Σήμερα: 07/08/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

tsipras-Kouvelis-199x118.jpg

Μέσω μιας «προγραμματικής σύμπτωσης» που φρόντισε με σαφέστατο τρόπο να την προσδιορίσει και με την κοινή τους αντίληψη για την επικείμενη συμφωνία με τους δανειστές,ο πρώην πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης,ανήγγειλε την επιθυμία του για επιστροφή στις γραμμές του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο ρ/σ «Παραπολιτικά», αν και δήλωσε πως αυτή τη στιγμή δεν έχει δική του ξεχωριστή πρόταση για την επαναφορά του στην κεντρική πολιτική σκηνή,άφησε το θέμα των κινήσεων επαναπροσέγγισης στην πλευρά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ αναφέροντας πως :«στην πολιτική δεν έχει σημασία ποιος παίρνει τις πρωτοβουλίες σημασία έχει η συμφωνία αν υπάρχει προγραμματική σύμπτωση»

Τεκμηριώνοντας το περιεχόμενο αυτής της προγραμματικής σύμπτωσης,με λόγο ταυτόσημο με αυτόν των κυβερνητικών στελεχών, ο Φ. Κουβέλης δικαιολόγησε την αναγκαιότητα της συμφωνίας και των μέτρων που την ακολουθούν λέγοντας:

Συμφωνία

«Είναι μια συμφωνία που αναμφισβήτητα έχει δύσκολους, σκληρούς όρους, έχει βαρύτατα μέτρα, θα υπάρξει επιβάρυνση των πολιτών βεβαίως έχει και το θετικό που μπορεί να λειτουργήσει ως αντίρροπο που είναι η χρηματοδότηση που περιμένει η χώρα μας με τα 85 δισεκατομμύρια και βεβαίως η συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα Γιούνκερ. Κατά συνέπεια με δεδομένη αυτή τη ρευστότητα η οποία θα εξασφαλίσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αλλά και με τα υπόλοιπα χρήματα είναι δυνατόν και πρέπει άμεσα να δρομολογηθεί η ανάπτυξη. Γιατί χωρίς ανάπτυξη δεν θα μπορέσει ο τόπος να ορθοποδήσει.»

Μέτρα

«Τα μέτρα είναι υφεσιακά σε μεγάλο βαθμό αλλά από την άλλη πλευρά με δεδομένο τον υφεσιακό χαρακτήρα αυτών των μέτρων είναι δυνατόν να έχουμε δρομολόγηση αναπτυξιακής διαδικασίας. Για παράδειγμα στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στήριξη κυρίως του πρωτογενούς τομέας που μπορεί να αποτελέσει την ατμομηχανή ανάπτυξης της χώρας. Δύσκολα μεν τα πράγματα αλλά υπάρχουν και δυνατότητες που πρέπει να αξιοποιηθούν».

Β.Δ

πηγη: pandiera.gr

Ετικέτες

images1.jpg

Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας, με τη συμμετοχή των Αναπληρωτών Υπουργών Ναυτιλίας κ. Θοδωρή Δρίτσα και Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη, του Αναπληρωτή Γεν. Γραμματέα ΥΠ.Ο.Υ.Ν.Τ. κ. Γιάννη Θεοτοκά, καθώς και υπηρεσιακών παραγόντων των δύο Υπουργείων, επιβεβαιώθηκε η βούληση για την επίσπευση και ολοκλήρωση των ενεργειών, για την ανέλκυση του ναυαγίου.

Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, εξετάστηκε η πρόοδος που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα σε σχέση με την ανέλκυση, έγινε ενημέρωση και εκτενής συζήτηση των διαστάσεων του θέματος, καθώς και του ζητήματος της αρμοδιότητας για την ενεργοποίηση και επίσπευση των σχετικών διαδικασιών.

Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να ζητηθεί από το Λιμενικό Ταμείο Θήρας, το οποίο έχει την κατά νόμο αρμοδιότητα, η εκ νέου διεθνής προκήρυξη πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος, για την ανέλκυση του ναυαγίου προς εταιρείες και οργανισμούς που εξειδικεύονται στις σχετικές εργασίες, καθώς και ο προσδιορισμός των ενεργειών που θα πρέπει να γίνουν, για τη δέσμευση των εταιρειών/νομικών προσώπων που έχουν τη νομική ευθύνη ότι θα ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, για την ολοκλήρωση της απορρύπανσης και την ανέλκυση του ναυαγίου. Τα συναρμόδια Υπουργεία, θα παράσχουν κάθε δυνατή υποστήριξη στην υλοποίηση αυτής της διαδικασίας. Παράλληλα, αποφασίστηκε η συνέχιση της συνεργασίας των δύο Υπουργείων μεταξύ τους και με το Υπουργείο Εσωτερικών, με στόχο τον διαρκή συντονισμό πρόσθετων δράσεων, οι οποίες αποφασίστηκαν και θα ανακοινωθούν μόλις δρομολογηθούν.

πηγη: pireas2day.gr

Ετικέτες

gxs-kos.jpg

Οι μετανάστες στην Κω «όσο περισσότερο περιμένουν τόσο περισσότερο υποφέρουν από την έλλειψη βοήθειας και στέγασης» τονίζει οεπικεφαλής της αποστολής των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» στην Ελλάδα προς τους κατοίκους του νησιού.

Με επιστολή του ο Στάθης Κυρούσης υπογραμμίζει ότι παρότι δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση από τις αρχές, ο αριθμός των αφίξεων στο νησί συνεχίζει να αυξάνεται. «Η Κως βρίσκεται αντιμέτωπη με μία αύξηση  600% στις αφίξεις συγκριτικά με πέρυσι».

Επισημαίνει δε πως κρίνεται επιτακτική η ανάγκη να διατεθεί ένας χώρος για να φιλοξενηθούν κατάλληλα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

«Από την αρχή του χρόνου, το νησί της Κω έχει υποδεχτεί 20.435 πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν μέσω θαλάσσης από την Τουρκία. Πάνω από το 85% αυτών των ανθρώπων προέρχεται από χώρες που πλήττονται από τον πόλεμο, από τη Συρία, το Αφγανιστάν ή το Ιράκ. Φτάνουν στριμωγμένοι σε μικρές φουσκωτές βάρκες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους. Χωρίς άλλη επιλογή, αφού  τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παντού κλειστά. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν μέρος των 60 εκατομμυρίων ανθρώπων στον κόσμο που αυτή τη στιγμή έχουν εκτοπιστεί λόγω των πολέμων και των καταστροφών.

Από τον Οκτώβριο του 2014, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσφέρουμε φροντίδα στους πρόσφυγες στην Κω. Οι ομάδες μας έχουν τοποθετήσει σκηνές, τουαλέτες, ντους και παρέχουν ιατρική φροντίδα στους ανθρώπους που μένουν στο εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο «Κάπταιν Ηλίας», το μοναδικό μέρος όπου τους επιτρέπεται να διαμείνουν. Αυτός ο ανεπίσημος χώρος μετάβασης φιλοξενεί σήμερα περισσότερους από 600 ανθρώπους, αν και έχει δυνατότητα να φιλοξενήσει το πολύ 200 άτομα με κάποια σχετική αξιοπρέπεια. Είναι ένα μέρος όπου δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος. Ενήλικοι και παιδιά κοιμούνται στο πάτωμα.

Όσοι δεν έχουν σκηνές προσπαθούν να βρουν λίγη σκιά κάτω από τους φοίνικες ή φτιάχνουν το δικό τους καταφύγιο με ό,τι υλικά βρίσκουν. Οι ντόπιοι εθελοντές σε συνεργασία με τοπικές επιχειρήσεις έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να δίνουν καθημερινά ένα πιάτο φαγητό, αλλά δυστυχώς αναγκάστηκαν να σταματήσουν. Όσοι δεν βρίσκουν χώρο στο «Κάπταιν Ηλίας», αναγκάζονται να κοιμούνται έξω στα πάρκα. Άστεγοι, για πολλές νύχτες, χωρίς πρόσβαση σε τουαλέτες και ντους, χωρίς καμία προστασία για τους πιο ευάλωτους όπως είναι τα παιδιά, οι έγκυες και οι ηλικιωμένοι. Η απελπισία και η εξαθλίωση τους βρίσκονται σε κοινή θέα. Οι ομάδες μας το τελευταίο διάστημα προσπαθούν με κάθε δυνατό τρόπο να παρέχουν ιατρική περίθαλψη και υποστήριξη και σε αυτούς τους ανθρώπους που κοιμούνται στα πάρκα και έξω από το αστυνομικό τμήμα.

Όπως ο Μουχάμαντ που μένει με τη γυναίκα του και τα πέντε του παιδιά γύρω από ένα παγκάκι δίπλα από το λιμάνι της Κω. Μίλησα μαζί του και θα ήθελα να μοιραστώ με εσάς όσα μου είπε:

«Βρισκόμαστε εδώ τρεις μέρες. Είμαστε από τη Συρία, από τη Ράκα. Ήρθαμε από ένα μέρος όπου άνθρωποι αποκεφαλίζουν άλλους ανθρώπους. Γλυτώσαμε από το θάνατο. Για να φτάσουμε σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει τουαλέτα. Σας ορκίζομαι ότι δεν ήρθαμε για να μείνουμε εδώ. Γιατί να επικρατούν αυτές οι συνθήκες; Γιατί δεν μας παραχωρούν μια τουαλέτα;  Κοιμόμαστε όλοι στο πάρκο και όποιος είναι πιο γρήγορος προλαβαίνει το παγκάκι. Δεν έχουμε ρούχα. Σας το ορκίζομαι: όταν ήμασταν στη βάρκα έπρεπε να πετάξουμε όλα μας τα πράγματα στη θάλασσα ώστε να μην βυθιστεί. Αν δεν θέλετε να μας βοηθήσετε τουλάχιστον στείλτε μας αλλού.  Δεν θέλουμε να μείνουμε εδώ, θέλουμε να φύγουμε. Άλλα κάθε μέρα η κατάσταση χειροτερεύει.»

Οι πρόσφυγες που φτάνουν στην Κω θέλουν απλά να φύγουν όσο πιο γρήγορα γίνεται για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ωστόσο, είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν στο νησί για το χαρτί της αστυνομίας που θα τους επιτρέψει να πάρουν το πλοίο για την Αθήνα. Όσο περισσότερο περιμένουν τόσο περισσότερο υποφέρουν από την έλλειψη βοήθειας και στέγασης. Αρκετοί είναι αναγκασμένοι  να περιμένουν μέχρι και 25 μέρες για να πάρουν το πολυπόθητο χαρτί.

Η Κως έχει μετατραπεί σε τιμωρία για αυτούς τους ανθρώπους. Και μάλιστα πολύ άδικη τιμωρία. Έχοντας ξεφύγει από τον πόλεμο και τη βία, πολλοί σοκάρονται όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες απάνθρωπες συνθήκες στην Ευρώπη. Ωστόσο, το να κοιμηθούν στο πάρκο ή σε ένα βρώμικο στρώμα δεν μπορεί να συγκριθεί σε τίποτα μπροστά στη βία και την ανασφάλεια που έχουν ζήσει στις χώρες τους. 

Από τον περασμένο Δεκέμβριο, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα απευθύνουν συνεχείς εκκλήσεις στην κυβέρνηση και στις τοπικές αρχές να οργανώσουν χώρους μετάβασης όπου θα μπορεί να δοθεί η απαραίτητη βοήθεια στους πρόσφυγες που περιμένουν τα χαρτιά τους. Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση εκτός από το «Κάπταιν Ηλίας», το οποίο είναι εντελώς ακατάλληλο να φιλοξενήσει τόσους πολλούς ανθρώπους. Στην καρδιά του καλοκαιριού, όπου καταγράφεται ο μεγαλύτερος αριθμός αφίξεων, η κατάσταση είναι τώρα πιο πολύ από ποτέ απαράδεκτη. Η λύση δεν είναι να εθελοτυφλούμε μπροστά στο πρόβλημα αυτό.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι δεν είναι η προοπτική της ανθρωπιστικής βοήθειας που προσελκύει αυτούς τους ανθρώπους. Φεύγουν από τις χώρες τους για να γλιτώσουν  τις ζωές τους. Για να το κατανοήσουμε αυτό δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε τους αριθμούς: παρότι δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση από τις αρχές, ο αριθμός των αφίξεων στο νησί συνεχίζει να αυξάνεται. Η Κως βρίσκεται αντιμέτωπη με μία αύξηση  600% στις αφίξεις συγκριτικά με πέρυσι. Η Ιταλία που προσφέρει πολύ καλύτερες συνθήκες υποδοχής, δέχεται λιγότερους ανθρώπους αυτή τη στιγμή από ό,τι η Ελλάδα. Η μόνη συνέπεια αυτής της έλλειψης ανταπόκρισης είναι η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αυξημένη ευπάθεια των προσφύγων και η καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να διατεθεί ένας χώρος για να φιλοξενηθούν κατάλληλα αυτοί οι άνθρωποι και να μπορέσει να τους παρασχεθεί ιατρική βοήθεια, ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής και φαγητό. Οι νεοαφιχθέντες πρόσφυγες  πρέπει να περάσουν από τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, για να λάβουν άμεση ιατρική φροντίδα όσοι από αυτούς τη χρειάζονται αλλά και για να διαγνωσθούν και να αντιμετωπιστούν καταλλήλως οι οποιεσδήποτε ασθένειες, οι περισσότερες εκ των οποίων σχετίζονται με τις κακές συνθήκες διαβίωσης και τις κακουχίες του ταξιδιού.

Έχουμε προσφέρει την πλήρη υποστήριξή μας στις αρχές της Κω, έτσι ώστε η παροχή βοήθειας να μην στηρίζεται μόνο στους ήδη περιορισμένους δημόσιους πόρους. Έχουμε επίσης απευθύνει έκκληση στην  Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παρέχουν έμπρακτη βοήθεια στις ελληνικές αρχές. Όμως αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να αναλάβουν ευθύνη οι ίδιες οι αρχές. Ταυτόχρονα, οι κάτοικοι της Κω μπορούν να συνεισφέρουν, δείχνοντας αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. 

Ας υποδεχτούμε λοιπόν τους πρόσφυγες με ανθρωπιά ώστε η Κως να μείνει στη μνήμη όλων, τουριστών και προσφύγων, για την ομορφιά και τη φιλοξενία της.»

πηγη: efsyn.gr

efsyn.gr
Ετικέτες

images.jpg

Γράφει ο ΣΤΩΙΚΟΣ*

Όπως πολύ καλά κατάλαβε όλος ο κόσμος, η προεκλογική περίοδος εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 5/8 με την επίσκεψη Τσίπρα στο υπουργείο Γεωργίας.

Καθόλου τυχαία επίσκεψη. Ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό, μετά την γνωστοποίηση των νέων σφαγιαστικών μέτρων που απαιτεί το κουαρτέτο των δανειστών και έχουν προαναγγείλει κινητοποιήσεις μεσσούντος του καλοκαιριού.

Οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστών απαιτούν:

  • Φορολόγηση των αγροτών με το καθεστώς του ελεύθερου επαγγελματία. Αυτό απλά σημαίνει ότι οι αγρότες θα τηρούν βιβλίο εσόδων εξόδων και θα φορολογούνται με συντελεστή 29% από το πρώτο ευρώ, ενώ θα ισχύει προκαταβολή φόρου 100%.
  • Κατάργηση της επιστροφής μέρους του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το αγροτικό πετρέλαιο, καθώς και κατάργηση των επιστροφών ΦΠΑ.
  • Τριπλασιασμός των ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΓΑ.
  • Κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ.
  • Μείωση στο μισό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης για τον προϋπολογισμό του 2016.
  • Αύξηση της τιμής του αγροτικού ρεύματος.
  • Αύξηση Φ.Π.Α αγροτικών εφοδίων στο 23% από 13%.
  • Αύξηση του Φ.Π.Α συσκευασμένων αγροτικών προϊόντων στο 23%.

Πρόκειται για μέτρα προγραφής των μικρών και μεσαίων αγροτικών καλλιεργειών οι οποίες κυριολεκτικά θα σβήσουν από τον χάρτη, θα αφανιστούν.

Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος των μέτρων, δεδομένου ότι, παρά τις καταστρεπτικές συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, με τους περιορισμούς που εισάγει στις καλλιέργειες, τις αθρόες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και την καταλήστεψη του αγροτικού πληθυσμού από το εμπορικό κεφάλαιο, οι μικρές και μεσαίες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, παρά τις απώλειες που εμφανίζουν από την άνιση μάχη που δίνουν, αντέχουν ακόμα.

Και επειδή το διαβρωτικό έργο των «δυνάμεων της αγοράς» πάνω στη μικρή και μεσαία αγροτική ιδιοκτησία, θα χρειαζόταν δεκαετίες για να ολοκληρωθεί, επέλεξαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες συγκεντροποίησης του αγροτικού κεφαλαίου με μοχλό την άγρια φορολογική επιδρομή στο αγροτικό εισόδημα. Είναι προφανές, ότι αυτοί που θα αφανιστούν πρώτοι από τα εξοντωτικά αυτά μέτρα θα είναι οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες, ενώ οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, θα αγοράσουν μπιτ παρά την γη των χρεοκοπημένων φτωχών αγροτών.

Με αφορμή τις εξελίξεις αυτές, νομίζουμε ότι είναι χρήσιμο να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο για την συγκέντρωση της αγροτικής γης τα έτη 2000 και 2010, που είχε δημοσιεύσει σε ανύποπτο χρόνο ο Εργατικός Αγώνας. Αν και τα στοιχεία αφορούν την περίοδο πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης (για την ακρίβεια το πρώτο μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μάη του 2010), είναι αρκετά ενδεικτικά για τις εξελίξεις που συντελούνται την τελευταία περίοδο στην αγροτική οικονομία.

ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΓΗΣ

Το 3,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών (με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα) κατείχε το 2010 το 31,2% της αγροτικής γης της χώρας, ενώ το υπόλοιπο 96,7% το 68,8%.

Τα στοιχεία αυτά είναι εντυπωσιακά, αν λάβουμε υπόψη ότι δέκα χρόνια πριν, το 2000, το 2,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα, κατείχε το 24,6% της αγροτικής γης και το υπόλοιπο 97,7%( με ιδιοκτησία κάτω από 250 στρέμματα) το 75,4% της γης.

Μέσα δηλαδή στη δεκαετία 2000 – 2010, οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις αυξήθηκαν κατά 1% και η ιδιοκτησία τους στην αγροτική γη, σημείωσε αύξηση 6,6%.

Η συγκέντρωση της καλλιεργούμενης γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, είναι αποτέλεσμα τόσο της εφαρμογής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ή οποία ευνοεί προκλητικά την καπιταλιστική ανάπτυξη της γεωργίας σε βάρος της μικρής καλλιέργειας, όσο και της αθρόας προσέλευσης ξένων μεταναστών στην ελληνική επαρχία. Τα χαμηλά μεροκάματα των εργατών γης σε συνδυασμό με την μεγάλη προσφορά εργασίας, επιταχύνουν την ταξική διαφοροποίηση στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, έχουμε την κλασσική περίπτωση της καπιταλιστικής επιχείρησης, όπου ο εργοδότης – αγρότης, προσλαμβάνει με το μήνα ένα αριθμό εργατών γης. Στις περιπτώσεις αυτές η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας δεν έχει ευκαιριακό χαρακτήρα, αλλά παίρνει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά. Η εδραίωση του καπιταλισμού στη γεωργία, δεν θα ήταν τόσο γρήγορη και τόσο στέρεα, αν δεν υπήρχαν οι χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι με την εργασία τους σε καθημερινή βάση, αναπαράγουν το σύνολο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και στην ύπαιθρο.

Με δεδομένο ότι τα επόμενα χρόνια μεσολάβησε η οικονομική κρίση, αναμένεται, ότι τα φαινόμενα συγκεντροποίησης της αγροτικής γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα έχουν επιταχυνθεί περαιτέρω.

Ο Εργατικός Αγώνας, παρουσιάζει κατ΄ αποκλειστικότητα, τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής για την περίοδο 2000 – 2010, που καταδεικνύουν την ενίσχυση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στον αγροτικό τομέα της οικονομίας, όπου ξεχωρίζει μια μικρή ομάδα μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίες προσεγγίζουν ή και εντάσσονται στους κόλπους στης αστικής τάξης της χώρας. Η ομάδα αυτή με την πάροδο του χρόνου, αυξάνει το μέγεθος της ιδιοκτησία της στη γη, σε βάρος των μεσαίων και μικρών αγροτών. Η τάση αυτή, η οποία στις συνθήκες του καπιταλισμού έχει χαρακτήρα νομοτέλειας, με την πάροδο του χρόνου θα ενισχύεται και θα εδραιώνεται.

Χαρακτηριστικό της περιόδου που εξετάζουμε, είναι, ότι μεταξύ του 2000 και του 2010, παρατηρείται μείωση, τόσο των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, όσο και της καλλιεργούμενης γης. Ειδικότερα, το 2000 οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ανέρχονταν σε 817.059, ενώ το 2010 μειώθηκαν σε 716.823. Ο κατά 100.236 περιορισμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα πρέπει να αποδοθεί στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, προς όφελος της μεγάλης, η οποία εμφανίζεται να αυξάνει τόσο τον αριθμό των κλήρων, όσο και την καλλιεργούμενη έκταση. Μείωση όμως εμφανίζει και ο αριθμός των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Από 35,8 εκατομμύρια καλλιεργούμενα στρέμματα το 2000, το 2010, αυτά μειώθηκαν στα 34,8 εκατομμύρια στρέμματα.


ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ

Στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις με ιδιοκτησία γης κάτω από 250 στρέμματα, διακρίνουμε δύο υποομάδες: Τους φτωχούς αγρότες με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα γης. Οι τελευταίοι συνεχίζουν να αποτελούν την πολύ μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών της χώρας, αν και στη δεκαετία εμφανίζουν απόλυτη μείωση. Ειδικότερα το 2000, 627.181 αγροτικά νοικοκυριά ή το 76,7% του συνόλου, με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα, κατείχαν 10,5 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 29,2% του συνόλου.

Το 2010 τα φτωχά αγροτικά νοικοκυριά μειώθηκαν στα 550.975 ή το 77% του συνόλου (υπήρξε απόλυτη μείωση κατά 76.206 νοικοκυριά, αλλά επειδή σε απόλυτους αριθμούς μειώθηκε το σύνολο των αγροτικών νοικοκυριών, το ποσοστό παρέμεινε στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2000), ενώ η ιδιοκτησία τους στη γη περιορίστηκε στα 8,9 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχεί στο 24,9% του συνόλου. Μειώθηκε δηλαδή κατά 1,6 εκατομμύρια στρέμματα και σε ποσοστό κατά 4,3%.

Η πολυπληθής αυτή ομάδα των φτωχών αγροτών, οποίοι βρίσκονται σε διαδικασία προλεταριοποίησης, αποτελούν φυσικό σύμμαχο της εργατικής τάξης στην πάλη για την εθνική ανεξαρτησία και τη σοσιαλιστική προοπτική της χώρας.

Η ΜΕΣΑΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

Συρρίκνωση σε απόλυτα και σχετικά μεγέθη εμφανίζει και η μεσαία ιδιοκτησία (κάτοχοι γης από 50 έως 250 στρέμματα), αν και είναι εμφανές ότι μέσα στην υποομάδα αυτή υπάρχου μεγάλες ταξικές διαφοροποιήσεις με όσους είναι ποιο κοντά στα 50 στρέμματα να προσεγγίζουν την ομάδα των φτωχών αγροτών, ενώ όσοι είναι ποιο κοντά στα 250 στρέμματα προσεγγίζουν τους Έλληνες κουλάκους).

Ειδικότερα, από 170.861 νοικοκυριά το 2000, μειώθηκαν στα 142.329 το 2010, ή κατά 28.532 νοικοκυριά σε απόλυτα μεγέθη. Για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, η σχετική μείωση είναι ίση με μια ποσοστιαία μονάδας (από 20,9% στο 19,9% του συνόλου).

Το 2000, οι αγροτικές αυτές εκμεταλλεύσεις, κατείχαν 16,6 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 46,4% του συνόλου, ενώ το 2010 η ιδιοκτησία μειώθηκε στα 14,2 εκατομμύρια στρέμματα, ή στο 40,9% του συνόλου. Έχουμε δηλαδή απόλυτη μείωση του αριθμού των καλλιεργούμενων στρεμμάτων κατά 2,4 εκατομμύρια, και σχετική μείωση κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Η ομάδα αυτή των αγροτών, βρίσκεται ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες τάξεις, την αστική τάξη και το προλεταριάτο. Η πίεση που της ασκείται από την μεγάλη αστική τάξη, η οποία ισοδυναμεί με απώλεια ιδιοκτησίας και εισοδήματος, την φέρνει πιο κοντά στην εργατική τάξη και τους φτωχούς αγρότες, με τους οποίους μπορεί να αναπτύξει ευκαιριακές συμμαχίες για θέματα που αφορούν την ληστεία που υφίστανται από το μονοπωλιακό κεφάλαιο που τους προμηθεύει μέσα παραγωγής, γεωργικά εφόδια (σπόρους, φυτοφάρμακα), το εμπορικό κεφάλαιο και τις τράπεζες που αποσπούν μεγάλο μέρος της παραγόμενης υπεραξίας. Είναι όμως ασυνεπείς σύμμαχοι των εργατών και των φτωχών αγροτών, καθώς η θέση τους ως ιδιοκτήτες αγροτικής γης και μέσων παραγωγής, τους φέρνει πιο κοντά στην αστική τάξη, ενώ είναι εχθρικοί σε κάθε προοπτική εργατικής, σοσιαλιστικής εξουσίας.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.

Η ομάδα των αγροτών που καλλιεργεί περισσότερα από 250 στρέμματα ανά νοικοκυριό, είναι η μόνη η οποία εμφανίζει ποσοτική αύξηση, τόσο των μελών της, όσο και της καλλιεργούμενης έκτασης.

Ειδικότερα το 2000, 18.990 μεγάλα νοικοκυριά ή το 2,32% του συνόλου, κατείχαν 8,8 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχούσαν στο 24,6% της συνολικής καλλιεργούμενης έκτασης. Το 2010 τα νοικοκυριά αυτά αυξήθηκαν σε 23.519 (απόλυτη αύξηση 4.529) που αντιστοιχούσαν στο 3,28% του συνόλου των νοικοκυριών, ενώ η καλλιεργούμενη έκταση αυξήθηκε στα 10,85 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 31,2% του συνόλου.

Ενδεικτικό της ταχύτητας της συγκέντρωσης γης που παρατηρείται την εξεταζόμενη περίοδο, αποτελεί και το ακόλουθο στοιχείο. Το 2000 οι αγρότες με περισσότερα από 1.000 στρέμματα, ανέρχονταν σε 925 και κατείχαν 1.616 χιλ. στρέμματα. Το 2010, η ομάδα αυτή των μεγάλων αγροτών αυξήθηκε εντυπωσιακά στους 1.498 και η κατοχή γης στα 2.506 χιλ. στρέμματα.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Από τα ίδια τα στοιχεία προκύπτει ότι υπάρχει θέμα επιβίωσης της μικρής και της μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, η οποία κινδυνεύει να απαλλοτριωθεί από την μεγάλη. Ειδικά οι μικροί αγρότες, δεν έχουν άλλο μέσο άμυνας από τη συμμαχία με τους εργάτες γης, αλλά και την εργατική τάξη των πόλεων. Είναι βέβαια κατανοητό, ότι η συμμαχία των μικρών αγροτών με τους αλλοδαπούς εργάτες γης, προσκρούει σε φυλετικές, εθνοτικές και θρησκευτικές αντιλήψεις, οι οποίες δρουν ενάντια στο ταξικό συμφέρον, τόσο των μικρών αγροτών, όσο και των ξένων εργατών γης.

Πρέπει να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι οι φτωχοί αγρότες είτε θα συμμαχήσουν με την εργατική τάξη στην προοπτική κατάκτησης της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας και της σοσιαλιστικής επανάστασης, είτε θα οδηγηθούν σε βίαιη προλεταριοποίηση.

Είτε ο ενωμένος λαός θα απαλλοτριώσει την ιδιοκτησία της αστικής τάξης – και της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας – είτε η αστική τάξη θα απαλλοτριώσει την μικρή και μεσαία ιδιοκτησία.

Αυτό είναι το δίλλημα των ημερών.

Δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε, ότι οι φτωχοί αγρότες μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι από χέρι χαμένοι. Όλες οι πολιτικές της ΕΕ συντείνουν στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας και την ενίσχυση της μεγάλης. Η δημιουργία του κοινωνικοπολιτικού μετώπου για την έξοδο της Ελλάδας από τη λυκοσυμμαχία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, προβάλλει σήμερα αναγκαία όσο ποτέ.

*Πηγή: http://ergatikosagwnas.gr

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

 

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή