», όπως θέλουν να υποστηρίζουν οι απολογητές της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτά που παρουσιάζονται σαν τέτοια δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων για να κρυφτεί η πραγματική του στόχευση.

 

Η λειτουργία των σωματείων στον κλοιό του κράτους και της εργοδοσίας

Ο νόμος 4808/21 βάζει πλήθος περιορισμών και προϋποθέσεων για να θεωρείται νόμιμο ένα σωματείο. Απαιτεί την εγγραφή του στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων (ΓΕΜΗΣΟΕ) και την καταχώρηση σ’ αυτό των ονομάτων των μελών που έχουν εκλεγεί στο Διοικητικό Συμβούλιο, των πρακτικών διαλογής των ψηφοδελτίων και καταμέτρησης των ψήφων στις αρχαιρεσίες του, καθώς και των οικονομικών πόρων του σωματείου από το κράτος. Διαφορετικά, ένα σωματείο δεν μπορεί να αποφασίσει απεργία, να διαπραγματευτεί και να καταρτίσει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, να ασκεί νόμιμα συνδικαλιστική δράση, να προστατεύονται τα στελέχη του από απολύσεις. Επιπλέον, προβλέπει τη διατήρηση ψηφιακών βιβλίων με τα στοιχεία όλων των μελών, τα πρακτικά των Γενικών Συνελεύσεων, της διαχείρισης του ταμείου κ.ά. Το ηλεκτρονικό φακέλωμα κι ο ασφυκτικός έλεγχος των σωματείων, των μελών και της δράσης τους, που εντάθηκε με το Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων, αναβαθμίζεται και διευρύνεται με το ΓΕΜΗΣΟΕ.

Με το νόμο επιβάλλονται οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στις διαδικασίες των σωματείων. Ειδικά για κήρυξη απεργίας, ο νόμος απαγορεύει τη λήψη απόφασης αν δεν παρέχεται η δυνατότητα συμμετοχής εξ αποστάσεως και ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, διατηρώντας και την απαίτηση της αυξημένης απαρτίας (50%+1) που θεσπίστηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η παροχή δυνατότητας ηλεκτρονικής ψήφου είναι υποχρεωτική και για τις αρχαιρεσίες των οργάνων του σωματείου. Καταργείται και το δικαίωμα του σωματείου να διατηρεί πίνακα ανακοινώσεων και να διανέμει ανακοινώσεις σε κοινόχρηστους, υπαίθριους και χώρους εστίασης του τόπου εργασίας. Ο νόμος σκοπεύει στην απονέκρωση των ζωντανών συλλογικών διαδικασιών των εργαζόμενων και την προσθήκη περισσότερων εμποδίων στην προκήρυξη απεργίας. Περιορίζει σημαντικά τις δραστηριότητες του σωματείου που θεωρούνται «επιτρεπτές» και προϋποθέτει τη συνεννόηση με την εργοδοσία. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την έγκριση του ταξικού τους αντιπάλου για τη λειτουργία και τη δράση των σωματείων τους.

Ο νόμος διευκολύνει και την απόλυση ή τη μετάθεση συνδικαλιστών. Μειώνεται ο αριθμός των εκλεγμένων μελών που προστατεύονται και καταργείται ο κατάλογος που περιόριζε τους «σπουδαίους λόγους» που επιτρέπουν την απόλυση, όπως και η προϋπόθεση συγκατάθεσης του σωματείου. Η μετάθεση συνδικαλιστικού στελέχους αφήνεται αποκλειστικά στην κρίση του εργοδότη, καθώς καταργείται επίσης ο όρος της συγκατάθεσης του σωματείου. Η συνδικαλιστική δράση που ενοχλεί την εργοδοσία βρίσκεται υπό διωγμό.

Ποινικοποίηση της απεργίας

Στο στόχαστρο του νόμου Χατζηδάκη μπαίνει με ειδική βαρύτητα το δικαίωμα στην απεργία. Στις προϋποθέσεις για την απόφαση προκήρυξής της προστίθενται υποχρεώσεις του συνδικαλιστικού οργάνου που φτάνουν μέχρι και να την αναιρούν. Τέτοια είναι η υποχρέωση κατάθεσης αιτήματος δημόσιου διαλόγου ενώπιον του ΟΜΕΔ που επιβάλλεται για το δημόσιο τομέα, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν επιτρέπεται η άσκηση του δικαιώματος στην απεργία. Τέτοια είναι η υποχρέωση ορισμού συγκεκριμένου προσωπικού ασφαλείας σε ετήσια βάση, που θα κοινοποιείται στον εργοδότη. Όπως κι η διασφάλιση «Προσωπικού Ελάχιστης Εγγυημένης Υπηρεσίας», του προσωπικού δηλαδή που έχει οριστεί από τα πριν και έχει διατεθεί στο «διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη» ώστε να παρέχεται τουλάχιστον το 1/3 της συνήθους υπηρεσίας, που επιβάλλεται για τις επιχειρήσεις «κοινής ωφέλειας», στις οποίες δηλαδή απαγορεύεται η διακοπή της παραγωγής ή της παροχής υπηρεσίας.

Και βέβαια, υποχρέωση που αναιρεί την ουσία της απεργίας είναι αυτή που θέλει τη συνδικαλιστική οργάνωση που προκηρύσσει απεργία να διασφαλίζει τη δυνατότητα των απεργοσπαστικών μηχανισμών της εργοδοσίας να δρουν «ελεύθερα και ανεμπόδιστα [...] χωρίς εμπόδιο και ιδίως χωρίς την άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας σε βάρος τους»! Αν κάποιο συνδικαλιστικό όργανο υλοποιήσει και περιφρουρήσει τις συλλογικές αποφάσεις των εργαζόμενων, η απεργία θεωρείται «παράνομη» και πρέπει να σταματήσει άμεσα. Απεργία πρωτοβάθμιου σωματείου δε που έχει κριθεί «παράνομη», απαγορεύεται να καλύπτεται από αποφάσεις δευτεροβάθμιων ή τριτοβάθμιων οργανώσεων.

Το σύστημα γνωρίζει ότι η επίθεσή του στον κόσμο της δουλειάς, η προοπτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της απόλυτης εκμετάλλευσης που έχει να του «προσφέρει», θα προκαλέσει αντιδράσεις. Ο εχθρικός τρόπος αντιμετώπισης των κρίσιμων ζητημάτων της περιόδου που διανύουμε είναι καθοριστικός για το εκρηκτικό κλίμα που δημιουργείται.

  • Η κυβέρνηση αδιαφορεί για την προστασία της υγείας των εργαζόμενων και του λαού, ενώ συνεχίζει την υπονόμευση και το ξεχαρβάλωμα των δημόσιων νοσοκομείων και του δικαιώματος όλων στην περίθαλψη.
  • Οι ΣΣΕ που υπογράφτηκαν κατά κλάδο ή επιχείρηση είναι ελάχιστες, με συνέπεια το ρημαγμένο εργατικό εισόδημα να συνεχίζει την πορεία διολίσθησής του, τη στιγμή μάλιστα που ο πληθωρισμός έχει εκτοξευτεί στα ύψη!
  • Η εργοδοτική παραβατικότητα και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς κλιμακώνεται.

Η επίθεση αυτή δεν αρκείται στη σημερινή κατάσταση αποσυγκρότησης που έχουν επιβάλει οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις της συνδιαλλαγής και της υποταγής. Γνωρίζει τη δυνατότητα που έχουν οι εργαζόμενοι να αντιστέκονται, να διεκδικούν, να ανατρέπουν την αντεργατική πολιτική του, όταν κινούνται συλλογικά και οργανωμένα. Γι’ αυτό τους θέλει να διαπραγματεύονται «ατομικά», δηλαδή σε καθεστώς εκβιασμού και τρομοκρατίας, και όχι συλλογικά, από κοινού με τους συναδέλφους τους. Γι’ αυτό υπονομεύει τους όρους συγκρότησής τους και χτυπάει τα όργανα της πάλης τους. Γι’ αυτό ποινικοποιεί τους αγώνες τους και ειδικά τους απεργιακούς, μέσα απ’ τους οποίους η εργατική τάξη συνειδητοποιεί το ρόλο και τη δύναμή της απέναντι στο κεφάλαιο. Γι’ αυτό στοχοποιεί και προσπαθεί να βγάλει στην παρανομία τον ταξικό, ανεξάρτητο από το κράτος και την εργοδοσία, συνδικαλισμό.

Αυτή η επίθεση πρέπει να ανατραπεί!

Ο νόμος 4808/21, με το εύρος, τα χαρακτηριστικά, τη σημασία που έχει για όλους τους εργαζόμενους, δεν ψηφίστηκε απ’ την κυβέρνηση για «να μείνει στα χαρτιά». Δεν έχει συμβολικό χαρακτήρα ούτε για το σύστημα, ούτε για τους εργαζόμενους. Τροφοδοτεί και οπλίζει την επίθεση της εργοδοσίας. Υπονομεύει και ποινικοποιεί κάθε εργατικό αγώνα.

Η εργοδοσία ανυπομονεί να εφαρμόσει το πλήθος των διατάξεών του. Η κυβέρνηση προωθεί με γρήγορους ρυθμούς την εφαρμογή του, μέσα από διευκρινιστικές εγκυκλίους και δικαστικές αποφάσεις. Ήδη, στους έξι μήνες που είναι ψηφισμένος, οι προσπάθειες της εργοδοσίας να τον αξιοποιήσει είναι σημαντικές και αφορούν χιλιάδες εργαζόμενους, με χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της e-food, του εφοπλιστικού κεφαλαίου, των Jumbo. Ήδη, τον έχουν βρει απέναντί τους όσοι κλάδοι έχουν κινητοποιηθεί (εκπαιδευτικοί, λιμενεργάτες, ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στα Πετρέλαια Καβάλας, εργαζόμενοι στον ΕΦΚΑ κ.ά.), με δικαστικές αποφάσεις να βγάζουν «παράνομες» απεργιακές κινητοποιήσεις με βάση και τα νομικά εμπόδια που πρόσθεσε ο νόμος.

Ο νόμος αυτός είναι ασυμβίβαστος με τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Θεσπίστηκε για να συμβάλλει στην καταστολή των εργατικών αγώνων που είναι σίγουρο ότι θα ξεσπούν ολοένα και περισσότερο, μέσα στις συνθήκες τηςγενικευμένης, αξεπέραστης και κλιμακούμενης οικονομικής, κοινωνικής και υγειονομικής κρίσης. Κάθε εργατικός αγώνας, κάθε απεργιακή κινητοποίηση, κάθε εργατική διεκδίκηση θα τον βρίσκει μπροστά της. Γι’ αυτό φτιάχτηκε!

Τα σωματεία και όλα τα συνδικαλιστικά όργανα πρέπει να αρνηθούν να συμμορφωθούν στις επιταγές του νόμου. Να μην εγγραφούν στο ΓΕΜΗΣΟΕ, να μην καταχωρήσουν κανένα στοιχείο τους. Να συνεχίσουν να λειτουργούν με βάση τα καταστατικά τους. Να μην αποδεχτούν καμία κρατική παρέμβαση στις διαδικασίες τους και καμία παρέμβαση στα οικονομικά τους. Να συνεχίσουν να περιφρουρούν τις αποφάσεις και τους αγώνες τους.

Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να αγωνιστούν για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη. Να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Να υπερασπιστούν τα συλλογικά τους όργανα, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Να συγκροτήσουν την πάλη τους στο βαθμό που απαιτείται για ν’ αντιμετωπίσει το νόμο και την αντεργατική πολιτική του κεφαλαίου.

Η συγκρότηση της «Πρωτοβουλίας για την κατάργηση του 4808/21 και την περιφρούρηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών» θέλει να συμβάλει στην ενίσχυση της γραμμής άρνησης εφαρμογής του νόμου και στην οργάνωση της πάλης για την ανατροπή του.

Μέσα από την πάλη κατά του συγκεκριμένου νόμου, θέλει να ενισχύσει και να γίνει μέρος των αγώνων που ξεπηδάνε ως ανάγκη επιβίωσης της εργατικής τάξης. Για την αύξηση των μισθών απέναντι στην ακρίβεια που κατασπαράζει τα λαϊκά νοικοκυριά, για την προστασία της ζωής των εργατών απέναντι στην πανδημία, για την υπεράσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων στην εκπαίδευση και την περίθαλψη. Για το δικαίωμα στην εργασία.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η οργάνωση της πάλης για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που αναδεικνύονται αυτή την περίοδο, πρέπει να αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα για το κίνημα, αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης και στοχεύοντας σε έναν μαζικό, πανεργατικό και απεργιακό αγώνα.

Η Πρωτοβουλία συγκροτήθηκε από και απευθύνεται σε σωματεία, δυνάμεις, σχήματα, εργαζόμενους που θέλουν να δράσουν από κοινού σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Γιατί, χωρίς την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη,
οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες δυσχεραίνονται, επιβραδύνονται, πνίγονται.

Γιατί, η κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη,
είναι προαπαιτούμενο για την ευόδωση των αγώνων αυτών.

Η Πρωτοβουλία επιδιώκει την ανάδειξη των χαρακτηριστικών και των στόχων αυτού του νόμου πλατιά στην εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους, τους οποίους αφορά συνολικά (άνεργους, ημιαπασχολούμενους, δήθεν αυτοαπασχολούμενους κλπ.). Την έμπρακτη στήριξη κάθε σωματείου που θα βρεθεί στο στόχαστρο της εργοδοσίας, των κρατικών μηχανισμών, αλλά και των κυρίαρχων συνδικαλιστικών δυνάμεων που επιδιώκουν την εφαρμογή του νόμου και της κυβερνητικής πολιτικής στους χώρους δουλειάς. Την κινηματική ανάδειξη του στόχου για κατάργηση του νόμου 4808/21 σε κεντρικό στοιχείο της εργατικής πάλης. Την ενίσχυση των εργατικών διεκδικήσεων. Την προώθηση και στήριξη των απεργιακών αγώνων που είναι αναγκαίοι για την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου και εργοδοσίας, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας στη δουλειά και τη ζωή.

 ·        Αγώνας για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη (4808/21)

·        Καμιά υποταγή – καμιά εφαρμογή των διατάξεών του

·        Κάτω τα χέρια από το 8ωρο και τις εργατικές κατακτήσεις

·        Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, την απεργία και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες

Συγκέντρωση:

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2022, 12μμ, Πλ. Κλαυθμώνος

 Νέα ανοιχτή σύσκεψη της Πρωτοβουλίας:

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2022, 12μμ, ΕΚΑ

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πρωτοβουλία για την κατάργηση του 4808/21

και την περιφρούρηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών

Ετικέτες

AP22012124119609.jpg

Η τιμή του βαρελιού πετρελαίου Brent έφθασε σήμερα στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας επταετίας και πλέον, κυρίως λόγω της κλιμάκωσης των γεωπολιτικών εντάσεων, των δυσχερειών στην προσφορά και την αύξηση της ζήτησης, παρά την εξάπλωση της παραλλαγής Όμικρον του νέου κορονοϊού.

Η τιμή του βαρελιού Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας ανερχόταν σε 86,84 δολάρια στις 03:40 (ώρα Ελλάδας), ξεπερνώντας τα 86,74 δολάρια που είχε φθάσει την 30ή Οκτωβρίου 2014.

πηγη: documentonews.gr

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή